Թումանյան — ԵԿԴ/0233/01/17
Ամփոփում
ՊԱՐԶԵՑ Վարույթի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2016 թվականի հուլիսի 10-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչությունում, 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ նան ՀՀՇ քրեական օրենսգիրք) 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 60109516 քրեական գործը: Նախաքննության մարմնի՝ 2017 թվականի հուլիսի 3-ի որոշմամբ Արմեն Սլավիկի (Թումանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀՇ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: 207 թվականի օգոստոսի 30
Ամբողջ Տեքստ
Հետե 2225 ԵԿԴ/0233/01/17
Գե ԼՏ 7
| Մ. 4
ՆՈՆ ՈԱ» «ԶԱՏ Մ.
ւ ՍՈՋԵ՝ 2 Հ.
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երնան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության դատարան,
նախագահող դատավոր՝ Դ.Բալայան
Հայաստանի Հանրապետության
վերաքննիչ քրեական դատարան,
նախագահող դատավոր՝ Վ.Ռշտունի
դատավորներ՝ Մ.Շարությունյան
ԱՆիկողոսյան
1| հուլիսի 2025 թվական ք.Երնան
ՃՇՇ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ԼԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով մեղադրյալ Արմեն Մլավիկի Թումանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2022 թվականի նոյեմբերի 22ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ
Գ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը,
2
ՊԱՐԶԵՑ
Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2016 թվականի հուլիսի 10-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երնան քաղաքի քննչական վարչությունում, 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ նան ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 60109516 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի՝ 2017 թվականի հուլիսի 3-ի որոշմամբ Արմեն Սլավիկի (Թումանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
207 թվականի օգոստոսի 30ին քրեական գործ, մեղադրական
եզրակացությամբ ուղարկվել է Երնան քաղաքի Կենտրոն ն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2. Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան) 2021 թվականի օգոստոսի 17-ի դատավճռով ճանաչվել ու հռչակվել է Արմեն (Թումանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
3. Դատախազի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` նան Վերաքննիչ դատարան), 2022 թվականի նոյեմբերի 22-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2021 թվականի օգոստոսի 17ի դատավճիռն անփոփոխ թողնելու մասին:
4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Գ.Բաղդասարյանը բերել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2023 թվականի հունիսի 23-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ ու սահմանվել է դատական վարույթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:
Յ
Վճոաբեկ բոդոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.
Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքի սահմաններում՝ ներքոհիշյալ փաստարկներով.
5. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` քրեադատավարական օրենքի խախտում, որը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը:
Այսպես, բողոք բերած անձը գտել է, որ մեղադրյալ ԱՐՍԹումանյանին ներկայացված մեղադրանքը հաստատվում է քրեական վարույթով ձեռք բերված ն դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների ամբողջությամբ: Անդրադարձ կատարելով դատարանների ներկայացված մեղադրանքում ԱՐԹումանյանի արդարացման հիմքում դրված հիմնավորումներին, բողոքաբերը փաստարկել է, որ 1998 թվականի հուլիսի Լին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք) վերաբերելի նորմերի համադրված վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ եզրակացություն տալու համար փորձագետը վարույթն իրականացնող մարմնից կարող է պահանջել նան այնպիսի փաստական տվյալներ, որոնք վարույթի նյութերում առկա չեն ն պետք է ձեռք բերվեն քրեական հետապնդման մարմնի կողմից որոշակի դատավարական գործողությունների կատարմամբ:
«ԲՄՎ» մակնիշի տրանսպորտային միջոցի արագության մեծության մասին վկա Կ.շՀակոբյանի ցուցմունքը համալիր փորձագիտական եզրակացությամբ օգտագործվել է տուժողի կողմից ճանապարհատրանսպորտային պատահարը կանխելու հնարավորությունը պարզելու տեսանկյունից, իսկ մեղադրյալի կողմից ՀՀ Կառավարության 2007 թվականի հունիսի 28-ի թիվ 955-Ն որոշմամբ (այսուհետ՝ նան Ճանապարհային երթնեկութան կանոններ սահմանված կանոնի ն
«Ճանապարհային երթնեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի պահանջի խախտումը հիմնավորվել է վարույթի մյուս փաստական հանգամանքներով՝ անկախ ճանապարհատրանսպորտային պատահարը կանխելու տուժողի հնարավորության առկայությունից: ՃՀետնաբար՝ վկայի ցուցմունքի արժանահավատ չլինելը չի կարող կասկածի տակ դնել վթարի ն մեղադրյալի
4
գործողությունների պատճառական կապի մասով փորձագիտական
եզրակացությունը:
Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, բողոքաբերն արձանագրել է, որ նույնիսկ փորձագիտական համալիր եզրակացությունն, Ձ` անարժանահավատ համարելու դեպքում, սույն վարույթով ապացուցված է մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքը: Որպես հիմնավորում, բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ եթե վթարը կանխելու տեխնիկական հնարավորության կամ որոշակի բարդ մեխանիզմով վթարի հանգամանքների պարզման համար պահանջվում են որոշակի բնագավառի հատուկ գիտելիքներ ապա քննարկվող դեպքում, մեղադրյալի գործողություններում Ճանապարհային երթնեկության կանոնների 90-րդ կետի ն «Ճանապարհային երթնեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի պահանջների խախտումը կարող է հաստատվել առանց հատուկ գիտելիքների կիրառման: Մասնավորապես` վարույթի նյութերից, հատկապես համապատասխան տեսագրությունից, ակնհայտ է, որ խաչմերուկում, լուսացույցի կանաչ ազդանշանի պայմաններում ձախ շրջադարձ կատարելիս, մեղադրյալը ճանապարհը չի զիջել երթնեկության հանդիպակաց ուղեմասով ուղիղ երթնեկող՝ տուժողի կողմից վարած տրանսպորտային միջոցին` այդ կերպ չի պահպանել համապատասխան պահանջները ն իր գործողությամբ ստեղծել է վթարայի իրադրություն: Այս համատեքստում բողոքի հեղինակը նան փաստարկել է, որ ճանապարհային երթնեկության անվտանգության ապահովմանն ուղղված պահանջը կամ ճանապարհային երթնեկության կամ տրանսպորտային միջոցների շահագործման կանոնները խախտելու հանգամանքը բացառապես
դատաավտոտեխնիկական փորձագիտական եզրակացությամբ հաստատելու քրեադատավարական պահանջ նախատեսված չէ:
6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է Վերաքննիչ դատարանի՝ 2022 թվականի նոյեմբերի 22ի որոշումը փոփոխել. մեղադրյալ Ա.Թումանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ն նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:
5
Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
7. Արմեն (Թումանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա. «2016 թվականի հուլիսի 1-ին՝ ժամի 08:20ի սահմաններում, «Մերսեդես» մակնիշի 34 47 407 հ/հ ավտոմեքենան վարել է Երնան քաղաքի Ա.Մանուկյան փողոցի կողմից` Սայաթ- Նովա փողոցով դեպի Նալբանդյան փողոցի ուղղությամբ, իր ուղեմասի ձախ շարքով, հոծ գծի կողքով: Հասնելով Սայաթ-Նովա ն Խանջյան փողոցների խաչմերուկին` թույլ է տվել ՀՀ Կառավարության 2007թ. հունիսի 28-ի թիվ 955-Ն որոշմամբ հատրատված ՀՀ ճանապարհային երթնեկության կանոնների 90-րդ կետի ն «Ճանապարհային երթնեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 25-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է՝ լուսացույցի թույլատրող՝ կանաչ ազդանշանի առկայության պայմաններում, ձախ շրջադարձ կատարելիս ուշադրությունը շեղել է երթնեկությունից, ճանապարհը չի զիջել հանդիպակաց ուղղությամի, 80 կմ/ժամ արագությունը չգերազանցող արագությամի, ուղիղ ընթացող՝ Կ.Սանթրոսյանի վարած «ԲՄՎ» մակնիշի 34:10 085 հ/հ ավտոմեքենային ն ավտոմեքենայի աոռջնի ձախ մասով ընդհարվել է «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայի ձախ կողային մասին, որի արդյունքում «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմնքենան ուղղություն, շեղելով դեպի աջ, ընդհարվել է խաչմերուկի անկյունում գտնվող սյանը, շրջվղլ, որի հետնանքով Կ.Սանթրոսյանին անզգուշությամբ պատճառել է մահ՝ ինքն իրեն զրկելով վթարը կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից»':
8. Դատաավտոտեխնիկական ն տեսաձայնագրային համալիր
փորձաքննության թիվ 31771608 եզրակացության՝ «հետնություններ» բաժնի համաձայն՝ «(..) Առաջադրված պայմաններում «(ԵՏՇԻԶԻՏ-8ԵՆ2 0240» մակնիշի 34 487 407 հ/հ ավտոմոբիլի վարորդը, տվյալ խաչմերուկում լուսացույցի թույլատրոլ` կանաչ ազդանշաւնի առկայության պայմաններում, ձախ շրջադարձ կատարելիս, ուշադրությունը շեղելով երթնեկությունից ն ճանապարհր չզիջելով հանդիպակաց ւՏե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, թերթեր 311319:
6
ուղղությամբ ուղիղ ընթացող «ՅԵՌՀ 318 5». մակնիշի 34 10 0825 հ/հ ավտոմոբիլին, թույլ է փվել ՃԵԿ-ի 9-րդ կերի ն «Վանապարհային երթնեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 23րդ հոդվածի 3-րդ կետի պահանջներին հակասող գործողություն, տեխնիկական տեսակետից արեղծել է վթարային իրադրություն, դրանով իսկ պայմանավորել փվյալ պատահարի առաջացումը՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից:
«ՆՌ 318 1» մակնիշի 34 10 085 հ/հ, ավտոմոբիլի արագության 80 կաժամ: մեծության դեպքում ու նաւն «ՅՆԻ 318 1» մակնիշի 34 10 085 հ/հ, ավտոմոբիլի արագությաւն 100-110 կմ/ժ մեծությունների ն «ՆԵԽՇԻՍԵՏ-8ԵՆ2 240» մակնիշի 34.41 407 հ/հ, ավվտմոբիլի կողմից հանդիպակաց ուղղության երթնեկելի ուղեմաս մուվք գործելուց հետտ մինչ ընդհարումը փնած ժամանակի 15 վայրկյան մեծության համակցությունների դեպքում «ՅԽԼԽ 318 5. մակնիշի 34 10 085 հ/հ ավտոմորիլի վարորդը, տվյալ ընդհարումը կանխելու փեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել, նրա կողմից էլեկտրոսյան հեր րախումը կանխելու տեխնիկական հնարավորություններ, ն թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսաւկետից հակասելով ՃԵԿ-ի պահանջներին պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացումը, չեն դիտվել: Իսկ «ԾՈՌԴ 3518 Է» մակնիշի 34 70 085 հ/հ ավտոմոբիլի վարորդը, ավտոմոբիլը վարկով բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ-ր գերազանցող (80-100-110) կմ/ժ արագությամբ, թույլ է տվել ՃԵԿի 65րդ կերի պահանջին հակասող գործունեություն, խեչ, վերոհիշյալ դեպքերում տեխնիկական փեսակետից պատճառական կապի մեջ չէ տվյալ պատահարի առաջացման հետ:
«ՑԱՌ 318 1» մակնիշի 34 10 085 հ/, ավտոմորիլի արագության 100-110 կմ/ժ մեծությունների ն «Ա 1ՏՇԽՍԵՏ-8Ը 7 0240» մակնիշի 34 47 407 հ/. ավտոմոբիլի կողմից հանդիպակաց ուղղության երթնեկելի ուղեմաս մուտք գործելուց հետո մինչն ընդհարումը տփնած ժամանակի 20 վայրկյան մեծության համակցությունների դեպքում «ԾՆՌ/ 318 1» մակնիշի 34 10 085 հ/հ ավտոմոբիլի վարորդը, ավտոմորիլը վարելով ըբնսւկավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժր գերազանցող (100110) կաժ արագությամի, թուլ է տվել ՃԵԿ-ի 65րդ կետի պահանջին հակասող գործունեությու, դրանով իսկ պայմանավորել տվյալ
7
պատահարի առաջացումի՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից»-:
81 Հիշյալ եզրակացության պարզաբանման նպատակով հարցաքննված փորձագետ Ա.Հարությունյանը հայտնել է, որ. «(..) Թիվ 31771608 եզրակացությունում, նշված երկու տարբերակների դեպքում էլ երթնեկության համար վտանգավոր իրավիճակը փեխնիկական տեսակետից արեղծվել է «ԽԱԵԽՇԽՉԻՏՑԵՄշ Շ240» մակնիշի 34 47 407 հհ ավտոմոբիլի վարորդի կողմից` խաչմերուկում ձախ շիջադարձ կատարելիս ուշադրությունը երթնեկությունից շեղելու ն ճանապարհր հանդիպակաց ուղղությամբ ուղիղ ընթացող «ՅԵՄ 3181» մակնիշի 34 10 085» հ/հ ավտոմոբիլին չզիջելու առումով: Իսկ հիշյալ փորձաքննության ընթացքում «ՅԱՌ7/ 3181» մակնիշի 34 10 085» հ/հ ավտոմոբիլի վարորդի զործողությունները վերլուծվել են տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն ունենալու (կամ. չունենալու) տեսանկյունից»::
Դատաքննության ընթացքում փորձագետ Ա«Հարությունյանը, ի թիվս այլնի, հայտնել է, որ վտանգի առաջացման պահը կարող է որոշվել նան փորձագետի նախաձեռնությամբ: Տեխնիկական տեսանկյունից վտանգն առաջանում է ճանապարհի կենտրոնը հատելու ն հանդիպակաց երթնեկելի ուղեմաս մուտք գործելու պահին::
9. Առաջին ատյանի դատարանն իր դատական ակտը պատճառաբանել է հետնյալ կերպ. «(.) /Ա/պացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությաւմը չեն հաստավում կոնկրեւր գործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին Լ՝ ԱԹումանյանի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված ն նրան մեղսագրված արարքը կավաւրելու մեջ:
(-)
Անդրադառնալով դատաավտոտեխնիկական ն տփեսաձայնագրային համալիր փորձաքննության թիվ 31771608 եզրակացությանը՝ (Առաջին ափյանի) դատարանն 2 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, թերթեր 128-139:
5 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր Լին, թերթ 263:
Հ Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 5-րդ, դատական նիստի արձանագրություն, թերթեր 190-191:
8
արձանագրում է, որ (-) փորձագետ, Ա.Հարությունյանը վարույթն իրականացնող մարմնին է ներկայացրել միջնորդություն՝ որում մասնավորապես հայտնել Լ. «րար տեսաձայնագրային հետազոտության արդյունքների` մինչ ընդհարումը «ԽՈՄ 318 3 մակնիշի 34 10 085 հ/հ ավտոմոբիլի արագությունը որոշել հնարավոր չէ, ն մինչ ընդհարումը նույն ավտոմորիլի արագություն, հնարավոր չէ որոշել նան ավտոտեխնիկական հետազոտությունների արդյունքում, ուտրի ՀՀ քի. դատ. օր-ի 85 հոդվածի սահմանված կարգով միջնորդում եմ քննչական եղանակով պարզել ն փորձաքննությանը լրացուցիչ կերպով առաջադրել մինչ ընդհարումը «ՅԻՐԴ 318 1» մակնիշի 34 10 085 հ/հ ավվտմոբիլի արագության մեծությունը, (..):
(Առաջին ատյանի դյավզաւրանն, անդրադառնալով փորձագետի ներկայացրած միջնորդությանը ն դրանով լրացուցիչ նյութեր պահանջելուն, արձանագրում է, որ փորձագեմվկը չի ունեցել նմաւն տվյալ պահանջելու իրավասություն:
Այսպես.
(-) |Փյորձաքննության կատարման համար քննիչի կողմից ներկայացված նյութերի անբավարարության դեպքում փորձագերր գՏպարտավոր է պատճառաբանել ներկայացված նյութերով փորձաքննություն իրականացնելու անհնարինությունը, իսկ եթն այդ անհնարինությունը պայմանավորված է այնպիսի նյութերի անբավարարությամբ, որոնք գտնվում են վարույթն իրականացնող մարմնի տիրապետության ներքո, ապա. փորձագետն իրավունք ունի պահանջել դրանք՝ համեմատական հետազոտություն կատարելու նպատակով Այն պարագայում, երը քննիչին հայտնի չէ կամ նրա տիրապետության ներքո առկա չէ պահանջվող տվյալը, հետնաբար նա չի կարող բավարարել, փորձագետի միջնորդություն, փորձագերը պերք է (կայացնի համապատասխան
եզրակացություն նշելով իրեն առաջադրված հարցին պատասխանելու անհնարինության պատճաւոր: Ինչ վերաբերում է. դատաքննության ընթացքում: փորձագետի այն պատճառաբանությանը, որ ինքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքի 85-րդ հոդվածի 6-րդ մասի Լին կետի համաձայն իրավունք ունի քննիչից պահանջել փորձաքննության համար անհրաժեշտ նյութեր ն այլ տվյալներ, ն նույն իրավունքի իրականացման շրջանակներում նաւն իրավունք ունի պահանջել նոր նյութեր, ապա. (Առաջին ափյանի) դատարանն արձանագրում է, որ փորձագետի
9
նման պնդումն անհիմն է, քանի որ սույն գործով, ինչպես երնում է գործի նյութերից, փորձագետը քննիչից ոչ թն միջնորդել է տրամադրել նրա տփիրապեվության տակ առկա ն իրեն անհրաժեշտ տվյալները, այլ միջնորդել է քննիչին` կատարել համապատասխան քննչական գործողություններ, այլ կերպ ասած ցուցում է տվել քննիչին՝ պարզել «ՑԱՌ 318 1» մակնիշի 34 10 085 հ/հ ավվտմոբիլի մինչ ընդհարումի ունեցած արագության մեծությունը, ն այն փոխանցել իրեն որպես ելակետային տվյալ: (Առաջին ատյանի դատարանի համար ընդունելի չէ փորձագետի կողմից ներկայացված միջնորդության մեջ վերոհիշյալ փվյալի ձեռք բերման պահանջ քննիչին ներկայացնելը, այն պայմաներում, երը քննիչն իր` 28.07.2016 թվականի՝ համալիր փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշման մեջ ի թիվս այլ հարցերի փորձագետին առաջադրել է նան «ԽՈՄ 318 1» մակնիշի 34 10 085 հ/հ ավտոմեքենայի արագությունը մինչն ընդհարում որոշելու հարցը: Այլ կերպ ասած, փորձագետը քննիչից միջնորդությամբ պահանջել է այն տվյալը, որը քննիչն է ակնկալել արանալ համալիր փորձաքննության արդյունքում: Ավելին, վերը հիշատակված քրեադատավարական նորմերի համաձայն փորձագետը պետք է հրաժարվեր փորձաքննություն կատարելուց` նշելով առաջադրված հարցին պատասխանելու անհնարինության մասին հիմնավորում:
Փորձագետի վերը նշված միջնորդությունից հեվո, քննիչը հանձնարարություն է տվել օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ իրականացնելու ն դեպքին ականատես վկաներ հայտնաբերելու մասին: Ինչից հետո` 2017 թվականի մարտի 17-ին հայտնաբերվել են փնտրվող վկաները, որոնցից միայն ԿՀակորյանն Լ, որ 2017 թվականի ապրիլի 3-ին որպես վկա հարցաքննվելիս, ցուցմունք վվել այն մասին, որ «81Ռ/» մակնիշի ավվտմեքենայի վարորդը վթարից առաջ ավվտմեքենան վարել է, իր կարծիքով, 80 կաժամ արագությամբ: Դրանից հետո 10.04.2017 թվականին քննիչը քրեական գործը արացված վճվյալի հեւր միասին ուղարկել է վորձագետին, ով իր հերթին տվյալը համարելով հավաստի, դրանով իրականացրել է փորձաքննություն ն 20025207 թվականին ուղարկել համապատասխան եզրակացությունը` անտեսելով, որ փորձաքննությանը առաջադրված հարցերից է «ՅԱՌՄ» մակնիշի ավվտմեքենայի արագությունը որոշելը:
10
Անդրադառնալով վկա Կ.Հակոբյանի ցուցմունքին ն դատաավտոտեխնիկական ն տփեսաձայնագրային համալիր փորձաքննության եզրակացությանը, |Առաջին ատյաւնի) դատարանն արձանագիում է, որ դրանք արժանահավատ համարվել չեն կարող ն դրանք պետք Լ հանել ապացույցների զանգվածից՝ հաշվի առնելով այն փաստը, որ վկա Կ.Հակոբյանին վարույթն իրականացնող մարմինը հայտնաբերել ն հարցաքննել է 2017 թվականի ապրիլի 3-ին, այսինքն՝ դեպքից շուրջ 10 ամիս անց, իսկ վերջինս «ԹՈՌՆ» մակնիշի ավվտմեքենայի՝ մինչն վթարն ունեցած արագության մեծության մասին հայտնել է զուտ իրի պատկերացումների մակարդակում ն մոտավորապես՝ հիմնվելով ենթադրությունների վրա:
(-) Ընդ որում, վկան դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս նշել է, որ արագություն մասին տվյալը հայտնել է ենթադրելով ն դրա մեծությունը հարաւկ չի կարող նշել: (Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրում է, որ նման պայմաններում վկայի ցուցմունքը ն մասնավորապես նրա հայտնած՝ «81Ռ/7» մակնիշի ավտոմեքենայի մուտ. 80կմ/ժամ արագության մասին տվյալը չի կարող համարվել հավաստի ն արժանահավատ:
Ինչ վերաբերում է վերը նշված համալիր փորձաքննության եզրակացությանը, ապա (Առաջին ատյանի) դատարանն արձանագրում է, որ այն հիմնված է ելակետային մի տվյալի վրա, որը վերաբերում է «ՑՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի արագության հնարավոր մեծություններին` 100-110 կմշժամ, 80 կաժամ: Ընդ որում, «ՅՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի արագության 80կմժամ լինելու դեպքում, փորձագետը հանգել է եզրակացության, որ վերջինիս վարորդը թեն թույլ է տվել ՃԵԿի ճ5րդ կերի պահանջին հակասող գործողություն` գերազանցելով բնակավայրերում սահմեւնված թույլատրելի առավելագույն արագությունը, սսւկայն տվյալ դեպքում դա պատճառական կապի մեջ չէ ավտովթարի առաջացմաեւն հետ: Իսկ «Յե» մակնիշի ավտոմեքենայի արագության 100/10 կմժամ մեծության դեպքում, ավտոմեքենայի վարորդը թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 65-րդ կերի պահանջին հակասող գործողություն այդպիսով պայմանավորել տվյալ" պատահարի առաջացումի՝ ինք, իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական
հնարավորությունից: Հիմք ընդունելով, որ 80 կմ/ժամ արագության մասին տվյալը հայտնել է վկա Կ.Հակորբյանը, ինչը վերը նշված աատճառաբանությամը
1
անարժանահավատ տվյալ է, (Առաջին ատյանի) դատարանն արձանագրում է, որ դրա հիման վրա կատարված փորձաքննության արդյունքները նս չեն կարող համարվել արժանահավատ: Ինչ վերաբերում է՝ 100/110 կմժամ արագությանը, ապա այն հաշվի առնելու դեպքում կասկած է ձնավորվու, որ «ԹՌԱ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի գործողություններն իրենց հերթին պայմանավորել են վթարի առաջացումը, ն զրկել են վերջինիս այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից:
(Առաջին ատյանի դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նան դատաքննության ընթացքում պաշտպանության կողմի ներկայացրած թիվ 17-0007- ԽԻԼԽՈ մասնագիտական կարծիքին, րատ որի՝ վթարին մասնակից «8ԵՌՄ» մակնիշի 54 10 085 հ/հ ավտոմոբիլը մինչն արգելակման դիմելու սկզինապահը ընթացել է մոտ 17 կմ/ժ արագությամբ, (..):
Պաշտպանության կողմի ներկայացված վտրձագիտաւկան եզրակացության թիվ 4100/14-6 ակտի համաձայն`
Լ «Փի» մակնիշի ավտոմեքենայի շարժման արագություն մինչն
«Մերսեդես» ավտոմեքենային բախվելը կազմում է առնվազն 87 կմ/ժամ ն առավելագույնր՝ 8 կմշժամ:
2. Մերսեդես ավտոմեքենայի կանգ գիծը հավեզու պահից ն մինչն ԲՄՎ ավտոմեքենայի բախվելու պահը շարժման ժամանակը կազմում է առնվազն 3.0 վայրկյան ն առավելագույնը 4.0 վայրկյան:
Ը)
Այսպիսով, ԼԱռաջին ատյանի) դատարանն արձանագրում է, որ «ՏՆՐՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի` մինչն վթարն ունեցած արագության մասին, վկա Կ.Հակոբյանի կողմից հայտնած տեղեկությունը, ինչպես նան դրա հիման վրա կատարված թիվ 31771608 փորձագիտական եզրակացությունը չեն կարող հաւմարվել արժանահավավ՝: Այլ կերպ ասած՝ վկայի, աչքաչափով հայտնած փելեկությունը չի կարող համարվել հավաստի ն դրվել ինչպես փորձաքննության այնպես էլ՝ մեղադրական եզրակացության հիմքում, ուարի դրանով չի կարող հիմնավորվել Ա.Թումանյաւնին մեղսագրվող արարքում նրա մեղքի առկայությունը: Դեռ ավելին, վերը նշված մասնագիվաւկան կարծիքը ն փորձագիվաւկան եզրակացության թիվ
12
410046 ակտում առկա տվյալներն կասկած են ձնեավորում այն մասին, որ Ա.Թումանյանն ավտովթարի առաջացման ն այն կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չունենալու հարցում մեղք չունի, ինչը չի հաղթահարվում գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով:
Այսպիսով, (Առաջին ատյանի) դատարանն արձանագրում է, որ հնարավոր չէ հաստաւտված համարել, որ ամբաստանյալ ԱԹումանյանի գոլրծողություններում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 242-րդ հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված արարքը, ուստի նախաքննական մարմնի հետնությունները հիմնված չեն գործով ձեռք բերված ապացույցների բավարար ամբողջության վրա, այլ հակասում են դրանց, հետնաբար հիմնավորված ու պատճառաբանված չեն դատական նիարի ժամանակ մեղադրողի հետնություններն այն մասին, որ ԱԹումանյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով ն այն ճիշտ Լ որակված»:
10. Վերաքննիչ դատարանը, անփոփոխ թողնելով վիճարկվող դատական ակտը, արձանագրել է. «(...) (Եյթն նույնիսկ ընդունելի համարվի, որ տվյալ դեպքում: փորձաքննություն իրականացնելիս փորձագետն ունեցել է քննիչին միջնորդություն ներկայացնելու ն դրանով լրացուցիչ նյութեր պահանջելու իրավասություն, ապա դատարան ներկայացված Աւպացույցները բավարար չեն հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հատրատված համարելու ամրբասպտաւնյալի մեղավորությունը մեղսագրված արարքում, իսկ փորձագետի եզրակացության հիմքում դրված ապացույցները, ինչպես իրավացիորեն արձանագրել է առաջին ատյանի դատարանը, խիստ գնահատողական են: Մասնավորապես՝ փորձագետի եզրակացության հիմքում դրված դեպքի հանգամանքների ն պատահարի մասնակից ավտոմեքենաների արագության մասով վկաների ն ամբաարաւնյալի ցուցմունքներում առկա են հակասություններ, ավելին՝ դրանց մասով հայտնած տեղեկությունները վերջինների սուբյեկտիվ ենթադրություններն ու ընկալումներն են:
5 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 5-րդ, թերթեր 192-215:
13
(:-. /Այոանց փորձագետի եզրակացության վարույթն իրականացնող մարմինը չի կարող հաստատված համարել ճանապարհատրանսպորվտաւլյին պատահարի մասնակիցների խախտման ն դրանց ու հերնանքի միջն պատճառական կապի առկայությունը: Ուստի այս առումով բողոքաբերի պնդումներն ընդունելի չեն:
(։-.) Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մյուս ավտոմեքենայի արագությունը ն վերջինի կողմից սահմանված նորմերի խախտումներ թույլ տրված լինելու հանգամանքը չի կարող նշանակություն չունենալ ամբաարանյալի մեղավորության ն վերջինի կողմից թույլ փրված ենթադրյալ խախպման ու դեպքի միջն. պափտճառահարնանքային կապի պարզման համար, քանի որ նշված տվյալները հաշվի առնելով միայն կարող է հաստատված համարվել, որ ամբաատրանյալը զրկված չի եղել հերնանքը կանխելու հնարավորությունից:
Ինչ վերաբերում է դափախազի այն պնդմանը, որ վտրձագետի կողմից վթարի մասնակից ավտոմեքենաների արագությաւն վերաբերյալ փվալը պահանջվել է տմտւժողի կողմից վթարը կանխելու հնարավորության հարցը պարզելու համար ն օգտագործվել է բացառապես այդ նպատակով ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նշվածը նան կարնոր է ամբաստանյալին մեղսագրված արարքում մեղավոր ճանաչելու համար, քանի որ, եթե քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվել, որ տուժողի մեքենայի արագությունն այնպիսին է եղել, որ ամբասրանյալը, նույնիսկ խախվպտումներ թույլ չվալու պայմաններում, զրկված է եղել վթարը կանխելու հնարավորությունից, ապա այդ դեպքում հնարավոր չէր լինի վերջինին քրեական պատասխանաւտվության ենթարկել ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մաստտվ նախատեսված արարքի համար: Հետնաբար Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այս առումով առկա են չփարատված կասկածներ, որոնք պերք է մեկնաբանել հօգուտ ամբաստանյալի:
(.-.)
Վերոնշյալ պայմաններում Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված տվյալներով չի հիմնավորվել ամբաստանյալ Արմեն
14
Թումանյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված հանցակազմի առկայությունը»":
Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.
1. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի անցումային դրույթները կարգավորող՝ 483-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչն սույն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը կայացված դատական ակտերով վերաքննիչ ն վճռաբեկ բողոքները բերվում ն քննվում են մինչն 2022 թվականի հուլիսի Էր գործող կարգով»:
Վերոգրյալից հետնում է, որ 2022 թվականի հուլիսի Լից հետո կայացված դատական ակտերի դեմ վճռաբեկ բողոքները բերվում ն քննվում են 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով: Հետնաբար, սույն բողոքի քննությունն իրականացնելիս, որպես Վճռաբեկ դատարանում բողոքի քննության ընթացակարգ, հիմք է ընդունվում 2022 թվականի հուլիսի Լից գործող կարգը: Միննույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն Ա.Թումանյանի վերաբերյալ քրեական գործը քննության է առել, իսկ Վերաքննիչ դատարանն Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի իրավաչափությունը գնահատել է 1998 թվականի հուլիսի Լին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումների շրջանակներում, ուստ. ստորադամ դատարանների հետնությունների իրավաչափության գնահատման համար Վճռաբեկ դատարանը հիմք է ընդունում 1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումները:
12. Սույն վարույթով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. հիմնավորված է արդյոք առաջադրված մեղադրանքում մեղադրյալ Ա'(ՍԹումանյանին արդարացնելու վերաբերյալ 6ստորադաս դատարանների հետնությունը:
3. 1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք) 25-րդ հոդվածը 6 Տե՛ս քրեական զործ, հատոր 7-րդ, թերթեր 63-77:
15
սահմանում է. «Դատավորը, ինչպես նան հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահամում են իրենց ներքին համոզմամի: (...)»:
ՇԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի ն օրյեկտիվ ամմագման՝ ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու նոր ապացույցներ հավաքելու ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները արուգելու միջոցով»:
Նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլափրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամի գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դավաւվորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ դրանց բազմակողմանի, լրիվ ն օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմաեւմը»:
Մեջբերված նորմերը վերլուծության ենթարկելիս Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ ն սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից ն հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ընդ որում, թեն ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել ն պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ ու բազմակողմանի քննությունից: Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուրժ գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը ն հանգամանքները, կասկածյալի ու մեղադրյալի առնչություն, դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ ն այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցնեը բարեխիղմձ' գնահատման ենթարկելու
16
պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով՛:
Փորձաքննության արդյունք հանդիսացող փորձագիտական եզրակացությունը՝ որպես ապացույցի ինքնուրույն տեսակ, նս գնահատվում է առաջնորդվելով ապացույցների գնահատման ընդհանուր կանոններով՝ հաշվի առնելով ապացույցի այս տեսակի առանձնահատկություններըձ:
14. Սույն վարույթի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ.
- ԱԹումանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա «Մերսեդես» մակնիշի 34 ՃՎ 407 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով երթնեկել է Երնան քաղաքի Ա.Մանուկյան փողոցի կողմից՝ Սայաթ-Նովա փողոցով դեպի Նալբանդյան փողոցի ուղղությամբ, երթնեկության գոտու ձախ շարքով՝ հոծ գծի կողքով: Հասնելով ՍայաթՆովա ն Խանջան փողոցնեի հատման խաչմերուկին, թույլ է տվել Ճանապարհային երթնեկության կանոնների 90-րդ կետի ն «Ճանապարհային երթնեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներին հակասող գործողություններ: Մասնավորապես` լուսացույցի թույլատրող՝ կանաչ ազդանշանի առկայության պայմաններում, ձախ շրջադարձ կատարելիս, Ա.Թումանյանն ուշադրությունը շեղել է երթնեկությունից, ճանապարհը չի զիջել հանդիպակաց ուղղությամբ, 80 կիլոմետր ժամում արագությունը չգերազանցող, ուղիղ ընթացող «ԲՄՎ» մակնիշի 34 10 085 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցին ն իր վարած ավտոմեքենայի առջնի ձախակողմյան մասով ընդհարվել նշված ավտոմեքենային, ինչի հետնանքով այդ ավտոմեքենայի շարժման ուղղությունը շեղվել է դեպքի ձախ, այնուհետն այն բախվել է խաչմերուկի անկյունում գտնվող սյանը ն շրջվել, ինչի արդյունքում «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Կ.Սանթրոսյանին անզգուշությամբ պատճառել է մահ՝ ինքն իրեն զրկելով վթարը կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից»,
7 Տե՛ս, ումոնջ ում Վճռաբեկ դատարանի՝ Մակար Հովհսմմվայանի ն Աշուր Մարտիրոսյանի գործով 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 ու Հմայակ Դավթյանի գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները:
8 Տե՛ս, տղամողտ ուսում, Վճռաբեկ դատարանի՝ Հայկ Պետրոսյանի գործով 2025 թվականի հունվարի 10-ի թիվ ԵԴ/0205/01/20 որոշումը:
5 Տե՛ս սույն որոշման 7-րդ կետը:
17
- դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա Առաջին ատյանի դատարանը եզրահանգել է, որ ապացուցված չէ մեղադրյալ Ա.Թումանյանի կողմից իրեն վերագրված արարքը կատարելը: Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանը փաստարկել է, որ դատաավտոտեխնիկական ն տեսաձայնագրային համալիր փորձաքննութան թիվ 31771608 եզրակացությունն ունի որոշիչ նշանակություն մեղադրյալի մեղավորությունն հիմնավորելու համար: Այս ապացույցի կապակցությամբ Առաջին ատյանի դատարանը նախ նշել է, որ փորձաքննության ընթացքում, գտնելով, որ կոնկրետ դեպքում փորձագիտական եղանակով հնարավոր չէ պարզել մինչ ընդհարումը «ԲՄՎ» մակնիշի 34 ՛Օ 085 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցի արագության մեծությունը՝ փորձագետ Ա.Հարությունյանը վարույթն իրականացնող մարմնին միջնորդել է քննչական եղանակով պարզել ն փորձաքննությանն առաջադրել մինչ ընդհարումը նշված տրանսպորտային միջոցի արագության մեծությունը, այն պայմաններում, երբ համապատասխան փորձաքննություն նշանակելու որոշմամբ առաջադրված էր որոշել նան այդ հարցը: Այս համատեքստում Առաջին ատյանի դատարանը նան արձանագրել է, որ փորձաքննության ընթացքում փորձագետի կողմից կարող են պահանջվել բացառապես այնպիսի տվյալներ, որոնք գտնվում են վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ, ուստի, սույն վարույթով փորձագետն այդպիսի տվյալ պահանջելու իրավասություն չի ունեցել ն իր եզրակացությամբ պետք է արձանագրեր խնդրո հարցին պատասխանելու անհնարինությունը:
Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը նշել է, որ փորձագիտական հիշյալ եզրակացությունը տրվել է, հիմքում դնելով ելակետային այնպիսի տվյալ, ըստ որի՝ մինչ ընդհարումը «ԲՄՎ» մակնիշի 34 1ՂՕ 085 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցի արագության հնարավոր մեծությունը եղել է 80 կմ/ժամ կամ 100-110 կմ/ժամ: Ընդ որում փորձագետը եզրահանգել է, որ 80 կմ/ժամ արագությամբ երթնեկելու դեպքում վարորդը թեն թույլ է տվել Ճանապարհային երթնեկության կանոնների 65-րդ կետի պահանջին հակասող գործողություն, սակայն տվյալ դեպքում դա պատճառական կապի մեջ չէ
ճանապարհատրանսպորտային պատահարի առաջացման հետ: Իսկ 100-110 կմ/ժամ արագությամբ երթնեկելու դեպքում թույլ է տվել Ճանապարհային երթնեկության
18
կանոնների 65-րդ կետին հակասող գործողություն` այդպիսով պայմանավորել է ճանապարհատրանսպորտային պատահարի առաջացումը: Այս առումով Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ 80 կմ/ժամ արագության մասին տվյալը նախ ստացվել է փորձագետի հիշյալ միջնորդությունկց հետո վարույթն իրականացնող մարմնի կողմի` ականատես վկային հայտնաբերելու ն հարցաքննելու արդյունքում, ն երկրորդը, վկայի կողմից հայտնած այդ տվյալը չի կարող համարվել հավաստի ն արժանահավատ, հետնաբար փորձագետի եզրակացությունն Օ:այդ մասով չի կարող համարվել արժանահավատ: Իսկ երթնեկության արագության մասին մյուս տվյալը կասկած է ձնավորում, որ «ԲՄՎ» մակնիշի տրանսպորտային միջոցի վարորդի գործողություններն իրենց հերթին պայմանավորել են վթարի առաջացումը, ն վերջինիս զրկել են այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից։ Ավելին դատաքննության ընթացքում պաշտպանության կողմը ներկայացրել է մասնագիտական կարծիք ն փորձագիտական եզրակացության ակտ. որպես «ԲՄՎ» մակնիշի տրամսպորտային միջոցի արագություն առաջինի դեպքում արձանագրվել է մոտ 117 կիլոմետր ժամ, իսկ երկրորդի դեպքում՝ առնվազն 87 ն առավելագույնը 118 կիլոմետր ժամ: Արդյունքում, Առաջին ատյանի դատարանը եզրահանգել է, որ սույն վարույթով առկա է կասկած առ այն, որ ԱՄՍԹումանյան ավտովթար` առաջացման ն այն կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չունենալու հարցում մեղք չունի, ինչը չի հաղթահարվել վարույթով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով",
- Վերաքննիչ դատարանը, անփոփող թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, արձանագրել է, որ եթե նույնիսկ փորձագետը սույն վարույթով իրավասու է եղել պահանջել լրացուցիչ նյութեր, այնուամենայնիվ, փորձագետի եզրակացության հիմքում դրված՝ դեպքի հանգամանքների ն
ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակից` տրանսպորտային միջոցների արագության մեծության վերաբերյալ տվյալները հակասական են, սուբյեկտիվ ենթադրություններ ն ընկալումներ են, ինչն իրավացիորեն արձանագրել է Առաջին ատյանի դատարանը: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, «ԲՄՎ» 6 Տե՛ս սույն որոշման 9-րդ կետը:
19
մակնիշի տրանսպորտային միջոցի արագությունն ու համապատասխան նորմերի պահանջների խախտումներ թույլ տրված լինելու հանգամանքը չի կարող նշանակություն չունենալ մեղադրյալի մեղավորության ն նրա կողմից թույլ տրված ենթադրյալ խախտման ու դեպքի միջն պատճառական կապի պարզման համար, քանի որ նշված տվյալները հաշվի առնելով միայն կարող է հաստատված համարվել, որ մեղադրյալը զրկված չի եղել հետնանքը կանխելու հնարավորությունից: Արագության մեծության վերաբերյալ տվյալների առկայություն, Վերաքննիչ դատարանը կարնորել է նան այն հիմնավորմամբ, որ եթե քրեական վարույթով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվի, որ «ԲՄՎ» մակնիշի տրանսպորտային միջոցի արագությունն այնպիսին է եղել, որ մեղադրյալը, նույնիսկ խախտումներ թույլ չտալու պայմաններում, զրկված է եղել վթարը կանխելու հնարավորությունից, ապա այդ դեպքում հնարավոր չէր լինի վերջինիս քրեական պատասխանատվության ենթարկել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի համար':
159. Նախորդ կետում շարադրված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 13-րդ կետում մեջբերված իրավադրույթների ու արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ստորադաս դատարանները եզրահանգելով, որ ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակից` տուժող Կ.Սանթրոսյանի վարած «ԲՄՎ» մակնիշի տրամսպորտային միջոցի արագության մեծությունն ունի որոշիչ նշանակություն՝ ամբաստանյալ Ա.Թումանյանի մեղավորությունը հիմնավորելու համար, պատշաճ ուշադրության չեն արժանացրել սույն վարույթի ստորն նշված փաստական հանգամանքները:
Այսպես, գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվել է, որ ճանապարհատրանսպորտային պատահարը տեղի է ունեցել հետնյալ մեխանիզմով.
Լուսացույցի թույլատրող ազդանշանի պայմաններում, Սայաթ-Նովա ն Խանջյան փողոցների հատման խաչմերուկ մուտք գործած «ԲՄՎ» մակնիշի 34 10 085 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ուղիղ երթնեկության ժամանակ ո Տե'ս սույն որոշման 10-րդ կետը:
20
փոխազդեցության մեջ է մտել իր երթնեկելի ուղեմաս մուտք գործած ն ձախ շրջադարձ կատարող «Մերսեդես» մակնիշի 34 ՃԱ 407 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցի ձախակողմյան առջնի հատվածի հետ, որի արդյունքում «ԲՄՎ» մակնիշի 34 ՛ՒՕ 085 հաշվառման համարանիշի ավտոմոբիլի շարժման ուղղությունը շեղվել է դեպքի աջ, այնուհետն այն բախվել է խաչմերուկի անկյունում գտնվող սյանը ն շրջվել:
Համալիր փորձագիտական եզրակացությամբ արձանագրվել է, որ Սայաթ- Նովա ն Խանջյան փողոցների հատման խաչմերուկում, լուսացույցի թույլատրող ազդանշանի պայմաններում, «Մերսեդես» մակնիշի տրանսպորտային միջոցի վարորդը, ճախ շրջադարձ կատարելիս, ուշադրությունը շեղելով երթնեկությունից ն ճանապարհը «զիջելով հանդիպակաց ուղղությամբ ուղիղ ընթացող «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենային, թույլ է տվել Ճանապարհային երթնեկության կանոնների 90-րդ կետի ն «Ճանապարհային երթնեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներին հակասող գործողություն, տեխնիկական տեսանկյունից ստեղծել վթարային իրադրություն, դրանով իսկ պայմանավորել տվյալ ճանապարհատրանսպորտային պատահարի առաջացումը՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից2:
Պայմանավորված «ԲՄՎ» մակնիշի տրանսպորտային միջոցի արագության մեծության վերաբերյալ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից երկու տարբերվող տվյալ առաջադրված լինելու հանգ
PDF Փաստաթուղթ
Բացել PDF-ը նոր ներդիրում* Դատարանի PDF-ը կարող է պարունակել անձնական տվյալների պաշտոնական ծածկագրություն (սև շերտեր)։ Ամբողջական տեքստը հասանելի է վերևում «Ամբողջ Տեքստ» բաժնում։
Տեղեկանք
- Ամսաթիվ:
- 11 հուլիսի, 2025 թ.
- Գործի #:
- ԵԿԴ/0233/01/17
- Դատարան:
- Վճռաբեկ դատարան
Նմանատիպ գործեր
Գտեք նմանատիպ դատական ակտեր AI վերլուծությամբ
