Սիրեկանյան — ԵԴ/0980/06/20

ՀԱՆ, ՀԱ» ԵԴ/0980/06/20

ՄՐ Տի Է Ֆ

ՀԱՏ

Լա ի-Ձ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում

Գործ թիվ ԵԴ/0980/06/20

Նախագահող դատավոր՝ Ս.Մարաբյան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ նան՝ Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

2021 թվականի ապրիլի 2-ին ք.Երնանում

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով մեղադրյալ Ժիրիկ Կարենի Սիրեկանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2020 թվականի դեկտեմբերի 17-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական դեպարտամենտում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ

2

ն 4րդ մասերի, 301-րդ հոդվածի ն 301-րդ հոդվածի Լին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 58231520 քրեական գործը: Նույն օրը նախաքննության մարմինը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 11-րդ կետի ն 324-րդ հոդվածի Լին մասի հատկանիշներով հարուցել է թիվ 58231620 քրեական գործը, որը միացվել է թիվ 58231520 քրեական գործին:

2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին Ժիրիկ Կարենի Միրեկանյանը ձերբակալվել է:

Նախաքննության մարմնի՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 12ի որոշմամբ Ժ.Սիրեկանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն 3011-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

2. Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ նան` Առաջին ատյանի դատարան) 2020 թվականի նոյեմբերի 13-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է ն մեղադրյալ Ժ.Սիրեկանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը՝ երկու ամիս ժամկետով՝ կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ից:

3. Պաշտպան Լ.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՃՇ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նան՝ Վերաքննիչ դատարան) 2020 թվականի դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ բողոքը բավարարել է, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 13ի որոշումը բեկանել ն փոփոխել է, նախաքննության մարմնի միջնորդությունը մերժել է, Ժ.Սիրեկանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացրել ն նրան անհապաղ ազատել է արգելանքից:

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանը բերել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2021 թվականի մարտի 1-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ: Վճռաբեկ դատարանը 2021 թվականի մարտի 22-ի որոշմամբ սահմանել է վճռաբեկ բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ:

3

Դատավարության մասնակիցների կողմից վճռաբեկ բողոքի պատասխան չի ներկայացվել:

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.

5. Ժիրիկ Սիրեկանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն 301ԼԼրդ հոդվածի Լին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ «(...) նա, 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին Երնան քաղաքում այլ անձանց հեվփ. մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով ն վնասով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչպես նան բոնություն գործադրելու միջոցով պարտադրել է ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահին:

Այսպես.

Ժիրիկ Սիրեկանյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Աղրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի ն դրանով պայմանավորված նոյն օրր ` Հայաստանի

Հանրապետությունւմ են Արցախի 0Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրությաւն պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու ն Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո զտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության ն Ադրբեջանի Հանրապետության միջն Օ ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո՝ համացանցի միջոցով տեղեկանալով, որ մայրաքաղաք Երնանում գտնվող ՀՀ կառավարության ն Ազգային ժողովի վարչական շենքերի մոփ, դրանց ներսում զանգվածային անկարգություններ, են կատարվու, դրանց մասնակցելու նպատակով իր համագյուղացիներ Գնորգ Իսրայելյանի ն այլ անձանց հետ ավտոմեքենայով եկել է Երնան քաղաք ն չունենալով ՀՀ ԱԺ վարչական շենք մուտք գործելու իրավունք, անտեսելով հատուկ պահպանվող վփարածքների պահպանության ռեժիմը, բազմաթիվ այլ անձանց հետ մուտք է գործել Ազգային

4

ժողովի շենք ն մասնակցել այնտեղ կափարվու` ջարդերով, գույք ոչնչացնելով ն վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում, ջարդվել են ԱԺ պատգամավորնեի ն աշխատակազմի մի շարք

աշխատասենյակների դոները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ օրենադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական ն մասնավոր գույքը, ոլւպիսի գործողությունների հետնանքով խաթարվել է ՀՀ ԱԺ գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:

Այնումարն, նույն օրը` զանգվածային անկարգությունների ժամանակ, ՀՀ Ազգային ժողովին ու կառավարությանն իրենց լխազորություններից րբխող գործողություն կատարեկու վերը նշված հայտարարությունը չկատարելուն պարվադրելու ուղղակի դիտավորությամբ Ժիրիկ Սիրեկանյանը Գնորգ Իսրայելյանի ն մի խումբ անձանց հետ Երնան քաղաքի Դեմիրճյան փողոցում: բռնություն են գործադրել ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ Արարավ Միրզոյանի նկատմամբ, որի ընթացքում Ժիրիկ Սիրեկանյանը ոտքերով հարվածներ է հասցրել Արարատ Միրզոյանի գլխին ն մարմնի տարբեր մասերին՝ դիմային գանգի ոսկրերի բազմակի կոտրվածքների ն այլ վնասվածքների ձեռով պատճառելով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետնանքով Արարատ Միրզոյանը կորցրել է գիտակցությունը ն փեղափոխվել «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն (...):

6. Լազերային սկավառակի զննություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` ԱԺ նախագահ Արարատ Միրզոյանն անգիտակից վիճակում ընկած է ասֆալտապատ հարթակի վրա: Ա.Միրզոյանը գոտկատեղից վեր գտնվում է մերկ վիճակում, իսկ նրա աջ ձեռքի հատվածում նկատվում է արյան նմանվող նյութով պատված վերնաշապիկի պատոված թնքի հատվածը: Ա.Միրզոյանի կողքին նկատվում է անձանց բազմություն, տեսանելի են այդ անձանց ոտքերը ն սն գույնի կոշիկները, լսվում են մի քանի անձանց բղավոցների ճայներ»:

Տե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 161162:

Հ Տե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 128-134:

5

6.Լ Հրանտ Նշանի Գնորգյանի նկատմամբ «Հեռախոսային

խոսակցություններիի վերահսկում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու արդյունքների վերաբերյալ լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 096-15-15-15 հեռախոսահամարից զանգ է կատարվել 077-42-54-04 հեռախոսահամարին ն տեղի է ունեցել հետնյալ խոսակցությունը. «Մի մղամարդկ(տղ) զանգում է, խոսում մի այլ մսլամարդուլ(տղ1) հեր:

ՏղԼ Որտե՞ղ ես:

Տղ- Հրապարակ: Դուք ու՛ր եք:

ՏղԼ Արա տեսա՛ր Արարատ Միրզոյանին ինչ իրին:

Տղ- ՉԷ:

ՏղԼ (հայհոյանք) արինք ընենց տփփինք: Ժիրոն քացով էնքան վվեց բերնին:

Տղ- Որտե՞ղ:

ՏղԼ Վայ արա փախնում էր ժողովուրդը փակեց դեմը: Հեսա զապիսները ղրկեմ նայի: (հայհոյանք) արա, մեռավ: (...»:

6.2. Վկա Հրանտ Նշանի Գնորգյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ օգտագործում է 096-151515 բջջային հեռախոսահամարը: Լսելով վերոնշյալ խոսակցությունը՝ վկան հիշել է, որ զրուցել է Գնորգ Իսրայելյանի հետ ն վերջինն իր հետ խոսել է Արարատ Միրզոյանին ծեծի ենթարկելու վերաբերյալ, այն որ նրան ծեծի են ենթարկել, այդ թվում նան՝ Ժիրիկը, սակայն դա խոսակցության մակարդակով է եղել, իրեն պատմել է, բայց նրանց գործողություններն ինքը չի կարող պնդել, որնէ տեսագրություն իրեն ցույց չեն տվել: Հայտնել է նան, որ Ժիրիկը Գնորգ Իսրայելյանի համագյուղացի տղա է, իրար հետ մտերիմներ են: Ինքը Ժիրիկի հետ որնէ շփում չունի, նրա վերաբերյալ այլ տեղեկություններ չգիտի":

6.3. Ժիրիկ Սիրեկանյանը որպես կասկածյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին, ժամը 00:00-ի սահմաններում համացանցով տեսել է, որ Երնանում ցույցեր են: Այնուհետն զանգահարել է իր ընկերներ Ալիկին, Գնորգին ն զրույցի ընթացքում որոշել են գալ Երնան: Գնորգին ն Ալիկին հանդիպել 3Տե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 145-146:

«Տե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 147-151:

6

է Արմավիրի մարզում ն Ալիկին պատկանող ավտոմեքենայով ժամանել են Երնան: Սկզբում գնացել են Հանրապետության հրապարակ, այնուհետն` Ազգային ժողովի շենքի մոտ, որտեղ, իջնելով ավտոմեքենայից, մտել է ներս, գնացել նիստերի դահլիճ, այնուհետն վերադարձել: Նստելով ավտոմեքենան` իրենք գնացել են Լենինգրադյան փողոց, որտեղից հետ են գնացել տուն: Տեղյակ է, որ Ազգային ժողովի նախագահ Ա.Միրզոյանին գիշերը քաղաքացիները ծեծի են ենթարկել, ինքն այդ ամենը տեսել է տեսանյութով, բայց նույնիսկ տեղյակ չէ, թե կոնկրետ որ հատվածում են նրան ծեծի ենթարկել: Ինքն Ա.Միրզոյանին ծեծի ենթարկելու հետ որնէ առնչություն չունի, չի մասնակցել այդ դեպքին, չի եղել նան դեպքի վայրում»:

7. Առաջին ատյանի դատարանն իր դատական ակտում արձանագրել է, որ «(..) (Իյրեն վերագրվող՝ ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 301ԼԼրդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված արարքի կատարմանը մեղադրյալ Ժ.Սիրեկանյանի առնչվելու վերաբերյալ աոկա է հիմնաւվոր կասկած, որը հաարատվում է միջնորդությանը կից դատարանին ներկայացված փաստաթղթերով, այդ թվում՝ լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, Հրանտը Նշանի Գնեորգյանի նկատմամբ իրականացված` «Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» օպերատիվ- հետախուզական միջոցառում անցկացնելու արդյունքներն ամրագրող լազերային սկավառակի զնասթյան արձանագրությամը, համաձայն որի՝ վերջինս զրուցել է Գնորգ Իսրայելյանի հետ, ով) պատմել 1), թե ինչպես են ծեծի ենթարկել ՀՀ ԱԺ նախագահ Արարավ Միրզոյանին ն ինչպես է Ժիրոն ոտքերով հարվածել նրա դեմքին, Հրանվ. Գնորգյանի հարցաքննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` վերջինս հայտնել է, որ 2020 թվականի նոյեմբերի 10ին՝ ժամի 05:00-ի սահմաններում, հեռախոսազրույց է ունեցել Ժիրիկ Սիրեկանյանի ընկերոջ` Գնորգ Իսրայելյանի հետ նե նա իրեն պատմել է, որ Արարատ Միրզոյանին ծեծի են ենթարկել, այդ թվում՝ Ժիրիկ Սիրեկանյանը:

Միաժամանակ, դատարանը հանգում է հենության, որբ 9, վարույթն իրականացնող մարմնի ներկայացրած նյութերը բավարար չեն արձանագրելու, որ առկա է մեղադրյալ Ժ.Սիրեկանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգիքի 225-րդ 5 Տե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 163-167:

7

հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կավփարած լինելու վերաբերյալ հիմնավոր կասկած:

Դատարանի վերջին դիրքորոշումը պայմանավորված է նան ներքոհիշյալ պատճառաբանությամի. (...)

(Դատարանն արձանագրում է, ոլ, վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից որպես հիմնավոր կասկածի առկայություն, վկայող փաատարական տվյալներ վկայակոչված լազերային սկավառակների ն դեպքի վայրի զննության արձանագրությունները, չեւ կարող բավարար լինել հիմնավոր կասկածի ապացուցման շեմ, հաղթահարված համարելու համար, դրանցով չեն հաստատվում նան, որ ենթադրյալ զանգվածային անկարգությունների ժամանակ այդտեղ գտնվող Ժ.Սիրեկանյանն անձամբ մասնակցել է անկարգություններին, ինչպես նան գույք է ոչնչացրել կամ վնասել:

Ինչ վերաբերում է վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից որպես հիմնավոր կասկածի առկայությունը հիմնավորող փաստական փվյալներ վկայակոչված՝ ձեռնարկված օպերատիվհետախուզական միջոցառումների արդյունքում սվաւցված՝ ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության սահմանադրական կարգի պահպանության ն ահաբեկչության դեմ պայքարի դեպարտամենտի պետի գրությանը, հարկ է նախ փատտրել, որ հիշյալ օպերավփվ տեղեկությունների արդյունքն ամրագրված է միայն փատարաթղթային ձնով, աղբյուրը բացահայտված չէ, իսկ դատարանին չեն ներկայացվել օրենքով սաւհմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալներ, որոնց հետ ` համակցությամբ դատարանը

հնարավորություն կունենա գնահատել այդ տեղեկությունների

արժանահավավությունը: Ավելին՝ օպերատիվ փեղեկությունների հիման վրա անձի հիմնարար իրավունքը սահմանավեաւկելը նույնպես անթույլազտելի է: (...)

Անդրադառնալով կալանավորման հիմքերին՝ դափարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ժ.Սիրեկանյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է խոչընդուրծնը մինչդատական վարույթում գործի քննությանը` քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրու անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, որպիսի ենթադրություն, հիմնված է այն փասրական տվյալների վրա, որ

8

նախաքննությունը գտնվում է ակզբնական ն ապացույցների հավաքման ակտիվ փուլում, մեծ է հավանականությունը, որ մեղադրյալ Ժ.Սիրեկանյանը կարող է անօրինական ազդեցություն գործադրել հարցաքննվող անձանց նկատմամի՝ ուղղորդելով վարույթն իրականացնող մարմնին տփալ իր համար նախրեվրելի բովանդակությամի ցուցմունքներ:

Ավելին` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ժ.Սիրեկանյանը, հայտնվելով ազավության մեջ, կարող է թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից, որպիսի հավանական վարքազծի մասին հիմք է տալիս ենթադրելու վերջինիս վերագրվող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 301Լէքրդ հոդվածի Լին մաստվ նախատեսված հանցագործության հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանը, մինչն փասր փարի ժամկերով դատապարտվելու մրավախությունը, ինչր մեղադրյալ Ժ.Սիրեկանյանի դեպի արտերկիր բեռնավտխադրումների կազմակերպմամբ զբաղվելու ն ըար դրա՝ արտերկրում կայուն կապեր ունենալու ն երկիրը լքելու հնարավորության հետ միասին հիմք են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել վերջինիս ազատությաւն հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության մեւսին:

Այսպիսով դատարանի գնահատմամբ նախորդ պարբերությունում:

վկայակոչված փաստարկները ծանրակշիռ են, բխում են գործի նյութերից ն դատարանի համար բավարար են՝ մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիքի 135րդ հոդվածի Լին մաստվ նախատեսված վերոգրյալ գործողություններ կատարելու հավանականության վերաբերյալ արժանահավատ հետնության հանգելու համար ն բացառում են այլ խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալ Ժ.Սիրեկանյանի պատշաճ վարքագծի ապահովման հնարավորությունը:

(:) (Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի՝ ազատության մնջ հայտնվելու դեպքում ոչ պափշաճ վարքագիծ դրսնորելու, այդ թվում` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու ն քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով

9

մինչդատական վարույթում գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը բարձր է: (...)

Անդրադառնալով գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու ճանապարհով մինչդատական վարույթում գործի քննությանը խոչընդոփտելու բարձր հավանականության վերաբերյալ քննիչի

պատճառաբանությանը՝ հարկ է եշւլ, որ կալանավորման հիշյալ հիմքի առկայության վերաբերյալ քննիչի պատճառաբանությունները բավարար չափով փաստարկված չեն, իսկ քրեական պատասխանապվության ն պատժի վերաբերյալ հարցերը դուրս են մինչդատական վարույթում լուծման ենթակա հարցերի շիջանակից, ուստի քննության ներկա փուլում քրեական

պատասխանամտվությունից խուսափելու բարձր հավանականության

կանխորոշմանը միվված քննիչի պատճառաբանությունն առարկայազուրկ է (...)»":

8. Վերաքննիչ դատարանն իր որոշմամբ փաստել է, որ «/...) Առաջին ատյանի դատարաւնը հանգել է սխալ եզրահանգման, երբ հաարատել է Ժ.Սիրեկանյանի առնչությունը քննության առարկա դեպքին, քանի որ այդ հետրնությունը հիմնավորելու համար քննիչի ներկայացրած նյութերը բավարար չեն հիմնավոր հեզություն անելու այդ հանգամանքի մասին:

Ինչպես երնում է քննիչի կողմից միջնորդությանը կից ննրկայացված նյութերից՝ միակ փատտրական տվյալը, որի վրա հիմնվել են քննիչն ու դատարանը` հեռախոսային խոսաւկցությունների գաղտնալսման ընթացքում Գ.Իսրայելյանի կողմից հայտնած այն տեղեկությունն է, որ «Ժիրիկըր ոտքով հարվածկ է Արարավփ Միրզոյանին», դրանից զապ այլ տեղեկություն գործի նյութերում առկա չէ:

Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ այդ փտաղլեկություն, կարող էր բավարար լինել քննության առարկա դեպքին մեղադրյալի առնչությունը հիմնավորելու համար, եթե չլինեին այդ հանգամանքը բացառող ապացուցողական նշանակություն ունեցող այլ նյութե, որոնք խրենց օրյեկրիվ բնույթով պայմանավորված առավել բարձր արժանահավավությամի են օժվված, քան երկու 6 Տե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 180-188:

10

անձի հեռախոսային խոսակցության ժամանակ երրորդ անձի վերաբերյալ հայտնած վփեղեկությունը:

Բանն այն է, որ Ժ.Սիրեկանյանին առաջադրված մեղադրանքում նշված չէ այն

ժամի, երբ տեղի է ունեցել Ա.Միրզոյանի նկատմամբ րոնություն գործադրելու դեպքը, իսկ րար Ա.Միրզոյանի անվտանգության ղեկավար Արմեն Կարապեվի Վարդանյանի 10.11.2020 թվականի ցուցմունքի՝ դեպքը տեղի է ունեցել գիշերը ժամը 0325-ի, սահմաններում (գիշերը: ժամը 02.00-ի սահմաններում իրենք գնացել են ԱԺ, որտեղ մնացել են մուր 40-50 րոպե, որից հեվտ դուրս են եկել ն փողոցում, արդեն ժամր 03-ի սահմաններում տեղի է ունեցել դեպքը (...), մինչդեռ րստ. մեղադրյալի հեռախոսահամարից կայացած ՀԽ ելքային զանգերի ն հեռախոսահամարը սպասարկող ալեհավաք կայանների հասցեները պարունակող վերծանումների՛՝ մեղադրյալի հեռախոսը քաղաք Երնանում սպասարկվել է 10112020 թվականի ժամը 03:32 րոպեից սկսած, մասնավորապես` ժամի 03:37-ից մինչն ժամի 03:47-ր վերջինիս հեռախոսը սպասարկվել է Երեան քաղաքի Արամի փողոցի 1 հասցեն սպասարկող ալեհավաք կայանի կողմից, իակ քաղաք Երնանի Բաղրամյան փողոցի 19 հասցեում՝ ԱԺ-ի մով, ժամը 04:08 րոպեից սկսած, այսինքն՝ այն ժամանակ, երբ ըստ ԱՄիրզոյանի անվտանգության ծառայության ղեկավարի ցուցմունքի՝ դեպքը կատարված է եղել: Այդ դեպքում, հիմք ընդունելով նան մեղադրյալի ցուցմունքն առ այն, որ ինքը որնէ առնչություն չունի դեպքի հեղ, իսլ նախաքննության մարմինը դատարանին չի ներկայացրել Գ.Իսրայելյանի ցուցմունքը, որր միակ ուղղակի ապացույցն է մեղադրյալի կողմից Ա.Միրզոյանի նկատմամիը բոնություն կիրառելու փաստի մասին (մնացածն ածանցյալ նե անուղղակի ապացույցներ են, որոնք ոչ միայն բավարար չեն մեղադրյալի առնչությունը դեպքին հաարատելու համար, այլն ՛ Վերծանումները Վերաքննիչ դատարանին է ներկայացվել քննիչի կողղմից՝ դատարանի պահանջով՝ նկատի ունենալով, որ պաշտպանը հայտնում էր, որ մեղադրյալը դեպքի ժամին ԱԺ-ի մոտ չի գտնվել ն որնէ առնչություն չունի դեպքին, իսկ հեռախոսային խոսակցության ժամանակ հայտնած տեղեկությունը հավասարի չէ:

ծ Նախաքննության մարմինն այդ ցուցմունքը չցանկացավ ներկայացնել նան Վերաքննիչ դատարանին, ինչը նշանակում է, որ դրա չնեյկայացնելու հետնանքների ոիսկը կրում է նախաքննության մարմինը, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 282-րդ ն 285-րդ հոդվածների ուժով միջնորդություն հարուցող մարմինը կամ պաշվտնատար անձն է կրում կալանավորման կիրառման հիմքերի ն պայմանների առկայությունը հիմնավորելու (ապացուցելու) պարտականությունը:

1

րար էության հերքվում են գործում առկա այլ փաարական վփվյալներով) ուարի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիմնավորված չեն նախաքննության մարմնի ն Առաջին ատյանի դատարանի հերնությունները ենթադրյալ հանցագործությաւն դեպքին Ժ.Սիրեկանյանի առնչության վերաբերյալ (...)»":

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները ն պահանջը.

Վճոաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

9. Բողոքաբերը փաստել է, որ Վերաքննիչ դատարանը, սխալ գնահատելով գործով ձեռք բերված ն Ժ.Սիրեկանյանի կողմից հանցանք կատարելու հիմնավոր կասկածի հիմքում դրված փաստական տվյալները, դրանք գնահատելով մեղադրանքի հիմնավորվածության՝ անձի դատապարտման համար անհրաժեշտ չափանիշով, թույլ է տվել դատական սխալ, որը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:

Բողոքաբերը գտել է, որ Վերաքննիչ դատարանը, բեկանելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, դատարան ներկայացված փաստերի ոչ պատշաճ գնահատման արդյունքում հանգել է սխալ հետնության՝` հիմնավոր կասկածի բացակայության մասին: Ըստ բողոքաբերի՝ դատարան ներկայացված նյութերը վկայում են, որ մեղադրյալ Ժ.Սիրեկանյանն ուղղակիորեն առնչվում է ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ Արարատ Միրզոյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու դրվագին: Հետնաբար՝ քրեական գործով ձեռք բերված ն դատարան ներկայացված փաստական տվյալներն իրենց համակցության մեջ վկայում են, որ առկա է հիմնավոր կասկած, որ Ժ.Սիրեկանյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3011- րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը:

91. Անդրադառնալով Վերաքննիչ դատարանի այն հետնությանը, որ ներկայացված նյութերը, տեղեկությունը կարող էր բավարար լինել քննության առարկա դեպքին մեղադրյալի առնչությունը հիմնավորելու համար, եթե չլինեին այդ հանգամանքը բացառող ապացուցողական նշանակություն ունեցող այլ նյութեր, 5 Տե՛ս նյութեր, հատոր 2, թերթեր 52-59:

12

որոնք իրենց օբյեկտիվ բնույթով պայմանավորված առավել բարձր արժանահավատությամբԲ են օժտված քան երկու անձի հեռախոսային խոսակցության ժամանակ երրորդ անձի վերաբերյալ հայտնած տեղեկությունը, բողոքաբերը նշել է, որ Ա.Միրզոյանի անվտանգության ծառայության ղեկավար Արմեն Վարդանյանի ցուցմունքում նշված չէ, որ դեպքը տեղի է ունեցել ժամը 03:00-ի սահմաններում, ուստ. այդ կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանի եզրահանգումն անհիմն է: Վկա Ա.Վարդանյանը նշել է, որ Ազգային ժողովից դուրս գալուց հետո՝ մոտավորապես ժամը 03ի սահմաններում, Ազգային ժողովի նախագահին սպասարկող ավտոմեքենան շրջափակած ամբոխից ինչոր մեկը գոռացել է, որ դա Ա.Միրզոյանի ավտոմեքենան է՝ հրահանգելով բոլոր կողմերից փակել ավտոմեքենան: Դրանից հետո վկան նկարագրել է դեպքի վայրում տեղի ունեցած այլ իրադարաձություններ ն նոր միայն դրանից հետո տեղի ունեցած՝ Ա.Միրզոյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու դրվագը: Վերոգրյալից ակնհայտ է, որ վկա Ա.Վարդանյանը դեպքի ժամը մոտավորապես է նշել, իսկ Վերաքննիչ դատարանը դրա հիման վրա անհիմն եզրահանգում է կատարել դեպքի կոնկրետ ժամանակի կապակցությամբ:

Ըստ բողոքաբերի՝ Ժ.Միրեկանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման մեջ արարքի կատարման հստակ ժամը չի նշվել, քանի որ դեպքի կատարման ստույգ ժամանակի ճշտման ուղղությամբ կատարվում են համապատասխան քննչական ն այլ դատավարական գործողություններ:

10. Անդրադառնալով կալանավորման հիմքերին՝ բողոքաբերը նշել է, որ Ժ.Սիրեկանյանին մեղսագրվում է ծանր հանցագործություն, որը կատարվել է ռազմական դրության պայմաններում ն իր բնույթով ուղղակիորեն կապված է ռազմական դրության իրավական ռեժիմի հիմք հանդիսացած հանգամանքների հետ: Մեղսագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը բնութագրող այս հանգամանքներն էական նշանակություն ունեն որպես կալանավորման հիմքեր թաքնվելու ն քննությանը խոչընդոտելու ռիսկերը գնահատելիս: Անհրաժեշտ է հաշվի առնել նան ռազմական դրության պայմաններում Ժ.Սիրեկանյանի կողմից հատկապես սահմանադրական կարգի

Թ

հիմունքների ն պետության անվտանգության դեմ ոտնձգություն կատարելու փաստը, որն էականորեն բարձրացնում է Ժ.Սիրեկանյանի անձի ն նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը:

Բացի այդ, Ժ.Սիրեկանյանը դեպքի օրը" Երնան է ժամանել իր

համագյուղացիների, այդ թվում` Գ.Իսրայելյանի հետ, ունի որոշակի ազդեցություն իրեն վերագրվող հանցագործությանն առնչվող ն դրա վերաբերյալ տվյալներ ունեցող անձանց նկատմամբ: Նման ազդեցության շնորհիվ ողջամիտ է վարույթն իրականացնող մարմնի ն Առաջին ատյանի դատարանի այն մտավախությունը, որ վերջինս, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է խոչընդոտել մինչդատական վարույթում գործի քննությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով:

1. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի որոշումը ն օրինական ուժ տալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտին:

Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները ն եզրահանգումը.

12. Մույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. հիմնավո՛ր է արդյոք Վերաքննիչ դատարանի հետնությունն այն մասին, որ ներկայացված նյութերը բավարար չեն Ժիրիկ Սիրեկանյանի արարքում ՀԸ քրեական օրենսգրքի 3011րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու հիմնավոր կասկածի առկայությունը հաստատելու համար:

3. ՀՀ Սահմանադրության 27րդ հոդվածի Լին մասի համաձայն՝

«Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետնյալ դեպքերում ն օրենքով սահմանված կարգով'

(.-.)

4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երը դա հիմնավոր

14

կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հեվտ անձի փախուստը կանխելու նպատակով.

(:-.)»:

«Մարդու իրավունքների ն հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝ «4. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազավզության ն անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետեյալ դեպքերում ն օրենքով սահմանված կարգով.

(.-.)

գ) անձի օրինական կալանավորումի կամ ձերբակալումը իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երը դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հեվտ նրա փախուստը կանխելու համար. (...)»:

13.1. Կալանավորման պայմաններից մեկի` «հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի» առնչությամբ ՆՄարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն իր նախադեպային իրավունքում ձնավորել է, ի թիվս այլնի, հետնյալ դիրքորոշումները՝

- հանցանք կատարած լինելու կասկածի՝ ողջամտորեն հիմնավորված լինելու պահանջը կամայական ձերբակալման ն կալանավորման դեմ երաշխիքի կարնոր մասն է կազմում",

- «հիմնավոր կասկած» եզրութը ենթադրում է փաստերի կամ

տեղեկությունների առկայություն, որոնք հնարավորություն կտան անաչառ դիտորդին եզրակացնելու, որ տվյալ անձը հնարավոր է, որ կատարած լիներ հանցանքը: Սակայն պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար, քանի որ այդ օ Տե՛ս Օստոչի) ». Թաջվո գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ 2004 թվականի մայիսի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 70276/01, կետ 53:

15

փաստերը կարող են հայտնաբերվել ավելի ուշ քրեական գործի քննության փուլում",

- կպլանքի հիմնավորվածութան կարնոր տարրերից են կասկածի

արժանահավատությունն ու բարեխղճությունը»: Միննույն ժամանակ, Եվրոպական դատարանը փաստել է, որ միայն բարեխղճության վրա հիմնված կասկածը չի կարող բավարար համարվել:

13.2. Հիմք ընդունելով նան Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի ձնավորած վերոգրյալ առանձին դատողությունները Վճռաբեկ դատարանը «հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի» կապակցությամբ Վահրամ Գնորգյանի գործով փաստել է. «(...) Կալանավորման պայմանների թվում հատուկ կարնորություն ունի անձի կողմից իրեն վերագրվող հանցագործությունը կատարած լինելու հիմնավոր կասկածը (...):

(:-) (Յուրաքանչյուր դեպքում (հանցանք կատարած լինելու կասկածը) պետք է լինի ողջամիտ:

Ը) «ՀՀ/անցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկած» ձնակերպումի չի ենթադրում, որ մեղադրյալի մեղավորությունը հատրատված համարելու համար անհրաժեշտ է ունենալ հանցանքը փվյալ անձի կողմից կատարված լինելու բավարար ապացույցներ, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է: (.) Լլաասկածր հիմնավոր կհամարվի նան ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օրյեկտիվ կապը հաարատող որոշակի տեղեկությունների ու փաարերի առկայության դեպքում, ընդ ոլյում անհրաժեշտ Լ ունենալ նան բավարար հիմքեր` եզրակացնելու, որ դեպքը, իլչաղարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձր կասկածվում: է: Այլ կերպ՝ կասկածը կարող է համարվել հիմնավոր միայն այն դեպքում, երը անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ

1. Տես Ը Բ. Շշռոռոչ գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ 1997 թվականի նոյեմբերի 27-ի վճիռը, գանգատ թիվ 144/1996/765/962, կետ 57:

ռ Տես նտո) ». 1օ Սուշմ ԽԱոջճծու զործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ 1994 թվականի հոկտեմբերի 28-ի վճիռը, գանգատ թիվ 14310/88, կետ 61:

Ց Տե՛ս Օստրի) յ. Թատջո գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ 2004 թվականի մայիսի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 70276/01, կետ 53:

16

միջնորդություն ներկայացնող պաշտոնատար անձր քննիչը կամ. դատախազը, կասկածվող անձի կատարած գործողությունների (անգործության) վերաբերյալ կներկայացնի տեղեկություններ, փաարեր կամ ապացույցներ, որոնք ուղղակիորեն կմատնանշեն նրա առնչությունն իրեն վերագրվող ենթադրյալ հանցագործությաւնը, ինչպես նան կհիմնավորեն, որ դեպքը, որի կատարման մեջ անձր կասկածվում է, համրնկնում է իրեն վերագրվող հանցանքի դեպքին:

(:-.) (Այսպիսով,| Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ազատությունից զիկելու համար անհրաւժեշվ է հիմնավորված ողջամիտ ենթադրություն աո այե, որ անձր հանցանք է կատարել, ինչպես նան աոկա են մեղսագրվող արարքի իրական լինելը հավասվտղ բավարար ապացույցներ: Այդ կասկածները պետք է հիմնված լինեն օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված որոշակի փարական տվյալների վրա, (..): Դատարանի հետնություններ, հիմնավոր կասկածի առկայության կամ բացակայությաւն վերաբերյալ պետք է լինեն հիմնավորված ն պատճառարանված»""

Զարգացնելով վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Հարություն Խաչատրյաւնի գործով որոշման շրջանակներում ձնավորել է հետնյալ իրավական դիրքորոշումը. «(..) Հիմնավոր կասկածը պետք է ապահովվի անձի ազատության ն անձեռնմխելիության իրավունքի հիմնավորված ն օրինաչափ սահմանափակումը, իսկ դատական վերահսկողությունը լինի երաշխիք այդ իրավունքի անհիմն սահմանափակումները կանխելու համար:

Այսինքն` մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրաւնքի էությանը, հիմնավորվածությանը, քանի որ մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողությունը չի հետապնդում կատարված հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու ն դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը արուգելու ու համապատասխան որոշում: կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ շ Տես Վահրամ Գնորգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0678/06/10 որոշումը, կետեր 19-23:

17

միայն գործն րար Լության քննելու ն լուծելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են. արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր: Եթե մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս դատարունն անդրադառնաւ այդ հարցերին ն որոշում կայացնի դրանց վերաբերյալ, ապա կխախտվի քրեական դատավարության փոլային կառուցվածքը, քրեադատավարական գործառույթների տարանջատման սկզբունքը, իսկ մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական

վերահսկողություն, կվերածվի րուն արդարադատության իրականացման գործընթացի: Ալ կերպ՝ մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս դատարանը չպետք է այնպիսի հարցեր քննարկի ն դրանց վերաբերյալ որոշումներ ընդունի, որոնք կազմում են հետագա դատական քննության առարկան:

(-) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հիմնավոր կասկածի հարցր քննարկելիս դատարանը, ելնելով մարդու իրավունքների ն ազատությունների պաշտպանություն -ապահովելու պարտավորությունից, պերք է քննարկման առարկա դարձնի երկու հիմնական փոխկապված հարցեր: Առաջին առկա" են արդյոք կասկածը հիմնավորող տեղեկություններ, փաարեր կամ ապացույցներ, որոնք ուղղակիորեն Օ-կմափնանշեն անձի առնչություն իրեն վերագրվող ենթադրյալ հանցագործությանը, երկրորդ դեպքը, որի կատարման մեջ անձր կասկածվում է, առերնույթ համընկնում է քրեական օրենսգրքով սահմանված որեէ հանցակազմի հափտկանիշներին»ո:

Վերահաստատեով ն օՊզարգացնկլով արտահայտված իրավական

դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանն Իդգար Եղիազարյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու յուրաքանչյուր դեպքում պետք է գնահատվի անձի ազատության իրավունքի սահմանափակման աներկբա անհրաժեշտությունը՝ ավելի բարձր նշանակության բարիքի, այն է՝ հանրային շահի պաշտպանության տեսանկյունից` ապահովելով հանրային ն 5 Տես Հարություն Խաչատրյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՏԴ2/0009/06/11 որոշումը, կետեր 13 ն 15:

18

մասնավոր շահերի ողջամիտ հավասարակշռությունը, անձի ազատության սահմանափակման հիմնավորվածությունը: Մինչդատական վարույթում կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար հիմնավոր կասկածի առկայությունն ունի հիմնարար նշանակություն, քանզի դրա բացակայության պայմաններում անձի ազատության ցանկացած սահմանափակում կհամարվի ի սկզբանե ապօրինի: Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ իրավասու մարմինը պետք է ներկայացնի փաստեր կամ տեղեկություններ, որոնք կհամոզեն դատարանին, որ անձը հիմնավոր կերպով է կասկածվում (մեղադրվում) ենթադրյալ հանցագործության կատարման մեջ: Այսինքն` քրեական հետապնդման մարմինները պետք է ներկայացնեն կասկածը հիմնավորող որոշակի փաստական հանգամանքներ, իսկ դրա վերաբերյալ դատարանի հետնությունները պետք է լինեն պատճառաբանված ն, միննույն ժամանակ, չպետք է պարունակեն իրավական գնահատականներ անձի մեղավորության կամ անմեղության հարցի առնչությամբ»:

Վերոգրյալի հիման վրա, Վճռաբեկ դատարանը, ի թիվս այլնի, ընդգծել է հետնյալ հանգամանքները՝

- հիմնավոր կասկածի բացակայության դեպքում անձի ազատության իրավունքը սահմանափակելն ինքնին ապօրինի է,

- հիմնավոր կասկածը չի պահանջում կատարված արարքի մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն Օ-ապացուցող՝ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշին համապատասխան բավարար փաստերի առկայություն,

այնուամենայնիվ, «կասկածը» պետք է լինի ողջամիտ, այն պետք է հիմնված լինի օրենքով սահմանված կարգով ձեռքբերված որոշակի փաստական տվյալների վրա (որոնք կվկայեն Օ։Օկատարված արարքին անձի առնչությունը ն դեպքի, իրադարձության համընկնումն այն հանցանքին, որի առերնույթ կատարման մեջ անձը կասկածվում (մեղադրվում) է), իսկ դրա առկայության կամ բացակայության վերաբերյալ դատարանի հետնություննեը պետք է լինեն հիմնավորված ն պատճառաբանված,

5 Տես Էդգար Եղիազարյանի զործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2017 թվականի հունիսի 22-ի թիվ ԵԱՆԴ/0017/06/16 որոշումը, կետ 14։

19

- մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս, մասնավորապես` կալանավորման վերաբերյալ միջնորդությունը քննելիս դատարանն իրավասու չէ քննարկման առարկա դարձնելու այնպիսի հարցեր, որոնք դուրս են այդ պահին իր առջն դրված խնդիրների շրջանակից", ուստին հիմնավոր կասկածի առկայությունը ստուգելիս դատարանն իրավասու չէ կանխորոշելու մեղքի հարցը, իրավական Օգնահատական տալու անձի մեղավորությանը կամ անմեղությանը, անմիջականորեն փաստելու անձի արարքում հանցակազմի առկայությունը կամ բացակայությունը: Միննույն ժամանակ, դատարանը, վերոգրյալ հարցերի շուրջ իրավական գնահատականներ չտալով, իրավասու է որոշում կայացնել կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու կամ ժամկետը երկարացնելու կամ վերահաստատելու վերաբերյալ քրեական հետապնդման մարմնի ներկայացրած միջնորդությունը մերժելու մասին` այն դեպքում, երբ հավաստում է քրեական գործով վարույթը բացառող հանգամանքի առերնույթ առկայություն, ն դրա հնարավոր կիրառելիությունը: Ընդ որում, քրեական գործով վարույթը բացառող այդ հանգամանքի առերնույթ առկայության մասին վկայությունը պետք է լինի ոչ թե ներկայացված նյութերի, այդ թվում՝ ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու ն լուծելու ժամանակ պահանջվող աստիճանի չափ բազմակողմանի ն խորը վերլուծության արդյունք, այլ այդպիսի վկայությունը պետք է հիմնված լինի ներկայացված նյութերից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա (օրինակ՝ արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է անձը, դրա կատարման պահին հանցագործություն չի համարվել, կամ որպես մեղադրյալ է ներգրավվել քրեական պատասխանատվության ենթարկվելու տարիքի չհասած անձը, կամ անցել են վաղեմության ժամկետները, ընդունվել է համաներման ակտ ն այլն)»:

14. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ՝ 7 Տե՛ս, ողամոնՏ ուանում Տ, Ներսես Միսակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի ապրիլի 10-ի թիվ ԱՐԴ/0003/11/08 որոշումը:

տ Այդ առումով մանրամասն տե'ս, օրինակ, Խաչատրյանը ն այլք ընդդեմ Հայաարանի գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ 2012 թվականի նոյեմբերի 27-ի վճիռը, գանգատ թիվ 23978/06:

5 Տես Էդգար Եղիազարյանի զործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2017 թվականի հունիսի 22-ի թիվ ԵԱՆԴ/0017/06/16 որոշումը, կետ 15:

20

- Նախաքննության մարմնի կողմից Ժիրիկ Սիրեկանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն 3011-րդ հոդվածի Լին մասով»,

- Առաջին ատյանի դատարանը, գտնելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկածը բացակայում է, արձանագրել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 301.1Լրդ հոդվածի 1Լին մասով նախատեսված արարքի կատարմանը մեղադրյալ Ժ.Սիրեկանյանի առնչվելու վերաբերյալ առկա է հիմնավոր կասկած, որը հաստատվում է միջնորդությանը կից դատարան ներկայացված փաստաթղթերով, այդ թվում՝ լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, Հ.Գնորգյանի նկատմամբ իրականացված` «Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու արդյունքներն ամրագրող լազերային սկավառակի զննութան արձանագրությամբ, Հ.Գնորգյանի հարցաքննության արձանագրությամբ:

Միննույն ժամանակ, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ մեղադրյալի՝ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսնորելու, այդ թվում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու ն քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով մինչդատական վարույթում գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը բարձր էշ,

- Վերաքննիչ դատարանը, բեկանելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, արձանագրել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է սխալ եզրահանգման, երբ հաստատել է Ժ.Սիրեկանյանի առնչությունը քննության առարկա դեպքին, քանի որ այդ հետնությունը հիմնավորելու համար քննիչի ներկայացրած նյութերը բավարար չեն հիմնավոր հետնություն անելու այդ հանգամանքի մասին: Վերաքննիչ դատարանը եզրահանգել է, որ հիմնավորված չեն նախաքննության շո Տե'ս սույն որոշման 5-րդ կետը:

7 Տե՛ս սույն որոշման 7-րդ կետը:

21

մարնի են Առաջին ատյանի դատարանի հետնություններ, ենթադրյալ հանցագործության դեպքին Ժ.Սիրեկանյանի առնչության վերաբերյալ:

Միննույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը փաստել է, որ Ժ.Սիրեկանյանին առաջադրված մեղադրանքում նշված չէ այն ժամը, երբ տեղի է ունեցել Ա.Միրզոյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու դեպքը, իսկ ըստ Ա.Միրզոյանի անվտանգության ղեկավար Արմեն Վարդանյանի ցուցմունքի դեպքը տեղի է ունեցել գիշերը, ժամը 03:00-ի սահմաններում (գիշերը, ժամը 02:00-ի սահմաններում իրենք գնացել