Կարապետյան — ԵԴ/0781/01/18

Աա 222». ԵԴ/0781/01/18

(2 Հէն լ Ֆ

7. Տն

վ Մ եՐ

ՎՈՏ ԱՆՆ):

Նոխու՝

ԱԱ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում

Նախագահող դատավոր՝ Ն.Շովակիմյան

դատավորներ՝ Ա.Նիկողոսյան

Ս.Համբարձումյան

28 հունիսի 2024 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Ատոմ Լնոնի Կարապետյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2021 թվականի հունվարի 22-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1 2018 թվականի հունիսի 7ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Աջափնյակ ն Դավիթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 10105818 քրեական գործը՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ նան ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.Լրդ կետի հատկանիշներով:

Նախաքննության մարմնի՝ 2018 թվականի հունիսի 9-ի որոշումներով Ատոմ Լնոնի Կարապետյանը ն Վարուժան Ռոբերտի Հարությունյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալ, ն նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1րդ կետով:

Նախաքննության մարմնի՝ 2018 թվականի սեպտեմբերի 26-ի որոշումներով Ա.Կարապետյանն ն Վ.Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել են, ն վերջիններիս դարձյալ մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով:

208 թվականի հոկտեմբերի 22ին քրեական գործը մեղադրական

եզրակացությամբ ուղարկվել է Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան):

2. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Վ.Հարությունյանի պաշտպան Ա.Մկրտչյանի միջնորդությունը բավարարվել է. Վ.Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3րդ մասի 1Լ1 կետով քրեական հետապնդումը «Էրեբունի-Երնանի հիմնադրման 2800-ամակ ն Հայաստանի առաջի, Օ։»հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 2-րդ կետի հիման վրա դադարեցվել է, ն վերջինիս մասով թիվ ԵԴ/0781/01/18 քրեական գործի վարույթը կարճվել է:

2.1. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 10-ի դատավճռով, դատական քննութան արագացված կարգի կիրառմամբ,

Յ

Ա.Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.Լ-րդ կետով, ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 (որս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: «Էրեբունի-Երնանի հիմնադրման 2800-ամակ ն Հայաստանի առաջի, Օ։»հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կիրառմամբ՝ Ա.Կարապետյանն ազատվել է 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ ազատազրկման ձնով պատժից:

3. Վերոնշյալ որոշման ն դատավճռի դեմ դատախազի վերաքննիչ բողոքները ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան)՝ 2021 թվականի հունվարի 22-ի որոշմամբ մերժվել են, իսկ բողոքարկված դատական ակտերը՝ թողնվել անփոփոխ:

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանը բերել է վճռաբեկ բողոք:

4.1. Վճռաբեկ դատարանը 2021 թվականի հուլիսի 21-ին որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Ա.Կարապետյանի վերաբերյալ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանի վարույթ ընդունելու մասին:

4.2. Վճռաբեկ դատարանի նույն որոշմամբ ամբաստանյալ Վ.Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է:

4.3. Վճռաբեկ դատարանը 2023 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ սահմանել է վճռաբեկ բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

' Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի` անցումային դրույթները կարգավորող 485րդ հոդվածի 8-րդ մասի՝ սույն բողոքը քննվում է մինչն 2022 թվականի հուլիսի Լը գործող

4

5. Բողոքաբերը գտել է, որ Վերաքննիչ դատարանի որոշումն օրինական ն հիմնավոր չէ, ստորադաս դատարանների կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ, որը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը: Բողոքաբերի պնդմամբ՝ խախտվլ են առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի ն «օտարերկրյա

պետությունների դատավճիռների ճանաչման վերաբերյալ քրեական ն քրեադատավարական օրենսդրությամբ ամրագրված իրավակարգավորումները, չեն պահպանվել Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներով արտահայտված դիրքորոշումները, ինչի արդյունքում համաներման մասին օրենքի անհիմն կիրառմամբ Ատոմ Կարապետյանն ազատվել է նշանակված պատժից:

Բողոքի հեղինակը մասնավորապես նշել է, որ Ատոմ Կարապետյանի կողմից Ռուսաստանի Դաշնությունում նախկինում երկու անգամ ծանը

հանցագործություններ կատարելու համար դատապարտված լինելու հանգամանքն օրենքով սահմանված կարգով ստուգվել ն այդ կապակցությամբ համապատասխան տեղեկանք է տրվել, որը կցվել է քրեական գործին ն հետազոտվել դատարանում, իսկ դրա իսկությունը ն ընդգրկվող տեղեկատվությունը որնէ կասկած չի հարուցել ն բավարար է եղել անձի կողմից որոշակի արարքի համար դատապարտված լինելու վերաբերյա հստակ եզրահանգում կատարելու համար, քանի որ իր բովանդակության մեջ պարունակել է կոնկրետ տեղեկություններ, թե որտեղ, երբ, որ մարմնի կողմից, ինչ արարքի համար ն ինչպիսի պատիժ է նշանակվել:

Բողոքաբերն ընդգծել է, որ անգամ եթե նշված տեղեկանքն ու դրանում պարունակվող տեղեկատվությունը բավարար չի եղել ստորադաս դատարանի համար համապատասխան եզրահանգման գալու համար, ապա նա որնէ կերպ կաշկանդված չի եղե թդհդԴ համապատասխան մարմնից Ատոմ Կարապետյանի վերաբերյալ դատավճիոները ստանալու ն դրանք ճանաչելու հարցում՝ առավել նս, որ Մինսկի կոնվենցիան նման իրավասությամբ օժտել 39է պետության արդարադատության մարմիններին:

6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն անփոփոխ թողնելու մասին Վերաքննիչ դատարանի՝ 2021 թվականի հունվարի 22-ի որոշումն ամբողջությամբ բեկանել ն գործը վերադարձնել ստորադաս դատարան՝ նոր քննության:

5

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

7. Ա՛.Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «(..) ԷԽյմիի կազմում բնակարան ապօրինի մուտք գործելու եղանակով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կավարելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնության գալով Վարուժան Ռոբերփի Հարությունյանի հետ՝ 2018 թվականի հունիսի 6-ին՝ ժամի 16:15ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպավզաւկով, տեխնիկական միջոցի գործադրմամի րացել են Սերգել Գենադիի Առաքելովին պատկանող` Երնան քաղաքի Մարգարյան փողոցի 4Լրդ շենքի 38րդ բնակարանի հյուրասենյակի եվրոպատուհանը, ապօրինի մուտք գործել ներս ն բնակարանի հյուրասենյաւկից ն խոհանոցից գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` ընդհանուր շուրջ 33.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր փեսակի իրեր, մասնավորապես, սն գույնի «ԻՄ 5148» գրառումով ալեհավաք սարք՝ իր մալուխներով, սն գույնի, կտորե նոթբուք համակարգչի պայուսակ, թվով 6 հատ արտաքինից սն, «ՇՎԵԵՍՇՇՕ» գրաոռմամի հաժակներ` թվով 6 սն գույնի տակդիր-ափսեներով, մեկ զույգ դեղին գույնի զապինկաներ (ճարմանդ) մուգ կարմիր գույնի տուփի մեջ դրված, «ԽՂԽՔԵԼ 4» գրառմամի, դեղնավուն գույնի գրպանի ժամացույց, տարբեր տեսակի բիժուտերիա ն Վարուժան Ռորերտի Հարությունյանի կողմից վարվող «Օպել» մակնիշի 55 ՇՆ 800 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով դիմել փախուստի, սակայն նույն օրի` ժամի 23:05-ին, Երնան քաղաքի Արցախի փողոց 22-րդ շենքի մոտից նշված ավտոմեքենայով բերման են ենթարկվել ոստիկանության Մաշտոցի բաժին, որտեղ նույն օրր Վ.Հարությունյանի անձնական խուզարկությամի հայտնաբերվել ն վերցվել են մեկ զույգ դեղին գույնի զասյինկաներ` մուգ կարմիր գույնի վուփի մեջ դրված, իսկ 09.06.2018 թվականին՝ «Օպել» մակնիշի 355 Շ1 800 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերվել ն վերցվել են հափշտակված վերը նշված մյուս իրերը»:

8. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով արձանագրվել է. «(..) Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, 2 Տե՛ս նյութեր, հատոր 3, թերթ 287:

6

գտնում է, որ (..) Ատոմ ԼԷնոնի Կարապետյանը (..) կատարել |է| ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177րդ հոդվածի րդ մասի Լ1 կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք:

(-)

Դատարաւեր, ուսումնասիրելով ամբաարանյալ Ատոմ Լենոնի Կարապետյանի անձր բնութագրող տվյալները, պափասխաւնատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ն ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես՝

(-)

ՀՇ. ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից արացված դատվածության վերաբերյալ տեղեկություններ պարունակող տեղեկանքը, համաձայն որի.

1 Իրերունի ն Նուրարաշենի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի մայիսի 1-ի դատավճոով՝ Ա.Կարապետյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հողվածի 2րդ մասի Լին կետով, 176-րդ հոդվածի 2րդ մասի 4րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի օ64րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման՝ 1 փարի ժամկետով, տուգանք՝ 50.000 ՀՀ դրամ:

2 Երնանի քրեական դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 19ի

դատավճոռվ Ատոմ Լենոնի Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի Լին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կերերով, 34177 հոդվածի 2-րդ մասի Լին, 3-րդ, 42-րդ կերերով ն դատապարտվել ՀՀ քրնական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի Լին, 2-րդ, 3-րդ, րդ կերերով ազատազրկման՝ 4 /չորս/ փարի ժամկետով, 34-177 հողվածի 2-րդ մասի Լին, 3-րդ, 2-րդ կերելտվ ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ մասի կարգով պատիժները մասնակի գումարելու սկզբունքով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4/չորս/ փարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 201 թվականի օգոստոսի 12-ի ոլյոշմամը Ատոմ Լեոնի Կարապարյանի կատարած հանցանքները համապատասխանեցվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին, 2-րդ ն 3-րդ կետերին ն 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 3-րդ կետերին (..):

ՀՀ քրեական օրենսգիքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով պատիժները մասնակիորեն գումարելու ակզբունքով Ատոմ Լենոնի Կարապետյանի նկատմամը

7

վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 4 /չորսմ/ փարի 4 /որս/ ամիս ժամկետով:

Պապժի սկիզոր հաշվել 10.10.2008թ.-ից, ազատվել Է ժամկետին 08.02.2013թ.- ին:

Յ Սերգինո-Պոսադսկի դատարանի 2014 թվականի սնպտեմիերի 3ի

դատավճոով ՌԴ քրեսւկան օրենսգիքի 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 158-րդ հոդվածի Յրդ մասի Ա կետով, 128-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Ա կերով, 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկեվտվ:

Պատժի կրումից ազատվել է ժամկետին՝ 2015 թվականի փեվրվարի 10-ին:

4. Սոլնեչնոգորսկու քաղ. դատարանի 2016 թվականի ապրիլի 18 դատավճոով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Ա կեմտվ դավաւպարտվել Լ ազատազրկման 2 տարի 3 ամիս ժամկետով: (Նշվածը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ի Վահրամ Հակոբի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/13 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո ն գործող իրավակարգավորումների պայմաններում Դատարանը հաշվի չի առնում. իրավասու չէ ճանաչել Ատոմ Լնոնի Կարապետյանի վերարերյալ ՌԴ Սերգինո-Պոսադսկի դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբեի 3ի ն

Սոլնեչնոգորսկու քաղ. դատարանի 2016 թվականի ապրիլի 18-ի դավավճիոները) արձանագրում է, որ գործում ամբատրանյալ Ա.Կարապետյանի քրեական պատասխանատվություն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ. նախկինում դատված լինելը դիտարկվում է ամբաստանյալի անձր բնութագրող հանգամանք, իսկ անձր դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ է դիտում մասնավորապես առաջադրված մեղադրանքն ընդունելը, կատարածի համար զղջալը, հաշվի է առնում նան առողջական խնդիրների առկայությունը:

Բացի այղ, Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ

Ա.Կարապետրյանը Երնանի քրեական դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճոով՝ ՀՀ քրեական օրենսգիքի 177 հողվածի 2-րդ մասի Էին, 2-րդ, 3-րդ, Հրդ կետերով, 34177 հոդվածի 2-րդ մասի Լին, 3-րդ, 4Հ»րդ կետերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4րդ մասի կանոննեկտվ դավաւպարտվել է ազավազրկման 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկարով, իսկ ՀՀ վերաքննիչ

8

քրեական դատարանի 201 թվականի օգոսվտսի 12ի որոշմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազափազրկում՝ 4 (չորս) տարի 4(չորս) ամիս ժամկետով, որը Ատոմ Կարապետյանը ամբողջությամի կրել ն ազատվել է ժամկետին՝ 2013 թվականի փետրվարի 8րին, այսինքն դատվածությունը, մարված է, ուարի Դատարանը գտնում է, ոլ նրա նկատմամբ չի կարող պատիժ նշանակվել ՀՀ քրեական օրենսգիքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասի՝ ռեցիդիվի կանոններով:

(-)

Դատարաւնրը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաւն Ատոմ Կարապետյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը ն բնույթը, այդ թվում նրա գոլրծողությունների վտանգավորության աստիճանը, անձր բնութագրող հանգամանքները, առաջադրված մեղադրանքն ընդունելը, կատարվածի համար զղջալը, առողջական վիճակը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի ԼԼրդ կետով կատարած հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բոնագրավման: (...)»7:

9. Վերաքննիչ դատարանի որոշման համաձայն` «(.) Անդրադառնալով Դատարանի 10.10.2019թ. թիվ ԵՂ/078170118 դատավճոի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հեվննյալը.

Մեղադրողը վիճարկում է այն հանգամանքը, որ Դավարանը արագացված դատական քննության կարգով ամբասվաւնյալ Ատոմ Կարապետյաւնի նկատմամը դատավճիռ կայացնելիս, անտեսել է ՌԴ իրավասու դատարանների կողմից Ատոմ: Կարապեվտյանի նախկինում 2 անգամ ծանր հանցագործություններ կատարելու համար դավապարտվելուց հերո դատվածությունները մարված չլինելու պայմաններում կրկին ՀՀ տարածքում ժանրը հանցագործություն կատարելու հանգամանքը (...): Այսինքե՝ ըստ մեղադրողի Դատարանը Ավոմ Կարապետյանի նկատմամբ դատավճիռ կայացնելիս ՀՀ քրնական օրենսգրքի 63 հոդվածի Լին մասի համաձայն պատասխանամվությունը ն պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է արձանագրեր հանցանքը կատարելու ոնեցիդիվը, սակայն անտեսելով 3Տե՛ս նյութեր, հատոր 6, թերթեր 56-60:

9

հիշյալ հանգամանքը, ամբասվաւնյալ Ատոմ Կարապերյանի նկատմամիը նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3րդ մասի ԼԼրդ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առսւվել մեղմ պատիժ:

Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրողի վերոգրյալ փաստարկները անհիմն են ն չեն բխում գործում առկա 2փաարական հանգամանքներից նե Վճռաբեկ դատարանի 16.12.2014թ. թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/15 նախադեպային որոշմամբ արտահայված հետեյալ իրավական դիրքորոշումից.

«(..) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 499.8 հոդվածի համաձայն`

ւ Հայատրանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով

նախատեսված դեպքերում օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիոները ենթակա են ճանաչման Հայաստանի Հանրապետությունում:

2 Օտարերկրյա պերությունների դատարանների դատավճիոների՝

Հայաստանի Հանրապետությունում ճանաչելու հիմքերը, ճանաչման ենթակա դատավճիոների (որոշումների) տեսակները սահմանվում են տվյալ պետության հետ կնքված կամ նրա մասնակցությամի գործող Հայաստանի Հանրապետությաւն միջազգային պայմանագրով:

(-.)

Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ Հայաարանի Հանրապետության ն Ռուսաստանի Դաշնության միջն գործող միջազգային պայմանագրով չի նախատեսվում: հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու նպատակով միմյանց դատավճիոնեիը ճանաչելու իրավական հնարավորություն: Իր հերթին ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրություն, Օ-նախապտեսում է, որ օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիոների՝ Հայաարանի

Հանրապետությունում ճանաչելու հիմքերը սահմանվում են տվյալ պետության հետ կնքված միջազգային պայմանագրով: Հետնարբար, Հայաստանի Հանրապետության իրավազորության ներքո քրեական պատասխանատվության կանչվող անձի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6րդ մասում ամրագրված կանոնների գործադրմամը պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս Ռուսաստանի Դաշնության համապատասխան դավավճիոր ճանաչելու իրավական հիմքը բացակայում է»:

10

Վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ որոշմամբ արվփատայտած իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո Դատարանն իրավացիորեն արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Ա.Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առնում Ռուսասվաւնի Դաշնությունում վերջինիս դատվածությունները ն իրավասու չէ ճանաչել Ա.Կարապետյանի վերաբերյալ ՌԴ Սերգինո-Պոսադսկի դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի Դի ն Սոլնեչնոգորսկու քաղ. դատարանի 2016 թվականի ապրիլի 16-ի դատավճիռները:

Այսինքն` Դատարանը գործր քննելիս ն ապա Համաներման մասին օրենքը կիրառելիս դատական սխալ, նյութական կամ դավւավարական որնէ նորմի խախպում թույլ չի տվել, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի համաձայն՝ հիմք կարող էր հանդիսանալ վիճարկվող Դատավճիոր բեկանելու կամ փովտխելու համար: Վիճարկվող դատական ակտր օրինական է, հիմնավորված ն պատճառարանված, հետնաբար մեղադրողի ապահանջը՝ Դատավճիոր բեկանելու ն Ա.Կարապերյանի նկատմամի նշանակված պատիժը խարացնելու մասին, ենթակա Լ մերժման: (...)»"

Վճոաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները ն եզրահանգումը.

10. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. հիմնավոր են արդյոք Ա.Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս նրա վերաբերյալ` Ռուսաստանի Դաշնությունում կայացված դատավճիռները ճանաչելու իրավասություն չունենալու ն ըստ այդմ՝ Ռուսաստանի Դաշնությունում դատապարտված լինելու հանգամանքը հաշվի չառնելու վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետնությունները:

1. «Քաղաքացիական, ընտանեկան ն քրեական գործերով իրավական օգնության ն իրավական հարաբերությունների մասին» 1993 թվականի հունվարի 22ի Կոնվենցիայի (այսուհետ` Մինսկի կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Պայմանավորվող Կողմերը միմյանց իրավական օգնություն են ցույց տալիս դատավարական ն այ գործողություննեն կատարելու միջոցով, որոնք նախատեսված են հարցվող Պայմանավորվող Կողմի օրենադրությամի, այդ թվում՝ ' Տե՛ս նյութեր, հատոր 9, թերթեր 72-92:

1

փաստաթղթերի կազմման ն փոխաւեցման, զննման, խուզարկության, առգրավման, իրեղեն ապացույցների փոխանցման, փորձաքննության անցկացման, Կողմերի, երրորդ անձանց, կասկածյալների, մեղադրյալների, տուժողների, վկաների, մտրձագետների հարցաքննության, ԳՕ անձանց հետախուզման, քրեական հետապնդում իրականացնելու քրեական պատասխանամվության ենթարկելու կամ դատավճիոն ի կատար ածելու համար անձանց հանձնման, քաղաքացիեւկան գործերով դատական որոշումների ն քաղաքացիական հայցի մասով դատական որոշումների, կատարողական մակագրությունների ճանաչման ն կատարման, ինչպես նան փաստաթղթերի հանձնման միջոցով»:

Մինսկի կոնվենցիայի 76.-րդ հոդվածի համաճայն՝ «Անձին առանձնապես վտանգավոր ոնցիդիվիսվ. ճանաչելու, հանցագործություն, կրկին անգամ կատարելու ն պայմանական Օդատապարտման, դատավճոի կատարումը հետաձգելու կամ պայմանական վաղաժամկետ ազատման հետ կապված պարտականությունների խախտման փաստերը պարզելու մասին հարցերը լուծելիս, Պայմանավորվող կողմերի արդարադատության հիմնարկները կարող են ճանաչել ն հաշվի առնել այն դատավճիոները, որոնք արձակվել են նախկին ԽՍՀ Միության են նրա կազմի մեջ մտած Միութենական Հանրապետությունների դատարանների (փրիրունալների, ինչպես նան Պայմանավորվող կողմերի դատարանների կողմից»:

2002 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Քիշննում կնքված ն 2005 թվականի փետրվարի 19-ին Հայաստանի Հանրապետությունում, իսկ 2023 թվականի հունիսի 28ին Ռուսաստանի Դաշնությունում ուժի մեջ մտած «Քաղաքացիական, ընտանեկան ն քրեական գործերով իրավական օգնութան նե իրավական հարաբերությունների մասին» կոնվենցիայի (այսուհետ նան՝ Քիշննի կոնվենցիա) 99-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`

«Անձին առանձնապես վտանգավոր ոնցիդիվիար ճանաչելու կամ նրա, գործողություններում փարբեր տեսակների ոնցիդիվի առկայության վերաբերյալ, կրկնակի հանցագործություն կատարելու փաստերը պարզելու ն պայմանական դատապարտման հետ կապված պարտականությունները խախտելու, դատավճոխ կատարում, հետաձգելու կամ պայմանական վաղաժամկեր ազատման

12

վերաբերյալ հարցերը լուծելիս Պայմանավորվող կողմերի արդարադավաւթյան հիմնարկներ կարող են ճանաչել ն հաշվի առնել նախկին ԽՍՀՄ ն նրա կազմի մեջ մտնող միութենական հանրապետությունների դատարանների (տրիբունալների), ինչպես նան յուրաքանչյուն Պայմանավորվող կողմի դատարանների կողմից կայացված դատավճիոները»:

1.1. Վճռաբեկ դատարանը Վահրամ Ավետիսյանի գործով կայացված որոշմամբ արձանագրել է, որ. «(.) Հայաստանի Հանրապետության ն Ռուսաստանի Դաշնությաւն միջն, ի թիվս այլնի, դատական ակտերի ճանաչման ն կատարման վերաբերյալ երկկողմ իրավահարալրբերությունները կարգավորվում են 1993 թվականի հունվարի 22-ին Մինսկում կնքված «Քաղաքացիական, ընտանեկան ն քրեական գործերով իրավական օգնության ն իրավական հարարերությունների մասին» կոնվենցիայով (...):

(-.) Մինսկի կոնվենցիան նախատեսում է բացառապես դատական ակտերի քաղաքացիական հայցի մասր ճանաչելու ն կատարեու ինչպես նան առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի, հանցագործության կրկնակի կատարման ն պայմանական ։դատապարտման, դատավճռի կատարման հետաձգման կամ պայմանական վաղակեր ազատման հետ կապված պարտականությունների խախտման փաստերը պարզելու մասին հարցերը լուծելու նպատակով դատավճիոների ճանաչման հնարավորություն:

(.-.) Շայաարանի Հանրապետության ն Ռուսաստանի Դաշնության միջն գործող միջազգային Օ »պայմանագրվ չի նախատեսվում հանցանքների համակցությամիԻ պատիժ նշանակելու նպատակով միմյանց դատավճիոները ճանաչելու իրավական հնարավորություն: Իր հերթին ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրություն նհնախատեամմ է, որ օտարերկյա պետությունների դատարանների դատավճիոների՝ Հայաստանի Հանրապետությունում, ճանաչելու հիմքերը սահմանվում են տվյալ պետության հետ կնքված միջազգային պայմանագրով: Հետփնաբար, Հայաարանի Հանրապետության իրավազորության ներքո քրեական պատասխանատվության կանչվող անձի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մատսւմ ամրագրված կանոնների գործադրմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս Ռուսաարանի Դաշնության

13

համապատասխան դաղտավճիոր ճանաչելու իրավական հիմքը ըրացակայում է: (:.»::

12. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Լ Օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիոլ, կարող է հաշվի առնվել, եթե Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին, օտարերկրյա քաղաքացին կամ

քաղաքացիություն չունեցող անձ դատապարտվլ է Հայաստանի

Հանրապետության տարածքից դուրս կատարած հանցանքի համար ն կրկին հանցանք է կատարել Հայասատանի Հանրապետության տարածքում:

2. Սույն հոդվածի առաջին մասին համապատասխան հանցագործությունների ռեցիդիվը, չկրած պատիժը կամ օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռի այլ իրավական հետնանքները հաշվի են առնվում նոր հանցանքը որակելիս, պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս»:

12.1. 1998 թվականի հուլիսի Լին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ նան ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք) 499.8-րդ հոդվածի համաձայն «մ. Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիոները եննթայա նեն ճանաչման Հայաստանի Հանրապետությունում:

2 Օտարերկրյա պերությունների դավարանների դավփավճիոների՝

Հայաստանի Հանրապետությունում ճանաչելու հիմքերը, ճանաչման ենթակա դատավճիոների (որոշումների) փնեսաւկները սահմանվում են փվյալ պետության հետ կնքված կամ նրա մասնակցությամբ գործող Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրով:

Յ Օտարերկիյա պետության դատարանի դափավճիոր Հայաստանի

Հանրապեպությունում ճանաչում են`

5 Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Վահրամ Ավետիսյանի գործով 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/13 որոշման 16-17-րդ կետերը:

14

1) Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի քրեական պալամլ, եթե ճանաչման ենթակա դատավճիոր կայացրել է օվնարերկրյա պետության բարձրագույն դատական մարմինր.

2) Հայասատանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարանը, եթե ճանաչման ենթակա դապտավճիոր կայացրել է օտարերկրյա պետության իրավասու վերաքննիչ դատարանը.

3) Հայաստանի Հանրապետության առաջին ատյանի դատարանը` այե օրենսգրքով սահմանված ընդդատությանը համապավզտաւախան, եթե ճանաչման ենթակա դատավճիոր կայացրել է օտարերկրյա պետության առաջին ատյանի դատարանը:

4. Օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճոի ճանաչման վերաբերյալ սույն հոդվածի երրորդ մասով իրավասու Հայաստանի Հանրապետության դատարանը որոշում է կայացնում: (...)»:

13. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ՝

- Առաջին ատյանի դատարանը 2019 թվականի հոկտեմբերի 10-ի դատավճռով արձանագրել է, որ Վճռաբեկ դատարանի` Վահրամ Ավետիսյանի գործով որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո ն գործող իրավակարգավորումների պայմաններում հաշվի չի առնում ն իրավասու չէ ճանաչել Ա.Կարապետյանի վերաբերյալ ՌԴ Սերգինո-Պոսադսկի դատարանի՝ 2014 թվականի սեպտեմբերի 3-ի ն Սոլնեչնոգորսկու քաղաքային դատարանի՝ 2016 թվականի ապրիլի 18-ի դատավճիռները: Արդյունքում Ա.Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1րդ կետով ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: ՃՀամաներման մասին օրենքի կիրառմամբ՝ Ա.Կարապետյանն ազատվել է 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ձնով պատժից",

- Վերաքննիչ դատարանը, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն

անփոփոխ թողնելով, արձանագրել է, որ մեղադրողի փաստարկներն անհիմն են ու չեն բխում գործում առկա փաստական հանգամանքներից ն Վճռաբեկ դատարանի՝ 6 Տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը:

5

Վահրամ Ավետիսյանի գործով որոշմամբ արտահայտված իրավական

դիրքորոշումներից: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ` Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Ա.Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առնում Ռուսաստանի Դաշնությունում վերջինիս դատվածությունները ն իրավասու չէ ճանաչել Ա.Կարապետյանի վերաբերյալ ՌԴ Սերգինո-Պոսադսկի դատարանի՝ 2014 թվականի սեպտեմբերի 3-ի ն Սոլնեչնոգորսկու քաղաքային դատարանի՝ 2016 թվականի ապրիլի 18-ի դատավճիռները:

14. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 11-13-րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների ն արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սատորադամ դատարաննեը պատշաճ իրավական

գնահատման չեն ենթարկել այն հանգամանքը, որ Վահրամ Ավետիսյանի վերաբերյալ վերը նշված գործով Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ Մինսկի կոնվենցիան չի նախատեսում հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու նպատակով միմյանց դատավճիռները ճանաչելու իրավական հնարավորություն: Մակայն նույն որոշմամբ փաստվել է, որ նշված կոնվենցիան նախատեսում է, ի թիվս այլնի, առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի հետ կապված՝ դատավճիռների ճանաչման հնարավորություն: Մինչդեռ, ստորադաս դատարաններն անտեսել են իրենց իսկ կողմից վկայակոչված՝ Վճռաբեկ դատարանի վերը հիշատակված որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, ն հիմնվելով նույն որոշմամբ՝ հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ արտահայտված դիրքորոշման վրա, ոչ իրավաչափ եզրահանգման են եկել, որ Ա.Կարապետյանի նկատմամբ ռեցիդիվի կանոններով պատիժ նշանակելիս նս Ռուսաստանի Դաշնության դատարանների կողմից կայացված վերոնշյալ դատավճիռները հաշվի չեն առնում ն իրավասու չեն ճանաչել: Մինչդեռ, առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը հաշվի առնելու առումով օտարերկյա պետությունների դատավճիռնեը ճանաչելու իրավական հնարավորություն Մինսկի կոնվենցիան նախատեսել է: Իսկ ՀՀ քրեական 7 Տե՛ս սույն որոշման 9-րդ կետը:

16

դատավարության օրենսգրքի վերոնշյալ կարգավորումների ուժով միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռները ենթաաա են ճանաչման Հայաստանի

Հանրապետությունում:

14.1. Բացի այդ, ստորադաս դատարաններն անտեսել են նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածը, որի համաձայն՝ օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիոր կարող է հաշվի առնվել, եթե Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին դատապարտվել է Հայաստանի Հանրապետության տարածքից դուրս կատարած հանցանքի համար ն կրկին հանցանք է կատարել Հայաստանի Հանրապետության տարածքում: Ընդ որում՝ նույն կանոնը հստակ սահմանում է, որ հանցագործությունների ռեցիդիվը, ի թիվս օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռի այլ իրավական հետնանքների, հաշվի է առնվում պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս:

15. Քրեական գործում առկա՝ դատվածության մասին տեղեկանքի համաճձայն՝ Ա.Կարապետյանը՝

ա) Երնանի Էրեբունի ն Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2006 թվականի մայիսի 17ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ն 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64րդ հոդվածի կիրառմամբ)իբ` դատապարտվել է ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, ն տուգանքի՝ 50.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով,

բ) Երնանի քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի փետրվարի 19-ի

դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով, իսկ 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին, 3-րդ, 4-րդ կետերով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4րդ մասի կանոններով՝ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Ա.Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի 6 ամիս ժամկետով,

17

գ) Ռուսաստանի Դաշնության Սերգինո-Պոսադսկի դատարանի՝ 2014 թվականի սեպտեմբերի 3-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Ա կետով, 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Ա կետով (ՌԴ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ) դատապարտվել է ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով,

դ) Ռուսաստանի Դաշնության Սոլնեչնոգորսկու քաղաքային դատարանի՝ 2016 թվականի ապրիլի 18-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Ա կետով դատապարտվել է ազատազրկման՝ 2 տարի 3 ամիս ժամկետով':

16. Այսպիսով, գործում առկա դատվածության վերաբերյալ տեղեկանքից բխում է, որ Ա.Կարապետյանը Հայաստանի Հանրապետությունում երկու անգամ միջին ծանրության հանցագործություններ կատարելուց, դրանց համար

դատապարտվելուց ն պատժի կրումից ազատվելուց հետո, դատվածությունը մարված չլինելու պայմաններում, Ռուսաստանի Դաշնությունում, 2014 թվականի սեպտեմբերի 3-ի դատավճռով, երկու դրվագ բնակարանային գողության փորձ կատարելու համար, ՌԴ քրեական օրենսգրքի 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Ա կետով, 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Ա կետով, 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով ն 2015 թվականի փետրվարի 10-ին, ազատվելով պատժի կրումից, դատվածությունը մարված չլինելու պայմաններում, (Ռուսաստանի Դաշնությունում կրկին բնակարանային գողություն կատարելու համար, 2016 թվականի ապրիլի 18-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3րդ մասի Ա կետով դատապարտվել է ազատազրկման՝ 2 տարի 3 ամիս ժամկետով, որից հետո ՀՀ տարածքում խմբի կազմում կրկին կատարել է բնակարանային գողություն՝ ծանր հանցագործություն: Այսպիսով, Ա.Կարապետյանը Ռուսաստանի Դաշնությունում երկու անգամ ծանր հանցագործություններ կատարելուց ն դատապարտվելուց հետո, կրկին ծանր հանցագործություն է կատարել Հայաստանի Հանրապետության տարածքում:

17. Վերոշարադրյալի հաշվառմամբ՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ թեն Ռուսատանի Դաշնության համապատասխան դատավճիռները ճանաչված Ց Տե՛ս նյութեր, հատոր 5, թերթեր 5-6:

18

չլինելու պայմաններում ՌԴ տարածքում կատարված ծանր հանցագործությունների համար դատվածությունները հաշվի առնվել չէին կարող, այդուհանդերձ, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ստորադաս դատարանները զրկված չէին այդ դատավճիռները ճանաչելու հարցը քննարկելու ն համապատասխան հիմքերի առկայության դեպքում անձի դատվածությունները հաշվի առնելու իրավական հնարավորությունից:

18. Հետնաբար, Ա.Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս նրա վերաբերյալ Ռուսաստանի Դաշնությունում կայացված դատավճիռները ճանաչելու իրավասություն չունենալուն ըստ այդմ Ռուսաստանի Դաշնությունում դատապարտված լինելու հանգամանքը հաշվի չառնելու վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետնությունները հիմնավոր չեն:

19. Այսպիսով, սույն որոշմամբ կատարված վերլուծությունից բխում է, որ ստորադաս դատարանները, սույն գործով դատական ակտ կայացնելիս, թույլ են տվել նյութական օրենքի «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17րդ հոդվածի ն քրեադատավարական օրենքի՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 499.8-րդ հոդվածի խախտումներ, որոնք իրենց բնույթով էական են, քանի որ ազդել են գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ ն 398-րդ հոդվածների համաձայն, հիմք է Առաջին ատյանի դատարանի՝ 20199 թվականի հոկտեմբերի 10-ի դատավճիոը ն այն անփոփոխ թողնելու մասով նան Վերաքննիչ դատարանի՝ 2021 թվականի հունվարի 22-ի որոշումը բեկանելու ն գործը Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ նոր քննության ուղարկելու համար: Նոր քննության արդյունքում Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը պետք է քննարկման առարկա դարձնի Ռուսաստանի Դաշնությունում կայացված դատավճիռները ճանաչելու ն Ա.Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դրանք հաշվի առնելու հարցը:

Ելնելով վերոգրյալից ն ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ, 17-րդ հոդվածներով ն «Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 39-րդ, 43-րդ, 361-րդ, 415.1-րդ, 418.Լրդ, 419-րդ, 422-423-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

19

ՈՐՈՇԵՑ

1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Ատոմ Լնոնի Կարապետյանի վերաբերյալ Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 10-ի դատավճիոր ն այն անփոփոխ թողնելու մասով նան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2021 թվականի հունվարի 22-ի որոշումը բեկանել ն գործն ուղարկել Երեան քաղաքի առաջին

ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ նոր քննության:

2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ն

ենթակա չէ բողոքարկման:

՞Նախագահող՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ