Եղիազարյան — ԵԴ1/1194/06/23

ԵԴԼ/1194/06/23

22 ՅԼ ե Վ ֆ

Տ:

ր ԹաՏ-5-՛

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Տ.Գրիգորյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Մ.Հարությունյան

10 ապրիլի 2026 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

ԱՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 23ի որոշման դեմ մեղադրյալ Նարեկ Անդրանիկի Եղիազարյանի պաշտպան Մ.Ավագյանի հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

1 2023 թվականի հոկտեմբերի 16-ին՝ ժամը 01:00-ին, Նարեկ Եղիազարյանն ապօրինի զենք ն զինամթերք ձեռք բերելու, պահելու ն իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է:

Նույն օրը որոշում է կայացվել Ն.Եղիազարյանին ձերբակալելու մասին:

2023 թվականի հոկտեմբերի 16-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի Լին մասով ն 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 14872523 քրեական վարույթը:

2023 թվականի հոկտեմբերի 18-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, նախաձեռնվել է թիվ 14873023 քրեական վարույթը:

Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 14873023 ն 14872523 քրեական վարույթները մեկ վարույթում միացնելու, ն նախաքննությունը 14872523 համարով շարունակելու մասին:

2023 թվականի հոկտեմբերի 18-ին, Երնան քաղաքի Արաբկիր ն Քանաքեռ- Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Համբարձումյանի որոշմամբ Ն.Եղիազարյանի նկատմամբ հարուցվլ է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

2023 թվականի հոկտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Ն.Եղիազարյանին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ հոդվածով սահմանված կարգով, ձերբակալելու մասին:

Նույն օրը՝ ժամը 01:05ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երնան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից Ն.Եղիազարյանը ձերբակալվել է:

Յ

2025 թվականի հոկտեմբերի 19ին մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի պաշտպան Մ.Ավագյանը բողոք է ներկայացրել Երեան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ խնդրելով անհապաղ քննարկել մեղադրյալի ձերբակալման իրավաչափությունը՝ վերջինիս ձերբակալելու պահին անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի բացակայության, ն 60 ժամը լրանալուց հետո վերջինի նկատմամբ խափանման միջոց կալանքն ընտրելու միջնորդության բացակայության պայմաններում նրան ձերբակալված պահելու հիմքերով:

Նույն օրը քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:

2. Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ` նան Առաջին ատյանի դատարան) 2023 թվականի հոկտեմբերի 19ի որոշմամբ մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի պաշտպան Մ.Ավագյանի բողոքը բավարարվել է ն հաստատվել 2023 թվականի հոկտեմբերի 16ի ձերբակալման ընթացքում մեղադրյալ Ն.Եղիազարյանի իրավունքների խախտման փաստը: Նույն որոշմամբ` նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է, ն մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ հաշվակցելով 2023 թվականի հոկտեմբերի 16-ից մինչն 2023 թվականի հոկտեմբերի 19-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը, ն կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2023 թվականի հոկտեմբերի 19-ից:

3. Մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի պաշտպան Մ.Ավագյանի հատուկ վերանայման վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան), 2023 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ բողոքը բավարարել է մասնակի, բեկանել է Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշումը, ն նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարել մասնակի՝ մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի նկատմամբ համակցված կիրառելով տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, ն գրավը՝ 8.000.000 (ութ

4

միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Տնային կալանքի ժամկետին հաշվակցվել է մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը:

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի պաշտպան Մ.Ավագյանը բերել է հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ ն սահմանվել է դատական վարույթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բոդոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.

5. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ` Վերաքննիչ դատարանը, Ն.Եղիազարյանի ձերբակալումը համարելով իրավաչափ, թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է վարույթի ելքի վրա, ն միաժամանակ բողոքի հիմնավորումներով բարձրացված հարցերի վերաբերյա Վճռաբեկ դատարանի որոշումը` կարող է էական նշանակություն ունենալ, ի թիվս այլնի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 109-րդ, 11-րդ ն 288-րդ հոդվածների միատեսակ կիրառության համար:

5.Լ Ի հիմնավորումն վերոնշյալ պայմանի՝ բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ապօրինի ձերբակալման պայմաններում կիրառվել է կրկնակի ձերբակալություն, մասնավորապես՝ որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին` այն պայմաններում, երբ Ն.Եղիազարյանն այդ որոշման կայացման ժամանակ չի հանդիսացել ձերբակալման սուբյեկտ` այն է՝ ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ, ինչը, բողոքաբերի գնահատմամբ` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 288-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի ուժով, հիմք է նախաքննության մարմնի միջնորդությունը մերժելու համար:

Նշվածի համատեքստում, բողոքաբերն ընդգծել է, որ Ն.Եղիազարյանի նկատմամբ կիրառված առաջին ն երկրորդ ձերբակալումները եղել են մեկը մյուսի շարունակությունը, ն նպատակ են հետապնդել առավել երկար ժամանակ ստանալ՝ մեղադրյալի դեմ ապացույցներ հավաքելու ն վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես

5

խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը դատարան ներկայացնելու համար, որպիսի հանգամանքն ընդունվլ է նան նախաքննության մարմնի կողմից՝ դատական նիստի ընթացքում:

Բողոքաբերի գնահատմամբ՝ քննիչը Ն.Եղիազարյանին երկրորդ անգամ ձերբակալելու մասին որոշումը կայացրել է ոչ թե վերջինին ազատ արձակելուց հետո, այլ ճերբակալվածի կարգավիճակ ունենալու ժամանակ՝ հաշվի առնելով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ն Երնան քաղաքի ձերբակալվածներին պահելու վայրի միջն առկա հեռավորությունը, որպիսի պայմաններում ողջամիտ չէ 5 րոպեի ընթացքում քննիչի կողմի`՝ համապատասխան որոշում կայացնելը, այն ոստիկանության աշխատակիցներին հանձնելը ն վերջիններիս կողմից Երնան քաղաքի ձերբակալվածներին պահելու վայր հասնելը:

Բողոքաբերն ընդգծել է, որ անձին երկրորդ անգամ՝ ձերբակալվածներին պահելու վայրի մոտից անմիջապես ձերբակալելը (մինչն երկրորդ ձերբակալումը՝ ձնական առումով եղել է 5 րռպե ժամանակային խզում) չի կարող մեկնաբանվել իբրն անձի ազատութան մեջ գտնվելու փաստի առկայություն, հետնաբար Ն.Եղիազարյանի ձերբակալումը 72 ժամից վերաճել է 96 ժամի, որպիսի խախտումն իր բնույթով էական է ն կարող է խաթարել արդարադատության բուն էությունը, քանի որ նման մոտեցումն ուղղակիորեն հակասում է ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ամրագրված` ձերբակալման առավելագույն 72 ժամյա սահմանափակմանը, ինչպես նան ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 288-րդ հոդվածի կարգավորումներին:

5.2. Բացի այդ, բողոքաբերի պնդմամբ՝ ստորադաս դատարանները մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածը հաստատելիս, հաշվի չեն առել այն հանգամանքը, որ խնդրո առարկա ենթադրյալ հրազենը ողորկափող է ն չի հանդիսանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործութան առարկա, հետնաբար ՇՆ.Եղիազարյանի ենթադրյալ գործողություններում ակնհայտորեն բացակայում է հանցակազմը:

Ավելին` միջնորդությանը կից ներկայացված նյութերով չեն հիմնավորվել Ն.Եղիազարյանի կողմից զենքը վաճառելու կամ այ կերպ իրացնելու

6

հանգամանքները, որպիսի պայմաններում կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոց, որն ինչպես առանձին, այնպես էլ վերը նշված խախտումների հետ համակցության մեջ, հանդիսանում է վարույթի ելքի վրա ազդող՝ անձի հիմնարար իրավունքները խախտող դատական սխալ:

6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է մասնակի բեկանել ն փոփոխել Վերաքննիչ դատարանի` 2023 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշումը, կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ, այն է՝ հաստատել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 111-րդ հոդվածով՝ Ն.Եղիազարյանի ձերբակալման ոչ իրավաչափ լինելը, արձանագրել հիմնավոր կասկածի բացակայությունը, ն մերժել քննիչի միջնորդությունը:

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

7. Նարեկ Եղիազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի Լին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն արարքի համար, որ նա. «(...) ապօրինի կերպով ձեոք է բերել, պահել, փոխադրել ն իրացրել է հրազեն:

Այսպես.

Նարեկ Եղիազարյանը չունենալով «Զենքի շրջանառության կարգավորմաւն մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված հրազենի, ոազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու ն իրացնելու իրավունք, ինչպես նան հրազենի ն ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնեելու՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունում: օրենքով սահմանված կարգով ձնակերպված

համապատասխան թույլվվություն, քննությամբ դեռես չպարզված

ժամանակահատվածում ն հանգամանքներում ապօրինի կերպով ձեռք է րերել, պահել, փոխադրել ն 2023 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Երնան քաղաքի Մշ ""Հ որո փողոցի """"" հասցեի մուրակայքում «"որրրԻ Իթթթ Բորթթուիի իրացրել է ողորկափող հրազեն հանդիսացող՝ ձնավտխված «ՎԻՏՎՔ 1071» մոդելի «25302618» համարի 9 մմ փրամաչափի ազդանշանային ատրճանակ, որբ հայտնաբերվել ն

7

վերցվել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 16-ին իրականացված ՀԻ ՀԲԲՅՆյ Թ» կ լկճնական խուզարկությաւմը»/:

8. ՀԸ ՆԳՆ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության պետ Լ.Սաֆարյանի՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 17ի գրության համաձայն՝ «/...) ներկայացված թվով 1հատ փաթաթում առկա օրյեկվր հանդիսանում է.

- գործարանային արտադրության «45415 1071» մոդելի «2302618» համարի 9մմ փրամաչափի ազդանշանային ատրճանակ, որը ձնափոխված է (փամփշտանոցի արտաքին աջակողմյան հատվածում գտնվող գազերի արտանետման անցքը ինքնաշեն եղանակով փակված է, փողանցքը տաշված է ն սահմանափակիչը բացակայում է):

- ներկայացված ատրճանակը` փամփշտանոցում 9մմ ձայնային փամփուշտ տեղադրելու ն փողանցքից համապատասխան կառուցվածքային տվյալներով արկ ((ապարից գնդակ, մետաղագնդիկ ն այլն) փեղադրելու դեպքում պիտանի է կրակելու համար ն հանդիսանում է (կարող է օգվւագործվել) ողորկավտղ հրազեն:(...)»՛:

9. Նախաքննության մարմնի կողմից 2023 թվականի հոկտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել՝ ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Ն.Եղիազարյանին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ հոդվածով սահմանված կարգով ձերբակալելու մասին, ն նույն օրը՝ ժամը 0105-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երնան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից Ն.Եղիազարյանը ձերբակալվել է: Ձերբակալման արձանագրության մեջ ՝Ն.Եղիազարյանի կողմից արվել է հետնյալ հայտարարությունը. «(...) Ես փաարացի ազատության մեջ չեմ գտնվել, քանի որ Երնան քաղաքի ՁՊՎ-ի մուտքի անմիջապես առաջ ինձ մոտեցել են. ոստիկանության աշխատակիցները, ն հայտնել, որ ձերբակալված եմ քննիչի որոշման հիման վրա (..)»:

10. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշման համաճայն՝ «(.) (յե Նարեկ Եղիազարյանին ձերբակալելու մասին արձանագրության, թե. վերջինիս ձերբակալելու մասին որոշման մեջ որն ւՏե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 5-6:

շ Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթ 56:

3 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 75-77, 80-83:

8

տեղեկատվություն աոկա չէ այն մասին, թն որոնք են այն հիմքերը, որոնք կարող էին վկայել Նարեկ Եղիազարյանին ձերբակալելիս վերջինիս կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334րդ հոդվածի Լին մասով ն 457րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցանքներ, կատարած լինելու հիմնավոր կասկածն անմիջականորեն ծագած լինելու մասին: Ավելին՝ հիշյալ հանգամանքը հավաստող՝ օրենքով ձեռք բերված փաստեր կամ տեղեկություններ չեն ներկայացվել նան միջնորդության քննությաւն ընթացքում:

Դատարանն իր այս հետնությունը պայմանավորում է նան այն հանգամանքով, որ օպերատիվ տվյալների առկայության վերաբերյալ քննիչի միջնորդության մեջ նշված փասվտաւկան տվյալը չի կարող գնահատվել որպես «անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկած»: Ավելին` օպերատիվ փելեկությունների հիման վրա անձի հիմնարար իրավունքը սահմանավաւկելը նույնպես անթույլավտելի է: (...)

Անդրադառնալով անձին ձերբակալելու մասին 2023 թվականի հոկտեմբերի 16-ի արձանագրությամբ մատնանշված այն հանգամանքին, որ մեղադրյալը րոնվել է հանցանք կատարելիս կամ այն կատարելուց անմիջապես հետո, դատարանը փաստում է, որ անձի ձերբակալման հիմքում դրվել Է" "Հ'ԻԻՄՅՅԱ խուզարկության արդյունքում ձեռք բերված առարկայի հայտնաբերումը, որը ձերբակալումից առաջ, ըսվ. էության, դուրս է գտնվել իրավատս անձանց «րեսողական դաշվ»-ից՝ հիշյալ առարկան հայփնաբերվել է" "ԲԲ" ի մոլը եղած սն կաշվե պայուսակից, ոատրիկանության բաժնում կատարված նրա անձնական խուզարկության արդյունքում: Միննույն ժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ "1" -ր ենթարկվել է անձնական խուզարկության արդեն իսկ փաստացի ազավատւթյունից զրկվելուց հետո, հետնարար, նշված խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված առարկան չէր կարող հիմք հանդիսանալ արդեն իսկ կիրառված հարկադրանքի միջոցի՝ ձերբակալման համար: Ավելին՝ հարկ Լ նշել, որ 2023 թվականի հոկտեմբերի 16-ի ձերբակալման ժամանակ նշված առարկան Ն.Եղիազարյանի կողմից "ճին իրացված լինելու հիմնավոր կասկածի առկայությունը հավաարող` օրենքով ձեռք բերված փաստեր կամ տեղեկություններ նույնպես վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ չեն եղել:

9

Ինչ վերաբերում է քննիչի այն փաարարկին, ոլ, 2023թ. հոկտեմբերի 16-ին Ն.Եղիազարյանին ձերբակալելուց 60 ժում հեկ վարույթն իրականացնող մարմինը հնարավորություն չի ունեցել դատարան միջնորդություն ներկայացնել` վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, քանի որ անհրաժեշտ են եղել ձեռք բերել լրացուցիչ փաատարաթղթել, ն ձերբակալման առավելագույն 72 ժամի լրանալուց հերո Ն.Եղիազարյանը ազատ է արձակվել, ապա հարկ է նշել, որ բոլոր այն դեպքերում, երբ հիշյալ հիմքով անձին ձերբակալելուց հետո 60 ժամը լրանալիս վարույթն իրականացնող մարմինը չի նախաձեռնում անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրաոկլու մասին միջնորդություն դատարան ներկայացնելու իրավական ընթացակարգ, ապա պետք է որոշում կայացնի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիքի 114-րդ հոդվածի Էին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով անձին ձերբակալումից ազավավլու մասին` անձին անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտություւր վերացած լինելու պատճառարանությամի: Դափտարաւնի հիշյալ հետնությունը պայմանավորված է նրանով, որ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով դատարան դիմելու վերջնաժամկետը սահմանված է անձին փաստացի ազատությունից զրկելուց հերո 60 ժամի, մնացած՝ 12 ժամը նախատեսված Լ դատարանի կողմից որոշում կայացնելու համար, իսկ 60 ժամը լրանալուց ն դատարան միջնորդություն չներկայացնելուց հետո անձին շարունակաբար անազատության մեջ պահելը դառնում է ինքնանպավեաւկ, որպիսի իրավիճակն առկա է նուն այն դեպքում:

Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը հանգում է հենության, որ Նարեկ Եղիազարյանի 2023թ. հոկտեմբերի 16-ի ձերբակալումը չի կարող համարվել իրավաչափ ն այդ գործողությունների արդյունքում խախտվել են ձերբակալված անձի իրավունքները: (.-.)

Վերոհիշյալ իրավանորմերի համատեքարում գնահատելով դատարանի տրամադրության փաւկ գտնվող նյութերը ն անդրադառնալով ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու համար Ն.Եղիազարյանի ձերբակալման իրավաչափության հարցին՝ դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ պահպանված են Նարեկ Եղիազարյանին ձերբակալելու իրավաչափության

10

պայմաւնները ն ազատություն մեջ գտնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու հիմքով ձերբակալումն իրավաչսւփ է: (...)

(Դատարանը գվեում է, որ իրեն վերագրվող արարքի կատարմանը մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի առնչվելու վերաբերյալ առկա է հիմնավոր կասկած, ինչը հաստատվում է միջնորդությանը կից ներկայացված նյութերով, այդ թվում Բ" ՀՅ Ց» կյ ձերբակալելու մասին արձանագրությամբ, փորձագետի կողմից դատաձգարանական փորձաքննության վերարերյալ։` 'փրված նախնական տեղեկատվությամբ, հեռախոսազանգերի գաղտնալսման ձայնագրությունները զննության ենթարկելու մասին արձանագրությամի: (...)

Ինչ վերաբերում է պաշտպանության կողմի այն հետնությանը, որ "Ր Թ» մտ հայտնաբերված ատրճանակը չի հանդիսանում ՀՀ քրեական

օրենսգրքի 335-րդ հոդվածով նախապտեսված հանցակազմի առարկա, քանի որ դրա' ձնավախված լինելու դեպքում` այն չի դադարում ողորկափող հրազեն լինելուց, դատարանը հարկ է համարում նշել, որ համաձայն փտրձագերի կողմից դատաձգարանական փորձաքննության վերարերյալ։` 'փրված նախնական տեղեկատվության գործարանային արտադրության ՀՀ4ՈԱՏ4Տ 107» մոդելի, 230268 համարի, 9 մմ տրամաչափի ազդանշանային ատրճանակը եղել է ձնափոխված, որի փամփշտանոցում 9 մմ ձայնային փամփուշտ փաեղադրելու ն մտղանցքից համապատասխան կառուցվածքային տվյալներով արկ փեղադրելու դեպքում պիտանի է կրակելու համար ն հանդիսանում է (կարող է օգտագործվել) ողորկափող հրազեն, իսկ «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 7րդ հոդվածի համաձայն արգելվում է, որպես քաղաքացիական ն ծառայողական զենք, շրջանառության մեջ մվցնել՝ ինքնաշեն հրազեն, իր ձնով ն տեսքով այլ առարկաների նմանեցված հրազեն, կառուցվածքային փոփոխության ենթարկված ակոսափող ն ողորկափող հրազեն՝ առանց կրակելու ունակության կորատի: Հետնաբար, դատարանը, հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ Նարեկ Եղիազարյանի կողմից ո" ռիկ ողորկափող հրազեն հանդիսացող

ձնափտխված «ՊԱԽՏՂԽ 107» մոդելի «23026185» համարի 9 մմ տրամաչափի ազդանշանային ատրճանակ ենթադրարար իրացնելու վերաբերյալ քննությունը գտնվում է վաղ փուլում, ուարի հաշվի առնելով նաւն քննչական իրադրությունը,

1

դեպքի իրական հանգամանքների ճշտման ուղղությամբ ապացուցողական ն վարութային գործողությունների կատարման անհրաժեշտությունը, դատարանը վերնում վկայակոչված փաարերը ն տեղեկությունները բավարար է համարում: քրեական վարույթի ներկա փուլում հիմնավոր կասկածի ապացուցման շեմը հաղթահարված համարելու համար: (...)

Վերոգրյալի հաշվառմամի մեղադրյալի ազավաւթյան իրավունքի

սահմանափակման աներկբա անհրաժեշտությունը գնահատելով ավելի րարձր նշանակության բարիքի, այն Լ՝ հանրային շահի պաշվպանության փեսեւեկյունից՝ ապահովելով հաւնրային ն մասնավոր շահերի ողջամիվ. հավասարակշոությունը, անձի ազատությաւն սահմանաւփակման հիմնավորվածությունը, դատարանը գտնում: 1, որ քրեական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի ոչ պավշաճ վարքագիծը կանխելու, մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դավաւվարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դրված՝ քրեական վարույթին չխոչընդուրելու ն ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտկու հեր կապված

պարվտաւկանությունների կատարումն ապահովելու նպատակն հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, ավելին քննիչը պատշաճորեն հիմնավորել է Նարեկ Եղիազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը ն իրավաչափությունը:

Այսպիատվ դատարանի գնահատմամբ վկայակոչված փատրարկները

ծանրակշիո են, բխում են գործի նյութերից ն դավարանի համար բավարար են՝ մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի 2Չ2րդ մաստվ հնախատեսված վերոգրյալ գործողությունները կատարելու հավանականություն վերաբերյալ արժանահավավ հեվզնության հանգելու համար ն բացառում են այլ խափանման միջոցների կիրաոմամի մեղադրյալ Ն.Եղիազարյանի պափշամճ վարքագծ, ապահովման հնարավորություն, Օ Օ:ուստի քննիչի միջնորդությունը ենթակա է բավարարման (...)»":

11. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշման համաձայն՝ «(-.) Տվյալ դեպքում պաշտպանի վերանայման բողոքում (...) նշված փաստարկները Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 92-109։

12

բավարար չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5րդ կետր կիրառելու ն քննիչի միջնորդություն, մերժելու համար: Մասնավորապես, անմիջականորեն ծեւգած կասկածի հիմքով ձերբակալմեաւն մասով արդեն իսկ Առաջին ատյանի դատարանը խախտում է արձանագրել: Անձր հետագայում: ձերբակալվել է դատարան ներկայացնելու համար ն այս անգամ՝ իրավաչափորեն: Եվ այս մասով նույնիսկ խախտում արձանագրելը չի կարող հանգեցնել կալանքի միջնորդության մերժման: Ինչ վերաբերվում է նման պրակտիկայի ձնավորման անթույլափրելիության վերաբերյալ ներկայացված փաստարկին, ապա հարկ է նշել, որ անմիջականորեն ծագած կասկածի հիմքով ոչ իրավաչափ ձերբակալումը փվյալ դեպքում հանգեցնում է համապատասխան իրավական հելտնանքի, բացի անձի իրավունքի խախտում արձանագրելուց անձր համապատասխան վեասի հատուցման հնարավորություն է ստանում այլ ընթացակարգով (քաղաքացիադավաւվարական), ն քննչական մարմինների կողմից նման պրակտիկայի ձնավորումը բացասական հետնանք է առաջացնում պեվության համար: Ուարի այդ փաստարկը բավարար :է հակառակ հետրնությանը հանգելու համար: Բացի այդ, փտվյալ դեպքում անձ. ազատության իրավունքի սահմանափակման հիմքը եղել է ոչ իրավաչափ, որր վերացվել է, ն նոր իրավաչափ հիմքով սահմանավաւկվել է, ն այդ պայմաներում հետագեսւ սահմանափակումը չի կարող լինել ոչ իրավաչափ:

Հետնաբար Վերաքննիչ դատարանը փվյալ դեպքում ամբողջությամբ իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի հետնություններին (...) ձերբակալման մասով, ն գտնում է, որ դրանք հիմնավոր են ն բխում են ինչպես առկա իրավակարգավորումներից, այնպես էլ սույն վարույթի նյութերից: Իսկ վերանայման բողոքում նշված փաստարկները բավարար չեն այդ մասով հակառակ հեզնությանը հանգելու համար:

Այսպիսով, ձերբակալումն իրավաչափ ճանաչելու մասով Առաջին ատյանի դատարեունի հետնությունների հիմքում ընկած փաստակուն վվյալների շրջանակում ձերբակալումն իրավաչափ ճանաչելու վերաբերյալ եզրահանգումները հիմնավոր են, իսկ վերանայման բողոքում նշված փաստարկներն անհիմն են: (...)

13

Անդրադառնալով մեղադրյալ Նարեկ Անդրանիկի Եղիազարյանի

կալանավորման պայմանների առկայության կամ րացակայության հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետնության, որ մեղադրյալ Նարեկ Անդրանիկի Եղիազարյանի նկատմամը որպես խափանման միջոց կալանավորում: կիրառելու վերաբերյալ թիվ ԵԴՆԱՉ4/06/23 նյութերում առկա փաարական տվյալներն ու տեղեկությունները (..., վարույթի քննության տվյալ փուլի համար բավարար հիմք են տալիս փասվպելու, որ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը քննելիս Առաջին ատյանի դատարանն իր փրամադրության տակ բավարար ապացույցներ, փմւաարեր ն տեղեկություններ է ունեցել մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքը մեղադրյալ Նարեկ Անդրանիկի Եղիազարյանի կողմից ենթադրաբար կատարված լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության մասին հետնություն անելու համար, ն րար էության եկել է ճիշվ: եզրահանգմաւն:

Հետնաբար վերանայման բողոքում այդ մասով նշված փաարարկներն, ըստ էության անհիմն են ն չեն բխում սույն վարույթի նյութերից: (...)

Տվյալ դեպքում Վերաքննիչ դատարանն իրավասու չէ կանխորոշելու մեղադրյալի մեղքի հարցը, իրավական գնահատական տալու նրա մեղավորությանը կամ անմեղությանը, ապացույցների թույլատրելիությանը կամ

անթույլամրելիությանը, հերնարար այն գործի լուծման ընթացքում Վերաքննիչ դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգիքի համապատասխան հոդվածի կիրառման անհրաժեշտություն, այնքանով որքանով վերաբերելի է նշված իրավանորմի հատկանիշներն ամբողջական վերլուծության ենթարկելուն, տարրերը վեր հանելուն ն համապատասխան փաստական տվյալների հետ համադրկուն, բացակայում է:

Այսուհանդերձ հարկ է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի դիսպոզիցիան բլանկերային է ե բլանկներ հանդիսացող իրավական ակտի փոփոխությունը հանգեցնում է հանցակազմի վոփոխության, ուստի նախկին «Զենքի մասին» ՀՀ օրենքի իրավակարգավորումների կիրառման վերաբերյալ վերանայման բողոքում նշված փատրարկնեն անհիմն են են չեն րբրիխսմ առկա իրավակարգավորումներից:

14

Բացի այդ, տվյալ դեպքում վերը նշված հանցակազմով որպես

հանցագործության առարկա րացառություն է հանդիսանում քաղաքացիական ողորկափող հրազեն, դրա փամփուշտները կամ դրա բաղկացուցիչ մասերը: Արարքի կատարման պահին գործող «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն քաղաքացիական զենքի փեսակներից է նան ողորկ-երկարափող հրազենը: Սույն վարույթի նյութերից բխում է, որ հիմնավոր կասկածի չափանիշով ենթադրյալ հանցագործության առարկան առերնույթ չի հանդիսանում քաղաքացիական ողորկափող հրազեն ն ընդհանրապես ներառված չէ քաղաքացիական զենքի տեսակների մեջ: Բացի այդ, «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 7-րդ հոդվածի Էին մասի 2-րդ կետի համաձայն արգելվում է, որպես քաղաքացիական ն ծառայողաւկան զենք, շիջանառության մեջ մվոցնել ինքնաշեն հրազեն, իր ձնով ն տեսքով այլ առարկաների նմանեցված հրազեն, կառուցվածքային փովտխության ենթարկված ակոսափող ն ողորկափող հրազեն՝ առանց կրակելու ունակության կորստի: Այսինքն, առերնույթ ենթադրյալ հանցագործության ենթադրյալ առարկայի շրջանառությունն արգելված է, իսկ վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ ՀՀ օրենքի համապատասխան իրավակարգավորումները, այդ թվում` նույն օրենքի 190-րդ հոդվածը առերնույթ վերաբերվում է օրինական շրջանառության մեջ գտնվող զենքերի համապատասխան ընթացակարգերի խախտմամբ զենք ձեռք րերելուն կամ վաճառելուն:

Հետնաբար, վերը նշված հարցերի մասով վերանայման բողոքում նշված փաստարկներն անհիմն են ն չեն բխում վերաբերելի իրավակարգավորումներից, իսկ այդ մասով Առաջին ատյանի դատարանի հետնություններն իրավաչափ են (...)

(Վ/երաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ փվյալ դեպքում (...) մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի ենթադրյալ վարքագծի դրսնորումները, մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթն ու վփանգավորության ատրիճանը ն սպառնացող հնարավոր պատժի խատությունը, ինչպես նան խավաւնման միջոցի համար հիմք հանդիսացած հանգամանքներ, ն դրանց դրսնորման

հավանականությաւն աարիճանը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տնային կալանքի ն գրավի համակցված կիրառման միջոցով, քրեական վարույթի քննությաւն

15

տվյալ փոլու, ողջամտորեն հնարավոր է ապահովել մեղադրյալ Նարեկ Եղիազարյանի հեփագա պատշաճ վարքագիծը ն տվյալ դեպքում փնային կալանքի ն գրավի համակցված կիրառումը կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ խավաւնման միջոցի վերը նշված նպատակի չեզոքացման համար (...)»:

Վճոաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

12. Մույն վարույթով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված առաջին իրավական հարցը հետնյալն է. իրավաչափ է արդյո՞ք ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու համար Ն.Եղիազարյանի ձերբակալումն իրավաչափ ճանաչելու մասին ստորադաս դատարանի հետնությունը:

3. ՀՀ Սահմանադրության 27րդ հոդվածի Լին մասի համաճայն՝

«Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետնյալ դեպքերում ն օրենքով սահմանված կարգով

(-)

4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երը առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դաւ. հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետ անձի փախուստը կանխելու նպավակով. (...)»:

«Մարդու իրավունքների ն հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի (այսուհետ` Եվրոպական կոնվենցիա) 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Յուռաքանչյուր ոք ունի ազատության ն անձնական անձեռեմիխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետնյալ դեպքերում ն օրենքով սահմանված կարգով.

(-)

գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերրակալումի` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա 5 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 2, թերթեր 42-60:

16

հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար, (...)»:

Վճռաբեկ դատարանը, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դիրքորոշումների հաշվառմամբ, արձանագրում է, որ ցանկացած դեպքում անձին ազատությունից զրկելու ընթացակարգը պետք է համապատասխանի ներպետական օրենսդրության պահանջներինծ։։ իսկ անձին ազատությունից զրկելու օրինականութան ապացուցման բեռը կրում են քրեական հետապնդման մարմինները, եթե արգելանքի վերցվելու պահից անձը գտնվել է նրանց իրավասության ներքո ն բացակայում է հակառակը հիմնավորող համոզիչ, օբյեկտիվ բնույթ կրող փաստական տվյալ:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի 44-րդ կետի համաձայն՝ «/...) ձերրակալում՝ հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով կամ մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու նպատակով անձնական ազատության իրավունքի սահմանափակումի` առանց դատարանի որոշման.(...)»:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 108-րդ հոդվածի 1ին մասի համաձայն՝ «մ. Ձերբակալումը կարող է կիրաովել՝

1 հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում.

Զ/)ազատությաւն մեջ զվնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու համար.

3/)խափանման միջոցի պայմեւնները խախտած մեղադրյալի նկատմամբ: (...)»:

Նույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու անհրաժեշտության դեպքում քննիչն իրավասու է որոշում կայացնելու մեղադրյալին ձերբակալելու մասին: Որոշման մեջ նշվում են այն կազմելու փարին, ամիսը, օրը, մեղադրյալի տվյալները, ձերբակալման հիմքը ն պատճառները, ինչպես նաւն 6 Տես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի` 4100օռ ա. Օօռոռոջ 0Շ) գործով 2009 թվականի հուլիսի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 11364/03, 72-րդ կետ:

7 Տես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի` 2ոմյօո «ոմ օ(իօ5 . Ճոոշուո գործով 2016 թվականի մարտի 17-ի վճիռը, գանգատներ թիվ 36894/04 ն 3521/07, 302-312-րդ կետեր:

17

հետաքննության այն մարմինը, որին հանձնարարվում է ձերբակալման իրականացումը:

2. Հետաքննիչը մեղադրյալին ձերբակալելուց առաջ ատորագրությամի նրան է հանձնում ձերբակալման որոշման պավզճենը: Ազատությունից փաւսվնացի զրկվելուց անմիջապես հեվտ մեղադրյալը բերվում է քննիչի մուր: Մեղադրյալին քննիչի մով բերելու փատրն ամրագրվում է անձի ձերբակալման արձանագրության մեջ: Արձանագրության մեջ նշվում են մեղադրյալի անունը, ազգանունը, հայրանունը, նրան ազավությունից փաարացի զրկելու տարին, ամիսք, օրը, ժամը, րոպեն, վայրի, պայմանները ն հիմքերը, ձերբակալում իրականացրած հետաքննիչի անունը, ազգանունը, պաշտոնը, կոչումը, ձերբակալված մեղադրյալի

հայտարարությունները, ձերբակալված մեղադրյալին քննիչի մոտ բերելու ն արձանագրություն կազմելու տարին, ամիսը, օրը, ժումը ն րոպեն:

3 Ձերբակալման որոշմանը որպես դրա րաղկացուցիչ մաս կցվում է ձերբակալման արձանագրությունը: Ձերբակալման որոշման ն ձերբակալման արձանագրության պատճեններն անհապաղ ուղարկվում են հսկող դատախազին:

4 Սույն հոդվածի Լին մասով նախատեսված հիմքով իրականացված ձերբակալումը չի կարող փնել 24 ժամից ավելի: Նշված հիմքով ձերբակալված մեղադրյալը պետք է դափարեւն փարվի ոչ ուշ, քան ձերբակալման պահից 12 ժամվա ընթացքում: Հակառակ դեպքում անձր պետք է ազատ արձակվի:

5. Եթե սույն հոդվածի Լին մասով նախատեսված հիմքով ձերբակալված մեղադրյալը ձերբակալմուն պահից 24 ժամվա ընթեւցքում դավաւրանի որոշմամիը չի կալանավորվում, ապա նա ենթաաա է անհապաղ ազավ արձակման:

Կալանավորման հարցի քննարկելիս դատարանը պետք է արուգի նան ձերրակալմեաւն իրավաչափությունը»:

14. Վերոգրյալ իրավանորմերի ն մեջբերված կոնվենցիոն ու սահմանադրական դրույթների հաշվառմամբ` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ օրենսդիրը նախատեսել է ձերբակալման եղանակով սահմանադրորեն երաշխավորված՝ անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակելու երեք ինքնավար կառուցակարգ: Ձերբակալման կառուցակարգերից մեկն էլ ազատության մեջ

18

գտնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու համար իրականացվող ձերբակալումն է:

Մասնավորապես, ձերբակալման քննարկվող տեսակի կիրառման իրավաչափ նպատակը՝ մեղադրյալին դատարան ներկայացնեն է՝ կալանավորման անհրաժեշտության հարցը քննարկելու համար, քանի որ կալանքի հարցը քննող դատարանը պետք է ոջ թե անձին ազատությունից զրկող լինի, այլ պետք է ստուգի արդեն իսկ անազատության մեջ գտնվող անձին ազատությունից զրկելու, ինչպես նան նրան հետագայում անազատության մեջ պահելու իրավաչափությունը:

Վերոգրյալից հետնում է, որ նշված հիմքով անձի ձերբակալման համար պարտադիր է վերջինիս՝ համապատասխան կարգավիճակ ունենալու հանգամանքը, մասնավորապես` քննարկվող հիմքով ձերբակալումը կարող է կիրառվել բացառապես այն մեղադրյալի նկատմամբ, ով գտնվում է ազատության մեջ: Նշված պայմանի առկայությունը բացառում է միջազգային ն ներպետական օրենսդրությամբ երաշխավորված անձի հիմնարար իրավունքներից մեկի՝ անձնական ազատության իրավունքի առկայության ձնական մեկնաբանման ցանկացած դըսնորում՝ հաշվի առնելով նշված իրավունքի հիմնարար ն անօտարելի բնույթը:

14.1. Մարդու իրավունքներ, եվրոպական դատարանն անդրադառնալով Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի Լին մասի իմաստով՝ «ազատությունից զրկել» հասկացության մեկնաբանման առանձնահատկություններին, արձանագրել է, որ պարզելու համար, թե արդյոք նշված հոդվածի իմաստով անձը զրկվել է ազատությունից, պետք է ելնել կոնկրետ իրավիճակից ն պետք է հաշվի առնել չափանիշների մի ամբողջ համակցություն, ինչպես օրինակ՝ խնդրո առարկա միջոցի կիրառման տեսակը, տնողությունը, հետնանքները ն եղանակը:։ Ընդ որում, այն ունի ն" օբյեկտիվ բաղադրիչ, այն է՝ ոջ կարճատն ժամանակով անձին սահմանափակ տարածքում պահելը, ն" սությեկտիվ բաղադրիչ, այն է՝ տվյալ սահմանափակմանը ենթարկվելու համար անձի օրինական համաձայնության բացակայությունը»: 8 Տե՛ս Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի` Շաշշումմ ». Ռո, գործով 1980 թվականի նոյեմբերի 6-ի վճիռը, գանգատ թիվ 7367/76, 92-րդ կետ:

5 Տես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Տ1076ն ս. Օշռոճռ) գործով 2005 թվականի հունիսի 16-ի վճիոր, գանգատ թիվ 61603/00, 74-րդ կետ, Տեռոօս ս. Ցաթողո գործով 2012 թվականի հունվարի 17-ի վճիռը, գանգատ թիվ 36760/06, 117-րդ կետ:

19

Օբյեկտիվ գործոնները, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել, ներառում են սահմանափակ տարածքից հեռանալու հնարավորություն ունենալը, անձի տեղաշարժի նկատմամբ հսկողութան ն վերահսկողության աստիճանը, մեկուսացման աստիճանը ն սոցիալական շփումների հնարավորությունը»: Ավելին՝ այն փաստը, որ անձը չի ճեռնաշղթայվել, չի պահվել խցում կամ չի ենթարկվել ֆիզիկական այ սահմանափակումեր, վճռորոշ նշանակություն չունի ազատությունից զրկելու փաստի առկայությունն արձանագրելու տեսանկյունից":

142. Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, ող անհ ազատութան ն անձնական

անձեռնմխելիության իրավունքի ձնական մեկնաբանման արգելքի համատեքստում՝ մեղադրյալը չի կարող համարվել ազատության մեջ գտնվող, եթե նախորդ հիմքով իրականացված ձերբակալումից ազատ արձակվելուց հետո փաստացի ազատության մեջ է գտնվել չափազանց կարճատն ժամանակահատված, ն հնարավորություն չի ունեցել իրացնե' իր այն իրավունքները, որոնք սահմանափակվում են ազատությունից զրկվելու պայմաններում:

15. Սույն վարույթի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ՝

- 2023 թվականի հոկտեմբերի 16-ին՝ ժամը 01:00-ին, Նարեկ Եղիազարյանն ապօրինի զենք ն զինամթերք ձեռք բերելու, պահելու ն իրացնելու անմիջականորեն ծազած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է՞,

- 2023 թվականի հոկտեմբերի 18-ին՝ Ն.Եղիազարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ն նրան մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասովՑ,

- 2023 թվականի հոկտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Ն.Եղիազարյանին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի օ Տե՛ս Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի` Օշո չ. Ոռ, գործով 1980 թվականի նոյեմբերի 6-ի վճիռը, գանգատ թիվ 7367/76, 95-րդ կետ, /1ԴԼ ». Տալշօղռոմ գործով 2002 թվականի փետրվարի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 39187/98, 45-րդ կետ, էԼ. ս. 7ոօ Սուլօմ Խնջմնու գործով 2004 թվականի հոկտեմբերի 5-ի վճիռը, գանգատ թիվ 45508/99, 91-րդ կետ, Տ(670է ». Օշոուռո) գործով 2005 թվականի հունիսի 16-ի վճիռը, գանգատ թիվ 61603/00, 73-րդ կետ:

Տե Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ 41.4. յ. Շյթուչգործով 2013 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռը, գանգատ թիվ 41872/10, 193-րդ կետ:

ռ Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 7-10։

Ց Տես սույն որոշման 7-րդ կետը:

20

111-րդ հոդվածով սահմանված կարգով ձերբակալելու մասին, ն նույն օրը՝ ժամը 01:05-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երնան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից Ն.Եղիազարյանը ճերբակալվել է: Ձերբակալման արձանագրության մեջ Ն.Եղիազարյանի կողմից հայտարարություն է կատարվել առ այն, որ ինքը փաստացի ազատության մեջ չի գտնվել, քանի որ Երնան քաղաքի ՁՊՎ-ի մուտք անմիջապես, առաջ իրեն մոտեցե' են ոստիկանության աշխատակիցները, ն հայտնել, որ ձերբակալված է քննիչի որոշման հիման վրա",

- Առաջին ատյանի դատարանը, արձանագրելով անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալման ընթացքում Ն.Եղիազարյանի իրավունքների խախտման փաստը, հանգել է այն հետնության, որ պահպանված են ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու համար Ն.ԵղիազարյանիԻ 202 թվականի հոկտեմբեի 19-ի ձերբակալման

իրավաչափության պայմանները ն ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու հիմքով ձերբակալումն իրավաչափ է5,

- Վերաքննիչ դատարանն արձանագրել է, որ ձերբակալումն իրավաչափ ճանաչելու մասով Առաջին ատյանի դատարանի հետնությունների հիմքում ընկած փաստական տվյալների շրջանակում ձերբակալումն իրավաչափ ճանաչելու վերաբերյալ եզրահանգումները հիմնավոր են:

16. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 13-14.2-րդ կետերում շարադրված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո