Կարապետյան
Ամփոփում
ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1.1. Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդար երկրամասի Լաբինսկի քաղաքային դատարանի՝ 2020 թվականի հունիսի 22ի դատավճռով Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228.Լրդ հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով, 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով - 228.1-րդ հոդվածի 4րդ մասի «դ» կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ: ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228.1 հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով նրա նկատմամբ որպես պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով, իսկ ՌԴ քրեական օրենսգրքի 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասո
Ամբողջ Տեքստ
Մ-5739
ՅՑ 2ՏՅ»
յ Տե 14321.5
ՈԱ ԿՎ ֆ
// Ք ի՞ ԵՐ:
Մ -Ր ԱՆ
արո
Հ-Զ «ՅՂԻԵՐ 77
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՕՏԱՐԵՐԿՐՅԱ ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱԿԱՆ ԱԿՏԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ
ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՈՒՄ ՃԱՆԱՉԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
29 սեպտեմբերի 2023 թվական ք.Երնան
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
քննության առնելով Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանի (ծնված՝ 1985 թվականի մայիսի 12-ին Երնան քաղաքում, ՀՇ քաղաքացի, հաշվառված է Երնան քաղաքի Մարգարյան փողոցի 2-րդ նրբանցք, տուն 4, 25 բնակարանում) վերաբերյալ Ռուսաստանի Դաշնության ընդհանուր իրավասության Չորրորդ վճռաբեկ դատարանի քրեական գործերի դատական կոլեգիայի՝ 2022 թվականի մայիսի 19-ի որոշումը ճանաչելու մասին ՀՀ արդարադատության նախարար Գ.Մինասյանի միջնորդությունը,
2
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդար երկրամասի Լաբինսկի քաղաքային դատարանի՝ 2020 թվականի հունիսի 22ի դատավճռով Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228.Լրդ հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով, 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով - 228.1-րդ հոդվածի 4րդ մասի «դ» կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ: ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228.1 հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով նրա նկատմամբ որպես պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով, իսկ ՌԴ քրեական օրենսգրքի 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով - 228.1 հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով՝ ազատազրկում՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով: ՌԴ քրեական օրենսգրքի 69րդ հոդվածի 3րդ մասի հիման վրա՝
հանցագործությունների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 (տասներկու) տարի ժամկետով` պատժի կրումը խիստ ռեժիմի ուղղիչ գաղութում: Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչն դատավճոի օրինական ուժի մեջ մտնելը Նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցվել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 10-ից մինչն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը:
Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանը դատապարտվել է հետնյալ արարքների կատարման համար. «Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանը կատարել է թմրամիջոցների ապօրինի իրացում փեղլեկատվական-հեռահաղորդակցական ցանցերի (ներառյալ «Ինտերնեվ» ցանցը) օգտագործմամբ, մի խումը անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի իրացման փորձ, վփեղեկատվական-հեռահաղորդաւկցաւկաւն ցանցերի (ներառյալ «Ինտերնետ» ցանցը) օգտաւճգործմաւմը, մի խումը անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խոշոր չափերով նե միննույն ժամանակ
3
հանցագործություն Օ: ավարտին չի հասցվլ այդ անձ. կամքից անկախ հանգամանքներով:
Ն.Ա.Կարապետրյանը, դրամական միջոցների կարիք ունենալով, ոչ ուշ, քան 2019 թվականի հոկտեմբերի Էր ավելի արույգ ժամը դատարանը չի պարզել, գտնվելով չպարզված վայրու, «Խատերներ» ցանցի միջոցով հանցավոր համաձայնության է եկել չպարզված անձի հետ, որի նկատմաւմը քրեական գործն առանձնացված է առանձին վարույթում, թմրամիջոցների համատեղ իրացման շուրջ: Ընդ որում, հանցակիցները միմյանց միջն դերերը բաշխել են հեպեյալ կերպ. չպարզված անձի դերը, որի նկատմամբ քրեական գործն առանձնացված է առանձին վարույթում, կայանում էր պայմանական վայրերում գաղտնարաւնային ներդրվածքներում տեղադրված կշոաբաշխված թմրամիջոցը Ն.Ա.Կարապետյանին տրամադրելու մեջ: Ն.Ա.Կարապետյանի դերր կայանում էր չպարզված անձի կողմից, որի նկատմեաւմը քրեական գործն առանձնացված է առանձին վարույթում, տրամադրված թմրամիջոցն ապօրինի ձեռքբերելու, գաղտնարանային վայրերում: թմրամիջոցի տեղադրելու խմբի մասնակից` չպարզված անձին կատարված ներդրվածքների հասցեները հայտնելու մեջ անձանց անորոշ շրջանակին թմրամիջոցն «Ինտերնեվ» ցանցի միջոցով հետագա իրացման նպատակով: Իրացնելով համատեղ հանցավոր դիտավորությունը՝ Ն.Ա.Կարապեփյանը ստույգ չպարզված ժամի, սաւկայն ոչ ուշ, քաւն 2019 թվականի հոկտեմբերի Լի ժամը 08:00- ն, գտնվելով արույգ չպարզված վայրում, խոշոր չափերով թմրամիջոցն ապօրինի իրացման շահադիտական դրդումներից ելնելով չպարզված անձից, որի նկատմամը քրեական գործն առանձնացված է առանձին վարույթում, սվացել է նյութ, որն իր կազմում պարունակել Լ թմիամիջոց՝ Ի-մեթիլէֆեդրոնի ածանցյալը, որը ներառված է Ցանկ 1 «ՌԴում հակողության ենթակա թմրանյութերի, հոգեներգործուն նյութերի ն դրանց պրեկուրսորների ցանկում», 6,68 գրամից ոչ պակաս ընդհանուր ծավալով, ինչր ՈԴ սԿառավարության 2012 թվականի հոկտեմբերի Լի «Ռուսաստանի Դաշնության քրեական օրենսգրքի 228-րդ, 228.Ն 229-րդ հոդվածների նպատակներով՝ թմրամիջոցների ն հոգեմետ նյութերի զգալի, խոշոր ն առանձնապես խոշոր չափերը հաստատելու մասին» թիվ 1002 որոշման համաձայն համարվում է խոշոր չափ, թմրամիջոցն անձանց անորոշ շրջանակին,
4
այդ թվում ն «Ինտերներ» ցանցի միջոցով հետագա իրացման նպատակով՝ գաղտնարանային վայրերում թմրամիջոցը փեղադրեկու ճանապարհով: Շարունակելով թմրամիջոցների ապօրինի իրացմանն ուղղված հանցավոր դիտավորությունը չպարզված անձի հետ համատեղ, որի նկատմամբ քրեական գործե առանձնացված է առանձին վարույթու, `Ն.Ա.Կարապերյանը, շահադիտական դրդումներից ելնելով իրեն հասած հանցավոր դերի համաձայն, ստույգ չպարզված ժաումի, սակայն ոչ ուշ, քան 2019 թվականի հոկտեմբերի Լի ժամի 08:00-ն, ժամանել է Կրասնոդարի երկրամասի Լարինսկ քաղաք, որտեղ Կրասնոդարի երկրամաս, քաղաք Լարինսկ, Վորոշիլովի փ. թիվ 5, 20, 26, Դելեգավակայայի փ. թիվ 72/2, Բ.Խմելնիցկու փ. 147, Գվարդեյսկայա փ. թիվ 9, 10, 15,։ 19, 40 46 42 545 58, Լուչեզարնի նրբ. թիվ 2 հասցեներում զվնվող տնատիրություններին հարող փարածքներում իրականացրել է թմրամիջոցով գաղտնարանային ներդրվածքնել, որը պարունակում է Ցանկ 1 «ՌԴում հսկողության ենթակա թմրանյութերի, հոգեներգործուն նյութերի ն դրանց պրեկուրսորների ցանկում» ներառված Ռ-մեթիլէֆեդրոնի ածաւեցյալը, 6,68 գրամից ոչ պակաս ընդհանուր ծավալով, 15 պոլիմերային փաթնթով՝ փաթեթված կարմիր գույնի մեկուսիչ ժապավենով հեվփնյալ քաշերով՝ 0,40գ, 0,48գ, 0,46գ, 0,374, 0,42գ, 0,42գ, 0,42գ, 0,44գ, 0.50գ, 0,44գ, 0,45գ, 0,45գ, 0,47գ, 0,47գ, 0,49գ, (համաձայն փորձագեպտի 2019 թվականի հոկտեմբերի 34-ի թիվ 17/4-5906 եզրակացության), ինչը համաձայն ՌԴ կառավարության 2012 թվականի հոկտեմբերի 10-ի «Ռուսաստունի Դաշնության քրեական օրենսգրքի 228-րդ, 228.Ն 229րդ ն 229.1 հոդվածների նպատակներով թմիամիջոցների ն հոգեմետ նյութերի զգալի, խոշոր ն առանձնապես խոշոր չափերը, ինչպես նան թմրամիջոցների ն հոգեմեվ: նյութեր պարունակող բույսերի կամ դրանց մասերի զգալի, խոշոր ն առանձնապես խոշոր չափերը հատրատելու մասին» թիվ 1002 որոշման, համարվում է փվյալ տփեսակի թմրամիջոցի խոշոր չափ, այդպիսով ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերի թմրամիջոց: 2019 թվականի հոկտեմբերի Լին, ժամր 09:00-ից 09:45ն ընկած ժամանակահատվածում Լաբինսկի շրջանի Ռուսաարանի ՆԳՆ ԹՀԲ հարցերով բաժնի աշխատակիցների կողմից դեպքի վայրի զննությունն անցկացնելուց հետո Կրասնոդարի երկրամասի Լաբինսկ քաղաքի Վորոշիլովի փ. թիվ 5, 20, 26,
5
Դելեգատսկայայի փ. թիվ 72/2, Բ.Խմելնիցկու փ. 147, Գվարդեյսկայա փ. թիվ 9, 10, 15,։ 19, 40 4Ն 42 54 58, Լուչեզարնի նրբ. թիվ 2 հասցեներում գտնվող տնատիրություններին հարող տարածքում հայտնաբերվել ն առգրավվել է նյութ, որն իր կազմում պարունակել է 6,68 զրամ ընդհանուր ծավալով Խ-մեթիլէֆեդրոնի ածանցյալ, ն այսպիսով նշված թմրամիջոցը հանվել է ապօրինի շրջանառությունից: Ինքը` Ն.Ա.Կարապետյանը, դրամական միջոցների կարիք ունենալով, ոչ ուշ, քան 2019 թվականի հոկտեմբերի Էր, ավելի արույգ ժամը դատարանը չի պարզել, գտնվելով արույգ չպարզված վայրում, «Ինտերնետ» ցանցի միջոցով հանցավոր համաձայնության է եկել չպարզված անձի հեվ, որի նկատմամբ քրեական գործն առանձնացված է առանձին վարույթում, թմրամիջոցների համատեղ իրացման շուրջ: Ընդ որում, հանցակիցները միմյանց միջն դերերը բաշխել են հեվայալ կերպ. չպարզված անձի դերը, որի նկատմամբ քրեական գործն առանձնացված է առանձին վարույթում, կայանում էր պայմանական վայրերում տեղադրված՝ գաղփնարանային ներդրվածքներում՝ կշռաբաշխված թմրամիջոցը
Ն.Ա.Կարապեպտյանին փրամադրելու մեջ: Ն.Ա.Կարապետյանի դերը կայանում էր չպարզված անձի կողմից, որի նկատմամբ քրեական գործն առանձնացված է առանձին վարույթում, տրամադրված թմրամիջոցն ապօրինի ձեռքրելրելու, գաղվնարանային վայրերում թմիամիջոցի փեղադրելու խմիի մասնակից՝ չպարզված անձին, որի նկատմամը քրեական գործն առանձնացված է առանձին վարույթում, փեղադրված ներդրվածքների հասցեները հայտնելու մնջ՝` անձանց անորոշ շրջանակին թմրամիջոցն «Ինտերնետ» ցանցի միջոցով հետագա իրացման նպավակով: Շարունակելով իրագործել իր՝ թմրամիջոցների ապօրինի իրացման հանցավոր դիտավորությունը՝ Ն.Ա՛Կարապետյանը ստույգ չպարզված ժամին, սակայն ոչ ուշ, քան 2019 թվականի հոկտեմբերի Լի ժամի 08:00ն, գործելով անձանց խմբում այն չպարզված անձի հեր նախնական համաւճձայնությաւմը, որի նկատմամիԻ քրեական գործն առանձնացված է առանձին վարույթում, շահադիտական դրդումներից ելնելով, գտնվելով արույգ չպարզված վայրում, չպարզված անձից, որի նկատմամի քրեական գործն առանձնացված է առանձին վարույթում, արացել է գաղտնարանային ներդրվածքում աոռկաւ նյութը, որն իր կազմում պարունակել է թմրամիջոց՝ ԻԼմեթիլէֆեդրոնի ածանցյալը, որը ներառված
6
է Ցանկ 1 «ՌԴում հսկողության ենթակա թմիանյութերի, հոգեներգործուն նյութերի ն դրանց պրեկուրսորների ցանկում», 2,79 գրամից ոչ պակաս ընդհանուր ծաւվալով, 6 պոլիմերային փաւթեթով՝ փաթեթված կարմիր գույնի մեկուսիչ ժապավենով, ինչը ՌԴ Կառավարության 2012 թվականի հոկտեմբերի Լի «Ռուսաարանի Դաշնության քրեական օրենսգրքի 228-րդ, 2281. 229րդ հոդվածների նպատակներով՝ թմրամիջոցների ն հոգեմետ նյութերի զգալի, խոշոր ն առանձնապես խոշոր չափերը հաարապտելու մասին» թիվ 1002 որոշման համաձայն համարվում է խոշոր չափ: Շարունակելով թմրամիջոցների ապօրինի իրացմանն ուղղված համատեղ հանցավոր դիտավորությունը՝ Ն.Ա.Կարապեպյանը, իրեն հասած հանցավոր դերի համաձայն, գործելով շահադիտական դրդումներից ելնելով անձնական հարարացման նպատակով, չպարզված անձի հետ համատեղ, որի նկատմամբ քրեական գործն առանձնացվլ է առանձին վարույթում, միասնական դիտավորությամբ, սվույգ չպարզված ժամին, սակայն ոչ ուշ, քան 2019 թվականի հոկտեմբերի Լի ժամը 08:00-ն, ժամանել է Լաբինսկ քաղաքի Պրիվոկզալնայա մ.,
տ. 38 հասցեում գտնվող տեղանքի հատվածը՝ մեկուսիչ ժապավենի 6 կտորով փաթեթավորված 6 պոլիմերային փաթեթի իրացման նպավաւկով, դրա կազմում թմրամիջոց՝ Ի-մեթիլէֆեդրոնի ածանցյալը պարունակող նյութով, որը ներառված է Ցանկ 1«ՌԴ-ում հսկողության ենթակա թմրանյութերի, հոգեներգործուն նյութերի ն դրանց պրեկուրատրների գցանկում»,։ 279 գրամ ընդհանուր ծավալով, թմրամիջոցների ապօրինի 6 իրացման նպատակով գաղտնարանային
ներդրվածքներ իրականացնելու ճանապարհով ն «Ինտերնեվ» ցանցի միջոցով անձին, որի նկատմամը քրեական գործն առանձնացվել է առանձին վարույթում, հաղորդագրությունների հետագա ուղարկմեւն նպատակով, որոնք պարունակում են թմրամիջոց պարունակող գաղտնարանային ներդրվածքների տեղանքի հատվածների գտնվելու վայրի մասին տեղեկատվությունը՝ անձանց անորոշ շրջանակին «Ինտերներ» ցանցի միջոցով թմրամիջոցի հետագա իրացման նպատակով: Սակայն Ն.Ա.Կարապեփտյաւնը ն չպարզված անձր, որի նկատմամբ քրեական գործն առանձնացվել է առանձին վարույթում, իրենց հանցավոր դիտավորությունը չեն կարողացել ավարտին հասցնե իրենցից անկախ հանգամանքներից ելնելով, քանի որ Ն.Ա.Կարապերյանը ձերբակալվել է
7
ոստիկանության աշխավակիցների կողմից, ինչի հետ կապված նշված նյութը, որն իր կազմում պարունակել է թմրամիջոց, չի մել ապօրինի շրջանառության մեջ, այլ առգրավվել է Ն.ԱԿարապետյանից ոստիկանության աշխատակիցների կողմից 209 թվականի հոկտեմբերի Էին ժամի 08:00ից մինչն 08:355ն ընկած ժաւմանակահատվածում, նրսւ անձնական զննություն անցկացնելու ընթացքում Լաբինսկ քաղաքի Պրիվոկզալնայա փ., փ. 38 հասցեասւմ գտնվող տելանքի հատվածում»:
2. Դատապարտյալ Ն.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասային դատարանի՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ի վերաքննիչ որոշմամբ Ն.Կարապետյանի նկատմամբ Կրասնոդարի երկրամասի Լաբինսկի քաղաքային դատարանի` 2020 թվականի հունիսի 22-ի դատավճիռը փոխվել է, ՌԴ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի Լին մասի «թ» կետին համապատասխան՝ որպես պատիժը մեղմացնող հանգամանք ճանաչվել լէ հանցագործությունների երկու դրվագներով հանցագործության բացահայտմանն ու հետաքննությանն ակտիվորեն նպաստելը: Նույն որոշմամբ Ն.Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացվել է ն ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228.Լին հոդվածի 4րդ մասի «դ» կետով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` մինչն 10 (տասը) տարի 10 (տասը) ամիս ժակետով, իսկ ՌԴ քրեական օրենսգրքի 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 228.1 հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով՝ ազատազրկում՝ մինչն 9 (ինը) տարի 10 (տասը) ամիս ժամկետով: ՌԴ քրեական օրենսգրքի 69րդ հոդվածի 3րդ մասի հիման վրա՝
հանցագործությունների համակցությամբ պատիժների մասնակի գումարման եղանակով, ՝Ն.Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ պատժի կրումը խիստ ռեժիմի ուղղիչ գաղութում:
3. Կրասնոդար երկրամաս դատախազ Ս.Վ.Տաբելսկու վճռաբեկ
միջնորդագրի հիման վրա Ռուսաստանի Դաշնության ընդհանուր իրավասության Չորրորդ վճռաբեկ դատարանի քրեական գործերով դատական կոլեգիան 2022 թվականի մայիսի 19ին որոշմամբ արձանագրել է, որ «Ն.Ա.Կարապետյաւնի արարքի որակման վերարերյալ որպես հետնանք հանցագործությունների
8
համակցությամի դափապարվտյալին նշանակված պատիժը վկայում է քրեական օրենքի խախտումների մասին, որոնք չեն վերացվել վերաքննության կարգով գործը քննելիս, ընդ որում, հանդիսանում են էական, գործի ելքի վրա ազդող:
Ելնելով դատարանի կողմից պարզված ն դատական նիատում հետազոտված ապացույցներով հաստատված գործ. փարական հանգամանքներից՝
դատապարտյալի բոլոր գործողությունները ենթակա են որակման ՌԴ ՔՕ 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 228.1 հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով»:
Արդյունքում, ՌԴ ընդհանուր իրավասության Չորրորդ վճռաբեկ դատարանը դատապարտյալ Ն.Կարապետյանի նկատմամբ Կրասնոդար երկրամասի Լաբինսկի քաղաքային դատարանի՝ 2020 թվականի հունիսի 22-ի դատավճիռը ն Կրասնոդարի երկրամասային դատարանի՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ի վերաքննիչ որոշումը փոխել է, դատապարտյալ Ն.Կարապետյանի՝ ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով ն 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 228.1-ին հոդվածի 4- րդ մասի «դ» կետով որակված գործողությունները վերաորակել է ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով ն 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ Ներսես Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 9 (ինը) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ պատժի կրումը խիստ ռեժիմի ուղղիչ գաղութում:
4. ՌԴ Ստավրոպոլի երկրամասի Գեորգինսկի քաղաքային դատարանի՝ 2023 թվականի հունվարի 19-ի որոշմամբ Ռուսաստանի պատիժներ կատարման դաշնային ծառայության տնօրենի տեղակալի միջնորդագիրը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանին պատիժը կրելու համար ՀՀ փոխանցելու մասին, բավարարվել է, ն վերջինս 2023 թվականի օգոստոսի 16-ին տեղափոխվել է Հայաստանի ՃՀանրապետություն` հետագա պատիժը կրելու համար:
5. ՀԸ արդարադատության նախարար Գ.Մինասյանը 2023 թվականի
սեպտեմբերի 6-ին Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանի նկատմամբ Ռուսաստանի Դաշնության ընդհանուր իրավասության Չորրորդ Վճռաբեկ դատարանի` 2022 թվականի մայիսի 19ի որոշումը «Դատապարտյալների փոխանցման մասին» Ստրասբուրգի կոնվենցիայի 9-րդ ն 10-րդ հոդվածների հիման վրա ՀՀ տարածքում ճանաչելու մասին միջնորդություն է ներկայացրել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան:
9
Միջնորդության հիմքը, փաստարկները ն պահանջը.
6. ՀԸ արդարադատության նախարար Գ.Մինասյանը, վկայակոչելով 1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4994- րդ հոդվածի 1-ին մասը, գործող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ հոդվածի (անցումային դրույթների) 26-րդ մասը, միջնորդել է Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանի նկատմամբ Ռուսաստանի Դաշնության ընդհանուր իրավասության Չորրոդ վճռաբեկ դատարանի՝ 2022 թվականի մայիսի 19-ի որոշումը ճանաչել՝ Հայաստանի Հանրապետությունում դրա կատարումն ապահովելու նպատակով:
Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումներ ն եզրահանգումը.
7. Վճռաբեկ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված միջնորդությունը ն նյութերը, գտնում է, որ դատապարտյալ Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանի վերաբերյալ Ռուսաստանի Դաշնության ընդհանուր իրավասության Չորրոդ վճռաբեկ դատարանի՝ 2022 թվականի մայիսի 19-ի որոշումը ենթակա է ճանաչման ն կատարման՝ հետնյալ պատճառաբանությամբ:
8. Հայաստանի Հանրապետության ն Ռուսաստանի Դաշնության միջն դատավճռի կատարման (պատժի հետագա կրման) նպատակով
դատապարտյալների փոխանցման վերաբերյալ իրավահարաբերությունները կարգավորվում են 1983 թվականի մարտի 2Լին Ստրասբուրգում կնքված՝ «Դատապարտյալների փոխանցման մասին» կոնվենցիայով (այսուհետ նան՝ Ստրասբուրգի կոնվենցիա) ն 1998 թվականի մարտի 6-ին Մոսկվայում կնքված՝ «Պատժ`՝ հետագա կրման համար ազատազրկման դատապարտվածներին փոխանցելու մասին» կոնվենցիայով (այսուհետ նան՝ Մոսկվայի կոնվենցիա):
Ստրասբուրգի կոնվենցիայի 2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մի կողմի տարածքում դավփապարտված անձր, առխյն կոնվենցիայի դրույթներին համապավտասխան, կարող է փոխանցվել մեկ այլ կողմի՝ պատիժը կրելու համար»:
Նույն կոնվենցիայի 3-րդ հոդվածի համաճայն՝ «Սույն հոդվածի համաձայն դատփապարվյալը կարող է փոխանցվել միայն հետնյալ երկու պայմանների առկայության դեպքում,
ա) տվյալ անձր Կատարող պետության քաղաքացի է,
10
ի) դատավճիոր վերջնական է,
գ) փոխանցման մասին խնդրանքն արանալու պահին պատիժը կրելու համար դատապարվյալին մնացել է առնվազն վեց ամիս ժամկետ, կամ պատժի ժամկետն անսահմանավակ է,
դ) փոխանցումը համաձայնեցված է դատապարտյալի հետ, կամ երկու Կողմերից որնէ մեկը, ելնելով դատապարտյալի տարիքից, ֆիզիկական կամ հոգեկան վիճակից, անհրաժեշտ է համարում փոխանցումը համաձայնացնել նրա օրինական ներկայացուցչի հեվ,,
ե) գործողությունը կամ անգործությունը, որի համար դազտավճիո է կայացվել, հանցագործություն է համարվում րայ. Կատարող պետության օրենադրության կամ այդպիսի կհամարվեր, եթե հանցագործություն, կատարվեր այդ պետության տարածքում,
զ) Դատապարվոտղ ն Կատարող պետությունների միջն համաձայնություն է ձեռք բերվել փոխանցման վերաբերյալ: (...)»:
Ստրասբուրգի կոնվենցիայի 9-րդ հոդվածի Լին մասի համաձայն՝ «. Կատարող պետության իրավասու մարմինները պետք է շարունակեն դապտաւվճոի կատարումն անմիջապես կամ դատական կամ վարչական որոշման հիման վրա՝ 10-րդ հոդվածում սահմանված պայմաններով կամ դափական կամ վարչական ընթացակարգերի միջոցով փոխարկեն դատավճիոն այդ պետության որոշման` դրանով դափապարվփող պետության կողմից նշանակված պավժամիջոցը փոխարինելով կատարող պետության օրենքով միննեոււն արարքի համար նախատեսված պատժամիջոցով՝ 1-րդ հոդվածով սահմանված պայմաններով»:
Նույն կոնվենցիայի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Լ. Կափարումի շարունակելու դեպքում կատարող պետությունը պարտավոր է ղեկավարվել դատապարվող պետության կողմից կայացված դատավճռի պատժամիջոցի իրավական բնույթով ն տնողությամը:
2. Եթե պատժամիջոցի բնույթը ն տնողությունը չեն համապատասխանում: կատարող պետություն օրենադրությանը, կամ եթե այդ է պահանջում վերջինի օրենադրություն, ապա կատարող պետություն, Օ կարող է ապապտժամիջոցը դատական կամ վարչական որոշմամբ հարմարեցնել (համապատասխանեցնել) իր
11
օրենսդրությամբ նման բնույթի հանցագործությունների համար նախապտեսվեաւծ պարժին կամ այլ պատժամիջոցների:
Պատժի կամ պատժամիջոցի բնույթը հնարավորության դեպքում պետք է համապաւտասխաւնեն կատարմաեւն ենթակա դավզտավճոռով սահմանված պավժի կամ պատժամիջոցի բնույթին: Այն իր բնույթով ն պատժի ժամկետով չի կարող խավացնել դարապարվող պետության կողմից նշանակված պավժամիջոցը ն ոչ էլ գերազանցել կատարող ապնտության օրենադրությամը նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկեվլ»:
Նույն կոնվենցիայի 1Լրդ հոդվածի Լին մասի համաձայն` «Դատավճռի մոտխարկման դեպքում կիրառվում են Կատարող պետության օրենսդրությամը նախատեսված ընթացակարգերը: Դավաւվճիոր փոխարկելիս իրավասու մարմինր.
ա) պետք է հաշվի առնի Դատապարտող պետության կողմից կայացված դատավճռում որոշակիորեն Օ-արտահայտված կամ պարզ չարտահայտված փաստերի հաստավումի.
ի) չի կարող ազավազրկման հեր կապված պավժամիջոցը փոխարինել դրամական փուզանքով.
գ) հաշվարկելու է դատապարտյալի կրած ազատազիկման ամբողջ
ժամանակահատվածը.
դ) չի կարող խարացնել դատապարտյալի քրեաիրավական վիճակը, ինչպես նան չի կարող հաշվի առնել Կատարող պետության օրենադրությամբ փտվյալ հանցագործության կամ հանցագործություննեի համար նախատեսված նվազագույն պատիժը»:
Մոսկվայի կոնվենցիայի 12րդ հոդվածի համաճայն՝ «Վճռի կատարման պետությունը ապահովում է պավժի կրման շարունակությունը իր օրենսդրությանը համապատասխան չվատթարացնեով դատապարտյալի վիճակը: Մյուս
Պայմանավորվող կողմի վճոի կատարման մասին հարցի քննարկման ընդդատությունը, որոշվում Լ Պայմանավորվող կողմերից յուրաքանչյուրի օրենադրությամը:
Դատապարտյալը նշանակված պատիժը կրում է վճոխ կայացմեուն պեվությաւն դատարաունի վճոխի հիման վրա: Ազատազրկման ձնով պավզժի ժամկեվում հաշվվում
12
է վճոի կայացման պետությունում կրած պատժի ժամկետը: Վճոի կատարման պետության դատարանը, ելնելով կայացրած վճոից, որոշում է ընդունում դրա կատարման մասին համաձայն իր պետության օրենքի սահմանելով
ազատազրկման այնպիսի ժամկեվ,, ինչպիսին նշանակվկ է վճռով:
Եթե վճոի կատարման պետության օրենսդրությամի փվյալ արարքի համար ազատազրկման առավելագույն պատժաչափր պակաս է, քան նշանակվել է վճռով, ապա դատարանը սահմանում է ազատազրկման առավելագույն պավժաւչափր, որր նախատեսված է այղ պետության օրենսդրությամբ: (...)»:
9. Հայաստանի Հանրապետութան ն Ռուսաստանի Դաշնության միջն դատական ակտերի ճանաչման ն կատարման վերաբերյալ
իրավահարաբերությունները կարգավորվում են նան 2002 թվականի հոկտեմբերի 7- ին Քիշննում կնքված՝ «Քաղաքացիական, ընտանեկան ն քրեական գործերով իրավական օգնության ն իրավական հարաբերությունների մասին» կոնվենցիայով (այսուհետ նան՝ Քիշննի կոնվենցիա):
Քիշննի կոնվենցիայի 109-րդ հոդվածի համաձայն՝ «մ. Յուրաքանչյուր Պայմանավորվող կողմ այն Կոնվենցիայով նախատեսված պայմաններով ճանաչում ն կատարում է մյուս Պայմանավորվող կողմերի դատարանների կայացրած դատավճիռները մի Պայմանավորվող կողմի դատարանի կողմից դատապարտված նե պատիժը չնրած անձի հանձնման դեպքում մյուս Պայմանավորվող կողմի տարածքում քրեական ապատասխանատվության ենթարկելու համար, ինչպես նան մի Պայմանավորվող կողմի կողմից դատավճիոր ի կատար ածվելու համար անձին հանձնելը մերժելու դեպքում, որբ կայացվել է մյուս Պայմանավորվող կողմի դատարանի կողմից:
2 Դատավճիոների ճանաչում, ն կավարում, իրականացվում են այն Պայմանավորվող կողմի օրենադրության հիման վրա, որի տարածքում պեաք է ճանաչվեն ն կատարվեն դատավճիոները»:
Նշված կոնվենցիայի 111-րդ հոդվածի համաձայն «մ. Դատավճոխ ճանաչման ն կատարման վերաբերյալ միջնորդությունը քննվում է հայցվող Պայմանավորվող կողմի իրավասու դատարանի կողմի` ներա ներպետական օրենսդրության համապատասխան:
13
(-)
3. Հայցվող Պայմանավորվող կողմի իրավասու դատարանը, հայցվող Պայմանավորվող կողմի իրավասու դատարանի կայացրած դատավճռի հիման վրա, ներպետական օրենսդրության համապատասխան, սնւմանում է նույն պատիժը, որը նշանակված է դատավճռով:
4. Եթե Պայմանավորվող կողմի օրենադրությամի փվյալ արարքի համար պատժի առավելագույն ժամկետը ավելի քիչ է, քան նշանակված դատավճռով, ապա դատարանը սահմանում է պատժի առավելագույն ժամկետը, որը հայցվոր Պայմանավորվող կողմի օրենսդրությամբ նախատեսված է միննույն արարքի համար:
5 Դատավճիռ կայացրած հայցող Պայմանավորվող կողմի վփարածքում պատժի կրած մասր պատժի ժամկետի մեջ հաշվարկվում է այն Պայմանավորվող կողմի օրենսդրության համապապտաւսխաւն, որը քննել է դատավճռի ճանաչման վերաբերյալ միջնորդությունը: Միաժամանակ որոշում է դատավճոի կատարման կարգի մասին հարցը:
6. Պատիժը կիրառվում է այն դեպքերում, եթե նախատեսված է հայցվող ն հայցող Պայմանավորվող կողմի օրենսդրությամի»:
10. 2021 թվականի հունիսի 30-ին ընդունված ն 2022 թվականի հուլիսի Լին ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ հոդվածի 26-րդ մասի համաձայն «1998 թվականի հուլիսի Լին րնդունված ` Հայատրանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 54-րդ, 54. Էրդ, 54.2-րդ, 54.3-րդ ն 54.4-րդ գլուխների դրույթները ուժր կորցրած չեն ճանաչվում»:
1998 թվականի հուլիսի Լին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 543-րդ գլխում զետեղված՝ 4995-րդ հոդվածի համաձայն` «Լ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում օտարերկրյա պետությունների դատարանների դափտավճիոները ենթակա են ճանաչման Հայաստանի Հանրապետությունում:
2 Օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիոների՝
Հայաստանի Հանրապետությունում ճանաչելու հիմքերը, ճանաչման ենթակա դատավճիոների (որոշումների) տեսակները սահմանվում են տվյալ պետության
14
հետ կնքված կամ նրա մասնակցությամբ գործող Հայասատանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրով:
Յ Օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիոր Հայաարանի
Հանրապետությունում ճանաչում են՝
1) Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի քրեական պալար, եթե ճանաչման ենթակա դավտավճիոր կայացրել է օտարերկրյա պեվտւթյան բարձրագույն դատական մարմիեր. (...)»
Նույն օրենսգրքի 499:-րդ հոդվածի համաձայն` «մ. Օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռի ճանաչման վերաբերյալ որոշում կայացնելիս սույն օրենսգիրքի 499-րդ հոդվածի երրորդ մասով իրավասու Հայաստանի Հանրապետության դատարանները պարզում են, թե որքանով են պահպանված համապատասխան միջազգային պայմանագրով նախատեսված այն պայմանները, որոնք ճանաչման վերաբերյալ որոշում կայացնելու հիմք են:
Ադ պայմանների պահպանված լիներ, ինչպես նան տվյալ միջազգային պայմանագրով դավփավճոի ճանաչումը ն կատարումը մերժելու հիմքերի բացակայությունը հիմք են օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիոր Հայաստանի Հանրապետությունում ճանաչելու որոշում կայացնելու ն ի կատար ածման ներկայացնելու համար:
2. Օտարերկրյա պերության դատարանի դավաւվճոի ճանաչումը կարող է մերժվլ Հայասրանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրով
նախատեսված հիմքերով նկատի ունենալով նան կիրառվող միջազգային պայմանագրի վերաբերյալ սահմանված կարգով Հայաստանի Հանրապետություն արված հայփարարությունները կամ վերապահումները, ինչպես նան, եթն՝
1) արարքը, որի համար անձ դատապարտվել է, Հայասատանի
Հանրապետության օրենքով քրեորեն պավշժելի չէ,
2) դատավճռով որպես պատիժ նախատեսված է մահապատիժ»:
2022 թվականի հուլիսի Լին ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի համաձայն` «Լ Դատարանը, որոշում կայացնելով օտարերկրյա պետության դավփարանի դատփավճիոր ճանաչելու մասին, նույն որոշմամբ լուծում է նան դատապարվյալին վերագրվող հանցանքները
15
Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությանը համապատասխանեցնելու հարցը:
2 Օտարերկիյյա պետության դատարանի դատավճիոր Հայատրանի
Հանրապեվպությունում ճանաչում են`
1) Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի քրեական պալամլվ, եթե ճանաչման ենթակա դատավճիոր կայացրել է օտարերկրյա պետության բարձրագույն դատական մարմինր.
(...):
3. Որոշման մեջ նշվում է՝
1) դատավճիոր կայացրած դատարանի անվանումը, դատավճոի կայացմուն վայրը ն ժաւմանակը.
2) Հայատանի Հանրապետության վարածքում դավտապարվմյալի
բնակության վերջին վայրը.
3) դատապարվյալին վերագրվող 6 արարքների նկարագրությունը, օտարերկրյա պետության իրավական այն նորմերը, որոնց համապատասխանում են նկարագրված արարքները.
4) Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները, որոնց համապատասխանում են նկարագրված արարքները.
5) նշանակված պատիժը (հիմնական ն լրացուցիչ) ն պատժաչափը, պավժի չկրած մաս, որը դատապարվյալր պերք է կրի -Հայատրանի
Հանրապետությունում, պավժի կատարման սկիզբը ն ավարտը:
4 Եթե Հայատրանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տվյալ հանցանքի համար ազապտաւզիկում պավժեւտեսակի առավելագույն ժամկետը նվազ է օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռով ազատազրկման նշանակված պատժաչափից` դատապարվյավի նկատմամի որպես պատիժ է նշանակվում համապատասխանեցման արդյունքում կիրառված հոդվածի սանկցիայով ազատազրկման համար նախատեսվող առավելագույն ժումկեվը:
5. Եթե Հայատրանի Հանրապետության քինական օրենսգրքով տվյալ հանցանքի համար ազավզազիկում պավտժեւվտեսակի նվազագույն ժամկետն ավելի է օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճոռվ ազավազրկման նշանակված
16
պապժաչափից` դափապարվյալի նկափմամի որպես պատիժ է նշանակվում օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճոռվ ազավտազիկման նշանակված պապժաւչսեփր:
6. Եթե Հայաարանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տվյալ հանցանքի համար ազատազրկում պատժատեսակ սահմանված ւէ՝
դատապարմյսվի նկատմամբ նշանակվւմ է ` համապատասխանեցման
արդյունքում կիրառված հողվածի սանկցիայով նախապտեսվեւծ այն պատիժը ն այն չափով, որի նկատմամբ հնարավոր է առսւվելապես հասնել պատժի նպատակների իրացմանը»:
11. ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2013 թվականի դեկտեմբերի 24-ի թիվ ՍԴՈ-1134 որոշմամբ նշել է, որ ինչպես «Դատապարտյալների փոխանցման մասին» կոնվենցիան, այնպես էլ «Պատժի հետագա կրման համար ազատազրկման դատապարտվածների փոխանցելու մասին» կոնվենցիան, նախատեսելով պայմանագրի կողմ հանդիսացող պետության տարածքում դատապարտված անձին պատժ կատարման (հետագա կրման)|)լ3նպատակով պայմանագրի կողմ հանդիսացող մեկ այլ պետությանը փոխանցելու հնարավորություն, սահմանում են նա, դատավճռի կատարումն ապահովելու նպատակով անհրաժեշտ
դատավարական գործողություննեի իրականացման ընթացքում իրավասու մարմինների իրավազորության սահմանները, այդ թվում նան դատավճռով նշանակված պատիժը փոխելու առումով: Դիտարկվող երկու միջազգային պայմանագրերն էլ դատավճռի կատարման պետությանը պարտավորեցնում են պատժի կատարումն ապահովելիս ղեկավարվել համապատասխան օտարերկրյա պետության կողմից կայացված դատավճռով կիրառված պատժամիջոցի իրավական բնույթով ն տնողությամբ, ինչպես նան իրավասություն են վերապահում փոփոխության ենթարկել դատավճռով նշանակված պատժի ժամկետն այն դեպքում, եր։՞'։ դատավճռի կատարման պետութան ներպետական
օրենսդրությամբ նույն արարքի համար նախատեսված առավելագույն պատժաչափն ավելի մեղմ է, քան դատավճռի կայացման պետության դատարանի կողմից նշանակված պատժաչափը: Ակնհայտ է, որ դատավճռի կատարման պետությունը չի կարող ապահովել փոխանցված դատապարտյալի
17
նկատմամբ դատավճռի կայացման պետության կողմից սահմանված պատժի կատարումը կամ հետագա կրումն առանց ճանաչելու օտարերկրյա դատարանի դատավճիռը ն առանց այն ներպետական օրենսդրությանը
համապատասխանեցնելու: Այսպիսով, դատավճռի կատարման պետության կողմից իրականացվող պատժի կատարման (հետագա կրման) ապահովման գործընթացը ներառում է երեք բաղադրիչ` օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռի ճանաչում, օտարերկրա պետութան դատարանի դատավճռի ներպետական օրենսդրությանը համապատասխանեցում ն դատավճռի ի կատար ածում:
Նշված որոշմամբ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը նան արձանագրել է, որ Ստրասբուրգի կոնվենցիան նախատեսում է օտարերկրյա պետության դատավճռի ճանաչման երկու եղանակ, որոնք նախատեսված են համապատասխանաբար՝ 10-րդ ն 1-րդ հոդվածներում. դատավճոի կատարման շարունակության ապահովման միջոցով դատավճռի ճանաչում ն փոխարկման կամ կոնվերսիայի միջոցով դատավճոի ճանաչում: Համապատասխան կոնվենցիոն դրույթների
մեկնաբանությունից պարզ է դառնում, որ դատավճռի փոխարկումն ավելի լայն իրավազորության շրջանակեր է նախատեսում դատավճռի կատարման պետության դատարանի համար, քան դատավճռի կատարման շարունակության ապահովումը Դատավճռի կատարումը շարունակելու դեպքում դատավճռի կատարման պետություն, ԾՔ պարտավոր է ղեկավարվել դատավճռի կայացման պետության կայացրած դատավճռի իրավական բնույթով ն տնողությամբ: Դատավճռի կատարման պետությունը կարող է պատժամիջոցը դատական կամ վարչական որոշմամբ հարմարեցնել (համապատասխանեցնել) իր օրենսդրությամբ նման բնույթի հանցագործությունների համար նախատեսված պատժին կամ այլ պատժամիջոցներին միայն երկու դեպքում եթե պատժամիջոցի բնույթը ն տնողություն չե համապատասխանում վճռ կատարման պետության
օրենսդրությանը կամ եթե այդ է պահանջում վերջինիս օրենսդրությունը: Իսկ դատավճռի փոխարկման պարագայում կիրառվում են դատավճռի կատարման պետության օրենսդրությամբ նախատեսված ընթացակարգերը:
Դատավճռի կատարման պետության դատարանի իրավազորությունը միայն սահմանափակված է այն մասով,։ որ վերջինը չի կարող խստացնել
18
դատապարտյալի քրեաիրավական վիճակը, չի կարող հաշվի առնել ներպետական օրենսդրությամբ տվյալ հանցագործության համար նախատեսված նվազագույն պատիժը, ինչպես նան չի կարող ազատազրկման հետ կապված պատժամիջոցը փոխարինել դրամական տուգանքով: Ստրասբուրգի կոնվենցիայի 9-րդ հոդվածի առաջին մասի երկրորդ կետը սահմանում է, որ դատավճիռը փոխարկվում է դատական կամ վարչական ընթացակարգերի միջոցով՝ դատապարտող պետության կողմից նշանակված պատժամիջոցը փոխարինելով կատարող պետության օրենքով միննույն արարքի համար նախատեսված պատժամիջոցով:
Վճոաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն պատժի
կատարման (հետագա կրման) նպատակով Հայաստանի Հանրապետությանը հանձնված անձի նկատմամբ օտարերկրա պետության դատարանի կողմից կայացված դատավճիոր ճանաչելու ն ՀՀ օրենսդրությանը
համապատասխանեցնելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս, դատարանի իրավազորությունը սահմանափակված է փոխանցման պահին գործող քրեական օրենքով: Այլ խոսքով՝ պատժի պայմանները կատարելու նպատակով Հայաստանի Հանրապետությանը հանձնված անձի նկատմամբ օտարերկրա պետության դատարանի կողմից կայացված դատավճիոը, այդ թվում` նշանակված պատժի մասով, պետք է համապատասխանեցվի դատապարտյալի փոխանցման պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատախան դրույթներին:
12. Վերոշարադրյալի լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՇ ներպետական օրենսդրությունը հնարավորություն է ընձեռում միջազգային պայմանագրով նախատեսված դեպքում համապատասխան հիմքեի ն
պայմանների առկայության պարագայում, ճանաչել ն կատարել օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիոր՝ միաժամանակ նախատեսելով նան դատավճռի կատարումն ապահովելու նպատակով դատավճիոր Կատարող պետության օրենդրությանը համապատասխանեցնելու լիազորություն:
Միննույն ժամանակ, միջազգային պայմանագրերը (Ստրասբուրգի, Մոսկվայի ն Քիշննի կոնվենցիաները Կատարող պետությանը պարտավորեցնում են Տեն Վճարեկ դատարանի Գարեգին Հուսեւյանի գործով 2013 թվականի ապրիլի 18-ի որոշման
-րդ կետը:
19
դատավճիռը ճանաչելիս նե պատժի կատարումն ապահովելիս ղեկավարվել Դատապարտող պետության կողմի կայացված դատավճռով սահմանված պատժամիջոցի իրավական բնույթով ու տնողությամբ, ինչպես նան փոփոխության ենթարկել լ դատավճռով նշանակված պատժի ժամկետն այն դեպքում, երբ Կատարող պետության ներպետական օրենսդրությամբ նուն արարքի համար նախատեսված առավելագույն պատժաչափն ավելի մեղմ է, քան Դատապարտող պետության դատարանի կողմից նշանակված պատժաչափը: Այս դեպքում համապատասխանեցում կատարող իրավասու մարմին, սահմանում է
ներպետական օրենսդրությամբ նոյն արարք համար նախատեսված
առավելագույն պատժաչափը:
13. Սույն նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ՝
- Ներսես Անդրանիկի Կարապետյանը, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, տեղեկատվական-հեռահաղորդակցական ցանցերի (ներառյալ «Ինտերնետ» ցանցը) օգտագործմամբ, խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի իրացում նե մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, տեղեկատվական-հեռահաղորդակցական ցանցերի (ներառյալ «Ինտերնետ» ցանցը) օգտագործմամբ, խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի իրացման փորձ կատարելու համար Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Լաբինսկի քաղաքային դատարանի՝ 2020 թվականի հունիսի 22ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով, 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով - 228.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով ն հանցանքների համակցությամբ դատապարտվել է ազատազրկման 12 (տասներկու) տարի ժամկետով՝ պատժի կրումը խիստ ռեժիմի ուղղիչ գաղութում: ՞Նշանակած պատժի ժամկետին հաշվակցվել է Ն.Կարապետյանի՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 10-ից կալանքի տակ գտնվելու ժամկետըշ,
-` Դատապարտյալի բողոքի հիման վրա Ռուսաստանի Դաշնության
Կրասնոդարի երկրամասային դատարանի՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ի վերաքննիչ որոշմամբ Ն.Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացվել է, ն հանցանքների համակցությամբ Ն.Կարապետյանի նկատմամբ 2 Տե՛ս սույն որոշման 1-ին կետը:
20
վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ պատժի կրումը խիստ ռեժիմի ուղղիչ գաղութում,
- Դատախազի վճռաբեկ միջնորդագրի հիման վրա Ռուսաստանի Դաշնության ընդհանուր իրավասության Չորրորդ վճռաբեկ դատարանի՝ 2022 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ դատապարտյալի՝ ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով ն 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 228.1Լին հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով որակված արարքները վերաորակվել են ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի «դ» կետով ն 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ Ն.Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելով ազատազրկում` 9 (ինը) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ պատժի կրումը խիստ ռեժիմի ուղղիչ գաղութում,
- ՇԸ արդարադատության նախարարությունը, Ներսես Կարապետյանին պատիժը կրելու համար փոխանցելու հարցը քննարկելիս, ՌԴ-ին երաշխավորել է, որ «Դատապարտված անձանց փոխանցելու մասին» Ստրասբուրգի կոնվենցիայի 10-րդ հոդվածում շարադրված պայմաններին համապատասխան, ինչպես նան ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն՝ դատապարտյալը պատիժի կրելու է բարձր անվտանգային գոտու ուղղիչ հիմնարկում»:
ա. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝ «մ. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմեվ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաարելը, վերամշակելը, ձեոք բերել, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամի՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմեվ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք րբերելբ պապժվում է ազատազիկմամի՝ երեքից վեց տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի Լին մասով նախատեսված արարքը, որր կատարվել Լ՝
1 մի խումը անձանց կողմից նախնական համաձայնությաւմը,
3Տե՛ս սույն որոշման 2-րդ կետը:
4 Տե՛ս սույն որոշման 3-րդ կետը:
5 Տե'ս նյութեր, թերթ 55:
21
(.-.)
3) խոշոր չափերով,
(-.) պատժվում Լ ազատազրկմամի՝ չորսից ութ տարի ժամկետով»:
Նույն օրենսգրքի 44-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցափորձ է համարվում դիտավորյալ այն գործողությունը կամ անգործությունը, որն
PDF Փաստաթուղթ
Բացել PDF-ը նոր ներդիրում* Դատարանի PDF-ը կարող է պարունակել անձնական տվյալների պաշտոնական ծածկագրություն (սև շերտեր)։ Ամբողջական տեքստը հասանելի է վերևում «Ամբողջ Տեքստ» բաժնում։
Տեղեկանք
- Ամսաթիվ:
- 29 սեպտեմբերի, 2023 թ.
- Գործի #:
- —
- Դատարան:
- Վճռաբեկ դատարան
Նմանատիպ գործեր
Գտեք նմանատիպ դատական ակտեր AI վերլուծությամբ
