ՀՀ ՀՈՂԱՅԻՆ ՕՐԵՆՍԳԻՐՔ — Հոդված 100 — ՀՈՂԱՄԱՍԵՐԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆԵՐԻ և ԻՐԱՎԱԲԱՆԱԿԱՆ ԱՆՁԱՆՑ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԻ ԴԱԴԱՐՄԱՆ ՀԻՄՔԵՐԸ 1.

Հ ՈԴՎԱԾ 100. Հ ՈՂԱՄԱՍԵՐԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆԵՐԻ և ԻՐԱՎԱԲԱՆԱԿԱՆ ԱՆՁԱՆՑ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԻ ԴԱԴԱՐՄԱՆ ՀԻՄՔԵՐԸ 1. Հողամասերի նկատմամբ քաղաքացիների և իրավաբանական անձանց սեփականության իրավունքները դադարում են` 1) հողամասից կամովին հրաժարվելու դեպքում. 2) հողամասն օտարելիս. 3) սեփականատիրոջ մահվան դեպքում, եթե չկան ժառանգներ. 4) հողամասը հանրության գերակա շահերի ապահովման նպատակով օտարելիս. 5) հողամասի ռեկվիզիցիայի կամ բռնագրավման դեպքում. 6) օրենսդրության խախտմամբ օգտագործվող հողամասը հարկադիր վերցնելու դեպքում. 7) իրավաբանական անձի լուծարման (վերակազմակերպման) դեպքում. 8) հողամասի վրա դրա սեփականատիրոջ պարտավորություններով բռնագանձում տարածելիս. 9) օրենքով սահմանված այլ դեպքերում:

2. Հողամասի վարձակալության կամ օգտագործման իրավունքը դադարում է օրենքով, ինչպես նաև վարձակալության կամ օգտագործման պայմանագրով սահմանված հիմքերով:

3. Հողամասի նկատմամբ սերվիտուտը կարող է դադարել այն սահմանելու հիմքերի վերացման արդյունքում կամ այն դեպքում, երբ սերվիտուտով ծանրաբեռնված հողամասը չի կարող օգտագործվել իր նպատակային նշանակությամբ: (100-րդ հոդվածը խմբ. 27.11.06 ՀՕ-186-Ն, փոփ.

24.10.18 ՀՕ-409-Ն)