Ամիրխանյան — ԱՐԱԴ/0072/01/19

| է: ւ ԱՐԱԴ/0072/01/19

(85 ԵՐԻՆ լ 5

/711 ՀՄ

(ՈՐԻ: Ն

ՊՈպՔ ՄԱՆ,

ան 22

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ս.Մնոյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ս.Համբարձումյան

դատավորներ՝ Ա.Բեկթաշյան

Ռ.Պապոյան

23 ապրիլի 2025 թվական ք.Երնան

ՃՇՇ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

ԼԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով մեղադրյալ Էդիկ Խորենի Ամիրխանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի մարտի 30-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Ա.Պողոսյանի վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

1 2016 թվականի օգոստոսի 1-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Արագածոտնի մարզային քննչական վարչությունում, 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 129-րդ հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված

հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 54103116 քրեական գործը:

11 Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի օգոստոսի 21-ի որոշմամբ, թիվ 5410316 քրեական գործի նյութերով, ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության ենթադրյալ դեպքի առթիվ, 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 54101219 համարը:

Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 26-ի որոշմամբ Էդիկ Խորենի Ամիրխանյանը թիվ 54101219 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ու նրան մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

2019 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 54101219 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան):

2. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 23-ի դատավճռով Էդիկ Ամիրխանյանը մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ նան ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 281-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ զրկելով հանքարդյունահանման ոլորտում լիցենզավորման ենթակա ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից` 2 (երկու) տարի ժամկետով: «Էրեբունի-Երնանի հիմնադրման 2800- ամակ նե ՃՇՀայաստան՝ Օառաջին հանրապետության անկախության հոչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի

Յ

կիրառմամբ Է.Ամիրխանյանն ազատվել է ազատազրկման ձնով նշանակված հիմնական պատժից: Վճովե է դատախազության կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել, ու Է.Ամիրխանյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի բռնագանձել 7.528.654 (յոթ միլիոն հինգ հարյուր քսանութ հազար վեց հարյուր հիսունչորս) ՀՀ դրամ որպես հանցագործության հետնանքով պատճառված վնասի հատուցում:

3. Մեղադրյալ Է.Ամիրխանյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան) 2023 թվականի մարտի 30-ին որոշում է կայացրել բողոքը բավարարելու, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 23-ի դատավճիոր բեկանելու ու փոփոխելու մասին: Ճանաչվել ու հոչակվել է Է.Ամիրխանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 281-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ներկայացված մեղադրանքում՝ մասնակցությունն ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ:

Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Ռ.Պապոյանը Վերաքննիչ դատարանի՝ 2023 թվականի մարտի 30-ի որոշման կապակցությամբ մնացել է հատուկ կարծիքի:

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Ա.Պողոսյանը բերել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 1-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ ու սահմանվել է դատական վարույթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.

5. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է վարույթի ելքի վրա, ու միաժամանակ առկա է օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման անհրաժեշտություն:

Այսպես, բողոք բերած անձր գտել է, որ մեղադրյալ Է.Ամիրխանյանին ներկայացված մեղադրանքը հաստատվում է քրեական վարույթով ձեռք բերված ն դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների ամբողջությամբ, իսկ

4

հակառակի մասին Վերաքննի. դատարանի եզրահանգումը հիմնված է ենթադրությունների վրա:

Ըստ բողոքի հեղինակի՝ բողոքում վկայակոչված՝ սույն վարույթի փաստական տվյալնեը նախ հաստատում են որ «ԳնորգԱ» սահմանափակ

պատասխանատվությամբ ընկերությանն տրված Արագածոտնի մարզի

Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրի ընդերքօգտագործման իրավունքը՝ առանց գործողության ժամկետի փոփոխության, այսինքն, մինչն 2017 թվականի մարտի 2-ը, փոխանցվել է «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը, ն երկրորդը, 2018 թվականի սեպտեմբերի 14ի դրությամբ Մաստարայի պեռլիտի. հանքավայրի բացահանքի եզրագիծ, մեկ այլ փորձագիտական եզրակացությամբ՝ 2017 թվականի ապրիլի 21-ի դրությամբ փաստագրված եզրագծի նկատմամբ փոփոխության է ենթարկվել: Բացահանքի՝ հիշյալ օրերին փաստագրված եզրագծերի համակարգչային համադրումը ցույց է տվել, որ բացահանքը 20177 թվականի ապրիլի 21-ից հետո առանց համապատասխան թույլտվության շահագործվել է, ավելին, արձանագրվել է նան արդյունահանման աշխատանքների տեղամասը: Միաժամանակ հաստատվում է, որ այլ անձինք կամ կազմակերպություններ հիշյալ հանքավայր մուտք գործելու հնարավորություն չեն ունեցել, որնէ գործողություն չեն իրականացրել, հանքավայրը գտնվել է մեղադրյալի հսկողության ներքո՝ գիշերային պահակություն իրականացնող աշխատակիցների ներգրավմամբ, հանքավայրի տարածքում է գտնվել մեղադրյալին պատկանող տեխնիկան ն այնտեղ գործունեություն է իրականացրել բացառապես Է.Ամիրխանյանը:

Ընդհանրացնելով կատարված վերլուծությունը՝ բողոք ներկայացրած անձը եզրահանգել է, որ ապացուցված է մեղադրանքում նշված ժամանակահատվածում մեղադրյալի կողմից առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի) լիցենզավորման ենթակա ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելը, մասնավորապես, շահագործվել է Մաստարայի պեռլիտի ցհանքավայրը Հայաստանի

Հանրապետությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս:

5.. Անդրադարձ կատարելով Վերաքննիչ դատարանի փաստարկին առ այն, որ 2017 թվականի հուլիսի 10-ի դրությամբ «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ

5

պատասխանատվությամբ ընկերությունն ունեցել է 15.800 խորանարդ մետր պեռլիտի ավազ, մինչդեռ այդ տեղեկատվությունն փորձագիտական համապատասխան եզրակացության մեջ բացակայում է՝ բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ փորձագիտական եզրակացությունը հիմնավորված է ն կասկած չի հարուցում, դրա հիմքում դրված ապացույցներն անթույլատրելի չեն ճանաչվել ու չի խախտվել փորձաքննության կատարման դատավարական կարգը: Բացի այդ, անհրաժեշտ ուսումնասիրություններ կատարելու նպատակով փորձագիտական կազմին է տրամադրվել Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրը, հետնաբար, Վերաքննիչ դատարանի կողմից մատնանշված պեռլիտի ավազի առկա ծավալին անդրադարձ կկատարվեր փորձագիտական եզրակացությամբ, ինչը չի կատարվել, ուստի նման զանգված առկա չի եղել:

5.2. Է.Ամիրխանյանին ներկայացված մեղադրանքի որոշակիության առումով Վերաքննի: Չ։»դատարանի փաստարկի կապակցությամբ բողոքի հեղինակն արձանագրել է, որ մեղադրյալին վերագրված արարքը հատուկ սուբյեկտով հանցագործություն չէ, այսինքն, կարող է կատարվել ն ֆիզիկական անձի ն կազմակերպաիրավական ցանկացած ձնե ունեցող իրավաբանական անձի ղեկավարի կամ աշխատակցի կողմից. տվյալ դեպքում հաստատված է Է.Ամիրխանյանի կողմից ապօրինի ընդերքօգտագործումը, իսկ

ընդերքօգտագործման նկատմամբ վերահսկողական գործառույթ իրականացնող պետական մարմն կողմից դրան չարձագանքեը խոչընդոտ չէ

քրեադատավարական համապատասխան ընթացակարգ նախաձեռնելու համար:

6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2023 թվականի մարտի 30-ի որոշումը՝ օրինական ուժ տալով Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 23-ի դատավճռին:

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

7. Էդիկ Ամիրխանյանին ներկայացված մեղադրանքի փաստական կողմը ձնակեպված է հետնյալ կերպ վերջինս. .«2104.2017-14.09.2018թթ. ժամանակահատվածում իրականացրել է առանց հատուկ թույլտվության

6

(լիցենզիայի) լիցենզավորման ենթակա ձեռնարկատիրական գործունեություն՝ Մաստարայի պեոլիտի հանքավայրի շահագործում, որը զուգորդվել է պետությանն առանձնապես խոշոր չափի վնաս պատճառելով:

Այսպես.

17.04.2015 թ. ՀՀ էներգետիկայի ն բնական պաշարների նախարարի 7 65-ՆԱ հրամանով «ԳԵՎՈՐԳ-Ա» ՍՊ ընկերության ՀՀ Արագածոտնի մարզի Մաստարայի պեոլիրի հանքավայրի նկատմամբ ընդերքօգտագործման իրավունքը, հավաստված 2005 թ. մարտի 2-ին փրաւմադրված ՇԱԹՎ-29/329 արդյունահանման թույլտվությամբ, ընդերքօգվագործման թիվ ՊՅ29 պայմանագրով ն լեռնահատկացման թիվ Լ-329 ակտով, փոխանցվել է «Էդիկ Ամիրխանյան» ՍՊ ընկերությանը՝ գործողության ժամկետը թողնելով անփոփոխ` մինչն 21.03.2017 թ.: «Էդիկ Ամիրխանյան» ՍՊԸ-ի տեօրեն Էդիկ Ամիրխանյանն ընդերքօգտագործման իրավունքի ժամկետի երկարացման համար 11112016թ. թիվ 01 գրությամի դիմել է ՀՀ էներգետիկ ենթակառուցվածքների ն բնական պաշարների նախարարությանը, սակայն նրա դիմումը մերժվել Ի ՀՀ ընդերքի մասին օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի րդ մաստվ սահմանված ժամկերը րաց թողնելու հետնանքով: Էղիկ Ամիրխանյանը, չունենալով ՀՀ Արագածոտնի մարզի Մատրարայի պեոլիտի հանքավայրի նկատմամբ ընդերքօգտագործման իրավուն, խախտեկով ՀՀ ընդերքի մասին օրենսգրքի 1Էրդ հոդվածի Լին մասի, 17-րդ հոդվածի Լին մասի 5-րդ կետի, 20-րդ հոդվածի Լին մասի ն 21-րդ հոդվածի Լին մասի պահանջները, 2017թ. ապրիլի 2Լից մինչն 2018թ. սեպտեմբերի 14-ն ընկած ժամանակահաղտվածում: իրականացրել է առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի) լիցենզավորման ենթակա ձեռնարկատիրական գործունեություն` շահագործել է Մաարարայի պեոլիտի հանքավայրը ն հանքավայրից արդյունահանել է 7006 խորանարդ մետր պեոլիտ տեսակի օգտաւկար հանածո, որր զուգորդվել է պետությանն առանձնապես խոշոր չափի՝ 7528654 ՀՀ դրամի վնաս պատճառելով չի վճարել այդ գործունեության համար պարտադիր բնապահպանական ու ընօգվագործմաւն վճարները 7028654 ՀՀ դրամի չափով ն հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի)

7

համար գանձման ենթակա պետական վտւրքի գումարը 500000 ՀՀ դրամի չափով»:

8. ՀՇ էներգետիկայի ն բնական պաշարների նախարարության՝ օգտակար հանածոյի արդյունահանման ՇԱԹՎ-29/329 (նախկին 14/324) թույլտվության համաձայն՝ «Գնորգ-Ա» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանն է տրամադրվել Արագածոտնի մարզի Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրի ընդերքօգտագործման իրավունքը՝ մինչն 2017 թվականի մարտի 21-ը»: Ըստ «Գնորգ- Ա» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության մասնակիցների ցուցակում փոփոխություն կատարելու մասին 2012 թվականի նոյեմբերի 15-ի թիվ 1 արձանագրության Է.Ամիրխանյանին է պատկանել|լ39այդ ընկերության բաժնեմասերի 5 տոկոսը::

81. «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ ապատասխանատվությամբ

ընկերության կանոնադրության համաձայն՝ «(.) (Ը/նկերությիան (..) հիմնադիրն է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի Էդիկ Խորենի Ամիրխանյանը:

Ընկերությունը ստեղծվել է «Գնորգ-Ա» սահմանափակ

պատասխանապտվությամը ընկերության (.) 3առանձնացման ճանապարհով վերակազմակերպման արդյունքում ն հանդիսանում է նրա իրավահաջորդը՝ բաժանիչ (առանձնացման) հաշվեկշոին համապատասխան:

(-)

Ընկերության կանոնադրական կապիտալի 1002 չափով միակ բաժնեմասը (բաժնեմասի անվանական արժեքը` 500000 դրամ) պատկանում է Ընկերության հիմնադրին, որը հանդիսանում է ընկերության միակ մասնակիցլ»":

ՀՇ էներգետիկայի ն բնական պաշարների նախարարի` 2013 թվականի ապրիլի 17ի թիվ 65-Ա հրամանվ «Գնորգ-Ա» սահմանափակ

պատասխանատվությամբ ընկերության տրամադրված` Արագածոտնի մարզի Մաստարայի ապեռլիտի հանքավայրի ընդերքօգտագործման իրավունքը փոխանցվել է «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ւՏե՛ս քրեական գործ, հատոր 5-րդ, թերթեր 3142:

7 Տե՛ս քրեական զործ, հատոր 1-ին, թերթ 19։

3Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, թերթեր 26-27:

Հ Տե՛ս քրեական գործ, հատոր Լին, թերթեր 5-17:

8

ընկերությանը՝ գործողության ժամկետը թողնվելով անփոփոխ՝ մինչն 2017 թվականի մարտի 21-ը»:

ՀՇ էներգետիկ ենթակառուցվածքների ն բնական պաշարների նախարարի կողմից «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ ապատասխանատվությամբ ընկերության տնօրեն Է.Ամիրխանյանին հասցեագրված՝ 2016 թվականի նոյեմբերի 1-ի գրության համաձայն` «ՀՀ Արագածուրնի մարզի Մաստարայի պեոլիտի հանքավայրի ընդերքօգտագործման իրավունքի ժամկետի երկարաձգման Ձեր դիմումը մերժվում է, (..)»»:

9.ՀՇՇ արդարադատության նախարարության իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի պետական միասնական գրանցամատյանից արված քաղվածքի համաձայն` «Ա Պեռլիտ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության գործադիր մարմնի ղեկավարը՝ տնօրենը, Է.Ամիրխանյանն է7: Նույն ընկերության կանոնադրության համաձայն՝ «/(..) 41 Ընկերության կառավարման մարմիններն են Ընկերության մասնակիցների ընդհանուր ժողովը ն Ընկերության գործադիր մարմինը՝ Տնօրենը:

(..) 44. Ընկերության ընթացիկ գործունեության ղեկավարումն իրականացնում է Տնօրենը (.):

Տնօրենն իրավունք ուն, առանց լիազորության գործարքներ կատարել Ընկերության անունից, եթե գործարքի գումարը չի գերազանցումընկերության զուտ ակտիվների մեծությաւն 25Դ-ից»":

10. Դատահողագիտական, դատաէկոլոգիական ն դատահաշվապահական համալիր փորձաքննության թիվ ՀՄ 18-0912 եզրակացության՝ հետազոտական մասի համաձայն` «(.) իՔռեական գործով նախկինում կափարվածլ| թիվ 163453 փորձաքննության շրջանակներում, 2017 թվականի ապրիլի 2-ին կատարված փորձաքննության հետազոտությունների օրվա դրությամը՝ «Էրիկ Ամիրխանյան» ՍՊԸ-ին պատկանող Մաստարայի պեոլիտի հանքավայրի բացահանքն ունեցել է հետեյալ եզրագիծը:

5 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, թերթ 18:

6 Տե՛ս քրեական զործ, հատոր 1-ին, թերթ 163:

7 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր Լին, թերթեր 225-226:

8 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր Լին, թերթեր 227-230:

9

(-) Արդյունահանված տեղամասի ընդհանուր մակերեսը կազմել է 173հա:

(-)

Համաձայն ելակետային պտվյալների՝ 2018 թվականի սեպտեմբերի 14-ի դրությամը բացահանքի եզրագիծը՝ 21042017 թ-ին փատրարկված եզրագծի նկատմամը փովայխվել է:

Ը)

14092018 թնի դրությամը՝ հանքավայրի արդյունահանված փարածքի (բացահանքի) ընդհանուր մակերեսը կազմում էր Լ88հա:

Նախորդ ն ներկայիս (..) եզրազծերի համակարգչային համադրումը ցույց է տալի, որ բացահանքը նախորդ փորձաքննությունից հետո (2104.2017թ) շահագործվել է:

(-) Հաւմաճայն համադրման արդյունքների՝ վերոնշյալ

ժամանակահատվածում օգտակար հանածոյի արդյունահանված փեղամասի մակերեսը կազմել է 015հա, (..):

Շաւհագործված հատվածն ամբողջությամի գտնվում է «Էդիկ Ամիրխանյան» ՍՊԸ-ի լեռնահատկացման սահմաններում:

Ը)

Ակնադիտեաւկան ուտւմնասիրությունների արդյունքում դեպքի վայրում հայտնաբերվել են փարածքներ հանածոյի արդյունահանման թարմ. հետքերով (պարզ նկատվում են ծանր տեխնիկայի օգտագործման թարմ հետքեր)»":

101 Նուն եզրակացության՝ «հետնություններ» բաժնի համաձայն՝ «/.) 2104.2017-14.092018թթ ժամանակահապտվածում հանքավայրը շահագործվել է» Շահագործման աշխատանքները կատարվել են «Էդիկ Ամիրխանյան» ՍՊԸ-ի լեռնահատկացման սահմաններում: (..):

Ը)

Փորձագետների կողմից հանքավայրում կատարված փորձագիտական

հետազովտությունների արդյունքներով՝ 2104.2017-14:09.2018թթ ժամանակահատվածում հանքավայրի (01ջհա մակերեսով տելամասից 5 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 3-րդ, թերթեր 161-174։

10

արդյունահանվել է 87310խմ լեռնային զանգված, որն իր մեջ ներառում է տեղամասի մակաբացման ապարունքը ն օգմակար հանածոն:

(-)

Մակաբացման ապարների 1152մ միջին հզորության պայմաններում ընկերության կողմից արդյունահանված 873Լ0խմ լեռնային զանգվածից 1725.0խմ. կազմում են մակաբացման ապարները, 7006.0խմ-ր՝ օգվակար հանածոն: Բնամասերում 2784 նայխազծային կորուարների հաշվարկի պայմաններում ստացվում է, ոլ, 2104.2017-14092018թթ ժաւմանակահաղտվածում: հանքավայրում, մարվել Լ 8955.3խ.մ օգտակար հանածո (պեոլիփ), այդ թվում՝ արդյունահանվել է 7006.0խմ պեոլիտ, նախագծային կորուստները բնամասերում կազմել են 19477խմ:

(-)

Ընդերքի ` շահագործման իրավունքը հաստավտղ անհրաժեշտ

փաստաթղթերը (օգտակար հանածոյի արդյոււսահանման ՇԱԹՎ-29/329 թույլտվությու, թիվ ԼՎՅՋ լեռնահատկացման Օ ակտ, թիվ Պ329

ընդերքօգտագործման պայմանագիր) ուժի մեջ են եղել մինչն 2017 թ. մարտի 2Լր, հետնարբար՝ նշված ժամկետից մինչն 2018 թ-ի սեպտեմբերի ԷԷր (փորձաքննության իրականացմեւն օրլ) ընդերքը: շահագործվել է առանց շահագործման իրավունքի»:

1. Մեղադրյալ Է.Ամիրխանյանն իր ցուցմունքով, ի թիվս այլնի, հայտնել է, որ 207 թվականի մարտի 21-ից, այսինքն, ընդերքօգտագործման իրավունքը դադարելուց հետո Արագածոտնի մարզի Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրում պեռլիտ չի քանդվել ն չի տեղափոխվել: Բացառված է փորձագետների կողմից նշված ծավալի պեռլիտ արդյունահանված կամ գողացված լինի, քանի որ նման ծավալի պեռլիտ, ինչը կազմում է մոտ 700 մեքենա, աննկատ տեղափոխել հնարավոր չէ:

Վկա, Արագածոտն, մարզիի՝։ Արագածավան համայնքի ղեկավար,

Ա.Պապինկյանն իր ցուցմունքով, ի թիվս այլնի, հայտնել է, որ համայնքի տարածքում պեռլիտի արդյունահանմամբ ն մշակմամբ է զբաղվել նան «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը: Վերջին տարիներին . Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 3-րդ, թերթեր 161-174։

1

Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրի ընդերքօգտագործման իրավունքը պատկանել է Է.Ամիրխանյանին: Բացառված է այլ անձի կամ կազմակերպության կողմից հանքավայրի աննկատ շահագործումը:

Վկա ԱԱվետիսյանն իր ցուցմունքով, ի թիվս այլնի, հայտնել է, որ 2018 թվականի ընթացքում, որպես բեռնիչի վարորդ, պարբերաբար աշխատել է Է.Ամիրխանյանի ղեկավարած ընկերության քարի արտադրամասում: Աշխատելու ընթացքում չի տեսել, որ Է.Ամիրխանյանի կողմից շահագործած հանքավայրից այլ անձինք հանքաքար տեղափոխեն:

Վկա ԱԳնորգյանն իր ցուցմունքով, ի թիվս այլնի, հայտնել է, որ 2017-2018 թվականների ընթացքում, որպես գիշերային պահակ, աշխատել է Է.Ամիրխանյանի ղեկավարած ընկերությունում: 0-Աշխատելու ժամանակ, այսինքն, գիշերային ժամերին, չի տեսել, որ Է.Ամիրխանյանի կողմից շահագործած հանքավայրից այլ անձինք հանքաքար տեղափոխեն:

Վկա ԱԳնորգյանի ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նան վկա Ս.Հովհաննիսյանը, ով 2018 թվականի ապրիլից աշխատել է Է.Ամիրխանյանի ղեկավարած ընկերությունում՝ որպես գիշերային պահակ':

11.1. Է.Ամիրխանյանի մասնակցութամբ կատարված զննության

արձանագրության համաճայն՝ 2018 թվականի ապրիլի 6-ին «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության պեռլիտի հանքաքարի մշակման արտադրամասից նույն ընկերության տնօրեն Է.Ամիրխանյանի կողմից կատարվել է պեռլիտի ավազի ն խճի տեղափոխում դեպի երկաթուղու բեռների բարձման կայարան ն դրանց բարձում երկաթուղային վագոններ: Նույն ժամանակ Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրում եղել է մեկ էքսկավատոր ն մեկ էլեկտրական եռակցման սարք::

12. Առաջին ատյանի դատարանն իր մեղադրական դատական ակտը

պատճառաբանել է հետնյալ կերպ. «(.) (Գ/նահապտելով սույն քրեական գործով հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դապտաւկան ս Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 6-րդ, թերթեր 138-148:

օ Տե՛ս քրեական զործ, հատոր 1-ին, թերթեր 195-202:

12

քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների ն դատաքննության ժամանաեւկ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալ Էդիկ Ամիրխանյանի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով ապահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 127-րդ, 365րդ հոդվածների պահանջները, (Առաջին ատյանի) դատարանն ապացուցված է համարում Է.Ամիրխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 5-րդ մասի Էին կետով առաջադրված մեղադրանքն այն բանի համար, որ նա, 21Լ04.2017-14.09.2018թթ. ժամանակահատվածում իրականացրել է առանց հատուկ թույլտվության /իցենզիայի/ լիցենզավորման ենթակա ձեռնարկատիրական գործունեություն՝ Մաստարայի պեոլիտի հանքավայրի շահագործում, որը զուգորդվել է պետությանն առանձնապես խոշոր չափի՝ 7528.654 ՀՀ դրամի վնաս պատճառելով:

Ը)

(-) (Հյաշվի առնելով, որ ամբաարանյալ է:Ամիրխանյանին մեղսագրված՝ ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 188րդ հոդվածի 3ին մաստվ որպես պատիժ նախատեսված է ազատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զրաղեցնելու կաւմ որոշակի գործունեությամիբ զբաղվելու իրավունքից զիկելով` մեկից երեք տարի ժամկետով, ՀՀ նոր քինական օրենսգրքի 281-րդ հոդվածի 2րդ մասով որպես պավիժ է նախատեսված՝ ազատության

սահմանափակում, կարճաժամկետ ազատազրկում, կամ ազատազրկում երկուսից հինգ տարի ժամկետով, այսինքն, նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ փարի ժամկերով ազատազրկումը, (Առաջին ատյանի) դատարաւնր գտնում է, որ նույն օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն Է.Ամիրխանյանը պեվք է մեղավոր ճանաչվի 2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 28Լրդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կարով»ո:

ՅՅ. Վերաքննի, Օ։»դատարանն Օ իր արդարացման դատական ակտը

պատճառաբանել է հետնյալ կերպ. «/(.) /( Միայն դավտահողագիտական, դատաէկոլոգիաւկան ն դատահաշվապահական համալիր փորձաքննության թիվ 5 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 6-րդ, թերթեր 138-148:

13

180912 եզրակացությունն է հիմք տալիս արձանագինլու, որ 2104.2017-14.09.2018թյթ. ժամանակահատվածում Մաստարայի պեոլիտի հանքավայրն առանց հատուկ թույլտվության շահագործվել է, սակայն այդ եզրակացությունը չի պարունակում, տվյալներ այն մասին, թն ու՛մ կողմից Լ այն շահագործվել:

Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրկ, որ Էդիկ

Ամիրխանյանին 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3րդ մասի Լին կետով առաջադրված մեղադրանքից չի երնում, թե վերջինիս 2104201714.09.2018թթ. ժամանակահատվածում պետությանն առանձնապես խոշոր չափի վնաս պատճառելով զուգորդված առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի) լիցենզավորման ենթակա ձեռնարկավիրական գործունեություն իրականացնելու համար մեղադրանք է առաջադրվել որպես «Էդիկ Ամիրխանյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն, թե որպես ֆիզիկական անձ Է.Ամիրխանյանի:

Քրեական գործում առկա չէ որնէ ապացույց այն մասին, որ 21042017 14.092018թթ. ժամանակահատվածում Մաստարայի պնեոլիտի հանքավայրը որեէ ձնով հանձնված է եղել «Էդիկ Ամիրխանյան» ՍՊ ընկերության կամ Է. Ամիրխանյան ֆիզիկական անձի տիրապետմանը կամ նա որնէ ձնով պատասխաւնատու է եղել այդ հանքավայրի համար:

Ինչ վերաբերում է քննիչի կողմից 06.042018թ. կազմված զննության արձանագրությանը, որի համաձայն` «(-) ԻԶ/ննության պահին «Ա-Պեոլիտ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Է: Ամիրխանյանի կողմից իրականացվել է պնոլիտի ավազի ն խճի տեղափոխում Արագածավան գյուղի փարածքում գտնվող երկաթուղու բեռների բարձման կայարան ն դրանց բարձում թվով 10 բեռնատար վագոնների մեջ (-», ապա ԷԱմիրխանյանի ցուցմունքի համաձայն՝ «(-) (Այդ ժամանակ արտադրամասը վաճառված է եղել «Ա-Պեոլիտ» ՍՊ ընկերությանը ն իրացումը կատարվել է այդ ընկերության կողմից (-)»:

Բացի այդ, քրեական գործում առկա Լ 10072017թ. կազմված՝ ապրանքների մատակարարման հարկային հաշիվ, որի համաձայն` «Էդիկ Ամիրխանյան» ՍՊ ընկերությունը «Ա-Պեոլիվ» ՍՊ ընկերությանն է վաճառել նան 15.800 խմ պեոլիտի ավազ:

14

Այս փաստը հիմք է տալիս գալու այն եզրահանգման, որ «Էդիկ Ամիրխանյան» ՍՊ ընկերությունը 104072017թ. ունեցել է 15.200 խմ պեոլիտի ավազ, որի մասին տվյալները դատահողագիտական, դատաէկոլոգիական ն դափահաշվապահաւկուն համալիր փորձաքննության թիվ 18-0912 եզրակացության մեջ բացակայում են, ն այն զգալիորեն ավելի մեծ քանակություն է, քան 21042017-1409.2018թ. առանց հատուկ թույլտվության արդյունահանված 7006 իւմ պեոլիտը:

Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նան, որ քրեսւկաւն գործում առկա չէ որեէ ապացուց այն մասին, որ 2104201714092018թթ. ժամանակահատվածում (մոփտավորապենե 1 տարի են 5 ամիս ապօրինի ընդերքօգտագործման նկատմամի վերահսկողություն իրականացնող որնէ պետական մարմին ֆիքսել ն օրենքով նախատեսված համապատասխան միջոցներ է ձեռնարկել Մատրարայի պեոլիրի հանքավայրի՝ առանց թույլտվության շահագործման կապակցությամբ:

Ը)

Այսպիսով՝ սվանգելով Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցները, գնահաւտելով դրաւնք վերարերելիությաւն, թույլափրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամի` գործի լուծման համար րավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ՝ դրանց բազմակողմանի, լրիվ ն օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամի` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ գործով ապացուցման առարկան կազմող հանգամաւնքները:

(-) Վերաքննիչ դատարանը զտնում է, որ Է.Ամիրխանյանի կողմից 2104.2017- 14.09201թթ. ժամանակահավփվածում Մեուստաւրայի պեոլիտի հանքավայրն առանց հատուկ թույլվվության շահագործելու (զուգորդված պետությանն առանձնասյես խոշոր վեաս պատճառելով) վերարերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հեզնությունը ենթադրություն է, քանի որ այն չի հաստատվում գործում առկա ն դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ ն բազմակողմանի հետազովված, փոխկապակցված, թույլատրելի, վերաբերելի ն հավաարի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Այլ կերպ ասած՝ հիշյալ հանգամանքների վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի

15

մով. առկա է չփարատված կասկած, ուսվի՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքի 18-րդ հոդվածի հիման վրա ն «փարատված կասկածները հօգում մեղադրյալի մեկնարաւնելու» (լտ ձան քոռ օօ) կանոնի կիրաոմամի այն պերք է մեկնաբանվի հօգուվ: ամբաստանյալ Է.Ամիրխանյանի»":

Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Ռ.Պապոյանը Վերաքննիչ դատարանի՝ 2023 թվականի մարտի 30-ի որոշման կապակցությամբ մնացել է հատուկ կարծիքի՝ գտնելով, որ Է.Ամիրխանյանին ներկայացված մեղադրանքն ապացուցված է քրեական վարույթով ձեռ, բերված ն դատարանում հետազոտված

ապացույցներով":

Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

14 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի անցումային դրույթները կարգավորող՝ 483-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն` «Մինչն ասյն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը կայացված դատական ակտերով վերաքննիչ ն վճռաբեկ բողոքները բերվում ն քննվում են մինչն 2022 թվականի հուլիսի Էր գործող կարգով»:

Վերոգրյալից հետնում է, որ 2022 թվականի հուլիսի 1-ից հետո կայացված դատական ակտերի դեմ վճռաբեկ բողոքները բերվում ն քննվում են 2022 թվականի հուլիսի Լից գործող քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով: Հետնաբար, սույն բողոքի քննությունն իրականացնելիս, որպես Վճռաբեկ դատարանում բողոքի քննության ընթացակարգ, հիմք է ընդունվում 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող կարգը: Միննույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն Է.Ամիրխանյանի վերաբերյալ քրեական գործը քննության է առել, իսկ Վերաքննիչ դատարանն Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի իրավաչափությունը գնահատել է 1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումների շրջանակներում, ուստի. ստորադամ դատարանների հետնությունների իրավաչափության գնահատման համար Վճռաբեկ դատարանը հիմք է ընդունում Կ Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 7-րդ, թերթեր 5187:

5 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 7-րդ, թերթեր 125-141:

16

1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումները:

15. Սույն վարույթով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. հիմնավո՞ր է արդյոք մեղադրյալ Է.Ամիրխանյանին վերագրվող արարքը նրա կողմից կատարելն ապացուցված չլինելու վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի հետնությունը:

16. 1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք) 25-րդ հոդվածը սահմանում է. «1 Դատավորը, ինչպես նան հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահամում են իրենց ներքին համոզմամի: (...)»:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի ն օրյեկտիվ ամմագման՝ ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հեր համադրելու նոր ապացույցներ հավաքելու ապացույցների ձեռքրերմեւն աղբյուրները արուգելու միջոցով»:

Նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուռաքանչյուր ապացույց ենթակա Լ գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամի գոլծի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:

2. Հետաքննության մարմնի աշխավակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով ` ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ դրանց բազմակողմանի, լրիվ ն օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմաեւմը»:

Մեջբերված նորմերը վերլուծության ենթարկելիս Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ ն սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից ն հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության

17

բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ընդ որում, թեն ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել ն պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ ու բազմակողմանի քննությունից: Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը ն հանգամանքները, կասկածյալի ու մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ ն այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցննեը բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով":

16.1 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածը սահմանում է. «Լ Դատարանի դատավճիոր պեարք է լինի օրինական ն հիմնավորված:

(.-.)

41 Դատարանի դատավճիոր պետք է լինն ապատճառարանվաւծ:

Պատճառարանման ենթակա նեն դատարանի կողմից դատավճոում: շարադրվող բոլոր հետրնությունները ն որոշումները»:

Դատական ակտի պատճառաբանված լինելու հատկանիշի առնչությամբ Վճռաբեկ դատարանն իր նախադեպային իրավունքում մշտապես ընդգծել է, որ դատական ակտերի պատճառաբանման պահանջը ոչ միայն արդարացիության կարնոր բաղադրատարը է, այլն անձի արդար դատաքննության իրավունքի արդյոնավտ իրացման՝ Օ`կարնոր երաշխիք, ինչը դատավարության մասնակիցներին պաշտպանում է կամայականություններից:

Դատական ակտի պատճառաբանվածությունը կոչված է պարզաբանելու, թե ինչու է դատարանը եկել այս կամ այն հետնության, որ իրավանորմերով է ղեկավարվել նման որոշում կայացնելիս, ն միննույն ժամանակ հնարավորություն է ստեղծում վերադաս դատարանի կողմից դատական ակտի օրինականության ն հիմնավորվածության ստուգման համար: Քրեական դատավարության ցանկացած 6 Տե՞ս, ոմողտ ուսու» Վճռաբեկ դատարանի՝ Մակար Հովհաննիսյանի ն Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 ու Հմայակ Դավթյանի գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները:

18

փուլում դատարանի կողմից չհիմնավորված, չպատճառաբանված (կամ ոչ պատշաճ պատճառաբանված) որոշումների կայացումն անընդունելի է: Ընդ որում, դատական ակտի պատճառաբանությունների հիմքում չեն կարող դրվել վերացական, ընդհանուր բնույթի դատողություններ: Պատճառաբանությունը պետք է կառուցվի տրամաբանորեն կապված ն գործի փաստական հանգամանքներից բխող հստակ, որոշակի ն համոզիչ հետնությունների վրա, ուստին դատական ակտի պատճառաբանությունների հիմքում վերացական, ընդհանրական

դատողությունների առկայություն Օ-անմիջականորեն վկայում է այդպիսի պատճառաբանության ոչ պատշաճ լինելու մասին"

17. Սույն վարույթի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ.

- Է.Ամիրխանյանին մեղադրանք է ներկայացվել 2017 թվականի ապրիլի 2-ից մինչն 2018 թվականի սեպտեմբերի 14ն ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու համար, որը զուգորդվել է Հայաստանի Հանրապետությանն Օ6առանձնապես խոշոր չափի վնաս պատճառելով: Մասնավորապես, «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը մինչն 2017 թվականի մարտի 21-ը գործողության ժամկետով փոխանցված Արագածոտնի մարզի Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրի ընդերքօգտագործման իրավունքի թույլտվության ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ նույն ընկերության տնօրեն Է.Ամիրխանյանի դիմումն իրավասու պետական մարմնի կողմից մերժվելուց հետո վերջինս, չունենալով նշված հանքավայրի ընդերքօգտագործման իրավունք, խախտելով վերաբերելի նորմատիվ իրավական ակտերի պահանջները, 2017 թվականի ապրիլի 21-ից մինչն 2018 թվականի սեպտեմբերի 14-ը շահագործել է Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրը՝ արդյունահանելով 7006 խորանարդ մետր պեռլիտ տեսակի օգտակար հանածո,

՞ Տե՛ս, ուամռնջ ուառոմւչ Վճոաբեկ դատարանի` Ֆրունզիկ Գալարյանի գործով 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09, Գնորգ Խնուսյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԷԴ/0030/01/12, Արսեն Մակարյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0016/11/15, Արամայիս Հակոբյանի գործով 2016 թվականի հունիսի 24ի թիվ ԵԿԴ/0224/01/14, Մարվմուն Հակոբյանի գործով 2017 թվականի ապրիլի 12-ի թիվ ԱՐԴ1/0005/11/16 որոշումները:

Թ Տե՛ս սույն որոշման 7-րդ կետը:

19

- դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա Առաջին ատյանի դատարանն ապացուցված է համարել վերագրված հանցանքը կատարելու մեջ Է.Ամիրխանյանի մեղավորությունը",

- վերաքննության արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը եզրահանգել է, որ մեղադրական դատական ակտը հիմնված է ենթադրությունների վրա, քանի որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով չի հաստատվել, որ Արագածոտնի մարզի՝։ Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրն առանց

համապատասխան թույլտվության շահագործվել է Է.Ամիրխանյանի կողմից: Որպես հիմնավորում նշվել է, որ փորձագիտական համապատասխան եզրակացությամբ արձանագրված է հանքավայրն առանց թույլտվության շահագործելու փաստը, սակայն չի պարունակում տվյալներ թե ու՞մ կողմից է շահագործվել: Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունն այդ առումով նս որոշակի չէ, քանզի պարզ չէ, թե ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու մեղադրանքը ներկայացվել է «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը, թե ֆիզիկական անձ Է.Ամիրխանյանին: Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, վարույթի նյութերում առկա չէ փաստական տվյալ առ այն, որ մեղադրանքում նշված ժամանակահատվածում հանքավայրը որնէ ձնով հանձնված է եղել «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության կամ Է.Ամիրխանյանի տիրապետմանը կամ վերջինս որնէ ձնով պատասխանատո է եղել այդ հանքավայրի համար: Ինչ վերաբերում է զննության արձանագրությամբ փաստարկված այն հանգամանքին, որ 208 թվականի ապրիլի 6-ին

Է.Ամիրխանյանն իրականացրել է պեռլիտի ավազի ն խճի տեղափոխում, ապա այդ առումով Է.Ամիրխանյանը պարզաբանել է, որ այդ ժամանակ արտադրամասը վաճառված է եղել «Ա-Պեռլիտ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը ն իրացում կատարվել է այդ ընկերության կողմից: Բացի այդ, «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը 2017 թվականի հուլիսի 10-ի դրությամբ ունեցել է 15.200 խորանարդ մետր պեռլիտի ավազ, որն ավելի մեծ քանակություն է, քան մեղադրանքում նշված ծավալը, մինչդեռ 5 Տե՛ս սույն որոշման 12-րդ կետը:

20

այդ տեղեկատվությունը դուրս է մնացե դատական փորձաքննության շրջանակներից: Վերաքննիչ դատարանը նան նկատել է, որ 2017 թվականի ապրիլի 2-ից մինչն 2018 թվականի սեպտեմբերի 14ն ընկած ժամանակահատվածում ընդերքօգտագործման նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող որնէ պետական մարմին չի արձանագրել Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրի՝ առանց թույլտվության շահագործվելու փաստըշ::

18. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական տվյալները գնահատելով սույն որոշմամբ մեջբերված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Է.Ամիրխանյանի կողմից նրան ներկայացված մեղադրանքում նկարագրված արարքը կատարելն ապացուցված զինելու վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի հետնությունը հիմնավոր չէ: Մասնավորապես, Վերաքննիչ դատարանը մեղադրյալի անմեղության վերաբերյալ հետնության հանգելիս, պատշաճ գնահատման չի ենթարկել գործում առկա փաստական տվյալների համակցությունը:

Մինչդեռ, Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ կերպով վերլուծելով ն գնահատման ենթարկելով գործում առկա փաստական տվյալների ամբողջությունը, վերագրված հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալ Է.,Ամիրխանյանի մեղավորության հարցում հանգել է ճիշտ հետնության՝ իրավացիորեն փաստելով, որ մեղադրյալ Է.Ամիրխանյանը 2017 թվականի ապրիլի 21-ից մինչն 2018 թվականի սեպտեմբերի 14-ն առանց հատուկ թույլտվության իրականացրել է լիցենզավորման ենթակա ձեռնարկատիրական գործունեություն, այն է՝ շահագործել է Արագածոտնի մարզի Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրը, որը զուգորդվել է պետությանն առանձնապես խոշոր չափի վնաս պատճառելով:

181. Այսպես` վարույթի փաստական տվյալներից հետնում է, որ Է.Ամիրխանյանը «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության հիմնադիրն է ն հանդիսանում է ընկերության միակ մասնակիցը՝ իրականացնելով ընկերության կառավարումը: Ընկերությունը ստեղծվել է մեկ այլ՝ «Գնորգ-Ա» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության

Չ Տե՛ս սույն որոշման 13-րդ կետը:

21

առանձնացման արդյունքում ն հանդիսանում է նրա իրավահաջորդը»: Վերակազմակերպման արդյունքում, 2013 թվականի ապրիլի 17-ին, «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ ապատասխանատվությամբ ընկերությանն է փոխանցվել «Գնորգ-Ա» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը տրամադրված Արագածոտնի մարզի Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրի ընդերքօգտագործման իրավունքի թույլտվություն. օգտակար հանածոյի արդյունահանման թույլտվության ժամկետը թողնվել է անփոփոխ` մինչն 2017 թվականի մարտի 21-ը: Հատկանշական է, որ Է.Ամիրխանյանը մասնակցություն է ունեցել նան «Գնորգ-Ա» սահմանափակ պատասխանատվությամբ

ընկերությունումտ: Մաստարայի պեռլիտի հանքավայրում օգտակար հանածոյի արդյունահանման թույլտվութան ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ Է.Ամիրխանյանի դիմումն իրավասու պետական մարմնի կողմից մերժվել էշ": «Էդիկ Ամիրխանյան» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության

գործունեության վայրում մեղադրանքում նշված ժամանակահատվածում, գործունեություն է ծավապել|Ս նան «Ա Պեռլի