Ալավերդյան — ԵԴ1/2019/01/23

/7 ՛ ՀՎ. ի ծ

(1 ԱԽ ԵԴԼ/2019/01/23

ՎԵՏ ԻՋ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Հ.Ավագյան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր` Ա.Մաթնոսյան

դատավորներ` ԱԲեկթաշյան

ԱՂուկասյան

12 հունիսի 2026 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

ԱԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Սոնա Ռաֆիկի Ալավերդյանի պաշտպան Լ.Ավագյանի վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

1 2023 թվականի մայիսի 25-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչութան Ավան ն Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում, նախաձեռնվել է թիվ 17193123 քրեական վարույթը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:

2023 թվականի մայիսի 26-ին Լ"որո»"Ն »"թթթթոո Մ"թթոոուն ճանաչվել է տուժող:

Նախաքննության մարմնի՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 13-ի որոշմամբ, Սոնա Ռաֆիկի Ալավերդյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի Լին մասով:

2025 թվականի նոյեմբերի 14ին Սոնա Ալավերդյանին մեղադրանք է ներկայացվել, նե նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:

2023 թվականի դեկտեմբերի 6-ին, քրեական վարույթի նյութերը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել են Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան):

2. 2024 թվականի օգոստոսի 7-ին Առաջին ատյանի դատարանը Սոնա Ալավերդյանի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ:

3. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 7-ի դատավճռով Սոնա Ռաֆիկի Ալավերդյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1Լին մասով ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ Ս.Ալավերդյանին թույլատրվել է տուգանքը վճարել 12 ամսվա ընթացքում՝ ամսական առնվազն 43.750 (քառասուներեք հազար յոթ հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի չափով: Ս.Ալավերդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որոշվել է վերացնել:

3

Գույքային հայցը բավարարվել է ամբողջությամբ. Սոնա Ալավերդյանից հօգուտ Լ" Մ-ի որոշվել է բռնագանձել 62.089 (վաթսուներկու հազար ութսունինը) ՀՀ դրամ՝ որպես առողջությունը վերականգնելու համար կատարված ծախս:

4. Վերոնշյալ դատավճռի դեմ մեղադրյալ Սոնա Ալավերդյանի պաշտպան Լ.Ավագյյաանն ն տուժող Լր" Մի լիազոր ներկայացուցիչ

Կ.Ալավերդյանը ներկայացրել են վերաքննիչ բողոքներ: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի (այսուհետ նան՝ Վերաքննիչ դատարան)՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքները մերժվել են, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 7-ի դատավճիռը թողնվել է անփոփոխ:

5. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոքներ են ներկայացրել մեղադրյալ Սոնա Ալավերդյանի պաշտպան Լ.Ավագյանը ն տուժող Ը Մ»-ի լիազոր ներկայացուցիչ Կ.Ալավերդյանը: Վճռաբեկ դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 11-ի որոշումներով տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Ալավերդյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է, իսկ պաշտպան Լ.Ավագյանի վճռաբեկ բողոքն ընդունվել է Վճռաբեկ դատարանի վարույթ ն սահմանվել է դատական վարույթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.

6. Բողոք բերած անձը գտել է, որ հանցանքը կատարելու մեջ Ս.Ալավերդյանի մեղավորությւն՝ չիհ կարող համարվել ապացուցված, անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ, իսկ պատշաճ ապացուցման արդյունքները ցույց են տալիս մեղադրյալի անմեղությունը: Բողոքի հեղինակը նշել է, որ Վերաքննիչ դատարանը չի անդրադարձել վերաքննիչ բողոքին ն դրանում առկա փաստարկներին, նե ստորադաս դատարանի դիրքորոշումը հիմնավորված չէ գործում առկա փաստական տվյալներով:

7. Մասնավորապես, բողոքաբերը նշել է, որ գործում առկա ապացույցներով չի հիմնավորվում Սոնա Ալավերդյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ

4

հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարումը, այն է՝ տուժողին հարվածներ հասցնելը կամ նրա նկատմամբ այլ բռնի գործողություններ կատարելը: Ըստ բողոքի հեղինակի, ենթադրյալ հարվածների մասին վկայող միակ ապացույցը՝ տուժողի հակասական ցուցմունքներն են:

Ըստ բողոքի հեղինակի, գործում առկա մյուս ապացույցներով՝ փորձագետի եզրակացութամբ նե դեպքի ՛տեսաձայնագրություններով, չի հաստատվում Ս.Ալավերդյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի կատարումը:

Բողոքաբերը փաստել է, որ տեսաճայնագրությունից պարզ է դառնում, որ տուժողը մինչ միջադեպն ունեցել է ոչ բարեհաճ վերաբերմունք մեղադրյալի նկատմամբ, արհեստական վեճ է սադրել` մեղադրյալի հասցեին անելով սադրիչ արտահայտություններ՝ նրա կամքին հակառակ տեսանկարահանելով վերջինին: Բացի այդ, բողոքաբերը գտել է, որ տուժողի կողմից ներկայացված տեսաձայնագրությամբ նույնպես չի հաստատվում, որ մեղադրյալը տուժողին հարվածներ է հասցրել, այլ միայն երնում է, որ Սոնա Ալավերդյանն ավել է նետել:

Բողոքի հեղինակը նշել է նան, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից որնիցէ հիշատակում չկա պաշտպանական կողմի մատնանշած տեսաձայնագրությունների ն դրանց զննության արձանագրություններիի միջե առկա հակասությունների վերաբերյալ: Մասնավորապես, ըստ բողոքաբերի, տեսաձայնագրություններով չեն հաստատվում ֆիզիկական ներգործության, ծեծի, հարվածներ հասցնելու հանգամանքները:

8. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոքաբերը խնդրել է բողոքը բավարարել, բեկանել Վերաքննիչ դատարանի` 2024 թվականի նոյեմբերի 26ի որոշումը ն կայացնել նոր դատական ակտ կամ վարույթը փոխանցել Վերաքննիչ դատարան՝ սոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը:

Վճոաբեկ բողոքի պատասխանը.

9. Տուժող Լ.Մ" -ի լիազոր ներկայացուցիչ Մ.Աբրահամյանը վճռաբեկ բողոքի պատասխանում նշել է, որ պաշտպանի բողոքն անհիմն է, դատական ակտը կայացվել է օրենքի պահանջների պահպանմամբ՝ գործում առկա հանգամանքների

5

ճիշտ գնահատականի հիման վրա: Բողոքի պատասխանի հեղինակը գտել է, որ ստորադաս դատարանները մեղադրյալ Սոնա Ալավերդյանի մեղավորության հարցում եկել են ճիշտ եզրահանգման:

Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչը նշել է, որ տուժողի ցուցմունքն ապացույցի ինքնուրույն տեսակ է, իր իրավունքների ն շահերի պաշտպանության միջոց: Ըստ ներկայացուցչի՝ վճռաբեկ բողոքում, բացի տուժողի՝ շահագրգիռ անձ լինելու վերաբերյալ փաստարկի, վերջինի ցուցմունքն անթույլատրելի, կամ ոչ հավաստի լինելու մասին որնէ այլ հիմնավորում չի ներկայացվել:

9.1 Արդյունքում տուժողի լիազոր ներկայացուցիչը խնդրել է մերժել պաշտպան ԼԱվագյանի կողմից ներկայացված վճռաբեկ բողոքը:

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

10. Հաստատված մեղադրական եզրակացության համաձայն` «(.) 2023 թվականի մայիսի 1-ին, Երնան քաղաքի, Նոր Նորքի, """"" րդ հասցեի) մոտակայքում կենցաղային հարցերի շուրջ Սոնա Ալավերդյանի ն Լ"""" Մ ԹԹ»խի միջն ծագած վիճաբանության ընթացքում Սոնա Ալավերդյանը բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել Լ"ոոոո ԲԻրթթթթ Մրթթ-ի պարանոցի ն գլխի շրջաններում` վերջինիս առողջությանը պատճառելով գլխի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, արյունահավաքի ձնով առողջությանը թեթն վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ»:

1. Առաջին ատյանի դատարանում տուժող Լ" Մ-ն

ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը տեսել է, որ իրենց հարնանուհին՝ Սոնա Ալավերդյանը բակն ավլել է ն ջրել՝ ամբողջ աղբն իջեցնելով իրենց մուտքի մոտ: Ինքը սկսել է ավլել այդ տարածքը: Սոնա Ալավերդյանը վազելով եկել ն ասել

է. «ինչո՞ւ ես ստեղ ավլում, գլուխդ քոր է գալիս, ջարդեմ», ինչին ինքը չի պատասխանել, հավաքված աղբը սկսել է հեռախոսով նկարել, վերցրել է իր իրերը ն բարձրացել վերն՝ մտածելով, որ կդիմի քաղաքապետարան: Որոշ ժամանակ անց դուրս է եկել տանից, ն կրկին տեսել, որ աղբն ավելի շատ է, ջուրը հենց իրենց "Տոն ութեր, հատոր է թերթ 165:

6

մուտքի դիմաց է հավաքվել: Սկսել է նորից ավլել, երբ Սոնան կրկին անպարկեշտ արտահայտություններ է արել՝ անվանել շիզոֆրենիկ, որին ինքը կրկին չի պատասխանել: Հարնանը վերնից իրեն ասել է, որ չնկարի: Այնուհետն անսպասելի Սոնա Ալավերդյանը վազել ու իրեն այնպես է հարվածել, որ ավելը թռել է մի կողմ: Սոնան ավելը վերցրել ն նետել է իր ուղղությամբ, որը դիպչել է իր աջ ոտքի վերնի հատվածին, սակայն ինքը կրկին ոչինչ չի ասել: Դրանից հետո ինքը բարձրացել է վերն, շտապօգնություն են կանչել ն այդ օրը, ն հաջորդ օրն առավոտյան, ճնշումը բարձր է եղել ն իրեն տարել են հիվանդանոց: Նշել է, որ Սոնան երկու ձեռքով, մի քանի անգամ հարվածել է իր պարանոցին ու գլխին՝ աջ հատվածին ավելի շատ: Մինչն դեպքը կյանքում հիպերտոնիկ կրիզ չի ունեցել, դեպքից հետո մինչ օրս գլխացավեր է ունենում: Ցուցմունքում նշել է նան, որ ինքը պարանին կախված շորերին կեղտաջուր չի շփել, չի էլ տեսել որ շորեր կան կախված, մեղադրյալին նկարելու նպատակ չի ունեցել, ինքը նկարել է աղբը, երբ իրեն սկսել են անպատվել՝ նորից է նկարել: Չի կարողացել պատասխանել այն հարցին, թե ինչո՞ւ է Սոնան իրեն հարվածել»:

12. Առաջին ատյան՝։ դատարանում պաշտպանության կողմի

միջնորդությամբ դատակոչված վկա Լ" Խր ցուցմունքներ է

տվել այն մասին, որ դեպքի օրը գտնվելով իրենց պատշգամբում, լսել է, որ Սոնան վազելով եկել է դեպի դուրս, ասելով «այդ ինչ ես անում, մի արա, մի նկարի»: Նայել է ներքն ն տեսել, որ Լ" Մ-ն հեռախոսով նկարում է ն ավլում, ինչի արդյունքում կեղտաջուրը քսվել է մեղադրյալի լվացքին՝ նրա երեխայի շորերին: Սոնան ասել է, որ իրեն չնկարի, փորձե է տեսանկարահանող սարքը ԼՄ """-ի ձեռքից վերցնել, ինչից հետո վերջինս ավելը նետել է մեղադրյալի ուղղությամբ: Սոնան, ի պատասխան, ավելը վերցրել ն նետել է դեպի իրենց մուտքը: Որնէ մեկը որնէ մեկին չի վիրավորել, Լ" Մ-ն ավելը նետել է մեղադրյալի ուղղությամբ, իսկ վերջինս այն նետել է մուտքի կողմ: Վկան ցուցմունքով նշել է, որ մեղադրյալն ու տուժողն իրար չեն հարվածել: Վկան նշել է, 2 Տե՛ս, դատական նիստի արձանագրություն:

7

որ տեսել է, ինչպես է տուժողն իրեն նկարում, ինչի կապակցությամբ ինքն էլ է դիտողություն արել:

Թ. Առաջին ատյանկ՝ դատարանում պաշտպանության կողմի

միջնորդությամբ դատակոչված վկա Մ": ՊՅ::-ը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը տեսել է, որ տիկին Լ"""""-ն ավլում է, ն բակում հավաքված ջուրը շփում առաջին հարկում կախված լվացքին: Այդ պահին Սոնա Ալավերդյանը դուրս է եկել ն ասել, որ Լ.Մ ""-ն իրեն չնկարի: Այնուհետն Լ.Մ »-կ ավելը նետել է Ս.Ալավերդյանի ուղղությամբ, վերջինս էլ այն վերցրել ն նետել է հետ՝ նրա ուղղությամբ: Երկու դեպքում էլ ավելը ցածը է նետվել՝ ոտքերին հավասար ուղղությամբ: Ըստ վկայի ցուցմունքի, երկուսի դեպքում էլ ավելը ոչ մեկին չի դիպչել: Սոնա Ալավերդյանը չի փորձել հարվածել: Վիճաբանությունը դադարել է ավելը նետելուց հետո ն մեղադրյալը գնացել է: Չի տեսել, որ Սոնան մոտենա ու փորձի ինչոր բան վերցնել, չի լսել որնէ վիրավորական արտահայտություն: Վկան նշել է, որ այլ բան տեղի չի ունեցել՝:

14. Ս.Ալավերդյանն Առաջին ատյանի դատարանում իրեն մեղավոր չի ճանաչել ն ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ մի օր՝ մայիս ամսին, երեխային քնեցնելուց հետո, տանից դուրս է եկել՝ լվացքը հավաքելու նպատակով: Դրսում տեսել է, որ Լ""" Մ-ն ավլում է իր կողմից բաց թողնված ջուրը ն ավելով այն շփում իր լվացքին, որտեղ կախված էին սրբիչներ, երեխայի հագուստը: Ինքը Լ.ՄՀշին զգուշացրել է, որ չաղտոտի, վերջինս չի պատասխանել ն շարունակել է նույնը՝ ամբողջ ընթացքում տեսանկարելով: Ձեռքը պահած դեպի տեսախցիկը մոտեցել է ն ասել, որ իրեն փոխանցի հեռախոսը ն դադարեցնի նկարելը: Դրանից հետո Լ"""""" ՄՏ "«-կ ավելը նետել է իր ուղղությամբ, ինքն էլ վիրավորանքից ավելը հետ է նետել տուժողի ուղղությամբ ու գնացել է տուն՝ առանց որնէ խոսք ասելու: Ըստ մեղադրյալի ցուցմունքի՝ ինքն ավելը չի փորձել վերցնել, Լ.Մ""-ի նետելուց հետո է այն գետնին հայտնվել ն ի պատասխան ինքը նետել է ավելը տուժողի ուղղությամբ: Իր նետելուց ավելը Լ" Մ»»Յ-ին չի դիպչել, տեսագրության ձայնից էլ երնում է, որ այն ընկել է գետնին: Մեղադրյալը նշել է, որ տուժողն ավելը նետելու ժամանակ ձեռքերը ինչ-որ "Տես, դատական նիստի արձանագրություն:

4 Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն:

8

շարժումներով հետ-հետ է տարել, երնի, որ տպավորություն ստեղծվի, որ ինքը նրան հրել է ու սկսել է բարձր ձայնով ասել՝ «հարձակվում է, հարձակվում է, տարի ու կես ժամկետ ունես, պատասխան ես տալու»: Մեղադրյալը նշել է, նան որ Լ.Մ2-ի ներկայացրած տեսագրությունը կիսատ է, չկան իր զգուշացումները տեսանկարելու, լվացքն աղտոտելու մասին: Իրենց պատշգամբից իջնելու ժամանակ տեսախցիկն իր ուղղությամբ է եղել, այդ պատճառով է ինքն իջել ներքն: Ս.Ալավեդրյանը նշել է, որ մինչ այդ միջադեպը Լ" Մ-ն չի ավլել այդ ջրերը, իրեն դիտողություն չի արել, միայն շատ հաճախ տեսախցիկն իր ուղղությամբ է պահել: Տուժողն իրեն մինչն միջադեպն էլ է նկարել, դրանից հետո էլ: Քննիչի մոտ ասել է, որ մի բան էլ Լ""""" Մ-ն է իրեն հարվածել, նկատի ունենալով նրա նետած ավելը»:

141. Լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում Սոնա Ալավերդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նախորդ դատական նիստին պատասխանելով հարցերին, նշել է, որ «շիզոֆրենիկ» բառն ինքը չի ասել, սակայն դատական նիստից հետո մանրակրկիտ ուսումնասիրել է տեսագրությունները ն հասկացել, որ ինքն է ասել: Տվյալ տեսագրությունը, որտեղ լսվում է «շիզոֆրենիկ» արտահայտությունը, նկարվել է միջադեպից հետո, իսկ դրանից առաջ Լր" Մթ "-ն

վիրավորանքներ ու անեծքներ է հնչեցրել իր հասցեին: Մասնավորապես, ասել է. «վերջ, ես ստացա ինչ ուզում էի, մեկ ու կես տարի նստելու ես, ձեր ապօրինի շինությունը քանդել եմ տալու, դու պետք է երեխա չունենայիր» ն նմանատիպ այլ խոսքեր, ինչը, վստահ է, տուժողը մոնտաժել է ն տեսագրություններից հանել::

15. Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0623 եզրակացության համաձայն՝ «Ըստ. փորձաքննվողի խոսքերի, 1105.2023թ. ժամի 16-ի սահմաններում, իրենց բակում՝ աղբր մաքրելիս, մի կին հարձակվել է իր վրա, ձեռքերով հարվածներ հասցրել իր գլխին, պարանոցին: կանչել է շտապօգնություն, սաւկայն հրաժարվել է տեղափոխվել հիվանդանոց: հաջորդ օրի կրկին կանչել է շտապօգնություն, տեղափոխվել է հիվանդանոց: (.-.) (Գ/անգատվում է գլխացավից, պարխառնոցից, քրտնարտադրությունից: (...) Ինչպես երնում է (...) ներկայացված «Սուրը Գրիգոր Լուսավորիչ Բ.Կ.-ից փրված ամբուլատոր քարտի քաղվածքից. «Տրվում է առ այն, որ 5Տեն դատական նիստի արձանագրություն:

6Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն:

9

2023 թվականի մայիսի 12-ին ժամը 15:00-ին շտապ ն անհետաճգելի բուժօգնության ընդունարան է տեղափոխվել` հիպերվտնիկ կրիզ, գանգուղեղային վնասվածք նախնական ախպորոշմամի, գանգապտվելով գլխացավից, գլխապվույտից, շշմածությունից, սրտխաոնոցից: րար իր խոսքերի՝ 1 օր առաջ հարված է արացել գլխի ն պարանոցի շրջանում (ենթարկվել է ծեծի հարնանի կողմից) (...) հրավիրվել է նեյրովիրաբույժի խորհրդատվության, նշանակվել գլխի ն ողնաշարի պարանոցային հատված, ՀՇ հետազոտության, որի արդյունքում ն նեյրովիրաբույժի վերջնական եզրակացությամի՝ ասր տրավմատիկ բնույթի նեյրովիրարուժական պաթոլոգիա չի հայտնաբերվել (...)»: իսկ |րավմ պահանջված՝ շտապօգնության կանչի թիվ 17110460 ն 1357/290 թերթիկների պատճենների) (...) գրառումների. «Կանչ` 1105.2023թ. ժամը 17:10-ին գանգատներ՝ ցավ ձախ քունքային պարանոցի շիջանում, նշում է, որ ծեծի է ենթարկվել, օրյեկտիվ` գիտակցությունը պարզ է, ձախ քունքային շրջանում առկա է մաշկի ն փափուկ հյուսվածքների սալջարդ, շոշափելիս՝ ցավուր, ախվտորոշում՝ պոլիփրավմա, զարկերակային հիպերտենզիա: 1205.2023թ. ժամի 15:55ին գանգատներ՝ գլխապտույտ, սրտիւառնոց, փսխում, ցավ, զննման պահին` ընդհանուր վիճակը կայուն է, գլխի հիմային հատվածում թեթն հեմատոմա, պալպատոր՝ ցավոտ, ախտորոշում՝ ԳՈՒՎ, հիպերվտնիկ կրիզ:»

(.-.) Զննության պահին մաշկածածկույթների ն տեսաւնելի լորձաթաղանթների շիջաններում վաղեմությամիԻ դեպքին, համապատասխանող մարմնական վնասվածքների օրյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվում:

Ը.) 1.7" ի մարմնական վնասվածքները, ըս. բժշկական

փաստաթղթերի` գլխի «շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, արյունահավաքի ձնով, հասցվել են՝ բութ, կոշվ. առարկայով /ւերով/, հնարավոր Լ՝ որոշման մեջ նշված ժամկետին, որոնք առողջության թեթն վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում»:

16. Փորձագետ Ա.Բաբայանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Լ" Մի զննութամբ մարմնական

վնասվածքների օբյետիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել, սակայն հնարավոր է Տննչնյութեր, հատոր 1 թերթ: 2:

10

լինեին այնպիսի վնասվածքներ, որ իրենց հետազոտման ժամանակ արդեն անցած լինեին: Եզրակացությամբ արձանագրված մարմնական վնասվածքները կարող էին առաջանալ, եթե կինետիկ էներգիան բավարարի, ձեռքը բռունցք արած վիճակում կամ բաց վիճակում հարվածելու արդյունքում: Գլխացավ հնարավոր է առաջանար տեղային վնասվածքի շրջանում, իսկ սրտխառնոցը, գլխապտույտը գանգուղեղային վնասվածքին բնորոշ հատկանիշներ են, որոնք տվյալ դեպքում բժշկական փաստաթղթերում ախտորոշված չեն եղել: Հիպերտոնիկ կրիզի պարագայում կարող է առաջանալ սրտխառնոց ն գլխապտույտ: Փորձագետը նշել է, որ նյարդաբանի կոնսուլտացիա նշանակելու անհրաժեշտութուն չի եղել, քանի որ նյարդավիրաբույժի կողմից տրավման ստանալուց հետո սուր նեյրովիրաբուժական պաթոլոգիան արդեն իսկ ժխտվել է: Փորձագետը նշել է, որ անձամբ չի տեսել փորձաքննության պահին արտաքին վնասվածք, փորձաքննությունը կատարել է բժշկական փաստաթղթերի հիման վրա:

17. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվել են նան արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված՝ տուժող Լ" ՄՏ»»-ի դիմումին կից

ներկայացված` էլեկտրոնային կրիչ հանդիսացող թվով 3 լազերային սկավառակները՝ տեսագրությունները զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «պարզվել է, որ թվով 3 տեսագրությունները կատարված են Երնան քաղաքի "ի Բ" շիյքի բակում: Մասնավորապես՝

Առաջին լազերային սկավառակի մեջ առկա վփեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ տեսագրության փնողություն 1 րոպե 20 վարկյան է, ն տեսագրության սկզբում զննության մասնակից Լ'"""" Մ Հ-ի հայտարարել է, որ տփեսաձայնանկարահանումը եղել է մինչն իրեն ծեծի ենթարկելը, իսկ տեսագրության մեջ պատկերված է Երնան քաղաքի """"" "" շենքի բակը, որտեղ ինքը՝ ռուսերեն բանավոր խոսքով ներկայացնում է, որ «ամսի 1Լն է, ամբողջ կեղտով, ջրերն անօրինական օգտագործում է ն փոխանցում դեպի շքամուտքը, ինչպես նան վիրավորում է ն բերանն է րացում», ինչպես նան նշել է, որ ինքն այս տեսագրությունը սկսել է նկարել այն պահից հետո, երբ ավլելիս է եղել շենքի կից տարածքում հավաքված կեղտաջուրը,, որի ժամանակ իրեն է մոտեցել այն

11

հարնանուհին, ով իրեն հետագայում ծեծի է ենթարկել ն հնչեցրել է. «ինչ էս անում, գլուխդ քոր ա զալիս, հիմա կջարդեմ» արտահայտությունը:

Երկրորդ լազերային սկավառակի մեջ առկա տեսագրության զննությամը պարզվել է, որ տեսագրության փտնողություն 00 րոպե 20 վարկյան է, ն տեսագրության սկզբում զննության մասնակից Լ""""" Մ չ, ՀՎ հայտարարել է, որ տեսաձայնանկարահանումը եղել է մինչն իրեն ծեծի ենթարկելը, իսկ տեսագրության մեջ պատկերված է Երնան քաղաքի ""Պ" "" շենքի բակը, որտեղ ինքը ոուսերեն բանավոր խոսքով ներկայացնում է, որ «ամսի 1Լէն է, «շիզոֆրենիկի պես (այլ ձայն)» այդ ամբողջ կեղվր, որր առկա է բակից տեղափոխում է, ինչպես նան անուն է տալիս». ինչպես նան նշել է, որ ինքը տեսագրության մեջ «անուն տալ» ասելով նկատի է ունեցել, որ իրեն վիրավորում է իրեն մեկ անգամից ավելի ծեծի ենթարկած հարնանուհին, բացի այղ նույն տեսագրության 00:02 հատվածում, «շիզրոֆրենիկիի պես (այլ ց ձայն) արտահայպությունը նույնպես հնչեցրել է վերը նշված հարնանուհին: Քննարկվող տեսագրություն, սկսել է տեսանկարահանել, քանի որ ինքն առաջին տմեսագրությունից հեվտ մուտ 40-ից 45-րոպն անց կրկին իջել է վերր նշված շենքի բակ, որտեղ ավելի են շատացած եղել բակի կեղտաջրերը:

Երրորդ լազերային սկավառակում առկա տեսագրության զննությամը պարզվեց, որ տեսագրության վնողություն 00 րոպե 16 վարկյան է, ն տեսագրության սկզիում զննության մասնակից ԼՐ" Մ-ի

հայտարարությամի` փեսաձայնանկարահանումով ներկայացնում է իրեն ծեծի ենթարկելու տեսագրությունը, որը տեղի է ունեցել Երնան քաղաքի Հ Հ շենքի բակում, որտեղ ռուսերեն բանավոր խոսքով ինքը ներկայացնում է հետնյալը, որ տեսագրության 00:02ին հնչում է «ինչ ես անում» արփահայտությունը, տեսագրության 00:035-ին լսվում է «շան հաչոց», որից հետո «ւա հարձակվում է, հարձակվում է», որից հետո վփանսագրության 00:08ին փեսագրության մեջ պատկերվում է իգական սեռի անձ՝ մոխրագույնին մոտ շապիկով, որի մեջքի հատվածում առկա է գրառում, բաց մանուշակագույն փարբատով ն սպիտակ հողաթաւփերով, ով գերնին ընկած ավելը ներում է փեսանկարահանող սարքի ուղղությամբ, վեսագրության 00:1-ից հեռանում է շենքին կից դուռր, որին զուգահեռ շարունակվում է լսվել «հարձակվում է, հարձակվում է, վերջ, դու

12

ժամկեվ: կունենաս» արփահայվությունները, ինչպես նան նշել է, որ նույն շենքի բնակչուհին, ով իր հայտարարությամբ հանդիսանում է տեսագրության մեջ պատկերված իգական սեռի ներկայացուցիչը, 2 ձեռքով հարվածներ է հասցրել մինչն իր կողմից հնչեցված տեսագրության 00:02 հատվածում «ինչ ես անում» արտահայվտությունը, որից հետո վերջինս շարունակել է հարվածները մինչն տեսագրություն 00:03 հատվածում հնչած «շան հաչոց»-ր: Հարվածները եղել են մի քանիսը, որոնց քանակը ինքը չի կարողանում մտաբերել, սակայն դրանցից մեկը դիպել է իր կոկորդին, իսկ մյուսները եղել են գլխի շրջանում: Տեսագրության 00:08 հատվածում գետնին ընկած ավելը եղել է իր ձեռքում, որբ վերը նշված իզական սեռի ներկայացուցչի հարձակմաւն արդյունքում դուրս է թռել իր ձեռքից ն այդ նույն ավելը վերը նշված անձնավորությունը գետնից բարձրացրել է ն շպրտել է իր վրա, որի դիպել է իր աջ կողային վերին հատվածին: Իսկ ինչ վերաբերվում է տեսագրության մեջ իր կողմից հնչեցրած «վերջ, ժամկեր կունենաս» արտահայատությանը, հայտարարել է, որ ինքը նկատի է ուննցել, որ վերջինիս կողմից պարբերաբար հնչեցրած վիրավորաքներն ինքը բազմիցս շրջանցել է ն վերջինս անցել է օրենքի ստհմանների, որի համար ենթարկվելու է պատասխանատվության»:

18. Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի համաձայն. «(..) Անդրադառնալով ապացույցների արժանահավատությանը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն գործի քննության ընթացքում հարցաքննված տուժող ԼԷ"""" ՄԹ կ, միորձագեր Արսեն Բարայանի ցուցմունքների, ինչպես նան՝ գիավոր ապացույցների, այդ թվում` դատարբժիշկ փորձագետի եզրակացության ն հետազոտված փաեսագրությունների արժանահավատություսը կասկածի տակ առնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան: Այդ ապացույցներում առկա տվյալները ոչ միայն չեն հակասում, այլն փոխլրացնում են միմյանց ն հնարավորություն են տալիս բացահայտել վարույթի լուծման համար նշանակություն ունեցող օրյեկտիվ հանգամանքները:

Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Սոնա Ալավերդյանի ն վկաներ Լ"""" րրրրուի, Մորո որո՞ւմ, ցուցմունքներին, ապա Դատարանը գմեում «Տնսնյութեր, հատոր 1, թերթեր 124 126:

13

է, որ դրանք մասնակիորեն անարժանահավատ են ն հերքվում են առավել բարձր ապացուցողական ուժ ունեցող փաստական տվյալների բավարար համակցությամի, մասնավորապես՝ դապտարբժիշկ փորձագետի եզրակացությամիԻ ն դեպքի տեսագրություններով:

Այդ առնչությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սոնա Ալավերդյանի ն վկաներ Լր" Խի, Մո" զորում

ցուցմունքները ոչ միայն չեն բխում դատալսումների ժամանակ հետազոտված օբյեկտիվ ապացույցներից, այլն հակասում են ինչպես միմյանց, այնպես էլ նույն անձանց կողմից նախկինում տված ցուցմունքներին, ինչի վերաբերյալ որնէ ողջամիտ բացատրություն չի ներկայացվել: Հերտնաբար, Դատարանի համոզմամբ՝ մեղադրյալը ն վկաները, ցուցմունքներ տալով այն մասին, որ դեպքի ժաւմանակ Սոնա Ալավերդյանը որնէ ֆիզիկական ներգործություն չի գործադրել ԼԷ"""" Մ Թ:»-կի նրատմամըբ, ընդհամեն, նպատակ են հետապնդել հիմքեր ստեղծելու, որպեսզի մեղադրյալն իր կատարած արարքի համար քրեական պատասխանատվությունից ն պաւմրժից ազավվի (.--»":

19. Վերաքննիչ դատարանն իր որոշման մեջ արձանագրել է. «/...) մեղսագրված հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալ Սոնա Ալավերդյանի մեղավորությունն Առաջին ատյանի դատարանը հատրատված է համարել դատաքննությամբ հետազոտված ն քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի համակցությամբ, որը բավարար է հաղթահարելու մեղադրյալ Սոնա Ալավերդյանի անմեղության կանխավարկածը ն րացառելու վերջինիս կողմից հանցանքը չկատարելու ողջաւմիտ հավանականությունը:

Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով պաշտպան Լ.Ավագյանի այն դիտարկմանը, որ տուժող 1." -ի նախաքննական ն դատաքննական

ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդպիսիք առկա չեն: Մասնավորապես, Վերաքննիչ դատարանի կարծիքով վուժող Լ.Մ" ո-ի կողմից նախաքննության ընթացքում հայտնած այն տվյալը, որ մեղադրյալ Ալավերդյանը 10 մեր հեռավորությունից է վազել իր մոտ, իսկ դատաքննության ընթացքում հայտնածի համաձայն` հեռավորությունը »Տեսնյութնր, հատոր 2, թերթեր 133134:

14

եղել է 7 մետր, չի կարող գնահատվել հակասություն, այն էլ էական: Բացի այդ էական հակատաթյուս չի կարող համարվել նան այն հանգամանքը, որ նախաքննական ցուցմունքով վատւժողը չի մատնանշել, թե իր մարմնի որ հատվածին է մեղադրյալը հարվածել, մինչդեռ դատաքննության ընթացքում հայտեկ է, որ մեղադրյալը հարվածել է իր աջ ուրքի վերնի հատվածին:

Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամի` ինչպես վերոգրյալը, այնպես էլ պաշտպանի կողմից հակասաւկան գնահաւտվաւծ մյուս հանգամանքները չեն կարող ոչ առանձին առանձին, ոչ էլ իրենց համակցության մեջ կասկածի տակ դնել տուժողի ցուցմունքների արժանահավաւտությունը: (...)

Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով Բողոքարերի այն փաարարկին, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված տեսագրությունում բացակայում է մեղադրյալ ՍԱլավերդյանի կողմից տուժող 11" ին հարվածելու

հանգամանքը, հարկ է համարում արձանագիել, որ այդ փասվն ինքնին, մյուս բոլոր ապացույցների համակցության պայմաններում, չի կարող բացառել մեղադրյալ Ս.Ալավերդյանի կողմից տուժող ԼՄ" -ին վնասվածքներ հասցնելու հանգամանքը, առավել նս այն պարագայում, երը դրանց օրյեկտիվ առկայությունը արձանագրվել է դատարժիշկ փորձագետի 0623 եզրակացությամիը՝ համաձայն որի՝ Լո ՄԲ ՅՅ արացած մարմնական վնասվածքն րստ րժշկական

փաստաթղթերի` գլխի շրջանում փափուկ հյուսվածքնեիի սալջարդի, արյունահավաքի ձնով, հասցվել են՝ բութ, կոշտ առարկայով(ներով), հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին, որոնք առողջությանը թեթն վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում (...)»/:

Վճոաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

20. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է՝ հիմնավորված ն պատճառաբանված են արդյոք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ Սոնա Ալավերդյանի մեղավորության վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետնությունները:

6Տեճս նյութեր, հատոր 3, թերթեր 14-115։

15

2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի Լին մասը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում հետնյալ հանցավոր արարքի համար. «Հարվածներ հասցնելը կամ բոնի այլ գործողություններ կատարելը, եթն չեն առաջացել Աույն օրենսգրքի 17Էրդ հոդվածով նախատեսված հետնանքները (...)»:

22. Նշված հանցակազմը, 2003 թվականի ապրիլի 18ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի գործողության պայմաններում, Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել է Արնիկ ն Ծովինար Սահակյանների գործով որոշման շրջանակներում ն իրավական դիրքորոշում հայտնել այն մասին, որ. «/(.., ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով գործի քննության ժամանակ վարույթն իրականացնող մարմինը պետք է ուշադրություն դարձնի ն պափշան իրավական գնահատության արժանացնի վկաների, տուժողի, ամրաարանյալների ցուցմունքները ն գործի այն բոլոր փաստական հանգամանքները, որոնք թույլ կտան սահմանազատել նախ՝ հանցավոր արարքը ոչ հանցավոր արարքից, ապա քրեորեն հեփապեդեի մի արարքը մյուս արարքից ն դրանց ճիշ քրեաիրավական գնահատական տալ»":

23. ՀԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեւ փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:

ՀԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22րդ հոդվածի համաձայն՝ «Լ. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պերք է հաարատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:

2 Եզրափակիչ դատավարական ակտր պետք է հիմնվի հերազուված

ապացույցների ազատ ն բարեխիղճ գնահատման վրա:

3 Մեղադրական դատավճոի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կրացառի դրա ապացուցվածության վերարերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ ն հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:

' Տես Վճռաբեկ դատարանի՝ Արնի ն Ծովինար Սահակյանների գործով 2012 թվականի նոյեմբերի Լի թիվ ԱՐԴ/0176/01/11 որոշման 20-րդ կետը:

16

4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ափտուգել հ պաշտպանություն մեղադրյալի բերված ե պավշառճ ձնակերպված փատրարկները:

5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետնությունը չի կարող հիմնվել ենթադրություների վրա. այն պերք է հատպրատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավասրի ապացույցների ամբողջությամի (...)»:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102րդ հոդվածի համաձայն՝ «Վ. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝

(...)

Յ) ննթադրյալ հանցագործության քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները»

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաճձայն՝ «ւ. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման՝ ստացված ապացույցի ձնի ն բովանդակության վերլուծության, այն այլ 9ապացույցների հեր համադրելու նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների արացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով»:

ՀԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Լ. Յուրաքանչյուն ապացուց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ րոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական անտ կայացնելու համար

բավարարության փեսանկյունից:

2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամի, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերարերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պավշաճմ հետազոտման ն վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամի (...)»:

ՀԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Մեղադրական վերդիկտր չի կարող հիմնված լինել

ենթադրությունների վրա ն կայացվում է միայն այն դեպքում, երը հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատաքննության

17

ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պափմշանճ ապացուցման արդյունքների վրա, հանգում է մեղադրյալի մեղավորության մեաւսին հետնության»:

24. Ապացույցների գնահատման չափանիշների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանը կայուն նախադեպային իրավուն, է ձնավորել այն մասին, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ ն սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից ն հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել լեն արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ընդ որում, թեն ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել ն պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ ն բազմակողմանի քննությունից: Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուրն գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը ն հանգամանքները, կասկածյալի ն մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ ն այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով»: Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների ն այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետնությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով ն ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ՝ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի ռ Տեն, ոսանջ ոանոմՏ, Վճռաբեկ դատարանի՝ Մակար Հովհաննիսյանի ն Աշուր Մարտիրոսյանի գործով 2010 թվականի փետրվարի 12ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08, Հմայակ Դավթյանի գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները:

18

հետնությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա:

Վերլուծելով ապացուցման քրեադատավարական կանոնները,

մասնավորապես ապացույցների բավարարության շրջանակներում

անդրադառնալով ապացույցի արժանահավատության հատկանիշին՝ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է դիրքորոշում առ այն, որ.

«(..) Ապացույցի արժանահավատության հավկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահաւտմեւնը: Արժանահավավ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավաւտության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հերնյալ հանգամանքները.

ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ փորձագետի

ձեռնհասությունի, ցուցմունք տվող անձի շահագրգովածությունը, որոշ դեպքերում հոգզերանաւկան ն ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նան անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարվադրելու գործընթացի վրայ)

ի) ապացույցի ձեավորման հանգամանքները (օիինակ՝ վկայի կողմից կոնկրեւր հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը ն այլն),

(...):

Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավապտության վփեսանկյունից պեարք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի ն մանրամասն գնահատելով փատրական տվյալների արացման աղբյուրները նե ապացույցի ձնավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավաղտության վերարերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերալ աս կամ այն աղրյուրից արացված տեղեկությունների » Տես Վճռաբեկ դատարանի` Մարգար Հակոբյանի գործով 203 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը:

19

արժանահավաղպությունը գնահատելու համար անհրաժեշվ է վերլուծել արացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հեվ, պարզել դրանց համապավտաւսխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում դրա պատճառները:

Ապացույցի արժանահավավտության վերաբերյալ դատարաեւնի

եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական վվյալների վրա:

(-) Ապացույցների գնահատման արդյունքում ձնավորված ներքին համոզմունքն իխրավական նշանակություն է արանում ն օրբյեկտիվացվում ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյում դատավարական որոշումների հիմնավորման ն պատճառաբանման չափանիշի միջոցով (...):

Ը-) ԷՔրնական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «փիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաարական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որնէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա ատտրիճանը պետք է լինի աննշան (խիար ցածր): Ալ խոսքով մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որի կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:

25. Սույն գործի նյութերից երնում է, որ.

- Սոնա Ալավերդյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա վիճաբանել է Լ" Մի հետ, որի ընթացքում բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել

Լ. Մ»»-ւի պարանոցի ն գլխի շրջաններում վերջինի առողջությանը պատճառելով գլխի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, արյունահավաքի «Տես Վճռաբեկ դատարանի՝ Արարառր Ավագյանի ն Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31Լի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 313.-րդ կետը:

20

ձնով առողջությանը թեթն վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ»:

- Առաջին ատյանի դատարանը Ս.Ալավերդյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարել՝ հիմք ընդունելով տուժող Լ.Մ" -ի, փորձագետ ԱԲաբայանի ցուցմունքները, ինչպես նան՝ գրավոր ապացույցները, այդ թվում` դատաբժիշկ փորձագետի եզրակացությունը ն հետազոտված տեսագրությունները: Ինչ վերաբերում է գործում առկա մյուս ապացույցներին, մասնավորապես, մեղադրյալ Սոնա Ալավերդյանի ն վկաներ Լր" Խ"րոթթւի, Մորու Պորոթթթաւի, ցուցմունքներին, ապա Առաջին ատյանի դատարանը դրանք մասնակիորեն անարժանահավատ է դիտարկել ն գտել, որ ցուցմունքները հերքվում են առավել բարձր ապացուցողական ուժ ունեցող փաստական տվյալների բավարար համակցությամբ, մասնավորապես՝ դատաբժիշկ փորձագետի եզրակացությամբ ն դեպքի տեսագրություններով"»:

- Վերաքննիչ դատարանն իր որոշմամբ արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ալավերդյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքը կատարված լինելու հանգամանքը հիմնավորված է հետազոտված թույլատրելի, հավաստի ն քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված ապացույցների համակցությամբ:

26. Սույն քրեական գործում առկա, ինչպես նան մեղադրական դատավճռի հիմքում դրված ապացույցների ուսումնասիրությունից երնում է, որ Ս.Ալավերդյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել ն հերքել է տուժողին հարվածներ հասցնելու ն նրան մարմնական որնէ վնասվածք պատճառած լինելու հանգամանքըժ: Հակառակը պնդել է