Չալաբյան — ԵԴ/1174/01/22

Ր ե /22 2 ' ԵԴ/174/01/22

ի (Ոռ Վ

ուք:

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Մ.Մարտիրոսյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ա.Նիկողոսյան

դատավորներ՝ Ս.Հարությունյան

Կ.Շովհաննիսյան

8 դեկտեմբերի 2025 թվական ք.Երնան

ՃՇՇ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Շ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ա. ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Ավետիք Մկրտչի Չալաբյանի պաշտպան Ա.Անդրիկյանի ն ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Լ.Գրիգորյանի վճռաբեկ բողոքները,

ՊԱՐԶԵՑ ՛

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

1 2022 թվականի մայիսի 10-ին, հարուցվել է թիվ 59102822 քրեական գործը 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ նախկին քրեական օրենսգիրք) 163-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով:

2022 թվականի մայիսի 12-ին Ավետիք Մկրտչի Չալաբյանը բերման է ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմին ն նույն օրը ձերբակալվել:

2022 թվականի մայիսի 13-ին Էմմա Գնորգի Սարգսյանն ինքնակամ ներկայացել է վարույթն իրականացող մարմին ն նույն օրը ձերբակալվել:

2022 թվականի մայիսի 13-ին Ա.Չալաբյանը ն Է.Սարգսյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալներ, ն նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:

2022 թվականի մայիսի 14-ին մեղադրյալ Ա.Չալաբյանի նկատմամր որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը՝ երկու ամիս ժամկետով:

2022 թվականի մայիսի 14-ին մեղադրյալ Է.Սարգսյանն ազատվել է արգելանքից ն նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին:

2022 թվականի հուլիսի 8-ին Ա.Չալաբյանի ն Է.Սարգսյանի նկատմամբ, 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ն նրանց մեղադրանք է ներկայացվել:

2022 թվականի հուլիսի 12ին թիվ 59103822 քրեական վարույթի նյութերը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, հանձնվել են Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:

2. Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նան՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2023 թվականի դեկտեմբերի 21-ի դատավճռով Ավետիք Մկրտչի Չալաբյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքում ն դատապարտել ազատության սահմանափակման՝ 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ արգելելով կազմակերպել հավաքներ, մասնակցել հավաքների ն այլ

հանրային միջոցառումների, ինչպես նան՝ առանց նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցվել է Ա.Զալաբյանի՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու3 (երեք) ամիս 12 (տասներկու) օրը՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու մեկ օրը հաշվելով ազատության սահմանափակման երկու օրվա դիմաց: Արդյունքում ԱՉալաբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 5 (հինգ) օր ժամկետով՝ արգելելով կազմակերպել հավաքներ, մասնակցել հավաքների ն այլ հանրային միջոցառումների, ինչպես նան՝ առանց նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:

Ա.Չալաբյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է փաստացի կրման օրվանից ն նրա նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը թողնվել է անփոփոխ՝ մինչն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Յ. Նույն դատավճռով Էմմա Գնորգի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքում ն դատապարտվել տուգանքի՝ 3.690.000 (երեք միլիոն վեց հարյուր իննսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:

ՃՇՇ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատժին հաշվակցվել է մեղադրյալ Է.Սարգսյանի՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 2 օրը, նշանակված պատիժը մեղմացվել է ն Է.Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` 3.670000 (երեք միլիոն վեց հարյուր յոթանասուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:

4. Վերոնշյալ դատավճռի դեմ 2024 թվականի հունվարի 19-ին մեղադրյալ ԱՉալաբյանի պաշտպան Վարազդատ Ճարությունյանի կողմից բերվել է վերաքննիչ բողոք, որը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան 12024 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշմամբ բավարարվել է մասնակիորեն, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 21-ի դատավճիռը բեկանվել է ն գործն ուղարկվել է նույն դատարան՝ այլ կազմով նոր քննության:

5. Վերաքննիչ դատարանի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ ԼԳրիգորյանը՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ին, իսկ մեղադրյալ ԱԶալաբյանի պաշտպան Ա.Անդրիկյանը՝ նույն թվականի նոյեմբերի 2Լին, վճռաբեկ բողոքներ են ներկայացրել, որոնք Վճռաբեկ դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ ընդունվել են վարույթ, ն սահմանվել է բողոքների քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքների հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

լ. ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Լ.Գրիգորյանի վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

6. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանի որոշումն օրինական ն հիմնավոր չէ, Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որն ազդել է վարույթի ելքի վրա: Մասնավորապես, բողոքաբերի պնդմամբ` խախտվել լթեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 15-րդ, 2-րդ, 22-րդ հոդվածների պահանջները, ինչպես նան չի ապահովվել հանրային նե մասնավոր շահերի հավասարակշռված պաշտպանությունը, ապացուցման ենթակա հանգամանքներն ապացույցների բավարար համակցութամբ հաստատված լինելու պարագայում Վերաքննիչ դատարանը կատարել է հակառակի վերաբերյալ եզրահանգում: Բողոքաբերը նշել է նան, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման տեսանկյունից:

6... Բողոք բերած անձը, սույն վարույթով ձեռք բերված ապացույցները վերլուծելով վերաբերելի իրավական նորմերի, Վճռաբեկ դատարանի՝ ապացույցների բավարար համակցության վերաբերյալ մի շարք որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո, գտել է, որ դրանք բավարար են եղել մեղադրյալներին մեղսագրվող հանցանքների կատարման մեջ վերջիններիս մեղքը հաստատված համարելու համար՝ իր անհամաճայնությունն ։6արտահայտելով Վերաքննիչ դատարանի այն եզրահանգմանը, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չի իրականացվել պատշաճ ն համակողմանի քննություն, ն որ մի շարք ապացույցներ լիարժեք չեն գնահատվել:

Այսպես, անդրադառնալով Վերաքննիչ դատարանի այն եզրահանգմանը, որ քրեական գործում առկա չէ որնէ տվյալ այն մասին, թե ինչպես է խնդրո առարկա ձայնագրությունը հայտնվել «2» լրատվական կայքում, ն որ նշված ապացույցի թույլատրելիության վերաբերյալ հիմնավոր հետնության հանգելու համար Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չեն հարցաքննվել վերոնշյալ լրատվական կայքի աշխատակիցներ ն տնօրեն խնդրո առարկա ձայնագրության աղբյուրը բացահայտելու նպատակով, բողոքաբերը նշել է, որ ձայնագրության աղբյուրը բացահայտելու ուղղությամբ քննություն չկատարելու մասին տվյալը չի բխում վարույթի նյութերից, քանի որ վերոհիշյալ գործողություններ, կատարելու ուղղությամբ նախաքննության ընթացքում ձեռնարկվել են համապատասխան միջոցներ, մասնավորապես, քննիչը «5» լրատվական կայքում ն ֆեյսբուքյան էջերում փնտրելու արդյունքում չի հայտնաբերել կայքի գործունեության, գտնվելու վայրի ն գլխավոր խմբագրի կամ այդ կայքի վերաբերյալ որնէ կոնտակտային տվյալ՝ արձանագրելով դրանց բացակայության փաստը, ինչից հետո համապատասխան հանձնարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Երնան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնին՝ հիշյալ տվյալները, ինչպես նան լրատվական կայքի աշխատակիցների, վիճարկվող ձայնագրության կատարման, լրատվական կայքին տրամադրողի ն գործի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքերի մասին տվյալներ պարզելու ուղղությամբ միջոցառումներ ձեռնարկելու վերաբերյալ, սակայն քննության համար նշանակություն ունեցող տվյալներ չեն պարզվել: Բողոքաբերը նան փաստել է, որ քննիչը պարզել է, որ ՀՀ արդարադատության նախարարության իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրում առկա է ՀՅ «23»

անվանումով գրանցված սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություն:

6.2. Բողոքաբերը, վկայակոչելով «Զանգվածային լրատվության մասին» ՀՀ օրենքի կարգավորումները, փաստել է որ միջին ծանրության հանցանքի վերաբերյալ վարույթով, ինչպես նան ՀՀ Սահմանադրական դատարանի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ՍԴՈ-1234 որոշման համատեքստում, լրատվամիջոցը պարտավոր չէր բացահայտել լրատվության աղբյուրը:

Արդյունքում բողոքաբերն արձանագրել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի բեկանումն իրավաչափ չէ, քանի որ ակնհայտ է այլ արդյունքի հասնելու հեռանկարի բացակայությունը:

6.3. Բողոքաբերն իր անհամաձայնությունն է հայտնել նան ձայնագրության անհայտ աղբյուրից ձեռքբերված լինելու մասին գնահատականին՝ փաստելով, որ դրա ձեռքբերման աղբյուրը՝ «Հ55» լրատվական կայքն է: Բողոքաբերն արձանագրել է նան, որ ձայնագրության աղբյուրը կրիչն է, որում այն առարկայացված է, այսինքն՝ անձը չի կարող լինել ձայնագրության աղբյուր՝ հաշվի առնելով, որ ձայնագրությունն անձնային ապացույց չէ, ն դրանով փաստվող տվյալները չեն վերարտադրվում որնէ անձի կողմից:

Բողոքաբերը նան նշել է, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից վկայակոչված՝ Վահիկ Մխիթարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի ապրիլի 11-ի թիվ ԼԴ/0002/0118 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները սույն վարույթով կիրառելի չեն, քանի որ խնդրո առարկա փաստերը նույնական չեն, ն որ ձայնագրության կատարման վայրը հաշվի առնելով, ձայնագրության մեջ նշված անձինք չէին կարող ողջամտորեն ակնկալել, որ գտնվում են անձնական կյանքի տիրույթում:

6.4. Անդրադառնալով Վերաքննիչ դատարանի այն եզրահանգմանը, որ Է.Սարգսյանի ն ր" ցուցմունքներում առկա են հակասություններ, ն որ ձայնագրության հետ համակցության մեջ դիտարկելիս հնարավոր չէ միանշանակ հետնության հանգել մեղադրյալ Ա.Չալաբյանի՝ գումարի դիմաց ուսանողներին հավաքներին ներգրավվելու առաջարկի վերաբերյալ, բողոքաբերը, մեջբերելով Է.Սարգսյանի ն ".""""" կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ն դատարանում հետազոտված ցուցմունքները, փաստել է, որ դրանք բովանդակային առումով լրացնում են միմյանց, հետնաբար հավաստի են, ն դրանցով հաստատվում է Ա.Չալաբյանի կողմից գումար առաջարկելու հանգամանքը: Բացի այդ, բողոքաբերը նշել է, որ Վերաքննիչ դատարանը հենց ինքն է իրավացիորեն արձանագրել, որ Է.Սարգսյանի տված ցուցմունքները բովանդակային առումով նույնական են խնդրո առարկա ձայնագրությունների հետ ն հաստատում են դրանք:

65. Բողոքաբերն իր անհամաձայնություն Օէ արտահայտել Ո"

չհարցաքննելու մասով Վերաքննիչ դատարանի այն դիտարկմանը, որ վերջինս ներկա է եղել ճայնագրությունում առկա խոսակցությանը, ուստի նրան չհարցաքննելը հանգեցրել է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ոչ լրիվ քննություն իրականացնելուն՝ արձանագրելով, որ Վերաքննիչ դատարանը նման հետնության է

եկել՝ առանց հաշվի առնելու «Հրո: դատավարական կարգավիճակը՝ մայն քրեական վարույթին առնչվող մեկ այլ քրեական վարույթով մեղադրյալ լինելու ն հետախուզման մեջ գտնվելու հանգամանքը: Բողոքաբերը միաժամանակ նշել է, որ հիմնավոր չէ Վերաքննիչ դատարանի այն դիտարկումը, որ հետախուզման մեջ գտնվող անձը պետք է հարցաքննվեր հատուկ կարգի կիրառմամբ, այն է՝ տեսակապի միջոցով, քանի որ իրացվելիության տեսանկյունից իրատեսական չէր Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կոնկրետ անձի որոշելը, ով պետք է ապահովեր քննությունից խուսափող, հետախուզման մեջ գտնվող անձի գտնվելու վայրում նրա հարցաքննությունը:

6.6. Անդրադառնալով Վերաքննիչ դատարանի այն հետնությանը, որ դեպքի վայրի զննության ժամանակ Է.Սարգսյանը ցուցմունք է տվել իրեն հայտնի փաստական հանգամանքների վերաբերյալ` չպահպանվելով հարցաքննության համար սահմանված կարգը, բողոք բերած անձը փաստել է, որ դեպքի վայրի զննությունը կատարվել է 1998 թվականին հուլիսի Լին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 218-րդ հոդվածով սահմանված կարգի պահպանմամբ, համաձայն որի՝ քննիչն իրավունք ուներ զննությանը մասնակից դարձնել մեղադրյալին: Բողոքաբերը հատկանշական է համարել նան այն, որ Է.Սարգսյանը դեպքի վայրի զննությունից առաջ արդեն իսկ պաշտպանի մասնակցությամբ հարցաքննված է եղել ն դեպքի վայրի զննութան ընթացքում մեղադրյաի կողմից՝ կատարված դիտարկումները արձանագրվել են որպես մասնակցի հայտարարություն:

6.7. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, Վերաքննիչ դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշումը ամբողջությամբ բեկանել ն օրինական ուժ տալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտին:

Ա. Մեղադրյալ ԱՉալաբյանի պաշտպան Ա.Անդրիկյանի վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

7. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ Վերքաննիչ դատարանի որոշումը՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու, փոփոխելու փոխարեն գործը նույն դատարան նոր քննության ուղարկելու մասով, օրինական ն հիմնավոր չէ, Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 15-րդ հոդվածով սահմանված պահանջների էական խախտում:

Բողոքաբերը, մեջբերելով ն վերլուծելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի (այսուհետ նան՝ Եվրոպական դատարան) ն Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ընդգծել է, որ Վերաքննիչ դատարանը, ունենալով հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխանության տեսանկյունից Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի հետնություննեը հետազոտված ապացույցների ծավալի շրջանակում համադրելու, գնահատելու ն դրա արդյունքում հիմնավոր հետնության հանգելու դատավարական լիազորություն, չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու կանոնի կիրառմամբ, պետք է Ա.Չալաբյանի նկատմամբ կայացված մեղադրական դատավճիոը բեկաներ ն հռչակեր վերջինիս անմեղությունը, մինչդեռ գործը նույն դատարան նոր քննության է ուղարկել` անտեսելով նան արդարադատության արդյունավետությաան ն քրեական գործի առարկայազուրկ շրջապտույտը կանխելու շահը:

7... Բողոք բերած անձը նան նշել է, որ վերադաս դատական ատյանի կողմից բողոքարկվող դատական ակտը փոփոխելու դատավարական լիազորության իրացման պայմանների կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Մասնավորապես, վերջինիս կողմից բարձրացվել է այն հարցը, թե արդյո՞ք այն դեպքում, երբ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ապացույցների պատշաճ գնահատում իրականացված չլինելու, ինչպես նան ապացույցների անբավարարության փաստը, վերջինս իրավասու է Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանել ն գործն ուղարկել նոր քննության՝ դատական ակտը փոփոխելու փոխարեն:

Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է Վերաքննիչ դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 1Լի որոշումը փոփոխել` ճանաչելով ն հռչակելով Ա.Չալաբյանի անմեղությունը:

ա. Մեղադրյալ Ա.Զալաբյանն՝ 6պաշտպան Ա.Անդրիկյանի կողմից

ներկայացված պատասխանի փաստարկները.

8. Վճռաբեկ բողոքի պատասխան ներկայացրած անձը փաստել է, որ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալն իր կողմից բերված բողոքում նս ըստ էության ընդունել է, որ խնդրո առարկա ձայնագրության աղբյուրը մնացել է անհայտ, սակայն միննույն ժամանակ չի արձանագրել, որ դրա հետնանքն այդ ձայնագրությունը որպես

ապացույց օգտագործելու անթույլատրելիությունն է, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածով սահմանված՝ անհայտ աղբյուրից ձեռք բերված լինելու հետնանքով ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքը հավասարապես կիրառելի է ապացույցների բոլոր տեսակների համար, ինչից հետնում է, որ առարկայական ապացույցը, այդ թվում` ձայնագրառումը նս պետք է ունենա հստակ աղբյուր, որը չի կարող համընկնել ձայնագրառման կրիչի հետ: Հակառակ մեկնաբանության պարագայում, ըստ բողոքի պատասխան ներկայացրած անձի, ցանկացած փաստական տվյալ ձայնագրառման եղանակով հնարավոր կլինի դարձնել առարկայական ապացույց ն խուսափել դրա իրական աղբյուրը բացահայտելուց: Բողոքի պատասխան ներկայացրած անձը փաստել է, որ նախաքննության ընթացքում ձայնագրության իրական աղբյուրը չի պարզվել, Առաջին ատյանի դատարանն իր հերթին հրաժարվել է նշված հարցի կապակցությամբ քննություն իրականացնելուց, որն իրավաչափ կերպով ընդգծվել է Վերաքննիչ դատարանի կողմից:

Բողոքի պատասխան ներկայացրած անձը, մեջբերելով ն վերլուծելով Եվրոպական դատարանի ն Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ընդգծել է, որ ձայնագրություն կատարող անձը կամ անձինք, անկախ նրանից, հատուկ ծառայությունների աշխատակիցներ են եղել թե ոչ, փաստացի խախտել են Ա.Չալաբյանի ն այլ անձանց՝ ՀՀ Սահմանադրությամբ ն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված իրավունքները ն առանց դատարանի որոշման ապօրինի միջամտություն են ունեցել նրանց հաղորդակցությանը ընդգծելով նան, որ խոսակցության՝ ճայնագրված երկրորդ հատվածը տեղի է ունեցել ոչ թե հանրային վայրում, այլ ուսանողական խորհրդի սենյակում, որը որնէ կերպ չի կարող համարվել հաղորդակցության գաղտնիության պահպանման ակնկալիք ողջամտորեն չենթադրող վայը:

8.. Անդրադառնալով դեպքի վայրի զննության ժամանակ Է.Սարգսյանի կողմից կատարված հայտարարություններիի առնչութամբ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալի փաստարկներին՝ պաշտպան Ա.Անդրիկյանը փաստարկել է, որ դեպքի վայրի զննությունը եղել է Է.Սարգսյանի՝ քողարկված հարցաքննության միջոց, Է.Սարգսյանին չի պարզաբանվել ցուցմունք տալուց հրաժարվելու իրավունքը, իսկ դեպքի վայրի զննության ժամանակ վերջինիս կողմից արված հայտարարությունները սկզբունքորեն հակասում են նախօրեին տված ցուցմունքներին: Պաշտպանը նշել է

նան, որ դեպքի վայրի զննությանը չի մասնակցել Է.Սարգսյանի պաշտպանը, որից մա հրաժարված չի եղել ն որի մասնակցությունը պարտադիր է եղել համաձայն տվյալ պահին գործող քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետի:

Արդյունքում պաշտպան Ա.Անդրիկյանը խնդրել է Վերաքննիչ դատարանի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Լ. Գրիգորյանի կողմից բերված վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել:

Վճոաբեկ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները ն ստորադաս դատարանների իրավական

դիրքորոշումները.

9. Ըստ մեղադրանքի՝ Ա.Չալաբյանի ն Է.Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրական եզրակացության հիմքում, ի թիվս այլ ապացույցների, դրվել են 2022 թվականի մայիսի 12-ի որոշմամբ որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված հետաքննության մարմնի կողմից դեռնս նյութերի նախապատրաստման ընթացքում կազմված համացանցում հրապարակված տեսանյութն ուսումնասիրելու ն ներբեռնելու մասին արձանագրությանը կցված՝ «ՀՅ» լրատվական կայքում «1000 դրամ յուրաքանչյուր ուսանողի համար. ՁԱՅՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ» վերտառությամբ հրապարակված ձայնագրության պարունակությամբ լազերային սկավառակը ն «Հ» լրատվական ինտերնետային կայքում Մորթու» հղմամբ 2022 թվականի մայիսի

Չին «1000 դրամ յույաքանչյուն ուսանողի համար. ՁԱՅՆԱԳՐՈԽԹՅՈՒՆ» վերտառությամբ հրապարակված ձայնագրության պարունակությամբ լազերային սկավառակը::

9.1. 2022 թվականի մայիսի 11-ին նախաքննության մարմինը հանձնարարություն է տվել հետաքննության մարմնին, ի թիվս այլնի, իրականացնել համապատասխան օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ` պարզելու համար, թե ով է կատարել նշված ձայնագրությունը, ինչ սարքի միջոցով, երբ ն ում կողմից է այն տրամադրվել «ՀՅ» լրատվական կայքին: ՝Նշված հանձնարարության առնչությամբ ւ Տե՛ս վարույթի նյութեր, 4-րդ հատոր, թերթեր 134-135:

Հ Տե'ս վարույթի նյութեր, 1-ին հատոր, թերթեր 27-30:

ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տացված տվյալների համաձայն՝ նշված ձայնագրությունը կատարողի, ձայնագրած սարքի ն ձայնագրությունը լրատվական կայքին տրամադրած անձի վերաբերյալ տվյալներ չեն ստացվել:

9.2. Նախաքննության մարմնի կողմից 2022 թվականի հունիսի 14-ին կազմված արձանագրության համաձայն՝ «15558857 լրատվական կայքում ն ֆեյսբուքյան էջերում փնտրելու արդյունքում պարզվել է, որ առկա չէ լրատվական կայքի գործունեության, գտնվելու վայրի ն գլխավոր խմբագրի կամ իրավաբանական անձի հնարավոր անվանման վերաբերյալ որնէ տվյալ:

9.3. 2022 թվականի հունիսի 14-ին նախաքննության մարմինը հանձնարարություն է տվել հետաքննության մարմնին իրականացնել համապատասխան օպերատիվ- հետախուզական միջոցառումներ` պարզելու համար «ՀԲ: լրատվական կայքի գործունեության հստակ հասցեն, նշված լրատվական կայքի գլխավոր խմբագրի, համակարգողի, տնօրենի, դրանում աշխատող լրագրողների անձնագրային տվյալները, ինչպես նան պարզելու համար, թե ով է կատարել նշված ձայնագրությունը, ինչ սարքի միջոցով, երբ ն ում կողմից է տրամադրվել «5» լրատվական կայքին, ինչ եղանակով ն ում է տրամադրվել, արդյոք հրապարակված ձայնագրությունը նույնությամբ է տրամադրվել նշված կայքին, թե այն կայքի որնէ աշխատակցի կողմից կրճատվել կամ տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ ձնափոխվել է»:

94 ՇԸ արդարադատության նախարարության իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի կայքից ներբեռնված քաղվածքի համաձայն՝

ՀՀ արդարադատության նախարարության իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրում առկա է «2» անվանումով գրանցված սահմանափակ

պատասխանատվությամբ ընկերությունձ:

9.5.`Նախաքննության մարմինը 2022 թվականի հունիսի 14-ին գրություն է ուղարկել «Հ սահմանափակ ապատասխանատվությամբ ընկերության տնօրեն

ԹԹ», որով խնդրել է հանձնարարել համապատասխան աշխատակիցներին քննությանը տրամադրել նշված նյութի աղբյուրի վերաբերյալ տեղեկություններ, Տե՛ս վարույթի նյութեր, 1-ին հատոր, թերթեր 43-45:

Տե՛ս վարույթի նյութեր, 3-րդ հատոր, թերթ 1:

5 Տե՛ս վարույթի նյութեր, 3-րդ հատոր, թերթեր 8-10:

6 Տե՛ս վարույթի նյութեր, 3-րդ հատոր, թերթեր 11-14:

մասնավորապես հայտնել, թե ում կողմից կամ ինչ եղանակով է հրապարակված ձայնագրությունը տրամադրվել «Հ» կայքին կամ ինչ եղանակով է նշված կայքը ձեռք բերել նշված ձայնագրությունը, արդյոք հիշյալ ձայնագրությունը, որը տեղադրվել է 2022 թվականի մայիսի 9ին «2» կայքում, հենց նշված տնողությամբ է ձեռք բերել կայքը, թե այն կայքի խմբագիրների կամ լրագրողների կողմից կրճատվել, փոփոխվել է, արդյոք նշված կայքը տիրապետում է հիշյալ ձայնագրության հնարավոր ամբողջական տարբերակին, թե ոչ՛:

10. Է.Սարգսյանը 2022 թվականի մայիսի 13-ին հարցաքննվել է որպես մեղադրյալ:, իսկ մայիսի 14-ին դիմում է ներկայացրել նախաքննության մարմնին, որով հայտնել է իր պատրաստակամությունը, ի աջակցություն նախաքննությանը, իր մատնանշած հանդիպման վայրերը ցույց տալ տեղում ն որ նշված գործողությանն իր պաշտպանի բացակայությունը խոչընդոտ չէ, քանի որ ինքը համաձայն է մասնակցել այդ գործողությանն առանց իր պաշտպանի":

1. 2022 թվականի դեկտեմբերի Լին """ «22». ներկայացուցիչ

թ: «Յո»: դիմում է ներկայացրել Առաջին ատյանի դատարան այն մասին, որ Հ" չի բնակվում Հայաստանի Հանրապետությունում, վերջինիս բնակության վայրը Հ ԲՅՅ4 է, սակայն պատրաստակամություն է հայտնել հարցաքննվել, ու խնդրել է տեղեկացնել, թե ինչ եղանակով է հնարավոր հեռակա եղանակով կազմակերպել վկայի հարցաքննությունը»: 2023 թվականի ապրիլի 21-ի դատական նիստի ժամանակ Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել Հ ԲթԳՑՔԹ:ՑՑՑ: տղեսակապով հարցաքննելու միջնորդությունն մերժելու մասին՝ պայմանավորված վերջինիս` մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակ ունենալու հանգամանքով":

11.1. 2023 թվականի նոյեմբերի 27-ի դատական նիստի ընթացքում Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել մերժել մեղադրյալ Ա.Չալաբյանի պաշտպանների միջնորդությունը՝ («ԵՐԻՅՅՈՅ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության տնօրենին ն փաստացի ղեկավարին հարցաքննելու ն կայքում 7 Տե'ս վարույթի նյութեր, 3-րդ հատոր, թերթեր 15-16:

ՑՏե՛ս վարույթի նյութեր, 1-ին հատոր, թերթեր 207-215:

5 Տե՛ս վարույթի նյութեր, 1-ին հատոր, թերթ 241:

Տե՛ս վարույթի նյութեր, 7-րդ հատոր, թերթ 90:

7" Տե՛ս 2023 թվականի ապրիլի 21-ին դատական նիստի արձանագրությունը, 8-րդ հատոր, թերթեր 64-69:

հրապարակված ձայնագրութան վերաբերալ ձեռնարկված օպերատիվ. հետախուզական միջոցառումներ`, ն դրանց արդյունքնեի վերաբերյալ տեղեկություններ ստանալու նպատակով հարցում կատարելու մասինչ:

12. Ավետիք Մկրտչի Չալաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա. «(..) (Հ/անդիսանալով ՀՀ-ում գործունեություն ծավալող «Տ» շարժման համահիմնադիր ն 2022 թվականի ապրիլի 25ից ՀՇում մեկնարկած «Ի». կ «Իթ. շարժումների

ակտիվ անդամ ն նպատակ ունենալով ՀՀ-ում իրականացվող հավաքներին՝ անհնազանդություն ակցիաներին, փողոցներ փակելուգործողություններին, ցույցերին, դասադուներին, բազմամարդությունն ապահովելու ն այդ կերպ լայն շրջանակներ ներգրավելու համար նյութական շահագրգովաւծության դիմաց մասնակից դարձնել կակ ԲԻԲԻԻԻթԻԻ Ն ԵԳաաթթաաոու ` Ցար» աթո: շրջ 2000 ուսանողների, նույն համալսարանի դասախոս Էմմա Գնորգի Սարգսյանի ն քննությամը դեռես չպարզված ոմն Բ հեր նախնական համաձայնությամը, 2022 թվականի մայիսի Հին նախաձեռնել են հանդիպում նշված համալսարանի ուսանողական խորհրդի նախագահ "Ի: ՃԵԲԲՈՅՈՒ րոո: իլը կ նույն օրր՝ ժամը 15:00-ի սահմաններում, ժու տոր» կիր, հանդիպել են «""ո՛ քաղաքի «որի "ո հասցեում գտնվող ՀՅ» ոնարորանում, որտեղ Է.Սարգսյանն ն ոմն """" հեր միասին Ա.Չալաբյանը «."""»»»" կ կրւմ միջոցով "Հ" «ՀՈրԻԻԻԲԻԻԻԸ թԵԿաաթթոոոր որոր: ուսանողական խորհրդի անդամներին ն համալսարանի

ուսանողներին նյութապես 0 շաւնհագրգոլ է ՓՈՐ 0 «Հ ԲժՅԹԹ»ջ շարժումների հավաքներին` անհնազանդության ակցիաներին, փողոցներ փակելու գործողություններին, ցույցերին, դասադուլներին մասնակցելու նպատակով՝ առաջարկելով "2" մոբիլիզացնել շուրջ 2000 ուսանողի, որի դիմաց 2022 թվականի մայիսի ին ԱՉալաբյան, ոմ. շ"»ԶՁ" նե ԷԻՍարգսյանի

նաիխմւական համաձայնությամբ վերջինիս կողմից Ի թթու քաղաքի "ր" հասցեում գտնվող` «ԻԻԻԻԻԻԻԻ. ԲԻԻթԹԵԹՅու, թժթթոոոոոու, աորոոոոթ`, ոդանողական խորհրդի սենյակում առաջարկվել է 2000 ուսանողներին հավաքին մասնակցելու ռ Տե'ս վարույթի նյութեր, 9-րդ հատոր, թերթեր 59-61, 2023 թվականի նոյեմբերի 27-ի դատական նիստի արձանագրությունը, թերթեր 63-66:

նպատակով որպես նյութեաւկան շահագրգովածություն տրամադրել 2.000.000 ՀՀ դրում գումար»»5:

13. Առաջին ատյանի դատարանն իր որոշմամբ արձանագրել է հետնյալը. «Ստուգելով մեղադրյալներից յուրաքանչյուրի ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործով ձեռք բերված ն հերազուտված մյուս ապացույցների հետ, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջաւնակներում գնահաւտելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիությաւն, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բսւվարարությաւն տեսեւնկյունից, պափշաճ հետազոտման ն վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամվԻ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ավերիք Չալարյանի ցուցմունքները մեղադրանքը հերքելու մաստվ իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեսւկան պատասխանատվությունից ն պատժից խուսուփելու նպատակ են հետապնդում ն հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով:

Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ավետիք Մկրվչի Չալաբյանի կողմից, նրա մեղավորությամի, խմբի կազմում, հավաքին մասնակցելու նպատաեւկով նյութապես շահագրգոելն ապացուցված է, այսինքն մեղադրյալին վերագրվող փատրական հանգամանքները (արարքը) ապացուցված են, նրա արարքը ճիշտ է որակված ն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված հանցագործություն հատկանիշներին:

Ապացուցված է նան մեղադրյալ Էմմա Գնորգի Սարգսյանի կողմից, նրա մեղավորությամի, խմբի կազմում, հավաքին մասնակցելու նպատաեւկով նյութապես շահագրզոնլը, նրա արարքը ճիշտ է որակված ն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236րդ հոդվածի 2րդ մաստվ նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին: (...»:

14. Վերաքննիչ դատարանը, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիոր բեկանելով ն գործն ուղարկելով նույն դատարան նոր քննության, արձանագրել է հետնյալը. «/(...) Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով Առաջին ատյունի դատարանի կողմից չի իրականացվել պատշաճ ն համակողմանի քննություն ն ձեռք բերված մի շարք ապացույցներ չեն արժանացել Առաջին ատյանի դատարանի 5 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1-ին, թերթեր 168-169:

ս Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 10-րդ, թերթեր 921107:

լիարժեք գնահատմանը ն բավարար ապացույցների համակցության հիման վա վերջնական դափական ակտ կայացնելու համար չեն իրականացվել րոլոր անհրաժեշտ դատաեւվարական ն վարույթային գործողությունները:

Մասնավորապես, անդրադառնալով Բողոքաբերի այն փաստարկներին, որ քննարկվող ձայնագրությունը ձեռք է բերվել անհայտ աղբյուրից, քանի որ որեւ տեղեկություն քրեական գործում առկա չէ այն մասին, թե ինչպես է նշված ձայնագրություն, հայտնվել «Ի» լրատվական կայքում` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, ոլր դրանք հիմնավոր են, ն փապրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից քննարկվող հարցի վերաբերյալ չի կատարվել պատշաճ: քննություն, այդ թվում չեն հարցաքննվել վերոնշյալ լրատվական կայքի աշխատակիցները ն փնօրենը: Մինչդեռ հիշյալ հանգամանքի պարզումն էական նշանակություն ունի ապացույցի տվյալ տեսակի «ճակատագիրը» որոշելու հարցում:

Ուսրի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված ապացույցի

թույլատրելիության վերաբերյալ հիմնավոր հենության հանգելու համար, անհրաժեշտ է հարցաքննել Հ" Պ» լրատվական կայքի աշխատակիցներին ն տնօրենին՝ խնդրո առարկա ձայնագրության աղբյուրը բացահայտելու նպատակով: Նման հետնությունները պայմանավորված են նան այն էական հանգամանքով, որ վերոնշյալ ապացույցն ամբողջական չէ, ն րար քրեական գործում առկա նյութերի՝ տնական ժամանակ կայացած հանդիպումներն ու խոսակցությունները ներկայացվել են. այդ խոսակցությունների փաւլրբեր հատվածներից հավաքված ընդամենը 4ճորս/ րոպեն 35/նրեսունհինգ/ վայրկյան փնողությամը ձայնագրությաւմը:

Միննույն ժամանակ հարկ է փաստել, որ վերոնշյալ հանգամանքը պարզելուց հետո անհրաժեշտ է քննարկել ձայնագրության՝ որպես ապացույց օգտագործման իրավաչափությունը (թույլատրելիություկ) Վճռաբեկ դատարանի` Վահիկ Մխիթարյանի վերաբերյալ 2019 թվականի ապրիլի 1-ի թիվ ԼՂ/0002/01/18 գործով կայացված որոշմամբ արտահայրված իրավական դիրքորոշումների

համավտեքարում:

Բացի այդ, անդրադառնալով նան ցուցմունքներում առկա հակասություններին՝ մասնավորապես՝ Ավետիք Չալարյանի կողմից գումար առաջարկելու մասով, Վերաքննիչ Օ։6դատարանը գտնում է, որ դատավարության մասնակիցների (մասնավորապեն Էմմա .Սարզսյան, Հ :'»Յ ցղլցմունքները

ձայնագրության հետ համակցության մեջ դիտարկելիս հնարավոր 2 միանշանակորեն հանգել մեղադրյալ Ավետիք Չալարյանի՝ գումարի դիմաց ուսանողներին հավաքներին ներգրավվելու առաջարկի վերաբերյալ հերնության: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ նման հանգամանքի պարզման համար անհրաժեշտ է իրականացնել մեղադրյալ Էմմա Սարգսյանի ցուցմունքների (առնվազն նախաքննական ցուցմունքների, քանի որ վերջինս դատաքննական փուլում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց) ն" "Բ" ցուցմունքների բազմակողմանի գնահատում, քանի որ Վերաքննիչ դատարանը` մեղադրյալ Էմմա Սարգսյանի ցուցմունքը ողջամտության սահմաններում գնահատելիս, գտնում է, որ այն րատ էության քննարկվող ձայնագրության վերարվադրությունն է:

Անդրադառնալով անեն ՊՈՈՅՅՅՅՒ» չհարցաքննելու վերաբերյալ

Բոռղոքարերի փաստարկներին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք հիմնավոր են ն փաստում է, որ քննարկվող իրավիճակում, երը "Բ ՀՅԺ պատրասվտաւկամություն էր հայտնել հարցաքննվելու ն կարող էր տիրապետել սույն գործի համար Լական նշանակություն ունեցող տեղեկավփվության՝ պայմանավորված քննարկումներին վերջինիս մասնակցությամբ (մասնավորապես "Հ" ՈՅԺ ներկա էր գտնվել ձայնագրությանում առկա խոսակցությանը), նրան չհարցաքննելու տեսաւնկյունից Առաջին ափյանի դատարանի հերնությունները հիմնավոր չեն, ն կրկին վկայում են, որ հիշյալ հարցի կապակցությամբ Առաջին ատյանի դատարանը չի իրականացրել լրիվ քննություն:

Բացի այդ, անդրադառնալով դեպքի վայրի զննության արձանագրությաւն թույլավտելիության վերաբերյալ Բողոքարերի փատրարկներին՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել հետնեյալը.

Այսպես.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը (այդ թվում՝ նախկին) ամրագրել է յուրաքանչյուր ապացուցողական գործողության կատարման կարգր, էական պայմանները, ինչպես նան՝ համապատասխան մասնակից անձանց իրավունքների ու օրինական շահերի պաշտպանության նպավակով՝ մի շարք երաշխիքներ: Օրենայիրը սահմանել է յուրաքանչյուր քննչական գործողության մասնակիցների ծավալը, կիրառման ենթակա տեխնիկական միջոցները, ն այնպիսի երաշխիքներ, ինչպիսիք են, օրինակ՝ քենչական գործողություների մասնակիցներին քննչական

գործողությունների էությունը բացատրելը, պաշտպանի մասնակցությունը ն այլն: ՛

Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ անթույլավտրելի է մի քննչական գործողության ընթացքում կատարել մեկ այլ քննչական գործողություն (րար էության քողարկված եղանակով), քանի որ տվյալ դեպքում չեն պահպանվի մի շարք օրենսդրական պայմաններ, երաշխիքներ, որոնք րար էության պերք է պահպանվեին համապատաւսխուն ապացուցողաւկաւն գործողություններն իրականացնելիս:

Անդրադառնալով առնն գործում առկա փաստական հանգամանքերին՝ Վերաքննի։ դատարանն իր համաձայնություն Օ է հայտնում Բողոքարբերի փաստարկների հետ ն արձանագրում է, որ փվյալ դեպքում, դեպքի վայրի զննության ժամանակ մեղադրյալ Էմմա Սարգսյանը ցուցմունք է տվել իրեն հնարավոր հայտնի հանգամանքների վերաբերյալ, ինչն րար էության պետք է կատարվեր մեկ այլ քննչական գործողության համար սահմանված կարգով ` Մասնավորապես՝ քննարկվող իրավիճակում, երբ Էմմա Սարգսյանն րար էության տվել է ցուցմունք, ակնհայտ է, որ չի պահպանվել հարցաքննության համար սահմանված կարգը: Առնվազն փվյալ դեպքում իրականացվող ապացուցողական գործողությանը (դեպքի վայրի զննություն/մեղադրյալի հարցաքննություն) չի մասնակցել պաշվալանը. այն դեպքում, երբ օրենքով սահմանված կարգով վերջինս չի հրաժարվել պաշրպան ունենալու խի իրավունքից. չի պարզարանվել ցուցմունք տալուց հրաժարվելու իրավունքը, չի նախազգուշացվել սուտ ցուցմունք տալու համար քրեական պատասխանապտվության ենթակա լինելու մասին (ինչն ըստ էության կրացառի վերջինիս՝ հերագայում պափասխանատվության ենթարկելու հնարավորությունը), ն այլն: Միննույն ժամանակ հարկ է փաստել, որ ասյն քրեական գործով մյուս մեղադրյալը նշված իրավիճակում չի կարող օգտվել իր հակընդդեմ հարցման իրավունքից:

Նման պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը դեպքի վայրի զննության արձանագրության ընթացքում մեղադրյալ Էմմա, Սարգսյանի կողմից հայտնած տվյալները (ցուցմունքը) հնրազովված թույլատրելի ապացույցների շարքում դիտարկելիս րար էության չի հիմնվել ինչպես գործում առկա փաստական հանգամանքների, այնպես էլ քրեադատավարակաւն նորմերի պափտշաճ վերլուծության վրա:

Միննույն ժամանակ անդրադառնալով Բողոքարերի փաարարկներին առ ան որ չի ապահովվել մեղադրյալ Ավեւրիք Չալաբյանի` մեղադրյալ Էմմա Սարգյանին հակընդդեմ հարցման ենթարկկու իրսւվունքը, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում: 1, որ հիմնավոր չեն Բողոքաբերի վերոգրյալ փաստարկները, քանի որ քրեական գործի նյութերում առկա Լ մեղադրյալ Էմմա Սարգսյանի` ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու վերաբերյալ դիմումի, որն րար էության հավասարազոր Լ վերջինիս՝ որպես մեղադրյալ լոելու իրավունքին:

Անդրադառնալով նան քննարկվող հոդված, ե նշանակված պատժի

հակասահմանադրական լինելու մասով Բողոքաբերի` վերաքննիչ բողոքում առկա փասվփտարկներին՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ թեն դատաքննության ընթացքում չներկայացվեց ՀՀ Սահմանադրական դատալրեւն դիմելու միջնորդություն (քանի որ խնդրո առարկա հոդվածի ՀՀ Սահմանադրությանը համապատասխաւնելու հարցն արդեն իսկ գտնվում է ՀՀ Սահմանադրական դատարանի վարույթում), այնուամենայնիվ Վերաքննիչ դատարանի գնահավտմաեւմը, առերնույթ առկա չեն ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 236-րդ հոդվածի ն մեղադրյալ Ավետիք Չալաբյանի նկատմամի նշանակված պավժի՝ ՀՀ Սահմանադրությանը հակասելու այնպիսի հիմքեր, որոնք կարող էին անհրաժեշտություն առաջացնել համապատասխան միջնորդությամբ դիմելու ՀՀ Սահմանադրական դամտարուն:

Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքում առկա մնացած փաստարկներին անդրադառնալն րապ էության առարկայազուրկ է, քանի որ վերը արձանագրված հիմնավորումներով առկա չեն Առաջին ատյանի դատարանի հետնությունների հետ համաձայնելու հիմքեր:

Վերաքննիչ դատարանը, գնահավպմաեւն ենթարկելով այն գործի համար էական նշանակություն ունեցող փարական հանգամանքները, արձանագրում է, որ հիմնավոր չեն Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցների վերաբերյալ Առաջին ատյաւնի դատարանի հետնությունները, քանի որ սույն քրեական գործով չի կատարվել պատշաճ ն համակողմանի դատաքննություն, ինչի արդյունքում, ինչպես չի իրականացվել գործում առկա (նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված) ապացույցների պատշաճ գնահատում, այնպես էլ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չեն ձեռնարկվել օրենքով նախատեսված րոլոր հնարավոր միջոցները մեղադրյալի մեղավորությունը (լամ անմեղությունը) հատրավտղ փոխկապակցված

ապացույցների համակցության հիման վրա վերջնական դազտաւկան ակտ յացնելու ուղղությամբ: Ալ կերպ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ընդունելի ապացույցների համակցությունը Վերաքննիչ դատարանի զնահաւտմեւմի բավարար չէ մեղադրյալ Ավետիք Չալաբյանի նկատմամբ մեղադրական կամ արդարացման դատաւվճիո կայացնելու համար, ինչպիսի հանգամանքը հաշվի առնելով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերոգրյալ հիմնավորումներով անհրաժեշվ է սւմրողջացնել ապացույցների ծավալը` հաստատելու կամ հերքելու համար մեղադրյալ Ավետիք Չալաբյանին առաջադրված մեղադրանքը:

Այսպիսով, վերոգրյալի հաշվառմամբ, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է նան այն հետնության, Օ որ Վերաքննիչ դատարանի լիազորությունները ն հնարավորությունների, փվյալ դեպքում բավարար չեն նոր դավական ակտ կայացնելու ն դրա իրավաչափությունը ապահովելու համար: Ուսրի Բողոքաբերի՝ վերաքննիչ բողոքում նշված փատրարկների վերաբերյալ իրավաչավ հերնության հանգելու ն բավարար ապացույցների համակցության հիման վրա վերջնական դատեաւկան ակտ կայացնելու համար, անհրաժեշտ է թիվ ԵԴ/174/01/22 քրնեսւկաւն գործով 2023 թվականի դեկտեմբերի 2Լի դատավճիոր բեկանել ն գործն ուղարկել նույն դավփարան՝ այլ կազմով նոր քննության:

Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, ոլ, մաղադրյալ Ավերիք Չալաբյանի նկատմամբ կիրաոված խափանման միջոց գրավը պետք է թողնել անփոփոխ (...)»բ:

Վճոաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

15. Սույն վարույթով Վճռաբե