Մարտիրոսյան — ԵԴ1/0138/06/23

| ԵԴԼ/0138/06/23

՛ ճու» Է1

77 ԱՀ ԱՏԱՏՎԱ ւջ

Հ:

ՆՈՆ ՈԱ» «ԶԱՏ Մ.

ւ / ՋԵՐ ՉԻՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ժ.Չիչոյան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Գ.Հովհաննիսյան

9 օգոստոսի 2023 թվական ք.Երնան

ՃՇՇ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

ԱՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով մեղադրյալ Ազգուշ Ռուբիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի հունիսի 5-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազ Ա.Վարդապետյանի հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. 2023 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 59104423 քրեական վարույթը:

2023 թվականի մայիսի 17-ին Ազգուշ Ռուբիկի Մարտիրոսյանը ձերբակալվել է:

Երնան քաղաքի դատախազության դատախազ Ա.Դանիելյանի՝ 2023 թվականի մայիսի 18-ի որոշմամբ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին կետով ն նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել:

2. Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան) 2023 թվականի մայիսի 20ի որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպաններ Գ.Մելիքյանի ն Վ.Հովհաննիսյանի բողոքը՝ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի ճերբակալումը ոչ իրավաչափ ճանաչելու վերաբերյալ, մերժվել է: Նույն որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի ն մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ մեկ ամիս ժամկետով: Պաշտպաններ Գ.Մելիքյանի ն Ռ.Մելիքյանի միջնորդությունները՝ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ համակցված այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ, մերժվել է:

3. Պաշտպաններ Վ.Հովհաննիսյանի, Վ.Գնորգյանի ն Գ.Մելիքյանի հատուկ վերանայման բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան) 2023 թվականի հունիսի 5-ի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2023 թվականի մայիսի 20-ի որոշումը մասնակի՝ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասով, բեկանել է: Նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի ն մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել է ն նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային

Յ

կալանքը՝ մեկ ամիս ժամկետով` դրանում հաշվակցելով Ա.Մարտիրոսյանի կալանավորման մեջ գտնվելու ժամկետը: Մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանն անհապաղ ազատ է արձակվել կալանքից:

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազ Ա.Վարդապետյանը բերել է հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2023 թվականի հունիսի 16-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ ն սահմանվել է վճռաբեկ բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.

5. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանի որոշումն օրինական ն հիմնավոր չէ, դրանով թույլ է տրվել դատական սխալ` քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որն ազդել է վարույթի ելքի վրա:

5... Բողոքաբերը գտել է, որ Վերաքննիչ դատարանը, դատական վերանայման ենթարկելով մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին ստորադաս դատարանի դատական ակտը, իրավասու չէր խափանման միջոցի կիրառման իրավաչափության պայմանները գնահատման ենթարկել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի կայացումից հետո մեղադրյալի վարքագծի վերաբերյալ ներկայացված տվյալների հիման վրա:

Ըստ բողոքաբերի՝ Վերաքննիչ դատարանը, Առաջին ատյանի դատարանի որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը ստուգելու լիազորության շրջանակներում մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի իրավաչափության պայմանները վերլուծել ն գնահատման է ենթարկել ոչ թե Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը կայացնելու պահի դրությամբ առկա ն դատարանի կողմից հետազոտված ապացույցների ն վարույթի մասնակիցների պնդումների հիման վրա, այլ դատական ակտը կայացնելուց հետո մեղադրյալի դրսնորած վարքագծի վերլուծությունների հիման վրա: Ավելին, Վերաքննիչ դատարանը գտել է, որ որոշում կայացնելու պահին մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքն արդյունավետ ն անհրաժեշտ

4

է եղել, իսկ իր դատական ակտի կայացման պահին այլնս անհրաժեշտ ն արդյունավետ չի եղել: Այլ կերպ ասած, Վերաքննիչ դատարանն Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի կայացման պահին մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության պայմանները գնահատելու փոխարեն, քննարկման առարկա է դարձրել իր որոշումը կայացնելու պահին կալանքի արդյունավետության ն անհրաժեշտության հարցը՝ դրանով իսկ դուրս գալով հատուկ վերանայման ն իր լիազորությունների սահմաններից:

5.2. Ըստ բողոքաբերի՝ քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ դատարան հանձնվելուց հետո նույն վարույթի շրջանակներում մինչդատական վարույթում որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի՝ հատուկ վերանայման կարգով բողոքարկման արդյունքում Վերաքննիչ դատարանն իրավասու չէր բեկանել ն փոփոխել ստորադաս դատարանի դատական ակտը՝ կիրառելով տնային կալանք:

Բողոքաբերն ընդգծել է նան, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից որոշում կայացնելու օրը՝ 2023 թվականի հունիսի 5-ին, վարույթն իրականացնող Առաջին ատյանի դատարանը նախնական դատալսումների ընթացքում նս մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի խափանման միջոցի վերաբերյալ որոշում է կայացրել:

Բողոքաբերը եզրահանգել է, որ Վերաքննիչ դատարանի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանելու մասին որոշումն ուղղակի միջամտություն է քրեական գործով վարույթն ստանձնած առաջին ատյանի դատարանի գործունեությանը:

6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է մասնակի բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2023 թվականի հունիսի 5-ի որոշումը ն կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ՝ բեկանված մասով օրինական ուժ տալով Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտին:

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

7. Ազգուշ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ն նրան մեղադրանք է ներկայացվել այն արարքի համար, որ նա. «(...) 2023 թվականի

5

մայիսի 17-ին՝ ժամի 12:47-ի սահմաններում, «ԵԼ ՏՕՏԵԽ10 2.4» մակնիշի 01 Շ11010 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով անձի քաղաքական ն պետական գործունեության հետ կապված առնանգել է վերջինիս որդուն Աշոտ Նիկոլի Փաշինյանին, որպիսի գործողությունները դրսնորվել են հեպնեյալում.

Այսպես.

Ազգուշ Ռուբիկի Մարտիրոսյանը 2023 թվականի մայիսի 17-ին, ժամը` 12:47-ի սահմաններում, Երնան քաղաքի Գ.Նժդեհի փողոցում զտնվող ՀՀ վերաքննիչ դատարանի դիմացի հատվածում հանդիպելով դեպի Գ.Նժդեհի հրապարակ միայնակ քայլող Աշուր Նիկոլի Փաշինյանին, վերջինիս հոր՝ ՀՀ Վարչապեվ: Նիկոլ Փաշինյանի պետական ե քաղաքական գործունեության հեմ. կապված, նրան առնանգելու ուղղակի դիտավորությամը հանգիավտ զրուցելու ն այլ անձանց կողմից իրենց զրույցը չխանգարելու պավրվակով մուրեցել է Աշուր Նիկոլի Փաշինյանին, առաջարկկ է նստել մովնաւկայքում կայանված իր ավտոմեքենան: Այնուհետն Աշոտ Նիկոլի Փաշինյանի կողմից «14 ՏՕԽԻԵԽԼՕ 2.4» մակնիշի 01 ՇԱ 010 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան նստելուց հետո, Ազգուշ Մարտիրոսյաւնը, անսպասելի գործի զցելով մեքենան, Աշով: Նիկոլի Փաշինյանի կամքին հակառակ վարել է այն Երեան քաղաքի Գարեգին Նժդեխ, Մայիսի 9-ը ն Արտաշիսյան փողոցներով, որի ընթացքում անտեսելով Աշոր Փաշինյանի՝ ավվտմնքենան կանգնեցնելու պահանջները, հայտնել է, որ նրա հայրը հողերը վաճառել է թուրքերին, պատճառ է դարձել իր որդու ն հազարավոր երեխաների մահվան, ն այդ պազճառով նրան տանում է «Եռաբլույ»` առանց կամքը հաշվի առնելու: Հասնելով Արվաշիսյան ն Բագրատունյաց փողոցների խաչմերուկւմ գտնվող «Երնան Սիթի»

սուպերմարկետի մով, խցանման պատճառով ԱՄարտիրոսյանը խջեցրել է ավտոմեքենայի արագությունը, որի ընթացքում Աշոտ Փաշինյանը օգվվելով ստեղծված իրավիճակից կարողացել է բացել ավտոմեքենայի դուռի` մինչ այդ բացելով դոան կողպված փականը ն իրեն դուրս նետել ընթացքում գտնվող ավտոմեքենայի սրահից՝ ընկնելով ճանապարհի երթնեկելի հատվածում որի ժամանակ վերջիններիս հետնից ընթացող Գարիկ Գալեյանի կողմից վարվող «Տոյոտա Քեմիի» մակնիշի 34 /Օ 200 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան հարվածել է Աշոտ Փաշինյանին ն կանգնել, իսկ Ա.Մարտիրոսյանը, քիչ առաջ

6

ընթանալով կանգնեցրել է ավտոմեքենան ն իջնելով՝ հետապնդել է Աշոտ Փաշինյանին, սակայն Աշոտ Փաշինյանը կարողացել է մուտք գործել «Երնան Սիթի» աւպերմարկեվպ ն դիմել փախուստի (...)»':

8. Առաջին ատյանի դատարանի որոշման համաճայն՝ «(...) Դատարանը հաշվի առնելով քրեական վարույթի սկզբնական ն ապացույցների հավաքագրման ակտիվ փուլ լինելու հանգամանքը, իրատեսական է համարում վարույթն իրականացնող մարմնի մտավախությունն առ այն, ոլ նախաքննության այս փուլում մեղադրյալ Ա. Մարտիրոսյանն ազատության մեջ գտնվելով, կարող է չկատարել որպես մեղադրյալ իր վրա դրված պարտականությունների՝ խոչընդովել քրեական վարույթի քննությանը, անօրինական ազդեցություն գործադրել քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա:

Նշվածն արձանագրելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն որ հնարավոր է, որ վարույթին ներգրավված ն հնարավոր ներգրավվելիք անձանց, մասնավորապես՝ միջնորդության կից ներկայացված նյութերի ուաւմնասիրությունից պարզ է դառնում տուժող Ա. Փաշինյանի կողմից մեղադրյալի ավվտմնքենայից դուրս ցավկելուց հետո տուժողին է զանգահարել Վիգեն Ազատյանը ն հայտնել, որ «եթե այդ օրն իրեն չեն կարողացել տանել Եռաբլուր, ապա հաջորդ անգամ հաստատ կարողանալու են»: Վերը նշված հանգամանքը հաշվի առնելով Դատարանն իրատեսական է համարում վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից առաջ քաշված այն վարկածը, որ առերնույթ հանցանքը կատարելիս մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանը միայնակ չի գործել, հետնարար մնալով ազատության մեջ վերջինս կարող է ապօրինի ազդեցություն գործադրել որոշակի անձանց վրա, այդ կերպ խոչընդոտելով քրեական վարույթով օբյեկրիվ իրականության բացահայդտմաւնը:

Անդրադառնալով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից միջնորդության մեջ նշված հաջորդ հիմքի՝ քրեական օրենքով արգելված նոր արարք կատարելու հավանականությանը, ապա հաշվի առնելով մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի կողմից կատարված առերնույթ հանցանքի շարժառիթներն ու բնույթը, Դատարանը գտնում է, որ նախաքննության այս փուլում իրատեսական է, որ մեղադրյալը գտնվելով ւՏե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 87-90:

7

ազատության մեջ կարող է կատարել նոր առերնույթ արարք: Դատարանը որպես վերոգրյալ հիմքի հիմնավորման փասրական տվյալ է արձանագրում այն, որ մեղադրյալ ԱՄարվփփրոսյանի կողմից տուժող ԱՓաշինյանին առերնույթ առնանգելու հանգամանքը կապված է եղել (ըրսվն նախաքննական մարմնի) տուժողի մերձավոր ազգականի պեվզաւկան ն քաղաքական գործունեության հեվ, որը ներկա պայմաններում նս շարունակվում է, հետնաբար այս պայմաններում առկա է ողջամիտ կասկած առ այն, որ ազատության մեջ գտնվելով մեղադրյալը կարող է առերնույթ նոր արարք կատարել:

Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Ազգուշ Մարտիրոսյանի փախուստի դիմելու հավանական ոխիսկին, ապա այս մասով Դատական նիստի ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինը հայտնեց, որ թեն նշված հիմքին որպես այդպիսի առանձին ներկայացված միջնորդությունում, անդրադարձ կատարվել է, սակայն ներկա պայմաններում գտնում են, որ այդ հիմքը բացակայում է, ուարի այս հիմքի առկայության կամ բացակայության հանգամանքին Դատարանը հարկ չի համարում այլես անդրադարձ կատարել:

Դատարանը, համակողմանի գնահատման ենթարկելով այն, որ առկա է վերջինիս կողմից նախաքննությանը խոչընդոտելու ն քրեական օրենքով արգելված նոր արարք կատարելու բարձր հավանականություն, գտնում է, որ նախաքննության սույն փուլում այլ խափանման միջոցները չեն կարող լինել արդյունավետ իրավական ներգործության միջոց, որոնք կարող են կաշկանդել նրան դրսնորել ոչ պատշաճ վարքագիծ ն չեզոքացնել նան նրա ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսնորման ոխսկերը:

Ուստի` Դատարանը չի կարող չեզրահանգել, որ սույն գործում առկա են ծանրակշիո փաստական փվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար Ազգուշ Մարտիրոսյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինեն ու մինչդատական վարույթի տվյալ փուլում նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը: Այլ կերպ, Դատարանը գտնում, է, որ նախաքննության վվյալ փուլում, այլ խափանման միջոցները չեն կարող լինել գործուն երաշխիք՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում Ա.Մարտիրոսյանի ոչ իրավաչափ վարքազծի դրսնորման ոխսկերը չեզոքացնելու համար:

8

(-.) Դատարանը (...) հաշվի առնելով այն, որ նա ազատության մեջ մնալով կարող է խուսափել ՀՀ քրեական դավփավարության օրենսգիքով իր վրա դրված պարտականությունները կատարելուց, մասնավորապես` խոչընդոտել քրեական վարույթին, քրեական օրենքով արգելված նոր արարք կատարել նե նրան վերագրվում է ծանր հանցագործություն, հեփնարար (..) վերջինիս պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպավաւկով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք Լէ ընտրել կալանքը՝ մեկ ամիս ժամկետով: Վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը մասնակի բավարարելը ն մեղադրյալի նկատմամի մեկ ամիս ժամկետով կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելը պայմանավորված է նրանով, որ վարույթն իրականացնող մարմինը պարպտաւվոր է անհապաղ միջոցներ ձեռնարկել ստուգելու իր կողմից առաջ քաշված՝ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի կողմից առերնույթ հանցանքը այլ անձանց հետ կատաւլրված լինելու վարկած, քանի որ մեղադրյալին կալանքի վերցնելու առաջնային հիմքերի շարքում Դատարանը դիտարկել է հենց նշված վարկածի արուգման հանգամանքը (...)»՛:

9. Վերաքննիչ դատարանի որոշման համաձայն՝ «/...) Քննիչի միջնորդությունը մասնակի բավարարելիս, անդրադառնալով Քննիչի կողմից ներկայացված կալանք կիրառելու նպատակներին՝ Առաջին ատյանի դատարանն իրափեսական է համարել վարույթն իրականացնող մարմնի մտավախություն առ այն, որ մեղադրյալ Ա.Մարփիրոսյանը ազավության մեջ գտնվելով կարող է չկատարել որպես մեղադրյալ իր վրա դրված պարտականությունները, մասնավորապես՝ առկա է ողջամիտ ենթադրություն, որ վերջինս կխոչընդովի քրեական վարույթին, այդ թվում ապօրինի կմիջամտի ապացուցման գործընթացին, ինչպես նան անօրինական ազդեցություն կգործադրի քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա ն կկատարի նոր հանցանք:

Վերաքննիչ դատարանը փաւասվում է, որ Առաջին ատյանի դատարեւնր նշված հանգամանքների գվարութի նյութելաում առկա մյոս փատրերի ու տեղեկությունների հետ համակցությամի, այդ թվում՝ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի օրինական վարքագիծն ապահովող ն դրան խոչընդոտող րոլոր հնարավոր հանգամանքների հաշվառմամբ պափտշաճ գնահատման է ենթարկել, ինչի հիման շ Տե՛ս նյութեր, հատոր 2, թերթեր 57.79:

9

վրա առկա է համարել վերջինիս կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված 6. պարվտականությունների չկատարման մտավախությունը:

Քննարկման առարկա դարձնելով Ա.Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենագրքով իր վրա դրված սպարտականությունների չկատարման հավանականության հարցը, վերը նշված փաարական տվյալների համատեքարում, Վերաքննիչ Օ` ։»0դատարանն գտնում է որ այդպիսի հավանականությունը դեռնս առկա է, սակայն այդպիսի հավանականությունը ժամանակի ընթացքում որոշակիորեն փոփոխվել ե նվազ բնութ է կրում, արդարադատությանը խոչընդուրելու հնարավոր ոխակերը տվյալ դեպքում կարող են զապվել նան այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ, այլ կերպ՝ Առաջին ափյանի դատարանը Քննիչի միջնորդությունը մասնակի բավարարելու որոշում կայացնելիս խախվպել է նվազագույնի սկզբունքը:

Վերաքննիչ դատարանի նման դիրքորոշումը, պայմանավորված է նան նրանով, որ մեղադրյալ ԱՄՄարտիրոսյանի կողմից որնէ անձի նկատմամբ անօրինական ազդեցություն գործադրելու կամ որեէ անօրինական արարքի արդյունքում ապացուցման գործընթացին միջամտելու կամ այն խաթարելու մասին որնէ վփվյալ կամ տեղեկություն առկա չէ: Վերաքննիչ դատարանը չի կարող նաւն հաշվի չառնել այն փաստը, որ համաձայն դատախազ Ա.Դանիելյանի բողոքի պատասխանի՝ գործն այլես գտնվում է դատարանի վարույթում, ուստի ավարփված է ապացույցների հավաքմաւն գործընթացը:

Կալանավորման նպատակները քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի չէ Առաջին ատյանի դատարանի պազճառարբանություններն այն մասին, որ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանը մնալով ազատության մեջ` կարող է կափարել նոր հանցանք: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ (...) մեղադրյալի կողմից նման գործողության կատարումը պետք է գնահատման ենթարկվի քրեական գործում առկա փաստական փվյալներով, որպիսիք տվյալ դեպքում առկա չեն, ուարի Առաջին ատյանի դատարանի պափճառարաւնությունն այդ մասով անհիմե է (...):

Վերոնշյալ պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյեւնի նկազտմեւմը բացառիկ խափանման միջոց կալանքի

10

կիրառումը այլես արդյունավետ ն անհրաժեշտ չէ, վերջինիս պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովվել պիտանի ազատությունից զիկելու հետ չկապված այլ խափանման միջոցների կիրաոմամի (...):

Քննիչի միջնորդությույն մասնակի բավարարելու ն մեղադրյալ

Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ մեկ ամիս ժամկետով կալանք ընտրելու որոշում: կայացնելով Առաջին ատյանի դատարանը գործել է նվազագույնի ակզբունքին մրամագծորեն հակառակ տփրամարանությամի, Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամը ընտրել է ամենախիստ խափանման միջոցը, թեն նույն նպատակով կիրառելի էին այլընտրանքային այլ խափանման միջոցները: Ընդ որու մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսնորելու մասնավորապես արդարադավտության խոչընդոտելու ոխսկը (հանգամանքները) Առաջին ատյանի դատարանը դիվարկել է որպես իրական, ապա առկա էր քրեական վարույթի ընթացքում նրա օրինական վարքագիծն առավել պիտանի ն համաչափ խափանման միջոցով կամ դրանց համակցությամբ ապահովելու գործիքակազմ, որից, սակայն, դատարանը չի օգվվել:

Միննույն ժամանակ Վերաքննիչ դատարանն իր անհամաձայնությունն է հայտնում այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի արված հետնություններին, որ այն գործում առկա են ծանրակշիո փաստական փվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար Ազգուշ Մարտիրոսյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինեն ու մինչդատական վարույթի տվյալ փուլում նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը: Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ նախաքննության փվյալ փուլում, այլ խափանման միջոցները չեն կարող լինել գործում երաշխիք՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում Ա.Մարտիրոսյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսնորման ոխսկերը չեզոքացնելու համար:

Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ափյանի դատարանի՝ հիշյալ դավաղությունը որմ կերպ պատճառաբանված չէ, ավելին՝ Առաջին ատյանի դատարանը չի հարակեցրել, թնե հատկապես քննության այդ փուլում որ հանգամանքների ամբողջությունն է առաջացնում ողջամիտ մտավախություն առ

1

այն, որ բացառապես ամենախիստ խափանման միջոցի՝ կալանավորման պայմաններում է հնարավոր հասնել դրա նպաղզաւկներին:

(-.)

Այսպիսով, հաշվի առնելով (...) այն, որ մեղադրյալն ունի բնակության վայր, առաջնորդվելով նան անձի ազատության սահմանափակման նվազագույնի սկզբունքով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառմամբ հնարավոր է հասնել հետապնդվող նպատակին, այն է՝ ապահովել մեղադրյալի վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարվտեւկանություների կատարումը:

(.-.) Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի վարքագծի կամ նրա անձի վերաբերյալ այնպիսի փաատրական փվյալ չի ներկայացվել, որը հնարավորություն կտար ողջամտորեն ենթադրելու որ կալանավորումից զատ խափանման մյուս միջոցները քրեական վարույթի ընթացքում չեն կարող ապահովել վերջինիս պատշաճ վարքագիծը:

(-:) (Հ/աշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ արարքի բնույթը, ծանրության աստիճանը, կատարման եղանակը, մեղադրյալի անձր բնութագրող տվյալները, մասնավորապես` հանդիսանում է 44-օրյա պավփերազմում: զոհվածի մայր, բնութագրվում է դրական, ունի առողջական խնդիրներ, նախկինում դատապարտված չի եղե, վարույթի մասնակիցների հեր մաղլադրյալի լիոխհարաբերությունների բնույթի. մեղադրյալի դարեր՝ Սոնա Աիկի Մարտիրոսյանի 19.05.2023թ. դիմումն ուղղված Առաջին ատյանի դատարանին՝ մեղադրյալի հետ իր ն ամուսնու համատեղ բնակվելու պատրաստակամությաւն մասին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ասյն դեպքում մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովվել տնային կալանք խափանման միջոցի կիրաոմաւմբ, ընդ որում Վերաքննիչ դատարանը բավարար է համարում նշված խափանման միջոցի կիրաոման մեկամսյա ժամկեվոր (...)»: 3Տես նյութեր, հատոր 3, թերթեր 103153:

12

Վճոաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

10. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. իրավաչափ է արդյո՞ք մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպանների հատուկ վերանայման բողոքների քննության արդյունքում Վերաքննիչ դատարանի կողմից Առաջին ատյանի դատարանի՝ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշումը բեկանելը:

1. ՀԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ ն 4-րդ մասերի համաձայն` «3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի ն այն հաարատող փասվտերի սաւհմաններում:

4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն արորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի ն վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»:

11.1. Նախկինում գործող քրեադատավարական իրավակարգավորումների շրջանակներում կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու քրեական հետապնդման մարմնի միջնորդության վերաբերյալ առաջին ատյանի դատարանի որոշումը Վերաքննիչ դատարանի կողմից վերանայման ենթարկելու սահմանների առնչությամբ Վճռաբեկ դատարանը Գոռ Դուրյանի գործով արտահայտել է հետնյալ իրավական դիրքորոշումները. «(...) վերաքննիչ դափտարանը հանդես է գալիս որպես առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի օրինականությունը ն հիմնավորվածություն, վերանայելու իրավատաթյամի օժվփված դատական ափյան: Մասնավորապես, վերաքննիչ դատարանը դատական վերանայմեաւն գործառույթի շրջաւնակներում բացահայվում է կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու կամ ընտրելը մերժելու, կալանքի տակ պահելու ժամկեվր երկարացնելու կամ երկարացնելուց հրաժարվելու մասին որոշում կայացնելիս առաջին ատյանի դատարանի կողմից օրենքի բոլոր պահանջների պահպանման, ինչպես նան կալանավորման հիմքերի առկայության կամ բացակայության վերաբերյալ հեվնությունների իրավաչափության հարցերը:

Ը.) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կալանք ընտրելու կամ չընտրելու, կալանքի փակ գտնվելու ժամկետը երկարացնելու կամ երկարացնելուց հրաժարվելու վերաբերյալ առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի

13

վերանայման ծավալը կալանքի ընտրության կամ դրա ժամկետի երկարացման նպատակով առաջին ատյանի դատարան ներկայացված միջնորդության քննության (հիմնական քննության) համեմատությաւմը ավելի սահմանափակ է, հերնաբար վերաքննիչ դատարանի իրավասությունը չի կարող ավելի լայն լինել, քան այն քննած առաջին ատյանի դափտարաւնինը: Վերաքննիչ դատարանում դատական վերանայման առարկան սահմանափակվում է միայն առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի օրինականութան ն հիմնավորվածության ստուգմամբ, որն էլ պետք է իրականացվի միայն առաջին ատյանի դատարանում: քննության ենթարկված կալանավորման հիմքերի, հետազոտված փաստերի կամ ապացույցների շրջանակներում:

Վերոնշյալ դիրքորոշումը բխում է դատարանների միջն գործառութային կապն ապահովելու տրամարանաւկաւն պահանջից: Մասնավորապես,

դատարանակազմական խնդիրներով պայմանավորված առաջին ատյանի ն վերաքննիչ դատարանները իրականացնում են վնարբեր դատավարական գործառույթներ ն համապատասխանաբար օժտված են դրանց կատարումն ապահովող տարբեր լիազորություններով: Հետփնաբար մեկ ատյանի կողմից մյուսի լիազորությունների յուրացումը կամ միմյանց փոխարինումն անթույլավտելի է ն հանդիսանում է օրինականության սկզբունքի կոպիտ խախտում: Այսպես` կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու կամ դրա ժամկերը երկարացնելու վերաբերյալ միջնորդության քննությաւն արդյունքում առաջին ափտյունի դատարանի կողմից որոշման կայացումը, իսկ վերաքննիչ դատարանի կողմից այդ որոշման վերանայումն իրականացվում է մինչդատական վարույթի նկատմամը նախնական դատական վերահասկողությաւն ն սփտրադաս դատարանի որոշումների արուգման ու վերանայման գործառույթների շրջանակներում (տես տանոնեչ ոանոոմչ Ա.Ղավալյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի թիվ ԵԿԴ/0225/06/08 որոշմեւն 22-րդ կետր):

Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ դատարանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 287-րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված որոշման դավփական վերանայմեւն սահմանները կանխորոշվում են առաջին ավփյանի դատարանում: քննության առարկա դարձած կալանավորմաւն

14

հիմքերի, դրանք հասվավտղ փատրական տվյալների շրջանակներու, որոնց հիման վրա էլ վերաքննիչ դատարանը արուգում է վերանայվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվեւծությունը (...):

Հակառակ պարագայում, երբ քննարկման է ենթարկվում կալանավորման այնպիսի նոր հիմք ն այն հաարատող փատրական նոր տվյալ, որն առաջին ատյանի դատարանում չի հնտազովվել, վերաքննիչ դատարանը դուրս է գալիս իր լիազորությունների շրջանակներից. նման դեպքերում վերաքննիչ դատարանը ոչ թե իրականացնում է առաջին ատյանի դավփարանի դատական ակտի

օրինականության ն հիմնավորվածության ատուգում, այլ կալանավորման նոր հիմքի ն այն հաարատող նոր նյութի շրջանակներում կայացնում է կալանավորման մասին նոր որոշում փատատրացի հանդես գալով որպես առաջին ատյանի դատարան, ինչն անթույլատրելի է ն խախտում է դատարանների միջն առկա գործառութային կապը: Այդպիսի իրավիճակում վերաքննիչ դատարանը չի գործում որպես Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի Էին մասի իմաստով «օրենքի հիման վրա ստեղծված դատարան» (...)»':

1.2. Գործող քրեադատավարական կառուցակարգերի շրջանակներում Վճռաբեկ դատարանը, հիմնվելով Գոռ Դուրյանի գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումների վրա, Արշակ Հակոբյանի գործով փաստել է, որ. «(...) բողոքաբերի պնդումը կառուցված է Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտին հաջորդող ժամանակահապտվածում տեղի ունեցած իրադարձությունների վերլուծության վրա, ուարի այս առումով Վճռաբեկ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում պաշվպաւեի (...) ներկայացրած հակափաստարկին ն ընդգծու, որ արորադաս դատարանի որոշման իրավաչափության սվտեգման դեպքում, դավտաւկան վերանայման ծավալը սաւհմանափակված է միջնորդության քննության ժամանակ հետազոտված կալանավորման անհրաժեշտությունը հիմնավորող փարական փվյալների ն վարույթի մասնակիցների արված պնդումների գնահատմամբ, եթե առկա չէ դատական ակվտ ոչ իրավաչափ «Տես Աճոմբեկ դատարանի՝ Գռռ Դուրյանի գործով 2015 թվականի հունիսի 5-ի թիվ ՏԴ/0052/06/14 որոշումը:

5

դարձնող փաստական հանգամանք, հետնաբար բողոքարերի հիշյալ փատրարկը տվյալ պարագայում չի կարող հաշվի առնվել»":

12. Մույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ՝

- Ազգու, Մարտիրոսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ն նրան մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով",

- հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանն ազատության մեջ մնալով կարող է խուսափել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները կատարելուց, մասնավորապես` խոչընդոտել քրեական վարույթին, քրեական օրենքով արգելված նոր արարք կատարել ն նրան վերագրվում է ծանր հանցագործություն, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ վերջինիս պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է ընտրել կալանքը: Միննույն ժամանակ, Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ սույն գործում առկա են ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինելը՛:

- Վերաքննիչ դատարանը փաստել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը քրեական վարույթի նյութերում առկա փաստերն ու տեղեկությունները պատշաճ գնահատման է ենթարկել, ինչի հիման վրա առկա է համարել մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված ապարտականություննեի չկատարման մտավախությունը: Միննույն ժամանակ, քննարկման առարկա դարձնելով Ա.Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունների չկատարման հավանականության հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտել է, որ այդպիսի հավանականություն, դեռնս առկա է, սակայն ժամանակի ընթացքում որոշակիորեն փոփոխվել ն նվազ բնույթ է կրում, հետնաբար արդարադատությանը խոչընդոտելու հնարավոր ռիսկերը տվյալ դեպքում կարող են » Տես Վճռաբեկ դատարանի` Արշակ Հակոբյանի գործով 2022 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ/1194/06/21 որոշման 16.2-րդ կետը:

6 Տե՛ս սույն որոշման 7-րդ կետը:

7 Տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը:

16

զսպվել նան այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ: Վերաքննիչ դատարանն այդ դիրքորոշումը պայմանավորել է նան նրանով, որ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի կողմից որնէ անձի նկատմամբ անօրինական ազդեցություն գործադրելու կամ որնէ անօրինական արարքի արդյունքում ապացուցման գործընթացին միջամտելու կամ այն խաթարելու մասին որնէ տվյալ կամ տեղեկություն առկա չէ: Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առել նան այն փաստը, որ համաձայն դատախազ Ա.Դանիելյանի բողոքի պատասխանի՝ գործն այլնս գտնվում է դատարանի վարույթում, ուստի ավարտված է ապացույցների հավաքման գործընթացը:

Միննույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանն ընդունելի չի համարել Առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանը, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք:

Վերոնշյալ պայմաններում, Վերաքննիչ. դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ բացառիկ խափանման միջոց՝ կալանքի կիրառումն այլնս արդյունավետ ն անհրաժեշտ չէ, վերջինիս պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովվել պիտանի՝ ազատությունից զրկելու հետ չկապված այլ խափանման միջոցների կիրառմամբ:

Արդյունքում, Վերաքննի դատարանը գտել է, որ այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառմամբ, հնարավոր է հասնել հետապնդվող նպատակին, այն է՝ ապահովել մեղադրյալի կողից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումըձ:

13. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 11112-րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների ն շարադրված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Վերաքննիչ դատարանը, լիազորված լինելով հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս հիմնվել միայն Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցների, նյութերի ն վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա, իր հետնությունները ոջ իրավաչափորեն կառուցել է նան Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի կայացմանը հաջորդող

Ց Տե'ս սույն որոշման 9-րդ կետը:

17

ժամանակահատվածում տեղի ունեցած այնպիսի իրադարձությունների վերլուծության վրա, որոնք չեն հանդիսանում բողոքարկվող դատական ակտը ոչ իրավաչափ դարձնող փաստական ն իրավական հանգամանքներ:

Մասնավորապես, Վերաքննիչ դատարանը քննարկման առարկա դարձնելով Ա.Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունների չկատարման հավանականության հարցը, գտել է, որ այդպիսի հավանականությունը դեռնս առկա է, սակայն այն ժամանակի ընթացքում որոշակիորեն փոփոխվել ն նվազ բնույթ է կրում: Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առել, ի թիվս այլնի, այն փաստը, որ գործն այլնս գտնվում է դատարանի վարույթում, ուստի ավարտված է ապացույցների հավաքման գործընթացը: Արդյունքում, Վերաքննի դատարանը արձանագրել է, որ մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ բացառիկ խափանման միջոց կալանքի կիրառումն այլնս արդյունավետ ն անհրաժեշտ չէ:

Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հատուկ վերանայման կառուցակարգով Առաջին ատյան դատարան դատական ակտի օրինականութան ն

հիմնավորվածության ստուգում իրականացնելիս փաստացի գործել է որպես առաջին ատյանի դատարան՝ այդպիսով դուրս գալով իր լիազորությունների շրջանակից, խախտելով դատարանների միջն ձնավորված գործառութային կապը:

14. Անդրադառնալով բողոքաբերի՝ սույն որոշման 5.2-րդ կետում մեջբերված փաստարկին Վճռաբեկ դատարանը, հիմնվելով իր կողմից ճնավորած իրավակիրառ պրակտիկայի վրա», արձանագրում է, որ մինչդատական վարույթն ավարտվելուց ն առաջին ատյանի դատարանի կողմից տվյալ քրեական վարույթն ստանձնելուց հետո, մինչդատական վարույթում որպես խափանման միջոց կալանք կիրառելու վերաբերյալ դատարանի որոշման` հատուկ վերանայման կարգով բողոքարկման արդյունքում, վերադաս դատարանն իրավասու չէ բեկանել ն փոփոխել ստորադաս դատարանի դատական ակտը:

Հետնաբար, հիմք ընդունելով սույն գործով Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից քրեական վարույթը » Տես, տատնչ ոաոմչ Վճոտբեկ դատարանի՝ Ռուբեն Աղաբաբյանի գործով 2018 թվականի սեպտեմբերի 20-ի թիվ ԵԱԴԴ/0023/06/17 որոշման 22-րդ կետը, Արթուր Եգանյանի գործով 2019 թվականի սեպտեմբերի 18-ի թիվ ԵԴ/0034/06/19 որոշման 22-րդ կետը:

18

ստանձնելու հանգամանքը, Վերաքննիչ, դատարանն իրավասու չէր բեկանել մինչդատական վարույթում որպես խափանման միջոց կալանք կիրառելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, նկատի ունենալով, որ այդ հարցի լուծումն այլնս քրեական վարույթը ստանձնած իրավասու դատարանի տիրույթում էր:

Նման եզրահանգման գալիս Վճռաբեկ դատարանը հիմք է ընդունում նան այն փաստը, որ Վերաքննիչ դատարանի տրամադրության տակ առկա է եղել ինչպես սույն գործով վարույթը Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից ստանձնելու, այնպես էլ իր ակտի կայացման նույն օրը՝ 2023 թվականի հունիսի 5-ին, Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից նախնական դատալսումներ նշանակած լինելու մասին տեղեկատվությունը:

15. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանի կողմից մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպանների հատուկ վերանայման բողոքների քննության արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանի` կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշումը բեկանելն իրավաչափ չէր:

16. Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով Վերաքննիչ դատարանը թուլ է տվել|լ դատական սխալ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 15-րդ հոդվածով սահմանված սկզբունքի խախտում, ինչը նույն օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի համաձայն, հիմք է ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:

Սակայն հաշվի առնելով, որ սույն գործով Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2023 թվականի հունիսի 9-ին կայացրել է եզրափակիչ դատական ակտ, որով լուծվել է նան խափանման միջոցի հարցը, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Վերաքննչ դատարաի դատական ակտը բեկանելու իրավական

հնարավորությունը բացակայում է: Հետնաբար, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Վերաքննիչ դատարանի որոշումը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ՝ հիմք ընդունելով սույն որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները:

.Տե՛ս նյութեր, հատոր 3, թերթ 99:

19

Ելնելով վերոգրյալից ն ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ, 17-րդ հոդվածներով ն «Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 34-րդ, 264-րդ, 281-րդ, 352-րդ, 359-րդ, 361363-րդ ն 400-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1. Վճռաբեկ բողոքը մերժել: Մեղադրյալ Ազգուշ Ռուբիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի հունիսի 5-ի որոշումը թողնել անփոփոխ՝ հիմք ընդունելով Վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները:

2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը:

՞Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ