Խալաֆյան — ԵԴ/0470/01/21

Հոր 26 ԵԴ/0470/01/21

ՆԱՑ

Ան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր Վ.Միսակյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Մ.Հարությունյան

դատավորներ՝ Ա.Նիկողոսյան

Ա.Դանիելյան

25 հոկտեմբերի 2024 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ նան՝ Վճոաբեկ դատարան) նախագահությամբ՝ Հ.ԱՄԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Գոռ Արամի Խալաֆյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2023 թվականի հուլիսի 18-ի որոշման դեմ պաշտպան Պ.Սաֆարյանի վճռաբեկ բողոքը,

ՊԱՐԶԵՑ

2

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

Լ. 2020 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում, 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ նախկին քրեական օրենսգիրք) 176-րդ հոդվածի Լին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 138- րդ հոդվածի 1ին մասով ն 34139-րղ հոդվածի 1ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14127820 քրեական գործը:

Նախաքննության մարմնի՝ նույն օրվա որոշմամբ |

ճանաչվել է տուժող:

2020 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Գոռ Արամի Խալաֆյանը ձերբակալվել է:

Նախաքննության մարմնի՝ 2020 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ Գոռ Խալաֆյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 138-րդ հոդվածի 1-ին մասով ն 34-139-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2020 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ Գ.Խալաֆյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:

2. 2021 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Գեղարքունիքի մարզային վարչության Սնանի բաժնում, ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի ն 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 50150521 քրեական գործը, որը 2021 թվականի փետրվարի 2-ին ստացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին:

Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 50150521 ն. 14127820 քրեական գործերը միացնելու, ն Կախաքննությունը մեկ վարույթում շարունակելու մասին:

Նախաքննության մարմնի` 2021 թվականի հունվարի 19-ի որոշմամբ Արթուր Գալստյանը ճանաչվել է տուժող:

3

2021 թվականի ապրիլի 9-ին Գ.Խալաֆյանին առաջադրած մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է, ն նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով (երկու դրվագով), 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 138-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-139-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

2021 թվականի ապրիլի 13-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:

3. Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2023 թվականի հունվարի 3-ի դատավճռով Գոռ Խալաֆյանի նկատմամր ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:

Գոռ Խալաֆյանին ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով (երկու դրվագով) ն 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքները վերաորակվել են, ն նա մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5- ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ գործող քրեական օրենսգիրք) 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով (երկու դրվագով) ն 191-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ինչպես սան ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 34-139-րդ հոդվածի 1-ին մասով ն 138-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման մեջ:

Գ.Խալաֆյանի նկատմամբ, ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1- ին մասով (երկու դրվագով), յուրաքանչյուր արարքի համար պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի Լին մասով՝ ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով, «Շ նախկին քրեական օրենսգրքի 34-139-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:

ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով՝ ԳԽալաֆյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի Լին մասով նշանակված

4

4 (որս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը գումարվել է ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1Լին մասով երկու դրվագներով նշանակված պատիժսերից յուրաքանչյուրից 6 (վեց)-ական ամիսը, 191-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարին ն ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 34-139-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից` 2 (երկու) տարին, ու Գ.Խալաֆյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 8 (ութ) տարի ժամկետով Գաալաֆյանի նկատմամբ կիրաոված խափանման միջոց

կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչն դատավճոի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

4. Երնան քաղաքի Արաբկիր ն «Քանաքեո-Ջեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ.Բաղդասարյանի ն ամբաստանյալ Գ.Խալաֆյանի պաշտպան Պ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` նան Վերաքննիչ դատարան) 2023 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ բողոքները մասնակիորեն բավարարել է. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2023 թվականի հունվարի 31-ի դատավճիոը՝ ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով (երկու դրվագով) մեղսագրված արարքները վերաորակելու, ինչպես նան ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 34-139-րդ հոդվածի 1-ին մասով ն 138-րդ հոդվածի 1-ին մասով առանձին դրվագներով մեղավոր ճանաչելու մասով, բեկանել է:

Գ.Խալաֆյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով (երկու դրվագով) ն նրա նկատմամբ յուրաքանչյուր արարքի համար պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:

ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով՝ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1ին մասով նշանակված՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 176- րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով՝ երկու դրվագներով նշանակված պատիժներից յուրաքանչյուրից՝ մեկական տարի ագատազրկումը, ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի

5

191-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ն ԳԽալաֆյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով:

Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2023 թվականի հունվարի 31-ի դատավճիոը մնացած մասով թողնվել է անփոփոխ:

5. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ պաշտպան Պ.Սաֆարյանը բերել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի Ցի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ ն սահմանվել է դատական վարույթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճոաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

6. Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ստորադաս դատարանը սխալ է գնահատել գործում աոկա ապացույցները, հիմնվել է անարժանահավատ ապացույցների վրան կայացրել է ապացույցների բավարար ամբողջությամբ չհիմնավորված մեղադրական դատավճիռ:

Մասնավորապես, բողոք բերած անձն ընդգծել է, որ ԳԽալաֆյանի արարքում բացակայում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցակազմը, ն վերջինս նշված մեղադրանքով ենթակա է արդարացման: Այսպես՝ տուժող ԱԳալսայանը Երնան տեղափոխվելու ընթացքում բազմիցս հնարավորություն է ունեցել հեռանալու, սակայն շարունակել է մնալ ամբաստանյալի հետ: Բողոքաբերն ընդգծել է, որ տուժողն իր ցուցմունքներում նշել է, որ ամբաստանյալը մի քանի անգամ իրեն մենակ է թողել մեքենայի մեջ ն հեռացել, սակայն ինքը նստել ն սպասել է նրան: Բողոքաբերի պնդմամբ՝ իր կյանքի համար իրական վտանգ զգացող անձը չէր կարող նման կերպ վարվել, այն էլ այն հիմնավորմամբ, որ դրսում ցուրտ է եղել, հետնաբար, տուժող Ա.Գալստյանն ազատ է եղել իր գործողությունների մեջ ն հանգիստ կարող էր հեռանալ, սակայն չի ցանկացել: Ավելին, եթե անգամ Գ.Խալաֆյանը տուժողի կամքին հակառակ նրան տեղափոխել է այլ վայր, այնուամենայնիվ, առնանգման հանցակազմի պարտադիր

6

պայման հանդիսացող՝ անձին այդ վայրում պահելու հանգամանքը գործով ձեռք բերված ապացույցներով հերքվում է:

Բողոք բերած անձի կարծիքով բացակայում է նան անձին այլ վայրում պահելու ամբաստանյալի դիտավորությունը, քանի որ ԱԳալստյանին պահելուն ուղղված որնէ գործողություն Գ.Խալաֆյանը չի կատարել, ավելին` Ա.ռԳալստյանի ցուցմունքներն ուղղակիորեն վկայում են, որ նա իմացել է, որ ամբաստանյալը նրան վերադարձնելու է Սնան քաղաքի իր բնակարան, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է նան վկա Հարություն Քոսակյանի ցուցմունքով:

61 Բողոքի հեղինակը նշել է նան, որ Գ.Խալաֆյանին կողոպուտի հանցակազմով մեղադրանքի առաջադրումն իրավաչափ չէ, քանի որ վերջինս չի ունեցել շահադիտական դրդումներ, ինչի մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ տուժող ԱԳալստյանի գույքի գտնվելու վայրի մասին հենց ամբաստանյալն է տեղեկացրել վերջինիս ն նրա ընկերներին:

Բողոք բերած անձի պնղմամբ՝ Գ.Խալաֆյանն անմեղ է նան ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 1ին մասով, քանի որ սեքսուալ բնույթի գործողությունների վերաբերյալ մեղադրանքի հիմքում դրվել են բացառապես տուժողի ցուցմունքները, որոնք չեն համակցվում այլ ապացույցների հետ: Ավելին, դրանք հերքվում են փորձագետի թիվ 1761 եզրակացությամբ, ըստ որի՝ | | կաա

կարար

Արարատայ

ղարա

ղրան

Աաաա

Ինչ վերաբերում է տաաոոը հափշտակություն կատարելուն, բողոքի հեղինակի կարծիքով, այն նս չի հաստատվում, քանի որ տվյալ փաստը հատտատող միակ ապացույցը՝ տուժող ատարը ցուցմունքներն են:

6.2. Բողոքաբերը փաստարկել է նան, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով` երկու դրվագով, մեղսագրվող արարքները վերաորակելու մասով, թույլ է տրվել դատական

7

սխալ, քանի որ ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածով կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բոռնութիան կամ դա գործադրելու սպառնալիքով արարքի կատարումը չի սահմանվել որպես կողոպուտի որակյալ հատկանիշ, ուստի ըստ բողոքաբերի՝ նոր կարգավորումը Գ.Խալաֆյանի վիճակը բարելավող է:

6.3. Միննույն ժամանակ, բողոքաբերը վճռաբեկ բողոքին կից ներկայացրել է Մարի Դալիա Վան-Մարկ-Իսկենդերյանին հարցման ենթարկելու մասին արձանագրությունը, որով վերջինս հայտնել է, որ տուժող ԱԳալստյանին պատկանող հեռախոսը գտնվում է իր մոտ ն կարող է այն ներկայացնել դատարանին:

7. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2023 թվականի հուլիսի 18-ի որոշումը՝ կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ, այն է՝ արդարացնել Գ.Խալաֆյանին իրեն մեղսագրվող արարքներում ն ճանաչել ու հռչակել նրա անմեղությանը, կամ վարույթն ուղարկել ստորադաս դատարան՝ նոր քննության` սահմանելով սոր քննության սահմանները:

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

8. Նախաքննության մարմնի կողմից Գոռ Խալաֆյանին մեղադրանք է առաջադրվել հետնյալ արարքների համար. «/Ն/ա 2020 թվականի դեկտեմբերի 18- ին՝ ժամը 17:30-ի սահմաններում, Արթուր Հենրիկի Գալարյանի հրավերով այցելել է վերջինիս պատկանող Գեղարքունիքի մարզի Սնան համայնքի Րաֆֆու 46 հասցեում: գտնվող փուն՝ մասնակցելու վերջինիս փատիկի հոգեհացի արարողությանը, որի ինթացքում երկուսով ընթրել ն ալկոհոլ են օգտագործե: Գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, ուրիշի գույքի բացահայվ հափշվակություն կատարելու դիտավորությամբ, Արթուր Գալարյանի կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բոնություն գործադրելով, այն է՝ ռփքերով ն ձեռքերով բազմաթիվ դարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին պատճառելով աջ ն ձախ ակնակապճային շրջանների, աջ բազկի շրջանների, կիծքավանդակի աջ կեսի

կողմնային մակերեսի շրջանների, կրծքավանդակի հերին մակերեսի շրջանների,

8

գոտկային շրջանների տարածուն արիսնազեղումների ձնով թեթե վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, Արթուր Գալարյանից բացահայտ հափշտակել է նրան պատկանող զգալի չաիերի՝ ընդհանուր 492.000 ՀՀ դրամ արժողությամը գայքը՝ ձեռքից բացահայտ հափշտակել է «մքիօոծ» տեսակի 300.000 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոսը, իսկ տանից` 180.000 ՀՀ դրամ: արժողության «ԱԽ» տեսակի «Շոտոնլո«ռ 11510» մոդելի դյուրակիր համակարգիչը, 2.000 ՀՀ դրամ արժողության «Տռոտջի» տեսակի ն 4.000 ՀՀ դրամ արժողության «01Շ11ՇՈ» տեսակի հիշողության կրիչները ն 6.000 ՀՀ դրամ արժողության «8ԵՍՔ ՏԵԶՍՇՐԼՕԻ» փեսակի օծանելիքը, որոնք տեղափոխել ն պահել է իրեն պատկանող, Արթուր Գալարյանի փան մուր կայանված «Սռտաօօ Խաղա» մակնիշի 35Ս1806 համարանիշի ավտոմեքենայում, որտեղից էլ դրանք նույն օրը՝ բացի բջջային հեռախոսից, հայտնաբերվել ն վերցվել են Արթուր Գալարյանի ընկերների կողմից:

Այսինքն, (Գոռ Խալաֆյանին) մեղսագրվում է հանրորեն վրանգավոր արարքի կավաւրում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-իղ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կարով:

Բացի այղ, Գոռ Խալաֆյանը, նույն օրը, բացահարր հափշտակություն կատարելուց անմիջապես հետո, Արթուր 6 Գալարյանին առնանգելու դիտավորությամի, ժումը 2130-ի սահմաններում, վերջինիս կամքը բացահայվտրեն ճեշելով ն երա կողմից դիմադրությունը բռնության եղանակով հաղթահարելով, ոտքերով ն ձեռքերով հարվածել է նրա մարմնի տարբեր մասերլե, քաշելով ն կյանքի համար փվրանգավոր բռնություն գործադրելու՝ կոկորդը կտրելու սպանկլու սպառնալիքներով՝ նստեցրել է վերջինիս պատկանող «Նիաան Իքսթրեյլ» մակնիշի «35 04 3815». համարանիշի ավտոմեքենան, որից հետո բացահայտ առնանգելով նրան տեղափոխել է Երնան քաղաք:

Այսինքն, Գոռ Խալաֆյանին մեղսագրվում է հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մաւսի 2-րդ կերով:

Այնունեւրն, Երնան ուլնորվելու ճանապարհին, Գոռ Խալաֆյանն իր բջջային հեռախոսով համացանցի միջոցով տեսնելով Խանն

աաա

9

Այսինքն, Գոռ Խալաֆյանին մեղսագրվում են հանրորեն վրանգավոր արարքների կարարում, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով ն 54-139-րդ հոդվածի Լին մասով: Չկարողանալով սեքսուալ բնույթի բոնի գործողություններ կավարել Ո |

10

աաա

աաա

աաա

Արարատ

կարա

Արարատ

աաա

Աաաա

աաա

ատար

Այսինքն, Գոռ Խալաֆյանին մեղսագրվում է հանրորեն վրանգավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հողվածի Լին մասով:

Բացի այ, անսա ւ տոց ենր», ժամը 22ի

սահմաններում, Գոռ Խալաֆյանը գտնվելով նրա բնակարանում, հյուրասենյակում առկա սեղանի վրայից գաղտեի հափշտակել աաա...

զգալի չափերով՝ 75.000 ՀՀ դրամ գումարը, որից հետ Արթուր Գալստյանի հե նրա մեքենայով վերադարձել է Սնան քաղաք»:

9. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2023 թվականի հունվարի 31-ի դատավճռի համաձայն` «/..) Տուժող Արթուր Գալարյանի կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բոնության գործադրմամի վերջինիս զգալի չափերի գույքի բացահայտ հափշտակելու դրանից հետո նրա դիմադրությունը բռնությամբ հաղթահարելու եղանակով բացահայտ. աոնանգելու համար 16.04.2003թ ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանքներով նկարագրված արարքները Գոռ Խալաֆյանի կողմից մեղավորությամբ կատարելը հիմնավորվում է փուժուլ Արթուր Գալստյանի, վկաներ Նարեկ Կիրակոսյանի, Հարություն Քոսակյանի, Արմեն Գաղատյանի ցուցմանքներով, 25.12.2020թ. Երնան քաղաքի Փափազյան 21/1 հասցեի ւ Տե'ս քրեական գործ, հատոր 3-րդ, թերթեր 110-117:

Լ

հարակից տարածքները տեսանկարահանող սարքերի փեսագրությունների զննության, րջջային Օ»-հեռախոսահամարների վերծանումների զննության, 23.12.2020թ. դեպքի վայրի՝ վտւժող Ա.Գալարյանին պատկանող Գեղարքունիքի մարզի Սնան համայնքի Րաֆֆու 46-րդ տան զննության, 26.122020թ. իրեր ե առարկաներ զննելու ն վերցնելու մասին արձանագրություններով, Արթուր Գալստյանի վերարերյալ դափարժշկական փորձաքննության թիվ 299 եզրակացությունյվ, 11012021թ. թիվ 02ԱՊ20 դատաապրանքագիտական փորձաքննության եզրակացությունով, դեպքի վայրի զննությամբ վերցված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների 26.122020թ. ն 05.02.2021թ. կատարված զննության արձանագրություններով (որոնցում արձանագրվել են Գոռ Խալաֆյանի կողմից Ա.Գալարյանին պատկանող իրերը միայնակ իր ավտոմեքենան փեղավյոխելու, վերջինիս նկատմամի բոնություւ: գործադրելու, քաշելու ն մեքենան նարեցնելու գործողությունները, իրեղեն ապացույց ճանաչված դեպքի վայրից վերցված «Ա» տեսակի «Շոտոելոօն ԷԱ510» մոդելի դյուրակիր համակարգչի, «Տռւտի» տեսակի ն «ՍՇԱՎՇԱ» տեսակի հիշողության կրիչների, «ՅԵՆԲ ՏԵԶՍԱՇՂԱԻ» վւեսակի օծանելիքի, 09.04.2021թ. այլ փատրաթուղթ ապացոյց ճանաչված Երնան քաղաքի Փափազյան 201 շենքի հարակից տարածքներ: տեսանկարահանող սարքերի փտեսագրությունները պարունակող թվով 1 հավ լազերային սկավառակի, Գեղարքունիքի մարզի Րաֆֆու փողոցի 46-րդ տան տեսանկարահանող սարքերի տնեսագրությունները պարունակող թվով 2 հատ լազերային սկավառակների, «Վիվասել-ՄՏՍ» ՓԲ ընկերությունից արացված ըջջային հեռախոսահամարների վերծանումները պարունակող թվով 2 հատ լազերային սկավառակների, «Տելեկոմ Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից արացված բջջային հեռախոսահամարների վերծանումները պարունակող թվով 2 հատ լազերային սկավառակների, «Յուքոմ» ՓԲ ընկերությունից սկացված բջջային հեռախոսահամարների վերծանումները պարունակող թվով 1 հատ լազերային սկավառակի առկայությամբ:

() Աաաա

աաա ն ւււ արձակի ծագած

դիտավորությամբ բոնությամբ զուգորդված գործոլություններով նրա ձեռքից

12

բացահայտ 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բջջային հեռախոսը հափշտակելու Սարա: 22... Հ-

քրեական օրենսգիքի 18-րդ հոդվածի Էին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-139- րդ հոդվածի Էին մասով, 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանքներով նկարագրված արարքները Գոռ Խալաֆյանի կողմից մեղավորությամբ կատարելը հիմնավորվում է տուժող մնար

ԴՒՒ,ռատ.. Ապա Շարոյանի ցուցմունքներով, ինչպես նշված

մեղադրանքների հանգամանքների վերարերյալ տուժող Արթուն Գալարյանի ցուցմունքներով, դեպքի, վայրի՝ աաա

ցՍՁժ9ԷծՏ` 9ՁՁ. Ձ9 դհա արձանագրությունով, 2112.2020թ. անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին Ո |

Աաաա

Աաաա

հարակից փարածքների տեսանկարահանող սարքերի տեսագիությունների զննության արձանագրությունով, բջջային հնռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունով, տուժող ատման...

դատարժշկական փորձաքննության թիվ 126. 6 դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 162 եզրակացություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչված դեպքի վայրից վերցված Խան

ղրա

կրա

|)3` հա Խալաֆյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ն վերցված «Ալկատել)» մոդելի 55515105613172 ն 355131105613198 գործարանային համարի ըջջային հեռախոսի առկայությամբ, որպես այլ փաարաթուղթ ապացույց ճանաչված Երնան քաղաքի մարն: րածքների

տեսանկարահանող սարքերի տեսագիությունները պարունակող թվով 1 հատ լազերային սկավառակի, «Վիվասել-ՄՏՍ» ՓԲ ընկերությունից արացված բջջային հեռախոսահամարների վերծանումները պարունակող թվով 2 հատ լազերային սկավառակների, «Տելեկոմ Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից արացված բջջային հեռախուահամարների վերծանումները պարունակող թվով 2 հատ լազերային

3

սկավառակների, «Յուքոմ» ՓԲ րնկերությունից ատացված ըջջային հեռախոսահամարների վերծանումների պարունակող թվով 1 հատ լազերային սկավառակի առկայությամի:

(-.)

46 Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Գ.Խալաֆյանին

մեղսագրված ՀՀ քրեական (18.04.2003թ. ընդունված) օրենսգրքի 176-րդ հողվածի 2- իդ մասի 4րդ կետով (2 դիվագ) ն ԹԼրդ հոդվածի 2րդ մասի րդ կերով արարքներին, արձանագրում է.

- ՀՀ քրեական (18.04.2003թ. ընդունված) օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Փրդ կերի պատիժ է նախատեսում կողուուրի՝ ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտաւկության համար, որը զուգորդվել է կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր րոնաթյուն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով: Քննարկվող հանցավոր արարքը դասվում է միջին ծանսւթյան

հանցագործությունների շարքին ն դրա կատարման համար որպես պատիժ սահմանված է մինչն 5 տարի ժամկեարով ազատազրկում: Նշված հողվածը համապատասխանում է 05.05.2021թ. ընդունված ն 0107.2022թ. ուժի մեջ մրած ՀՀ քրեական օրենսգիքի 253-րդ հոդվածին, քանի որ Օրենադիրը գործող քրեական օրենսգրքով չի սահմանել կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր իոնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու ապառնալիքով կողոպուտ կատարելը որպես հանցագործության որակյալ հատկանիշ:

- ՀՀ քրեական (18.04.2003թ. ընդունված) օրենսգրքի 13Լրդ հողվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը պատիժ է նախատեաում: խաբեության, վարահությունը չարաշահելու,

| իոնության կամ բոնություն գործադրելու ապառնալիքի միջոցով մարդուն գաղտնի կամ բացահայտ առնանգելու համար, որր կատարվել է կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բոնություն գործադրելով կամ դա զործադրելու սպառնալիքով: Քննարկվող հանցավոր արարքը դասվում է ծանր հանցազործությունների շարքին ն դրա կատարման համար որպես պատիժ սահմանված է մինչն 8 րարի ժամկետով ազատազրկում: Նշված հողվածը համապատասիւանում է 05.05.2021թ. րնդունված ն 01.07.2022թ. ուժի մեջ մրած ՀՀ քրեական օրենսգիքի 19-րդ հոդվածին, քանի որ Օրենադիրը տվյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար ես գործող քրեական

14

օրենսգրքով չի սահմանել կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր "բռնություն գործադրելով կամ դա, գործադրելու սպառնալիքով այդ գործողությունը կատարելը, որպես հանցագործության որակյալ հատկանիշ:

(--)

(.) Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Խալաֆյանի՝ դատավճռի 4.6. կետով նշված արարքները ենթակա են որակման համապափասխանաբար որպես՝

- կողոպուտ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հողվածի Էին մասով (2 դիվագով), ն

- մարդուն առնանգել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19Էրդ հողվածի Լին մասով:

() Անդրադառնալով ամբաստանյալ Գ.Խալաֆյանին մեղսագրված ՀՀ քրեական (18.04.2003թ. ընդունված) օրենսգիքի 34-139-րդ հոդվածի Էին մասով ն 138- իդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված արարքների որակման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է՝

(-.)

(Այմիաարանյալ Գոռ Խալաֆյանին՝ ՀՀ քրեական (18.04.2003թ. ընաղուված) օրենսգրքի 34189րդ հոդվածի Լին մաստվ մեղսագիված արարքը

համապատասիմանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-198-րդ հոդվածի Լին մասի հատկանիշներին, իսկ ՀՀ քրեական (18.04.2003թ. ընդունված) օրենսգրքի 138-րդ հողվածի Լին մասով մեղսագրված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 198-րդ հոդվածի Լին մասի հատկանիշներին: 29Դատարանն արձանագրում է ոի հիշյալ հոդվածներում չեն կատարվել այնպիսի փոփոխություններ, որոնք վերացնում են արարքի հանցավորությունը կամ: մեղմացնում են պատիժը, հերնաբար՝ նոր քրեական օրենքին հերադարձ ուժ տալու ն արարքները վերաոիակելու հիմքերը րացակայում են» ՞:

10. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2023 թվականի հուլիսի 18-ի որոշման համաձայն՝ «/...) Առաջին ավանի դատարանում դատաքննությամբ հետազովված ապացույցներն ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցության մեջ գնահապելու արդյունքում, Վերաքննիչ դափարանը հանգում է այն հետնության, որ տվյալ դեպքում առկա են 2 Տե'ս քրեական գործ, հատոր 6-րդ, թերթեր 119-145:

15

վերաբերելի ն թոյլափրելի ապացույցների այնպիսի համակցություն, ոյտնք բավարար են հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատված համարելու ամբաստանյալի կողմից 16.04.2003թ.-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կեկտվ՝ 2 դրվագ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի ԹԼրդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կարով, ՀՀ քրեական օրենագիքի 138-րդ հոդվածի Լին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-139-րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու հանգամանքը, (..): Տվյալ դեպքում, անմեղության կանխավարկած, հաղթահարված է իսկ հակառակի

հավանականությունը ողջամիտ չէ: Այսուհանդերձ, հարկ Լ նշել, որ եթե նույնիսկ դիրարկենք, որ ամբատրանյալի մեղավորության վերաբերյալ հետնությունները կարող են առաջացնել որոշակի կասկած, ապա դրանց աապրիճանն աննշան է, խիար ցածր ն էության մեջ փարատվել է դատաքննությամբ հետազուրված ապացույցներով:

Ը.)

Ամբողջացնելով վերոգրյալը, Առաջին ատյանի դատարանում:

դատաքննությամի հետազոտված ապացույցներն համակցության մեջ զնահատելու արդյունքում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հերեության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում վերը նշված փաստարկները տվյալ պարագայում անհիմն են ն չեն բխում դատաքննությամի հետազուրված ապացույցներից ն վերաբերելի հրավակարգավորումներից:

(..) Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում պետք է պատասխանել նան այն հարցին, թե հիմնավո'ր է արդյոք Գոո Արամի Խալաֆյանին ՀՀ քիեական օրենագիքի (18.04.2003թ. ընդունված) 176-րդ խողվածի 2-րդ մասի 4-րդ կեւրով՝ 2 դրվագով ն 13Լրդ հոդվածի 2րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքները համապատասխանաբար վերաորակելու ն ՀՀ քրեական օրենսգրքի (05.05.2021թ. լւնդունված) 253-րդ հոդվածի Լին մասով (2 դրվագ) մեղավոր ճանաչելու, ինչպես նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի (18.04.2003թ. ընդունված) 34-139-իղ հոդվածի Լ ին մասով ն 138-րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված արարքները 05.05.2021թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգիքին չհամապատասխանեցնելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հեպնությունները:

16

(-.)

2022 թվականի հուլիսի Լից գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքով, անկախ այն հանգամանքից, թն դրանորված բոնության բնույթը ն վրանգավորությունն ինչպիսին է, այն կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր է, թե ոչ, ցանկացած հոնության կամ դրա սպառնալիքի արդյունքում կատարված հափշտակությունը պեվք է որակել որպես ավազակություն: Նախկին քրեական օրենսգրքի հոդված 176- իդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կարի, որպես կողոպուրի ծանրացնող հանգամանք նախապեսում էր «զուզորդվել է կյանքի կամ առողջության համար ոչ վրանգավոր բռնություն գործադրելով կամ ղա զործադրելու սպառնալիքով»: Նոր ձնակերպմամբ՝ այս ծանրացնող հանգամանքը նախատեսված չէ ն նման դեպքում

համապատասխան արարք, համապատասխանում է. ավազակության

հանցակազմին:

(-.)

Մատնավորապես՝ ՀՀ քրեական օրենսգիքի (18.04.2003թ. ընդունված) 176-րդ հոդվածի 2րդ մասի 4»րդ կետով ամբատարանյալին մեղսագրված արարքը վերաորակելով ն վերջինիս մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի (05.05.2021թ. ընդունված) 253-րդ հոդվածի Լին մասով (2 դրվագ) դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, նյութական իրավունքի խախորում, քանի որ փվյալ դեսյքում՝ կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենագիքի (05.05.2021թ. ընդունված) 252-րդ հոդվածի Էին մասին (2 դրվագ): Հաշվի առնելով, որ 18.04.2005թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-թդ կետով որպես պատիժ նախատեսված է ազատազրկում` երեքից հինգ տարի ժամկեպավ, իսկ 05.05.2021թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի Լին մասով որպես պատիժ նախատեսված է ազավազրկում՝ երեքից վեց փարի ժամկետով, այսինքն քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձի վիճակը փվյալ դեպքում վափթարանում է, հերնարար նշված հոդվածով 2022 թվականի հուլիսի Լ ից ուժի մեջ մրած ՀՀ քրեական օրենսգիրքը հեվյադարձ ուժ չունի:

(»շ)

Անդրադառնալով ամբաստանյալին մելսագիված ՀՀ քրեական օրենսգիքի (18.04.2003թ. ընդունված) 34-159-րդ հոդվածի Լին մասով ն 18-րդ հոդվածի Լին

17

մասով կատարած արարքներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այս մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքին պետք է տալ հետադարձ ուժ, հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալի վիճակը բարելավվում է, նոր իրավակարգավորմամբ միավորվել են բռնաբարության ն սեքսուալ բնույթի բոնի գործողությունների հանցակազմերը: 2022 թվականի հովիսի Լից ուժի մեջ մրած ՀՀ քրեական օրենսգրքին այս մասով պեք է տրվի հետաղարձ ուժ ն անհրաժեշտ է ամբասրանյալի կալմից կատարած արարքները համապատասխանեցնել 2022 թվականի հուլիսի Էից ուժի մեջ մած ՀՀ քրեական օրենսգրքին: Այսինքն փվյալ դեպքում ամբատրանյալի կատարած արաիքները պեվե է որակել 05.05.2021թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենագիքի 198-րդ հողվածի Էին մասով՝ մեկ դրվագով:

Այս մասով Վերաքննիչ դափարանն ամբողջությամբ իր համաձայնությունն է հայտնում պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում այս մասով բերված փատրարկներին (մանրամասն տե'ս սույն որոշման 5.2-րդ կարլ):

Տվյալ դեպքում հարկ է նշել, որ 2022 թվականի հովիսի Էից գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 53-րդ հոդվածի 3րդ մասի համաձայն՝ հանցազործությունների համակցությունը բացակայում է նան երկրերրելի օբյեկտիվ կողմ ունեցող հանցակազմերի իրականացման այն դեպքում, երբ միննույն անձր միասնական դիտավորությամբ կարարում է այդ հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեջ փինող մեկից ավելի արարքներ:

(:.)

Գոռ Արամի Խալաֆյանի կատարած արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի (18.04.2003թ. ընդունված) 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կերին, ՀՀ քրեական օրենագիքի (01.06.2022թ. ուժի մեջ մրած) 19-րդ հոդվածի Լին մասին, մեկ դրվագ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի (0106.2022թ. ուժի մեջ մւրած) 198-րդ հոդվածի Լին մասին: Հերնաբար Գոռ Արամի Խալաֆյանին պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի (18.04.2003թ. ընդունված) 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետտվ, ն մեկ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի (01.06.2022թ. ուժի մեջ մկռած) 198րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ ն հանցանքների համակցությամբ պավվժները գումարել այդ թվում՝

18

Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգիքի (05.05.2021թ. ընդունված) 19-րդ խողվածով նշանակված պատիժը (...)»:

1. Վճռաբեկ բողոքին նկի ներկայացված Մարի Դալիա

Վան-Մարկ-Իսկենդերյանին հարցման ենթարկելու մասին արձանագրության համաձայն վերջինս հայտնել է, որ Գ.Խալաֆյանը տուժող ԱԳալստյանին պատկանող «Այֆոն» հեռախոսը չի գողացել, այն գտել են իր տանը, որտեղ էլ տեղի է ունեցել վիճաբանությունը: Ինքն այդ հեռախոսը շատ լավ ճանաչում է, քանի որ անձամբ իր ֆինանսական միջոցներով է գնել տուժող Ա.Գալստյանի համար, ով իր գործընկերն է: Մ.Իսկենդերյանը նշել է, որ այս պահին հեռախոսը գտնվում է իր մոտ, կարող է այն ներկայացնել դատարանին ն հնարավորության դեպքում այդ մասով տալ ցուցմունքներ: Մ.Իսկենդերյանը հայտնել է նան, որ տուժող Ա.Գալստյանը թշնամական հարաբերություննե ունն ԳԽալաֆյանի հետ ն հեռախոսի հայտնաբերումից հետո հրաժարվել է այդ մասին հայտնել վարույթն իրականացնող մարմնին, միննույն ժամանակ, սպառնալիքներ է հնչեցրել իր ն իր ընտանիքի հասցեին՝ ճշմարտությունն ասելու դեպքում:

Արձանագրությանը կից ներկայացվել են նան բջջային հեռախոսի լուսանկարները":

Վճոաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

12. 2021 թվականի հունիսի 30-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ` ՀՀ գործող քրեական դատավարության օրենսգիրք) անցումային դրույթները կարգավորող 483-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչն սոյն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը կայացված դավական ակտերով վերաքննիչ ն վճռաբեկ բողոքները բերվում ն քննվում են մինչն 2022 թվականի հուլիսի Լը գործող կարգով»:

Վերոգրյալից հետնում է, որ 2022 թվականի հովիսի Լից հետո կայացված դատական ակտերի դեմ վճռաբեկ բողոքները բերվում ն քննվում են 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով: 3 Տես քրեական գործ, հատոր 7-րդ, թերթեր 89-114:

«Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 8-րդ, թերթեր 26-31:

19

Շետնաբար, սոյն բողոքի քննությունն Օ:իրականացնելիս, որպես Վճռաբեկ դատարանում բողոքի քննության ընթացակարգ, հիմք է ընդունվում 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող կարգը: Միննույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գ,Խալաֆյանի վերաբերյալ քրեական գործը քննության է առել, իսկ Վերաքննիչ դատարանն Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի իրավաչափությունը գնահատել է 1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ նախկին քրեական դատավարության օրենսգիրք) իրավակարգավորումների շրջանակներում, ուստի ստորադաս դատարանների հետնությունների իրավաչափության գնահատման համար Վճռաբեկ դատարանը հիմք է ընդունում ՀՀ նախկին քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումները:

13. Սուն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված առաջին իրավական հարցը հետնյալն է. պատճառաբանված են արդյո՞ք Գ.Խալաֆյանի արարքում առնանգման հանցակազմի առկայության վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետնությունները:

ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի Լին մասի համաձայն՝ «Խաբեության, վարահությունը չարաշահելու բոնության կամ բոնություն գործադրելու սպառնալիքի միջոցով մարդուն գաղտնի կամ բացահայտ առնանգելը։ եթե րացակայում են ասն օրենագիքի 21Թ6-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշները (...)»:

Վճռաբեկ դատարանը, վերլուծության ենթարկելով վերոնշյալ նորմը, արձանագրել է հետնյալը. «Մարդուն առնանգելն ազատության դեմ ուղղված հանցագործություններից է: Տվյալ հանցագործության հիմնական անմիջական օբյեկրն անձի անձնական, ֆիզիկական ազատությունն է: Որպես լրացուցիչ օբյեկտ հանդես է գալիս մարդու կյանքը, առողջությունը ն այլն:

Մարդուն առնանզելու հանցագործության օրյեկվվվ կողմն արփահայվվում է անձին իր կամքին հակառակ կամ առանց իր կամքը հաշվի առնելու գաղտնի կամ հացահայփ բնական միկրոսոցիալական միջավայրից դուրս հանելով, այլ վայր տեղափոխելով ն այտեղ պահելով: Եթե անձին իր կամքին հակառակ առնանգելու դեպքում վաողի կամքը ճնշվում է բռնության կամ, բոնության գործադրման

20

սպառնալիքի միջոցով, ապա առանց անձի կամքը հաշվի առնելու առնանգելու դեպքում տուժողի կամքր հաշվի չի առնվում ն վերջինս առնանգվում է խաբեության կամ վարահությունը չարաշահելու միջոցով: Ընդհանուր առմամբ, հոդվածի դիսպոզիցիայի նկարագրությունից հետնում է, որ անձր կարող է առնանգվել խաբեության, վարահությունը չարաշահելու, բոռնսթյան կամ բռնության գործադրման սպառնալիքի միջոցով:

(-)

Սուբյեկտիվ կողմից առնանգումը դրսնորվում է միայն ուլղակի դիտավորությամի, այսինքն` հանցավորը պարտք է գիտակցի անձին առնանգելու հանրության համար վտանգավոր բնույթը ն ցանկանա իր գործողություններով անձին իր զփնվելու վայրից խարբեությամի, վարահությունը չարաշահելու, բռնության կամ բռնության գործադրման սպառնալիքի միջոցով գաղտնի կամ բացահայտ տեղափոխել այլ վայր ն այնրեղ պահել: Որպես հանցագործության ամբյեկտ կարող է հանդես գալ 14 րարին լրացած, մեղսունակ ֆիզիկական անձր»»:

Այսպիսով, առնանգման հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի դըսնորման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ այն արտահայտվում է անձին իր բնական միկրոսոցիալական միջավայրից դուրս հանելով, այլ վայր վմղլավտխելով ն այնտեղ պահելով: Սուբյեկտիվ կողմից առնանգումը դրսնորվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն՝ հանցավորը ցանկանում է անձին իր գտնվելու վայրից տեղափոխել այլ վայր ն այարել պահել: Ուստի, առնանգման ավարտված հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է, որ անձր տեղափոխվի ն պահվի հանցավորի դխրավորության մեջ ընդգրկված վայրում:

14. ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 1ին մասի համաձայն՝ «Մարդուն առնանգելը՝ անձին իր կամքին հակառակ կամ նրա կամքն անտեսելով կամ անօգնական վիճակն օգվագործելով այլ վայր տեղափոխելը, եթե բացակայում են. սույն օրենագիքի 315-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները (:.):

5 Տես Վճռաբեկ դատարանի՝ Սուրեն Սարգսյանի ն Հարությու: Դանոյանի գործով 2018 թվականի դեկտեմբերի 24-ի թիվ ԵԷԴ/0042/01/16 որոշման 13-13.2-րդ կետերը:

21

Մեջբերված իրավակարգավորման վերլուծությունից հետնում է, որ առնանգման հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը էական փոփոխությունների է ենթարկվել: Մասնավորապես, եթե նախկինում առնանգման եղանակները հստակ թվարկված էին հանցակազմի շրջանակում, ապա ներկայումս օրենսդիրը ձեռնպահ է մնացել հանցագործության եղանակների սպառիչ թվարկումից՝ ընդգծելով, որ առնանգումն առկա է, եթե այն կատարվել է անձի կամքին հակառակ (օրինակ՝ բռնությամբ, սպառնալիքով, շանտաժով ն այլն) կամ նրա կամքն անտեսելով (օրինակ` խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելով ն այլն) կամ անօգնական վիճակն օգտագործելով (այն անձի նկատմամբ կատարելը, որն իր ֆիզիկական կամ հոգեկան վիճակով պայմանավորված ի վիճակի չէ դիմադրություն ցույց տալ կամ ղեկավարել իր արարքը կամ գիտակցել իր նկատմամբ կատարվող արարքի բնույթը, ինչպես նան 12 տարին չլրացած անձի նկատմամբ): Այլ կերպ՝ առնանգման հանցակազմն առկա է միայն այն դեպքում, երբ անձին իր բնական միկրոսոցիալական միջավայրից կտրելը ն այլ վայր տեղափոխելը վերջինիս ազատ կամաարտահայտության արդյունք չէ:

Միննույն ժամանակ, հարկ է նշել, որ ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի համաձայն՝ ի տարբերություն ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի, որտեղ օգտազործված՝ «առնանգելը» եզրույթի բովանդակությունը բացահայտված չէր, առնանգման հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսնորվում է մարդուն այլ վայր տեղափոխելով, այսինքն` հանցակազմն ավարտված է համարվում տուժողին իր բնական միկրոսոցիալական միջավայրից դյսյա բերելու ն այլ վայր փեղավտխելու պահից: Ընդ որում, որպես «այլ վայր» պետք է դիտարկել անձի՝ իր ազատ կամքով գտնվելու բնական միջավայրից տարբերվող ցանկացած այլ վայրը:

Այսպիսով, գործող իրավակարգավորումներից հետնում է, որ տուժողին հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված կոնկրետ վայր հասցնելը կամ չհասցնելը, այնտեղ պահելը, ինչպես նան պահելու տնողությունը, որնէ ազդեցություն չունեն հանցագործության որակման վրա ն դուրս են առնանգման ավարտված հանցակազմի շրջանակներից:

15. Սույն գործի փաստական տվյալներից հետնում է, որ Գ.Խալաֆյանին ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է

22

առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա, ունենալով տուժող Ա.Գալստյանին առնանգելու դիտավորություն, ոտքերով ն ձեռքերով հարվածել է նրա մարմնի տարբեր մասերին, քաշելով ն կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու կոկորդը կտրելու, սպանելու սպառնալիքներով, նստեցրել է տուժողին պատկանող «Նիսան Իքսթրեյլ» մակնիշի ավտոմեքենան, որից հետո բացահայտ առնանգելով՝ նրան տեղափոխել է Երնան քաղաքճ:

Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Գ.Խալաֆյանի արարքում առնանգման հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը հաստատվում է գործում առկա ապացույցների բավարար համակցությամբ: Միննույն ժամանակ, Առաջին ատյանի դատարանն ընդգծել է, որ վերոնշյալ արարքը համապատասխանում է ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածին, քանի որ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով կատարելու ծանրացնող հանգամանքը գործող քրեական