Կարապետյան — ԵԴ/1145/01/19

ՀԱՆ 4215. ԵԴ/145/01/19

(2 ՀԱՒ իլ ի Ֆ

7. Տն

վ Մ եՐ

ԳԱԻ ԹԵ)

Նոխու՝

ա 252

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում

Նախագահող դատավոր՝ Ա.Դանիելյան

դատավորներ՝ Ս.Մարաբյան

Ա.Վարդանյան

6 հունիսի 2025 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Նարեկ Կարենի Կարապետյանի ն Տիգրան Վլադիմիրի Ասլանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2022 թվականի հունվարի 19-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանի ն տուժող Վահե Պարազյանի ներկայացուցիչ Ս.Սաֆարյանի վճռաբեկ բողոքները,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1 2019 թվականի հուլիսի 4ին ՀՇ ոստիկանութան Երնան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում, 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ` ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի ն 118-րդ հոդվածի հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 15863319 քրեական գործը:

20199 թվականի հուլիսի 9-ին քրեական գործը նախաքննություն կատարելու համար ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն ն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին:

2019 թվականի հուլիսի 12-ին քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի հատկապես կարնոր գործերի քննության գլխավոր վարչության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության վարչություն:

2. Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի հուլիսի 15-ի որոշմամբ Նարեկ Կարենի Կարապետյանը ն Տիգրան Վլադիմիրի Ապանյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալ ն նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:

2.. Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի դեկտեմբերի 10-ի որոշմամբ Նարեկ Կարապետյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է ն վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով ն 118-րդ հոդվածով:

2.2. Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի դեկտեմբերի 1-ի որոշմամբ Տիգրան Ասլանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է ն վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով ն երկու դրվագզ՝ 118-րդ հոդվածով:

2.3. Մույն քրեական գործով, ինքնությունը չպարզված անձանց մասով, 2019 թվականի դեկտեմբերի 1Լին որոշում է կայացվել քրեական գործից մաս անջատելու ն առանձին վարույթում առանձնացնելու մասին, որին տրվել 69109719 համարը::

ւ Տես նյութեր, հատոր 11, թերթ 101:

Յ

3. 2019 թվականի դեկտեմբերի 25ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան):

4. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2021 թվականի փետրվարի 1-ի դատավճռով ճանաչվել ն հռչակվել է Նարեկ Կարապետյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ ն 118-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ ն նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է:

Նույն դատավճռով ճանաչվլ նե հռչակվլ է Տիգրան Ասլանյանի

անմեղությունը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով ն երկու դրվագ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ ն նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է:

5. Վերոնշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել մեղադրող Գ.Ալոյանը, տուժող Գ.Բալասանյանի ներկայացուցիչ Մ.Մարգարյանը ն տուժող Վ.Պարազյանի ներկայացուցիչ Ս.Սաֆարյանը:

5.1. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի (այսուհետ` նան Վերաքննիչ դատարան) 2022 թվականի հունվարի 19-ի որոշմամբ վերոհիշյալ վերաքննիչ բողոքները ամբաստանյալ Տ.Ասպանյանի մասով մասնակիորեն բավարարվել են. Տիգրան Ասլանյանի նկատմամբ, «Սիզոնս» ռեստորանի դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117րդ ն 18րդ հոդվածներով, Առաջին ատյանի դատարանի արդարացման դատավճիռը բեկանվել ն փոփոխվել է, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ ն 18րդ հոդվածներով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ն գործի վարույթը կարճվել՝ այդ հոդվածներով նրան քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով՝ բավարարելով Տ.Ասլանյանի միջնորդությունը:

5.2. Վերաքննիչ դատարանի նույն որոշմամբ Նարեկ Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ ն 118-րդ հոդվածներով կայացված արդարացման դատավճիռը թողնվել է անփոփոխ՝ որոշման մեջ նշված լրացուցիչ պատճառաբանությամբ:

5.3. Դատավճիռը մնացած մասերով թողնվել է անփոփոխ:

4

5.4. ՇԸ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր, տվյալ գործով նախագահող Ա.Դանիելյանը, Նարեկ Կարապետյանի նկատմամբ կայացված արդարացման դատավճիոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով («Միզոնս» ռեստորանի դրվագով) անփոփոխ թողնելու մասով, մնացել է հատուկ կարծիքի:

6. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակա։՝։ լԳ.Բաղդասայաը նե տուժող Վ.Պարազյանի ներկայացուցիչ Ս.Սաֆարյանը բերել են վճռաբեկ բողոքներ, որոնք Վճռաբեկ դատարանի՝ 2022 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ ընդունվել են վարույթ»: Վճռաբեկ դատարանը 20235 թվականի նոյեմբերի 15ի որոշմամբ սահմանել է վճռաբեկ բողոքների քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքները քննվում են հետնյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

7. ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանը (այսուհետ՝ նան առաջին բողոքաբեր) գտել է, որ Վերաքննիչ դատարանի որոշումն օրինական ն հիմնավոր չէ, ստորադաս դատարանների կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ, որը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը:

7.. Բողոքաբերը նշել է, որ ստորադաս դատարանները գործով ձեռք բերված փաստական տվյալները ճիշտ չեն գնահատել, դրանք այլ ապացույցների հետ համակցության մեջ չեն դիտարկվել ն արդյունքում ամբաստանյալներն անհիմն արդարացվել են:

Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք իրենց համակցությամբ հաստատում են Նարեկ Կարապետյանի ն Տիգրան Ասլանյանի մեղավորությունը նրանց առաջադրված մեղադրանքներում: Ուստի, ամբաստանյալ Նարեկ Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ ն 118-րդ հոդվածներով, իսկ Տիգրան Ասլանյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով " Շամաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի անցումային դրույթները կարգավորող՝ 485-րդ հոդվածի 8-րդ մասի, սույն բողոքները քննվում են մինչն 2022 թվականի հուլիսի 1-ը գործող

5

(Ալեք Մանուկյան փողոցի դրվագով) արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր առկա չեն:

Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ ՝Ն.Կարապետյանին ն Տ.Ապանյանին առաջադրված մեղադրանքներում հնարավորինս մանրամասնորեն ն հստակ նշվել են արարքների քրեաիրավական որակման հիմքում ընկած օ`փաստերը՝ հանցագործության դեպքի ն դրա հետ կապված հանգամանքների մանրակրկիտ նկարագրությամբ, որպիսի փաստական տեղեկությունները հնարավոր է եղել ձեռք բերել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում կատարված նախաքննությամբ: Մինչդեռ, ստորադաս դատարանների կողմից պատշաճ ուշադրութան չեն արժանացել|Սյլթէական նշանակություն ունեցող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են՝ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի գործողությամբ մյուսի գործողությունները փոխլրացնելու հանգամանքը, այսինքն տվյալ դեպքում առկա է ամբաստանյալների կողմից «համատեղությամբ» հանրային վտանգավոր արարք կատարելու փաստ: «Համատեղությունն» արտահայտվում է նրանում, որ հանցագործության մասնակիցներից յուրաքանչյուրի գործողությունները փոխադարձ լրացնում են միմյանց ն ուղղված են կոնկրետ հանցանքի կատարմանը: «Համատեղության» դեպքում առաջացած հետնանքը բոլոր հանցակիցների համար ընդհանուր է ն միասնական, իսկ յուրաքանչյուրի արարքը պատճառական կապի մեջ է ընդհանուր հանցավոր հետնանքի հետ:

7.2. Բողոքաբերը նշել է, որ Ն.Կարապետյանին ու Տ.Ասլանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումներով ն մեղադրական եզրակացությամբ հստակ ամրագրված են ամբաստանյալների գործողությունները: Բողոքաբերն ընդգծել է, որ ստորադաս դատարանների այն փաստարկը, որ ամբաստանյալներին առաջադրվել է նույնանման մեղադրանք՝ համանման ձնակերպումներով, բավարար չէ մեղադրանքներն անորոշ դիտարկելու համար՝ նկատի ունենալով, որ փաստացի նույնական են եղել վերջիններիս կողմից կատարած արարքները, իսկ մեղադրանքի ձնակերպման մեջ չնշելը, թե օրինակ՝ ամբաստանյալներից որի հարվածն է դիպել տուժողի այտին, իսկ որինը քթին՝ մեղադրանքն անորոշ չի դարձնում: Ավելին, ակնհայտ անհիմն է ն մեղադրանքի որոշակիության սկզբունքի հետ որնէ աղերս չունի այն փաստարկը, որ մեղադրանքի ձնակերպման մեջ նշված չէ, թե հատկապես

6

որ պահին է ամբաստանյալների մոտ առաջացել տուժողին հարվածելու դիտավորությունը: Որնէ նշանակություն չունի, թե նման դիտավորություն երկու ամբաստանյալների մոտ ծագել է միանգամից, թե մյուսինն ավելի ուշ, կամ այն առաջացել է օրինակ՝ ավտոմեքենան վարելիս, այն կանգնեցնելիս, թե արդեն ավտոմեքենայից դուրս: Նարեկ Կարապետյանի ն Տիգրան Ասլանյանի կողմից կատարված հանցագործությունները շարադրված են հստակ, մեղադրական եզրակացութան եզրափակիչ մասում էլ ամրագրված է, որ նրանց

գործողությունները փոխլրացրել են մեկը մյուսին:

73. Բողոքաբերը նշել է նան, որ դատաքննության սկզբնական փուլում, մեղադրական եզրակացութան եզրափակիչ մասը հրապարակվելուց հետո, դատարանի հարցին ի պատասխան, թե պարզ է առաջադրված մեղադրանքը, ն' Նարեկ Կարապետյանը, ն' Տիգրան Ասլանյանը փաստել են, որ իրենց հասկանալի է, թե ինչում են մեղադրվում: Հետնաբար չի կարող խոսք լինել նրանց պաշտպանության իրավունքի խախտման մասին, քանի որ ամբաստանյալների համար հասկանալի է եղեզ, թե ինչում են նրանք մեղադրվում, ինչն էլ հնարավորություն է տվել նրանց՝ իրացնելու իրենց պաշտպանության իրավունքն առանց որնէ սահմանափակումների ն խոչընդոտների:

74. Բողոքի հեղինակը գտելթէ, որ ստորադաս դատարանների

եզրահանգումները կատարվել են մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն առանձին-առանձին գնահատելու արդյունքում, այնինչ դրանք անհրաժեշտ էր գնահատել համակցության մեջ: Յուրաքանչյուր ապացույցի բավարարությունը գնահատելիս դրանք չեն համադրվել մնացած ապացույցների հետ ն կատարվել է եզրահանգում, որ դրանցից յուրաքանչյուրը բավարար չէ ամբաստանյալների մեղավորությունն ապացուցելու համար:

Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ դեպքի տեսագրությամբ ակնհայտ է Նարեկ Կարապետյանի կողմից` Վահե Պարազյանին մեկից ավելի անգամ ձեռքերով հարվածներ հասցնելը. «Փարկինգ սիթի սերվիս» ՓԲ ընկերությունից ստացված Երնանհ Աեք Մանուկյան 9 հասցեի դիմաց՝ փողոցը

տեսանկարահանող տեսագրություննեի լազերային սկավառակներով ն տեսանյութը զննելու մասին արձանագրությամբ միանշանակ հիմնավորվում է

7

Նարեկ Կարապետյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի կատարումը, հետնաբար՝ ստորադաս դատարանների գնահատականն առ այն որ վարույթն իրականացնող մարմինը Նարեկ Կարապետյանի մեկ հարվածից հետո մնացածն արձանագրել է որպես «անկանոն շարժումներ», աղերս չունի օբյեկտիվ իրականության հետ ն դատարանների կողմից նման գնահատական տալը կարելի է մեկնաբանել որպես փաստերի խեղաթյուրում: Այսինքն` տուժող Վահե Պարազյանի ցուցմունքը հիմնավորվում է առավել բարձր ապացուցողական արժեք ունեցող տեսանյութով: Այդ տեսանյութի ն տուժող Վ.Պարազյանի ցուցմունքի համադրմամբ ակնհատ է. որ -՞`Նարեկ Կարարապետյանը նպատակաուղղված գործողություններ է կատարում` ձեռքերով հարվածներ հասցնելով տուժողին, այլ ոչ թե անկանոն շարժումներ է կատարում ձեռքերով, որի տրամաբանական անհրաժեշտությունն էլ չի եղել:

7.5. Ամփոփելով վերոգրյալը, բողոքաբերը նշել է, որ առաջին դրվագով (Ալեք Մանուկյան փողոցում տեղի ունեցած միջադեպ) Նարեկ Կարապետյանի ն Տիգրան Ապանյանի գործողություններում, հակառակ ստորադաս դատարանների կարծիքների, առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը, ուստի՝ ստորադաս դատարանների եզրահանգումներն անհիմն են, իսկ առաջադրված մեղադրանքները հաստատվում, հիմնավորվում են պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցներով:

7.6. Բողոքաբերն իր համաձայնությունն է հայտնել Վերաքննիչ դատարանի հետ առ այն, որ «Սիզոնս» ռեստորանի դրվագով ամբաստանյալ Տիգրան Ասլանյանն անհիմն էր արդարացվել: Մակայն, ինչ վերաբերում է «Սիզոնս» ռեստորանի դրվագով մյուս ամբաստանյալին Նարեկ Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով վերագրված արարքին ապա վճռաբեկ բողոքի հեղինակը գտնում է, որ Վերաքննիչ դատարանը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները համադրելիս ն գնահատելիս թույլ է տվել դատական սխալ՝ դատավարական ն նյութական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա՝ տվյալ դեպքում հանգեցնելով ամբաստանյալ Ն.Կարապետյանին այդ հոդվածով անհիմն արդարացնելուն:

8

77. Ըստ բողոքաբերի՝ ստորադաս դատարաններն ուղղորդվել են խիստ սուբյեկտիվ գնահատմամբ, փաստելով, որ գործով անցնող մի շարք վկաների, տուժողների, ամբաստանյալ Տիգրան Ասլանյանի նախաքննական ցուցմունքները, դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը, տեսագրության զննությունը, ինչպե, նան հեռախոսազանգերի վերծանումների համադրությունն դեռնս բավարար չեն ամբաստանյալների մեղքն ապացուցված լինելու համար: Դատարանները մի շարք օբյեկտիվ ապացույցներ բավարար չհամարելով՝ դրնսորել են ակնհայտ կողմնակալ վարքագիծ, մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներն առանց փաստերի վկայակոչման ստորադասել են մնացած ապացույցների համեմատ անգամ այնպիսի օբյեկտիվ ապացույցներ, ինչպիսիք են տեսագրությունը, դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը, մարմնական վնասվածքներով ՎՊարազյանի լուսանկարը, որպիսի պայմաններում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը:

8. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոքաբեր Գ.Բաղդասարյանը խնդրել է մասնակի բեկանել Վերաքննիչ դատարանի որոշումը ն՝

- Տիգրան Ասլանյանին Երնան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցի դրվագով մեղավոր ճանաչե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18րդ հոդվածով, քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ այդ հոդվածով նրան քրեական

պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով՝ բավարարելով Տ.Ասլանյանի միջնորդությունը,

- Նարեկ Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով

ն 18րդ հոդվածով կայացված արդարացման դատավճիռը փոփոխել` նրան մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ ն 118-րդ հոդվածներով՝ ազատելով պատժի կրումից` հիշյալ հոդվածներով նրան քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:

9. Տուժող Վահե Պարազյանի ներկայացուցիչ Ս.Սաֆարյանը (այսուհետ՝ նան երկրորդ բողոքաբեր) գտել է, որ Վերաքննիչ դատարանի որոշումն օրինական ն հիմնավոր չէ, ստորադաս դատարանների կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ, որը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը:

9

Բողոքի հեղինակը նշել է, որ վարույթն իրականացնող մարմնի հետնությունն առ այն, թե Վ.Պարազյանը ծեծի է ենթարկվել այն պատճառով, որ անհարգալից արտահայտություններ է կատարել Կարապետյանների հասցեին՝ հիմնավորված չէ ն հենված է բացառապես Նարեկ Կարապետյանի հայտարարության վրա:

Բողոքաբերն ընդգծել է, որ կատարված արարքի շարժառիթը հանդիսացել է այն, որ Վահե Պարազյանը հրաժարվել է Նարեկ Կարապետյանի հորեղբոր՝ ռուսաստանաբնակ մեծահարուստ Սամվել Կարապետյանի պահանջած 10.000.000 (տասը միլիոն) եվրո գումարը տալ: Նարեկ Կարապետյանը շորթմամբ Վահե Պարազյանից առանձնապես խոշոր չափի գումար հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել իր ընկերոջ՝ Տիգրան Ասլանյանի հետ, ն Վ.Պարազյանին վախեցնելու կամ ճնշելու նպատակով, 2019 թվականի հուլիսի 3-ին՝ ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երնան քաղաքի Ա.Մանուկյան փողոցի 9-րդ հասցեում բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ՝ ծեծի է ենթարկել նրան, որից հետո, նույն օրը՝ ժամը 22.30ի սահմաններում Վ.Պարազյանն ու Ն.Կարապետյանը հանդիպել են սրճարանում, որտեղ վերջինս շարունակելով հանցավոր մտադրության իրագործումը՝ Վ.Պարազյանից պահանջել է վճարել 10.000.000 (տասը միլիոն) եվրո գումարը:

Բողոքաբերը նշել է, որ տուժող Վ.Պարազյանը ն նրա շրջապատը գործի քննության ամբողջ ընթացքում պնդել են, որ ենթադրյալ հանցագործությունը կատարվել է 10.000.000 (տասը միլիոն) եվրո գումարի շորթման նպատակով, ուստի արարքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածով:

Ըստ բողոքաբերի՝ ստորադաս դատարանների հետնությունները չեն բխում գործի փաստական հանգամանքներից, իսկ կայացրած արդարացման դատավճիռը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:

10. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոքաբեր Ս.Սաֆարյանը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի արդարացման դատավճիոր ն այն մասնակի փոփոխելու մասին Վերաքննիչ դատարանի որոշումն ու գործն ուղարկել ստորադաս դատարան՝ նոր քննության:

10

Վճոաբեկ բողոքի պատասխանը.

1. Ամբաստանյալ Նարեկ Կարապետյանի պաշտպան Արմեն Ֆերոյանը ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանի բողոքի վերաբերյալ ներկայացրել է վճռաբեկ բողոքի պատասխան՝ խնդրելով այն մերժել` անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

12. Նարեկ Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ ն 118-րդ հոդվածներով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքների համար, որ նա «2019թ. հուլիսի «Օ03»-ին՝ ժամի «19:30»-ի սահմաններում, ընկերոջ` Տիգրան Ասլանյանի հեվ, վերջինիս պատկանող «100 Լոռոմ Շատ» մակնիշի «41 ՇՇ 362» հաշվառման համարանիշների ավտոմեքենայով Երնան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցով երթնեկելու ընթացքում նույն փողոցի թիվ 9-րդ հասցնի դիմաց նկատելով նախկինում իր հարազատների հասցեին ոչ հարգալից արտահայտություններ հնչեցրած Վահե Պարազյանին, Տիգրան Ասլանյանի հետ դուրս են եկել ավտոմեքենայից ու մոտեցել վերջինիս, ինչից հեփտ Տիգրան Ասլանյանի հետ ձեռքերով մի քանի անգամ դիտավորությամբ հարվածել՝ ծեծի են ենթարկել Վահե Պարազյանին՝ վերջինիս պատճառելով ֆիզիկական ցավ, որից հերո հեռացել են:

Այնուհետն՝ Երնան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում տեղի ունեցած միջադեպից մի քանի ժամ անց՝ 2019թ. հուլիսի «Օ4»-ին՝ ժամի «00:15»-ի սահմաններում, պայմանավորվածության համաձայն` Նարեկ Կարապետյանը Վահն Պարազյանին հանդիպել է Երնան քաղաքի Մաշտոցի 15/5 հասցնում գործող, իրենց ընտանիքին պատկանող «Սիզոնս» ոնարորանում, որտեղ շարունակելով նախորդ օրը տեղի ունեցած վիճարանությունը, Վահե Պարազյանի առողջությանը մարմնական վնասվածքներ պատճառելու միասնական դիվավորությամի, Տիգրան Ասլանյանի ն ինքնությունները չպարզված անձանց հեվ, գիվաւկցելով ու լրացնելով մեկը մյուսի գործողությունները, հարվածներ են հասցրել վերջինիս դեմքին ն մարմնի տարբեր մասերին ն նրա առողջությանը պատճառել թեթնե վնաս, առողջության կարճավտն քայքայումով, որոնք Վ.Պարազյանի մոտ արտահայտվել

1

են դեմքի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քնրծվածքների, արյունազեղումների, պավտված վերքի, աջից բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի վնասման, գանգուղեղային տրավմայի, մեջքի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, ձախ բազկի շրջանի արյոււազեղման, ձախ նախաբազկի շրջանի քերծվածքի ձնով»:

12.1. Տիգրան Ապանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով ն երկու դրվագ՝ 118-րդ հոդվածով, մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքների համար, որ նա «2019թ. հուլիսի «Օ03»-ին՝ ժամի «19:30»-ի սահմաններում, իրեն պատկանող «10օ0մտ ռոմ Շուտ» մակնիշի «41 ՇՇ 362» հաշվառման համարանիշների ավտոմեքենայով, ընկերոջ` Նարեկ Կարապերյանի հետ Երնան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցով երթնեկելու ընթացքում նույն փտղոցի թիվ 9-րդ հասցնի դիմաց նկատելով նախկինում Նարեկ Կարապեմյաւնի հարազատների հասցեին ոչ հարգալից արվահայտություններ հնչեցրած Վահե Պարազյանին, Նարեկ Կարապեվպյանի հետ դուրս են եկել ավտոմեքենայից ու մոտեցել վերջինիս, ինչից հեվտ Նարեկ Կարապետյաւնի հետ ձեռքերով մի քանի անգամ դիտավորությամբ հարվածել՝ ծեծի են ենթարկել Վահե Պարազյանին՝ վերջինիս պատճառելով ֆիզիկական ցավ, որից հետո հեռացել են:

Այնուհետն՝ Երնան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում տեղի ունեցած միջադեպից մի քանի ժամ անց՝ 2019թ. հուլիսի «Օ4»-ին՝ ժամի «00:15»-ի սահմաններում, պայմանավորվածության համաձայն՝ Նարեկ Կարապետյանը, Տիգրան Ասլանյանը ն ինքնությունները չպարզված անձինք Վահն Պարազյանին հանդիպել են Երեան քաղաքի Մաշվտցի 155 հասցեում գործող «Սիզոնս» ռեատորանում, որտեղ շարունակելով նախորդ օրը տեղի ունեցած վիճաբանությունը Վահե Պարազյանի առողջությանը մարմնական վնասվածքներ պատճառելու միասնական դիտավորությամբ, Նարեկ Կարապետյանի ն ինքնությունները չպարզված անձանց հեվ. գիտակցելով ու լրացնելով մեկր մյուսի գործողությունները, հարվածներ են հասցրել վերջինիս դեմքին ն մարմնի տարբեր մասերին ն նրա առողջությանը պատճառել թեթն վնուս, առողջության կարճատն քայքայումով, որոնք Վ.Պարազյանի մու արտահայվպվել են դեմքի շրջանի փափուկ 3Տես նյութեր, հատոր 11, թերթեր 44-60:

12

հյուսվածքների սալջարդի, քերծվածքների, արյունազեղումների, պատոված վերքի, աջից բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի վնասման, գանգուղեղային փրավմայի, մեջքի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, ձախ բազկի շրջանի արյունազեղման, ձախ նախարազկի շրջանի քերծվածքի ձնով: Նշված վիճաբանության ընթացքում Վահե Պարազյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելուց հետո, Տիգրան Ասլանյանը ն ինքնությունները չպարզված անձինք հարձակվել ու մի քանի անգամ դիտավորությամի հարվածել՝ ծեծի են ենթարկել «Սիզոնս» ոնատորանում գվնվող, Վահե Պարազյանի ընկերոջը՝ Գարրիել Բալասանյանին՝ վերջինիս պատճառելով ֆիզիկական ցավ»":

Թ. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով արձանագրվել է. «(..) Դատարանը գալիս է այն հետնության, որ առաջին դրվագով (Ալ.Մանուկյան փողոցի հմ.9 հասցեխ դիմաց տեղի ունեցած միջադեպի) Նարեկ Կարապեմյեւնի ն Տիգրան Ասլանյանի գործողություններում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի ԱՑրդ հոդվածի հանցակազմի օբյեկփիվ կողմի, քանի որ միջադեպի մասնակիցների վաարիքը, առողջական վիճակը, ֆիզիկական վվյալները, Ն.Կարապաերյանի կողմից տուժողի դեմքին հասցված մեկ հարվածի տեղակայումը, ն Ն.Կարապետյանի ն Տ.Ասպլանյանի ձեռքերի անկանոն շարժումների բնույթն իրենց համակցությամբ չեն կարող վկայել, որ հարվածները եղել են բազմակի ու պատճառված հարվածով, կամ ձեռքերի անկանոն շարժումներով տուժողին պատճառվել է ֆիզիկական ցավ:

(-)

Սույն գործի նյութերով նախաքննության մարմինը Նարեկ Կարապերյանին ն Տիգրան Ասլանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ԱՑ-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքին տվել է այն նույնաբովանդակ ձնակերպումը, որ Նարեկ Կարապետյանը ն Տիգրան Ասլանյանը մոտեցել են Վահե Պարազյանին «ինչից հետո ձեռքերով մի քանի անգամ դիտավորությամբ հարվածել՝ ծեծի են ենթարկել Վահե Պարազյանին՝ վերջինիս պատճառելով ֆիզիկական ցավ»:

Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից այն գործով ամբաստանյալներին առաջադրվել է միննույն մեղադրանքն առանց «Տես նյութեր, հատոր 11, թերթեր 80-96:

13

հստակեցնելու ենթադրյալ հանցավոր արարքին նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության բնույթն ու աստիճանը: Ամբատրանյալներին առաջադրված մեղադրանքի ձնակերպումից չի երնում, թե նրանցից յուրաքանչյուրին մեղսագրված արարքն ինչպես է դրսնորվել ն ինչում է արտահայտվել, ն թն նրանցից ով է հարվածել տուժողին ն քանի անգամ:

Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մաղլադրանքի նման ձնակերպման պայմաններում չի ապահովվել քրեական օրենքով արգելված արարքի կատարման մեջ մեղադրվող անձանց իրենց դեմ առաջադրված մեղադրանքի փաստական հիմքերի մասին տեղեկանալու իրավունքը, հետնարար չի ապահովվել նան ամրատրանյալների պաշտպանության իրավունքի իրականացումը, որպես արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի իրականացման Օ։Օպահանջները բավարարող երաշխիք: Մալադրանքի նման ձնակերպման պայմաններում, երբ յուրաքանչյուր հանցակցի մասով իրավախախտման փաարը կոնկրերացված չէ, իսկ դրա հանգամանքներն անհատականացված չեն, հնարավոր չէ անձնական պատասխանավպվության, ըսվ մեղքի պատասխանատվության նե արդարության ու պատասխանատվությաւն անհատականացման սկզբունքներին համապատասխան պարզել ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 3րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանապվության ենթարկելու հիմքի առկայությունը, հանցակիցների մեղավորության աարիճանը ն քրեաիրավական նշանակություն ունեցող այլ հարցերի ճիշտ լուծումը:

Այսպիսով, Դատարաւնր գտնում, որ այն դրվագով նախաքննական մարմնի կողմից նեերկայացված մեղադրանքը նան արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի իրացման առումով հստակեցված չէ, նախաքննական մարմինը դատավարական փաստաթղթերում մեղադրանքը ձնակերպելիս սահմանափեաւկվել Էէ միան ափտվյալ արարքով արգելված հանցակազմի ընդհանրական նկարագրությաւմը:

(-)

Վերոգրյալների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ առաջին դրվազով (Ալ.Մանուկյան փողոցի հմ.9 հասցեի դիմաց տեղի ունեցած միջադեպի) պետք է ճանաչել ն հոչակել Նարեկ Կարապետյանի ն Տիգրան Ասլանյանի անմեղությունը

14

ՀՀ քրեական օրենսգրքի Արդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում՝ արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:

(-)

Ինչպես ն առաջին դրվագով, երկրորդ դրվագով ես, հիմք ընդունելով միննույն պատճառարաւնությունները, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրանքի նման ձնակերպման պայմաններում չի ապահովվել քրեական օրենքով արգելված արարքի կատարման մեջ մեղադրվող անձանց իրենց դեմ առաջադրված մեղադրանքի փաստական հիմքերի մասին տեղեկանալու իրավունքը, հետնարար չի ապահովվել նան ամրատրանյալների պաշտպանության իրավունքի իրականացումը, որպես արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի իրականացման Օ։Օպահանջները բավարարող երաշխիք: Մալադրանքի նման ձնակերպման պայմաններում, երբ յուրաքանչյուր հանցակցի մասով իրավախախտման փարը կոնկրետացված չէ, իսկ դրա հանգամանքներն անհատականացված չեն, հնարավոր չէ անձնական պատասխանավպվության, ըսվ մեղքի պատասխանատվության նե արդարության ու պատասխանատվությաւն անհատականացման սկզբունքներին համապատասխան պարզել ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 3րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանապվության ենթարկելու հիմքի առկայությունը, հանցակիցների մեղավորության աարիճանը ն քրեաիրավական նշանակություն ունեցող այլ հարցերի ճիշտ լուծումը (...):

Անդրադառնալով Տիգրան Ասլանյանի ինքնախոսփովանական ցուցմունքների գնահավզտմանը, Դատարանն արձանագիում է, որ դրանք արժանահաւվավ չեն ն չեն բխում գործով ձեռք բերված ն դատաքննությամը հետազոտված ապացույցների համակցությունից ն քրեսւկան գործով ձեռք բերված փաարական տվյալներից: Դատարանը նման եզրահանգման է հանգում նան հաշվի առնելով միջադեպին այլ անձանց մասնակցության վերաբերյալ սույն քրեսւկան գործից անջատված մասով քրեական գործի առկայության փարը:

Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք չեն բերվել նաւն այնպիսի ապացույցներ, որոնք կհաստաւտեին Նարեկ Կարապետյանի կողմից Վահե Պարազյանի առողջությանը դիտավորությամբ թեթն վնաս պատճառելու ն արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հողվածով որակելու

15

հանգամանքը, քանի որ նախաքննության ընթացքում անգամ Վահեն Պարազյանը, չնայած ցուցմունքների իրարամերժ լինելուն, նման տվյալներ չի հայտնել: Վարույթ իրականացնող մարմինն արարքի որակման հիմքում դրել է որն կերպ չհիմնավորված ենթաւդրությունները:

Ինչ վերաբերվում է վաուժողների կողմից դավփաքննությամբ վված ցուցմունքների գնահատմանը, ապա Դատարանը գտնում է բացառապես մեղադրանքի կողմ հանդիսացող ն գործի ելքով շահագրգիռ տուժողների կողմից տված ցուցմունքները, չեն (արող բավարար գնահատվել անձի մեղավորությունը հաստատելու համար, հատկապես այն պայմաններում, երբ գործով ձեռք բերված ծանրակշիո մեծամասնություն կազմող ապացույցներով չի հիմնավորվում անգում, Նարեկ Կարապարյանի կողմից միջադեպի ընթացքում դեպքի վայրում գտեվելու հանգամանքը: Այսինքն, Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործում առկա չէ արժանահավավ. ապացույցների բավարար համակցություն, որը թուլ կտար հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան ապացուցված համարել, որ ամբասվանյալ Ն.Կարապետյաւնը կատարել է այն քրեական գործի երկրորդ դրվագով իրեն մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածով նախատեսված արարքը:

(-)

Ը.) Սույն գործով ամբաստանյալ Նարեկ Կարապետյանի ն Տիգրան Ասլանյանի դեմ ձեռք բերված ապացույցները խնդրահարույց են, քանի որ դրանք չեն հիմնավորվում փոխկապակցված հավաստի ապացույցների րաւվարար ամբողջությաւմը, հետնաբար բավարար չեն կատարված հանցագործության մեջ ամբատրանյալների մեղավորությունը հատրաղպելու համար:

(-)

Այսպիսով, դատաքննությամբ պափշաճ իրավական ընթացակարգի

շրջանակներում ապացույցների բազմակողմանի, լիիվ ն օբյեկտիվ հետազովաաթյան վրա հիմնված ներքին համոզմամբ ն բոլոր ապացույցների՝ միմյանց հետ համադրելու ե դրանք վերաբերելիության ն թույլատրելիության սահմաններում գնահատելու արդյունքում, Դատարանը հանգում է այն հետնության, որ դրանք բավարար չեն երկրորդ` «Սիզոնս» ռեստորանում: տեղի

16

ունեցած միջադեպի դրվագով ամբասվփանյալներ՝ Նարեկ Կարապաերյանի ն Տիգրան Ասլանյանի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու համար, նան հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաարատված համարելու, որ նրանք կատարել են ՀՀ Քրեական օրենսգիքի 17-րդ ն աՑրդ հոդվածներով նախատեսված հանցագործությունները: Բացի այդ, փոխկապակցված բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվեղ, իսկ առկա ապացույցները հիմք չեն տալիս անձի մեղավորության մասին հավասարի եզրահանգումներ անելու ն ապառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավոր միջոցները, այլ կերա մեղադրանքի կողմի ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Նարեկ Կարապետյանին ն Տիգրան Ասլանյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքների փոաւատաեւկաւն հանգաւմանքները հասվաւտված համարելու այն ծավալով, որը կրացառի դրա ապացուցվածությաւն վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:

(-)

Վերոգրյալների հիման վրա Դավարանը գտնում է, որ երկրորդ դրվագով («Սիզոնս» ոնատորսւնում տեղի ունեցած միջադեպի) պետք է ճանաչել ն հոչակել Նարեկ Կարապետյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգիքի 17-րդ հոդվածով ն Տիգրան Ասլանյանի անմեղություն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1Ա7րդ ն Ա8-րդ հոդվածներով առաջադրված մեղադրանքներում` կատարված հանցանքներում ամբաստանյալների մասնակցությունն ապացուցված չլինելու ն նոր ապացույցներ ձեռք բերելու հնարավորությունները սպառված լինելու հիմքով: (...)»:

14. Վերաքննիչ դատարանի որոշման համաձայն` «(..) (Ուսումնասիրելով Ն.Կարապետյանին ն Տ.Ապանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումներում ն մեղադրաւկան եզրակացությունում մեղադրանքի ձնակերպումները (Ալեք Մանուկյան փողոցի դրվագ)՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից սույն գործով ամբաստանյալներին առաջադրվել է նույն մեղադրանքը՝ առանց հարակեցնելու ենթադրյալ հանցավոր արարքին երանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության բնոււթն ու .ատպրիճանը: Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքի ձնակերպումից չի ընկալվում, թե 5 Տե՛ս նյութեր, հատոր 16, թերթեր 138: 153:

17

նրանցից յուրաքանչյուրին մեղսագրված արարքն ինչպես է դրսնորվել ն ինչում է արտահայվգվել, հանցակցության ինչ ձնով են ամիաարանյալները գործել, նրանցից կոնկրետ ով, քանի անգամ է հարվածել տուժողին, նրա մարմնի որ մասերին, արդյոք բոլոր հարվածները դիպչել ն ֆիզիկական ցավ են պատճառել վաւժող Վ.Պարազյանին:

Այսպես, մեղադրանքի ձնակերպման մեջ «դետ» եզրույթի օգտագործումից միայն կարելի է ենթադրել, որ գործով ամբաարանյալներ Ն.Կարապեվտյանը ն ՏԱպանյանը գործել են համատել, քանի որ վերջինիս պատկանող

ավտոմեքենայով փողոցով երթնեկեու ընթացքում նկատել են տուժող Վ.Պարազյանին, իրար հետ դուրս են եկել ավտոմեքենայից ն մոտեցել նրան, որից հեվտ իրար հետ ձեռքերով մի քանի անգամ հարվածել ն ծեծի են ենթարկել տուժողին՝ նրան պատճառելով ֆիզիկական ցավ, ապա հեռացել են:

Թերենս, մեղադրանքի վերոնշյալ ձնակերպումից ՀՀ քրնական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմ է առաջացնում ամբասվաւնյալների կողմից ձեռքերով մի քանի անգամ փտուժովլին հարվածելը, որբի վերջինիս պատճառել է ֆիզիկական ցավ: Մեղադրանքի ձնակերպումից նան ակնհայվ է, որ ամբաստանյալ Ն.Կարապետյանի (ամիաստաւնյալ Տ.Ասլանյանը մինչն դեպքը տուժողին չի ճանաչել) ն տուժողի հանդիպումը տեղի է ունեցել պատահաբար, գործով ամբաարանյալների կողմից ավտոմեքենայով տվյալ փողոցով երթննկելու ընթացքում Ն.Կարապետյանի կողմից Վահն Պարազյանին նկատելու հետնանքով, ով նախկինում Ն.Կարապետյանի հարազատների հասցնեին հնչեցրել էր ոչ հարգալից արտփահայվտություններ: Ընդ ոլչում, տուժողին ավելի շուտ է մոտեցել ամբաատանյալ Ն.Կարապեփտյանը, ն վեճր սկսվել է տուժողի անձր ճշտելուց ն ձախ այտին ուղղված ապտակից: Դրան հաջորդած ամիասվաւնյալ Տ.Ասլանյանի «ձեռքերի անկանոն շարժումները», որոնք նս մեղադրանքի ձնակերպման մեջ չեն նկարագրվել, ամբաարանյալ Ն.Կարապերյանի գործողություննեի հետ համադրմամի քրեական հեվփապնեդման մարմինները գնահատել են որպես տուժողին ծեծի ենթարկել, որն ուղեկցվել է՝ նրան ֆիզիկական ցավ պատճառելով:

Մեղադրանքի ձնակերպումից չի ընկալվում նան, թնե իրար «հեր» գործած ամբաստանյալների մով. որ պահին է ծագել տուժող Վ.Պարազյանին համատեղ

18

ծեծի ենթարկելու դիտավորությունը, ընդ որում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի պարագայում այն կարող էր դրսնորվել բացառապես ուղղակի դիվաւվորությաւն տեսքով:

Այսպես, դատաքննությամի հետազոտված ապացույցներից հետնում է, որ մինչն քննվող դեպքերը լարված փոխհարաբերություններ էին առկա տուժող Վ.Պարազյանի ն ամրաարանյալ Ն.Կարապերյանի ընտանիքի անդամների միջն, տվյալ դրվագով վեճր սկսվել էր վերջինիս կողմից Վ.Պարազյանի ինքնության մեջ հավաստիանալուց ն ապվաւկելուց հետո, սակայն մեղադրանքի ձնակերպման մեջ որնէ խոսք չկա տուժողին մինչ դեպքը չճանաչող, անձամբ նրա հետ որնէ խնդիր չունեցող Տիգրան Ասլանյանի կողմից վեճին ներգրավելու շարժառիթի մասին, որը, գուցեն, կարող էր պայմանավորված լինել մյուս ամիաարանյալ Ն.Կարապետյանի հետ ձնավորված մտերմական հարաբերությունների պատճառով դրա մեջ ներքաշվելու հանգամանքով:

Տվյալ հանգամանքի պարզումն ու մեղադրանքի ձնակերպման մեջ

արտացոլումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Արդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի համատնեքարում ես կարնոր էր, քանի ոլ այդ հանցակազմի առկայությունը փաստելու համար կարնոր է «ծեծել» իրավարանական. եզրույթի տակ ընդգրկվող, ֆիզիկական ցավ պատճառած բոնի գործողության ակտերի (հարվածների) քանակը:

Այլ կերպ` մեղադրանքի նման ձնակերպումից հստակ ն միանշանակ կերպով չի ընկալվում, թե ձեռքերով մի քանի անգամ դիտավորությամբ վաւժողին հարվածելու ն այդ կերպ նրան ծեծի ենթարկելու վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս վարույթն իրականացնող մարմինը նկատի է ունեցել յուրաքանչյուր ամբաատանյալի կողմից մեկից ավելի հարվածներ տուժողին հասցնելու իրավիճակը, թե յուրաքանչյուր ամիաարանյալի կողմից տուժողին առնվազն մեկ հարված հասցնելու ն ընդհանուր հարվածների հանրագումարի արդյունքներով «ծեծելու» հանցակազմի առկայության վերաբերյալ հետնության հանգելու իրավիճակը:

Այսպիսով առաջին դրվագով մեղադրանքի նման ձնեակերսպման

պայմաններում չի ապահովվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Արդ հոդվածով

19

նախատեսված արարքի կատարման մեջ մեղադրվող Ն.Կարապետյանի ն Տ.Ասլանյանի իրավունքը՝ տեղեկանալու նրանցից ուրաքանչյուրի դեմ առաջադրված մեղադրանքի փատրական հիմքերի մասին, հետնարար՝ չի ապահովվել նան նրանց պաշտպանության իրավունքի իրականացումը` որպես արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի իրականացման պահանջները բավարարող երաշխիք:

Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նան, որ մեղադրանքի նման ձնակերպման պայմաններում, երբ յուրաքանչյուր հանցակցի մասով իրավախախտման փարը կոնկրետացված չէ, իսկ դրա հանգամանքներն անհատականացված չեն, հնարավոր չէ անձնական պատասխանավպվության, ըսվ մեղքի պատասխանատվության նե արդարության ու պատասխանատվության անհատականացման ակզբունքներին համապատասխան պարզել ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 3րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանապվության ենթարկելու հիմքի առկայությունը, հանցակիցների մեղավորության աարիճանը ն քրեաիրավական նշանակություն ունեցող այլ հարցերի ճիշտ լուծումը:

Այսպիսով, նախաքննական մարմնի կողմից ներկայացված մեղադրանքն արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի իրացման առումով հարակեցված չէ, նախաքննական մարմինը դատավարական փաստաթղթերում

ամբաստանյալներ Ն.Կարապեվտյանի ն Տ.Ասլանյանի մեղադրանքը ձնակերպելիս սահմանափակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Արդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի օրյեկփիվ կողմի կազմող արարքի միայն ընդհանրական նկարագրությաւմը:

Ավելին, փվյալ դրվագով առկա է նան ապացուցվածության խնդիր, այսինքն՝ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի Արդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում ամիատարանյալներ ՆԿարապետպանն, Օ`ն Տ.Սպանյանի մեղավորությունը հաստատելու հաւմար անհրաժեշտ վերաբերելի, թույլատրելի ն միաժամանակ արժանահավատ ապացույցների բավարար ամբողջությունը, որն իրավաչափորեն արձանագրվել է Առաջին ատյանի դավփարանի կայացրած արդարացման դավզաւլվճոով:

20

Այսպես, դատաբժշկական փորձաքննությաւն 2019թ. հունիսի 25ի թիվ 1237 եզրակացության համաձայն` տուժող Վահե Պարազյանի մարմնին հայտնաբերվել են հետնյալ վնասվածքները` դեմքի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդ, քերծվածքներ, արյունազեղումներ, պատված վերք, աջից բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի վնասում, գանգուղեղային տրավմա, մեջքի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդ, ձախ բազկի շրջանի արյունազեղում, ձախ նախարազկի շիջանի քերծվածք, որոնք պատճառվել են՝ սահմանափակ մակերես ունեցող րութ առարկաների ուղղակի ներգործության հետնանքով, հնարավոր է նշված ժամանակահատվածում ե հանգամանքներում են նրան պատճառել են առողջությանը թեթն վնաս՝ առողջության կարճավն քայքայումով:

Տուժող Վ.Պարազյանը հայտնել է, որ վերոնշյալ բոլոր վնասվածքները նրան են պափճառվել «Սիզոնս» ոնսվտրանի դրվագի ժամանակ, հեփնաբար՝ առաջին դրվագի, մասնավորապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության Օ - դեպքի առկայություն, Օն դրան ամբաստանյալներ Ն.Կարապերյանի ն Տ.Առաքելյանի առնչությունը հաստատելու տեսանկյունով վերոնշյալ դատաբժշկական եզրակացությունն ապացուցողական արժեք չունի:

Որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված «Փարկինգ սիթի սերվիս» ՓԲ

ընկերությունից ստացված, Երնանի Ալեք Մանուկյան 9 հասցեի դիմաց` փողոցը տեսանկարահանող վփեսագրությունների լազերային սկավառակներով ն տեսանյութը զննելու մասին արձանագրությամբ (հատոր 2, գ.թ. 105-Ա, որում վարույթն իրականացնող մարմինն արձանագրել է ընդհանուր 1 վայրկյան փնած վիճաբանությունը: Ըստ դրա՝ առաջինը տուժող Վ.Պարազյանին մոտեցած գործով ամբաստանյալ Ն.Կարապաերյանը աջ ձեռքով ապտակում է նրան, որից տուժողի ակնոցները շպրտվում են, ապա աջ ձեռքով «անկանոն շարժում» է անում տուժողի ձախ ուսի ուղղությամի, իսկ այդ պահին գործով ամբասվտաւնյալ Տ.Ասլանյանը ձախ ձեռքով «Մարվածում» է տուժողին, ապա ամբաարանյալ Ն.Կարապետյաւնը ձախ ձեռքով «անկանոն շարժում» է կատարում փաուժողի մեջքի ուղղությամը, իսկ ամբաստանյալ Տ.Ասլանյանը «փորձում է աջ ձեռքով հարվածել, ապա րոնել տուժողին», ով շրջվելով անցնում է մայթ ն դույա գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից:

21

Վերոնշյալ րժշկական եզրակացությո