ՆԱՐԻՆԵ ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ԴԻՄՈՒՄԻ ԸՆԴՈՒՆԵԼԻՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ
Սահմանադրական դատարանի շտեմարանում (ՍԴԴԿՈ/1-14)՝ քարտը, տեսակը, դիմողը, եզրափակիչ մասը, հատուկ կարծիքներըԱմփոփում
Ընդ.՝ 2 հունիսի 2010թ. ՍԴԴԿՈ/1 - 14 | ՆԱՐԻՆԵ ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ԴԻՄՈՒՄԻ ԸՆԴՈՒՆԵԼԻՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ
Ամբողջ Տեքստ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՍԱՀՄԱՆԱԴՐԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ԹԻՎ 1 ԴԱՏԱԿԱՆ ԿԱԶՄԻ
ՈՐՈՇՈՒՄԸ
ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ԴԻՄՈՒՄԻ ԸՆԴՈՒՆԵԼԻՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ
քաղ. Երեւան
2 հունիսի 2010թ.
Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական դատարանի
թիվ 1 դատական կազմը
Նախագահությամբ` Կ. Բալայանի
Անդամակցությամբ` Վ. Հովհաննիսյանի
Վ. Պողոսյանի
Քննության առնելով քաղաքացի Նարինե Սահակյանի դիմումի ընդունելիության
հարցը,
ՊԱՐԶԵՑ.
1. Քաղաքացի Նարինե Սահակյանը 18.05.2010թ. դիմել է ՀՀ սահմանադրական
դատարան` վիճարկելով ՀՀ դատական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված դրույթի սահմանադրականությունը: Դիմողը ՀՀ սահմանադրական դատարան ներկայացրած իր դիմումում խնդրել է
«որոշել ՀՀ դատական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի 4-րդ կետով սահմանված դրույթի`
ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ եւ 19-րդ հոդվածներին համապատասխանության հարցը»:
2. Վիճարկվող դրույթների հակասահմանադրականության վերաբերյալ դիմողը
ներկայացրել են հետեւյալ հիմնավորումները.
դիմողի կարծիքով` ՀՀ դատական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի 4-րդ մասում՝ եթե
նշվում է, որ ինքնաբացարկի մասին որոշումը կարող է բողոքարկվել, ապա խոսքը
վերաբերում է թե դատավորի կողմից հայտնած ինքնաբացարկին, թե դատավորին
հայտնած ինքնաբացարկի միջնորդությունը մերժելու մասին որոշմանը, քանի որ
վիճարկվող դրույթն իր բովանդակությամբ ընդհանուր է: Ինքնաբացարկի միջնորդության դեպքում դատարանը կայացնում է 2 տեսակի որոշում`
1. կամ` բավարարման,
2. կամ` մերժման
Հետեւաբար, ՀՀ դատական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի 4-րդ մասում նշված
«որոշում» եզրույթը, դիմողի կարծիքով, վերաբերում է եւ՛ բավարարման, եւ՛ մերժման որոշումներին:
Դիմողը գտնում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանը եւ ՀՀ վճռաբեկ
դատարանն իրենց որոշումներում վիճարկվող նորմին տվել են այլ մեկնաբանություն` նշելով, որ այն կիրառելի է միայն դատավորի կողմից ինքնաբացարկ հայտնելու որոշման դեպքում:
Ըստ դիմողի` նման մոտեցումը նեղացնում է նորմի կիրառման դաշտը` միաժամանակ փոխելով նորմի իմաստը։ Արդյունքում` ստեղծվում է իրավակիրառական այնպիսի պրակտիկա, որը հակասում է Սահմանադրությամբ սահմանված դատական պաշտպանության իրավունքին, 19-րդ հոդվածով սահմանված անկողմնակալ դատարանի կողմից գործի քննության իրավունքին, 18-րդ հոդվածով սահմանված իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցի իրավունքին:
3. Ուսումնասիրելով դիմումը եւ դրան կից փաստաթղթերը` ՀՀ սահմանադրական
դատարանի թիվ 1 դատական կազմը գտնում է.
• դիմումում առաջադրված հարցերը ենթակա են սահմանադրական դատարանին,
• դիմողն իրավասու է դիմել սահմանադրական դատարան,
• դիմումում առաջադրված հարցի վերաբերյալ առկա չէ սահմանադրական դատարանի որոշում,
• դիմումի առարկայի վերաբերյալ այլ դիմումի հիման վրա սահմանադրական
դատարանում գործի դատաքննություն չի իրականացվում,
• դիմողն սպառել է դատական պաշտպանության բոլոր միջոցները:
Ելնելով դիմումի եւ կից փաստաթղթերի ուսումնասիրությունից եւ ղեկավարվելով
«Սահմանադրական դատարանի մասին» ՀՀ օրենքի 31 եւ 69-րդ հոդվածների պահանջներով` ՀՀ սահմանադրական դատարանի թիվ 1 դատական կազմը
ՈՐՈՇԵՑ.
«Քաղաքացի Նարինե Սահակյանի դիմումի հիման վրա` ՀՀ դատական օրենսգրքի
91-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված դրույթի` Հայաստանի Հանրապետության
Սահմանադրությանը համապատասխանության հարցը որոշելու վերաբերյալ» գործը
ընդունել քննության եւ որպես պատասխանող ներգրավել ՀՀ Ազգային ժողովին:
Նախագահող`
Անդամներ`
ԴԱՏԱՐԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂՆ =
ՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀԱՀՄԱՆԱԴՐԱԿԱՆ
ZZ
2 հունիսի 2010 թվականի
ՍԴԴԿՈ/1-14
PDF Փաստաթուղթ
Բացել PDF-ը նոր ներդիրում* Դատարանի PDF-ը կարող է պարունակել անձնական տվյալների պաշտոնական ծածկագրություն (սև շերտեր)։ Ամբողջական տեքստը հասանելի է վերևում «Ամբողջ Տեքստ» բաժնում։
Տեղեկանք
- Ամսաթիվ:
- 2 հունիսի, 2010 թ.
- Գործի #:
- ՍԴԴԿՈ/1-14
- Դատարան:
- Սահմանադրական դատարան
Նմանատիպ գործեր
Գտեք նմանատիպ դատական ակտեր AI վերլուծությամբ
