Սարգսյան — ԵԴ/0653/01/18

բ ՀՏՆ (2 ԵԴ/0653/01/18

288 ՀԵՏՆ ոն, ֆ

2 ԲՅԽՐԻԻ՝

Մ-" ԱԳ

ՀՑ ԱՐԼ 22

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում

Նախագահող դատավոր՝ Մ.Արղամանյան

Դատավորներ՝ Ա.Ազարյան

Լ.Աբգարյան

23 հունվարի 2025 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

ԱՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով ամբաստանյալ Հայկ Ալեքսանդրի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2022 թվականի մայիսի 3-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Ա.Աֆանդյանի վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. 2007 թվականի ապրիլի Լին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 13108007 քրեական գործը՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 120-րդ հոդվածի 1Լին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:

Նախաքննության մարմնի՝ 2007 թվականի ապրիլի 1ի որոշմամբ Դավիթ Սիմոնյանը ճանաչվել է տուժող:

Նախաքննության մարմնի՝ 2007 թվականի մայիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 13108007 քրեական գործով Արթուր Հոմերոսի Ղնոնդյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել ն քրեական գործի վարույթը կարճվել է՝ կողմերի հաշտության ն բողոքի բացակայության հիմքով:

11. 2018 թվականի հունիսի 29-ին Երնան քաղաքի Կենտրոն ն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն է ստացվել Դ.Սիմոնյանի դիմումն այն մասին, որ իրեն կրակել ն մարմնական վնասվածք է պատճառել ոչ թե Արթուր Ղնոնդյանը, այլ Հայկ Սարգսյանն իրենց տան՝ Երնան քաղաքի Թումանյան ԼԱ շենքի առաջին հարկում գտնվող սենյակում:

Երնան քաղաքի Կենտրոն ն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազ Ա.Աֆանդյանը 2018 թվականի հունիսի 29-ին որոշում է կայացրել թիվ 13108007 քրեական գործով նոր երնան եկած հանգամանքների հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34104րդ հոդվածի 1ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով վարույթ հարուցելու մասին:

ՀՀ գլխավոր դատախազի՝ 2018 թվականի հուլիսի 3-ի որոշմամբ թիվ 13108007 քրեական գործով քրեական հետապնդում չիրականացնելու ն քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին 2007 թվականի մայիսի 28-ի որոշումը վերացվել է:

12. 2018 թվականի հուլիսի 4-ին Հայկ Ալեքսանդրի Սարգսյանը «Զվարթնոց» օդանավակայանից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի

Յ

34-104-րդ հոդվածի 1Լին մասով նախատեսված հանցավոր արարքը կատարելու կասկածանքով:

Նախաքննության մարմնի՝ 2018 թվականի հուլիսի 4-ի որոշմամբ Հ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:

Նախաքննության մարմնի՝ 2018 թվականի հուլիսի 10-ի որոշմամբ Հ.Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1Լին մասով ն 235-րդ հոդվածի Լին մասով:

Երնան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի հուլիսի 1-ի որոշմամբ Հ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը՝ երկու ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով վերջինիս փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:

208 թվականի օգոստոսի 28ին քրեական գործը մեղադրական

եզրակացությամբ ուղարկվել է Երնան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան):

Առաջին ատյանի դատարանը 2018 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշմամբ թույլատրելի է ճանաչել Հայկ Ալեքսանդրի Մարգսյանին գրավով կալանքից ազատելը՝ գրավի գումարի չափ սահմանելով 50.000.000 (հիսուն միլիոն) ՀՀ դրամը:

2. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2021 թվականի հունիսի 1-ի դատավճռով ամբաստանյալ Հ.Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ն նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով: Նույն դատավճռով ճանաչվել ն հռչակվել է Հ.Մարգսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ մեղսագրվածծ` արարքի կատարմանը նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու հիմքով: Հ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված գրավը վերացվել է, գրավի գումարը վերադարձվել է գրավատուին:

3. Դատախազ Ա.Առաքելյանի ն ամբաստանյալ Հ.Սարգսյանի պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ

4

քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան) 2022 թվականի մայիսի 3-ի որոշմամբ բողոքները մերժել է՝ Առաջին ատյանի դատարանի` 2021 թվականի հունիսի 1-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:

Նախագահող դատավոր Մ.Արղամանյանը ներկայացրել է հատուկ կարծիք:

4. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2022 թվականի մայիսի 3ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Հ.Սարգսյանի պաշտպան Ե.Սարգսյանը ն ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Ա.Աֆանդյանը բերել են վճռաբեկ բողոքներ:

Վճռաբեկ դատարանի 2022 թվականի դեկտեմբերի 6ի որոշմամբ

ամբաստանյալ Հ.Սարգսյանի պաշտպան Ե.Սարգսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Ա.Աֆանդյանի վճռաբեկ բողոքն ընդունվել է վարույթ: Վճռաբեկ դատարանը 2023 թվականի հունիսի 12-ի որոշմամբ սահմանել է վճռաբեկ բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվոմ է հետնյալ հիմքերի սահմաններում՝

ներքոշարադրյալ հիմնավորումներով.

5. Բողոքաբերը նշել է, որ ստորադաս դատարանները թույլ են տվել նյութական ն դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Ըստ բողոքաբերի՝ բավարար ն թույլատրելի ապացույցների առկայության պայմաններում սխալ են կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասն ու 235-րդ հոդվածի 1-ին մասը, ինչն էլ հանգեցրել է ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-1104-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքի անհիմն վերաորակմանը, ինչպես նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքով արդարացմանը:

5. Բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, ունենալով ապացույցների բավարար համակցություն, որոնք թույլ են տալիս հաղթահարել Հ.Սարգսյանի անմեղության կանխավարկածը, կայացրել է չհիմնավորված ' Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի՝ անցումային դրույթները կարգավորող 483- րդ հոդվածի 8-րդ մասի՝ սույն բողոքը քննվում է մինչն 2022 թվականի հուլիսի 1-ը գործող կարգով:

5

դատավճիռ, իսկ Վերաքննիչ դատարանն անհիմն կերպով մերժել է մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը՝ անփոփոխ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիոըր: Մասնավորապես, բողոքաբերը, վերլուծելով Դ.Սիմոնյանի՝ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, ինչպես նան դատաքննության ընթացքում հետազոտված՝ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, փաստել է, որ տուժողը, ըստ էության, բոլոր ցուցմունքներում պնդել է, որ 2007 թվականի ապրիլի 1-ին կրակել ն իրեն մարմնական վնասվածք է պատճառել Հայկ Սարգսյանը, նախքան կրակելը սպառնացել է սպանել, իսկ մեկ կրակոց արձակելուց հետո նրանից ատրճանակը վերցրել ն այդ պահին նրա հետագա գործողությունները՝ ուղղված տուժողին կյանքից զրկելուն, կանխել է Արթուր Սիմոնյանը:

Բողոքաբերը, վերլուծելով նան վկա Արթուր Ղնոնդյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը, դատաքննության ընթացքում հետազոտված՝ վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները, նշել է, որ նա որնէ առնչություն չի ունեցել Դավիթ Սիմոնյանին 2007 թվականի ապրիլի 1Լին պատճառված մարմնական վնասվածքի հետ ն այդ ամենն ընդունել է սպառնալիքի ազդեցության տակ:

Բողոքաբերը, մատնանշելով տուժող Դավիթ Սիմոնյանի, վկաներ Լաուրա Առաքելյանի, Սամվել Ասլանյանի Աշոտ Սիմոնյանի ցուցմունքները, դատաձգաբանական փորձաքննութան թիվ 605 ն դատաբժշկական

հանձնաժողովային փորձաքննութան թիվ 1304հձ .եզրակացությունները, դատաքննության ընթացքում հետազոտված իրեղեն ապացույց ճանաչված ատրճանակը, որպես ապացույց ճանաչված Դ.Միմոնյանի՝ 2018 թվականի հունիսի 22-ի դիմումը, փաստել է, որ ամբաստանյալ Հ.Սարգսյանի մեղադրանքի հիմքում դրված ն դատաքննության ընթացքում հետազոտված բոլոր ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջների պահպանմամբ, բացակայում են դրանք անթույլատրելի ճանաձելու հիմքերը:

5.2. Անդրադառնալով Հ.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդված` 1Լին մասով վերագրվող արարքի քրեաիրավական որակմանը, բողոքաբերը քրեադատավարական կարգավորումների ն Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների վկայակոչմամբ, նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանում դատաքննութան ընթացքում հետազոտված բավարար

6

ապացույցների համակցությամբ հաստատվել է, որ նախքան կրակոց արձակելը Հ.Սարգսյանը սպառնացել է տուժողին սպանել, դրանից անմիջապես հետո հրազեն հանդիսացող ատրճանակով դիտավորությամբ կրակե է նրա որովայնի ուղղությամբ` վնասելով կենսականորեն կարնոր օրգանները, իսկ նրա հետագա գործողությունները կանխվել են Ա.Սիմոնյանի կողմից ատրճանակը վերցնելուց հետո:

Վերոգրյալի հիման վրա բողոքաբերը եզրահանգել է, որ ամբաստանյալն առնվազն հանցանք կատարելուց առաջ ն դրա պահին ունեցել է տուժողին սպանելու դիտավորություն: Ինչ վերաբերում է դրանից հետո Հ.Սարգսյանի դրսնորած վարքագծին՝ հետագա գործողություններ կատարելուց ձեռնպահ մնալուն, տուժողին օգնություն ցույց տալուն, հիվանդանոց տեղափոխելուն, ապա ըստ բողոքաբերի՝ այն դուրս է սպանության ավարտված հանցափորձի շրջանակներից ն վկայում է ոչ թե սպանելու ուղղակի դիտավորության բացակայության, այլ պարզապես կատարածի համար զղջալու մասին, ն այդ գործողությունները չեն կարող ազդել Հ.Սարգսյանի արարքի քրեաիրավական որակման վրա:

Անդրադառնալով ստորադաս դատարանների այն հետնություններին, որ դատաբժշկական հանձնաժողովային փորձաքննության թիվ 304/հ/ձ եզրակացություն չի համապատասխանում ապացույցի թույլատրելիության չափանիշներին, բողոքաբերը դրանք անհիմն է համարել` նշելով, որ դեռնս նախաքննության ընթացքում պաշտպանության կողմը հնարավորություն է ունեցել ամբողջությամբ իրացնելու իր իրավունքները, այդ թվում` պաշտպանության իրավունքը, սակայն չի օգտվել իր իրավունքներից:

Արդյունքում բողոքաբերը եզրահանգել է, որ ստորադաս դատարանները, իրավաչափորեն հաստատված համարելով Հ.Սարգսյանի կողմից տուժողին մարմնական վնասվածք պատճառելու հանգամանքը, սխալ եզրահանգման են եկել արարքի որակման հարցում:

Ինչ վերաբերում է Դ.Սիմոնյանին սպանելու սպառնալիք հնչեցնելու հանգամանքն այլ աղբյուրներով հաստատված չլինելու վերաբերյալ ստորադաս դատարանների եզրահանգումներին, բողոքաբերը նշել է, որ թեն դեպքին ականատես միակ անձը` ԱՍիմոնյանը մահացած է, սակայն հաշվի առնելով

7

Դ.Սիմոնյանի առողջությանը փաստացի պատճառված վնասի ծանրության աստիճանը, տեղակայումը, վնասվածքը պատճառելու մոտավոր հեռավորությունը հավաստող փորձագիտական եզրակացությունները՝` իրավաչափ չէ սպանության ուղղակի դիտավորության բացակայության փաստը հիմնավորել նրանով, որ օբյեկիվորեն հնարավոր չէ սպանելու սպառնալիք հնչեցնելու հանգամանքը հաստատել դեպքին ականատես վկայի կողմից:

5.3. Անդրադառնալով Հ.Սարգսյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցանքի առկայության հարցին՝ բողոքաբերը փաստել է, որ այդ առումով նս Հ.Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը հաստատվում է ապացույցների բավարար համակցությամբ, որի պայմաններում հիմնավոր չէ Առաջին ատյանի դատարանի դիրքորոշումն այն մասին, որ քրեական գործի քննության ընթացքում չի պարզվել գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ատրճանակի ձեռք բերման աղբյուրը, ն որ դրանով պայմանավորված` նշված ատրճանակը, ինչպես նան դրա հետ փոխկապակցված, դրա վրա հիմնված այլ ապացույցները (ՀՇ ոստիկանութան փորձաքրեագիտական վարչության դատաձգաբանական ն դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2007 թվականի ապրիլի 12-ի թիվ 603 եզրակացությունը, «Առգրավում կատարելու մասին» 2018 թվականի օգոստոսի 8ի արձանագրությունը, դատարանի որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ապացույցներ ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության պետի 2009 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ 1848-Ա հրամանի պատճենը ն 2009 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ 171 ելքի ապրանքագրի պատճենը) անթույլատրելի ապացույցներ են:

Բողոքաբերը փաստել է, որ գործի նյութերում առկա ապացույցներն իրենց համակցությամբ բավարար են հաստատված համարելու, որ Հ.Սարգսյանը Դ.Սիմոնյանին հրազենային վնասվածք է պատճառել իրեղեն ապացույց ճանաչված 9մմ տրամաչափի 7421361 ինքնաշեն դրոշմված համարներով «5)|Շ ՏՃՍԻԵՃ» տեսակի «2 226» մոդելի ատրճանակով, ինչն իր հերթին դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի այլ ապացույցների հետ համակցության մեջ հաստատում է Հ.Սարգսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցանքը կատարած լինելը:

8

6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել ստորադաս դատարանների դատական ակտերը, Հ.Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34104րդ հոդվածի Լին մասով ն 235-րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ,։' նե նրան ազատել քրեական պատասխանատվությունից` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով:

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

7. Նախաքննության մարմնի կողմից Հայկ Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34104րդ հոդվածի Լին մասով ն 235րդ հոդվածի Լին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «(...) ՐԵ/ա 2007 թվականի ապրիլի Լին՝ ժամի 16:00ի սահմաններում, իր բնակության վայրի՝ Երնան քաղաքի Թումանյան փողոցի 11շենքի 14 բնակարանի նկուղային հարկում գտնվող սենյակում, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած ն պահվող, հրազեն հանդիսացող «Տ1Շ Տ4ՂՍԻԽ» տեսակի «2 266» մոդելի ատրճանակով Դավիթ Աշոտի Սիմոնյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ կրակել է վերջինիս որովայնին, սակայն հանցագործություն, ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:

Այսպես.

Հայկ Ալեքսանդրի Սարգսյանը քննությամբ չպարզված անձից ն

հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել ն մինչն 2007 թվականի ապրիլի էր պահել հրազեն հանդիսացող, 9 մմ տրամաչափի, 71421361 ինքնաշեն դրոշմված համարի, «Տ/Շ Տ4ՍԵԽ» փեսակի «Ե 266» մոդելի ատրճանակ ն ոսզմամթերք հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի թվով 7 փամփուշտներ:

Այսինքն` Հայկ Ալեքսանդրի Սարգսյանին մեղսագրվում է ՀՇ քրնական օրենսգրքի 235-րդ հողվածի Լին մասով նախատեսված հաւնցավոր արարք:

2007 թվականի ապրիլի Լին՝ ժամր 16:00-ի սահմաններում, Հայկ Ալեքսանդրի Սարգսյանը, ընկերների՝ Դավիթ Աշոտի Սիմոնյանի ն Արթուր Գրիշայի Սիմոնյանի հեղ, գվնվել է բնակության վայրի՝ Երնան քաղաքի Թումանյան փողոցի 1 շենքի 14

9

բնակարանի նկուղային հարկում: տեղակայված, անվտաւեգության աշխատակիցների համար նախատեսված սենյակում, որտեղ մարիխուանա տեսեւկի թմրամիջոց գործածելուց հետո քնել է բազմոցին՝ ձեռքում պահելով մինչն այդ մարվաւկան վիճակի բերված վերը նշված ատրճանակը: Քիչ անց Դավիթ Սիմոնյանը, հետագա օգտագործման համար թմրամիջոցի չափարաժին չհատկացնելուշուրջ, վիճաբանել է Արթուր Սիմոնյանի հեղ, ն ձայներից արթնացած Հայկ Սարգսյանը միջամտելով ն առավել վտանգի աղբյուր հանդիսացող հիշյալ ատրճանակը պահելով Դավիթ Սիմոնյանի ուղղությամը, բարձրաձայնելով վերջինիս կյանքից զիկելու իր մրադրությունների մասին, ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ կրակել է նրա կենսականորեն կարնոր օրգանների՝ որովայնի ուղղությամբ, պատճաոկլով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս՝ որովայնի խոռոչի հրազենային միջանցիկ վիրավորման ձնով՝ լյարդի ն աջ երիկամի վնասումով, աջ երիկամի հեռացումով ուլեկցված հետորովայնային հեմատոմայով, ներքին արյունահոսությամը, որից անմիջապես հետո Արթուր Սիմոնյանը, Հայկ Սարգսյանի ձեռքից վերցրել է ատրճանակը, ինչի հետնանքով Հայկ Սարգսյանը հանցագործություն, ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:

Այսինքն` Հայկ Ալեքսանդրի Սարգսյանին մեղսագրվում է ՀՇ քրնական օրենգրքի 34-104-րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցավոր արարք:

Այսպիսով` Հայկ Ալեքսանդրի Սարգսյանին մեղսագրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի Լին մասով ն 34104րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ»:

Ստորադաս դատարանների դիրքորոշումները.

8. Առաջին ատյանի դատարանը 2021 թվականի հունիսի 1ի դատավճռով արձանագրել է հետնյալը. «(.) Վերլուծելով ն գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, գործում առկա թույլատրելի ն վերաբերելի ապացույցների համակցության հիման վրա, գործի հանգամանքների 2 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1, թերթեր 175-176։

10

բազմակողմանի, լրիվ ն օրյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամի, դատարանը գտնում է, որ Հայկ Սարգսյանին ՀՀ քրնական օրենսգրքի 54104րդ հոդվածի Լին մասով ն 235-րդ հողվածի Լին մասով առաջադրված մեղադրանքը դատարանում չապացուցվեց: Այսպես՝

(-)

Մեղադրական եզրակացության ուսումնասիրությունից երնում է, որ նախաքննական մարմինը Հայկ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարել հերնյալ ապացույցներով՝ վսսժող Դավիթ Սիմոնյանի 30.07.2018թ., 04.07.2018թ. (այդ թվում Հայկ Սարգսյանի հեփ առերես հարցաքննության ընթացքում 04.07.2018թ. տված), 05.07.2018թ., 18.07.2018թ. ն 06.08.2018թ. ցուցմունքներով, վկա Արթուր Ղնոնդյանի` 08.07.2018թ., 09.07.2018թ., 10.07.2018թ., 23.07.2018թ. ն Հայկ Սարգսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում 18.07.2018թ. փված ցուցմունքներով, վկաներ Լաուրա Առաքելյանի ն նշով: Սիմոնյանի, ինչպես նան վկա Սամվել Ասլանյանի 19.07.2018թ. ն 06.08.2018թ. ցուցմունքներով դատաձգաբանական 6 փորձաքննության Թթիվ 603 ն դատարժշկական փվտրձաքննության թիվ 304/հձ եզրակացություններով, Աշոտ Գնեդոյանից «ՏԱՇ Տ4Սեթ» տեսակի 742561 համարի ատրճանակի առգրավում կատարելու մասին 08.08.2018թ. արձանագրությաւմը, ինչպես նան իրեղեն ապացույց ճանաչված վերոնշյալ ատրճանակով:

Գնահատելով դափտաքննությամը հեզազովված վուժողի ն վկաների վերոնշյալ ցուցմունքները` թույլատրելիության տեսանկյունից, դատարանը չի արձանագրում դատավարական պահանջների այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել տվյալ ապացույցների օգտագործման անթույլամտելիությաւնը: Միննույն ժամանակ դատարանը փասվղում է, որ նշված ապացույցները համապապտաեւսխանում են վերաբերելիության չափանիշին, այն է՝ իրենց բովանդակությամբ կարող են ծառայել այն գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայվդելուն:

Անդրադառնալով տուժող Դավիթ Սիմոնյանի ցուցմունքների

արժանահավավաությանը, վերլուծելով այն ն համադրելով դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ, դատարանն արձանագրում է, որ դրանց

11

բովանդակությունը կազմող առանցքային, այն գործի ճիշտ լուծման համար էական նշանակություն ունեցող վաեղեկությունը՝ Հայկ Սարգսյանի կողմից հրազենային զենքից կրակելու հետնանքով տուժողի առողջությանը վնաս պատճառելու վերաբերյալ, հատրատվում է գործում աոկա այլ ապացույցներով: Մասնավորապես, նշված տեղեկությունը համապատասխանում է վկա Արթուր Ղնոնդյանի կողմից 2018 թվականին նախաքննության ն դատաքննության ընթացքում հայփտնուծ փաեւսատաեւկուն տվյալներին, ինչպես նան վկաներ Լաուրա Առաքելյանի ն Աշոտ Սիմոնյանի ցուցմունքներին: Բացի այդ, վերոգրյալը համահունչ է նան վկա Սամվել Ասլանյանի 19.07.2018թ. ն 06.08.2018թ. նախաքննական ցուցմունքներին, որոնցով վերջինս հայտնել է Հայկ Սարգսյանի կողմից Դավիթ Սիմոնյանի վրա կրակելու մասին՝ որպես փաեղեկության աղբյուր նշելով Ալեքսանդրը Սարգսյանին: Ընդ որում, դատարանում հարցաքննության ժամանակ նույն վկան պեղել է վերոգրյալը, թեն վկայակոչել է տեղեկության այլ աղբյուր՝ Աշոտ Սիմոնյանին:

Համադիելով մեղադրանքի հիմքում դրված -Դավիթ Սիմոնյանի

նախաքննական, ինչպես նան դատաքննության ընթացքում փված ցուցմունքները վերջինիս 2007 թվականի ցուցմունքների հեվ, դատարանն արձանագրում է, որ դրանք պարունակում են դեպքի էապես տարբեր նկարագրություն: Ընդ որում, տուժողի սկզինական ցուցմունքներում նշված հանգամանքներն ամիրողջությամի հերքվել են իր իսկ կողմից պնդելով որ դրանք չեն համապատասխանում իրականությանը նե տրվել են Հայկ ն Նարեկ Սարգսյանների սպառնալիքների ազդեցության փաւկ: Բացի այդ, տուժողի սկզբնական ցուցմունքները հակասում են նան վերը թվարկված ապացույցներին: Միննուն ժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի 2007 թվականի ցուցմունքներում նկարագրված դեպքի հանգամանքները համապատասխանում են վկա Արթուր Ղնոնդյանի 02.04.2007թ. ն 17.04.2007թ. նույնաբովանդակ ցուցմունքներում պարունակվող տեղեկություններին, որպիսիք վկայի կողմից հետագայում նույնպես հերքվել են՝ որպես Ալեքսանդր ն Նարեկ Սարգսյաւնների պահանջով հայտնած իրականությանը

չհամապատասխանող փվյալներ: Այսպիսով, տուժող Դավիթ Սիմոնյանի ն վկա Արթուր Ղեռեդյանի ցուցմունքների սկզբնական բովանդակությունը, որը նրանք չեն պնդել, վերջիններիս կողմից պատճառաբանվել է ամբաարանյալի ն (լամ) նրա

12

հարազատների գործադրած ազդեցությամի, միաժամանակ հերքելով հետագայում այլ բովանդակությամբ ցուցմունքներ տալիս որնէ ազդեցության հանգամանքը: Դեպքից փենական ժամանակ անց Հայկ Սարգսյանի դեմ ցուցմունք տալը Դավիթ Սիմոնյանի կողմից բացատրվել է նրանով, որ նա իր հետ լավ չի վարվել, խոսվաւցել է ուղարկել երիկամի փոխպատվատրման, սակայն խոայումը չի կատարել, բացի այդ՝ երկրում իրավիճակ է փոխվել:

(-.)

Գնահատելով Դավիթ Սիմոնյանի ցուցմունքներում պարունակվող վերոնշյալ հակասական տեղեկությունները, դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի ցուցմունքներից բացի դատաքննությամբ հետազոտված որնէ այլ ապացույց չի պարունակում Հայկ Սարգսյանի կողմից տուժողի հասցեին սպանության սպառնալիք հնչեցնելու վերաբերյալ փասվաւկան տվյալներ: Այսպիսով, քննարկվող տեղեկության միակ աղբյուրր Դավիթ Սիմոնյանն է, ով բազմիցս փոխելով իր ցուցմունքները, նույն հանգամանքի վերաբերյալ հայտնել է հակասական, այդ թվում՝ միմյանց հերքող փարական վպյալներ: Վերոգրյալի հաշվառմամբ, նկավփ ունենալով նան փուժողի վկայակոչած՝ Հայկ Սարգսյանի դեմ ցուցմունքներ տալու շարժառիթները, դատարանն արձանագրում է, որ ամիատրանյալի կողմից իրեն սպանության սպառնալիք փալու հանգամանքի շուրջ Դավիթ Սիմոնյանի փված ցուցմունքների միջն առկա հակասությունները՝ այլ աղբյուրներից արտացված տեղեկությունների բացակայության պայմաններում, առաջացնում են ողջամիտ կասկած այդ հանգամանքի ապացուցվածության վերաբերյալ, որը չի կարող փարատվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում: Ընդ որում, նշված հանգամանք, հատրավտղ նոր ապացույցներ ձեռք րերելու

հնարավորությունները սպառված են:

(-.)

Գնահատելով դատաքննության ընթացքում հերազոտված 9մմ տրամաչափի 74221561 ինքնաշեն դրոշմված համարներով «Տ/Շ 54ՍիԽ» տեսակի «Ի 226» մոդելի ատրճանակը, դատարանը գտնում է, որ այն չի կարող օգվագործվել որպես ապացույց՝ հետնյալ պատճառարանությամի.

13

Ըավփ. գործի նյութել 2007 թվականի ապրիլի ՕԼին նշված ատրճանակը ներկայացվել է վարույթն իրականացնող մարմին Արթուր Ղնոնդյանի կողմից, որի առթիվ նույն օրը կազմվել է առարկա ներկայացնելու մասին արձանագրություն: Համաձայն արձանագրության՝ նշված օրրը՝ ժամի 2100-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում Արթուր Ղեոնդյանը ներկայացրել է 24 մարտի 2007թ. 877 թողարկման «Չորրորդ իշխանություն» թերթի մեջ փաթաթված «27226» մոդելի թոնակի վրա «ՏԱՇ ՏՂՍԻԽ» դաջվածքով 7421361 համարի ատրճանակ, որի փամփշտաւկալում առկա է եղել 6 (վեց) հատ փամմվաւշվ: Արձանագրությունում, արտացոլված է Արթուր Ղնոնդյանիխ հայվաւլրարությունն այն մասին, որ իր կողմից ներկայացված զենքն ինքը ն իր ընկեր Դավիթը նույն օրի ժամի 16:30-ի սահմաններում, գվել են Թումանյան Լու շենքի բակում գտնվող մանկապարտեզի հակից՝ թերթի մեջ փաթաթված վիճակում, որր կրակել ու վնասել է Դավիթին:

Տվյալ հանգամանքների շուրջ նույն օրը Արթուն Ղնոնդյանը փվել է բացատրություն (հետագայսմ նան ցուցմունքներ վկայի կարգավիճակում) ն մասնակցել դեպքի վայրի զննությանը, որի ընթացքում մատնացույց է արել ատրճանակը գտնելու, ինչպես նան կրակոցի զտեղի ունենալու վայրերը:

Մինչդեռ, հետագայում Արթուր Ղնոնդյանը հերքել է իր կողմից նկարագրված վերոնշյալ հանդամանքները,, պնդելով, որ ատրճանակն իրեն տվել են ոստիկանները, որպեսզի այն ներկայացնի վարույթն իրականացնող մարմին, սակայն չի հիշում, այն տվել է, թն ոչ:

2007 թվականին կազմված գործի նյութերում արտացոլված վելտնշյալ հանգամանքները (այդ թվում՝ ատրճանակն Արթուր Ղնոնդյանի կողմից Թումանյան Սա շենքի մուր գտնվող մանկապարտեզի բակում գտնելը) վերջինիս ցուցմունքներից բացի հերքվում են նաւն դատաքննությամը հերազոտված այլ ապացույցներով:

Միննույն ժամանակ դատարանը փաարում է, որ սույն քրեական գործի քննության ընթացքում չի պարզվել 9մմ տրամաչափի 742161 ինքնաշեն դրոշմված համարներով «Տ1Շ ՏՂՍԱԵՋ» տեսակի «» 226» մոդելի ատրճանակի ձեռք բերման աղբյուրը: Մասնավորապես հայտնի չէ, թն 2007 թվականին այն ինչպես է հայտնվել վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության փակ՝ նկատի ունենալով, որ գործում առկա ապացույցների հիման վրա հնարավոր չէ պարզել, թն արդյոք վվյալ

14

ատրճանակը որնէ անձի կողմից հանձնվել Լ Արթուր Ղնոնդյանին, եթն այո, ապա՝ ում կողմից, երը, որտեղ ն ինչ հանգամանքներում:

Վերոգրյալի հիման վրա դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ատրճանակի ձեռքբերման աղբյուրն անհայտ է, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքի 105-րդ հոդվածի Լին մասի 7րդ կերի ուժով հանգեցնում է այն որպես ապացույց օգտագործելու անթույլատրելիությանը:

Հաշվի առնելով, որ «թունավոր ծառի պտղի» կանոնի համաձայն՝ անթույլատրելի նյութր որպես ապացույց օգտագործելու արգելքը վերաբերում է նան դրանից բխող ապացույցներին, դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքը հիմք է հանդիսանում հատրատելու նան գործում առկա՝ հիշյալ ատրճանակի հետ փոխկապակցված, դրա վրա հիմնված այլ ապացույցների օգտագործման անթույլատրելիությունը: Վերոգրյալից հետնում է, որ ՀՀ ոստիկանության մորձաքրեագիտաւկան վարչության փորձագետների կողմից 12.04.2007թ. տրված դատաձգարանական ն դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 603 եզրակացությունը (որի շրջանակներում նշված ատրճանակը հանդիսացել է հետազոտման առարկա), ինչպես նան «Առգրավում կատարելու մասին» 08.08.2018թ. արձանագրությունը (որի համաձայն՝ այդ ատրճանակն առգրավվել է ՀՀ ոարիկանության ակադեմիայի պետ Աշոտ Կեյազի Գնդոյանից։ դատարանի որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ապացույցներ ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության պետի 13.07.2009թ. թիվ 1848Ա հրամանի պատճենը (որի համաձայն՝ Աշոտ Կնյազի Գեդոյանը պարգնատրվել է այդ ատրճանակով) ն 14.07.2009թ. թիվ 171 ելքի ապրանքագրի պատճենը (որի համաձայն` վերջինս ստացել է այն), նույնպես չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույցներ:

Այսպիսով, դավարանը գտնում է, ո 9մմ. տրամաչափի 742161 ինքնաշեն դրոշմված համարներով «Տ/Շ ՏՂՍԵՃԽ» տեսակի «Ք 226» մոդելի ատրճանակը, ՀՀ ոարիկանության փորձաքրեագիտական վարչության փորձագետների կողմից 12.04.2007թ. տրված դատաձգաբանական ն դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 603 եզրակացությունը, «Առգրավում կատարելու մասին» 08.08.2018թ. արձանագրությունը, ՀՀՇ ոատիկանության պետի 13.07.2009թ. թիվ 1848-Ա հրամանի պատճենը ն 14.07.2009թ. թիվ 171 ելքի ապրանքագրի պատճենը

15

պետք է հանել սույն գործում առկա ապացույցների կազմից` թույլատրելիության չափանիշին չհամապատասխանելու պատճառարաւնությամը:

Գնահատելով գործում առկա ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ փորձագետի կողմից 10.04.2007թ. տրված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 376/հ, ՀՇ ոարիկանության փորձաքրեագիտաւկան վարչության փորձագետների կողմից 28.04.2007թ. տրված դատաձգարանաւկան ն դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 604 ն 24.05.2007թ. տրված դատաձգաբանական ն դավտարժշկական համալիր փորձաքննությաւն թիվ 876 եզրակացությունները, դատարանն արձանագրում է, որ դրանք համապատասխանում են ապացույցի թուլլատրելիութան ն

վերաբերելիության չափանիշներին: Միննույն ժամանակ դատարանը գտնում է, որ առկա չեւ հիմքեր կասկած՝`։ տակ դնելու նշված ապացույցների արժանահավատությունը:

(-.)

Ամփոփելով վերոշարադրյալը, դատարանը փասվմամ է, որ դատաքնեությամը հետազոտված թույլափրելիութան ն վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող, դավփարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ հաստատում են Հայկ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքի ձնակերպմամըբ ընդգրկված այն հանգամաեւնքները, որ վերջինս 2007 թվականի ապրիլի 0Լին իր բնակության վայրի` Երնան քաղաքի Թումանյան փողոցի 1-րդ շենքի թիվ 14 բնակարանի նկուղային հարկում տեղակայված սենյակում կրակել է հրազենային զենքից, որի հետնանքով Դավիթ Սիմոնյանի առողջությանը պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի խոռոչի հրազենային միջանցիկ վիրավորման ձնով՝ լյարդի ն աջ երիկամի վնասումով աջ երիկամի հեռացումով, ուղեկցված հետորովայնամզային հեմատոմալյով, ներքին արյունահոսությաւմը:

(-.)

Միննույն ժամանակ դատարունը փաւսվում է, որ գործում առկա թույլատրելի ն վերաբերելի ապացույցների համակցություն, բավարար չէ նույն չափանիշին համապատասխան ապացուցված համարելու այն, որ կրակոց արձակելուց առաջ Հայկ Սարգսյանը բարձրաձայնել է Դավիթ Սիմոնյանին կյանքից զրկելու իր

16

մտադրությունների մասին: Բացի այդ, դատաքննությամբ չի ապացուցվել նան ամբաստանյալի կողմից փուժողի որովայնի ուղղությամբ կրակելու փաարը, հաշվի առնելով, որ գործում աոկա ապացույցներով (մասնավորապես՝ դատաճգարանակաւն ն դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 604 ն դատաձգարանական ն դատարժշկական համալիր փորձաքննության թիվ 876 եզրակացություներով) հիմնավորվում է, որ կրակող զենքի փողաբերանի դիմային կտրվածքն ուղղված է եղել տուժողի կրծքավանդակի ձախ կեսի հերին մակերեսին: Ապացուցված չէ նան այն փաստը, որ Հայկ Սարգսյանը կրակոցն արձաւկկ է 74213561 ինքնաշեն դրոշմված համարներով «Տ1Շ Տ41Ս0» տեսակի «Ծ 226» մոդելի ատրճանակից, որր հանվել է ապացույցների կազմից` դրա վրա հիմնված այլ ապացույցների հետ մեկտեղ, որպիսի պայմեւններում առկա չէ նշված հանգամանքը հաստատող որնէ ապացույց:

Անդրադառնալով Հայկ Սարգսյանին մեղսագրված դատաքենությամի ապացուցված գործողությունների որակմանը, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալի կատարած արարքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34104րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներին: Դատարանը գտնում է, որ քրեական հետապնդման մարմնի կողմից այդ արարքին տրված իրավական գնահատականը չի բխում գործում առկա ապացույցներից ե չի համապատասխանում դատաքննությամի ապացուցված փաստական հանգամանքներին:

(։-.) Այապես, վկաներ Արթուր Ղնոնդյանի ն Աշոտ Սիմոնյանի ցուցմունքները տեղեկություններ են պարունակում Հայկ Սարգսյանի կողմից Դավիթ Սիմոնյանի ուղղությամբ պատահաբար կրակելու վերաբերյալ: Մասնավորապես, բատ վկա Արթուր Ղնոնդյանի ցուցմունքի՝ վերջինս դեպքից հետ տուժողից տփելեկացել է, որ տեղի ունեցածը պատահական է եղել, նույնը լսել է նան դեպքի ականատես Արթուր Սիմոնյանից, ով հայտնել է, որ Հայկ Սարգսյանը պատահական է կրակել, ոլլովհետն զենքի ապահովիչը քաշած է պահել: Ուշագրավ է նան, որ փուժողի հայրը՝ վկա Աշոտ Սիմոնյանն իր ցուցմունքում որդու հայտնած տեղեկությունների վկայակոչմամբ նույնպես նշել է կրակոցի պատահական լինելու մասին: Բացի այդ, Աշոտ Սիմոնյանի ցուցմունքում: նշվել է նան նույն տեղեկությունն այլ աղբյուրից, այդ թվում՝ վկա Սամվել Ասլանյանից սվաւնալու մասին: Վկաներ Արթուր Ղնոնդյանը ն Սամվել

17

Ասլանյանն իրենց ցուցմունքներում նան նշել են, որ Հայկ Սարգսյանի ն Դավիթ Սիմոնյանի հարաբերությունները շավ լավ են եղել, այդ թվում՝ դեպքից հերո, նրանց միջն որնէ լարվածություն չի եղել, շարունակել են ընկերական շփումը, ինչը փուժողը չի հերքել:

Ի թիվս այլնի դատարանը հաշվի է առնում նան դատաքննությամը հետազուրված ապացույցներով հիմնավորված հերնյալ հանգամանքները` դեպքից առաջ Հայկ Սարգսյանի ն Դավիթ Սիմոնյանի միջն առկա մտերիմ ընկերական հարարբերությունները, դեպքի օրր նրանց միջն որնէ վեճի, ինչպես նան ամիբաարանյալի մոտ տուժողին կյանքից զրկելու ատռերնութ շարժառիթի բացակայությունը (ամեն դեպքում դավաքննությամբ այդպիսին չի պարզվել) դեպքից անմիջապես հերո ամբասպտաւնյալի դրսնորած վարքագիծը (տուժողին օգնություն ցույց տալը, նրան անհապաղ հիվանդանոց տեղափոխելը, բուժման հետ կապված հարցերը կազմակերպելը ն ծախսերը հոգալը), դեպքից հերո վերջիններիս փոխհարարբերությունների բնույթը (ընկերական շփումը շարունակելը, տուժողին աշխատանքի ընդունման հարցում աջակցելը):

Դատարանն արձանագրում է, որ վկաների ցուցմունքներում պարունակվող նշված տեղեկությունները ն վերր թվարկված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ առաջացնում են ողջամիտ կասկածներ՝ ամբաարանյալի մոտ տուժողին կյանքից զրկելու ուղղակի դիվավորության առկայության հարցի շուրջ:

Նշված կասկածների համատեքարում ուշադրությանն արժանի է այն, որ դատարանում հարցաքննվելիս տուժողը` Արթուր Սիմոնյանի հայտնած տվյալների վկայակոչմամբ նշելով, որ կրակելուց հերո վերջինս Հայկ Սարգսյանից վերցրել է զենքը, չի պնդել, որ ամբասվաւնյալը փորձել է կատարել հաջորդ կրակոցը:

(-)

Այսպիսով, նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ բավարար հիմքեր են տալիս կասկածի տակ դնելու ամրաարանյալին մեղսագրված արարքում սպանության փորձի հանցակազմի աուբյեկտիվ կողմի, մասնավորապես դրա պարփադիր հատկանիշ հանդիսացող` ուղղակի դիտավորության ձնով մեղքի առկայությունը, որպիսի կասկածը չի կարող փարատվել պավշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:

18

(-)

Այսպիսով, դատաքննության արդյունքում չփարատված է մնում կասկածն առ այն, թե մեղքի որ ձնով է կատարվել քննարկվող արարքը՝ նկատի ունենալով, որ գործում առկա ապացույցները բավարար չեն այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ ն լրիվությամի բացահայտելու համար, իսկ նոր ապացույցներ ձեռք բերելու հնարավորությունները ապառոված են: Հեվանարբար, անմեղության կանխավարկածի ակզբունքից ելնելով, տվյալ պայմաններում Հայկ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցվաեւծ լինելու վերաբերյալ բոլոր չփարատված կասկածները պեվղք է մեկնաբանվեն հոգուվ ամբաստեւնյալի:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի Էին մասր պատասխանավվություն է սահմանում անզգուշությամբ մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար: Այդ արարքը սաբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է անզգուշությամբ, որը կարող է դրսնորվել ինչպես ինքնավարեւհությաւն, այնպես էլ անփութության ձնով:

Վերը շարադրվածի հիման վրա, ամբաատրանյալին Օ։»առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուվ: վերջինիս, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ ն օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ դատարանն ապացուցվեաւծ է համարում, որ Հայկ Սարգսյանը հրազենային զենքից կրակելու հետնանքով Դավիթ Սիմոնյանի առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, որպիսի արարքը կատարել է անզգուշությամբ: (...) Հենաբար, դատարանը հաստաւտված է: համարում, որ ամբաատաւնյալը հանցանքը կատարել է հանցավոր ինքնավատահությամը, այսինքն՝ նախավեսել է իր գործողությունների՝ հանրության համար վտանգավոր հետնանքների առաջացման հնարավորությունը, սակայն առանց րավարար հիմքերի՝ ինքնավարահորեն հույս է ունեցել, որ դրանք կկանխվեն:

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ Հայկ Սարգսյանի կափարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34104-րդ հոդվածի Էին մասով որակված արարքին տրվել է սխալ իլավական գնահատական, այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցակազմի

19

հատկանիշներին, ուարի այն պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի Լին մասով:

(-)

Անդրադառնալով Հայկ Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի Էին մասով առաջադրված մեղադրանքին, դատարանն արձանագրում է հետեյալը.

(-.)

Ըար Հայկ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքի ձնակերպմաւն` վերջինս «քննությամի չպարզված անձից ն հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել ն մինչն 2007 թվականի ապրիլի Էր պահել հրազեն հանդիսացող, 9 մմ տրամաչափի, 7421561 ինքնաշեն դրոշմված համարի, «Տ/ՇՏՂՍԱԵԹ» տեսակի «Ֆ» 266» մոդելի ատրճանակ ն ռազմամթերք հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի թվով 7 փամփուշտներ»:

Վերր նշված 6 պափճառարանությամի դատարանը հաստատել է

դատաքննությամբ հետազոտված 9մմ վմամաչափի 71421361 ինքնաշեն դրոշմված համարներով «ՏԱՇ ՏՂՍԵԽ» վփեսակի «2 226» մոդելի ատրճանակի ն դրա վրա հիմնված մի շարք այլ ապացույցնելի, մասնավորապես` ՀՀՇ ոսվփկանության փորձաքրեագիտական վարչության փտրձագետների կողմից 12.04.2007թ. տրված դատաձգարանական նե դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 603 եզրակացություն, «Առոգրավում կավզաւրելու մասին» 08.08.2018թ. արձանագրության, ՀՀ ոստիկանության պետի 13.07.2009թ. թիվ 16486Ա հրամանի պատճենի ն 14.07.2009թ. թիվ 171 Կպքի ապրանքագրի պատճենի, որպես ապացույցներ օգտագործելու անթույլավկելիությունը, ինչի արդյունքում դրանք հանվել են այն գործում առկա ապացույցների կազմից:

Այսպիսով, տվյալ պարագայում գործում բացակայում է ոլ. ապացույց` Հայկ Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի Լին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված փաստերը պարզելու հաւմար:

Ընդ որում, հարկ է նշել, որ անգամ նշված նյութերի` թույլավտելի ապացույցներ լինելու դեպքում, դրանց ն գործում աոկա այլ ապացույցների հաւմաւկցությաւն հիման մրա նս հնարավոր չէր լինի հիմնավորված համարել համապատասխան մեղադրանքը:

20

Այսպես, մեղադրանքի ձնակերպումից պարզ չէ, թե ինչ հանգամանքներում են ձեռք բերվել ն կոնկրար որտեղ են պահվել նշված առարկաները: Եթե անգամ հաարատփված լիներ, որ Հայկ Սարգսյանը մեղադրական եզրակացությունում, նկարագրված հանգամանքներում կրակել է 9մմ տրամաչափի 742561 ինքնաշեն դրոշմված համարներով «ՏՕ Տ41ՍԵԽ» փեսակի «7 226» մոդելի ատրճանակից, ապա միննույն է, դա չէր կարող բավարար լինել այն ապօրինի ձեռք բերելու ն պահելու մեղադրանքն ապացուցված համարելու համար: Ըսվւ. գործում առկա փաստական տվյալների, դեպքը տեղի է ունեցել Հայկ Սարգսյանի բնակարանի նկուղային հարկում գտնվող` անվփանգության աշխատակիցների համար նախատեսված սենյակում, նոյն հասցեում բնակվել են նան ամբատրանյալի ընտանիքի անդամները, այդ թվում՝ Ալեքսանդր ն Նարեկ Սարգսյանները: Վերոգրյալից բխում է, որ հիշյալ սենյակը կարող Լր օգտագործվել նան այլ անձանց` Հայկ Սարգսյանի ընտանիքի անդամների, անվվանգության աշխատակիցների կողմից: Հեւրնաբար, այդ սենյակում ատրճանակի գտնվելու փատրն ինքնին չի կարող հանգեցնել հենության, ոլ այն ձեռք է բերվել ն պահվել այնտեղ հենց Հայկ Սարգսյանի կողմից: Գործում առկա ապացույցներից ամբաարանյալի մոտ զենքի առկայությաւն մասին փաստրական փվյալնեն պարունակում է վկա Արթուր Ղնոնդյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը: Մասնավորապես վկան հայտնե է, որ դեպքից առաջ մի երկու անգամ Հայկ Սարգսյանի ձեռքին տեսել է զենք, սակայն չի կարող ասել, թե այն զենքը, որն իրեն ներկայացրել են ոստիկանությունում, նրա զենքն է, թն ոչ: Հաշվի առնելով, որ Արթուր Ղնոնդյանի ցուցմունքը չի պարուն