Անտոնյան — ԵԱՔԴ/0153/01/16

ԶՈՆ /2

ԹԹ ԱՈԹԱՆւ ն

իկ

ՍԱՀԱ

ԵՏ 5

ԱԻ) ԵԱՔԴ/0153/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության

Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում

Նախագահող դատավոր՝ Ա.Բեկթաշյան

2023 թվականի օգոստոսի 9-ին ք.Երնան

ՀԸ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ նան Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2021 թվականի ապրիլի 13-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Ահարոն Ռաֆիկի Անտոնյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2020 թվականի հունվարի 22-ի դատավճռով Ահարոն Անտոնյանը մեղավոր է

2

ճանաչվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ նան ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ն 3րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ,։ ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:

Պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2020 թվականի նոյեմբերի 4ի որոշմամբ պաշտպանի բողոքը մասնակիորեն բավարարվել է, դատավճիռը բեկանվել ու փոփոխվել է, ն ամբաստանյալ Ա.Անտոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա, պայմանականորեն չի կիրառվել, ու սահմանվել է փորճձաշրջան՝ 3 (երեք) 3Ց՛տարի ժամկետով: Ամբաստանյալ Ա.Անտոնյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դրվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Գեղարքունիքի մարզային մարմնի վրա:

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք չի ներկայացվել, ն այն մտել է օրինական ուժի մեջ:

2. «Դատապարտյալ Ա.Անտոնյանը 2021 թվականի փետրվարի 23-ին Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան) միջնորդություն է ներկայացրել՝ մինչն երեք ամիս ժամանակով Հայաստանի Հանրապետության սահմանը հատելը թույլատրելու մասին, որին դատավոր Ա.Դանիելյանը 2021 թվականի մարտի 11-ին պատասխանել է գրությամբ:

Յ. Հիշյալ գրության դեմ պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան) 2021 թվականի ապրիլի 13-ի որոշմամբ թողել է առանց քննության:

Յ

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ դատապարտյալ Ա.Անտոնյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանը ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2021 օգոստոսի 12-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:

Վճռաբեկ դատարանը 2023 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ սահմանել է վճռաբեկ բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

5. Բողոքի հեղինակը նշել է, որ սույն գործով քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը հանգեցրել է դատական սխալի, որն ազդել է գործի ելքի վրա, խաթարել է արդարադատության բուն էությունը ն խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը:

Բողոքաբերի կարծիքով՝ Առաջին ատյանի դատարանը բոլոր դեպքերում պետք է քննության առներ միջնորդությունը, որի արդյունքում պետք է կայացներ այն բավարարելու կամ մերժելու մասին որոշում: Ըստ բողոքաբերի՝ Առաջին ատյանի դատարանը, գրությամբ պատասխանելով միջնորդությանը, դրսնորել է անգործություն, որի արդյունքում անհամաչափորեն սահմանափակվել է դատապարտյալ ԱԱնտոնյանի «Մարդու իրավունքների ն հիմնարար

ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայով, ՀՀ Սահմանադրությամբ ն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված դատարանի մատչելիության իրավունքը:

6. Բողոք բերած անձը փաստել է, որ Վերաքննիչ դատարանը, առանց քննության թողնելով վերաքննիչ բողոքն ու իրավական գնահատական չտալով 2021 թվականի մարտի 11-ի գրությանը ն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դրսնորած անգործությանը, Ա.ՆԱնտոնյանին զրկե է իր իրավունքների ն ազատությունների դատական, ինչպես նան պետական այլ մարմինների առջն ' Շամաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի` անցումային դրույթները կարգավորող 483րդ հոդվածի 8-րդ մասի՝ սույն բողոքը քննվում է մինչն 2022 թվականի հուլիսի Լը գործող

4

իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցներ` սահմանադրական իրավունքից:

7. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բավարարել վճռաբեկ բողոքը ամբողջությամբ բեկանելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2021 թվականի ապրիլի 13-ի՝ վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին որոշումը, ն Ա.Անտոնյանին թույլատրել ժամանակավորապես՝ մինչն երեք ամիս ժամկետով, հատել Հայաստանի Հանրապետության սահմանը:

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

8. Դատապարտյալ Ա.Անտոնյանը 2021 թվականի փետրվարի 23-ին Առաջին ատյանի դատարան ներկայացրած միջնորդության եզրափակիչ հատվածում նշել է հետնյալը. «(...) Ոիջնորդում եմ ինձ Ահարոն Ռաֆիկի Անտոնյանի, թույլատրել, ժամանակավորապես, մինչն երեք ամիս ժամանակով հատել Հայաստանի Հանրապետության սահմանը, Ռուսաարանի Դաշնություն արտագնա աշխատանքի մեկնելու համալ»:

9. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Դանիելյանը 2021 թվականի մարտի 1-ի թիվ Ե-2057/21 գրությամբ նշել է. «հ պատասխան Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում 2021 թվականի փետրվարի 23-ին սրացված Ձեր միջնորդության՝ հայտնում եմ Ձեզ, որ դատական ակտերր կատարելու վփալում դատարանն օժտված չէ ազատազրկման դատապարվտված անձին, ում նկատմամը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրաոմամը ազատազրկման ձնով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, Հայաստանի Հանրապետությունից մեկնելու թույլվվություն տալու լիազորությամբ»':

10. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2021 թվականի ապրիլի 13-ի որոշման համաձայն՝ «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.Էրդ հողվածի (..) դրույթների ուսումնաւսիրությունից հերնում է, որ դրանցով Առաջին ատյունի դատարանի 2021 2 Տե'ս քրեական գործի նյութեր, հատոր 1-ին, թերթ 2:

3Տե'ս քրեական գործի նյութեր, հատոր Լին, թերթ 43:

5

թվականի մարտի 1-ի գրության (որոշման) բողոքարկում նախատեսված չէ: Միննույն ժամանակ, նշված հոդվածի րդ կետի լույսի ներքո հարկ է նան արձանագրել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքի որնէ այլ դրույթով նույնպես նախատեսված չէ այդ գրության (որոշման) ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան բողոքարկելու հնարավորություն:

Կիրառելով մեկնաբանման օեքոնտաօո առատ կանոնը, որի համաձայն ապառիչ ցանկում որնէ տարրը չներառելը պետք է մեկնաբանել դրա բացառման իմաստով՝ Վերաքննիչ դատարանը փաատրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի 2021 թվականի մարտի 1Աի գրությունը (որոշումը) վերաքննության կարգով բողոքարկելու հնարավորություն ՀՀ քրեական դավավարության օրենսգիրքը չի նախատեսում, այսինքն այդ որոշումը վերաքննիչ բողոքարկման ենթակա չէ:

(-)

(Վ/երաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետնության, որր Առաջին ատյանի դատարանի 2021 թվականի մարտի 1Է-խ գրության (որոշման) դեմ դատապարտյալ Ահարոն Անտոնյանի պաշտպան Անժելիկա Հակորյանի կողմից րբներված վերաքննիչ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության, քանի որ այն բերվել է գրության (որոշման) դեմ, որը ենթակա չէ վերաքննիչ բողոքարկման»:

Վճոաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները ն եգրահանգումը.

1. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. իրավաչա՛փ է արդյոք պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետնանքով սահմանված փորձաշրջանի մեջ գտնվող դատապարտյալ

Ա. Անտոնյանի միջնորդության վերաբերյալ գրության (որոշման)՝ վերաքննության կարգով բողոքարկելու դատավարական կարգ չլինելու պատճառաբանությամբ, դատապարտյալ Ա.Անտոնյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին Վերաքննիչ դատարանի՝ 2021 թվականի ապրիլի 13-ի որոշումը:

«Տե'ս քրեական գործի նյութեր, հատոր Լին, թերթ 57:

6

12. ՀՀ Սահմանադրության 6-րդ հոդվածի Լին մասի համաձայն՝

«Յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքների ն ազատությունների արդյունավե դատական պաշտպանության իրավունք»:

ՀՀ Սահմանադրության 78րդ հոդվածի համաձայն «Հիմնական

իրավունքների ն ազատությունների աահմանափակման համար ընտրված միջոցներր պերք է պիտանի ն անհրաժեշտ լինեն Սահմանադրությամբ սահմանված նպապտեաւկին հասնելու համար: Սահմանավաւկման համար ընտրված միջոցները պետք է համարժեք լինեն սահմանափակվող հիմնական իրավունքի ն ազատության նշանակությանը»:

ՀԸ Սահմանադրության 172րդ հոդվածի համաձայն «Վերաքննիչ

դատարաններն առաջին ատյանի դատարանների դատական ակտերն օրենքով սահմանված լիազորությունների շրջանակներում վերանայող դատեւկան ատյան են»:

12.1. Դատական պաշտպանության արդյունավետ միջոցների ն դատարանի մատչելիության սահմանադրական իրավունքի վերաբերյալ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը ձնավորել է հետնյալ իրավական դիրքորոշումները՝

- անձի հիմնական իրավունքներն ու ազատությունները՝ որպես բարձրագույն արժեք, դատարանների կողմից ենթակա են անվերապահ պաշտպանության՝ կոնկրետ գործի ինչպես ըստ էության քննության, այնպես էլ հնարավոր հետագա վերաքննության շրջանակներում,

- դատական բողոքարկումը՝ որպես դատական պաշտպանության եղանակ, պետք է արդյոնավետ միջոց ծառայի վերականգնելու անձի խախտված իրավունքներն ու ազատությունները պահպանելով արդարադատության իրականացման սահմանադրական սկզբունքները,

- դատական բողոքարկման ինստիտուտը, առանց բացառության, պետք է միջոց հանդիսանա հավասարության պայմաններում, օբյեկտիվ, բազմակողմանի, արդար ն հրապարակային դատաքննության արդյունքում, ողջամիտ ժամկետներում բացահայտելու ն շտկելու դատական բոլոր այն սխալները, որոնք թույլ են տրվել ինչպես նյութական, այնպես էլ դատավարական իրավունքի

7

նորմերի խախտման արդյունքում, հետնաբար հանգեցրել են դատական գործի սխալ լուծմանը,

- դատավարական որնէ առանձնահատկություն կամ ընթացակարգ չի կարող խոչընդոտել կամ կանխել դատարան դիմելու իրավունքի արդյունավետ իրացման հնարավորությունը, իմաստազրկել ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված դատական պաշտպանության իրավունքը կամ դրա իրացման արգելք

հանդիսանալ,

- ընթացակարգային որնէ առանձնահատկություն չի կարող մեկնաբանվել որպես ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված` դատարանի մատչելիության իրավունքի սահմանափակման հիմնավորում,

- դատարանի (արդարադատության) մատչելիությունը կարող է ունենալ որոշակի սահմանափակումներ, որոնք չպետք է խաթարեն այդ իրավունքի բուն էությունը,

- նախապայմանների խստացումը չպետք է տեղի ունենա անհամաչափ՝ անձանց համար ստեղծելով իրավունքների պաշտպանության խոչընդոտներ: Բացի դրանից, վերաքննիչ կամ վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելու հարցում դատարանները պետք է ունենան ոչ թե հայեցողական անսահմանափակ ազատություն, այլ՝ օրենսդրորեն նախատեսված, հստակ, ն անձանց համար միակերպ ընկալելի հիմքերով, բողոքը վարույթ ընդունելու կամ մերժելու իրավունք ն պարտականություն»:

Թ. «Մարդու իրավուննեի ն հիմնարար ազատությունների

պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի (այսուհետ` նան Կոնվենցիա) 13-րդ հոդվածի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք, ում սույն Կոնվենցիայով ամրագրված իրավունքներն ու ազատությունները խախտվում են, ունի պետական մարմինների աոռջն իրավական պաշվփպանության արդյունավետ միջոցի իրավունք, նույնիսկ եթե խախտումը կատարել են ի պաշտոնն գործող անձինք»:

"Տես ոամոնճ ոանռոմն, ՀՀ Սահմանադրական դատարանի՝ 2007 թվականի ապրիլի 9-ի թիվ ՍԴՈ- 690, 2011 թվականի փետրվարի 8-ի թիվ ՍԴՈ-936, 2015 թվականի մարտի 3-ի թիվ ՍԴՈ-1192 ն 2016 թվականի մարտի 10-ի թիվ ՍԴՈ-1257 որոշումները:

8

13.1. Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն (այսուհետ` նան Եվրոպական դատարան) անձի արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի բաղադրատարր հանդիսացող դատարանի մատչելիության իրավունքի կապակցությամբ նշել է, որ դատարան դիմելու իրավունքը բացարձակ չէ, ն կարող է որոշակի սահմանափակումների ենթարկվել. դրանք թույլատրված են այն կանխադրույթի հիման վրա, որ դատարան դիմելու իրավունքն իր բնույթով պահանջում է պետության կողմից սահմանված կարգավորման առկայություն: Այս առումով պետություններն ունեն հայեցողության որոշակի սահման, թեն Կոնվենցիայի պահանջների պահպանման կապակցությամբ վերջնական որոշումը կայացնում է Եվրոպական դատարանը: Անհրաժեշտ է հիմնավորել, որ կիրառված սահմանափակումները դատարան դիմելու` անձի իրավունքն այն աստիճան չեն սահմանափակում կամ նվազեցնում, որ դրա արդյունքում խաթարվի իրավունքի բուն էությունը: Բացի դրանից, սահմանափակումը չի համապատասխանի Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի Լին մասին, եթե այն օրինական նպատակ չհետապնդի, ն առկա չլինի համաչափության ողջամիտ հարաբերակցություն գործադրված միջոցի ն հետապնդված նպատակի միջնՀ:

13.2. Վերոգրյալի համատեքստում Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է՝

- դատարանի մատչելիության իրավունքը պետք է լինի իրական ն ոչ թե պատրանքային, ինչը ենթադրում է, որ անձե իր իրավունքների ու ազատությունների խախտման յուրաքանչյուր դեպքում՝ ողջամիտ

սահմանափակումների պայմաններում, պետք է դատարան դիմելու, իր խախտված իրավունքները ն ազատությունները վերականգնելու իրական հնարավորություն ունենա: Դատական պաշտպանության իրավունքի իրացման հնարավոր սահմանափակումները չպետք է ձնական բնույթ կրեն, որպեսզի շահագրգիռ անձը հավասար պայմաններում, արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ ն անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր գործի 6 Տե՛ս ումուճ ռամռոմչ, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի` Բուտ յ. Օօ666 գործով 199լ թվականի օգոստոսի 27ի վճիռը, գանգատներ թիվ 12750/82, 13780/88, 14003/88, կետ

59. 0օՕշօա/իօմ6 Լո Թոոմծկծ ւ. Բ՛սոճշ գործով 1992 թվականի դեկտեմբերի 16-ի վճիռը, գանգատ թիվ 12964/87, կետ 28, Տեռոծս ս. Ծաթողռ գործով 2012 թվականի հունվարի 17-ի վճիռը, գանգատ թիվ 36760/06, կետ 229, ԷՈոՏժրիօու ս. Թօուռուռ գործով 2007 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 29294/02, կետ 50:

9

հրապարակային քննության իրավունքի իրացման հնարավորություն ունենա: Հակառակ դեպքում կխախտվեն անձի` դատարանի մատչելիության ն արդար դատաքննության իրավունքները,

- անձի դատարանի մատչելիության ն դատական պաշտպանության

կարնորագույն իրավունքների սահմանափակման համար ընտրված միջոցը պետք է իրավաչափ սպատակ հետապնդի ն չպետք է անհամարժեք լինի նշված իրավունքի բուն էությանն ու նշանակությանը: Այ կերպ դատարանի մատչելիության իրավունքի սահմանափակման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է պահպանել կիրառվող միջոցի ն հետապնդվող նպատակի միջն արդարացի հավասարակշռություն՝ բացառելով անհամաչափ խիստ միջոցներով հետապնդվող նպատակին հասնելու հնարավորությունը:

14. 1998 թվականի հուլիսի Լին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի` «Դատական որոշումը ի կատար ածելու փոլում դատապարտյալի իրավունքների ապահովումը» վերտառությամբ 429րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Դատական որոշումներն ի կափար ածելու հեր կապված հարցերը դատարանի կողմից քննելիս, դատապարտյալն իրավունկք ունի մասնակցել դատական նիստին ն տալ ցուցմունքներ, ներկայացնել ապացույցներ, հարուցել միջնորդություններ ն հայտնել բացարկներ, ծանոթանալ գործի բոլոր նյութերին, բողոքարկել դատարանի գործողությունները ն որոշումները»:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.Լրդ հոդվածի համաճայն՝

«Վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են՝

(.-.)

8) սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ այլ դատական ակտեր»:

15. Վերլուծելով մեջբերված իրավանորմեր՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ի ապահովումն դատական ակտի կատարման ընթացքում ծագող հարցեի լուծման փուլում. »դատապարտյալի իրավունքների պաշտպանության՝ քրեադատավարական օրենքը, ի թիվս այլնի, նախատեսում է, որ դատապարտյալն իրավունք ունի բողոքարկել դատարանի որոշումները: 7 Տես Վճռաբեկ դատարանի՝ Էդգար Գրիգորյանի գործով 2018 թվականի հունվարի 12-ի թիվ ԵԿԴ/0026/01/17 որոշման 16-րդ կետը:

10

Վերոշարադրյալ նորմերի համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ օրենսդիրը, ի ապահովումն նան այս փուլում անձի դատական պաշտպանության ն իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցի իրավունքի իրացման, նախատեսել է դատավճռի կատարման առնչությամբ ծագող հարցերի լուծման արդյունքում կայացած անձի իրավունքներին ն օրինական շահերին առնչվող դատական ակտի վերաքննիչ բողոքարկման հնարավորություն:

16. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ՝

- դատապարտյալ Ա.Անտոնյանը փորձաշրջանի ընթացքում միջնորդություն է ներկայացրել Առաջին ատյանի դատարան` խնդրելով թույլատրել մինչն երեք ամիս ժամանակով հատել Հայաստանի Հանրապետության սահմանըձ,

- Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Դանիելյանը միջնորդությանը պատասխանել է գրությամբ՝ նշելով որ դատական ակտերը կատարելու փուլում դատարանն օժտված չէ դատապարտյալին Հայաստանի Հանրապետությունից մեկնելու թույլտվություն տալու լիազորությամբ»,

- ԱԱնտոնյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը Վերաքննիչ դատարանը թողել է առանց քննության՝ գրության (որոշման) վերաքննության կարգով բողոքարկելու դատավարական կարգ նախատեսված չլինելու պատճառաբանությամբ:6:

17. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 1215րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների ն արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ Վերաքննիչ դատարանն առանց քննության է թողել պաշտպան Ա.Հակոբյանի բողոքն այն դեպքում, երբ քրեադատավարական օրենքը նախատեսում է դատավճիռն ի կատար ածելու փուլում առաջին ատյանի դատարանի կայացրած դատական ակտերի վերաքննիչ բողոքարկման

հնարավորություն Արդյունքում անհամաչափորեն սահմանափակվել են Ա.Անտոնյանի դատական պաշտպանության ն դատարանի մատչելիության Ց Տես սույն որոշման 8-րդ կետը:

5 Տե՛ս սույն որոշման 9-րդ կետը:

6 Տե՛ս սույն որոշման 10-րդ կետը:

11

իրավունքները, ն վերջինս զրկվել է իր միջնորդությանը գրությամբ պատասխանելու ն Հայաստանի Հանրապետությունից մեկնելու թույլտվություն տալու լիազորություն չունենալու մասին Առաջին ատյանի դատարանի դիրքորոշումը վիճարկելու ն այն վերադաս դատարանի կողմից ստուգման ենթարկելու հնարավորությունից:

18. Վերոգրյալի հիման վրա, Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետնանքով սահմանված փորձաշրջանի մեջ գտնվող դատապարտյալ Ա. Անտոնյանի միջնորդության վերաբերյալ գրության (որոշման)՝ վերաքննության կարգով բողոքարկելու դատավարական կարգ չլինելու պատճառաբանությամբ դատապարտյալ Ա.Անտոնյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին Վերաքննիչ դատարանի որոշումն իրավաչափ չէ:

19. Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով դատական ակտ կայացնելիս Վերաքննի, դատարանը թույլ է տվել

քրեադատավարական օրենքի՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ ն 429-րդ հոդվածների խախտում, որն իր բնույթով էական է, քանի որ ազդել է գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն, հիմք է Վերաքննիչ դատարանի՝ 2021 թվականի ապրիլի 13-ի որոշումը բեկանելու ն գործը նույն դատարան՝ նոր քննության ուղարկելու համար:

Ելնելով վերոգրյալից ն ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ, 17-րդ հոդվածներով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 39-րդ, 43-րդ, 361-րդ, 419-րդ, 422-423-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1 Վճռաբեկ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2021 թվականի ապրիլի 13-ի որոշումը բեկանել ն գործն ուղարկել նույն դատարան՝ նոր քննության:

12

2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ն ենթակա չէ բողոքարկման:

՞Նախազահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ

ԶԸ Ո Ս.ՇՀԱՆՅԱՆ