Արաբյան — ԵԴ/0040/01/21

8». ՀՏ:

«ԹՎԵԽՈՒՆ ի

(ՆՆ ԵԴ/0040/01/21

վ ԱՅ ՀՀ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում

Նախագահող դատավոր՝ Ա.Ազարյան

25 օգոստոսի 2023 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննութան առնելով ամբաստանյալ Արամ Ալբերտի Արաբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2021 թվականի մայիսի Յ3Լի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1 2018 թվականի օգոստոսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության

կիբեռհանցագործությունների դեմ պայքարի գլխավոր վարչութունում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ քրեական

2

օրենսգիրք) 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի ն 254-րդ հոդվածի Լին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 58160118 քրեական գործը:

Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի մայիսի 2Լի որոշմամբ Արամ Ալբերտի Արաբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի Զ-րդ մասի 2-րդ կետով: Նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2019 թվականի մայիսի 2-ի որոշմամբ բավարարվել է նախաքննության մարմնի միջնորդությունը, ն մեղադրյալ Ա.Արաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումի՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:

Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի մայիսի 25ի որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է:

2019 թվականի դեկտեմբերի 25-ին մեղադրյալ Ա.Արաբյանը հայտնաբերվել է ն նախաքննության մարմնի նույն օրվա որոշմամբ քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է:

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2019 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ մերժվել են նախաքննության մարմնի՝ մեղադրյալ Ա.Արաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը վերահաստատելու ն պաշտպան Ա.Հոբոսյանի՝ մեղադրյալի նկատմամբ գրավ կիրառելու մասին միջնորդությունները:

2. Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ Ա.Արաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:

Նախաքննության մարնի՝ 2020 թվականի դեկտեմբերի 2Լի որոշմամբ Ա.Արաբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, ն նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181րդ հոդվածի 2րդ մասի 1ին ն 2-րդ կետերով:

202 թվականի դեկտեմբերի 2-ին քրեական գործը մեղադրական

եզրակացությամբ ուղարկվել է Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան):

3

Յ. 2021 թվականի մարտի 24-ի դատական նիստի ընթացքում, ամբաստանյալ Ա.Արաբյանը ն պաշտպան Ա.Հոբոսյանը միջնորդություն են ներկայացրել Ա.Արաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջո ` ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնելու վերաբերյալ, որն Առաջին ատյանի դատարանի նույն օրվա որոշմամբ մերժվել է:

4. Ամբաստանյալ Ա.Արաբյանի պաշտպան Ա.Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան) 2021 թվականի մայիսի 3Լի որոշմամբ բողոքը բավարարել է, բեկանել է Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2021 թվականի մարտի 24-ի որոշումը ն վերացրել ամբաստանյալ Ա.Արաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը:

5. Վերաքննիչ դատարանի՝ վերոնշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանը, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2021 թվականի սեպտեմբերի 8-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ: Վճռաբեկ դատարանի՝ 2023 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ սահմանվել է վճռաբեկ բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

6. Բողոք բերած անձը, վկայակոչելով ՀՀ Մահմանադրական դատարանի, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի ն Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներ, գտել է, որ Վերաքննիչ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ դատավարական օրենքի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա:

Մասնավորապես, բողոքաբերը փաստել է, որ վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթաա դատական ակտերի շրջանակը, ՀՀ քրեական

դատավարության օրենսգրքի 376.Լրդ հոդվածի համաճայն՝ չի նախատեսում ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոց ընտրելու, վերացնելու կամ ' Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի անցումային դրույթները կարգավորող՝ 483-րդ հոդվածի 8-րդ մասի՝ սույն բողոքը քննվում է մինչն 2022 թվականի հուլիսի 1-ը գործող կարգով:

4

այն վերացնելու միջնորդությունը մերժելու մասին որոշումների, այդ թվում՝ դատական քննության փուլում կայացված որոշումների բողոքարկման հնարավորություն:

Բողոքաբերը նշել է, որ բողոքարկման ն դատական վերանայման արգելքը, որը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի կարգավորումներից, չի վտանգում դատական պաշտպանության իրավունքը, որի կոնվենցիոնալ մեկնաբանությունները թույլատրում են դրա այնպիսի սահմանափակումներ, որոնք չեն խաթարում արդար դատաքննության իրավունքն ու դրա բաղադրիչներից դատարանի մատչելիությունը:

Մինչդեռ, Վերաքննիչ դատարանը, դատական քննության փուլում, անտեսելով այդ հանգամանքը, քննության է առել ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնելու միջնորդությունը մերժելու մասին որոշման դեմ բողոքն ու որոշում կայացրել բողոքը բավարարելու ն խափանման միջոցը վերացնելու մասին:

6... Բողոքաբերն իր բողոքում անդրադարձել է նան ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնելու հիմքերի բացակայության, ինչպես նան Վերաքննի դատարանի որոշումը` պատճառաբանված լինելու պահանջին չհամապատասխանելու հարցերին:

7. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոքաբերը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2021 թվականի մայիսի 3Լի որոշումը ն օրինական ուժ տալ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2021 թվականի մարտի 24-ի որոշմանը:

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

8. Առաջին ատյանի դատարանը, դատական քննության նախապատրաստական փուլում քննելով ամբաստանյալ Ա. Արաբյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնելու վերաբերյալ Ա.Արաբյանի ն վերջինիս պաշտպանի միջնորդությունը, արձանագրել է. «(...) Դատարանը գտնում է, որ այն գործով շարունակում է արդիական լինել ամիաարանյալ Ա.Արաբյանի նկատմամբ ընտրված արորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի

5

առկայությունը, (.) դատարանը գտնում է,։ որ պաշտպանական կողմի միջնորդությունը անհիմն է ն ենթակա չէ բավարարման (...)»-:

9. Վերաքննիչ դատարանն իր որոշմամբ արձանագրել է հետնյալը. «(...) Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ (...) նվազել է Արամ Արաբյանի նկատմամբ կիրաոված արորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը պահպանելու անհրաժեշտությունը, ուարի պետք է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2021 թվականի մարտի 24-ի որոշումը, ն վերացնել Արամ Արարյանի նկատմամի կիրառված ստորագրություն չհեռանալու մասին խամաւնման միջոցը (...)»:

10. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշմամբ Արամ Արաբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ն քրեական գործի վարույթը կարճվել՝ քրեական ապատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով: Ամբաստանյալ Արամ Ալբերտի Արաբյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացվել է':

Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները ն եզրահանգումը.

1. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի աոջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. իրավաչափ է արդյո՛ք Վերաքննիչ դատարանի կողմից Ա.Արաբյանի նկատմամբ կիրառված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնելու միջնորդությունը դատական քննության փուլում մերժելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի որոշման դեմ ներկայացված վերաքննիչ բողոքը վերաքննության կարգով քննության առնելը:

12. 1998 թվականի հուլիսի Լին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք) 376.Լրդ հոդվածի համաձայն՝ «Վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են`

2Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, թերթեր 36-39:

3 Տե՛ս քրեական զործ, հատոր 1-ին, թերթեր 87-9:

4 Տե՛ս սուա.ոճնմ6ճտ Դատական տեղեկատվական համակարգ, Սրա Արաբյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ/0040/01/21 քրեական գործը:

6

1) առաջին ատյանի դատարանների` գործն րատ էության լուծող օրինական ուժի մեջ չմտած դատական ակտերը.

2) առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն րավ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դավփական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատաեւկան քննության ընթաւցքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատաեւկան ակտր խաթարում է արդարադատությաւն բուն էությունը.

2.1) առաջին ատյանի դատարանների գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մած դատական ակպտերը՝ նոր երնան եկած կամ նոր հանգամանքներով.

3) առաջին ատյանի դատարանների՝ գործով վարույթը կասեցնելու որոշումները.

4) առաջին ատյանի դատարանների` կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կաւմ վերացնելու, սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում խուզարկության, առգրավման, բժշկական հաստատությունում անձանց տեղավորման, ինչպես նան նամակագրության, հեռախոսային խոսակցությունների, փոստային, հեռագրական ն այլ հաղորդումների գաղտնիության իրավունքի սահմանափակման, կասկածյալի կամ մեղադրյալի կարգավիճակ ունեցող աշխավտղի լիազորությունների կասեցման վերաբերյալ որոշման իրավաչափությունը, հատրատելու մասին որոշումները.

5) առաջին ատյանի դատարանի` հետաքննության մարմնի աշխատակցի, քննիչի, դատախազի, օպերապտիվ-հեզախուզակաւն գործողություններ իրականացնող մարմինների որոշումների ն գործողությունների (անգործության) դեմ բողոքների կապակցությամի կայացված որոշումները.

6) հանձնման մասին դատարանի որոշումները.

7) այն օրենագրքի 49 գլխով նախատեսված հարցերի կապակցությամբ դատարանի կայացրաւծ որոշումները.

8) սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ այլ դատական ակտեր»:

3. Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ինչպես մեջբերված, այնպես էլ որնէ այլ հոդվածով դատական քննության փուլում կայացված՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոց ընտրելու,

7

վերացնելու կամ այն վերացնելու միջնորդությունը մերժելու մասին որոշումների վերաքննության կարգով բողոքարկման հնարավորություն նախատեսված չէ:

Կիրառելով մեկնաբանման Ժ:թ72550ռ առաչ կանոնը, որի համաձայն` սպառիչ ցանկում որնէ տարը չներառելը պետք է մեկնաբանել դրա բացառման իմաստով, Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ դատական քննության ընթացքում ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնելու միջնորդությունը մերժելու մասին առաջին ատյանի դատարանի որոշումը վերաքննության կարգով բողոքարկելու հնարավորություն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը չի նախատեսում, այսինքն՝ այդ որոշումը վերաքննիչ բողոքարկման ենթակա չէ:

Վճռաբեկ դատարանի գնահատմամբ, գործի դատական քննության փուլում ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի վերաբերյալ կայացված որոշման բողոքարկման հնարավորության բացակայությունը պայմանավորված է տվյալ խափանման միջոցի` անձի իրավունքների նկատմամբ նվազ միջամտության աստիճանով, ինչպես նան վերադաս դատական ատյանի կողմից առաջին ատյանի դատարանի՝ քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքին անհարկի չմիջամտելու անհրաժեշտությամբ»:

3.1. Ընդ որում հարկ է նկատել, որ վերոնշյալ դիրքորոշումը բխում է նան 2021 թվականի հունիսի 30-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի կարգավորումներից: »-Մասնավորապես ՀԸ քրեական դատավարության նոր օրենսգրքի 352-րդ հոդվածը սահմանելով դատական վերանայման կառուցակարգերը ն դրանցում ընդգրկված բողոքարկման ենթակա դատական ակտերի շրջանակը՝ դատական քննության փուլում բացակայելու արգելք խափանման միջոցի վերաբերյալ կայացված որոշման բողոքարկման հնարավորություն չի նախատեսում՝ այդպիսով պահպանելով վերոնշյալ որոշումների վերաքննիչ բողոքարկման առարկա չհանդիսանալու մոտեցումը:

Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի ԾՄԴՈՂՎՑՉ0 որոշմամբծ, ինչպես նան Վճռաբեկ 5 Տե'ս, յումոնչ ոանոոմճ, Վճռաբեկ դատարանի` Արման ն Արքա Մաղաթյանների գործով 2020

թվականի մայիսի 26-ի որոշման 18.1-րդ կետը:

6 Տե՛ս ՀՀ Սահմանադրական դատարանի՝ 2023 թվականի մայիսի 30-ի թիվ ՍԴՌ-1690որոշումը:

8

դատարանի՝ Լուսինե Կարապետյանի գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները սույն դեպքում կիրառելի չեն, քանի որ դրանք վերաբերում են ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցն ընտրելու վերաբերյալ վարույթն իրականացնող մարմնի որոշումը մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության առարկա դիտարկելու հնարավորությանը:

14. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից հետնում է, որ՝

- Առաջին ատյանի դատարանը, դատական քննության ընթացքում, 2021 թվականի մարտի 24ի որոշմամբ մերժել է Ա.Արաբյանի նկատմամբ ընտրված՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնելու վերաբերյալ ամբաստանյալ Ա.Արաբյանի ն պաշտպան Ա.ՀՇոբոսյանի միջնորդությունը::

- Վերաքննիչ դատարանը 2021 թվականի մայիսի 3Լին քննության առնելով ամբաստանյալ Ա. Արաբյանի պաշտպան Ա. Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքը՝ բեկանել է Առաջին ատյանի դատարանի 2021 թվականի մարտի 24-ի որոշումը ն Ա.Արաբյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացրել է":

15. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սուն որոշման 1213.Լ-րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների ն արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Վերաքննիչ դատարանը, անտեսելով այն, որ ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին դատական քննության փուլում կայացված՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը վերաքննության կարգով բողոքարկելու հնարավորություն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը չի նախատեսում, ամբաստանյալ Ա.Արաբյանի ն վերջինիս պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման է ենթարկել պաշտպանության կողմի միջնորդությունը մերժելու մասին Առաջին Օ:ատյանի դատարանի` 2021 թվականի մարտի 24ի որոշման 7 Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Լուսինե Կարապեւոյանի գործով 2022 թվականի դեկտեմբերի 27-ի թիվ ԿԴԶ/0009/11/19 որոշումը:

Ց Տե սույն որոշման 8-րդ կետը:

5 Տես սույն որոշման 9-րդ կետը:

9

օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը ն վերացրել Ա.Արաբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը: Ընդ որում, հարկ է նկատել, որ Վերաքննիչ դատարանը որնէ կերպ չի պատճառաբանել, թե օրենքով տվյալ որոշման բողոքարկման ընթացակարգ նախատեսված չլինելու պայմաններում ինչն է հիմք ընդունել՝ վերաքննիչ բողոքն ըստ էության քննության առնելու համար:

16. Ամփոփելով վերոգրյալը Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից Ա.Արաբյան նկատմամբ կիրառված

ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնելու միջնորդությունը մերժելու մասին դատական քննության փուլում կայացված՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման դեմ ներկայացված վերաքննիչ բողոքը վերաքննության կարգով քննության առնելն իրավաչափ չէ:

17. Նման պայմաններում, Վճռաբեկ դատարանը բողոքաբերի՝ սույն որոշման 6.1- րդ կետում նշված փաստարկներին անդրադառնալն առարկայազուրկ է համարում:

18. Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտ կայացնելիս թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների խախտում, որն իր բնույթով էական է, քանի որ ազդել է գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ն համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի՝ հիմք է ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:

Սակայն, հաշվի առնելով, որ սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանը 2022 թվականի հոկտեմբերի 19-ին կայացրել է եզրափակիչ դատական ակտ», որով լուծվել է նան խափանման միջոցի ընտրության հարցը, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Վերաքննիչ դատարան դատական ակտը բեկանելու իրավական

հնարավորությունը բացակայում է: Հետնաբար, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Վերաքննիչ դատարանի որոշումը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ հիմք ընդունելով սույն որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները:

19. Վերոգրյալի հիման վրա, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Ալբերտի Արաբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2021

. Տե'ս սույն որոշման 10-րդ կետը:

10

թվականի մայիսի 3Լի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը պետք է մերժել՝ հիմք ընդունելով Վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները:

Ելնելով վերոգրյալից նե ղեկավարվելով ՃՇՀայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163րդ ն 171-րդ հոդվածներով, ՃՇայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 39-րդ, 43-րդ, 361-րդ, 415.1-րդ, 418.Լ-րդ, 419-րդ, 422-423-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1 Վճռաբեկ բողոքը մերժել: Ամբաստանյալ Արամ Ալբերտի Արաբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2021 թվականի մայիսի 3Լի որոշումը թողնել անփոփոխ՝ հիմք ընդունելով Վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները:

2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ն ենթակա չէ բողոքարկման:

Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ