ՀՀ ՕՐԵՆՔԸ ԱՐՏԱՍԱՀՄԱՆՈՒՄ ՀՀ ԴԻՎԱՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑՉՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԿԱՐԳԱՎԻՃԱԿԻ ՄԱՍԻՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Օ Ր Ե Ն Ք Ը Օրինագիծն ընդունված է ՀՀ Գերագույն խորհրդի կողմից «18» մայիսի 1992 թ. Հ.Ն-0628-1 ԱՐՏԱՍԱՀՄԱՆՈՒՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԴԻՎԱՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑՉՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԿԱՐԳԱՎԻՃԱԿԻ ՄԱՍԻՆ Հոդված 1. Արտասահմանում Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունը (ստորև` դիվանագիտական ներկայացուցչություն) Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարության ստորաբաժանումն է: Դիվանագիտական ներկայացուցչության գործունեությունը հիմնվում է Վիենայի «Դիվանագիտական հարաբերությունների մասին» 1961 թվականի ապրիլի 18-ի կոնվենցիայի, միջազգային իրավունքի հանրաճանաչ նորմերի, Հայաստանի Հանրապետության երկկողմ համաձայնագրերի և օրենսդրության վրա: Հոդված 2. Դիվանագիտական ներկայացուցչության պարտականություններն են. ա) Հայաստանի Հանրապետությունը ներկայացնել դիվանագիտական ներկայացուցչությունն ընդունած պետությունում (ստորև` դեսպանընկալ պետություն) և ապահովել պաշտոնական հարաբերությունները այդ պետության հետ. բ) դեսպանընկալ պետությունում պաշտպանել Հայաստանի Հանրապետության և նրա քաղաքացիների իրավունքներն ու շահերը. գ) բանակցություններ վարել դեսպանընկալ պետության կառավարության հետ. դ) օրինական միջոցներով հավաքել, մշակել և Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանը փոխանցել տեղեկություններ դեսպանընկալ պետության քաղաքական, տնտեսական և այլ իրադարձությունների մասին. ե) օժանդակել դեսպանընկալ պետությունում Հայաստանի Հանրապետության պաշտոնական պատվիրակությունների գործունեության արդյունավետ իրականացմանը. զ) նպաստել Հայաստանի Հանրապետության և դեսպանընկալ պետության միջև բարեկամական կապերի հաստատմանը, քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և այլ համագործակցության զարգացմանը: Դիվանագիտական ներկայացուցչությունը Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի հանձնարարությամբ կարող է կատարել նաև հյուպատոսական ծառայություն: Հոդված 3. Դեսպանընկալ պետություն մեկնելիս Հայաստանի Հանրապետության դեսպանին և դեսպանորդին հանձնվում է Հայաստանի Հանրապետության նախագահի կողմից ստորագրված և Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի ստորագրությամբ ամրագրված հավատարմագիր, որը, ժամանելուց հետո, նա հանձնում է դեսպանընկալ պետության ղեկավարին: Դեսպանընկալ պետություն մեկնելիս Հայաստանի Հանրապետության գործերի հավատարմատարին հանձնվում է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի նամակը, որը, ժամանելուց հետո, նա հանձնում է դեսպանընկալ պետության արտաքին գործերի նախարարին: Հոդված 4. Հայաստանի Հանրապետության դեսպանները և դեսպանորդները իրենց պարտականությունների կատարմանն են անցնում դեսպանընկալ պետության ղեկավարին իրենց հավատարմագիրը հանձնելուց և այդ պետության արտաքին գործերի նախարարին իրենց ժամանման մասին ծանուցելուց ու հավատարմագրի կրկնօրինակը նրան հանձնելուց հետո: Հայաստանի Հանրապետության գործերի հավատարմատարն իր պարտականությունների կատարմանն է անցնում Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի նամակը դեսպանընկալ պետության արտաքին գործերի նախարարին հանձնելուց անմիջապես հետո: Հոդված 5. Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպանը, ինչպես նաև արտակարգ դեսպանորդ և լիազոր նախարարը կարող են ետ կանչվել Հայաստանի Հանրապետության նախագահի հրամանագրով` Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի առաջարկությամբ: Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչության ղեկավարը (դեսպանը, դեսպանորդը) կարող է ետ կանչվել Հայաստանի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի որոշմամբ` կառավարության անդամների լիազորությունները դադարեցնելու սահմանված կարգով: Խորհրդականը, առաջին քարտուղարը, երկրորդ քարտուղարը, երրորդ քարտուղարը և կցորդը կարող են ետ կանչվել Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի հրամանով: Հոդված 6. Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչի գործունեությունը համարվում է դադարեցված` դիվանագիտական ներկայացուցչին ընդունված կարգով ետ կանչելու դեպքում, դիվանագիտական ներկայացուցչի հրաժարական տալու դեպքում, դիվանագիտական ներկայացուցչի մահվան դեպքում, դեսպանընկալ պետության կողմից դիվանագիտական ներկայացուցչին անցանկալի անձ (պերսոնա նոն գրատա) հայտարարելու դեպքում: Հոդված 7. Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչության ղեկավարի պատկանելության դասը, ինչպես նաև ներկայացուցչության անդամների թվակազմը համաձայնեցվում են դեսպանընկալ պետության հետ: Հոդված 8. Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցիչը միաժամանակ կարող է հավատարմագրված լինել մի քանի օտարերկրյա պետություններում` վերջիններիս համաձայնությամբ: Օտարերկրյա պետությունում Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցիչը միաժամանակ կարող է նշանակվել Հայաստանի Հանրապետության ներկայացուցիչ ցանկացած միջազգային կազմակերպությունում: Հոդված 9. Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչության ղեկավարը, ներկայացուցչության դիվանագիտական, վարչատնտեսական և սպասարկման անձնակազմը, ինչպես նաև նրանց ընտանիքների անդամները օգտվում են Վիենայի «Դիվանագիտական հարաբերությունների մասին» 1961 թվականի ապրիլի 18-ի կոնվենցիայով և Հայաստանի Հանրապետության ու դեսպանընկալ պետության միջև կնքված երկկողմ համաձայնագրերով նախատեսված արտոնություններից ու անձեռնմխելիությունից: Հոդված 10. Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչության ֆինանսավորման, շենքի և այլ հարցերի լուծումը նախատեսվում է Հայաստանի Հանրապետության և դեսպանընկալ պետության միջև կնքված համաձայնագրերով: Հոդված 11. Սույն օրենքի և Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերի նորմերի հակասության դեպքում գործում են միջազգային պայմանագրերի նորմերը: Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ Լ. Տեր-Պետրոսյան Երևան 6 հունիսի 1992 թ. ՀՕ-31 Տեղեկատվություն Ակտի վավերապայմաններ ՓՈՓՈԽՈՂՆԵՐ ԵՎ ԻՆԿՈՐՊՈՐԱՑԻԱՆԵՐ Կապեր ՀՀ ՕՐԵՆՔԸ ԱՐՏԱՍԱՀՄԱՆՈՒՄ ՀՀ ԴԻՎԱՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑՉՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԿԱՐԳԱՎԻՃԱԿԻ ՄԱՍԻՆ Համար ՀՕ-31 Տիպ Օրենք Փաստաթղթի տեսակ Հիմնական ակտ (21.06.1992-12.12.2001) Կարգավիճակ Չի գործում Սկզբնաղբյուր ՀՀԳԽՏ 1992/11 (1015) 15 հունիս, Ընդունող մարմին ՀՀ Գերագույն խորհուրդ Ընդունման ամսաթիվ 06.06.1992 Ընդունման վայր Երևան Ստորագրող մարմին ՀՀ Նախագահ Ստորագրման ամսաթիվ 06.06.1992 Ուժի մեջ մտնելու ամսաթիվ 21.06.1992 Ուժը կորցրել է 12.12.2001 Հիմնական ակտ 06.06.1992, ՀՕ-31 Փոփոխման պատմություն Փոփոխվող ակտ Փոփոխող ակտ Ինկորպորացիա Փոփոխություններ է կատարել հետևյալ ակտերում Յուրաքանչյուր փոփոխվողին համապատասխանող ինկորպորացիան Իրավական ակտերի համեմատում Զուգահեռ դիտում Ընդհանուր կապեր Դատական նախադեպեր Պաշտոնական պարզաբանումներ Հակասահմանադրական կապեր 18.05.1992, հ.ն.0628-1 ՀՀ ԳԵՐԱԳՈՒՅՆ ԽՈՐՀՐԴԻ ՈՐՈՇՈՒՄԸ «ԱՐՏԱՍԱՀՄԱՆՈՒՄ ՀՀ ԴԻՎԱՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑՉՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԿԱՐԳԱՎԻՃԱԿԻ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԻՆԱԳԻԾՆ ԸՆԴՈՒՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ Ներբեռնել իրավական ակտը Ներբեռնել ամբողջ ակտը Ներբեռնել առանց փոփոխությունների պատմության Տպել ակտը Տպել ամբողջ ակտը Տպել առանց փոփոխությունների պատմության Share Act Share the act on Facebook social media Share the act on X social media