Սամվելյան — ԱՐԴ/0040/01/21

շթ 5 ե: զ ԱՐԴ/0040/01/21

ԱԽ,

ՀԵՑ բլու ն

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Հ.Մեխակյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ա.Բեկթաշյան

դատավորներ` Ա.Մաթնոսյան

Ն.Շովակիմյան

21 նոյեմբերի 2025 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Ռաֆաել Ներսեսի Սամվելյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հունիսի 12-ի որոշման դեմ պաշտպան Ա.Ստեփանյանի վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

1. 2020 թվականի դեկտեմբերի 22-ին, ՀՀ ոստիկանության Վաղարշապատի բաժնում, 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ նան ՀՀ նախկին քրեական օրենսգիրք) 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետվ ն 268րդ հոդվածի 2րդ մասի 2րդ կետով նախատեսված

հանցագործությունների հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 57854720 քրեական գործը, որի նախաքննությունը 2021 թվականի հունվարի 8-ից իրականացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզային քննչական վարչության Վաղարշապատի քննչական բաժնում:

2021 թվականի հունվարի 19-ին Ռաֆաել Ներսեսի Սամվելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:

2021 թվականի հունվարի 25ին Ռ.Սամվելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

2021 թվականի ապրիլի 6-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ հանձնվել է Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:

2. Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության

դատարանի՝ (այսուհետ` նան Առաջին ատյանի դատարանի 2024 թվականի հունվարի 25-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռ.Սամվելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2րդ կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասին), ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 10 (տասը) ամիս ժամկետով: ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 97-րդ ն 98-րդ հոդվածների կիրառմամբ՝ ամբաստանյալ Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ պատժի հետ մեկտեղ նշանակվել է հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն ն հարկադիր բուժում թմրամոլությունից, որը վերջինս պետք է կրի ըստ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժատեսակի կրման վայրի:

3

Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրությոն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչն Ռ.Սամվելյանին արգելանքի վերցնելու պահը: Որոշվել է նան իրեղեն ապացույց ճանաչված 1 հատ գդալն ու 3 հատ ներարկիչները, 0.007 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի ն 0.134 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցները դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզային քննչական վարչություն` թիվ 57854720 քրեական գործից անջատված թիվ 57105121 քրեական գործին կցելու ն համատեղ ընթացքը լուծելու համար:

3. Պաշտպան Ա.Ստեփանյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` նան Վերաքննիչ դատարան) 2024 թվականի հունիսի 12-ի որոշմամբ բողոքը մերժել է՝ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի հունվարի 25-ի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ Ռ.Սամվելյանի պաշտպան Ա.Ստեփանյանը ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ, ն սահմանվել է վճռաբեկ բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.

5. Բողոքաբերի պնդմամբ՝ Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը լուծելիս, Վերաքննիչ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, այն է՝ 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ նան ՀՀ գործող քրեական օրենսգիրք) 7-րդ, 9-րդ, 10-րդ, 55-րդ ն 69-րդ հոդվածների խախտումներ:

5.1. Բողոքաբերը, վկայակոչելով Վճռաբեկ դատարանի նախկինում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, նշել րլթ9է, որ Ռ.Սամվելյանին մեղսագրված հանցավոր արարքի կատարման համար ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքով այլընտրանքային պատժատեսակներ նախատեսված լինելու պայմաններում, նույն օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված

4

պատիժը մեղմացնող օրենսդրությանը հետադարձ ուժ տալու վերաբերյալ դրույթի ուժով, Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվեր ոչ թե ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահին գործող քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, այլ ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

5.2. Անդրադառնալով Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ նշանակվելիք

պատժատեսակի ընտրության հարցին բողոքաբերը նշել է, որ ստորադաս դատարանները Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ պետք է նշանակեին ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակ: Այս առումով բողոքաբերը նշել է նան, որ ստորադաս դատարանների դատական ակտերում վկայակոչված հանգամանքների համակցությունն ինքնին բավարար է Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու համար կամ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նշանակելու դեպքում՝ այն պայմանականորեն չկիրառելու համար:

5.3. Բողոքաբերը նշել է նան, որ թեն ստորադաս դատարանների կողմից փաստվել է Ռ.Սամվելյանի դատվածություն չունենալու (դատվածությունը մարված լինելու) հանգամանքը, այնուամենայնիվ, վերջինիս կողմից նախկինում համասեռ հանցագործութան համար դատապարտված լինելը գնահատվել է պատիժ նշանակելիս ն դիտարկվել որպես անձը բնութագրող բացասական հանգամանք, այն դեպքում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ դատվածություն չունեցող է համարվում այն անձը, որի դատվածությունը մարվել է, ինչը բացառում է նշված արարքի համար անձի նկատմամբ քրեաիրավական հետնանքների առաջացումը:

6. Վերոշարադրյալի հիման վրա, բողոքաբերը խնդրել է Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի հունվարի 25ի դատավճիռը ն այն անփոփոխ թողնելու մասին Վերաքննիչ դատարանի` 2024 թվականի հունիսի 12ի որոշումը բեկանել ն վարույթը փոխանցել համապատասխան ստորադաս դատարան՝ նոր քննության:

5

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

7. Ռաֆաել Սամվելյանին ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «/...) (Նյա, խախտել է «Թմրամիջոցների ն հոգեմետ: նյութերի մասին ՀՀ օրենքի» 1Լրդ հոդվածի 2րդ կերի պահանջը, այն Լ՝ չունենալով բժշկական նպատակով կամ ոժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների ն հոգեմետ նյութերի շրջանառությունն իրականացնելու, թմիամիջոց ձեռք բերելու ն պահելու թույլտվություն` քննությամբ չպարզված ժամանակահավտվածում ն հանգամանքներում անհայվտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել խոշոր չափերով՝ 0,154 գրամ քաշով, «փերոին» տեսակի թմրամիջոց ն մանր չափ չկազմուղ՝ 0,027 գրամ քաշով, «հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց, դրանք ապօրինի պահել է իր մոտ, սակայն 2020թ. դեկտեմբերի 02ին՝ ժամի 16:15-ին, ՀՀ ոստիկանության Վաղարշապատի բաժնի աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել ոարիկանության Վաղարշապավի բաժին, որտեղ Ռաֆանլ Սամվելյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջ կողային գրպանից հայտնաբերվել ն վերցվել է փայլաթիթեղով փաթեթավորված, խոշոր չափերով՝ 0154 գրամ քաշով, «հերոին» տեսակի թմրամիջոցի ն մանր չափ չկազմող՝ 0027 գրամ քաշով, «հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցը (...)':

8. ՀԸ առողջապահության նախարարության «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ի կողմից 2021 թվականի մարտի 10-ին տրված 12-21 եզրակացության համաձայն՝ «Ռաֆանլ Ներսեսի Սամվելյանը տառապում է (ԲՅԱ ԱԱ ԱԱ ԱԱԿ Ո ԱԱԿ Ա ԱԱ ԱԱԿ ԱՑ Ց ԱՈ ԱՈ ԱՑ ԱՈ ԱՐԱՑ ԵԱՑ ՑԱՐ ՑԵՐ ա թր»: Աննան ԱՆԱ

ԱԳՆ ԱԱ ԱԳԱ Աաաա ԱԱ աաաաթթաոո աար րուա, Ուսի ունի հարկադիր բուժման կարիք, ինչին հակացուցում չունի»-:

9. Առաջին ատյանի դատարանը 2024 թվականի հունվարի 25-ի դատավճռով արձանագրել է հետնյալը. «(...) Դատարանն արձանագրում է, որ քլչեսւկան գործով 1 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 60-61:

2 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 169-171:

6

ձեռքբերված ն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների րավարար համակցությամբ հիմնավորվեց ամբաստանյալի կողմից ՀՀ քրեական նախկին օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2ին մասի 2րդ կերով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարումը:

Վերոգրյալի համատփեքարում Դատարանն արձանագրում է,որ

ամբաստանյալ Ռաֆանլ Ներսեսի Սամվելյանի կողմից, նրա մեղավորությամը հանցանք կատարելը, մասնավորապես՝ առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի կերպով խոշոր չափերով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելը ն պահելը ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված ն համապատասխանում է ՀՀ քրեական նախկին օրենսգրքի 268րդ հոդվածի 2րդ մասի 2րդ կեմտվ նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, որի համար ենթակա է պատասխանաւտվությաւն ն պավժի (...):

(.-.) Վերոշարադրյալ իրավանորմերի ն ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձնավորած իրավական դիրքորոշումների համադրված վերլուծության հիման վրա քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ ն պատժաչափ պետք Լէ նշանակվի ամբաարանյալ Ռաֆաել Սամվելյանի նկատմամբ, ն այդ համատեքարում հաշվի առնելով`

2` ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի բնոււթն ու

վտանգավորության աստիճանը` մեղադրվում է ՀՀ քրեական նախկին օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2րդ մասի 2րդ կերով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու մեջ, որն ինչպես նախկին, այնպես էլ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքերով դասվում է միջին ծանրության հանցազործությունների շարքին, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,

2 վամբաստանալի անձի րնութագրող հետնյալ . հանգամանքները՝ 61 փարեկան է, ամուսնացած է, չի աշխատում, զբաղվում է հողագործությամբ, ՀՀ» րժշլլական կենտրոն» ՓԲ ընկերության հոգերույժի կարինետրում հաշվառման մեջ չի գտնվում, իակ »կարինեվմեմ գտնվում է հաշվառման մեջ՝ 11.02.2011 թվականից, դափաթմրաբանական/դատանարկոլոգիական/ ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննության թիվ 1221 եզրակացության համաձայն տառապում է

7

(ԳԹԱ ՑՈ ԿԱՅ Ա Աա Աա Ց Աա ԱԱ ԱՑ ԱՈ ԱՈ ԱՈ ա աԱ Ա աո Աաաա աՐ ՑԵ Տար ՞ու 9844 ԿԱԳ աաաաաթաոոոաո ոթ թաթ», պիրդորոշմեւմի, բնութագրվում: է դրակսմտրեն, վերջինիս առողջական վիճակի վերաբերյալ ներկայացվել են բժշկական փաարաթղթեր,

-` ամբասվաւնյալի պատեւսխանաուտվությունը ն պատիժը մեղմացնող հետեյալ հանգամանքները` առաջադրված մեղադրանքում իրեն ի սկզբանե մելավոր ճանաչելը, ինքնախոարովանական ցուցմունքներ փալը, կատարածի համար զղջալը: Սույն հանգամանքները` որպես պատասխանատվությունը ն պատիժը մեղմացնող գնահատելիս Դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական նախկին օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

-` ամբատարանյալի պատասխանատվությունւն ն պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը (...):

Համաձայն «ԻԿԵՆԳ» ՓԲԸ փոխգործելիության հարթակի միջոցով ափացված Ռաֆաել Ներսեսի Սամվելյանի դատվածության ն հետախուզման առկայությաւն վերաբերյալ ձն 8 հարցման՝ վերջինս նախկինում եղել է դավապարտված համասեռ հանցանքներ կավաւրելու համար, սակայն ներկայումս դատվածությունը մարված է, որը հանգեցրել է դափվածության հեր կապված քրեաիրավական հետնանքների վերացման: Այսպես՝

Վերջին անգամ ՀՀ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր

իրավասության դափարանի՝ 19032012 թվականի դատավճռով Ռաֆաել Սամվելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական նախկին օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի Լին մասով ն 268-րդ հոդվածի Լին մասով ն ՀՀ քրեական նախկին օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազավազրկման ձեով պարժի` 4 (չորս) փարի ժամկեվտվ, որր ՀՀ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի` 22112013 թվականի որոշմամբ հիմք ընդունելով 03.10.2015 թվականի համաներման մասին օրենքը` որպես հիմնական պատիժ սահմանվել է ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պավպժի կրումից ազատվել է 22.05.2015 թվականին:

Համեմատելով ՀՀ քրեական նախկին ն գործող օրենսգրքերով սահմանված դատվածության վերարերյալ կարգավորումները` Դատարանը փաստում է, որ

8

նախկին օրենսգրքի կարգավորումներով՝ դատվածությունը ծանր

հանցագործության համար ազավազիկման դատապարտված անձանց նկատմամի մարվում էր պատիժը կրելուց հինգ տարի անցնելուց հեվտ:

ՀՀ քրեական գործող օրենսգիրքը փովտխվել է ն խարացման, ն' մեղմացման առումով: Մասնավորապես՝ ի թիվս այլնի, գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 4-րդ կերով նախատեսվել է, որ դատվածությունը մարվում է առավելագույնը 5 տարի ժամկեվտվ ազատազրկման դատապարտված անձի նկատմամը՝ պավժի կրումը ավարտվելուց 3 տարի հետո, ուրի արացվում է, որ Ռաֆաել Ներսեսի Սամվելյանի դատվածությունը ներկայումս մարված է, ինչը հանգեցրել է դատվածության հետ կապված քրեաիրավական հետնանքների վերացման:

Պատասխանատվություւն ն պատիժը մելմացնող կամ ծանրացնող

հանգամանքների առնչությամբ Դատարանն արձանագրում է, ոյ ՀՀ քրեական գործող օրենսգրքում առկա չեն այնպիսի վատվտխություններ, որոնք ամբաստանյալ Ռաֆանլ Սամվելյանի վերաբերի մաստվ րարելավում են նրա վիճակը, հետնարար` այդ հարցի համատեքստում նոր քրեական օրենքին հետադարձ ուժ տալու անհրաժեշտություն առկա չէ:

(-.) Վերոշարադրյալ իրավանորների ն դատողությունների լույսի ներքո Դատարաւնը, հաշվի առնելով ամիաարանյալ Ռաֆանլ Սամվելյանի կատարած արարքի հանրային վտանգավորության բնույթր ե աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, մեղքի ձել, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսնորած վարքագիծը, նրա արարքի առցիալական հետնանքները, ինչպես նան հանցանքի անմիջական օրյեկտի՝ բնակչության առողջության դեմ ուղղված ոտնձգության բնույթը ն այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, վերջինս կրիմինոլոգիական բնութագիրը մասնավորապես նախկինում համասեռ արարքների համար դատապարվված լինելր ն այդ հանցավոր վարքագիծը շարունակելը, նրա անձր բնութագրող, պատասխանատվություն, ն պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքների առկայություն Օ ն ծանրացնող հանգամանքների րացաւկայությունը,, գտնում է, որ ամիաարանյալ Ռաֆանլ

9

Ներսեսի Սամվելյանն իր կավարած՝ ՀՀ քրեական նախկին օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2րդ մասի 2րդ կետտվ նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պավժի՝ այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիսվ. պատժի՝ ազատազրկման ձնով` 10 (տասը) ամիս ժամկետով, որը պերք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում պատժի Կկիզիի հաշվելով փատրացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Դատարանի համոզմամբ` նշանակված պատիժը համաչափ է կավարված արարքին, ինչպես նան անհրաժեշտ ն րավարար՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստաւնյալին ուղղելու ն նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումի կանխելու համար:

Դատարանն արձանագրում է նան, որ կատարված արարքի բնույթի ն հանրային վտանգավորության ատրիճանի վրա ազդող վերոշարադրյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են հանցավորի անձի ն կատարված արարքի վտանգավորության աստիճանը, ուսրի ամիաարանյալ Ռաֆաել Ներսեսի Սամվելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձնով նշանակված պատիժը

պայմանականորեն չկիրառելու կամ օրենքով նախապտեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու հիմքերը բացակայում են ն նշանակված պատիժն ամբասվաւնյալ Ռաֆաել Սամվելյանը պետք է կրի: Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ թեն առկա են մեղադրյալի պատիժը մեղմացնող ն անձը բնութագրող հանգամանքներ, սակայն Դատարանը գործի նյութերի հիման վրա չի կարող բավարար աստիճանի հիմնավորումներ ն պատճառաբանություններ ներկայացնել առ այն, որ մեղադրյալի ուղղվելը նեն պատժի այլ նպատակներին հասնելը հնարավոր է նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով: Տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Ռաֆանլ Սամվելյանի անձր բնութագրող տվյալները, ինչպե նան առկա մեղմացնող հանգամանքները հիմք են հանդիսացել բացառապես հոդվածի սանկցիայով նախաւտեսված ազատազրկման ձնով պապժի առավել նվազ չափ սահմանելու համար: Դավարանը, հաշվի առնելով նան մեղադրյալ Ռաֆաել Սամվելյանի կողմից նախկինում կատարված համանման հանցանքների քանակը, բնույթը ն ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետնանքով նախկինում նշանակված պատիժը բավարար չի եղել անձի

10

վերասոցիալականացման համար, խնչպես նան նոր հանցանքի բնույթը, ծանրությունը ն հետնանքները, գտնում է, որ աւյն գործով պատժի նպապտաւկներին հնարավոր է հասնել բացառապես ազապտաւզրկման ձեով նշանակված պատիժն իրական կրելու միջոցով (.-.):

Տվյալ դեպքում դատաթմրարանական/դատանարկոլոգիական/ ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննության թիվ 1221 եզրակացության համաձայն՝ Ռաֆաել Ներսեսի Սամվելյանի մոտ ախտորոշվել է

(ԲՅԱ ԱԱ ԱԱ ԱԱԿ Ո ԱԱԿ Ա ԱԱ ԱԱԿ ԱՑ Ց ԱՈ ԱՈ ԱՑ ԱՈ ԱՐԱՑ ԵԱՑ ՑԱՐ ՑԵՐ ա թր»: ունի հարկադիր բուժման կարիք, ինչին հակացուցում չունի:

Վերոշարադրյալի կապակցությամի Դատարուեր գտնում է, որ ամրաարանյալ Ռաֆաել Ներսեսի Սամվելյանի նկափմամի հիմնական պաղտժի՝ ազատազիկման հետ համատեղ պետք է նշանակել հոզեբույժի մով. արտահիվանդանոցային հսկողություն ն հարկադիր բուժում` թմրամոլությունից, որը պետք է կրի ըստ ազատությունից զիկելու հետ կապված պատժատեսակի կրման վայրի (...)»:

10. Վերաքննիչ դատարանը 2024 թվականի հունիսի 12ի որոշմամբ արձանագրել է հետնյալը. «(...) Վերաքննիչ դատարանն, ուտւմնասիրելով վերր նշված իրավական նորմերն ու ՀՀ վճռաբեկ դատարանի դիրքորոշումները, հարկ է համարում նկատել, ոլ, ամբաստանյալ Ռաֆաել Սամվելյանի նկատմամը պավժի տեսակը ն չափր որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաատանյալի անձր րնութագրող փվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները ն պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների րացաւկայություն, պափշաճ գնահատման է արժանացրել նրա կողմից կատարված հանցագործության բնութն ու վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պայմաններում վերջինի նեկատմամը նշանակել Լ արդարացի պատիժ, ինչը ըխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի իդ հոդվածով սահմանված արդարութան են ապատասխանատպվության 5Տե'ս վարույթի նյութեր, հատոր 2, թերթեր 153-163:

11

անհատականացման սկզբունքից համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, վվանգավորության աստիճանին, որոնք անհրաժեշտ ե բավարար են նրան ուղղելու ն նոր հանցազործությունները կանխելու համար ու կարող են ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակները, այն է՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերաստոցիալականացնել պավժի ենթարկված անձին ն կանխել հանցագործությունները:

Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաարանյալի ուղղվելը հնարավոր չէ այլ կերպ, քան նշանակված պատիժը փաատրացի կրելու ն այդ կերպ է միայն հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգիքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին:

Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նան, որ Առաջին ավփյանի դափարանը՝ նախկինում նայնասեռ հանցագործություննեի կատարման արդյունքում 2013 թվականի հոկտեմբերի 3ի «Համաներման մասին» օրենքի հիման վրա պատժի կրումից 2015 թվականի մայիսի 22ին ազավվեկու պայմաններում Ռաֆաել Սամվելյանի նկատմամբ 10 (տասը) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձնով պատիժ նշանակելիս հաշվի Լ առել նան նախորդ պատժի՝ նպատակներին չծառայելու հանգամանքը, ինչը բավարար է փաստելու, որ ամբաստանյալ Ռաֆանլ Սամվելյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը (...):

Անդրադառնալով ամբաստանյալի առողջական խնդիրների հեր կապված պաշտպանի պնդումներին, մասնավորապես՝ համաձայն իժշկական

փաստաթղթերի Ռաֆաել Սամվելյանի մոտ ախտորոշվել է

ՑԵԱԳԱԱ ՆԱԳ աաԱաթթաոո րյ ՎԿԱ ԱԵԱ աաաա աաա արո թաթար» շ0շլ թվականի մայիսի 10-ին ենթարկվել է վիրահատության, այնուռետն 2022 թվականի հունվարի 10-ին ափորոշվել է ԻՄ ԻԹԵ աթար կ կրկիկ ենթարկվել

վիրահատության, որոն Օրբավարար են ամբաստանյալի նկատմամը

ազավությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու կամ այդպիսի պատիժ նշանակելու դեպքում այն պայմանականորեն չկիրառելու համար, Վերաքննիչ դատարունր գտնում է, որ նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ չեն

12

չեզոքացնում Առաջին ավփյանի դապտաւրանի կողմից նշանակված պատժի տեսակի ն չափի վերաբերյալ հետնությունների իրավաչափությունը:

Միաժամանակ, անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքն ու պատիժը 2021 թվականի մայիսի 5-ին ինդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 596-րդ հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված արարքին ու պատժին համապատասխանեցնելու հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանը հիմք ընդունելով 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի Էին մասր, գտնում է, որ 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքով քննարկվող արարքի կատարման համար նախատեսված ազատազրկում հիմնական պատիժը՝ դրա նվազագույն շեմի րբարձրացմամը պայմանավորված, խարացվել է («առավելագույնը երեք տարի ժամկետով» ձնակերպումը փոխվել է «մեկից երեք տարի ժամկետով» ձնակերպմամի)», ուսի հիմնական պատժի մասով 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասին չի կարող տրվել հերադարձ ուժ: Սակայն, մյուս կողմից ՀՀ քրեական օրենսգիքի 396-րդ հոդվածի 2րդ մասի սանկցիան սահմանել է նան այլ պատժատեսակներ, որոնք 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հողվածի 2-րդ մասի սանկցիայում չեն ելել, մասնավորապես՝ տուգանք, հանրային աշխատանքներ, ազավության սահմանավեաւկում, կարճաժամկեվ, ազատազրկում, ինչը հիմք է տալիս նշելու, որ 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի ուժով այս մասով 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրնական օրենսգրքի 596-րդ հոդվածի 2-րդ մասր հանդես է գալիս որպես պատիժը մեղմացնող օրենք ն ունի հետադարձ ուժ Միաժամանակ, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամի Առաջին ատյանի դատարանը նշանակել է համաչափ ն արդարացի պատիժ, որը ենթակա չէ փոփոխության, ուստի մեղմացնող օրենքին հետադարձ ուժ տալու հանգամանքն ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի որակման մեջ չպետք է ցույց վալ ն արարքի որակումը համապատասխանեցնել նոր օրենքին, քանի որ Առաջին ատյանի դատարանը, ազատազրկման հետ կապված պատիժ նշանակելով, ղեկավարվել է մեղմացնող օրենքով՝ նշանակելով 10 (տասի) ամիս ազատազրկում:

13

Վերաքննիչ դատարանը, հիմնավոր չհամարելով պաշվայանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի մյուս փաստարկները, հարկ է համարում արձանագրել, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճոի պատճառարանությունները կառուցված են տրամաբանորեն կապված ն գործի փատրական հանգամանքներից բխող հազաւկ, որոշսւկի ն համոզիչ հետնությունների վրա, ն որպես այդպիսին ընդունելի են Վերաքննիչ դազաւրանի համար:

Ամփոփելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ափյանի դատարանը գործի ելքի վրա ազդող դատական սխալներ՝ նյութական ն դատավարական օրենքի (իրավունքի) էական խախտումներ թույլ չի տվել, ուսրի՝ պաշտպանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դափավճիոն անհրաժեշտ է թողնել անվտվտիխ (-.»:

Վճոաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

11. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի աոջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. իրավաչա՛փ է արդյոք ստորադաս դատարանների կողմից պատիժ նշանակելիս մարված դատվածություն, որպես մեղադրյալի քրեաիրավական բնութագիր հաշվի առնելը:

12. ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Լ Հանցանք կատարած անձին քրեական Օ։»պատասխանատվության, 7Օ Օպատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով խնեչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ 39պերական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը (...)»:

ՀԸ գործող քրեական օրենսգրքի 69րդ հոդվածի .համաճձայն՝

«Լ Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որի որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի «Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 3, թերթեր 42-62:

14

համապափտաւսիւան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:

2. Պատժի տեսակը ն չափր որոշվում են հանցագործությամը պատճառված վնասի բնույթով ն չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործությաւն շարժառիթներով ն նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության վւեսակով, պավտասխաւնապտվություն, ն պատիժը մեղմացնող ն ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նան նշանակվող պատժի՝` հանցավորի վերասոցիալականացման ն իրավահպատակ վարքագծի ձնավորման գործընթացի ունրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամը:

3. Ազատությունից զրկելու հեվ, կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները (...)»:

ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` «Լ Անձր դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիոն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչն դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը:

2. Դատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապաւտասխան, հաշվի է առնվում: հանցագործությաւն ռեցիդիվի դեպքում ն պատիժ նշանակելիս:

(-.)

8. Դատվածությունը հանելը կամ մարելը վերացնում է դատվածության հեմ կապված իրավական բոլոր հեվնանքները (...)»:

ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի համաձայն՝ «մ. Անձր դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիոն օրինական ուժի մեջ մվնելու օրվանից մինչն դատվածության մարման կամ վերացման պահը: Դատվածության վերացման համար հիմք են համաներման մասին օրենքը, ինչպես նան արարքի ապաքրնեականացումը:

2. Դատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապաւտասխան, հաշվի է առնվում: հանցագործության ոեցիղիվի դեպքու, պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանաւմպվությունից կամ պամժից ազատելիս:

3. Դափվածություն չունեցող է համարվում՝

(-.)

15

2. այն անձր, որի դատվածությունը մարվկլ է,

(.-.)

8. Սույն հոդվածով նախատեսված հիմքերով դատվածության մարումը կամ վերացումի հանգեցնում է դատվածության հեր կապված քրեաիրավական հետնանքների վերացման»:

12.1. Վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով մարված դատվածությունն ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի պայմաններում անձի նսկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի առնելու հնարավորության հարցին, արձանագրել է, որ մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելը որպես նրա անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելն անթույլատրելի է: Նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի բարոյահոգեբանական ն քրեաիրավական բնութագիր՝ դատարանը պարտավոր է այն ուղղակիորեն արտացոլել պատժի ն պատասխանատվության անհատականացման ժամանակ: Մինչդեռ մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձը քրեական օրենքի իմաստով համարվում է հանցագործություն չկատարած ն նրա նախկին դատվածություն, քրեաիրավական հետնանք առաջացնել չի կարող, այդ թվում չի կարող անդրադառնալ նոր հացագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա: Ուստի մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի անձնավորութուն բացասաբար բնութագրող .հանգամանք՝ դատարանը ոչ միայն կիմաստազրկի դատվածությունը հանելու, մարելու քրեաիրավական կառուցակարգերը, այլն կարող է խախտել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները»:

Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ նախկին քրեական օրենսգրքի վերաբերելի նորմերի մեկնաբանման շրջանակներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները հավասարապես կիրառելի են նան նոր քրեական օրենսգրքի գործողության պարագայում:

13. Սույն գործի փաստական տվյալներից հետնում է, որ՝

չ Տես Վճտարեկ դատարանի` Արտաշ Շաքարյանի գորով. 2014 թվականի օգոստոսի Թի թիվ ԵԿԴ/0163/01/13, Սարգիս Գալայյանի գործով 2015 թվականի մարտի 27-ի թիվ ԿԴԼ0078/01/13 որոշումները:

16

- Առաջին ատյանի դատարանը, արձանագրելով, որ Ռաֆաել Սամվելյանի դատվածությունը մարված է, պատիժ նշանակելիս, ի թիվս այլնի, հաշվի է առել վերջինիս՝ նախկինում համասեռ արարքների կատարման համար դատապարտված լինելը: Արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է հետնության, որ Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ազատազրկման ձնով պատիժ, որը նա պետք է կրի, ինչն անհրաժեշտ ն բավարար է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստանյալին ուղղելու ն նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար::

- Վերաքննիչ դատարանն արձանագրել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ գնահատման է ենթարկել Ռ.Սամվելյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ն ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պայմաններում նշանակել է համաչափ ն արդարացի պատիժ":

14. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական տվյալները գնահատելով սույն որոշման 12121-րդ կետերում մեջբերված իրավական նսորմեհի ն արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ մարված դատվածության պայմաններում նախկինում հանցանք կատարած լինելու փաստը չէր կարող գնահատվել որպես մեղադրյալի անձը բացասական բնութագրող հանգամանք:

15. Այսպիսով, ստորադաս դատարանների կողմից պատիժ նշանակելիս մարված դատվածությունը որպես մեղադրյալի քրեաիրավական բնութագիր հաշվի առնելը, իրավաչափ չէ:

16. Միննույն ժամանակ, նկատի ունենալով, որ ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքով մեղադրյալին մեղսագրվող արարք համար քրեական

պատասխանատվություն նախատեսող հոդվածի սանկցիայում տեղի են ունեցել որոշակի փոփոխություններ, Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ վերոնշալ փոփոխություննեը մեղադրյալ ՌՈ.Սամվելյանի նկատմամբ հետադարձ ուժով կիրառելու հնարավորության հարցին:

6 Տե՛ս սույն որոշման 9-րդ կետը:

7 Տե՛ս սույն որոշման 10-րդ կետը:

17

16.1. Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ մեղադրյալ Ռ.Սամվելյանին ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրված հանրորեն վտանգավոր արարքը համապատասխանում է ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 396րդ հոդվածի 2րդ մասով նախատեսված

հանցագործության հատկանիշներին: Մասնավորապես` ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի համաձայն՝ «մ. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեոք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը`

պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկեվտվ, կամ ազատազրկմամը՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:

2. Նույն արարքները, որոնք կատարվել են՝

(-.)

2) խոշոր չափերով՝

պատժվում են ազափազրկմամը՝ առավելագույնը երեք փարի ժամկետով (...):

ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝ «մ. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմեվ: (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրատրելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝

պատժվում է վուգանքով՝ առավելագույնը փասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տնողությամի, կամ ազատության սահմանափակմամի` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամը՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամը՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:

2. Սույն հոդվածի Լին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է խոշոր չափերով՝

պատժվում է տուգանքով տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` հարյուրից երկու հարյուր ժամ տնողությամը, կամ ազատության սահմանափակմամը՝ մեկից երեք տարի ժամկեվտվ, կամ

18

կարճաժամկետ ազափազրկմամի՝ մեկից երկու ամիս ժամկերով, կամ ազափազրկմեւմի՝ մեկից երեք փարի ժամկետով (...):

17. Վճռաբեկ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում Վերաքննիչ դատարանի հետնություններին առ այն, որ Ռ.Սամվելյանին մեղսագրվող արարքի համար ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան սահմանում է նան ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժատեսակներ, մասնավորապես տուգանք հանրային աշխատանքներ ազատության

սահմանափակում ն կարճաժամկետ ազատազրկում, հետնաբար, այդ մասով ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի ուժով նույն օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասն ունի հետադարձ ուժ: Ուստի Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Ռ.Սամվելյանին մեղսագրվող արարքը պետք է որակել ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Վերոգրյալի համատեքստում անդրադառնալով մեղադրյալ Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ պատժի նշանակման համաչափության վերաբերյալ` նախկինում արտահայտած դիրքորոշումների լույսի ներքո ուսումնասիրութան ն գնահատման ենթարկելով Ռ.Սամվելյանի կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող տվյալները ն պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները (մեղադրյալը 62 տարեկան է, ամուսնացած է, չի աշխատում, բնութագրվում է դրականորեն», զբաղվում է հողագործությամբ, ՀՀ Արմավիրի մարզի «ՀՈՈՈՈՌՈՈՈԹՈՒՆ բժշկական կենտրոն ՓԲ ընկերության ՀԱՆՆԱ կաբինետում 2011 թվականի փետրվարի 1Լից գտնվում է հաշվառման մեջ", 8 Տե՛ս, տամոնջ տանում Վճռաբեկ դատարանի՝ Գարուշ Մադաթյանի գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, Նարեկ Սարգսյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/071, Արմեն Շահբազյանի գործով 2014 թվականի օգոստոսի 15ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13, Արարատ Ավագյանի ն Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 3 ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13, Գարսնան Ոսկանյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 3Լի թիվ ԵԷԴ/0119/01/13, Գառնիկ Գալարյանի գործով 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵՄԴ/0027/01/14, Էդվարդ Ադամյանի գործով 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵԷԴ/0048/01/14, Սարգիս Խաչատրյանի գործով 2015 թվականի մարտի 27-ի թիվ ՏԴ/0031/01/14, Մարատ Սարգսյանի գործով 2015 թվականի հունիսի 5-ի թիվ ԱՐԴ/0144/01/12, Նարեկ Խաչսարրյանի գործով 2015 թվականի օգոստոսի 28-ի թիվ ԵԿԴ/0191/01/14 ն Ռուզաննա Գնորգյանի գործով 2022 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԱՐԴ/0008/01/20 որոշումները:

5 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթ 189:

5 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթ 92:

19

համաձայն ՀԸ առողջապահության նախարարության «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲ ընկերության կողմից 2021 թվականի մարտի 10-ին տրված 12-21 եզրակացության՝ տառապում է

ԿԻՅԱԹՈԱԹՈԱ ԱԹՈ ԱԿԱ Թ ԱԹՈ ԱԹՈ Թ ՈԱ ԿՈԹ ԱԹՈ ԱԱ ՑՐ Ա ՈԹ ԱԹՈ Ա ՑԱՐ Ա ՈԹ ԱԹՈ ԹՈ ՑՈՐ ԱՐՈ Ո ԱԹ ՑՈ ՑՑ ՑԵՑ ՈՑ Ո՞Ր) ախտորոշմամբ", ունի մի շարք այլ առողջական խնդիրներ` վերջինիս մոտ ախտորոշվել է ՑԱաաա աոա աաաաաաաոաաաոթարորթո,

Ց89ԱԱԱ Աաաա ԱԱ Աաաա աաաաոոոո թթ 202լ թվականի մայիսի 10-ին ենթարկվել է վիրահատության», այնուհետն ախտորոշվել է

Ց8ԱԱ Աաաա ԱԱ Աա ԱՆԱ Աաաա թաթար ո» լ 2022 թվականի հունվարի 10-ին կրկին ենթարկվել է վիրահատության:, ինչպես նան ախտորոշվել է «Պր ՀՅ4, Ժոաո տագա Աաաաոաաո գաթա աաաաաոաոութաոութթ

առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել ն զղջացել է կատարածի համար), ինչպես նան պատասխանատվությունն Օ ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Ռ.Սամվելյյաանհ՝ նկատմաբ պետք, է պատիժ օնշանակե 3ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: Միաժամանակ պետք է արգելել վերջինիս` առանց վերահսկողություն իրականացնող մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:

Վճռաբեկ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում նան Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձնով նշանակված պատժի հետ մեկտեղ հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն ն թմրամոլությունից հարկադիր բուժում նշանակելու վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետնություններին, ն գտնում է, որ Ռ.Սամվելյանի նկատմամբ ազատության սահմանափակման հետ մեկտեղ պետք է նշանակել հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն ն հարկադիր բուժում թմրամոլությունից, որը պետք է կրի արտահիվանդանոցային ս Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 169-171:

ռ Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 2, թերթ 36:

5 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 2, թերթ 63:

Կ Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 2, թերթեր 135-136:

5 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 2, թերթեր 137-138:

20

հոգեբուժական օգնությոն ն սպասարկում իրականացնող հոգեբուժական կազմակերպությունում:

18. Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ստորադաս դատարանները թույլ են տվել նյութական օրենքի՝ ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, ինչպես նան 69-րդ ն 93-րդ հոդվածների ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 387-րդ հոդվածի համաձայն, հիմք է ստորադաս դատարանների դատական ակտերը փոփոխելու համար:

19. Ելնելով վերոգրյալից ն ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162րդ, 163րդ, 17-րդ հոդվածներով, «Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 34-րդ, 264-րդ, 281-րդ, 352-րդ, 359-րդ, 361-րդ, 363-րդ, 385-387-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1 Ռաֆաել Ներսեսի Սամվելյանի վերաբերյալ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի հունվարի 25-ի դատավճիռը ն այն անփոփոխ թողնելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հունիսի 12-ի որոշումը փոփոխել:

2. Ռաֆաել Ներսեսի Սամվելյանի նկատմամբ 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով ն արգելել վերջինիս` առանց վերահսկողություն իրականացնող մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:

3. Պատժի կրման ընթացքում Ռաֆաել Ներսեսի Սամվելյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:

4. Ռաֆաել Ներսեսի Սամվեյանի նկատմամբ 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ ն 115-րդ հոդվածների կիրառմամբ՝

21

նշանակել հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն ն հարկադիր բուժում թմրամոլությունից, որըՑ ։Օ:պետ, է կրի արտահիվանդանոցային հոգեբուժական օգնություն ն սպասարկում իրականացնող հոգեբուժական կազմակերպությունում:

5. Ստորադաս դատարանների դատական ակտերը մնացած մասերով թողնել

անփոփոխ:

Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը:

՞Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ԱԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ