Ռուշանյան — ՀԿԴ/0331/06/25

Ա 221 թ ՀԿԴ/0331/06/25

Ո 255 ւե

ՍՐՅԼ

ՀՈՍԵԼ ՄԵ)

ել էր ԱՐԱՐ շ թ ի

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Հայաստանի Հանրապետության

հակակոռուպցիոն դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Վ.Ստեփանյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ հակակոռուպցիոն դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ս.Խաչատրյան

2026 թվականի հունիսի 23-ին քաղաք Երնանում

ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հակակոռուպցիոն պալատի կոռուպցիոն

հանցագործությունների քննության դատական կազմը (այսուհետ նան՝ Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ՝ ԱԿՐԿՅԱՇԱՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ ԵԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

Ս.ԶԻՉՈՅԱՆԻ

Դ.ՎԵՔԻԼՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով թիվ ՀԿԴ/0331/06/25 դատական վարույթով ՇԸ վերաքննիչ հակակոռուպցիոն դատարանի (այսուհետ նան՝ Վերաքննիչ դատարան) 2026 թվականի հունվարի 8-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազ Ա.Վարդապետյանի վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

Լ Հայաստանի Հանրապետության հակակոռուպցիոն դատարանի (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի դեկտեմբերի 3ի որոշմամբ` ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի հանրային ծառայության շահերի դեմ ուղղված կոռուպցիոն բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության քննիչի պաշտոնակատար Մ.Սիմոնյանի միջնորդությունը թիվ 62223525 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սառա Մելիքի Ռուշանյան նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ, բավարարվել է մասնակի, ն մեղադրյալի նկատմամբ համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, գրավը՝ 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով ն բացակայելու արգելքը:

2 Մեղադրյալ Ս.Ռուշանյանի պաշտպան ԳԳնորգանի ն ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեում մինչդատական վարույթի օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչության դատախազ Ա.Կոստանյանի կողմից բերված հատուկ վերանայման բողոքների քննության արդյունքում` Վերաքննիչ դատարանի 2026 թվականի հունվարի 8-ի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումն ամբողջությամբ բեկանվել է, ն բեկանված մասով կայացվել է փոխարինող դատական ակտ՝ ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի հանրային ծառայության շահերի դեմ ուղղված կոռուպցիոն բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության քննիչի պաշտոնակատար Մ՛.Սիմոնյանի միջնորդությունն ամբողջությամբ մերժվել է:

3. Վերաքննիչ դատարանի վերոհիշյալ որոշման դեմ հատուկ վերանայման բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազ Ա.Վարդապետյանը, որը Վճռաբեկ դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 26-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ, ն սահմանվել է դատական վարույթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.

4. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանի որոշումն օրինական ն հիմնավոր չէ, դրանով թույլ է տրվել դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի էական

Յ

խախտումներ, որոնք ազդել են գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ն բողոքարկվող դատական ակտը բեկանելու հիմք են: Մասնավորապես՝ բողոքաբերը փաստում է, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից սխալ են մեկնաբանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 96-րդ, 97-րդ հոդվածները ն 116-րդ հոդվածի Լին, 2րդ ն 3րդ մասերը: Բողոքաբերի պնդմամբ՝ բողոքում բարձրացված հարցերի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ կալանքի կիրառման իրավաչափության վերաբերալ՝ ՀԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի կարգավորումների միատեսակ կիրառության ապահովման տեսանկյունից:

4.1. Բողոքի հեղինակը գտել է, որ Վերաքննիչ դատարանը, դուրս գալով դատական վերանայման սահմաններից, հիմնավոր կասկածի առկայությունը ստուգելիս ամբողջապես կամ առավելապես քննարկման առարկա է դարձրել քրեադատավարական տվյալ փուլի համար քննարկման ն լուծման ոչ ենթակա հարցեր: Մասնավորապես` Վերաքննիչ դատարանը, յուրովի մեկնաբանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 96-րդ ն 97-րդ հոդվածները, սխալ եզրահանգում է կատարել առ այն, որ «Թվային, այդ թվում՝ հաղորդակցության վերահսկում», «Ներքին դիտում» ն տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ «Արտաքին դիտում», «Օպերատիվ հարցում» ն «Օպերատիվ տեղեկություններ ձեռքբերում» օպերատիվ-հետախուզական հեռախոսային միջոցառման արդյունքների մասին արձանագրությունները չեն կարող օգտագործվել մեղադրյալ Ս.Ռուշանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով վերագրվող` միջին ծանրության հանցանքով մեղադրանքը հիմնավորելու համար, ինչը ենթակա էր գնահատման միայն գործն ըստ էության քննելու ն լուծելու ընթացքում: Բողոքաբերի պնդմամբ Վերաքննիչ դատարանի կողմից փաստացի իրականացվել է արդարադատություն, քանի որ գործի քննության սույն փուլում Վերաքննիչ դատարանի առջն դրված է եղել ոչ թե մեղադրյալ Ս.Ռուշանյանին ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը, այլ նրա կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի առկայությունը ստուգելու խնդիր, ինչի համար բավարար է ցանկացած ստուգելի փաստական տվյալի առկայությունը, որոնք վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացված են եղել միջնորդությանը կից նյութերում:

Միննույն ժամանակ, բողոքաբերը նշել է, որ սույն պարագայում առկա չեն այն իրավիճակները, երբ արարքին տրված իրավական որակումն ակնհայտորեն

4

չհամապատասխանի արարքի փաստական նկարագրությանը կամ անձին վերագրված փաստերը հաստատող՝ միջնորդությանը կից ներկայացված նյութերին, իսկ արարքի փաստական կողմն առերնույթ վկայի արարքին տրված իրավական որակման համեմատությամբ իր բնույթով առավել նվազ ծանրության ենթադրյալ հանցագործության կատարման մասին, որպիսի պայմաններում, հարկ է արձանագրել, որ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից սույն գործով ներկայացվել են համապատասխան փաստեր ն տեղեկություններ պարունակող փաստական տվյալներ, որոնք դատավարության տվյալ փուլում բավարար հիմք են տալիս ողջամիտ ենթադրություն անելու առ այն, որ դեպքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է Ս.Ռուշանյանը, իրական է ն համընկնում է նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով վերագրվող ենթադրյալ հանցագործության դեպքին:

Այս առումով, բողոքաբերը նշել է նան, որ վերոգրյալ փաստերն ու տեղեկությունները հիմք են տալիս ողջամիտ ենթադրություն անելու առ այն, որ Ս.Ռուշանյանն առնչություն ունի իրեն մեղսագրվող ենթադրյալ հանցագործության դեպքի հետ, այլ կերպ՝ սույն գործով առկա են բավարար հիմքեր եզրահանգելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն հանցանքներին, որի առերնույթ կատարման մեջ Ս.Ռուշանյանը մեղադրվում է:

42. Բողոքաբերի պնդմամբ՝ բողոքարկվող դատական ակտում Վերաքննիչ դատարանի հիմնավորումները հակասում են Վճռաբեկ դատարանի՝ Իդգար Եղիազարյանի վերաբերյալ գործով 2017 թվականի հունիսի 22ի թիվ ԵԱՆԴ/0017/06/16, Վահրամ Գնորգյանի վերաբերյալ գործով 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0678/06/10 ն Հարություն Խաչատրյանի վերաբերյալ գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՏԴԶ/0009/06/11 որոշումներում արձանագրված հիմնավորումներին:

5. Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2026 թվականի հունվարի 8-ի որոշումը՝ կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ՝ հաստատված համարել մեղադրյալ Ս.Ռուշանյանի կողմից իրեն մեղսագրված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքում հիմնավոր կասկածի առկայությունը ն բավարարել վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը կամ վարույթը փոխանցել ստորադաս դատարան՝ նոր քննության:

5

Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

6. Սառա Ռուշանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ն 46-527-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:՛

7. Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է. «(...) (Դատարանը գտնում է, որ առկա են վարույթի տվյալ փուլին բնորոշ ըրավարար տեղեկություններ, փաստեր ն ապացույցներ, որոնք վկայում են, որ Սառա Ռուշանյանը, հնարավոր է, առնչություն ունի իրեն վերագրվող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքների կատարմանը:

Վերոնշվածը, ի թիվ այլնի, հիմնավորվում է Դատարան ներկայացված հետնյալ փաստական փվյալներով՝

- «Թվային, այդ թվում՝ հեռախոսային հաղորդակցության վերահսկում» օպերատիվ- հետախուզական միջոցառման արդյունքների մասին» 2025 թվականի մարտի Թի արձանագրություններով,

- «Ներքին դիտում» ն տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ «Արտաքին դիվում» օպերատիվ-հետրախուզական համալիր միջոցառումների արդյունքների մասին» 2025 թվականի մարտի 15-ի արձանագրությաւմը,

- «Թվային, այդ թվում՝ հեռախոսային հաղորդակցության վերահսկում» օպերատիվ- հետախուզական միջոցառման արդյունքների մասին 2025 թվականի մայիսի 22ի արձանագրությամի,

- ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի օպերատիվ-հետախուզական վարչության չորրորդ բաժնի ավագ օպերլիազոր Ա.Աբաջյանի՝ 2025թ. մարվի 18-ին կազմված «Օպերատիվ հարցում» ն «Օպերատիվ տեղեկությունների ձեռքբերում» ՕՀՄ-ների արդյունքների վերաբերյալ արձանագրությունից 2025 թվականի մարտի 13-ին կազմված քաղվածքով,

- ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիվփեի օպերատիվ-հերախուզական վարչության պետ Հ.Գրիգորյանի՝ ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի քննչական երրորդ վարչության պետ Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1-րդ, թերթեր 103-105:

6

Ա.Մինասյանին հասցնագրված՝ միջնորդությանը կից ներկայացված գրությամիը (կազմված Ա.Աբաջյանի կողմից),

- «Զննում կատարելու մասին» 2025 թվականի սեպտեմբերի 1Լի արձանագրությաւվը,

- «Զննում կատարելու մասին» 2025 թվականի սեպտեմբերի 12-ի արձանագրությամի,

- «Փաստաթղթի բովանդակության լրացուցիչ զննությու, կավտարելու մասին» 2025 թվականի հոկտեմբերի 03-ի արձանագրությամի,

- «Օպտիկական կրիչի (փատրաթուղթ) բովանդակության զննություն կատարելու մասին» 2025 թվաւկանի հոկտեմբերի 06-ի արձանագրությաւվը,

-՝ Սառա Ռոշանյանի մեղադրյալի դավավարական կարգավիճակով

հարցաքննության 2025 թվականի դեկտեմբերի 02-ի արձանագրությամբ:

Դատարանի գնահատմամբ, վերոհիշյալ նյութերը միջնորդությամբ վկայակոչված մյուս փատրական տվյալների հետ համակցության մեջ պարունակում են փատրական տվյալներ ն տեղեկություններ, որոնք իրենց համակցությամը հնարավորություն են տալիս անաչառ դիտորդին եզրակացնելու, որ Սառսւ Ռուշանյանը, հնարավոր է, կատարած լինի իրեն մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կերով ենթադրյալ հանցանքը, ն որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն առերնույթ հանցանքին, որի կատարման մեջ վերջինս մեղադրվում է: Այս կապակցությամը Դատարանը հարկ է համարում նշել նան, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը պարտադիր չէ, որպեսզի բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը հիմնավորելու համար: Խափանման միջոց ընտրելու մասին միջնորդությամբ ն կից նյութերով պետք է հասվաւվվի ոչ թն անձի մեղավորությունը, այլ պետք է հասրատվի հիմնավոր կասկածը, այլ կերպ մեղադրյալի առնչությունն իրեն մեղսագրվող ենթադրյալ արարքին:

Անդրադառնալով մեղադրյալ Սառա 2Ռուշանյանին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքում հիմնավոր կասկածի առկայությունը վիճարկելու հիմքում պաշտպանի կողմից դրվող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր կասկածի առկայության կամ բացակայության վերաբերյալ դատարանի հերտնությունը չպետք է լինի ներկայացված նյութերի, այդ թվում՝ ապացույցների՝ գործն րավ Լության քննելու ն լուծելու ժամանակ պահանջվող աստիճանի բազմակողմանի ն խորը վերլուծության արդյունք: Դրա հետ. մեկտել, մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահակողությունը չի

7

հետապնդում ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազովտելու ն դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականն արուգելու ն համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն գործն րար էության քննելու ն լուծելու ընթացքում, այսինքն՝ հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր: Այլ կերպ` մեղադրյալի պաշտպանը, ի թիվ այլնի, վիճարկում է Դատարան ներկայացված ապացույցների բավարարություն, .`արժանահավատությունն, ն վերաբերելիությունը, ինչը դուրս է խափանման միջոցի կիրառման դատական երաշխիքների վարույթի առարկայի շրջանակներից: Վերոգրյալի համատնքարում Դատարանն արձանագրում է նան, որ մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանի կամ վերջինիս պաշվապանի կողմից դատական նիսի ժամանակ չի ներկայացվել ն միջնորդությանը կից ներկայացված նյութերում առկա չեն մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքում, հիմնավոր կասկածի առկայությունը հերքող՝ քննության ասյն վոլում քննարկման ենթակա հանգամանքներ:

Ինչ վերաբերում է պաշտպան Գ.Գնեորգյանի հայտարարությանն առ այն, որ միջնորդությանը կից ներկայացված օպերապտիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97րդ հոդվածի 10-րդ մասի համատեքստում չեն կարող օգտագործվել մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանին վերագրվող՝ ՀՀ քրեական օրենսգիքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքում հիմնավոր կասկածի առկայությունը հատրավտելու համար, Դատարանն արձանագրում է, որ խափանմաւն միջոցի կիրառման դատական երաշխիքների վարույթի առարկան չի ենթադրում անձին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքում մեղադրանքը հիմնավորելու նպատակ, ինչը մեղադրական եզրակացությամբ հատրատված քրեական գոիծի րավ էության քննության փուլի խնդիր է: Հեւնաբար` մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքում հիմնավոր կասկածի առկայության հարցի քննարկման համատեքստում միջնորդությանը կից ներկայացված՝ ապացուցողական նշանակություն ունեցող փաստաթղթերի ենթակա չեն գնահատման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 10-րդ մասի կարգավորումների համատեքատում նույն կերպ, ինչպես նույն հոդվածով կարգավորվող` ապացույցների թույլատրելիության հարցի համափեքարում, ինչը դատավարության հետագա փուլերի խնդիր է: Այս առումով Դատարանը նաւն հարկ է

8

համարում փաստել, որ նախաքննությունը կրում է դինամիկ բնույթ, ն անձին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքում հիմնավոր կասկածի առկայությունը ՀՇ քինական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 10-րդ մասի կարգավորումների համավեքատում գնահատելու, հեփնաբար՝ նան անձի նկատմամի հարային քրեական հետապնդում հարուցելու իրավաչափությունը, լուծելու պարագայում Դատարանն անհարկի ն ոչ համարժեք միջամտություն կկավզաւրի նախաքննության ընթացքին:

Դատարանի համար ընդունելի չէ նան պաշտպան Գ.Գնորգյանի կողմից ի հիմնավորումն մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանին վերագրվող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված ենթեդրյալ հանցանքում հիմնավոր կասկածի բացակայությաւն բերվող փաւավաւրկն աո այե, որ խավաւնման միջոցի հարցի քննության պահի դրությամբ հայտնի չէ ենթադրյալ կաշաոքն արացած պաշտոնատար անձի ինքնությունը: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված անձի ինքնությունը, լիազորությունների շրջանակը ն փաստացի կատարված գործողությունները (անգործությունը) պարզումը նախաքննության խնդիրներից մեկն է, ն պաշվտնատար անձի առերնույթ առկայության մասին վկայող այլ գնահատելի փաստական վվյալների առկայության պարագայում վերջինիս անձի քննության սույն փուլում նույլնականացվաւծ չլինդը ողջամվտրեն չի կարող վկայել մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքում հիմնավոր կասկածի բացաւկալյության մասին:

Վերոգրյալի հաշվառոմամի անդրադառնալով մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանի խափանման միջոցի իրավաչավտաթյան մյուս պայմանների հարցին Դատարանն արձանագրում է, որ աույն վարույթի նյութերում ամրագրված փասպեւկաւն վվյալներն ու տեղեկությունները նան հիմք են փալիս փաստելու որ տվյալ դեպքում առկա է համապատասխան քրեաիրավական որակմամը նախաձեռնված ն ընթացքի մեջ գտնվող քրեական վարույթ, Սառա Ռուշանյանն ունի մեղադրյալի դատավարական կարգսւվիճակ, ներա նկատմամը հարուցված է ն իրականացվում է քրեական հետապնդում, մեղադրյալը ՀՀՇ քինական օրենսգրքի դրույթներով սահմանված քրեական պատասխանատվության ենթակա տարիքի է, առերնույթ բացակայում են նան քրեական հետապնդումը բացառող, ինչպես նան մեղադրյալի կարգավիճակից բխող` պարփադիր հաղթահարման ենթակա չհաղթահարված հանգամանքներ:

(-.)

9

Դատարանը, հենելով հանրային նե մասնավոր շահերի արդարացի

հավասարակշոման անհրաժեշվաաթյունից, գտնում է, որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու համար ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին, 3-րդ ն 5-րդ կետերով սահմանված այլընտրանքային խափանման միջոցների` տային կալանքի, գրավի ն բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ քննության սույն փուլում հնարավոր է ապահովել նրա պատշաճ վարքագիծը (...)»-:

8. Վերաքննիչ դատարանը, բեկանելով Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը ն ամբողջությամբ մերժելով քննիչի միջնորդությունը, արձանագրել է. «(...) Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այն վարույթով իր աոջն բարձրացված հաջորդ հարցր հետնյալն է. հիմնավոր է արդյոք Առաջին ատյանի դատարանի հեվնությունն առ այն, որ ներկայացված նյութերը բավարար են մեղադրյալ Սառա. Ռուշանյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու հիմնավոր կասկածի առկայությունը հաստատելու հսւմար:

(-.)

Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է.

Վարույթն իրականացնող քննիչը մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանի արարքում հիմնավոր կասկածի առկայության հանգամանքը հիմնավորելու համար ներկայացրել են հետեյալ նյութերը.

1 «Թվային, այդ թվում՝ հեռախոսային հաղորդակցության վերահսկում» օպերատիվ- հետախուզական միջոցառման արդյունքների մասին 2025 թվականի մարտի Ծին կազմված արձանագրությունը,

Զ. «Ներքին դիտում» ն տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ «արփաքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական համալիր միջոցառումների արդյունքների մասին 2025 թվականի մարտի 15-ին կազմված արձանագրությունը,

3. «Օպերատիվ հարցում» ն «Օպերատիվ տեղեկություններ ձեռքբերում» ՕՀՄ-ների արդյունքների վերաբերյալ արձանագրությունից 2025 թվաւկաւնի մարտի 13-ի քաղվածքը,

շ Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 2-րդ, թերթեր 58-85:

10

4. «Թվային, այդ թվում` հեռախոսային հաղորդակցության վերահսկում» գաղտնի քննչական գործողության արդյունքների մասին 2025 թվականի մայիսի 22-ին կազմված արձանագրությունը,

5. Արկադի Սարգսի Կարապետյանի անվամը լրացված թիվ 790/211 հիվանդության պատմության զննում կատարելու մասին 2025 թվականի սեպտեմբերի Լի արձանագրությունը,

6. Արկադի Սարգսի Կարապետյանի անվամը լրացված թիվ 18 անձնական գործի զննում կատարելու մասին 2025 թվականի սեպտեմբերի 12-ի արձանագրությունը ն նույն անձնական գործի լրացուցիչ զննություն կատարելու մասին 2025 թվականի հոկտեմբերի 3-ի արձանագրությունը,

7. Օպտիկական կրիչի (իասրաթուղթ) բովանդակության զննություն կատարելու մասին 2025 թվականի հոկվտեմիերի 6-ի արձանագրությունը:

8 Մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանի հարցաքննության 2025 թվաւկանի դեկտեմբերի 2-ի արձանագրությունը:

Վերը նշվածի համատեքատում, Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում: արձանագրել, որ հիմնավոր է պաշտպան Գնորգյանի կողմից որպես իրավական փաատրարկ «ՀՀ դատական օրենսգիրք» ՀՀ սահմանադրական օրենքի 10-րդ հոդվածի 3-րդ մասի մատնանշմամի թիվ ՀԿԴ/0184/06/25 գործով Վերաքննիչ հակակոռուպցիոն դատարեունի 2025 թվականի օգոստոսի 28-ի որոշման վկայակոչումը, քանի որ վվյալ գործի փաստական հանգամանքները նույնական են սույն գործի փաւավտաւկան հանգամաեւնքներին:

Վերոգրյալի շրջանակներում անդրադառնալով հիմնավոր կասկածի հիմքում նախաքննական մարմնի կողմից դրված փաատարական փվյալներին՝ Վերաքննիչ դատարանը նախնառաջ հարկ է համարում նշել, որ ինչպես հետնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 96-րդ հոդվածի 3-րդ մատում ամրագրված իրավանորմից, քրեական վարույթի շրջանակներից դուրս իրականացված օպերատիվ հետախուզական գործունեության արդյունքով դատարանի թույլտվությամբ սվնացված փտեսագրությունները, տեսաձայնագրությունները, ձայնագրությունները ն այլ օբյեկտիվ փաարաթղթերը կարող են. ճանաչվել արտավարութային փաստաթուղթ ն կցվել վարույթի նյութերին միայն այն դեպքում, երբ համապատասխան միջոցառումն Օ իրականացվել է ենթադրյալ հանցագործությունը կանխելու, խափանելու կամ ենթադրյալ հանցանք կատարած անձին

1

հանցանքի կատարման պահին կամ դրանից անմիջապես հեվտ ըրացահայտելու նպատակով: Իսկ նույն օրենսգրքի 97-րդ հոդվածում 66ամրագրված իրավակարգավորումներից անմիջականորեն հերնում է, որ այդ փաարաթղթերը թեն համարվում են թույլավտելի ապացույցներ, սակայն չեն կարող օգտագործվել ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանքով մեղադրանքը հիմնավորելու հաւմար:

Ինչպես հետնում է սույն վարույթի նյութերի ուսումնասիրությունից, մեղադրյալ Սաոսւ Ռուշանյանին վերագրվող հանցանքում հիմնավոր կասկածի առկայությունը հիմնավորող փաատրական փվյալների շարքում դրվել են նան «Թվային, այդ թվում՝ հեռախոսային հաղորդակցության վերահսկում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման արդյունքների մասին 2025 թվականի մարտի 13-ին կազմված երեք արձանագրությունները, «Ներքին դիտում» ն տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ «արտաքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական համալիր միջոցառումների արդյունքների մասին 2025 թվականի մարտի Թին կազմված արձանագրությունը, «Օպերատիվ հարցու» ն «Օպերատիվ տեղեկություններ ձեռքբերում» ՕՀՄ-ների արդյունքների վերաբերյալ արձանագրությունից 2025 թվականի մարտի 13-ի քաղվածքը, որոնք կազմվել են քրեական վարույթի շրջանակներից դուրս իրականացված համապատասխան օպերատիվ- հետախուզական միջոցառումների արդյունքում ստացված 9 ձայնագրությունների վերծանման, ինչպես նան՝ լազերային սկավառակների զննության արդյունքում: Դրան զուգահեո՝ հարկ է փաարկ, որ աույն վարույթով մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանին վերագրվում է միջին ծանրության հանցանք: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-րդ մասում ամրագրված իրավանորմն այն մասին, որ նույն օրենսգրքի 96-րդ հոդվածի րդ մասով սահմանված արտաւվարութային փաստաթղթերը չեն կարող օգտագործվել ոչ մեծ կամ միջին ծանրությաւն հանցանքով մեղադրանքը հիմնավորելու համար, փաստում է, որ «Թվային, այդ թվում` հեռախոսային հաղորդակցության վերահսկում» օպերատիվ- հետախուզական միջոցառման արդյունքների մասին 2025 թվականի մարտի Ծին կազմված երեք արձանագրությունները, «Ներքին դիտում» նե տեխնիկական միջոցների կիրառմամը «արտաքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական համալիր միջոցառումների արդյունքների մասին 2025 թվականի մարտի 13-ին կազմված արձանագրությունը, «Օպերատիվ հարցում» նեն «Օպերատիվ տեղեկություններ ձեռքբերում» ՕՀՄ-ների

12

արդյունքների վերաբերյալ արձանագրությունից 2025 թվականի մարտի 13-ի քաղվածքը, տվյալ դեպքում չեն կարող օգտագործվել մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հողվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով վերագրվող` միջին ծանրության հանցանքով մեղադրանքը հիմնավորելու համար: Այլ կերպ` մափնանշված օրենսդրական կարգավորումների պայմաններում ակնհայտ է ն որնէ խորքային վերլուծություն չի պահանջում արձանագրելու համար այն, որ մատնանշված փաստական վվյալները ակնհայտորեն չեն կարող դրվել մեղադրյալին մեղսագրված հիշյալ արարքի՝ առերնույթ կատարման հիմնավոր կասկածը հիմնավորելու հիմքում:

Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանին վերագրվող հանցանքին վերջինի առնչություն, հիմնավորող` Առաջին ատյանի դատարան ներկայացված ն վերը մատնանշված մյուս նյութերին, ապա առանց կանխորոշելու Սառա Ռուշանյանի մեղքի հարցը, առանց իրավական գնահատական փալու վերջինի մեղավորությանը կամ անմեղությանը ն առանց անմիջականորեն փաստելու նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կերով նախատեսված հանցակազմի առկայությունը կամ բացակայությունը՝ Վերաքննիչ դատարանը, ներկայացված նյութերի, այդ թվում՝ ապացույցների՝ գործը րար Լության քննելու ն լուծելու ժամանակ պահանջվող աստիճաւնի չափ. բազմակողմանի ն խորր վերլուծություն չկատարելով, փապրում է, որ վարույթի նյութերի, մասնավորապես՝ հիմնավոր կասկածի առկայության հիմնավորման հիմքում նախաքննական մարմնի կողմից դրված փաարական փվյալների ուսումնասիրությունից ակնհայվ է, որ նախաքննական մարմնի կողմից միջնորդությաւմը մատնանշված նե դրան կից ներկայացված նյութերը ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով մեղսագրված արարքը Սառա Ռուշանյանի կողմից կատարելու կասկածը հիմնավորող որոշակի որնէ փաստական տվյալ չեն պարունակում: Այլ կերպ՝ Վերաքննիչ դատարանը գվմում է, որ փվյալ դեպքում մեղադրյալին մեղսագրված համապատասխան հանցանքի առնվազն օրյեկրիվ կողմի հիմնավոր կասկածի մակարդակում առկայությունը ակնհայտորեն հնարավոր :է հատրատված համարել նախաքննական մարմնի կողմից միջնորդությամբ մատնանշված նյութերով: Վերաքննիչ դատարաունի սույն դիրքորոշումը հիմնավորվում է առնվազն նրանով, որ նախաքննական մարմնի կողմից միջնորդությամբ մատնանշված ն դրան կից ներկայացված ու վերը շարադրված նյութերից բխող փաստերի համադրումից ակնհայտ է, որ դրանցում անգամ:

13

նվազագույն տեղեկություններ չկան այն մասին, որ Սառսւ Մելիքի Ռուշանյաւնն օժանդակել է Սարգիս Կարապերյանին ՀՀ ՊՆ կենտրոնական ռազմաբժշկական փորձաքննական հանձնաժողովի ինքնությունը դեռնս չպարզված անդամներին տալ խոշոր չափերի կաշառք՝ վերջինի որդու՝ Արկադի Կարապեվյյանի օգվին ապօրինի գործողության, այն է՝ վերջինիս ապօրինաբար զինվորական ծառայությունից վերջնականապես ազապտելու համար:

Այսինքն` մեղադրանքի օբյեկտիվ կողմր կազմող փաստական հանգամանքները՝ միջնորդությամբ մատնանշված ն դրան կից ներկայացված նյութերից բխող փատրերով ակնհայտորեն չեն կարող վկայել տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգիքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքի օբյեկտիվ կողմի՝ հիմնավոր կասկածի մակարդակում առկայության մասին:

Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Սառա Ռուշանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կերով նախատեսված հանցանք կատարելու հիմնավոր կասկածի առկայությունը փասպտելիս Հակակոռուպցիոն դատարանը թույլ է տվել վարույթի ելքի վրա ազդեցություն ուննցող դատական սխալ:

Հաշվի ատնելով վերոշարադրյալը Վերաքննիչ դատարանն արդեն իակ առարկայազուրկ է համարում պաշտպանի մյուս փաստարկները քննարկման առարկա դարձնելը ն դրանք գնահատման ենթարկելը:

Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սառա Ռուշանյանի նկատմեւմը խափանման միջոցի կիրառման հարցր լուծելիս Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել քրնադավավարական օրենքի էական խախվում ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի համաձայն՝ բողոքարկված դատական ակտն ամբողջությամի բեկանելու հիմք է: Հետնաբար, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Գնորզ Գնեորգյանի հատուկ վերանայման վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, իսկ արորադաս դատարանի վիճարկվող դատական ակտը` ամբողջությամի բեկանել ն բեկանված մասով կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ, այն է՝ ամբողջությամը մերժել կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին նախաքննական մարմնի միջնորդությունը:

14

Վերոգրյալի հաշվառմամբ Վերաքննիչ դատարանը գվնում է, որ մեղադրյալին պետք է անհապաղ ազավ արձակել տնային կալանքից: Միննույն ժամեաւնակ, նկատի ունենալով այն, որ Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքի հեվփ միաժամանակ կիրաովել է նան գրավը՝ գրավը կիրառված լինելու դեպքում անհրաժեշտ է գրավի գումարը վերադարձնել գրավավմաին (...)»

9. ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի հանրային ծառայության դեմ ուղղված կոռուպցիոն բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետ Գ.Հայրապետյանի 2026 թվականի մայիսի 22-ի թիվ 18-591կգ-26 գրության համաձայն՝ « ( ..) /Հ/այտնում եմ, որ ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի հանրային ծառայության շահերի դեմ ուղղված կոռուպցիոն բնույթի հանցագործությունների քննության վարչությունում իրականացված թիվ 62223525 քրեական վարույթը 2026 թվականի մարտի 16-ին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է ՀՀ հակակոռուպցիոն դատարան:

Միաժամանակ հայտնում եմ, որ սոյն քրեական վարույթով մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակ ունեցած Սառա Մելիքի Ռուշանյանը ՀՀ վերաքննիչ հակակոռուպցիոն դատարանի 2026 թվականի հունվարի 8ի թիվ ՀԿԴ/033106/25 որոշմամբ ազապ է արձակվել տնային կալանքից, իակ հալող դափախազի՝ 2026 թվականի մարտի 10-ի որոշմամը Սառա Մելիքի Ռուշանյաւնի նկապտմեւմը 2025 թվականի դեկտեմբերի 2-ին հարուցված հանրային քրնական հետապնդումը դադարեցվել Լ»:

Վճոաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

10. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. իրավաջա՞՛փ են արդյոք մեղադրյալ Ս.Ռուշանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-436-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3»-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու հիմնավոր կասկածի բացակայության վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի հետնությունները:

1. «Մարդու իրավունքնեի ն հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Յորռաքանչյուր 3 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 3-րդ, թերթեր 103-147:

Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 4-րդ, թերթ 41

5

ոք ունի ազատության ն անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետնյալ դեպքերում ն օրենքով սահմանված կարգով.

(-.)

գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումի` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրաւ փախուստը կանխելու համալ (...»:

ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաճայն՝ «մ. Յույւաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հերնյալ դեպքերում ն օրենքով սահմանված կարգով՝

(-.)

4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երը առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուարը կանխելու նպատակով (...:

ՃՇՇ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան այն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով ն կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազավությունից զրկելը չպետք է պավժի նպատակ հետապնդի: (...»։

ՃՇՇ քրեական դատավարության օրենսգրքի 96-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Ը-.) «րեական վարոււթի շրջանակներից դուրս իրականացված օպերատիվ- հետախուզական գործունեության արդյունքով դատարանի թույլտվությամբ սվացված տեսագրությունները, փւեսաձայնագրությունները, ձայնագրությունները ն այլ օբյեկտիվ փատրաթղթերը կարող են ճանաչվել արտավարութային փատրաթուղթ ն կցվել վարույթի նյութերին միայն այն դեպքում, երբ համապատաւսխան միջոցառումն իրականացվել է ենթադրյալ հանցագործություն, կանխելու, խափանելու կամ ենթադրյալ հանցանք կատարած անձին հանցանքի կատարման պահին կամ դրանից անմիջապես հետո բացահայտելու նպավաւկով: (...»:

16

ՃՇՇ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 10-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 96-րդ հոդվածի 3րդ մասով սահմանված արտավարութային փաստաթղթերը չեն կարող օգվագործվել ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանքով մեղադրանքը հիմնավորելու համար: Այդ արտավարութային փաւարաթղթերը կարող են օգվաագործվել միայն այն դեպքու, երբ դրանք արացվել են քրեական վարույթ նախաձեռնելուց առավելագույնը չորս ամիս առաջ՝ ծանր հանցագործության մեղադրաւնքը հիմնավորելու համար, կամ ութ ամիս առաջ առանձնապես ծանր հանցագործության մեղադրանքը հիմնավորելու համար: (...»:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1 Խափանման միջոցներն են կալանքը ն այլընտրանքային խափանման միջոցները:

2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են՝

1) տնային կալանքը.

(-.)

3) գրավը.

(-.»:

ՃՇՇ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթն բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մեաւսին հիմնավոր կասկածը: (...):

ՃՇՇ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Լ. Կալանքը դատարաւնի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում ն կարգով ազատությունից զիկելն է՝ օրենքով ն դափարանի այդ որոշմամի սահմանված ժամկետով:

2 Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընրրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:

(--)

4. Կալանքը կարող է նիրառվե միայն այն դեպքում, երբ փաստական դանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել ն դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները:

17

Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառարանված հաստատումը. (...):

ՇԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122րդ հոդվածի համաճձայն՝ «Լ Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը:

2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 2րդ կերերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում: դատարունն իրավասու է կիրառելու նան այն օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 2րդ մասի 38-րդ կերերով նախավտեսված այլընտրանքային խափանմաուն միջոցները:

3. Մինչդատական վարույթում այն օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 2րդ մասի 598-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափաւնմեւն միջոցները կարող է կիրառել՝

1) քննիչը՝ մինչն մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը.

2) հսկող դատախազը մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հեւր միասին քննիչից արանալու պահից մինչն դրանք դատարան հանձնելը.

3) դղատարանը՝ խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաճգելու միջնորդությունը լուծելիս: (...»:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 288-րդ հոդվածի համաձայն «1 Խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդության քննության արդյունքով դավզտաւլրունը կայացնում է հետեյալ երեք որոշումներից մեկը.

1 միջնորդությունը մերժելու մասին.

2) միջնորդությունը մասնակի րավարարկլու մեւսին.

3) միջնորդությունն ամիողջությամի բավարարելու մասին:

2. Դատարանը կայացնում է սույն հոդվածի Լին մասի Լին կերով նախատեսված որոշումը, եթն՝

Ս հայտնաբերում է այն օրենսգրքի 12րդ հոդվածով նախատեսված որնէ հանգամանք.

18

2) չի հասրապվում մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածը.

3) հանգում է հեվնության, որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու համար միջնորդվող խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը բացակայում է, իսկ առավել մեղմ խափանման միջոցի կամ խափանման միջոցների համակցության կիրառման անհրաժեշտության ն հնարավորության հարցը ենթեւկաւ է լուծման վարույթի համապատասխան հանրային մասնակիցների կողմի Օ0իխրենց 0» իրավասության սահմաններում.

4) առկա 1 մեղադրյալի կյանքին սպառնացող վփանգ, ն չի հիմնավորվել այդ վփանգը չեզոքացնելու հնարավորությունը.

5) հանգում է հետնության, որ սույն օրենսգրքի 108-րդ հոդվածի Լին մասի Լին կերով սահմանված դեպքում անձին ձերբակալելիս հիմնավոր կասկածը ակնհայտ չի եղել անմիջականորեն ծագած:

3. Դատարանը կայացնում է այն հոդվածի Լին մասի 2-րդ կերով նախատեսված որոշումը, եթն՝

1 հանգում է հետնության, որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը հնարավոր է ապահովել առավել մելմ խափանման միջոցի կամ խափանման միջոցների համակցության կիրառմաւմը.

2) հանգում է հետնության, որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը հնարավոր է ապահովել միջնորդված խափանման միջոցի առավել մեղմ պայմաններով կիրաոմամը (առավել կարճ ժամկետով կամ մեղադրյալի համար առավել բարենպաստ պայմաններով):

4. Դատարանը կայացնում է սույն հոդվածի Լին մասի 3-րդ կետով նախատեսված որոշումը, եթն գալիս է հարնությաւն, որ մեղադրանքի կողմր այն օրենսգրքով սահմաւնված կարգով պատշաճորեն հիմնավորել է միջնորդվող խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը ն իրավաչափությունը միջնորդված պայմաններով: (...»:

12. Վճռաբեկ դատարանը Հարություն Խաչատրյանի վերաբերյալ գործով կայացված որոշմամբ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում առ այն, որ հիմնավոր կասկածը պետք է ապահովի անձի ազատության ն անձեռնմխելիության իրավունքի հիմնավորված ն օրինաչափ սահմանափակումը, իսկ դատական վերահսկողությունը լինի երաշխիք այդ իրավունքի անհիմն սահմանափակումները կանխելու համար: Այսինքն` մինչդատական

19

վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս, դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը, հիմնավորվածությանը, քանի որ մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողությունը չի հետապնդում կատարված հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու ն դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն գործն ըստ էության քննելու ն լուծելու ընթացքում, այսինքն՝ հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր: Եթե մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս դատարանն անդրադառնա այդ հարցերին ն որոշում կայացնի դրանց վերաբերյալ, ապա կխախտվի քրեական դատավարության փուլային կառուցվածքը, քրեադատավարական գործառույթների տարանջատման սկզբունքը, իսկ մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողությունը կվերածվի բուն արդարադատության իրականացման գործընթացի:

Այլ կերպ՝ մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս դատարանը չպետք է այնպիսի հարցեր քննարկի ն դրանց վերաբերյալ որոշումներ ընդունի, որոնք կազմում են հետագա դատական քննության առարկան:

Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ հիմնավոր կասկածի հարցը քննարկելիս դատարանը, ելնելով մարդու իրավունքների ն ազատությունների պաշտպանությունն ապահովելու պարտավորությունից, պետք է քննարկման առարկա դարձնի երկու հիմնական փոխկապված հարցեր: Առաջին՝ առկա՞ են արդյոք կասկածը հիմնավորող տեղեկություններ, փաստեր կամ ապացույցներ, որոնք ուղղակիորեն կմատնանշեն անձի առնչությունն իրեն վերագրվող ենթադրյալ հանցագործությանը, երկրորդ` դեպքը, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է, առերնույթ համընկնում է քրեական օրենսգրքով սահմանված որնէ հանցակազմի հատկանիշներին»:

12.1. Զարգացնելով Հարություն Խաչատրյանի վերաբերյալ գործով կայացված որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, Վճռաբեկ դատարանը Իդգար Եղիազարյանի վերաբերյալ որոշմամբ արձանագրել է, որ մինչդատական վարույթում 5 Տես, Վճռաբեկ դատարանի՝ Հարություն Խաչատրյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ