ԱՐԴ/0054/15/24

ՀԱՆ 223 ԱՐԴ/0054/15/24

։ | ԱՅ Հ `

ԱՄԻԵԼ 81: Վ ք -

յ ՆԱՑ) 37

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի

ընդետնուր իրավասության դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Մ.Կիրակոսյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ս.Համբարձումյան

17 ապրիլի 2026 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՑԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով

գույքի արգելադրման վերաբերյալ ՀՀ

վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հունիսի 25-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Լ.Գրիգորյանի հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐՋԵՑ լ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

1. 2023 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի քննչական երրորդ վարչությունում, նախաձեռնվել է թիվ Ո | քրեական վարույթը՝ 1961 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 94-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, 28-րդ հոդվածի 1-ին ն 2-րդ մասերի ն 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով:

ՀՀ գլխավոր դատախազութան ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեում

մինչդատական վարույթի օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչության պետի պաշտոնակատար Վ.Պողոսյանի՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ թի աար ււկան վարույթը փոխանցվել է ՀՀ քննչական կոմիտե:

Նախաքննության մարմինը 2024 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ, առ Արարա

Աաաա անարար

Աաաա... ՍԱզարրրրարաաաաաաաաը

աաա. շո ժգութի

նկատմամբ կիրառել է արգելադրում:

2024 թվականի ապրիլի 25-ին, նախաքննության մարմինը վերոնշյալ որոշման իրավաչափությունը հաստատելու .միջնորդությամբ դիմել է Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան): | լ

. 2. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 26-ի որոշմամբ նախաքննության, մարմնի միջնորդության հիման վրա սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության ստուգման վարույթի հարուցումը մերժվել է:

3. Դատախազի հատուկ վերանայման վերաքննիչ բողոքի քննության | արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` նան Վերաքննիչ դատարան) 2024 թվականի հունիսի 25-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու,

| է)

Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 26-ի որոշումն անփոփոխ թողնելու մասին:

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Լ.Գրիգորյանը բերել է հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ ընդունվել Է վարույթ ու սահմանվկլ է դատական վարոյթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բոդոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոհիշյալ փաստարկներով.

5. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ` ստորադաս դատարանները սխալ են մեկնաբանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 131-րդ, 132-րդ ն 295-րդ հոդվածները՝ այդ կերպ սահմանափակելով արո

արարը

Սրան աաա

աաա... առ

ղրա

աաա շորժ գույքի արգելադրումը:

Ի հիմնավորումն վերոնշյալի՝ բողոք բերած անձը, մեկնաբանելով գույքի արգելադրումը կանոնակարգող դրույթները, արձանագրել է, որ սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության ստուգման դատական վարույթ հարուցելու համար համապատասխան անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու որոշումը միջնորդությանը կցելու պահանջը չունի համապարտադիր բնույթ, ն դրա անհրաժնշտությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, թե գույքի արգելադրումն օրենքով նախատեսված որ հիմքով է կատարվել:

Բողոքաբերի պնդմամբ, բոլոր այն դեպքերում, երբ միջնորդությունը ներկայացվում Է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-4-րդ կետերի. հիմքով, ապա քրեական հետապնդում հարուցված լինելուն նման որոշում ներկայացնելու պարտադիր պահանջ օրենսդիրը չի սահմանել:

4

Անդրադառնալով Վերաքննի դատարանի հետնութանն առ այն, որ

նախաքննության մարմնի միջնորդությունը հղում չի պարունակում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին, արձանագրել է, որ հիշյալ միջնորդությունը ներկայացվել է հենց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հիմքով, ինչը պարզ է առնվազն միջնորդության բովանդակությունից:

6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2024 թվականի հունիսի 25-ի որոշումը ն կայացնել դրան փոխարինող դատական ակա:

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

7. Գույքն արգելադրելու մասին որոշմամբ նախաքննության մարմինն | արձանագրել է, որ. «(.) անարար

րարատ ոաաարոն

ղարա

կարատ

աաա

լարան

| արարատյան

ղրան

աաա

աաա

աաա

ղարա

ղրա

լրանա

աաա

ղրան:

րարատ

5

կարան

աաա

Աաաա

Աաաա

Աաաա

Արարա

աաա

արարատ

կրաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաահհթհ

աաա աաա մարան

աաա

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13Լրդ հոդվածի համաձայն՝

«. Գույքի . արգելադրումը կիրառվում է ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված հնարավոր վեասի կամ վարութային հնարավոր ծախսերի հատուցումը, ինչպես նան գույքի հնարավոր բռնագրավումը կամ բռնազանձումն ապահովելու համար: . |

2. Գույքը կարող է արգելադրվել հերնյալ հիմքերից որեԼ մեկի առկայության դեպքում. Դ ,յ//

1) ապացույցների գերակշոությամի հիմնավորվում է, որ այդ գույքն ուղղակի կամ անուղղակի առաջացել կամ արացվել Է հանցագործության արդյունքում կամ այդ գույքի օգվագործումից ստացված եկամուտն է կաւմ այլ փեսաւկի օգուվ.. (...)»:

Նույն օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի Լին մասի համաձայն` «1. Սույն օրենագրքի 11-րդ հողվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետերով ն 3-րդ մասով նախատեսված հիմքերով կարող է արգելադրվել ցանկացած անձի գույքը (...)»:

(-.) Սարույթն իրականացնող մարմինը հանգում է հիմնավոր հենության առ այն, որ աաա

ղրա

արարատ

ղրա

ղարա

. | 6

արարատ

կարատ

Աաաա

Արարատը

արարատ

Արարատը

Արարա աաա

Աաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաւաաաաաաաաաաաաաարաատաաը

Արարատը

ղարա... աաա

ամիողջ

անջարժ գույթը փոխանցվել է հանցագործության կատարման եղանակով, ուստի անհրաժեշտ է

Արարա

աաա...

ՍԱ աաա...»

անշարժ գույքի վրա, դնել արգելանք (...)»՛:

8. Գույքն արգելադրելու մասին որոշման իրավաչափությունը ստուգելու վարույթ չձարուցելու վերաբերյալ դիրքորոշումն ՁՕ:Առաջին Օ Օ-ատյան՝ Օ։-դատարանը պատճառաբանել է հետնյալ կերպ. «(..) Գույքի արգելադրման. կառուցակարգը սահմանող՝ վերոշարադրյալ իխրավադրույթներից հենում է որ գույքի արգելադրումը կարող է կիրառվել բացառապես, ի' թիվս այլ պայմանների, նան քրեական հերապնդում հարուցված, ուստի նե վարույթով մալադրյալի դատավարական կարգավիճակով անձ ներգրավված լինելու դեպքում: Դատալրաւնի գնահատմամբ դա թելադրված է այւ հիմնարար գաղափարով որ գույքի արգելադրման ՁՕ նպատակը ենթադրյալ հանցազործոււթյամբ պատճառված

1Տե'ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 171-187:

| 7

հնարավոր վնասի կամ վարութային հնարավոր ծախսերի հատուցումը, ինչպես նան յ գույքի հնարավոր բռնագրավումը կամ բռնագանձումն ապահովելն է: Ընդ որում, նշվածից հենում է, որ այդ նպատակներն ունեն կանխավնեսական, մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ: Այնուամննայնիվ՝ այդ նպատակները չեն կարող այնպես մեկնաբանվել ն կիրառվել, որ գույքի արգելադրման համար բավարար լինի ընդամենը դրանց վկայակոչումը կամ վերարվադրումը: Այսինքն՝ կանխատեսվող գործողությունները պետք է հիմնավորվեն փաարական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ: Հետնարար՝ եթե քրեական հետապնդում հարուցելու համար անիրաժեշտ ապացուցուլական շեմը հաղթահարված չէ, այսինքն` բացակայում է կոնկրար անձի կողմից հանցանքի կատարումը վկայող փատրեր, ինչն արդեն իսկ բավարար է քրեական վարույթում մեղադրյալ ունենալու համար, ասլա չի կարող հաղթահարված լինել նան գույքի արգելադրման՝ այս կամ այն հիմքը հատրապտաելու համար անհրաժեշտ. ապացուցման շեմը՝ ապացույցների գերակշռությունը ն ողջամիտ ենթադրությունը: Այլ կերպ` քրեական հերապնեդում՝ հարուցված լինելու փատրը կանխատեսելի է դարձնում արգելադրված գույքի ճակատագիրը, հակառակ մեկնաբանության պայմաններում, գույքի արգելադրման նպատակն ու հիմքերը կխեղաթյուրվեն: ւ

Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված՝ քրեական հետապնդման առավելագույն ժամկետի լրացած լինելն ու այդ ժամկետի ընթացքում վարույթի նյութերը դատախազի կողմից դատարանին հանձնված չլինելը քրեական հերապնդումի բացառող հանգամանք է: Նշվածից հեւրնում է, որ խարուցված քրեական հետապնդման, այսինքն՝ մեղադրյալի կարգավիճակի համար օրենալիրը, սահմանել է ժամկետային սահմանափակումներ, ինչն անձի համար երաշխիք է, որ մինչդատական վարույթում նրա նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումն անողջամխր երկար կամ հավերժ չի տնի: Իսլ այն դեպքում, երբ քրեական հետապնդում հարուցված չէ, տվյալ վարույթի ընթացքն ու բովանդակությունը կարո է դառնալ անկանխատնակղի, ուարի ն այդ վարույթով արգելադրված գույքն իր հայեցողությամբ տիրապետելու, օգտագործելու ն վմօրինելու՝ անձի իրավունքն իր հերթին կարող է սահմանավակվել անողջամիտ ժամկեվտով, ինչը բնականարար չի

| 8

բխի ՀՀ Սահմանադրության 60-րդ հոդվածի ն «Մարդու իրավունքների ն հիմնարար ազատությունների պաշվայանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի թիվ 1 արձանագրության Էին հոդվածի պահանջներից, ավելին՝ ՀՀ Սահմանադրությամի ն «Մարդու իրավունքների ն հիմնարար ազատությունների պաշվալանության

մասին» եվրոպական կոնվենցիայով երաշխավորված՝ սեփականության իրավունքը կերի վերացական ն պատրանքային բնույթ:

(-.)

Վերը նշվածի համատեքարում ուաումնասիրկով ՀՀ քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզային քննչական վարչության քննիչ Մհեր Բախրավորյանի կողմից ներկայացված միջնորդությունը ն կից նյութերը, Ղասրարանն արձանագրում է, որ առկա չէ համապատասխան անձի նկատմամբ քրեական հերապնդում հարուցելու մասին որոշում, մինչդեո, վարույթ հարուցելը անվերապահ մերժվում է, եթե համապատասխան անձի նկատմամի քրեական հերապնդում: հարուցելու մասին որոշման պատճենը կցված չէ:

Հենարար, նշվածով պայմանավորված, Դատարանն արձանագլամ է, որ միջնորդությունը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 295-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկայացված պահանջին, այլ կերպ, Դատարանն փատրում է, որ տյալ դեպքում չի պահպանված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 295-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պայմանը, ինչն էլ իր հերթին անվերապահ հիմք է վարույթ հարուցելը մերժելու համար (...)»7:

9. Վերաքննիչ դատարանն իր որոշմամբ արձանագրել է հետնյալը. «(..) Վերաքննիչ դատարանը փաբում է, որ Առաջին արյանի դատարանը պատշաճ գնահատմեւն է ենթարկել գործի մաւարական հանգամանքները, որի արդյունքում արձանագրելով, որ առկա չէ համապատասխան անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում: հարուցելու մասին որոշում, այսինքն պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 295-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջը, ներկայացված միջնորդության հիմքերի սահմաններում իրավաչափ որոշում Լ կայացրել 2 Տե'ս վարույթի նյութեր, հատոր 1-ին, թերթեր 190-195:

9

սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության դատական արուգման վարույթի հարուցումը մերժելու մասին:

Ինչ վերաբերում է համակ վերանայման բողոքի այն պալմանը, թե՝ «|...) քննիչի միջնորդությունը ներկայացված է եղել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին կերի հիմնավորմամբ (...) ն այդ հիմքով կարող է արգելադրվել ցանկացած անձի գույք», ապա այն չի բխում «Գայքն արգելադրելու մասին որոշումը դասարանի հատրատմանը ներկայացնելու մասին» քննիչի 25.04.2024թ. միջնորդությունից, որը հղում չի պարունակում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13Լրդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին կերին:

(-)

Այսինքն, նախորդ միջնորդության հիման վրա վարոայթ հարուցելը մերժելու մասին որոշում կայացնելուց հե», Խար արրոր

ծանոթացնելով «Գույքն արգելադրելու մասին» որոշման հեվ, արձանագրելով, որ քրեական վարույթով հանրային քրեսւկան հեւրապնդում հարուցելու մասին որոշում` դեռես չի կայացվել, առանց հղում անելու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 131րդ հոդվածի 2րդ մասով նախապտնեաված որնէ հիմիի վրա՝ քննիչը գույքն արգելադրելու մեւսին որոշումը դատարանի հատրատմանը ներկայացնելու մասին նոր միջնորդություն է ներկայացրել, որի հիման վրա վարույթի հարուցումն իրավաչափ կերպով մերժվել է դատարանի կողմից:

Տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ «Սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության արուզման վարույթ հարուցելը մերժելու մասին» Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 23.04.20241թ. որոշման կայացումից հերո շահագրգիո կողմի ոչ թե վերադաս դավաւկան աղան է դիմել այդ որոշման հիմքում դրված պատճառաբանությունների (այդ թվում՝ համապատասխան անձի (անձանց) նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման (որոշումների) պապճենլներ)ը միջնորդությանը կցված չլինելը, անընդունելի համարելու հիմքով, այլ նոր միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ առանց այդ հարցին պափշաճ անդրադարձ կատարելու:

| 10

Հաշվի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նման պայմաններում Առաջին ապյանի դատարանը Արմավիրի մարզի դատախազի տեղակալ Մ. Եսայանի բողոքի կապակցությամբ վարույթի հարուցումը մերժելով՝ չի խախտել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի վերաբերելի իրավադրույթները (..5:

Վճռաբեկ դատարանի հիմնտվորումները ն եզրահանգումը.

1. Սույն վարույթով Վճռաբեկ դատարանի ատոջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. իրավաչա՞փ են արդյոք գույքն արգելադրելու մասին որոշման իրավաչափությունը հաստատելու՝ նախաքննության մարմնի միջնորդությանը համապատասխան անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման պատճենը կցված չլինելու հիմքով սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության ստուգման վարույթ հարուցելը մերժելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի ն այն անվափոխ թողնելու մասին Վերաքննիչ

| դատարանի որոշումները:

12. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի համաձայն՝ «. Գույքի արգելադրումը կիրառվում է ենթադրյալ հանցագործությամը պատճառված հնարավոր վնասի կամ վարութային հնարավոր ծախսերի հատուցումի, ինչպես նան գույքի հնարավոր, բռնագրավումը կամ բռնագանձումն ապահովելու համար:

2. Գույքը կարող Լ արգելադրվել հետեյալ հիմքերից որնէ մեկի առկայության դեպքում,

1) ապացույցների գերակշռությամբ հիմնավորվում է, որ այդ գույքն ուղղակի կամ անուղղակի առաջացել կամ արացվել Է հանցագործության արդյունքում կամ այդ գույքի օգվանգործումից արացված եկամուրն է՝ կամ այլ տեսակի օգու.

2) ապացույցների գերակշոությամի հիմնավորվում է, որ այդ գույքը հանցանքի կատարման համար օգտագործված կամ օգտագործման համար նախատեսված գործիք է կամ միջոց.

3 Տես վարույթի նյութեր, հատոր 2, թերթեր 79-10:

1

3) ապացույցների զերակշոությամբ հիմնավորվում է որ այդ գույքը Հայաարանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 31-րդ հոդվածով նախատեսված ահարեկչական գործունեությունը ֆինանսավորելուն ուղղված գույք է, այդ գույքի օգտագործումից աւացված եկամուտ կամ այլ վփւեսակի օգու.

4) ապացույցների գերակշռությամբ հիմնավորվում է, որ այդ գութը Հայատրանի, Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 29Էլյմ, 292-րդ, 340-րդ կամ 399րդ հոդվածներով նախատեսված մաքսանենգության ճանապարհով Հայատանի Հանրապետության սահմանով տեղավտխված մաքսանենգության առարկա է.

5) առկա Է ողջամիվ, ենթադրություն այն մասին, որ այդ գույքը կարու է օտարվել, թաքցվել, վնասվել, ոչնչացվել կամ սսյառվել:

3 Սույն հոդվածի 2րդ մասի Լ4»րդ կետերով նախատեսված գույքի բացակայության դեպքում կարո է արգելադրվել դրան համարժեք գույք:

Նույն օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Սույն օրենսգրքի 13-րդ հողվածի 2-րդ մասի 14-րդ կերերով ն 3-րդ մասով նախատեսված հիմքերով կարող է արգելադրվել ցանկացած անձի գույքը, իսկ աոյն օրենսգրքի ԹԼրդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կերով նախատեսված հիմքով արգելադրվել կարող է: մեղադրյալի կամ՛նրա գործողությունների համար զույքային պավաւսխանատվություն կրող անձի գույքը, ներառյալ ընդհանուր սեփականության իրավունքով պատկանող գույքը` անկախ զոայքի տեսակից ն այն ատիրապելտղից: »-Ընդհանուն բաժնային սեփականության դեպքում կարող է արգելադրվել միայն համապատասխան բաժինը»: |

Նույն օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի համաձայն՝ «մ. Շախաքննության ընթացքում: գույքն արգելադրվամ է քննիչի որոշման հիման վրա: Այդ որոշումը ն այն հիմնավորող նյութերը եոօրյաւ ժամկեվում ներկայացվում են իրավասու դատարանի հաստատմանն: (..):

(-)

3. Սույն օրենսգրքի 15Լրդ հոդվածի 2-րդ մասի Է4-րդ կետերով ն 3-րդ մասով նախատեսված հիմքերի ատերնոյթ առկայության դեպքում քննիչը

համապատասխան գույքի արգելադրումն իրականացնում է անհապաղ»:

12

8. Քրեական վարույթի շրջանակում գույքի արգելադրումը կանոնակարգող՝ վերը մեջբերված նորմերի հաշվառմամբ, Վճռաբեկ դատարանը, նախ, կրկնում է, որ օրենսդրորեն տարբերակված են գույքի արգելադրման հիմքերն ու դրանց առկայության ապացուցման շեմերը::

Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատում է իր դիրքորոշումն առ այն, որ ՀՀ | քրեական դատավարության օրենսգիքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետերով նախատեսված հիմքերի վերլուծությունից բխում է, որ դրանք նախատեսում են այն գույքի արգելադրման օրենսդրական հնարավորությունը, որը տոացվել է հանցավոր ճանապարհով կամ հանցանքի կատարման գործիք կամ միջոց է ծառայել: Ընդ որում, նշված հիմքերից որնէ մեկով գույքն արգելադրելու համար օրենսդիրը նախատեսել է համապատասխան հիմքի առկայության ապացուցման բարձր, այն է՝ ապացույցների գերակշռության շեմ, որը ենթադրում է, որ քննիչը պետք է ներկայացնի ծանրակշիռ փաստական տվյալների ամբողջություն` գույքի՝ հանցավոր ճանապարհով ստացված, կամ հանցանքի կատարման գործիք, կամ միջոց լինելը հիմավորելու համար: Ի տարբերություն գույքն օտարելու, թաքցնելու, վնասելու, ոչնչացնելու կամ սպառելու՝ Հճ քրեական դատավարության օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5- րդ կետով նախատեսված հիմքով գույքի արգելադրմանը, երբ համապատասխան հիմքի առկայությունը փաստելու համար բավարար է ողջամիտ ենթադրության շեմը, նախորդ խումբ հիմքերի համար ապացուցման ավելի բարձր շեմ նախատեսելն իրավաչափորեն բխում է այն հանգամանքից, որ այդ հիմքերով կարող է արգելադրվել ցանկացած անձի գույք անկախ այդ անձի՝ որնէ, այդ թվում՝ մեղադրյալի քրեադատավարական կարգավիճակ ունենալու կամ չունենալու կամ առհասարակ քրեական վարույթով որնէ անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցված լինելու կամ չլինելու հանգամանքից:

Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի Թլրդ հոդվածի 2-րդ մասի 14րդ կետերով նախատեսված հիմքերով գույքն արգելադրելու պարագայում օրենսդիրը նախատեսել է հարկադրանքի այս միջոցն «ՏԱա ոտք» ոամռոմի Վճռաբեկ դատարանի՝ 2025 փետրվարի 24-ի թիվ ՀԿԴ/0039/15/24 որոշումը ն ն «ՎԱՎ ԱՎՏՈ ԻՄՊՈՐՏ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության գույքի արգելադրման, վերաբերյալ գործով 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ի թիվ ԵԴ1/0342/15/23 որոշման 11- 123-րդ կետերը:

3

անհապաղ կիրառելու պահանջ: Այլ կերպ՝ նշված հիմքերով գույքը կարող է արգելադրվել յուրաքանչյուր դեպքում, երբ վարույթն իրականացնող մարմնին հաջողվել է ապացույցների գերակշռությամբ հիմնավորել, որ հայտնաբերված գույքը ստացվել է հանցավոր ճանապարհով կամ հանցանքի կատարման գործիք կամ միջոց է ծառայել: Այսինքն՝ նշված հիմքերով գույքի արգելադրման պարագայում քննիչը պետք է հիմնավորի արգելադրման ենթակա գույքի ն ենթադրյալ հանցանքի միջն կապը՝ անկախ հանցանք կատարած անձի հայտնի լինելու կամ չլինելու կամ հայտնի լինելու պարագայում վերջինիս նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու բավարար փաստերի բացակայության հանգամանքից: Քննարկվող հիմքերից որնէ մեկով գույքի արգելադրման անհրաժեշտությունը հիմնավորող փաստերը կարող են ի հայտ գալ ավելի վաղ, քան օբյեկտիվորեն հնարավոր կլինի հայտնաբերել ենթադրյալ հանցանք կատարած անձին կամ վերջինիս նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցել: Նման դեպքերում գույքի արգելադրումը ժամանակային առումով քրեական վարույթով որնէ անձի նկատմամբ հանրային | քրեական հետապնդում հարուցված լինելու հանգամանքով ապայմանավորելն անհամատեղելի կլինի անհապաղության օրենսդրական պահանջի հետ»:

14. Հճ քրեական դատավարության օրենսգրքի 295-րդ հոդվածի համաճայն՝ «Լ. Սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության արուզմաւն վարույթը հարուցվում է զույքի արզելադրման մասին որոշմուն իրավաչափությունը, հաստապլու՝ քննիչի միջնորդության հիման վրա, որը դափարան է ներկայացվում: համապատասխան գույքն արգզելադրելուց հետ` եռօրյա ժամկելում:

(-)

3 Միջնորդությանը կցվում: են քրեական վարսյթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության, համապատասխան անձի նկատմամը քրեական հարապնդում հարուցելու մաւսին որոշման (..) պատճենի)»:

15. Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ համապատասխան անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումը գույքն արգելադրելու մասին որոշման իրավաչափությունը հաստատելու միջնորդությանը կցելու պահանջը պետք 5 Տե'ս Վճռարեկ դատարանի՝ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ի թիվ ԵԴԼ/0042/15/23 ն 2026 թվականի մարտի 27-ի թիվ ԵԴ1/0379/15/24 որոշումները:

14

է գնահատվի գույքի արգելադրման հիմքերի վերոնշյալ առանձնահատուկ կարգավորումների հետ համակցության մեջ, քանի որ քննիչի կողմից այս պահանջը պահպանված լինելու հարցի լուծումը կապված է գույքն արգելադրելու կոնկրետ հիմքի կամ հիմքերի հետ: Այսպես, ընդհանուր կանոնի համաձայն՝ համապատասխան անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցված լինելու պարագայում, քննիչի` գույքն արգելադրելու մասին որոշման իրավաչափությունը հաստատելու միջնորդությանը պետք է կցվի քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման պատճենը: Այնուամենայնիվ, այն իրավիճակներում, երբ քննիչն օբյեկտիվորեն զրկված է վարույթի տվյալ փուլում որնէ անձի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու հնարավորությունից, սակայն ապացույցների գերակշռությամբ հիմնավորել է հայտնաբերված գույքի` հանցավոր ճանապարհով ստացված կամ հանցագործության գործիք կամ միջոց լինելը, այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետերով նախատեսված հիմքերի առկայությունը, ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված հնարավոր վնասի կամ վարութային հնարավոր ծախսերի հատուցման կամ հնարավոր բոնագրավումը կամ բռնագանձումն ապահովելու համար իրավասու է գույքն արզելադրելու մասին որոշում կայացնել ն այդ որոշման իրավաչափությունը հաստատելու մասին միջնորդություն ներկայացնել դատարան: Նշված իրավիճակում քննիչի՝ գույքն արգելադրելու մասին որոշման իրավաչափությունը հաստատելու միջնորդությանը որնէ անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցված լինելու մասին որոշում կցված չլինելը սեփականության. իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության ստուգման վարութի հարուցումը մերժելու հիմք չէ: Նման իրավիճակում, Վճռաբեկ դատարանի գնահատմամբ, դատարանը պետք է սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության դատական ստուզման վարույթ հարուցելու որոշում կայացնի ն հարուցված վարույթի շրջանակներում գնահատի գույքն արգելադրելու մասին որոշման իրավաչափությունը՝ համապատասխան հիմքերի առկայության տեսանկյունից::

16. Սույն վարույթի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ.

5Տե՛ս նույն տեղում:

15

- Անձի կամ նրա մերձավորների նկատմամբ բռնություն գործադրելով, առանձնապես խոշոր չափերի գույքի նկատմամբ իրավունքը հանձնելու պահանջ ներկայացնելու (շորթում), ինչպես նան մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ իրավունք, Օվերապահող կամ պատասխանատվությունից ազատող ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ կեղծելու՝ կեղծողի կողմից անձամբ կամ այլ անձի կողմից դրանք օգտագործելու վերաբերյալ հաղորդման հիման վրա նախաձեռնված վարույթով քննիչը որոշում է կայացրել արգելադրել աննիը Սրան անան

աաա

ատա: աաա աա

պարար ..» շոտ գուս ան

հիմնավորմամբ, ոռ դաջռ» արար

ես փոխանցվել ենթադրյալ

հանցագործության կատարման արդյունքում՛:

- Վերոնշյալ որոշման իրավաչափությունը հաստատելու քննիչի միջնորդության հիման վրա համապատասխան վարույթի հարուցումն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից մերժվել է՝ այն պատճառաբանությամբ, որ ներկայացված միջնորդությանը կցված չէ համապատասխան անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման պատճենը, ինչը, սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության ստուգման դատական երաշխիքների վարույթով ներկայացվող միջնորդությանը կցվող պարտադիր փաստաթղթերից է: Առաջին ատյանի

՛ դատարանը նան արձանագրել է, որ երբ քրեական հետապնդում հարուցված չէ, տվյալ վարույթի ընթացքն ու բովանդակությունը կարող է դառնալ անկանխատեսելի, ուստի ն այդ վարույթով արգելադրված գույքն իր հայեցողությամբ տիրապետելու, օգտագործկու նե անօրինելու: անձի իրավունքն իր հերթին կարող է սահմանափակվել անողջամիտ ժամկետով ն սեփականության իրավունքը կկրի վերացական ն պատրանքային բնույթ::

7 Տես սոյն որոշման 7-րդ կետը: :

Ց Տե'ս սույն որոշման 8-րդ կետը:

16

- `Վերաքննի: Օ0 դատարանն իր որոշմամբ ըստ էության ամբողջությամբ համաձայնել է Առաջին ատյանի դատարանի ապատճառաբանություններին: Վերաքննիչ դատարանը նան արձանագրել է, որ «Գույքն արգելադրելու մասին որոշումը դատարանի հաստատմանը ներկայացնելու մասին» քննիչի՝ 2024 թվականի ապրիլի 25-ի միջնորդությունից չի բխում, որ այն ներկայացված է եղել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հիմնավորմամբ, քանի որ նշված նորմին հղում չի պարունակում:

Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը նշել է, որ «Մափականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության ստուգման վարույթ հարուցելը մերժելու մասին» Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 23-ի որոշման կայացումից հետո, շահագրգիռ կողմը ոչ թե վերադաս դատական ատյան է դիմել` այդ որոշման հիմքում դրված պատճառաբանությունները (այդ թվում համապատասխան անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման պատճենը միջնորդությանը կցված չլինելը) անընդունելի համարելու հիմքով, այլ նոր միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ առանց այդ հարցին պատշաճ անդրադարձ կատարելու:

17. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 15-րդ կետում շարադրված իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման պատճենը քննիչի՝ գույքն արգելադրելու մասին որոշման իրավաչափությունը ստուգելու միջնորդությանը կցված չլինելու հիմքով սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության ստուգման վարույթ հարուցելը մերժելու մասին որոշում կայացնելով, երբ տվյալ վարույթով որնէ անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցված չի եղել, իսկ Վերաքննիչ դատարանն այն անփոփոխ թողնելով, սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափութան դատական երաշխիքների վարույթի վերաբերելի կարգավորումները չեն դիտարկել գույքի արգելադրման հիմքերի ու արգելադրման ենթակա գույքի շրջանակի վերաբերյալ քրեադատավարական 5 Տես մույն որոշման 9-րդ կետը: ,

17

նորմերի հետ համակցության մեջ: Մասնավորապես, ստորադաս դատարանները պատշաճ չեն գնահատել այն հանգամանքը, որ կոնկրետ Ս |

րաաաաաաաաաաաաաաաատատտտատատատատտռտատտտւտ

լրատ"

Ր մամ ոն ն նաւ

արան տ4 գույքն արգելադրվել

են այն հիմքով, որ ապացույցների գերակշռությամբ հիմնավորվել է, որ դրանք լաաաաարնաաաաաանաաաաաււաաու աաա ..

փոխանցվել ենթադրյալ հանցագործության արդյունքում, ինչը թուլ է տալիս արգելադրել ցանկացած անձի գույք` հիմնավորելով այդ գույքի ն ենթադրյալ

` հանցանքի միջն կապը:

Անդրադառնալով Վերաքննիչ դատարանի այն դատողությանը, որ «Գույքն արգելադրելու մասին որոշումը դատարանի հաստատմանը ներկայացնելու մասին» նախաքննության մարմնի միջնորդությունից չի բխում, որ այն ներկայացված է եղել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հիմնավորմամբ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության մարմնի՝ գույքն արգելադրելու մասին որոշումն ուղղակիորեն հղում Է պարունակում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետինճ: Բացի այդ, դա ակնհայտ է նան միջնորդության բովանդակությունիցո, հետնաբար, Վերաքննիչ դատարանի այդ դատողությունն անհիմն է:

18. Ինչ վերաբերում է Առաջին ատյանի դատարանի այն մեկնաբանությանը, որ համապատասխան միջնորդությանը հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման պատճենը կցելու պահանջի ճպատակը՝ մինչդատական վարույթում գուքի արգելադրման տնողությունը հանրային քրեական հետապնդման ժամկետներով որոշակիացնելն է, ապա Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ օրենսդիրը նախատեսել Է գույքի արգելադրման իրավաչափությունը վերանայելու հնարավորություն սահմանելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում շահագրգիռ անձն իրավունք ունի միջնորդություն ներկայացնել դատարան՝ գույքի

- . Տե՛ս սույն րոշման 7-րդ կետը:

ո Տես վարույթի նյութեր, հատոր 1-ին, թերթ 19:

ի 18

արգելադրումը վերացնելու պահանջով՝ այն պայմանով, որ միջնորդությունը պետք է ներկայացվի գույքի արգելադրումից ոչ շուտ, քան երեք ամիս հետո ն դրանում անհրաժեշտ է շարադրել գույքի արգելադրման իրավաչափությունը վիճարկող նոր էական փաստարկներ: Քրեադատավարական այս մեխանիզմը հնարավորություն է տալիս շահագրգիռ անձանց, առանց մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնին դիմելու, անմիջականորեն դատարան ներկայացնել այն փաստերը ն փաստարկները, որոնք ի հայտ են եկել գույքի արգելադրումից հետո ն ազդել են գույքի արգելադրման իրավաչափության վրա: Օրենսդիրը նան շահագրգիռ անձին հսարավորություն է ավել նախքան եռամսյա ժամկետի լրանալը գույքն արգելանքից ազատելու միջնորդություն ներկայացնել վարույթն իրականացնող մարմնին: Եվ ի | վերջո,» անկախ համապատասխան միջնորդություն ներկայացնելուց հսկող դատախազի հաստատմամբ՝ քննիչի, կամ դատարանի որոշմամբ գույքը նս կարող է հանվել արգելանքից, եթե ի հայտ են եկել այնպիսի հանգամանքներ, որոնք վկայում են գույքի արգելադրումը վերացնելու անհրաժեշտության մասին:

19. ՇԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի 295-րդ հոդվածի 7-րդ մասում օրենսդիրը սահմանել է, ռր սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության ստուգման վարույթի հարուցումը հիմնավորված մերժվում է, եթե պահպանված ձեն միջնորդության ներկայացման ընթացակարգի, դրա բովանդակության կամ դրան կցվող դատավարական նյութերի վերաբերյալ ՀՀ րեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պայմանները: Միաժամանակ, օրենսդրորեն ամրագրվել է դատական վարույթի հարուցումը մերժվելու դեպքում նոր միջնորդություն ներկայացնելու հնարավորությունը: Նկատի ունենալով, որ վարույթի հարուցման մերժումը պետք է լինի հիմնավորված, այսինքն, դատարանն իր որոշման մեջ պետք է հստակ նշի այն պայմանը, ռրին չի համապատասխանում ներկայացված միջնորդությունը, Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ նույն միջնորդությունը կրկին ներկայացնելու օրենսդրական հնարավորությունը կարող է գործադրվել միայն դատարանի արձանագրած ճնական սխալը շտկելուց հետո, ինչը բացառում է նույն միջնորդությունը կրկին ներկայացնելու ն դրա կապակցությամբ ռ Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ի թիվ ԵԴ1/0042/15/23 որոշման 19.1-րդ կետը:

19

դատարանի կողմից տարբերվող որոշում կայացնելու ակնկալիքով այդ ընթացակարգն օգտագործելու հնարավորությունը: Հետնաբար, դատական վարույթի հարուցումը մերժելու հիմքում դրված պատճառաբանության հետ անհամաձայնությունը պետք է բարձրացվի վերադաս դատարանի առջն՝ դատական ակտի` վերադաս դատարան բողոքարկելու ընթացակարգով, այլ ոչ թե նույն միջնորդությունը կրկին ներկայացնելու միջոցով:

Անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին, հարկ է նկատել, որ նախաքննության մարմինը գույքն արգելադրելու մասին որոշումը դատարանի հաստատմանը ներկայացնելու մասին միջնորդության մեջ նշել է, որ 2024 թվականի ապրիլի 22-ին գույքն արգելադրելու մասին որոշումը դատարանի հաստատմանը ներկայացնելու մասին միջնորդություն է ներկայացվել, որի վերաբերյալ իրավասու դատարանի կողմից վարույթ չհարուցելու մասին որոշում է կայացվել այն պատճառաբանությամբ, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 295-րդ հոդվածի 3րդ մաստտվ նախատեսված խախտումներ. մասնավորապես, միջնորդությանը կցված չեն համապատասխան անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման պատճենը, ինչպես նան գույքի սեփականատիրոջը կամ դրա նկատմամբ գույքային շահ ունեցող այլ անձի միջնորդութան պատճենն ուղարկած լինկը հավաստող փաստաթուղթը: Վերոգրյալի հիման վրա, 2024 թվականի ապրիլի 23-ին գույքն արգելադրելու մասին որոշմանը աաա

Սարա

ծանոթացվել են, ինչպես նան

նշվել է, որ քրեական վարույթով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշում դեռնս չի կայացվել": Այնուհետն, 2024 թվականի ապրիլի 25-ին, կրկին ներկայացվել է համապատասխան միջնորդություն:

Վերոգրյալի հիման վրա, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության մարմինը, դատարանի կողմից արձանագրված թերություններից 5 Տես Վճռաբեկ դատարանի՝ «ՎԱՎ ԱՎՏՈ ԻՄՊՈՐՏ» սահմանափակ պապտասխանապվությամի ինկերության գույքի արգելադրման վերաբերյալ 2025 թվականի նոյեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/0328/15/23 որոշման 19-րդ կետը:

ճ Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1-ին, թերթ 19:

20

մեկը շտկելով, գործադրել է միջնորդությունը կրկին ներկայացնելու օրենսդրական հնարավորությունը, միաժամանակ արձանագրելով, որ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշում դեռնս չի կայացվել: Ուստի Վերաքննիչ դատարանի դատողությունն այս մասով նս անհիմն է:

20. Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ գույքն արգելադրելու մասին որոշման իրավաչափությունը հաստատելու՝ նախաքննության մարմնի միջնորդությանն անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման պատճենը կցված չլինելու հիմքով սեփականության իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության ստուգման վարույթ հարուցելը մերժելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի ն այն անփոփոխ թողնելու մասին Վերաքննիչ դատարանի որոշումներն իրավաչափ չեն:

2. Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանը գանում է, որ սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանը՝ դատական ակա կայացնելիս, իսկ Վերաքննիչ դատարանը՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն անփոփոխ թողնելով, թույլ են տվել դատական սխալ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 295-րդ հոդվածի խախտում, որն իր բնույթով էական է, քանի որ հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 15-րդ հոդվածով նախատեսված՝ հանրայնության սկզբունքի խախտման, ինչն ազդել է վարույթի ելքի վրա, հետնաբար՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի համաձայն՝ հիմք է ստորադաս դատարանների դատական ակտերը րեկանելու ն վարույթն Առաջին ատյանի

: դատարան՝ նոր քննության փոխանցելու համար»:

Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ նոր քննության ընթացքում, Առաջին ատյանի դատարանը նախաքննության մարմնի միջնորդության կապակցությամբ պետք է հանգի համապատասխան հետնության:

Ելնելով վերոգրյալից ն ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ, 17-րդ հոդվածներով ն Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 34-րդ, 5 Տե՛ս, ումոետ ռանձ, Վճռաբեկ ղատարանի՝ Ավաթ Ամինիի գործով 2023 թվականի հունվարի 25- ի թիվ ԵԴ/0752/06/22 որոշումը:

2

264-րդ, 281-րդ, 352-րդ, 359-րդ, 361363-րդ ն 400-րդ հոդվածներով՝ Վճռարեկ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 26-ի որոշումը ն այն անփոփոխ թողնելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հունիսի 25-ի որոշումը բեկանել ն վարույթը փոխանցել Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան՝ նոր քննության:

Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը:

Նախագահող՝ ճ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

ԱՊՈՂՈՍՅԱՆ