Սուղյան — ԵԴ/0722/01/21

ԵԴ/0722/01/21

.- ԳՈՎ 22

ՄԵՐ ԱՆ

Ն Աթ: ՀՀ

ՈՒՅ Զ

ՀՑՏրրլի Ն -Ը7՛

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ա.Հովհաննիսյան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Մ.Արղամանյան

դատավորներ՝ Լ.Աբգարյան

Գ.Հովհաննիսյան

12 օգոստոսի 2025 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Սնակ Գրիգորի Սուղյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի օգոստոսի 2-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Լ.Գրիգորյանի ն տուժող «Սիլ Ինշուրանս» ապահովագրական փակ բաժնետիրական ընկերության ներկայացուցիչ Ա.Թորոսյանի վճռաբեկ բողոքները,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

1. 2019 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Երնան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ նան՝ ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 34178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 13763619 քրեական գործը:

2019 թվականի դեկտեմբերի 16-ին քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի Կենտրոն ն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին:

Նախաքննությունը շարունակելու համար 2020 թվականի հունվարի 8-ին քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչության Ավան ն Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին:

11. Նախաքննության մարմնի՝ 2020 թվականի հունվարի 8-ի որոշմամբ «Միլ Ինշուրանս» ապահովագրական փակ բաժնետիրական ընկերությունը ճանաչվել է տուժող:

12. Նախաքննության մարմնի՝ 2021 թվականի մարտի 11Լի որոշմամբ Սնակ Գրիգորի Սուղյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

Նախաքննության մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Սնակ Սուղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել լ9չհեռանալու մասին ստորագրությունը:

13. 2021 թվականի հունիսի 3ին քրեական գործը մեղադրական

եզրակացությամբ ուղարկվել է Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:

2. Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան) 2022 թվականի սեպտեմբերի 19-ի դատավճռով Սնակ Գրիգորի Սուղյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչվել է անմեղ ն արդարացվել՝ արարքում հանցակազմի

Յ

բացակայության հիմքով: Մ.Սուղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացվել է:

3. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի (այսուհետ` նան Վերաքննիչ դատարան|՝ 2023 թվականի օգոստոսի 2-ի որոշմամբ դատախազ Ա.Սարգսյանի ն տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Թորոսյանի վերաքննիչ բողոքները մերժվել են, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 19ի դատավճիոը՝ թողնվել է անփոփոխ:

3.. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր Մ.Արղամանյանը հայտնել է հատուկ կարծիք:

4. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2023 թվականի օգոստոսի 2-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Լ.Գրիգորյանը ն տուժող «Սիլ Ինշուրանս» ապահովագրական փակ բաժնետիրական ընկերության ներկայացուցիչ Ա.Թորոսյանը ներկայացրել են վճռաբեկ բողոքներ, որոնք Վճռաբեկ դատարանի՝ 2024 թվականի մարտի Լի որոշմամբ ընդունվել են վարույթ ն սահմանվել է դատական վարույթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքների հիմքերը, փաստարկները ն պահանջները.

Վճռաբեկ բողոքները քննվում են հետնյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոհիշյալ փաստարկներով.

1 ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Լ.Գրիգորյանի բողոքի փաստարկները ն պահանջը.

5. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ` ստորադաս դատարանները թույլ են տվել դատական սխալ՝ նյութական ն դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են վարույթի ելքի վրա:

Բողոք բերած անձի համոզմամբ` ստորադաս դատարանները սխալ են մեկնաբանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածը, ինչի արդյունքում եկել են ոչ ճիշտ եզրահանգման առ այն, որ Սնակ Սուղյանի արարքում բացակայում է քննարկվող հանցակազմը, բացի այդ, ստորադաս դատարանները սխալ են մեկնաբանել ն կիրառել ապացույցներին ն դրանց թույլատրելիությանը վերաբերող քրեադատավարական օրենքի դրույթները:

4

5.1. Բողոքաբերը, անդրադառնալով ապացույցներն անթույլատրելի ճանաչելու մասին ստորադաս դատարանների եզրահանգմանը, նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանն անհիմն կերպով անթույլատրելի է ճանաչել «ՋԻ ԷՄ» փորձագիտական կենտրոնի ն «Անկան փորձագիտական ինստիտուտ» ՍՊ ընկերության եզրակացությունները, որոնք նախաքննական մարմնի կողմից ճանաչվել էին որպես ապացույց՝ այլ փաստաթուղթ:

Բողոքի հեղինակը նշել է, որ «ՋԻ ԷՄ» փորձագիտական կենտրոնի կողմից փորձաքննությունն իրականացվել է նախքան քրեական գործ հարուցելը, իսկ «Անկախ փորձագիտական ինստիտուտ» ՍՊԸ կողմից փորձաքննությունը կատարվել է «Ֆինանսական համակարգի հաշտարարի գրասենյակ» հիմնադրամի պատվերով (պահանջով՝ քրեական վարութի շրջանակներից դուրս

(փորձաքննության պատվերը հիմնադրամից ստացվել է 2019 թվականի դեկտեմբերի 17-ին, իսկ եզրակացությունը տրվել է 2020 թվականի հունվարի 21-ին): Հետնաբար՝ Առաջին ատյանի դատարանի դիտարկումներն առ այն, որ դրանց իրականացման ընթացքում չեն պահպանվել քրեադատավարական օրենսդրությամբ ամրագրված դրույթները ն այդ պատճառով դրանք չեն կարող գնահատվել որպես թույլատրելի ապացույցներ, այ հանդիսանւմ են «քողարկված փորձաքննության» եզրակացություններ, ըստ բողոքաբերի՝ անհիմն են ն չեն բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջներից:

Բողոք բերած անձի համոզմամբ` այդ եզրակացությունները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով, հանդիսանում են այլ փաստաթուղթ ն կարող են ճանաչվել որպես ապացույց:

Ըստ բողոքաբերի՝ ստորադաս դատարանների տրամաբանությունն ընդունելի համարելու դեպքում ստացվում է, որ այլ փաստաթղթի կարգավիճակ ստացած յուրաքանչյուր ապացույց անթույլատրելի է, քանի որ այն կազմելու կամ ստեղծելու պահին ինչ որ մեկի կողմից արդեն իսկ «խախտվել են» քրեադատավարական նորմերը, օրինակ՝ ստացական գրողին չի պարզաբանվել նրա լռելու իրավունքը կամ այդ գրառումը հետագայում իր դեմ օգտագործելու հնարավորությունը, ն այլն:

5.2. Անդրադառնալով ստորադաս դատարանների հետնություններին առ այն, որ անհասկանալի է, թե ապահովագրական ընկերությունից ենթադրաբար

5

հափշտակվելիք գումարն ուր էր ուղղված լինելու՝ Սնակ Սուղյանի, թե մեքենայի սեփականատիրոջ գույքային զանգվածի ավելացմանը՝ բողոքաբերը փաստարկել է, որ հիշյալ հանցակազմի վերլուծությունը թույլ է տալիս հանգելու հետնության, որ արարքը խարդախություն որակելու համար ամեննին էլ էական չէ, թե ում էր գումարն անցնելու, քանի որ հիշյալ հանցակազմը ենթադրում է ուրիշի գույքի հափշտակություն ն իրենը կամ մեկ ուրիշինը դարձնելու հնարավորություն:

5.3. Բողոքաբերը նշել է, որ ավտոմեքենայի առջնի դետալներից շարժիչի ծածկոց ու աջ անվաթնի նախկինում ապամոնտաժված լինելը, որոշակի հատվածների վերաներկված լինելը, վնասվածքների անհամապատասխանությունը, վթարի մեխանիզմի անհնարին լինելը, վազքի ցուցիյի տարբերությունը, ավտոմեքենայի սրահի բոլոր բարձիկների բացված լինելը ն այլ հանգամանքներ վկայում են այն մասին, որ Ս.Սուղյանը, իրականությունը խեղաթյուրելով, ապահովագրական պատահարի՝ վթարի ձնացում իրականացնելով, փորձել է ապահովագրական ընկերությունից ստանալ իրականում նման պարտավորություն չպահանջող հատուցում, ինչում էլ արտահայտվել է նրա շահադիտական շարժառիթը ն առանձնապես խոշոր չափերի գումար հափշտակելու նպատակը:

6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է Վերաքննիչ դատարանի որոշումը բեկանել ն կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ կամ վարույթը փոխանցել համապատասխան ստորադաս դատարան՝ նոր քննության:

1. Տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Թորոսյանի բողոքի փաւարարկները ն պահանջը.

7. Բողոքաբերը, վկայակոչելով ստորադաս դատարանների

պատճառաբանությունները, գտել է, որ ինչպես Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում, այնպես էլ այն անփոփոխ թողնելու մասին Վերաքննիչ դատարանի որոշման մեջ տեղ գտած վերլուծությունները չեն բխում գործի փաստական հանգամանքներից, կայացված դատական ակտերն իրավաչափ չեն, դրանք քրեական ն քրեադատավարական իրավունքի նորմերը յուրովի մեկնաբանելու արդյունք են:

7.1. Բողոքաբերը գտել է, որ մեղսագրված արարքում Սնակ Սուղյանի մեղավորությունը հաստատված է քրեական գործում առկա ապացույցներով:

6

Բողոքի հեղինակն ընդգծել է վարույթի ողջ ընթացքում Ս.Մուղյանի դրսնորած վարքագիծը՝ կապված ակնհայտ անարժանահավատ ն միմյանց հակասող ցուցմունքներ տալու հետ: Բողոքաբերը շեշտել է, որ թեն դատավճռում նշվել է, որ Ս.Սուղյանն իրավասու էր օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնել իր պաշտպանությունը, սակայն դատարանը որնէ կերպ չի հիմնավորել այն հանգամանքը, թե ինչու է Ս.Սուղյանն ի սկզբանե ակնհայտ սուտ տեղեկություններ հայտնել վարույթն իրականացնող մարմնին, ն հետագա ցուցմունքներով նս շարունակել իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ տրամադրել:

7.2. Բողոքաբերը նշել է, որ ավտոմեքենայի սեփականատեր Հովսեփ Հովսեփյանը 2019 թվականի օգոստոսի 14-ին տրված լիազորագրով, ի թիվս այլնի, Սնակ Սուղյանին օժտել է նան հատուցման գումարը ստանալու լիազորությամբ, հետնաբար, ըստ բողոքաբերի՝ Առաջին ատյանի դատարանի այն եզրահանգումը, որ Ս.Սուղյանի կողմից գումարը տնօրինելու հնարավորությունը չի հաստատվել, հիմնավոր չէ:

73. Բողոքաբերը, մեջբերելով 6«ԱԱվտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից բխող պատասխանատվության պարտադիր ապահովագրության մասին» ՀՀ օրենքի համապատասխան իրավակարգավորումները, փաստարկել է, որ այն պարագայում, երբ ՄՍ.Սուղանը «Սիլ Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությանը չէր հայտնել պատահարի իրական վայրը կամ իրական ժամը՝ «Սիլ Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությունն ապահովագրական հատուցում տրամադրելուց հետո հետադարձ պահանջի իրավունք էր ձեռք բերելու ինչպես Սնակ Սուղյանի, այնպես էլ Հովսեփ Հովսեփյանի նկատմամբ, ուստի, ըստ բողոքաբերի, ակնհայտ է դառնում Սնակ Սուղյանի շահադիտական շարժառիթը:

7.4. Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ապացույցներն անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետնությունները՝ իրավաչափ չեն: Մասնավորապես, ըստ բողոքաբերի՝ Առաջին ատյանի դատարանն առանց հիմնավոր պատճառաբանության անթույլատրելի է ճանաչել նախաքննական մարմնի կողմից, որպես այլ փաստաթուղթ, ապացույցներ ճանաչված «ՋԻ ԷՄ» փորձագիտական կենտրոնի չորս փորձագետների կողմից 2019 թվականի հոկտեմբերի 15-ին տրված թիվ 19-1812 եզրակացությունը, ինչպես նան «Անկախ

7

փորձագիտական ինստիտուտ» ՍՊ ընկերության երեք փորձագետների կողմից 2020 թվականի հունվարի 2Լին տրված պատահարի առաջացման պատճառների վերաբերյալ եզրակացությունը, մինչդեռ պաշտպանության կողմի ներկայացրած՝ ավտոմեքենայի վազքի ցուցիչի երեք կիլոմետրը տարբերության վերաբերյալ «Ավանգարդ Մոթորս» ՍՊ ընկերության տնօրենի ն տեխնիկական սպասարկման բաժնի մեխանիկի կողմից կազմված գրությունը ճանաչել է որպես այլ փաստաթուղթ ն դրա հավաստիության վերաբերյալ հետնություններ արել՝ որնէ կերպ չպատճառաբանելով, որ եթե անգամ տեսականորեն մեքենայի՝ նույն տեղում մնալու պայմաններում անիվների տեղապտույտի արդյունքում վազքի ցուցիչը կարող է փոխվել, ապա կոնկրետ դեպքում ինչպե՞ս է դա տեղի ունեցել:

Բողոքաբերը նշել է նան, որ պաշտպանության կողմի ներկայացրած՝ «Ավանգարդ Մոթորս» ՍՊ ընկերության տնօրենի ն տեխնիկական սպասարկման բաժնի մեխանիկի կողմից տրամադրված փաստաթուղթը չի կարող պատշաճ ապացույց ծառայել, քանի որ կոնկրետ սույն գործով տեղի ունեցած պատահարով նշանակված փորձաքննության եզրակացություն չէ, այլ ընդամենը ընդհանուր բնույթի տեղեկատվական նամակ է:

8. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է Վերաքննիչ դատարանի որոշումը բեկանել ն փոփոխել՝ Սնակ Սուղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կետով ու նշանակել արարքին համաչափ պատիժ:

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

9. Սնակ Սուղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա «ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու նախնական դիտավորությամի, իրականությունը խեղաթյուրելու եղանակով, 2019 թվականի օգոստոսի 12ին՝ ժամի 22:00-ի սահմաններում, Երնան քաղաքի Մոլդովական փողոցում՝ Ն.Սվեփանյան փողոցի կողմից Թոթովենցի փողոցի ուղղությամբ աջ եզրային մասում, ընկերոջը` Հովսեփ Կարենի Հովսեփյանին պատկանող «116866065-Թ6ո2 5500 411416» մակնիշի 56 ԷՏ 505

8

հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով կազմակերպել է վթարի ձնացում, այնուհետրն օգոարոսի 14-ին «Սիլ Ինշուրանս» ԱՓԲ ընկերությանը ներկայացրե է 2019 թվականի օգոսվտաիխ 12-ին տեղի ունեցած պատահարի հետնանքով «Ն(6:62465- Ս6ոշ Տ500 41416» մակնիշի 56 ԷՏ 505 հաշվառման համարանիշի ավվատմեքենային պատճառված վնասի հատուցման վերաբերյալ հայցային դիմում: «Սիլ Ինշուրանս» ԱՓԲ ընկերությունը, հիմք ընդունելով թիվ 191812 եզրակացությունը, 2019 թվականի հոկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացրել ապահովագրական հատուցումը մերժելու մասին: Այնուհետե, ֆինանսական համակարգի հաշտարարին է ներկայացվել պահանջ-դիմում րեդհանութ 10000000 Հ. դրամ գումարի չափով

ապահովագրական հատուցում իրականացնելու մասին, որր նույնպես մերժվել է, քանի որ վարորդի կողմից ննրկայացված տվյալները չեն համապատասխանել տվյալ պատահարի առաջացման իրական մեխանիզմին»:

10. Առաջին ատյանի դատարանի արդարացման դատավճռի համաձայ. «...) Դափարանը, անդրադառնալով պաշտպան ԱՍարդարյանի միջնորդությանը՝ կապված այլ փաստաթուղթ ճանաչված` 2019 թվականի հոկտեմբերի 15-ի «ՋԻ ԷՍ» փորձագիտական կենտրոնի թիվ 191812 եզրակացությունն Օ։`անթույլատրելի ճանաչելու հեվՆ, գտնում է, որ այն ենթակա է րբավարարման հետեյալ պատճառարաւնությամիը.

(-) (Փյորձագերի եզրակացությունն ու այլ փաստրաթուղթը միմյանցից տարբերվող ապացույցի փեսակներ են, որոնք ունեն տարաբնույթ ձեռքրերմուն քրեադատավարական ընթացակարգեր ն բովանդակություն:

(:) 1Փ/որձաքննությունն իրականացվում է այն դեպքերում, երբ վարույթն իրականացնող մարմինը, իր մասնագիտական գիտելիքներով ն ունակություններով պայմանավորված, իրավասու ն/կամ ի զորու չէ քրեական վարույթի ընթացքում: ծագած որոշակի հարցերի ՁՕ ։0պատասխանել: ՝ՓՆման պայմաններում անհրաժեշտությու, է առաջանում դիմել հատուկ գիտելիքներ տիրապետող սուրյեկտներին:

Սակայն, հաշվի առնելով այն, որ տվյալ հարցերի պատասխանները տալիս են վարույթն իրականացնող մարմին չհանդիսացող անձինք, օրենադիրը, տվյալ ւՏե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, թերթեր 211-212։

9

ապացույցի արժեունահավատությունն ու թույլատրելիությունը վտանգի տակ չդնելու նկատառումներից ելնելով, դրանց ձեռքրերմանն ուղղվաւծ որոշակի պահանջներ է ներկայացնում: Օրինակ` փորձագետները նախազգուշացվում են ակնհայտ կեղծ փորձագիտական եզրակացություն տալու համար, վերջիններին հնարավոր է տրված փորձագիտական եզրակացության վերաբերյալ հարցաքննել կամ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 247-րդ հոդվածի կարգով փորձաքննություն նշանակելիս ն կատարելիս կասկածյալը, մեղադրյալը ն փաուժողը օժտված են որոշակի իրավունքներով: Ընդ որում, պետք է ուշադրություն դարձնել նան այն փաստին, որ փորձաքննությունն իրականացվում է քրեական գործով որնէ շահագրգովածություն չունեցող մասնագետների կողմից:

Հարկ է նկատե, որ նման պահանջներից ն ոչ մեկով օժտված չէ այլ փաարաթուղլթ ապացույցի տեսակը: Այն, րար էության, ցանկացած բնույթի տեղեկատվություն կարող է պարունակել, բավարար է միայն, որ գտնվի վարույթի շրջանակներից դուրս:

Սույն դեպքում 2019 թվականի հոկտեմբերի 15-ին «ՋԻ ԷՄ» փորձագիտական կենտրոնն պատահարի առաջացման պատճառների փորձաքննություն

իրականացնող փորձագետի եզրակացություն է կատարել, որը 2021 թվականի մայիսի 20-ի որոշմաւմը որպես այլ փաարաթուղթ է ճանաչվել:

Առաջին հերթին` Դատարանն արձանագրում է, որ վփվյալ փաստաթուղթը բովանդակային վեսանկյուսից համապատասխանում է փորձագիտական եզրակացությաւնը ներկայացվող պահանջների մեծամասնությանը (րար էության փորձագիվաւկան եզրակացություն է):

Մասնավորապես` փորձագետներին տրված ելակետային տվյալների ն առաջադրված հարցերի հիման վրա վերջիններն իրականացրել են

հետազոտություն ն արդյունքում հանգել են որոշակի հետնությունների:

Այսինքն՝ տվյալ փաստաթուղթը, առերնեույթ, համապափասխանում է դատաավտոտեխնիկական ն հեփքարանական փորձագիտական եզրակացություն ապացույցի փեսակին, սակայն դատավարական փտեսանկյունից ունի այլ կարգավիճակ:

10

Արդյունքում` մի ապացույցի տեսակը փոխարինվել կամ քողարկվել է մեկ այլ ապացույցի տեսակով, ինչի արդյունքում խախվվել է սկզբնական ապացույցին ներկայացվող պահանջներն ու առհասարակ տվյալ ապացույցի նպատակը: Այլ խոսքով` բովանդակային տեսանկյունից «ՋԻ ԷՄ» փորձագիտական կենտրոնի կողմից վփրված փաստաթուղթը փորձագիտական եզրակացություն է, ն անկախ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից դրան փրված կարգավիճակից` ունի միննույն նպատակն ու խնդիրները, որպիսի պայմաններում այն պետք է ապահովված լիներ օրենսդրի կողմից սաւհմանված որոշակի պահանջներով:

Ավելի կոնկրետ՝ փորձաքննություն իրականացնելու ժամանակ չի ապահովվել փորձաքննության կատարման կապակցությամբ շահագրգիո անձանց

իրավունքների ապահովման պարտականությունը, օրինակ հանցանքի մեջ կասկածվող անձր չի կարողացել բացարկ հայվեել վորձագետին, լրացուցիչ հարցեր առաջադրել կամ հնարավորության պայմաններում ներկա գտնվել

փորձաքննությանը ն այլն: Ավելին՝ ասյն դեպքում փորձագետները չեն ունեցել քրեական պատասխանապվության ենթարկվելու մրավախություն՝ ակնհայտ կեղծ փորձագիվաւկան եզրակացություն տալու դեպքում (քանի որ նման պայմաններում: կեղծ փորձագիտական եզրակացության համար չեն նախազգուշացվում):

Բացի այդ, նման պայմաններում Դատարեւեր նս հնարավորություն չի ունեցել չպարզաբանված կամ ոչ բավարար չափով հասկանալի հետնությունների վերաբերյալ հարցեր ուղղել փորձագետներին ն իրականացնել վերջինների հարցաքննությունը:

Այլ կերպ ասած՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անկախ նախաքննության մարմնի կողմից փորձագիտական եզրակացությանը փրված կարգավիճակից, այն միննուն է իր րբեաայթով ն նպատակային նշանակությամբ փաատրացի համապատասխանում է առանձին ապացույցի տեսակ հանդիսացող

մտրձագիտական եզրակացությանը, որպիսի պայմաններում այն պարտադիր կերպով պետք է համապատասխանի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-իդ գլխում նախատեսված նորմերի պահանջներին:

Հակառակ պարագայում այլ փաստաթուղթը չի կարող համարվել թույլավրելի ապացույց, քանի ոլ խախպտվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ

1

հոդվածի Լին մասի 5-րդ կետի կանոնը, այն է՝ թույլ է տրվում քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատաւլրման կարգի էական խախտում: Ընդ որում, տվյալ պարագայում էական խախտումն արտահայտվում է օրինականության, ինչպես նան կասկածյալի ն մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի ն դրա ապահովման քրեադատավարնեւկաւն սկզբունքների խախպմեւմը:

Մխիննույն ժամանակ, Դատարանը չի բացառում, որ վարույթի շրջանակներից դուրս կատարված վորձագիփական եզրակացությանը կարող է տրվել այլ փատրաթղթի կարգավիճակ: Այսինքն` միանշանակ հնարավոր չէ պնդել, որ վարույթն իրականացնող մարմին չհանդիսացող անձի նախաձեռնությամը ձեռք բերված փորձագիտական եզրակացությունը չի կարող ապացույց դիտարկվել, մինչդնտ հարկ է նկատե, որ վարույթի շրջանակներից դուրս արացված փորձագիտական եզրակացությանն ապացուցողական նշանակություն տալուն դրա թույլատրելիությանը ներկայացվող պահանջները բավարարելու տեսանկյունից անհրաժեշտ է, որ այդ ապացույցը ձեռք բերող սուբյեկտի կողմից ձեռնարկվեն բոլոր հնարավոր միջոցներն ապահովելու համար փորձաքննության կատարման կապակցությամի շահագրգիո անձանց ն հատկապես կասկածյալին կամ մեղադրյալին օրենքով 6 վելապահված իրավունքներ (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ գլխում նախավփեսված նորմերի պահանջները):

Տվյալ դեպքում Սնակ Սուղյանին չի տրվել հնարավորություն մասնակից դառնալ վտրձաքննության կատարմանը, բաւցարկ հայտնել փորձագետներին, տալ պարզաբանումներ կամ լրացուցիչ հարցեր առաջադրել փորձագեվին, որպիսի պայմեաւններում չի ապահովվել նրա պաշվալանությաւն իրավունքը, որի արդյունքում, փվյալ ապացույցը դառնում է խիար խոցելի:

Հակառակ մոտեցման պարագայում հնարավոր է ստեղծվի իրավիճակ, երը ցանկացած ապացույց, որի ձեռքբերմանն ու օգտագործմանը հատուկ պահանջներ են ներկայացվում, հնարավոր լինի քողարկել այլ ապացույցի անվան ներքո՝ խուսափելու համար սկզբնապես գոյություն ունեցող ապացույցին ներկայացվող պահանջների պահպանումից: Եվ ի վերջո, այդ դեպքում խախտվում է նուն օրենսդրի տրամաբանությունը` կապված ապացույցների ծանրակշոության ն կարնորության հետ, քանի որ ինքնանպատակ չէ օրենադրի կողմից փորձագիտական

12

եզրակացությաւնը, իր իսկ կարնորությունից, առանձնահատկությունից ելնելով, նման բարձր պահանջներ ներկայացնելն ու դրանց ապահովման ուղղությամբ երաշխիքներն նախավպտեսելը, քան ապացուցի տեսակ հանդիսացող այլ փաարաթղթին: Ուարի թույլատրելի չէ վտրձաքննության եզրակացությունից ակնկալվող արդյունքները (այլ գիտելիքներ պահանջող հարցերի պարզաբանումը) ստանալ ապացույցի այլ փեսակի միջոցով (այսպես ասած՝ քողարկման եղանակով):

Ալ կերպ ասած՝ համանման իրադրությունում անհամաչափ մեծանում է վարույթն իրականացնող մարմնի լիազորություններն ապացույցների ձեռքրերմուն կապակցությամբ չհիմնավորված կերպով հնարավորություն ընձեռելով անհրաժեշտության կամ ցանկության պարագայում խուսափել կամ ուղղակիորեն չիրականացնել օրենսդրական մակարդակում կարգավորված ապացույցների ստացմանը ներկայացվող պահանջները: Այսինքն՝ տվյալ ապացույցն անթույլատրելի չճանաչելու դեպքում յուրաքանչյուրն անգամ, երբ վարույթն իրականացնող մարմինը չի պահպանի ապացույցի կոնկրետ տեսակին ներկայացվող անհրաժեշվ պահանջները, այն կփորձի քողարկել այլ իաարաթուղթ ապացույցի վփւեսակով, ինչն անընդունելի է ն ոչ իրավաչափ:

Ուարի հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ պերք է հաստատել 2021 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ճանաչված՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 15-ին «ՋԻ ԷՄ» փորձագիտական կենտրոնի՝ պատահարի առաջացման պավճառների փորձաքննություն իրականացնող փորձագետի եզրակացության որպես ապացույց օգտագործելու

անթույլավտելիությունը:

Ընդ որում, համանման իրադրություն է առկա նան «Անկախ մորձագիտական ինատիտուտ» ՍՊ ընկերության կողմից 2020 թվականի հունվարի 2Լի՝ պատահարի առաջացման պատճառների փորձաքննություն իրականացնող փորձագետի եզրակացությաւն կապակցությամբ:

Մասնավորապես՝ այն պարագայում նս Դատարանը, րսավ էության, գործ ունի այլ փասրաթուլթ ապացույցի տեսակով քողարկված վտրձագիտական եզրակացության հետ, որի կատարման ընթացքում նս չեն պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիքի 35-րդ գլխում նախատեսված նորմերի պահանջները,

13

ինչի արդյունքում Սնակ Սուղյանին կրկին չի տրվել հնարավորություն մասնակից դառնալ վտրձաքննության կատարմանը, բաւցարկ հայտնել փորձագետներին, տալ պարզաբանումներ կամ լրացուցիչ հարցեր առաջադրել փորձագեվին, որպիսի պայմաններում չի ապահովվել նրա պաշտպանության իրավունքը:

Արդյունքում` Դատարանը գտնում է, որ պետք է հատրատել նան «Անկախ մորձագիտաւկան ինատիտում» ՍՊ ընկերության կողմից 2020 թվականի հունվարի 2Լի՝ պատահարի առաջացման պատճառների փորձաքննություն իրականացնող փորձագետի եզրակացության որպես ապացույց օգտագործմաւն

անթույլավտելիությունը:

(-) Դատարանն անհրաժեշվ է համարում անդրադառնալ այն հարցին, թե ամբաստանյալ Սնակ Սուղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Էին կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավոր է, թե ոչ.

(-) Դատարանը գտնում է, որ Սնակ Սուղյանի արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմի՝ շահադիտական շարժառիթի ն նպատակի, ինչպես նան հափշտակված գույքը տնօրինելու իրական հնարավորության բացակայության հիմքով:

Նախ, անդրադառնալով շահադիտական շարժառիթին ն նեպատակին՝

Դատարանն ընդգծում է, որ այն կարող է դրսնորվել հանցավորի կամ այլ անձանց համար նյութաւկաւն որնէ օգուր արանալու կում նյութական որոշակի ծախսերից ազատվելու ձգտումով: Այսինքն` այն դեպքում շահադիտական շարժառիթը կարող էր դիտարկվել երկու հնարավոր եղանակներով.

- Հանցավորն իր գործողությունների միջոցով ձգտում է անձամբ նյութական որեէ օգուվն ստանալ կամ նյութական որոշաւկի ծախսերից ազասւտվել, կամ

- Հանցավորն իր գործողությունների միջոցով այլ անձանց նյութական որեէ օգուտ ալու կամ նյութական որոշակի ծախսերից ազատելու նպատակ է հետապնդում:

Անդրադառնալով առաջին նպափակին՝ (...) խյրացվում է, որ Սնակ Սուղյանն ուղղակի դիտավորությամբ նպատակ է հետապնդել տիրանալու 10.000.000 ՀՀ դրամի, մինչդեո թե մեղադրական եզրակացությամբ, թե դրա հիմքում դրված փաստերով չի պարզաբանվում ստացված հատուցման գումարներն ուր էին ուղղված

14

լինելու՝ Սնակ Սուղյանի, թե մեքենայի իրական սեփականատիրոջ գույքային զանգվածի ավելացմանը:

(.-.) Սույն դեպքով Սնակ Սուղյանը մեղադրվում է «Ա ԽՇԻՍԵԽՏՏԻՒ2 5500 41814110» ավտոմեքենային ապատփճառված վնաս հանդիսացող գումարի հափշտակության փորձի մեջ, սակայն ողջամտորեն հարց է ծագում, թե պատճառված վնասի հաւտուցմաւն ենթակա գումարի նկաղտմամը Սնակ Սուլյանն ինչ իրավունքներով էր օժրված ն արդյոք վերջինն Օ 0-առհասարակ ուներ հնարավորություն տիրանալու նշված գույքին:

(:-) Վերոգրյալի համապտեքարում Դատարանն իրավացիորեն արձանագրում է, որ նույնիսկ այն պարագայու, եթե Սնակ Սուղյանի գործողությունները չխափանվեին ն վերջինը ենթադրյալ հանցագործությունն ավարտին հասցներ, այնուամենայնիվ, ապահովագրական ընկերության կողմից տրված հատուցման գումարը չէր կարող սեփականացնել, կամ այլ կերպ նշյալ գումարն իրենը դարձներ, այն պատճառարանությամըբ, որ այդ գումարը սեվաւկանության իրավունքով պատկանում է բացառապես մեքենայի սեփեւկանատիրոջը:

(:-) (Սիայն այն փաստը, որ Սնակ Սուղյանը լիազորված է եղել պատահարի արդյունքում հատուցման ենթակա գումարը ստանալ, չի կարող ենթադրել, որ վերջինն օժվված էր վվյալ գումարը տնօրինելու իրավասությաւմը, այն պատճառով, որ վկայակոչված գործարքի ուժով Սնակ Սուղյանը լիազորվում էր ընդամենը հանդես գալ Հովսեփ Հովսեփյանի անունից, սակայն գումարի փնօրինման իրավասությունը փոխանցված չի եղել ամրաարանյալին:

(:-) |Մյեղադրական եզրակացությամի ներկայացված հանգամանքներում, եթե Սնակ Սուղյանը հափշտակեր «ՍԻԼ ԻՆՇՈՒՐԱՆՍ» ԱՓԲ ընկերության կողմից պատահարի արդյունքում հատուցման ենթակա գումարը, ապա այդ

հանցագործության հերնանքով տուժող կարող էր ճանաչվել բացառապես մեքենայի իրական սեփականավփեր՝ Հովսեփ Հովսեփյանը, քանի որ վրամադրված ֆինանսական միջոցները հատուցման պահից պապկաւնելու էին մեքենայի իրական սեփականատիրոջը՝ անկախ լիազորագրի առկայությունից:

(| Սույն գործի շրջաններում Սնակ Սուղյանի մոտ շահադիվաւկան շարժառիթի առկայություն, հնարավոր կլիներ քննության առարկա դարձնել միայն այն

15

համատեքարում, երբ վերջինն մեքենայի սեփականատերերի հեվփ, համաձայնեցված կարգով գործելով, վթարի ձնացում կազմակերպեր ն ապահովագրական հավուցում ստանալու նպատակ հետապնդելով, անձամը կամ այլ անձանց որոշակի նյութական օգուվ տալ, արանար կամ դրա փորձ կատարեր:

Այսինքն՝ այն պարագայում, երը մեքենայի իրական սեփականատերը կամ այն շահագործող անձր (փաստացի տիրապետողը) քրեական գործով բացառապես վկայի կարգավիճակ ունեն, Դատարանն իրատեսական չի համարում Սնակ Սուղյանի մոտ շահադիփական նպատակի առկայությունը՝ հաշվի առնելով, որ Սնաւկ Սուղյաւնն առանց լրացուցիչ օժեւնդակության «ՍԻԼ ԻՆՇՈՒՐԱՆՍ» ԱՓԲ ընկերությաւն կողմից հատուցված գումարը չէր կարողանա հափշտակել` պայմանավորված իր կարգավիճակով:

(-.) Բացի այդ, Դատարանի համար հասկանալի չէ, թե ինչպես է որոշվել հափշտակության առարկան կազմող դրամական միջոցների չափր (խոսքը 10.000.000 ՀՀ դրամի մասին է): Մասնավորապես՝ պարզ չէ, թն Սնակ Սուղյանն րատ մեղադրական եզրակացության նպատակ է ունեցել հափշտակեղու «ՍԻԼ ԻՆՇՈՒՐԱՆՍ» ԱՓԲ ընկերության կողմից հատուցված ամբողջ գումարը, թն միայն դրա մի մասը՝ հաշվի առնելով այն, որ մեքենան նույնիսկ դիտավորյալ վթարելու պարագայում վերջինը դրա սեփականատիրոջը ն/կամ այն շահագործող անձին ենթադրարար պեվք է հավտցեր պատճառված նյութական վնասը, ինչի հետեանքով, րատ էության, հանցավորը չէր կարողանա յուրացնել հատուցված գումարներն ամբողջ ծավալով:

(-) Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ իր հերթին

դատաքննության ընթացքում հերազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվում նան խարդախության օբյեկտիվ կողմի առկայությունը:

(-.) Դատարանը գտնում է, որ Սնաւկ Սուղյանին առաջադրված մեղադրանքում երա մեղավորություն, հավաստելու համար (..) անհրաժեշտ է թույլատրելի, վերաբերելի ն արժանահավավ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որով հնարավոր կլինի հավաստել նան հանցագործության օբյեկտիվ կողմի՝ Սնակ Սուղյանի կողմից խարեության եղանակով խարդախություն կատարելու

16

հանգամանքը, ինչը հիմնավորող բավարար փաարական տվյալները, ըսվ էության, առկա չեն (...):

(-) Դատարանն իրավացիորեն փաստում է, որ որոշակի հակասություն առաջանում է մեքենայի հետվթարային դիրքի ն լուսանկարներում արտավապված գլորման հերքի միջն, սակայն չի բացառվում, որ ծառին հարվածելուց հետո ինչ-ինչ պատճառներով մեքենան տեղաշարժվի (ընդ որում, խոսքը Սնակ Սուղյանի ցուցմունքներով հայտնած տեղաշարժի մասին չէ, որին առավել մանրամասն գնահավաւկան կտրի սվտրե), որպիսի պայմաններում հավանական է, որ մեքենայի անվադողի հետքը կարող է վտվտխվել:

(չ-.) (Շ'արկ է արձանագրել, ոլ. որոշակի հակասություններ իրականում առկա են, ընդ որում հարցերից մի քանիսին, որոնք կարող էին որոշիչ նշանակություն ունենալ գործի ելքի համայ, առհասարակ հնարավոր չի եղել պատասխանել՝ անհրաժեշտ ելակետային տվյալների բացակայության հիմքով, մինչդեռ տվյալ եզրակացությունը՝ երեք փորձագետների կողմից տված հետրնությունների շիջանակում, առավել հաարատում է Սնակ Սուղյանի կողմից հայտնած վփվյալները, քան հակառակը:

Այլ կերպ՝ թեն փորձագեպների հետնությունները բացարձակ միանշանակ չեն, սակայն իրենց համակցության մեջ գերակշռում են ավելի Սնակ Սուղյանի անմեղություւրն հիմնավորող տվյալներ, քան նրա մեղավորությունը հաստատողները:։ Մասնավորապես` ինքնին արդարացի չէ գլորման հերքի կապակցությամԻ առաջացած հաւկասությունները մեկնարանկ իխ վնաս ամբաարանյալի այն պայմաններում, երբ երկու փորձագարները պնդել են, որ մեքենան մինչ դեպքի օրը վթարված չի եղել, իսկ մեքենայի վնասվածքներն առաջացել են մեկ ներգործության հետնանքով:

(:) (Եյթն ելնենք այն կանխավարկածից, որ ամբաստանյալը նպատակ է ունեցել «Կասկո» ապահովագրության տեսակն օգտագործելով արդեն իսկ վթարված ավտոմեքենան «ՍԻԼ ԻՆՇՈՒՐԱՆՍ» ԱՓԲ ընկերության կողմից մրամադրված միջոցներով վերանորոգել կամ տվյալ եղանակով ֆինանսական միջոցներ ձեռք բերել ն գումար վաստակել (այն դեպքում, երբ ապահովագրաւկան հատուցման գումարը գերազանցի մեքենայի վերանորոգման համար ծախսվելիք

17

միջոցները, ապա առաջին հերթին վերոգրյալը քրեական գործի նյութերով չհիմնավորվող ենթադրություն է, ն երկրորդ` բացակայում են այնպիսի տվյալներ, որոնք կվկայնին ավվոմնքենայի՝ մինչ դեպքը վթարված լինելուլ..-) մասին:

Ինչ վերաբերում է հատուցում ստանալու միջոցով գումար վարակելու վարկածին, ապա հարկ է արձանագրել, որ բավարար չափով քննություն չի կափարվել ն/լաւմ տվյալներ ձեռք չեն բերվել` պարզելու թե մեքենայի վթարում՝ կազմակերպելով հնարավոր է գումար վատրակել, ն արդյոք ապահովագրական ընկերության կողմից փրամադրվելիք գումարը բավարար կլիներ վերանորոգել վթարված ավտոմեքենան ն դրանից զաւտ նան հավելյալ գումար աշխավեել:

Անդրադառնալով Սնակ Սուղյանի կողմից հայտնած .փվյալներին, մասնավորապես, որ վերջինը պարբերարար փոփոխել է ցուցմունքները, ամեն անգամ հայտնելով նոր հանգամանքներ կամ հերքելով նախորդ ասածները՝ պետք է նկատե, որ բացառապես ամբաստանյալի իխիրարամեժ ն հակասական ցուցմունքները չեն կարող մեղադրական դավփաւկան ակտի հիմք ծառայել (...):

(-) (1Թորձագիրական եզրակացությանը համարժեք փոխարինող այլ ապացույցի բացակայության պայմաններում անհրաժեշվ է արձանագրել, որ տվյալ վարույթի շրջանակներում 2020 թվականի դեկտեմբերի ծի փորձագեվի` թիվ 07452002 եզրակացությունն առանցքային դերով ն նշանակությամի է օժտված՝ համակցության մեջ առավելապես ուղղված լինելով ապացուցելու Սնակ Սուղյանի անմեղությունը:

Ինչ վերաբերում է «ՆԱԽՇԽՍԻՏՑԻԽ2 5500 4814711Շ» մակնիշի 36 ԻՏ 505 հաշվառման համարանիշի ավվտմեքենայի հետվթարային լուսանկարի զննությամբ ավտոմեքենայի վազքի ցուցանիշին, ապա դեպքի վայրի զննության ընթացքում արված լուսանկարներով ավվտմեքենայի վազքի ցուցանիշը կազմել է 89635 կիլոմետր, իսկ ավտոմեքենայի անվտանգության բարձիկները գործարկվել են 89632 կիլոմեվր վազքի ժամանակ:

Վերոգրյալի կապակցությամբ հարկ է նկատե, որ անվտանգության բարձիկների գործարկման ն վթարի պահին լուսանկարված վազքի ցուցիչի երեք կիլոմետր տարբերությունը պաշտպանական կողմի պնդմամը առաջացել է մեքենան տեղաշարժելու տեղապտույվ կավարելու փորձերի հիմքով, որի կապակցությամբ

18

պաշտպան Է.Այվազյանի կողմից ներկայացվել է «Ավանգարդ Մոթորս» ՍՊ ընկերության տնօրենի ն տեխնիկական սպասարկման բաժնի մեխանիկի կողմից կազմված փասվաթովլթ, որի համաձայն՝ «Փոխանցման վուվր դեպի հեվ դիրքում, եթե վարորդը գազի պեդալին սաղմի, սակայն մեքենան վեղից չշարժվի, մեքենայի վազքի ցուցիչի տվյալները կարող են փոխվել: Փոխանցման տուփը դեպի առաջ դիրքում, եթե վարորդը գազի պեդալին սեղմի ն արագության ցուցիչը բարձրանա, սակայն մեքենան տեղից չշարժվի, մեքենայի վազքի ցուցիչի տվյալները կարող են փոխվել: Մեքենայի անիվներից մեկր կամ մի քանիսը կարող են պվարվել, իսկ մյուսները ոչ, եթն մեքենուն մնա նույն տեղում վազքի ցուցաւնիշը ես կարող է փոխվել: Անիվեերից մեկի կամ մի քանիսի օդում պտտվելու կամ տեղապտույտի պայմաններում, եթե մեքենան մնա նույն տեղում, կփոխվի վազքի ցուցանիշը»:

(-) Դատարանն արձանագրում է, որ անկախ նրանից, թե երբ ն ինչ հանգամանքներում է ներկայացվլ տվյալ փատարաթուղթը, այն ունի ապացուցողական (տեղեկատվական) նշանակություն՝ բացահայտելու զուտ այն փառրը, որ կանգնած դիրքում մեքենայի անիվների պտույտի արդյունքում կարող է վազքի ցուցանիշը փուիոխվել:

(.) Արդյունքում` մեղադրանքն ամբողջ ծավալով հիմնված է Սնակ Սուղյանի իրարամերժ ցուցմունքների վրա, մինչդեռ ամբաստաւնյավը կարող է օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնել իր պաշտպանությունը, որպիսի պայմաններում մեղադրական դատական ակր չի կարող հիմնվել բացառապես մեղադրյալի ցուցմունքների հակատաթյան փասրի վրա ն այն աստրիճան սահմանավաւկել վերջինի իրավունքների, որ դրանից օգտվելը կամ օգտվելուց հրաժարվելը մեկնաբանվի ի վնաս նրա: Նման մոտեցումը խաթարում է անձի արդար դատական քննության ն անմեղության կանխավարկածի ակզբունքները:

Բացի այդ, Դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ նույնիսկ այն պայմաններու, եթե այլ լ 35փատրաթուլթ ճանաչված փորձաքննությունները թույլատրելի ապացույց դիվաւրկվեին ն անձի մեղավորությունը խաբնության հարցում հիմնավոր լիներ, միննույն է Սնակ Սուղյանն ենթակա չէր լինի քրեական պատասխանատվության վերջինի արարքում հանցակազմի պարվադիր տարր

19

հանդիսացող շահադիտական շարժառիթի ե նպատակի րացակայության (Ճապացուցվածության) հիմքով:

Ուարի` Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Սնանկ Սուղյանի մեղավորություն, ավտովթարի ձնացում իրականացնելու ն դրա արդյունքում: նյութական շահ արանալու նպատակ հետապնդելու կապակցությամբ չի հաստատվում: (...)»՛:

11. Վերաքննիչ դատարանն իր դատական ակտում արձանագրել է հետնյալը. «(..) Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված ն Առաջին ատյանի դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում: հետազոտված ապացույցները բավարար չեն ամիատրանյալ Սնակ Սուղյաւնի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու ն ապացուցված համարելու նրա կողմից իրեն մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (2003 թվականի ապրիլի 16-ի) 54178-րդ հոդվածի 3րդ մասի Լին կետով նախատեսված հանցագործությաւն կատարումը:

(-:) (Անդրադառնալով Առաջին բողոքաբերի իատախազի) այն փաարարկին, որ «ՋԻ-ԻՄ» փորձագիտական կենտրոնի թիվ 191812 ն «Անկախ փորձագիտական ինափիտում» ՍՊ ընկերության «Պավաւտարի առաջացման պատճառների» փորձաքննության եզրակացությունները՝ որպես այլ փատրաթուղթ ապացույցի տեսեւկ, անթույլատրելի չեն, ապա համաձայնություն հայտնելով Առաջին ատյանի դատարանի այն դիրքորոշմանը, որ դրանք, րար էության, այլ փատրաթուղթ ապացույցի վւեսաւկով քողարկված փորձագիտական եզրակացություններ են, որոնց կատարման ընթացքում չեն պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարություն օրենսգրքի Յ5րդ գլխում նախատեսված նորմերի պահանջները` Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ այս պայմաններում Առաջին բողոքաբերի պնդումների հետ համաձայնելու հիմքեր աոկա չեն:

(-) (Հիմնավոր է նան Առաջին ատյանի դատարանի հետնությունն այն մասին, որ քննարկվող իրավիճակում շահադիվտաւկաւն շարժառիթը բացակայում է, քանի որ Սնակ Սուղյանը հանդես է եկել բացառապես գույքն օգտագործողի, իսկ գույքի սեփականատիրոջ կողմից լիազորվելուց հետո՝ հավատացում, արացողի շ Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 4-րդ, թերթեր 50-108:

20

կարգավիճակում, ինչը բացառում է Սնակ Սուղյանի կողմից հատուցման ենթակա գումարի տնօրինելու խրավազորություր ն րատ այդմ՝ վերջինիս մոտ շահադիտական շարժառիթի առկայությունը:

Անդրադառնալով Երկրորդ բողոքաբերի կյտւժողի ներկայացուցչի) այն պնդմանը, որ «Ավանգարդ Մոթորս» ՍՊ ընկերության տնօրենի ն տեխնիկական սպասարկման բաժնի մեխանիկի կողմից տրամադրված փաստաթուղթը չի կարող պատշաճ ապացույց ծառալյել, Վերաքննիչ դատարանը փապրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն նշել է, որ նեման րովանդակությամը փաարաթուղթը կարող է վկայել այն մասին, որ առհասարակ վազքի ցուցիչը կարող է փոփոխվել կանգնած դիրքում` մեքենայի անիվների պվսայփի արդյունքում, հետնաբար Առաջին ատյանի դատարանը նշված փաստաթղթի ապացուցողական նշանակությունը գնահատելիս եկել է իրավաչափ հերնության ն դրան տրվել է ապացուցողական ն վալեկատվական ընդհանուր բնույթի նշանակություն` այլ՝ Ս.Սուղյանի անմեղությունը հիմնավորող ապացույցների հեր համակցության մեջ:

(-.) Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ (-.) Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական կամ դավաւվարական նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, այսինքն` բացակայում են վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքերը: Հատնաբար, բողոքարկված դատական ակտր պարք է թողնել անփոփոխ, իսկ դրա դեմ բերված վերաքննիչ բողոքները` մերժել: (...)»':

1.1. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր Մ.Արղամանյանը, չհամաձայնելով արդարացման դատավճիռն անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ դատավորներ Լ.Աբգարյանի ն Գ.Հովհաննիսյանի եզրահանգումների հետ, հայտնել է հատուկ կարծիք առ այն, որ. «(...) (Պ/ետք էԼ (...) դատավճիոր բեկանել ն գո