Անցնել բովանդակությանը
ariognem Logo
ariognem.am
Որոնում/Սիմոնյան — ԵԴ/0653/01/20
ՎճռաբեկՔրեական իրավունքAI Ինդեքսավորված

Սիմոնյան — ԵԴ/0653/01/20

Վճռաբեկ դատարանԵԴ/0653/01/2019 հուլիսի, 2024 թ.Բնօրինակ աղբյուր
PDF

Ամփոփում

ՊԱՐԶԵՑ Վարույթի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2019 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժնում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ նան՝ ՀՇ քրեական օրենսգիրք) 18րդ ն 13-րդ հոդվածների հատկանիշներով նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է: Երնան քաղաքի` Աջափնակ ն Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ ԱԳնորգյանի՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին հիշյալ որոշումը վերացվել է, ՀՇ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի ն 137-րդ հոդ

Ամբողջ Տեքստ

Հե 2215 ԵԴ/0653/01/20

ԱՐԱՆ

ա 172 ջ)

ՀԱՐՈ ԱՐա»

ՀՏ ԱՏԵ Ծ-՛

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ա.Մաթնոսյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ս.Համբարձումյան

դատավորներ՝ Լ.Հովհաննիսյան

Ռ.Պապոյան

19 հուլիսի 2024 թվական ք. Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

ԱՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Կարեն Գրիգորի Սիմոնյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի հունիսի 8-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Լ.Գրիգորյանի վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

1. 2019 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժնում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ նան՝ ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 18րդ ն 13-րդ հոդվածների հատկանիշներով նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է:

Երնան քաղաքի` Աջափնակ ն Դավթաշեն վարչական շրջանների

դատախազության ավագ դատախազ ԱԳնորգյանի՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին հիշյալ որոշումը վերացվել է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի ն 137-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 10202219 քրեական գործը:

2019 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հարուցվել է թիվ 09851219 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի Լին մասի ն 185-րդ հոդվածի Լին մասի հատկանիշներով:

Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ թիվ 10202219 քրեական գործը միացվել է թիվ 09851219 քրեական գործին:

Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ Կարեն Գրիգորի Սիմոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով ն 137-րդ հոդվածի Լին մասով:

Նախաքննության մարմնի՝ նույն օրվա որոշմամբ Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:

2020 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի Լին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 12152920 քրեական գործը:

Նախաքննության մարմնի՝ 2020 թվականի ապրիլի 14ի որոշմամբ թիվ 12152920 քրեական գործը միացվել է թիվ 09851219 քրեական գործին:

2020 թվականի մայիսի 8-ին մեղադրյալ Կ.Սիմոնյանը ձերբակալվել է:

3

Նախաքննության մարմնի՝ 2020 թվականնի մայիսի 8ի որոշումներով Կ.Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, 137-րդ հոդվածի 1Լին մասով, 112-րդ հոդվածի Լին մասով, 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով ն 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Նախաքննության մարմնի՝ 2020 թվականի մայիսի 8-ի որոշմամբ մեղադրյալ Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է:

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2020 թվականի մայիսի 9-ի որոշմամբ Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:

2020 թվականնի հունիսի 26-ին թիվ 09851219 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան):

2. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2021 թվականի մայիսի 24-ի որոշմամբ Կ.Սիմոնյանի՝ նկատմամբ կիրառված կալանավորում խափանման միջոցը փոփոխվել է ն որպես խափանման միջոց է ընտրվել գրավը՝ գրավի չափ սահմանելով 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարը:

2021 թվականի հունիսի 11-ին Կ.Սիմոնյանն ազատվել է արգելանքից:

21. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 9-ի դատավճռով Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով ն երկու դրվագ՝ 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, 185-րդ հոդվածի Լին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:

Նույն դատավճռով Կ.Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով: Նշանակված պատժին հաշվակցվել է 2020 թվականի մայիսի 8-ից մինչն 2021 թվականի հունիսի 11՛ն անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը ն Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել

4

ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70րդ հոդվածի կիրաոմամբ՝ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել ն սահմանվել է փորձաշրջան՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:

3. Դատախազ Հ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան)՝ 2023 թվականի հունիսի 8-ի որոշմամբ բողոքը մերժել է՝ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 9-ի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Լ.Գրիգորյանը բերել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ վարույթ է ընդունվել ն սահմանվել է վճռաբեկ բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.

5. Բողոքաբերի պնդմամբ՝ Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս հաշվի չի առնվել, որ նա ոտնձգել է այնպիսի հասարակական հարաբերության դեմ, որի խախտումը խիստ բացասաբար է անդրադարձել տուժողի առողջական վիճակի վրա, վերջինիս առողջությանը պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող վնաս: Բացի այդ, հաշվի չի առնվել այն, որ Կ.Սիմոնյանը գիտակցել է սեռով պայմանավորված ֆիզիկական ուժերի անհավասարության պայմաններում անօգնական վիճակում հատակին ընկած ն դիմադրություն չցուցաբերող տուժողի կենսական կարնոր օրգանին՝ գլխին (դեմքին) իր ֆիզիկական հնարավորությունները գործադրելով հարվածներ հասցնելը, հարվածների քանակը, դրանց բնույթը ն տեղակայումը, հանցանքին նախորդած ն հաջորդած ժամանակահատվածում Կ.Սիմոնյանի վարքագիծը, մասնավորապես այն, որ մինչն 2020 թվականի դեկտեմբերի 7-ին տուժող Լիանա Նիկողոսյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 6-ին, ծեծել է վերջինիս ն սպանության սպառնալիք տվել, 2020 թվականի դեկտեմբերի 7-ին

5

ոստիկանություն զանգահարելը կանխելու նպատակով Լիանա Նիկողոսյանի ձեռքից վերցրել է վերջինիս հեռախոսը ն գետնին հարվածելով՝ կոտրել՝ պատճառելով 127.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իսկ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում պարբերաբար զանգել է Լիանա Նիկողոսյանին, սպանության, առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու սպառնալիքներ տվել՝ պահանջելով ոստիկանությունից հետ վերցնել իր դեմ ներկայացված բողոքը:

Բողոքաբերը որպես Կ.Սիմոնյանի անձի հանրային վտանգավորությունը բնութագրող հանգամանքներ կարնորել է նան այն, որ Կ.Սիմոնյանին մեղսագրված է եղել նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, երկու դրվազ՝ 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարում, որոնցով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ոջ արդարացնող հիմքով, իսկ 185-րդ հոդվածի 1Լին մասով՝ անձի վիճակը բարելավող նորմի ընդունմամբ պայմանավորված:

51 Բողոքաբերը, անդրադառնալով ստորադաս դատարանների այն

փաստարկին, որ Կ.Սիմոնյանի կողմից հանցագործությունը կատարելիս զենք, սուր կտրող ծակող գործիք կամ այլ առարկա չի օգտագործվել, նշել է, որ հանցանքի կատարման եղանակը յուրաքանչյուր դեպքով պետք է գնահատվի՝ ելնելով գործի ամբողջական փաստական հանգամանքների առանձնահատկություններից, հաշվի առնելով նան՝ հարվածների քանակը, բնույթը, տեղակայումը:

52. Բողոքաբերն արձանագրել է նան, որ Կ.Սիմոնյանը նախկինում դատապարտվելով անձի նկատմամբ բռնության կիրառմամբ կատարված ծանը հանցագործության համար (2016 թվականի հունիսի 22ի թիվ ԿԴ2/0052/01/15 դատավճռով Կ.Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով) 2018 թվականի նոյեմբերի 6-ին համաներման ակտի կիրառմամբ պատիժը կրելուց ազատ արձակվելով՝ մեկ տարի անց՝ 2019 թվականի դեկտեմբերի 7-ին, կրկին կատարել է անձի նկատմամբ բռնության կիրառմամբ ծանր հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

53. Բողոքաբերը, արձանագրելով, որ առկա փաստական տվյալների համաձայն՝ Կ.Սիմոնյանի մոտ ախտորոշվել են դիսցիրկուլյատոր էնցեֆալոպաթիա, ողնաշարի պարանոցային ն գոտկային հատվածների դեգեներատիվ դիստրոֆիկ

6

փոփոխություններ, ճողվածքներ, գլխուղեղի անոթային բնույթի փոփոխություններ, նշել է, որ ստորադաս դատարանները պատշաճ ստուգման չեն ենթարկել ն առանց որնէ հիմքի հիվանդությունը գնահատել են որպես ծանըր հիվանդություն, մինչդեռ հիվանդության ծանրության աստիճանը բժշկական կատեգորիա է ն կարող է հաստատվել բացառապես նշված բնագավառի բավարար գիտելիքներ ունեցող մասնագետի (փորձագետի կողմից):

5.4. Ամփոփելով վերոգրյալը՝ բողոքաբերը նշել է, որ կատարված արարքի բնույթի ն հանրային վտանգավորության աստիճանի, հանցավորի անձի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող վերը նշված հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են հանցավորի անձի ն կատարված արարքի վտանգավորության աստիճանը: Հետնաբար, նման պայմաններում, ստորադաս դատարանների կողմից Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում դրված՝ անձը բնութագրող տվյալը (հիվանդ լինելը, ապատասխանատվությունն Օ ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը՝ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը, չեն կարող բավարար լինել պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ն պատժի նպատակների իրականացմանը հասնելու համար:

6. Վերոգրյալի հիման վրա բողոքաբերը խնդրել է պատիժը

պայմանականորեն չկիրառելու մասով բեկանել Վերաքննիչ դատարանի` 2023 թվականի հունիսի 8-ի որոշումը ն կայացնել դրան փոխարինող դատական ակա՝ անթույլատրելի ճանաչելով Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը:

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

7. Առաջին ատյանի դատարանը 2022 թվականի դեկտեմբերի 9-ի դատավճռով հաստատված է համարել հետնյալը. «(...) Կարեն Գրիգորի Սիմոնյանը ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկում ազատազրկման ձեով պատիժ կրելու ընթացքում համացանցի միջոցով ծանոթացել է Լիանա Նիկողոսյանի հե: 2018թ. նոյնմիերի Լին Կարեն Սիմոնյանը պատժի կրումից ազատ. արձակվելուց հերո շարունակել է շփումը

7

Լիանա Նիկողոսյանի հետ, ում հեր վարձակալական հիմունքներով բնակվել է Երնան քաղաքի տարբեր հասցեներում: Համատեղ կյանքում ունեցել են տարաձայնություններ, ինչի պաճառով 2019թ. հոկտեմբեր ամսից Լիանա Նիկողոսյանը տեղափոխվել է իր հայրական տուն, սակայն Կարեն Սիմոնյաւնի հետ շարունակել են պարբերարար հանդիպել:

Կարեն Սիմոնյանն իրենց անձնական փոխհարաբերությունների շուրջ զրուցելու նպատակով Լիանա Նիկողոսյանին 2016 թվականի հոկտեմբերի 6-ին հրավիրել է իր կողմից վարձակալած Երնան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի Լին նրբանցք 7-րդ շենք 7-րդ հասցեում գտնվող բնակարան:

Բնակարանում գտնվելու ժամանակ կենցաղային հարցի շուրջ վիճարաւնել է Լիանա Նիկողոսյանի հեվ, որի ընթացքում քաշել է նրա մազերից, ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցրել մարմնի վփարբեր մասերին, ինչի արդյունքում Լիանա Նիկողոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառվել է աջ դաստակի 5րդ մատի շրջանի արյունազեղման ձնով վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք: Տուժող Լիանա Նիկողոսյանն իրական Լէ ընդունել նան ամբաարանյալ Կարեն Սիմոնյանի կողմից հնչեցված սպանության սպառնալիքները: Դրանից հետ Կարեն Սիմոնյանը ն Լիանա Նիկողոսյանը հետագայում շարունակել են հանդիպել ն շփվել:

2019թ. դեկվփեմրբերի 07-ին՝ ժամը 23:00ի սահմաններում, Կարեն Սիմոնյանը Լիանա Նիկողոսյանի հեր գտնվել է Երնան քաղաքի Ա.Ահարոնյան վփտղոց 15 հասցեում գտնվող «Լույս Աղբյուր» հյուրանոցային համալիրի 9րդ սենյակում, որտեղ վիճաբանել է վերջինիս հետ, ինչի պատճառով Լիանա Նիկողոսյանը ցանկացել է ահազանգել ոստիկանություն, սակայն Կարեն Սիմոնյանը, վրդովվելով երա վարքագծից, վերջինիս ձեռքից վերցրել է նրան պատկանող` Ը76Տ0ՃՆ28Շ757 գործարանային համարով Այֆոն 7 տեսակի, 41778 մոդելի բջջային հեռախոսը, այն հարվածել է գետնին ն կուրրել՝ Լիանա Նիկողոսյանին պատճառելով` 127.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Դրանից հերո, Կարեն Սիմոնյանը, րբոնելով Լիանա Նիկողոսյանի ձեռքից, գցել է «Լույս Աղբյուր» հյուրանոցային համալիրի 9-րդ սենյակում տեղադրված ապակե սեղանի վրա, ինչի արդյունքում այն կոտրվել է, որից հետո, շարունակելով Լիանա Նիկողոսյանին մարմնական վնասվածքներ

8

պատճառելու դիտավորությանն ուղղված իր գործողությունները, ձեռքերով ն ոտքերով անկանոն հարվածներ է հասցրել հատակին ընկած Լիանա Նիկողոսյանի դեմքին ն մարմնի տարբեր հատվածներին՝ վերջինիս առողջությանը դիմավորությամբ պատճառելով ձախ ճակավտգագաթաքունքային, աջ ն ձախ ակնակապճային, քթի, կրծքավանդակի, ձախ գովկային, աջ բազկի, աջ դաստակի շիջանների` քերծվածքների, արյունազեղումների, ենթամաշկային ն ներծոցային արյունահավաքների, սալջարդ վերքի, գանգուղելային վնասվածքի, ձախ նախաբազկի, ձախ գուրկային շրջանների` կփրած վերքերի, քթոսկրերի, ձախ ակնակապճի պատերի (սեպոսկրի, մաղոսկրի խորշիկների, ճակավտակրի՝ ներհրված կոտրվածքների ձնով կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնաս:

Կարեն Սիմոնյանը, 2019 թվականի դեկտեմբերի 17-ից մինչն 2020 թվականի հունվարի 02ն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար զանգահարել է Լիանա Նիկողոսյանին ն կայացած հեռախոսազրույցների ընթացքում վերջինիս հասցեին հնչեցրել է սպանության, առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու սպառնալիքներ՝ պահանջելով ոստիկանությունից հետ վերցնել իր դեմ ներկայացված րողոքը, ինչը Լիանա Նիկողոսյանն իրական է ընդունել, սպառնալիքներն իրականացնելու իրական վտանզ զգացել ն դրա հետնանքով նրա, մոտ առաջացրել է վախի ու տագնապի զգացողություն (...)):

7.1. Առաջին ատյանի դատարանը, հաստատված համարելով վերոգրյալ փաստական հանգամանքները, գտել է, որ. «(..) Կարեն Գրիգորի Սիմոնյանի արարքները համապատասխանում են 2003 թվականի ապրիլի 16-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի Լին մասով, 116-րդ հոդվածով, երկու դրվազ Թ7րդ հոդվածի Լին մասով ն 185րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցագործության, հատկանիշներին, սակայն ամբաստանյալ Կարեն Սիմոնյանը պատասխանաւվության ն պատժի ենթակա է միայն 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ա2րդ հոդվածի Էին մասով նախատեսված հանցանքի համար:

(Տես քրեական զործ, հատոր 5, թերթեր 106-114։

9

(-.)

Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբատրանյալ Կարեն Սիմոնյանը վատառովջ է, ըստ. մեծահասակի ամբուլատոր ըժշկական քարտից քաղվածքի ախվտրոշվել է դիսցիրկույատոր էնցեֆալոպատիա, ողնաշարի պարանոցային ն գոտկային հատվածնեի դեգեներատիվ

փոփոխություններ, ճողվածքներ, գլխուղեղի անոթային բնույթի փոփոխություններ:

Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի իրավական կարգնւվորումը, որպես Կարեն Սիմոնյանի

պատասխանամտվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգաւմանքներ է դիտում նան այն, որ ամբատրանյալը նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել:

Դատարանն ամբասվզաւնյալ Կարեն Սիմոնյանի պատասխանատվությունը ն պատիժը ծանրացնող հանգամանք է արձանագրում հանցագործությունների ռեցիդիվը:

Մասնավորապես, Կարեն Սիմոնյանը ՀՀ Կովայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի հունիսի 22ի դատավճոռվ դատապարտվել էր 20053 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով ազատազրկման՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով, 2018 թվականի նոյեմբերի 06-ին Համաներման ակտի կիրառմամբ ազապ էր արձակվել պատժի կրումից: Այսինք, դատվածություն ունենալով դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար` ամբաստանյալ Կարեն Սիմոնյանը կրկին կատարել է դիտավորյալ հանցանք:

(-.)

Դափարանը գտնում է, որ Կարեն Սիմոնյանի անձր բնութագրող տվյալների՝ ծանր հիվանդությամբ վփառապելրը, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը, կոնկրետ համակցությունը, բավարար է նրա նկատմամի նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:

Միննույն ժամանակ, դատարանը ցանկանում է արձանագրել, որ Կ.Սիմոնյանի պատասխանաւտվությունը ն պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկայությունն

10

ինքնին չի կարող արգելք հանդիսանալ նրա նկատմամբ եշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:

Ամբաստանյալ Կարեն Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված ապատժի

փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաւն հանցագործության կատարման եղանակը:

Սույն քրեական գործի քննությամի հատրատվել է, որ ամիաարանյալ Կարեն Սիմոնյանը տուժող Լիանա Նիկողոսյանի նկատմամի հանցավոր ովնձգություն իրականացնելիս՝ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելիս զենք, դանակ կամ այլ սուր կտրող-ծակող գործիք, կամ առհասարակ այլ առարկա չի օգտագործել, ինչը դատարանի գնահատմամբ վկայում է հանցավորի անձնավորության ն կատարված հանցագործությաւն վտանգսւվորության առսւվել նվազ աստիճանի մասին:

Այսպիսով, հաշվի առնելով քրեական գործով հատրատված փատրական հանգամանքները, ամբաարանյալի անձր բնութագրող փվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` դատարանը հանգում է հենության, որ Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձնով նշանակված պատիժը հնարավոր է պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան 4 (որա) տարի ժամկեւրով (...)»:

8. Վերաքննի. դատարանը, անփոփոխ թողնելով Առաջին ատյանի

դատարանի դատավճիռը, արձանագրել է հետնյալը. «/...) Մույն գործով Առաջին ատյանի դատարանն անդրադառնալով ամբաստանյալ Կարեն Սիմոնյանի նկատմամը ազատազիկման ձնով նշանակված պատիժը կրելու հարցին, հաշվի առնելով վերջինիս անձր բնութագրող տվյալները ծանր հիվանդությամբ փառապելը (վերջինիս մուր ախտորոշվել է դիսցիրկուլյավտր էնցեֆալոպաթիա, ողնաշարի պարանոցային ն գովկային հատվածների դեգեներատիվ դիարրոֆիկ փոփոխություններ, ճողվածքներ, գլխուղեղի անոթային բնույթի փոփոխություննե, պատիժն ու .պատասխանատվությունն մեղմացնող հանգամանքները` առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը, եկել է հիմնավոր հետնության, որ ամբաստանյալի նկատմամը ազատազրկման ձնով

11

նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` հնարավոր Է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը ն հանցագործությունների կանխմանը` սահմանելով փորձաշրջան 4 ճորս) փարի ժամկետով:

Միննույս ժամանակ, Առաջին ավտյանի դատարանն իրավաչափ կերպով արձանագրել է, որ Կ. Սիմոնյանի պատասխանամվությունը ն պատիժը ծանրացնող հանգամանքի՝ հանցագործությունների ռեցիդիվի առկայությունն ինքնին չի կարող արգելք հանդիսանալ նրա նկատմամի նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:

Ամբաստանյալ Կարեն Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված ապատժի

փաստացի կրելու նպատակահարմարությաւն հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել նան հանցագործության կատարմեաւն եղանակը, մասնավորապես, այն, որ քրեական գործի քննությամբ հաստատվել է, որ ամբաարանյալ Կարեն Սիմոնյանը վփաուժող Լիանա Նիկողոսյանի նկատմամը հանցավոր ոտնձգություն իրականացնելիս առողջությանը ծանր վնաս պատճառելիս զենք, դանակ կամ այլ սուր կտրող-ծակող գործիք, կում առհասաւրաւկ այլ առարկա չի օգտագործել, ինչը դավարանի գնահատմամբ վկայում է հանցավորի անձնավորության ն կատարված հանցագործության

վտանգավորության՝ առավել նվազ աստիճանի մասին:

Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբատրանյալ Կարեն Սիմոնյանի նկատմամբ պայմանական դատապարտում կիրառելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ վերականգնել առղցիալական արդարությունը, ուղղել պավժի ենթարկված անձին, ինչպես նան կանխել հանցագործությունները:

Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում վերաքննիչ բողոքի այն պնդումը, թե. «(...) մեղադրյալ Կարեն Սիմոնյանի նկատմամը նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս՝ դավարանը պավփշաճ իրավական վերլուծության չի ենթարկել ամբաարանյալի կողմից կատարած հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող գործոնները, մասնավորապես՝ Կարեն

12

Սիմոնյանի անձի հանրային բարձր վտանգավորությունը, որի մասին է վկայում նան դիտավորությամի կատարած հանցանքի համար դատվածություն ունենալով՝ նոր քննարկվող դիտավորյալ հանցանքները կավարելը (.-.)»:

(-.)

Սույն պարագայում, Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Կարեն Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս անձր բնութագրող վերոնշյալ տվյալները, նրա պատասխանապվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների կոնկրետ համակցությունը, եկել է հիմնավոր հեվնության, որ դրանք բավարար են ամբաարաւնյալի նկատմամի նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:

Այսինքն, Կարեն Սիմոնյանի կողմից դիտավորությամը կատարած հանցանքի համար դատվածություն ունենալով՝ նոր դիտավորյալ հանցանքը կատարելը տվյալ պարագայում չի կարող արգելք հանդիսանալ նրա նկատմամի նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:

Հիմնավորված չէ նան վերաքննիչ բողոքի այն պնդումը, թե Կլ...) դատարանը անհրաժեշտ կերպով չի անդրադարձել ամբատրանյալին մեղսագրվող արարքի հանրային վտանգավորության օ աատրիճանին՝ արդյունքում կայացնելով չպատճառարանված դատական ակտ՝ նշանակված պատժի կրման ոչ

նպատակահարմար լինելու վերաբերյալ, մասնավորապես, դատարանի կողմից անտեսվել են այնպիսի էական հանգամանքներ, ինչպիսիք են տուժողին ուղղակի դիվավորությամբ բազմաթիվ հարվածներ հասցնելն այն պայմաններում, երբ վերջինը գտնվել է գերնին ընկած վիճակում ն որնէ դիմադրություն չի ցուցարերել»:

Վերոգրյալի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում: արձանագրել, որ նշված հանգամանքները հանդիսանում են ամիաարանյալ Կարեն Սիմոնյանին վերագրվող հանցակազմի փարրեր ն դրանք կարնոր են այնքանով, որքանով որ օրենսդիրը նան դրանց հիման վրա տվյալ արարքը դասել է քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքների շարքին: Հենց դիտավորությամբ հասցված հարվածների արդյունքում է, որ փուժողին պատճառվել է կյանքի համար վտանգ սպառնացող ժանի մարմնական վնաս: Բացի այդ, չի կարելի անտեսել նան այն հանգամանքը, որ պափասխանավպվության ն պատժի անհատականացման հիմք

13

են ու միայն կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճաւնը, այլն հանցավորի անձր բնութագրող սոցիալ-հոգերանական, առցիալ- ժողովրդագրական, քրեաբանական ն քրեաիրավական, ֆիզիկական

հատկությունների համակցությունը, (ընտանեկան դրություն, վարքագիծը աշխատանքում ն կենցաղում, աշխավատաւնակություն, առողջական վիճակը, տարիքը, սեոլ, դատվածությունը ն այլն) (:.)»:

Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները ն եզրահանգումը.

9. ՀԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի անցումային դրույթները կարգավորող 483-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ «8. Մինչն սույն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը կայացված դատական ակտերով վերաքննիչ ն վճռաբեկ բողոքները բերվում ն քննվում են մինչն 2022 թվականի հուլիսի Էր գործող կարգով»:

Վերոգրյալից հետնում է, որ 2022 թվականի հուլիսի Լից հետո կայացված դատական ակտերի դեմ վճռաբեկ բողոքները բերվում ն քննվում են 2022 թվականի հուլիսի Լից գործող քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով: Հետնաբար, սույն բողոքի քննությունն իրականացնելիս, որպես Վճռաբեկ դատարանում բողոքի քննության ընթացակարգ, հիմք է ընդունվում 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող կարգը: Միննույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը Կ.Սիմոնյանի վերաբերյալ քրեական գործը քննության է առել, իսկ Վերաքննիչ դատարանն Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի իրավաչափությունը գնահատել է 1998 թվականի հուլիսի Լին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումների շրջանակներում, ուստ, ստորադաս դատարանների հետնությունների իրավաչափության գնահատման համար Վճռաբեկ դատարանը հիմք է ընդունում 1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումները:

"Տես քրեական գործ, հատոր 6, թերթեր 46-59:

14

10. Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով բողոքաբերը, ըստ էության, բարձրացրել է Կ.ՆՍիմոնյանի՝ նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավաչափության հարցը: Միննույն ժամանակ, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում ամրագրված նորմը, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ նախքան բողոքաբերի կողմից բարձրացրած իրավական խնդրին անդրադառնալն անհրաժեշտ է քննարկման առարկա դարճնել Կ.Միմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը սխալ հաշվարկված լինելու հարցը, քանի որ սույն գործով առերնույթ առկա է ի շահ մեղադրյալի վճռաբեկ բողոքի սահմաններից դուրս գալու հիմք:

10.1. Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Կ.Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի Լին մասով ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ նշանակված պատժին հաշվակցելով 2020 թվականի մայիսի 8-ից մինչն 2021 թվականի հունիսի 1Լն անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը ն Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով: Մինչդեռ, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ Կ.Սիմոնյանը փաստացի անազատության մեջ է գտնվել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր, հետնաբար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն, նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը ն վերջնական թողնել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի 10 (տասը) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով:

11. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. հիմնավորված են արդյո՞ք Կարեն Միմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի Լին մասով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետնությունները:

12. Վճռաբեկ դատարանն առողջությանը դիտավորությամբ ծանը վնաս պատճառելու դեպքում պատիժ նշանակելու ն նշանակված պատիժը

15

պայմանականորեն չկիրառելու հարցերին անդրադարձլ է իր մի շարք նախադեպային որոշումներում:

13. Վերահաստատելով վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումները Վճռաբեկ դատարանը նս մեկ անգամ փաստում է, որ քննարկվող հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու դեպքում պատիժ ՛նշանակելիմ ն ան կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս, ստորադաս դատարանները պետք է հաշվի առնեն ինչպես խախտվող հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարնորությունը, այնպես էլ արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են անձի հոգեբանական վերաբերմունքն իր կատարած արարք ն դրա հետնանքների նկատմամբ, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մարմնական վնասվածքների քանակը, տեղակայումը, բնույթը ն այլն:

14. Սույն վարույթի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ.

- Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ Կարեն

Սիմոնյանը «Լույս Աղբյուր» հյուրանոցային համալիրի 9-րդ սենյակում վիճաբանել է տուժող Լիանա Նիկողոսյանի հետ, ինչի պատճառով վերջինս ցանկացել է ահազանգել ոստիկանություն, սակայն Կ.Սիմոնյանը, վրդովվելով նրա վարքագծից, վերջինիս ձեռքից վերցրել է «Այֆոն 7» բջջային հեռախոսը, հարվածել է գետնին ն կոտրել: Դրանից հետո, Կ.Սիմոնյանը, բռնելով Լ.Նիկողոսյանի ձեռքից, գցել է սենյակում տեղադրված ապակե սեղանի վրա, ինչի արդյունքում այն կոտրվել է, որից` հետո, շարունակելով Լ՝-Նիկողոսյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու դիտավորությանն ուղղված իր գործողությունները, ձեռքերով ն ոտքերով անկանոն հարվածներ է հասցրել հատակին ընկած Լ.Նիկողոսյանի դեմքն ն մարմն տարբեր հատվածներին վերջինիս առողջությանը

' Տես Վճռաբեկ դատարանի` Արմեն Շահբազյանի գործով 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13, Սարգիս Խաչատրյանի գործով 2015 թվականի մարտի 27-ի թիվ ՏԴ/0031/01/14, Նարեկ Խաչատրյանի գործով 2015 թվականի օգոստոսի 28ի թիվ ԵԿԴ/0191/01/14, Արսեն Կարապետյանի ն Ռուրեն Գուգուլյանի գործով 2015 թվականի օգոստոսի 28ի թիվ ԵԱԴԴ/0011/01/14, Սերգեյ Աբովյանի գործով 2016 թվականի հունիսի 24-ի թիվ ԵԱԴԴ/0038/01/15, Արմեն Գրիգորյանի գործով 2021 թվականի փետրվարի 10-ի թիվ ԵԴ/0335/01/9, Անդրանիկ Ալավերդյանի գործով 2021 թվականի հուլիսի 20-ի թիվ ԿԴ2/0026/01/19 որոշումները:

5 Տես Վճռաբեկ դատարանի՝ Արմեն Գրիգորյանի գործով 2021 թվականի փետրվարի 10-ի թիվ ԵԴ/0335/01/19 որոշման 12-րդ կետը:

16

դիտավորությամբ պատճառելով ձախ ճակատգագաթաքունքային, աջ ն ձախ ակնակապճային, քթի, կրծքավանդակի, ձախ գոտկային, աջ բազկի, աջ դաստակի շրջանների` քերծվածքների, արյունազեղումների, ենթամաշկային ն ներծոցային արյունահավաքների, սալջարդ վերքի, գանգուղեղային վնասվածքի, ձախ նախաբազկի, ձախ գոտկային շրջանների՝ կտրած վերքերի, քթոսկրերի, ձախ ակնակապճի պատերի (սեպոսկրի), մաղոսկրի խորշիկների, ճակատոսկրի՝ ներհրված կոտրվածքների ձնով կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանը մարմնական վնաս":

- Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով քրեական գործով

հաստատված փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները՝ հանգել է հետնության, որ Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձնով նշանակված պատիժը հնարավոր է պայմանականորեն չկիրառել՛:

- Վերաքննիչ դատարանն անփոփոխ է թողել Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 9-ի դատավճիոը՝ համաձայնվելով Առաջին ատյանի դատարանի հետնությունների հետ':

15. Նախորդ կետում շարադրված փաստական տվյալները գնահատելով սույն որոշման 12-13-րդ կետերում մեջբերված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Կարեն Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս, ստորադաս դատարանները պատշաճ իրավական վերլուծության չեն ենթարկել Կ.Սիմոնյանի անձի ն նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության վրա ազդող հետնյալ գործոնները.

- խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարնորությունը՝ այն, որ ամբաստանյալը ոտնձգել է այնպիսի հասարակական հարաբերության դեմ, որի խախտումը բացասաբար է անդրադարձել տուժողի առողջական վիճակի վրա,

7 Տե'ս սույն որոշման 7.1-րդ կետը:

Ց Տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը:

17

- հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի ն դրա

հետնանքների նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ Կ.Սիմոնյանը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցել է, որ իր գործողություններով տուժողի առողջությանը պատճառում է ծանը վնաս, նախատեսել է իր արարքի ն հետնանքների միջն առկա անմիջական պատճառական կապը,

-` հանցագործության եղանակը ն իրադրությունը Կ.Միմոնյանը, բռնելով Լ.Նիկողոսյանի ձեռքից, գցել է սենյակում տեղադրված ապակե սեղանի վրա, ինչի արդյունքում այն կոտրվել է, որից հետո, շարունակելով Լ.Նիկողոսյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու դիտավորությանն ուղղված իր գործողությունները, ձեռքերով ն ոտքերով անկանոն հարվածներ է հասցրել հատակին ընկած Լ.Նիկողոսյանի դեմքին ն մարմնի տարբեր հատվածներին,

- հասցված մարմնական վնասվածքների բնույթն ու տեղակայումը, մասնավորապես այն, որ Լ՝Նիկողոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառվել է գանգուղեղային վնասվածքի, քթոսկրերի, ձախ ակնակապճի պատերի (սեպոսկրի), մաղոսկրի խորշիկների, ճակատոսկրի՝ ներհրված կոտրվածքների, ձախ նախաբազկի, ձախ գոտկային շրջանների` կտրած վերքերի, ձախ ճակատգագաթաքունքային, աջ ն ձախ ակնակապճային, քթի,

կրծքավանդակի, ձախ գոտկային, աջ բազկի, աջ դաստակի շրջանների՝ քերծվածքների, արյունազեղումների, ենթամաշկային ն ներծոցային արյունահավաքների, սալջարդ վերքի ձնով կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանըր մարմնական վնաս,

- Առաջին ատյանի դատարանը թեն դատավճռով Կ.Սիմոնյանին մեղավոր է ճանաչել|Սյլ միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի Լին մասով, այնուամենայնիվ Կ.Սիմոնյանի կողմից նրան մեղսագրված մյուս արարքների կատարման փաստը հաստատված է համարել: Այս առնչությամբ Վճռաբեկ դատարանի համար ընդունելի է բողոքաբերի այն մոտեցումը, որ վերոգրյալ հանգամանքները կարնոր են Կ.Սիմոնյանի անձի հանրային վտանգավորությունը բնութագրելիս:

- ռհեցիդիվի առկայությունը, մասնավորապես այն, որ Կ.ՆՍիմոնյանը դատապարտված լինելով ազատազրկման ն դատվածություն ունենալով ՀՀՇ

18

քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար (իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնություն գործադրելը), կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով (դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը): Հատկանշական է, որ Կ.Սիմոնյանը, բռնի արարքի համար ազատազրկման ձնով նշանակված պատժից ազատվելով՝ օրենսդիր իշխանության բարձրագույն մարմնի կողմից ընդունվող մարդասիրական բնույթ ունեցող պետաիրավական նորմատիվ ակտի՝ համաներման կիրառմամբ, կրկին կատարել է բռնի արարք:

Այս առնչությամբ Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում անձը, իր նախկին հակաօրինական գործունեությանը պետության կողմից տրված բացասական գնահատականի պայմաններում նոր հանցանք կատարելով, արտահայտում է իր արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության ն պետության շահերի նկատմամբ, որով ն դըսնորվում է նրա՝ հանրային բարձր վտանգավորությունը::

16. Միննույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն անհամաձայնություն է արտահայտում ստորադաս դատարանների` հանցավորի անձնավորության ն կատարված հանցագործության նվազ վտանգավորությունը հիմնավորող այն փաստարկին, որ Կարեն Սիմոնյանի կողմից հանցագործությունը կատարելիս զենք, սուր կտրողծակող գործիք կամ այ առարկա չի օգտագործվել: Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ որնէ զենք, սուր կտրող-ծակող գործիք կամ այլ առարկայի օգտագործումը թեն էական նշանակություն ունի արարքի հանրային վտանգավորության գնահատման գործում, այնուամենայնիվ դա պետք է գնահատվի այնպիսի հանգամանքների հետ համակցության մեջ, ինչպիսիք են՝ անձի հոգեբանական վերաբերմունքն իր կատարած արարքի ն դրա հետնանքների նկատմամբ, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, մարմնական վնասվածքների քանակը, տեղակայումը, բնույթը ն այլն: Այլ կերպ, զենքի, սուր կտրող-ծակող գործիքի կամ այլ առարկայի չօգտագործումն արարքի հանրային 9 Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Արամայիս Հարությունյանի գործով 2015 թվականի մարտի 27-ի թիվ ՍԴ/0204/01/13 որոշման 16-րդ կետը:

19

վտանգավորության գնահատման միակ չափանիշը չէ, ուստի ինքնին չի վկայում հանրային վտանգավորության նվազ լինելու մասին:

17. Անդրադառնալով Վերաքննիչ դատարանի այն պնդմանը, որ տուժողին ուղղակի դիտավորությամբ բազմաթիվ հարվածներ հասցնելն այն պայմաններում, երբ վերջինը գտնվել է գետնին ընկած վիճակում ն որնէ դիմադրություն չի ցուցաբերել, հանդիսանում են Կ.Սիմոնյանին վերագրվող հանցակազմի տարրեր ն դրանք կարնոր են այնքանով, որքանով որ օրենսդիրը նան դրանց հիման վրա տվյալ արարքը դասել է քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքների շարքին, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալ հանգամանքները չեն հանդիսանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի պարտադիր տարրեր (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված արարք՝ կարող է կատարվել նան անուղղակի

դիտավորությամբ, կյանքի համար վտանգավոր ծանը մարմնական վնասվածք կարող է պատճառվել մեկ հարվածի արդյունքում, նման մարմնական վնասվածք կարող է պատճառվել նան, երբ տուժողը չի գտնվում գետնին ընկած վիճակում կամ դիմադրություն է ցուցաբերում): Հետնաբար, վերոնշյալ հանգամանքները ստորադաս դատարաննեի կողմից ենթակա էին գնահատման մյուս

հանգամանքների հետ համակցության մեջ:

18. Ընդհանրացնելով կատարված վերլուծությունը Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Կ.Սիմոնյաանի անձը բնութագրող տվյալները ն պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, կատարված արարքի հանրային բարձր վտանգավորության մասին վկայող փաստական տվյալների ն պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկայության պայմաններում, չեն կարող ողջամտորեն նվազեցնել Կ.Սիմոնյանի ն նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը ն նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք հանդիսանալ: Ուստի, նման պայմաններում, ստորադաս դատարանների կողմից Կարեն Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում դրված հանգամանքները չեն կարող բավարար համարվել ազատազրկման ձնով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:

20

19. Վերոշարադրյալի հիման վրա, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Կարեն Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետնությունները հիմնավորված չեն:

20. Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ստորադաս դատարանները թույլ են տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ ն 70-րդ հոդվածների ոչ ճիշտ կիրառում: Այսինքն, թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածով նախատեսված՝ նյութական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 387-րդ հոդվածի համաձայն, հիմք է ստորադաս դատարանների դատական ակտերը փոփոխելու համար: Արդյունքում, անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն, Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս տարի ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը: Միննույն ժամանակ, Կ.Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձնով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա պայմանականորեն չկիրառելը պետք է վերացնել՝ թողնելով կրելու ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի 10 (տասը) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով, իսկ պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Կ.Սիմոնյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:

Ելնելով վերոգրյալից ն ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ, 17-րդ հոդվածներով ն «Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 34-րդ, 264-րդ, 28Լրդ, 352-րդ, 359-րդ, 361363-րդ ն 385-387րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1. Կարեն Գրիգորի Սիմոնյանի վերաբերյալ Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի Չի դատավճիռը ն այն անփոփոխ թողնելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի հունիսի 8-ի որոշումը փոփոխել:

21

Կարեն Գրիգորի Սիմոնյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի Լին մասով նշանակված 4 (չորս) տա

* Դատարանի PDF-ը կարող է պարունակել անձնական տվյալների պաշտոնական ծածկագրություն (սև շերտեր)։ Ամբողջական տեքստը հասանելի է վերևում «Ամբողջ Տեքստ» բաժնում։

Տեղեկանք

Ամսաթիվ:
19 հուլիսի, 2024 թ.
Գործի #:
ԵԴ/0653/01/20
Դատարան:
Վճռաբեկ դատարան

Նմանատիպ գործեր

Գտեք նմանատիպ դատական ակտեր AI վերլուծությամբ

Վերլուծել