Պողոսյան — ԵԴ/1254/06/20

Ի: , ՀԱՐ ի ԵԴ/1254/06/20

ՐՂԹՏԵ Եե

(ե

Լա ի-Ձ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում

Գործ թիվ ԵԴ/1254/06/20

Նախագահող դատավոր՝ Ս.Համբարձումյան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

2021 թվականի նոյեմբերի 9-ին ք.Երնանում

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով մեղադրյալ Հասմիկ Ստեփանի Պողոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2021 թվականի փետրվարի 15-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Հ.Ասլանյանի վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. 2020 թվականի փետրվարի 26ին ՀՀ ոստիկանության քրեական

ոստիկանութան գլխավոր վարչութան կոռուպցիոն ն տնտեսական

հանցագործությունների դեմ պայքարի վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 314-րդ հոդվածի 1-ին մասի ն 264րդ հոդվածի Լին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 58153220 քրեական գործը, որն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտե (այսուհետ նան՝ Նախաքննության մարմին):

2020 թվականի նոյեմբերի 30-ին Նախաքննության մարմինը թիվ 58153220 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կետի հատկանիշներով հարուցել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 59106220 համարը: Նախաքննության մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 59106220 քրեական գործը միացվել է թիվ 58153220 քրեական գործին՝ նախաքննությունը շարունակելով 58153220 համարի ներքո:

Նախաքննության մարմնի՝ 2020 թվականի դեկտեմբերի 17-ի որոշումներով Հասմիկ Ստեփանի Պողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կետով ն նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:

2. Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ նան՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2020 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Նախաքննության մարմնի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Հ.Պողոսյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ, մերժվել է:

3. Երնան քաղաքի դատախազության դատախազ Գ.Ադոնցի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նան՝ Վերաքննիչ դատարան) 2021 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ բողոքը մերժել է՝ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2020 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումը թողնելով օրինական ուժի մեջ:

3

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Հ.Ասլանյանը բերել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2021 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ: Վճռաբեկ դատարանը 2021 թվականի հոկտեմբերի 13-ի որոշմամբ սահմանել է վճռաբեկ բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ:

Դատավարության մասնակիցների կողմից վճռաբեկ բողոքի պատասխան չի ներկայացվել:

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

5. Հասմիկ Պողոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ այն բանի համար, որ «/...) նա, 2006թ. զրաղեցնելով ՀՀ մշակույթի ն երիտասարդության հարցերի նախարարի պաշտոնը, հանդիսանալով պերական մարմնում մշտապես կազմակերպական-փնօրինչական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելով ն անձնական այլ շահագրգովածությունից ելնելով «Արտաւսահմանյան երկրների հեվ. մշակութային համագործաւլկցությաուն հայկական» հասարակական կազմակերպությանն անհատույց օգտագործման իրավունքով տրամադրված Երնան քաղաքի Աբովյան 3 հասցնում գտնվող ն ՀՀ հողային օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի սահմանափակումների ցանկում ընգրկված պատմամշակութային արժեք ներկայացնող շենքի զբաղեցրած հողամասը, հասարակական կազմակերպությաւն նախագահ Արմեն Սմբատյանի օժանդակությաւմը, դարձրել է հասարակական կազմակերպության սեփականությունը անզգուշությամբ առաջացնելով ժանր հետնանքներ, այն է՝ պատմամշակութային այժեք ներկայացնող շենքի զբաղեցրած հողամասն ապօրինի կերպով դարձել Լ մասնավոր .սնփականություն՝ հնարավորություն ընձեռնելով ապօրինի տնօրինողին մասնավոր սեփականություն դարձած արժեքն անարգել տնօրինելու ընդհուպ մինչն օտարել:

Այսպես.

4

Հասմիկ Պողոսյանը, 2006թ. մայիս ամսից զբաղեցնելով ՀՀ մշակույթի ն երիտասարդության հարցերի նախարարի, միաժամանակ Արմեն Սմբատյանի նախագահությամբ գործող «Արտասահմանյան երկրների հետ մշակութային համագործակցությաւն հայկական» հասարակական կազմաւկերպության փոխնախագահի պաշտոնները, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, իր գործունեության ընթացքում, քաջատեղյակ լինելով ՀՀ կառավարության 2004թ. հոկտեմբերի 7-ի թիվ 1616 որոշմամբ սահմանված ՀՍՍՌ մինիարիների ստվետի 1955թ. նոյեմբերի 24ի թիվ 699 կարգադրությամբ «Արտասահմանյան երկրների հեւ մշակութային կապի հայկական ընկերությու» հասարակական

կազմակերպության հաշվեկշոին փոխանցված Երեան քաղաքի Արովյան 3 հասցնում գնվող շենք ՀՀ պատմամշակութային հանրապետական

հուշարձանների ցանկում ընդգրկված լինելու հանգամանքի մասին, ի պաշտոնե ստանձնած լինելով նան պատմամշակութային հուշարձանների պահպանություն ֆունկցիոնալ պարտականությունը, շախադիրական շահագրգովածությունից ելնելով, պաշտոնեական դիրքը դիտավորությամբ ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելով, 2006թ. հունիսի 2-ին Երեանի քաղաքապետարանի իրավասու պաշտոնատար անձանց միջոցով ազացել է քննարկվող հողամասը ՀՀ հողային օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի սահմանափաւկումների մեջ ընդգրկված չլինելու մասին իրականությանը չհամապատասխանող ակնհայտ կեղծ բովանդակությամբ գրություն, որի հիման վրա հիշյալ անշարժ գույքի նկատմամբ 2008թ. մայիսի 50-ին ՀՀ կառավարությանն առընթեր անշարժ գույքի կադապրրի պետական կոմիտեում ապօրինի գրանցվել է «Արտասահմանյան երկրների հետ մշակութային համագործաւլկցությաուն հայկական» հասարակական կազմակերպության սեփականության իրավունքը:

Այնուռետն Հասմիկ Պողոսյանը, Արմեն Սմբատյանի հեփ նախնական համաձայնությամի ե համակատարմամը Երնան քաղաքի Արովյան 3 հասցեում գտնվող պատմամշակութային արժեք հանդիսացող շենքը ն դրա զբաղեցրած հողամասը «Արտասահմաւնյաւն երկրների հել մշակութային համագործակցության հայկական» հասաւրեւկաւկաւն կազմակերպությաւն, սեփաւկանությունը դարձնելով ն

5

տնօրինելով դրա իրական բնույթն ու նշանակությունը, ծագման աղբյուրը թաքցնելու ն խեղաթյուրելու եղանակով, հանցավոր ճանապարհով, այն է՝ 27.06.2012թ. ձնական գործարքի արդյունքում 550.000 ԱՄՆ դոլարով փոխանցվել է (օտարել է) օֆշորում Բրիտանական Վիրջինյան կղզիներում գրանցված, իր մերձավորին պատկանող ընկերության դրանով իսկ օրինականացնելով հանցավոր ճանապարհով արացված գույքը, խեղաթյուրելով գույքի իրական բնույթը ու ծագման աղբյուրը:

Այսպես.

Հասմիկ Պողոսյանը, խախտելով Երնանի քաղաքապետի 2004թ. դեկտեմբերի Լի թիվ 2266-Ա որոշման հիման վրա 2004թ. դեկտեմբերի 17-ին կնքված հողամասի անհատույց մշվաւկան օգտագործման պայմանագրի դրույթները, որով արգելվել է հողամասի անհատույց մշտական օգտագործման իրավունքն այլ անձի փոխանցելը կամ զիջելը, երրորդ անձանց օգտագործման իրավունքով փրամադրելը, ինչպես նան հողը կամ դրա նկատմամի գույքային իրավունքները գրավ դներ կամ ներդնելն այլ իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալում, 2011թ. նոյեմբերի 22-ին Երնան քաղաքի Աբովյան 3 հասցեում գտնվող 201000.000 ՀՀ դրամ գնահատված արժեքով 526.9 քմ. մակերեսով շենքը ն 0,0467 հա մակերեսով հողամասը, որպես ավանդ, ներդրել է «Արտասահմանյան երկրների հետ մշակութային համագործաւլկցությաուն հայկական» հասարակական կազմակերպության խորհրդի որոշմամի հիմնադրված «ԱՕԿՍ» ՍՊ ընկերության կապիտալում ավանդի չափով ավելացնելով կանոնադրական կապիտալը, որից հետո «ԱՕԿՍ» ՍՊ ընկերությունը գրանցել է սեփականության իր իրավունքն Երեան քաղաքի Աբովյան 3 հասցեում գտնվող պատմամշակութային արժեք ներկայացնող շենքի ն հողամասի նկապտմեւմբ:

Այնուռետն 2012թ. հունիսի 27-ին, ՀԿ նախագահ Արմեն Սմբատյանը ՀԿ փոխնախագահ Հ.Պողոսյանի հետ նախնական համաձայնության պայմաններում: ՍՊԸ-ի 100 տոկոս բաժնեմասը 550000 ԱՄՆ դոլարով ձնական գործարքի արդյունքում, նպատակ ունենալով իրականացնել հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի փոխանցու, որը նպատակ է հետապնդել թաքցնել ն

6

խեղաթյուրել այդ գույքի հանցավոր ծագումի, գույքը ձեռք բերելը ն տնօրինելը, օտարել է օֆշորում Բրիտանական Վիրջինյան կղզինելում, գրանցված «Օշրե փրսիֆիք Գլոբրլ Լիմիթիդ» ընկերության տնօրեն, ՀՀ մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանի որդու կնոջը` Ֆրանչեսկա Կուտրուպին: Վերջինս իր հերթին 20.03.2014թ. 100 մտկոս բաժնեմասից 50 փտկոսը 100.525.000 ՀՀ դրամով վաճառել է Արմեն Սմրատյանի ընկեր Սարգիս Մարտիրոսյանին, իսկ 25 տոկոս բաժնեմասը՝ 50.0262.500 ՀՀ դրամով «ԱՕԿՍ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Գոռ Դավթյանի մայր Ադելա Ստեփանյանին, այնուհետն 10.12.2015թ., Սարգիս Մարվտփրոսյանը իր 50 մտկոս բաժնեմասը իր հերթին վաճառել է իր ն Արմեն Սմբատյանի ընդհանուր ընկեր Գագիկ Սայաղյանին (..»:

6. Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ «(...) Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված արարքի վերաբերյալ հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացված միջնորդությամբ, ինչպես նան դրան կից նյութերում առկա չեն այնպիսի բավարար փասվտաւկան տվյալների համակցություն, որոնք հնարավորություն կտային անաչառ դիտորդին եզրակացնելու, որ տվյալ անձր հնարավոր է, որ կատարած լինի հանցանթ: լ...) Դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորման վերարերյալ 9 սույն միջնորդություն չի պարունակում այն դԹանհրաժեշտ ` ապացույցների ամբողջությունը, որոնց գնահատման դեպքում հնարավոր կլիներ մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրվող արարքի կատարման ողջամիտ ենթադրությունը հաստատել: (...) (Սյույն դեպքում առկա չեն անձի՝ իրեն մեղսագրվող արարքին առնչություն ունենալու վերաբերյալ այնպիսի փատրական տվյալների ամբողջություն, ոլչոնք կհիմնավորեին հիմնավոր կասկածի առկայությունը: Այս համատեքատում Դատարանն արձանագրում է, որ Երնանի քաղաքապետին ուղղված 2006 թվականի հունիսի 5-ի գրությունն ուղարկվել է «Արփասաւհմանյան երկրների հետ մշակութային կապի ն համագործակցության հայկական ինկերություւ» ՀԿի փոխնախագահի անունից, են ոչ թե ՀՀՇ մշակույթի ն ւՏե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 33-35:

7

երիտասարդության հարցերի նախարարի անունից, այսինքն՝ թեն նույն ժամանակահատվածում Հ.Պողոսյանը հանդիսացել է նան պաշտոնատար անմ՝ ՀՀ մշակույթի ն երիփասարդության հարցերի նախարար, սակայն նշված փարը դեռես բավարար չէ արձանագրելու, որ նա գործել է ի պաշտոնե: Բացի այդ դատարանին չեն ներկայացվել նան այնպիսի փատրական տվյալներ, որոնք կհիմնաւվորեին, որ նախարարն ունեցե է որնէ լիազորություն հողամասի տնօրինման գործընթացքում հսկողություն իրականացնելու: Ավելին` վերը նշված գրությանն ի պատասխան պետական մարմնի կողմից, ի դեմս Երնանի քաղաքապետարանի տրամադրվել է 2006թ. թիվ18-66/2-2313 գրությունն այն մասին, որ նշված հողամասերը ընդգրկված չեն ՀՀ հողային օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի սահմանափակումների ցանկում ն կարող են օտարվել: Վերոնշվածի հաշվառմամի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ (ՀՀ քրեական օրենսգրքի) 508-րդ հոդվածով նախատեսված սուբյեկտի ն օբյեկտիվ կողմի վերաբերյալ փաարական տվյալները առնվազն բավարար չեն հիմնավոր կասկածի հարցը քննարկելու համար:

Վերոգրյալի հիման վիա Դատարանն արձանագրում է ՀՀ քրեական

օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հաւնցանքում մեղադրյալի առնչության բացակայությունը:

Բացի վերոնշյալը, Դատարանն արձանագրում է նան ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 508-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վաղեմության ժեաւմկետրն անցաւծ լինելու հանգամանքը (.-.):

(..) Դատարանը գտնում է, որ Հասմիկ Պողոսյանին առաջադրված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցագործության համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը, որը քրեական դատավարության .րենսգրքի) 35-րդ հոդվածի Լին մասի 6-րդ կեվտվ նախատեսված հիմքով քրեական հերապնդումը բացառող հանգամանք է հանդիսանում, միջնորդությունը քննելու պահին անցել է:

Միննույն ժամանակ անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2րդ մասով ենթադրյալ հանցագործության համար քրեական պատասխանավվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետր մեղսագրվող` ՀՀ

8

քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքով ընդհատված լինելու հանգամանքին` Դատարանն արձանագրում է հետնեյալը.

(...) Հասմիկ Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2րդ մասով մեղսագրվող հանցավոր արարքի համար քրեական

պատասխանատվությաւն վաղեմության ժամկետի ընթացքը ընդհատված չպետք է համարել, քանի որ առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշված հանցավոր արարքները նրա կողմից կատարված լինելու մասին դատարանի օրինական ուժի մեջ մատած դատավճիո: Դատարանի նման դիրքորոշումը համահունչ է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 07.112019թ. թիվ ԵԿԴ/0160/01/14 որոշմամբ արտահայտած դիրքորոշմանը (.) Միննույն ժամանակ ` Դատարանն արձանագրում է, որ հիշյալ որոշմամբ արփատայտված իրավական դիրքորոշումը հավասարապես կիրառելի է նան նախաքննության ընթացքում վաղեմության ժամկետի նոր հանցանքով ընդհատված լինելուն, Օ քանզի վերաբերում է վաղեմության ժամկետի ինարիտուփին, որվ. բնորոշ է թե՛ նախաքննության ն թե՛ դատաքննությաւն փուլերին:

Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190րդ հոդվածի 3րդ մատով նախատեսված արարքի վերաբերյալ հիմնավոր կասկածի առկայությանը՝ Դատարանն փաստում է, որ այն դեպքում, երը արձանագրվում է նախորդող հանցագործության՝ այս դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքում հիմնավոր կասկածի րացակայությունը, ավելին՝ արձանագրելով նան առերնույթ վարույթը բացառող հանգամանքի առկայությունը, որի դեպքում վարույթը բացառապես կարող է շարունակվել հավանական հանցանք կատարած անձի իրավունքն իրացնելով, հետնաբար Դատարանի գնահատմամբ բացառվում է նան ՀՀ քրեական օրենսգիքի 190-րդ հոդվածի վերաբերյալ հիմնավոր կասկածը, այն պատճառաբանությամբ, որ բոլոր դեպքերում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության առարկան հանդիսանում է նախորդող հանցագործության արդյունքում ձեռք բերված գույքը, այսինքն` նախորդող հանցագործությանն առնչություն ունենալու վերաբերյալ

9

բավարար փաեւվպտաւկաւն փվյալների րացակայության ն հետնաբար հիմնավոր կասկածը հաստավված չհամարելու պայմաններում ն միննույն ժաւմանակ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի՝ նախորդող հանցագործություններով պայմանավորված լինելը, Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործությանը կասկածն այն չափ հիմնավոր չէ, որի շիջանակներում հնարավոր կլինի քննարկել անձի նկատմամբ կալանավորումը, որպես բացառիկ խափանման միջոց ընտրելու հարցը:

Անդրադառնալով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացված կալանավորման միջնորդության մեջ նշված «ձնական գործարքներ» ձնակերպմանը, որոնք րավ. միջնորդության նախորդել են ՀՀ քրեական օրենգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսվեւծ հանցանքին, դատարանը փասվում է, որ ձնական գործարքների կնքումը չի կարող հանդիսանալ հանցավոր արարք, քանի որ դրանք կրում են քաղաքացիաիրավական բնույթ ն ենթակա են կարգավորման իրավունքի այդ ճյուղի նորմերով:

Վերոգրյալի հիման վրա, արձանագրելով ՀՀ քրնական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2րդ մասով ն 190-րդ հոդվածի 3րդ մասով հիմնավոր կասկածի բացակայությունը, ինչպես նան ՀՀ քրնական օրենսգրքի 308րդ հոդվածի 2-րդ մասով վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հանգամանքը, Դատարանը կալանավորման հիմքերին չանդրադառնալով արձանագրում է, որ քննիչի միջնորդությունը ենթակա է մերժման (...)»-:

7. Վերաքննիչ դատարանի որոշման համաձայն՝ «(.) Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հիմնավոր կասկածի բացակայությունը, ինչպես նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2րդ մասով վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հանգամանքը, կալանավորման հիմքերին չանդրադառնալով, օրինական նե հիմնավորված որոշում է կայացրել նախաքննության մարմնի որոշումի մերժելու վերաբերյալ:

շ Տե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 167-183:

10

Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում բերված փատրարկներին, ապա բողոքում մեջբերված՝ վկաներ Հրանտ Հովսեփյանի, Գոռ Դավթյանի, Ստրեֆան Դրեսալերի, Սարգիս Մարտիրոսյանի ցուցմունքներով, ինչպես նան որպես ապացուց հանդիսացող ՀՇ կադաարրի կոմիտեի տփեղեկարվական

տեխնոլոգիաների կենտրոնի ներկայացված փաարաթղթերով Հ.Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն 190-րդ հոդվածի 3րդ մատով առաջադրված մեղադրաունքի հիմնավոր կասկածը չի հաարատվում:

Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամի՝ վերաքննիչ բողոքում ներկայացված մյուս փաւարական հանգամանքները Հ.Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքին չեն առնչվում ն այդ պատճառով դատարանը նպատակահարմար չի գտնում դրանց անդրադառնալ:

Վերաքննիչ դատարանը չի անդրադառնում նան կալանավորման հիմքերի վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պնդումներին՝ նկատի ունենալով, որ Առաջին ատյանի դատարանը քննիչի միջնորդություն, մերժել է հիմնավոր կասկածի բացակայության հիմքով՝ առանց կալանավորման հիմքերին անդրադառնալու (-:»:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները ն պահանջը.

Վճոաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

8. Բողոքի հեղինակը նշել է, որ Վերաքննիչ դատարանի որոշումն օրինական ն հիմնավոր չէ, դրանով թուլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական ն դատավարական օրենքների խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներին:

Բողոքի հեղինակը գտել է, որ ներկայացված փաստական տվյալները ողջամտորեն տեղեկություններ են պարունակում այն մասին, որ Հ.Պողոսյանն առնչություն ունի իրեն վերագրվող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ 3 Տե՛ս նյութեր, հատոր 2, թերթեր 68-107:

1

մասով ն 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքների կատարման հետ, ինչպես նան տվյալ դեպքը (իրադարձությունը) առերնույթ համընկնում է մեղադրյալին տվյալ հոդվածներով մեղսագրվող առերնույթ հանցանքների հատկանիշներին:

8.1. Բողոք բերած անձը գտել է, որ սույն գործի փաստական հանգամանքներն ուղղակիորեն վկայում են Հ.Պողոսյանի կողմից զբաղեցրած պաշտոնից բխող հեղինակության օգտագործմամբ առերնույթ հանցանքը կատարելու հիմնավոր ենթադրության մասին:

Ըստ բողոքաբերի՝ Վերաքննիչ դատարանն իրավացիորեն արձանագրել է, որ Շ.Պողոսյան`՝ 2006 թվականին Երնանի քաղաքապետարան գրություն հասցեագրելիս միաժամանակ հանդիսացել է ն' «Արտասահմանյան երկրների հետ մշակութային համագործակցության հայկական» հասարակական

կազմակերպության (այսուհետ նան ՀՇասարակական կազմակերպություն) փոխնախագահ, ն' ՀՇ մշակույթի ն երիտասարդության հարցերի նախարար: Այն հանգամանքը, որ Երնան քաղաքի Աբովյան 3 հասցեում գտնվող շենքը հանդիսանում է ապատմամշակութային հուշարձան, հետնաբար հողամասն ընդգրկված է ՀՇ հողային օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի սահմանափակումների մեջ, նս իրավացիորեն Վերաքննիչ դատարանի մոտ կասկած չի հարուցել: Ակնհայտ է, որ ՀՇ մշակութի նախարարն ի պաշտոնե ունն պատմամշակութային հուշարձանների պահպանությունն իրականացնելու ֆունկցիոնալ

պարտականություն, հետնաբար Հասարակական կազմակերպության

փոխնախագահ հանդիսացող Հ.Պողոսյանը, ով միաժամանակ հանդիսացել է մշակույթի նախարար, հենց պաշտոնեական դիրքը, այսինքն՝ մշակույթի նախարար հանդիսանալու հանգամանքն օգտագործելով է որպես ՃՇՀասարակական կազմակերպության փոխնախագահ հասցեագրել գրություն Երնանի

քաղաքապետարան` պարզելու համար մի հանգամանք, որը չէր կարող հայտնի չլինել մշակույթի նախարարին: Այսինքն՝ ի պաշտոնե քաջատեղյակ լինելով նշված հողամասի օտարման ենթակա չլինելու հանգամանքի մասին, Հ.Պողոսյանը հողամասի սեփականաշնորհման համար օրինական հիմք ստեղծելու համար

12

գրություն է հասցեագրել Երնանի քաղաքապետարան, որը պետք է ստորագրեր Հասարակական կազմակերպութան փոխնախագահը, այլ ոչ թե մշակույթի նախարարը, քանի որ հողամասը սեփականաշնորհվելու էր հենց Հասարակական կազմակերպության կողմից: Հետնաբար, Վերաքննիչ դատարանն անտեսել է այն հանգամանք, որ ՃՇՀասարակական կազմակերպութան փոխնախագահ

Շ.Պողոսյանը, ով միաժամանակ հանդիսացել է ՀՇ մշակույթի ն երիտասարդության հարցերի նախարար, գիտակցելով, որ իր որպես ՀՃՇասարակական

կազմակերպութան փոխնախագահի գրութան հիման Օ վրա ստացված

պատասխանն իրականությանը չի համապատասխանում, այն է` դրանում նշված օբյեկտը հանդիսանում է պատմամշակութային հուշարձան ն գտնվում է ՀՇ հողային օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի սահմանափակումների մեջ, առնվազն դրսնորել է անգործություն:

Անդրադառնալով պնդմանը, որ չեն ներկայացվել այնպիսի փաստական տվյալներ, որոնք կհիմնավորեին, որ նախարարն ունեցել է որնէ լիազորություն հողամասի տնօրինման գործընթացում հսկողություն իրականացնելու հարցում, բողոքաբերը փաստել է, որ Հ.Պողոսյանին նման մեղադրանք չի առաջադրվել: Միաժամանակ բողոքի հեղինակը նշել է, որ նախարարն ի պաշտոնե ունեցել է բոլոր պատմամշակույթային հուշարձանների պահպանության պարտականություն, ինչն իր հերթին ենթադրում է, որ նախարարը, հանդես գալով որպես Հասարակական կազմակերպության փոխնախագահ, իրավունք չոներ նախաձեռնելու պատմամշակույթային հուշարձան հանդիսացող շինության հողամասն օտարելու գործընթաց:

8.2. Ինչ վերաբերում է ստորադաս դատարանի հետնությանն առ այն, որ Երնանի քաղաքապետարանի կողմից տրամադրվել է գրություն այն մասին, որ նշված հողամասերն ընդգրկված չեն ՀՇ հողային օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի սահմանափակումների ցանկում ն կարող են օտարվել, բողոքաբերը փաստել է, որ ստորադաս դատարաններն անտեսել են այն հանգամանքը, որ նշված գրությունը պատրաստած անձին՝ Սամվել Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2006 թվականին զբաղեցնելով Երնան քաղաքի գլխավոր

Թ

ճարտարագետ-ճարտարապետության ն քաղաքաշինության վարչության պետի պաշտոնը, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, խմբային շահերից ելնելով, կազմել է 2006 թվականի հունիսի 2Լին Հասարակական կազմակերպության փոխնախագահ Հ.Պողոսյանին տրամադրված կեղծ փաստաթուղթը:

Ըստ բողոքաբերի՝ ստորադաս դատարանները գնահատման չեն արժանացրել այն հանգամանքը, որ Հ.Պողոսյանը հենց իր պաշտոնեական դիրքի ազդեցությամբ է ստացել նշված կեղծ գրությունը, որը տրամադրելու համար սույն քրեական գործի շրջանակներում նս մեղադրանք է առաջադրված:

9. Բացի այդ, բողոքաբերն արձանագրել է, որ քրեական գործի շրջանակներում պարզվել է, որ մեղադրյալ Հ.Պողոսյանը ենթադրաբար կատարել է ծանը հանցագործություն (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մաս), որից հետո ենթադրաբար կատարել է նան առանձնապես ծանր հանցագործություն (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մաս): Մտորադաս դատարանները նշել են, որ Հ.Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման փաստը չի կարող հաստատված համարվել` նկատի ունենալով, որ առկա չէ այն հաստատող օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռ, իսկ նշված արարքը ենթադրաբար կատարելու համար մեղադրանք առաջադրելը դեռնս չի կարող վկայել հանցանքի կատարման ն հետնաբար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցավոր արարքներն ավարտված համարվելու օրվանից հաշվարկվող վաղեմության ժամկետի ընթացքի ընդհատման մասին:

Ըստ բողոքաբերի՝ ՃՀ.Պողոսյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցավոր արարքների վերաբերյալ դեպքերը միննույն վարույթի շրջանակներում քննվելու պայմաններում, նրան մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարմամբ պետք է ընդհատված համարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի վաղեմության ժամկետի հոսքը:

Բողոքի հեղինակը նշե է նան, որ Վճռաբեկ դատարանի` Կարեն

Հարությունյանի գործով որոշման բովանդակությունից բխում է, որ քրեական

14

պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմութիան ժամկետի ընդհատման վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի դատողությունները վերաբերելի են միայն միննույն անձի վերաբերյալ տարբեր վարույթներում քրեական գործեր քննվելու դեպքերին, այնինչ միննույն անձին վերագրվող տարբեր հանցագործությունների դեպքերով մեկ քրեական գործ ն մեկ վարույթ ունենալու պայմաններում քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքը պետք է ընդհատված համարել նոր կատարված հանցագործությամբ:

10. Բողոքի հեղինակը գտել է նան, որ ստորադաս դատարանները պետք է քննարկեին Հ.Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայությունը ոչ միայն նախորդող հանցագործությանը նրա մասնակցության վերաբերյալ հիմնավոր կասկածի մակարդակով բավարար տվյալների առկայության, այլն բացակայության պայմաններում, որի արդյունքում պատճառաբանված որոշում կայացնեին նրա նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ, այնինչ տվյալ պարագայում բավարարվել են նախորդող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի բացակայությունն արձանագրելով ն դրանով ուղղակիորեն պայմանավորելով նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի բացակայությունը: Ընդ որում, ստորադաս դատարաններին ներկայացված փաստական տվյալները բավարար են եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190րդ հոդվածի 93րդ մասով նախատեսված

հանցագործության առարկան հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված լինելու հանգամանքը հաստատված համարելու համար:

1. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2021 թվականի փետրվարի 15-ի որոշումը, կայացնել նոր դատական ակտ, ն բավարարել մեղադրյալ Հ.Պողոսյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերալ `Նախաքննության մարմնի միջնորդությունը կամ գործն ուղարկել ստորադաս դատարան՝ նոր քննության:

15

Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները ն եզրահանգումը.

12. Մույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. հիմնավո՞ր են արդյոք Հասմիկ Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրվող հանցանքներում հիմնավոր կասկածի բացակայության, ինչպես նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վաղեմության ժամկետն անցած լինելու վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետնությունները:

3. ՀՀ Սահմանադրության 27րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝

«Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետնյալ դեպքերում ն օրենքով սահմանված կարգով'

(:-.) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երը առկա է երա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երը դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո աւնձի փաւխուարը կանխելու նպավպաւկով (...)»:

«Մարդու իրավունքների ն հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝ «4. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազավզության ն անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետեյալ դեպքերում ն օրենքով սահմանված կարգով.

Ը-) գ անե օրինական կալանավորումը կամ . ձերբակալումը՝

իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում երան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երը դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուարը կանխելու համար (...)»:

3.1. Վերահաստատելով ն զարգացնելով կալանավորման պայմաններից «հիմնավոր կասկածի» գնահատման սահմանների վերաբերյալ` Վահրամ

16

Գնորգյանի՛, Հարություն Խաչատրյանի: գործերով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն Իյգար Եղիազարյանի գործով ընդգծել է, որ իրավասու մարմինը պետք է ներկայացնի փաստեր կամ տեղեկություններ, որոնք կհամոզեն դատարանին, որ անձը հիմնավոր կերպով է կասկածվում (մեղադրվում) ենթադրյալ հանցագործության կատարման մեջ: Այսինքն՝ քրեական հետապնդման մարմինները պետք է ներկայացնեն կասկածը հիմնավորող որոշակի փաստական հանգամանքներ, իսկ դրա վերաբերյալ դատարանի հետնությունները պետք է լինեն պատճառաբանված ն, միննույն ժամանակ, չպետք է պարունակեն իրավական գնահատականներ անձի մեղավորության կամ անմեղության հարցի առնչությամբ:

Վճոաբեկ դատարանը, ի թիվս այլնի, ընդգծել է հետնյալ հանգամանքները՝

- հիմնավոր կասկածը չի պահանջում կատարված արարքի մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն Օ-ապացուցող՝ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշին համապատասխան բավարար փաստերի առկայություն,

այնուամենայնիվ, «կասկածը» պետք է լինի ողջամիտ, այն պետք է հիմնված լինի օրենքով սահմանված կարգով ձեռքբերված որոշակի փաստական տվյալների վրա (որոնք կվկայեն Օ։Օկատարված արարքին անձի առնչությունը ն դեպքի, իրադարձության համընկնումն այն հանցանքին, որի առերնույթ կատարման մեջ անձը կասկածվում (մեղադրվում) է), իսկ դրա առկայության կամ բացակայության վերաբերյալ դատարանի հետնություննեը պետք է լինեն հիմնավորված ն պատճառաբանված,

- մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս, մասնավորապես` կալանավորման վերաբերյալ միջնորդությունը քննելիս դատարանն իրավասու չէ քննարկման առարկա դարձնելու այնպիսի հարցեր, որոնք դուրս են այդ պահին իր առջն դրված խնդիրների շրջանակից, " Տես Վճռաբեկ դատարանի՝ Վահրամ Գնորգյանի գործով 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0678/06/10 որոշումը, կետեր 20-23:

5 Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` Հարություն Խաչատրյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՏԴՉ/0009/06/11 որոշումը, կետեր 13 ն 15:

Հ Տես Վճռաբեկ դատարանի` Էդգար Եղիազարյանի գործով 2017 թվականի հունիսի 22ի թիվ ԵԱՆԴ/0017/06/16 որոշումը, կետ 14։

7 Տե՛ս, տամուՏ ուռում, Վճոաբեկ դատարանի՝ Ներսես Միսակյանի գործով 2009 թվականի ապրիլի 10-ի թիվ ԱՐԴ/0003/11/08 որոշումը:

17

ուստին հիմնավոր կասկածի առկայությունը ստուգելիս դատարանն իրավասու չէ կանխորոշելու մեղքի հարցը, իրավական Օգնահատական տալու անձի մեղավորությանը կամ անմեղությանը, անմիջականորեն փաստելու անձի արարքում հանցակազմի առկայությունը կամ բացակայությունը: Միննույն ժամանակ, դատարանը, վերոգրյալ հարցերի շուրջ իրավական գնահատականներ չտալով, իրավասու է որոշում կայացնել կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու կամ ժամկետը երկարացնելու կամ վերահաստատելու վերաբերյալ քրեական հետապնդման մարմնի ներկայացրած միջնորդությունը մերժելու մասին` այն դեպքում, երբ հավաստում է քրեական գործով վարույթը բացառող հանգամանքի առերնույթ առկայություն, ն դրա հնարավոր կիրառելիությունը: Ընդ որում, քրեական գործով վարույթը բացառող այդ հանգամանքի առերնույթ առկայության մասին վկայությունը պետք է լինի ոչ թե ներկայացված նյութերի, այդ թվում՝ ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու ն լուծելու ժամանակ պահանջվող աստիճանի չափ բազմակողմանի ն խորը վերլուծության արդյունք, այլ` այդպիսի վկայությունը պետք է հիմնված լինի ներկայացված նյութերից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա (օրինակ՝ արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է անձը, դրա կատարման պահին հանցագործություն չի համարվել, կամ որպես մեղադրյալ է ներգրավվել քրեական պատասխանատվության ենթարկվելու տարիքի չհասած անձը, կամ անցել են վաղեմության ժամկետները, ընդունվել է համաներման ակտ ն այլն):

14. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ՝

- Նախաքննության մարմինը Հասմիկ Պողոսյանին ներգրավել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2րդ մասով ն 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով",

Ճ Այդ առումով մանրամասն տես օրինակ, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Խաչատրյանը ն այլք ընդդեմ Հայատրանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 27-ի վճիռը, գանգատ թիվ 23978/06:

» Տես Վճռաբեկ դատարանի՝ Էյգար Եղիազարյանի գործով 2017 թվականի հունիսի 22ի թիվ ԵԱՆԴ/0017/06/16 որոշումը, կետ 15:

6 Տե՛ս սույն որոշման 5-րդ կետը:

18

- Առաջին ատյանի դատարանը, արձանագրելով Հ.Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրվող հանցանքներում հիմնավոր կասկածի բացակայությունը, ինչպես նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վաղեմության ժամկետն անցած լինելը, կալանավորման հիմքերին չանդրադառնալով, Նախաքննության մարմնի միջնորդությունը` մեղադրյալ Հ.Պողոսյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ, մերժել է",

- Վերաքննիչ դատարանը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանն օրինական ն հիմնավորված որոշում է կայացրել Նախաքննության մարմնի միջնորդությունը մերժելու վերաբերյալ: Միննույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը փաստել է, որ վերաքննիչ բողոքում մեջբերված վկաներ Հրանտ Հովսեփյանի, Գոռ Դավթյանի, Ստեֆան Դրեսսլերի, Սարգիս Մարտիրոսյանի ցուցմունքներով, ինչպես նան որպես ապացույց հանդիսացող` ՀՀ կադաստրի կոմիտեի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կենտրոնի ներկայացված փաստաթղթերով Հ.Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավոր կասկածը չի հաստատվում: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ վերաքննիչ բողոքում ներկայացված մյուս փաստական հանգամանքները Հ.Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքին չեն առնչվում ն այդ պատճառով դատարանը նպատակահարմար չի գտել դրանց անդրադառնալ: Վերաքննի, ։0դատարանը չի անդրադարձել նան կալանավորման հիմքերի վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պնդումներին նկատի ունենալով, որ Առաջին ատյանի դատարանը քննիչի միջնորդությունը մերժել է հիմնավոր կասկածի բացակայության հիմքով՝ առանց կալանավորման հիմքերին անդրադառնալու:

5. Նախորդ կետում վկայակոչված փաստական հանգամանքները

գնահատելով սույն որոշման 13-13.-րդ կետերում մեջբերված իրավադրույթների ն արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ինչպես Առաջին ատյանի դատարանը՝ Հ.Պողոսյանի նկատմամբ ս Տես սույն որոշման 6-րդ կետը:

ռ Տե'ս սույն որոշման 7-րդ կետը:

19

կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդություն, :»քննության առնելիս, այնպես էլ Վերաքննիչ դատարանը Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի

օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը ստուգելիս, պատշաճ իրավական գնահատման չեն ենթարկել մի շարք առանցքային հանգամանքներ:

Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ նյութերում առկա փաստական տվյալները բավարար են դատավարության տվյալ փուլում ողջամիտ ենթադրություն անելու, որ առկա է մեղադրյալ Հ.Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագզործությունները կատարած լինելու հիմնավոր կասկածը: Նման հետնության Վճռաբեկ դատարանը հանգում է՝ հիմք ընդունելով նյութերում առկա փաստական տվյալները, այդ թվում նան՝

- փաստաթղթերի պատճենները զննելու մասին 2020 թվականի ապրիլի 18-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 1997 թվականի դեկտեմբերի 24-ին կազմվել է Հասարակական կազմակերպության վարչության նիստ, որի ընթացքում որպես Հասարակական կազմակերպության փոխնախագահ է ընտրվել Հ.Պողոսյանը:,

- փաստաթղթերի պատճենները զննելու մասին 2020 թվականի մարտի 24-ի արձանագրությունը, ըստ որի՝ 2001 թվականի հուլիսի 3-ին տրված անշարժ գույքի սեփականության (օգտագործման) իրավունքի թիվ 613909 6վկայականի լուսապատճենի համաձայն՝ Կենտրոն համայնքի Աբովյան փողոցի թիվ 3 հասցեի անշարժ գույքը «պետական սեփականության իրավունքով» օտրվել| լ է Հասարակական կազմակերպությանը: «Պետական սեփականություն» ձեռագիր գրառումներից` «պետական» գրառման վրա առկա է գծիկով կատարված ջնջում: Ըստ վկայականի՝ ընկերությանը օգտագործման իրավունքով տրվել է 0,07945 հա հողամաս ն 1056,19 քմ շինություն. շենքի տվյալների բաժնում իրավունքի տեսակը ձեռագիր նշված է «պետական սեփականություն», իսկ «պետական» գրառման վրա առկա է գծիկով կատարած ջնջում: Որպես լրացուցիչ նշումներ ն փոփոխություններ 5 Տե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 60, 81188 (կետ 7):

20

առկա են կատարված ձեռագիր հետնյալ գրառումները՝ 794,5 քմ հողը տրվել է անհատույց օգտագործման իրավունքով",

- ՇԸ կադաստրի կոմիտեի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կենտրոնի խորհրդականի՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 22ի ԿՎ ՔՓ-/6869 գրությունը, համաձայն որի՝ Աբովյան փողոցի թիվ 3 հասցեի 613909 վկայականում իրավունքի տեսակը պետական սեփականությունից ուղղվել է սեփականության, քանի որ 2001 թվականի հունվարի 22ի Ա97 տեղեկանքի համաձայն՝ նշված անշարժ գույքը Հասարակական կազմակերպության հաշվեկշռում է գտնվել: Թե ինչ պատճառով ուղղումը համապատասխան ստորագրությամբ ն կնիքով հաստատված չէ, հայտնել չեն կարող",

- Երնանի քաղաքապետ Ե.Զախարյանին 2006 թվականի հունիսի 5-ին հասցեագրված հարցմամբ Հասարակական կազմակերպության փոխնախագահ Հ.Պողոսյանը գրությամբ խնդրել է հայտնել, թե կազմակերպությանն անհատույց օգտագործման իրավունքով տրամադրված հողամասերը (կամ դրանց որնէ մասերը) հանդիսանում են արդյոք ՀՇ հողային օրենսգրքի 60-րդ հոդվածում թվարկված կարգավիճակներից մեկը ունեցող հողամասեր», որին ի պատասխան Երնան քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ-ճարտարապետության ն

քաղաքաշինության վարչության պետ Ս.Դանիելյանը 2006 թվականի հունիսի 21-ի գրությամբ հայտնել է, որ այդ հողամասերն ընդգրկված չեն ՀՀՇ հողային օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի սահմանափակումների ցանկում ն կարող են օտարվել",

- փաստաթղթերի պատճենները զննելու մասին 2020 թվականի ապրիլի 18-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Հասարակական կազմակերպության խորհրդի՝ 2011 թվականի սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ հիմնադրվել է «ԱՕԿՍ» անվանումով սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը Օ։: (այսուհետ` նան «Տե'ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 72:80 (կետ 1):

5 Տե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 60-62 (կետ 1):

6 Տե'ս նյութեր, հատոր 1, թերթ 134:

Մ Տե'ս նյութեր, հատոր 1, թերթ 134:

21

Ընկերություն), որի միակ մասնակից է հանդիսացել Հասարակական կազմակերպությունը՝ 100 տոկոս բաժնեմասով",

- փաստաթղթերի պատճենները զննելու մասին 2020 թվականի ապրիլի 18-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 201. թվականի նոյեմբերի 22-ին Հասարակական կազմակերպություն սեփականության իրավունքով իրեն պատկանող Աբովյան փողոցի 3 հասցեում գտնվող անշարժ գույքը` բաղկացած 526,9 քմ մակերեսով վարչական շենքից, 0,003621 հա հողամասից, որպես ավանդ ներդրել է Ընկերության կանոնադրական կապիտալում: Վերջինիս է փոխանցվել նան շենքի տակ գտնվող 0,0467 հա մակերեսով հողամասի նկատմամբ ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքը: Ավանդի արժեքը կազմել է 201.000.000 ՀՀ դրամ",

- ՇԸ կադաստրի կոմիտ