Բախշիյան — ԵԴ/0062/06/22

29 " ԵԴ/0062/06/22

23) 1 212 Ֆ

2774 ԱԱՀ Ա Խչծ

| Մա

ՎՈԽԻԵԼ:. | ՏՀԿ ,

ւ / ԽՋՔ Տ ի Մ ՏՏՅԱ

Ք»

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում

Նախագահող դատավոր՝ Տ.Սիմոնյան

29 սեպտեմբերի 2023 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով մեղադրյալ Բորիս Շրանտի Բախշիյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2022 թվականի մարտի 23-ի որոշման դեմ պաշտպաններ Ա.Սարդարյանի ն Ե.Սարգսյանի վճռաբեկ բողոքները,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. 2022 թվականի հունվարի 25-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական դեպարտամենտում, 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ` ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 340-րդ հոդվածի Լին մասի 1-ին կետի հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 61200322 քրեական գործը:

11. 2022 թվականի հունվարի 3Լին ՀՀ գլխավոր դատախազի կողմից միջնորդություններ են հարուցվել ՀՇ բարձրագույն դատական խորհուրդ՝ ՀՇ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասութան դատարանի դատավոր Բորիս Հրանտի Բախշիյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու, ինչպես նան ազատությունից զրկելու համաձայնություն տալու համար:

12. 2022 թվականի հունվարի 3Լին Բարձրագույն դատական խորհուրդը կայացրել է թիվ ԲԴԽ-ՎԼՈ-Ք-Ժ1 որոշումը՝ իր լիազորությունների իրականացման կապակցությամբ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Բորիս Բախշիյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու համաձայնություն տալու վերաբերյալ:

13. 2022 թվականի հունվարի 3-ին Բարձրագույն դատական խորհուրդը կայացրել է թիվ ԲԴԽ-1ԼԼՈ-Ք-2 որոշումը՝ իր լիազորությունների իրականացման կապակցությամբ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Բորիս քՔԲախշիյանին ազատությունից զրկելու համաձայնություն տալու վերաբերյալ:

2. 2022 թվականի հունվարի 31-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական դեպարտամենտում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 61200522 քրեական գործը:

2.1. 2022 թվականի փետրվարի Լին թիվ 61200322 ն թիվ 61200522 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում՝ որին շնորհվել է 61200322 համարը:

2.2. 2022 թվականի փետրվարի Լին թիվ 61200322 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել Բորիս Բախշիյանին:

Յ

3. 2022 թվականի փետրվարի 1-ին նախաքննության մարմինը կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին միջնորդություն է ներկայացրել Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:

4. Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ` նան Առաջին ատյանի դատարան) 2022 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է ն մեղադրյալ Բ.Բախշիյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը՝ երկու ամիս ժամկետով:

5. ՀԸ վերաքննիչ քրեական դատարանի (այսուհետ` նան Վերաքննիչ դատարան) 2022 թվականի մարտի 23-ի որոշմամբ մեղադրյալ Բ.Բախշիյանի պաշտպաններ Ե.Սարգսյանի ն Ա.Սարդարյանի վերաքննիչ բողոքները մերժվել են, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի` 2022 թվականի փետրվարի 7-ի որոշումը՝ թողնվել օրինական ուժի մեջ:

6. Վերաքննի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ պաշտպաններ

Ա.Սարդարյանը ն Ե.Սարգսյանը բերել են վճռաբեկ բողոքներ, որոնք Վճռաբեկ դատարանի՝ 2022 թվականի մայիսի 27ի որոշմամբ ընդունվել են վարույթ: Վճռաբեկ դատարանի՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 14-ի որոշմամբ սահմանվել է վճռաբեկ բողոքների քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքները քննվում են հետնյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

7. Պաշտպան Ա.Սարդարյանը գտել է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու որոշումը կայացվել է հիմնավոր կասկածի ն կալանավորման հիմքերի բացակայության պայմաններում:

7.1. Ըստ պաշտպանի՝ Վերաքննիչ դատարանի որոշումն անհիմն է հետնյալ պատճառներով՝

' Շամաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի անցումային դրույթները կարգավորող՝ Բոր կորվածի 8-րդ մասի, սույն բողոքները քննվում են մինչն 2022 թվականի հուլիսի 1-ը գործող

4

- Վերաքննիչ դատարանի դատողություններն առ այն, որ դատարան մուտք եղած գործերի բաշխման՝ մակագրման, գործընթացի խախտման վերաբերյալ որնէ փաստական տվյալ չի ներկայացվել ն դատարանի նախագահի կողմից գործերի ձեռագիր մակագրման գործընթացն օրինական է, պաշտպանական կողմի գնահատմամբ չեն համապատասխանում ՄԻԵԿ-ի 6րդ հոդվածի Լին մասի պահանջներին: Գործերի բաշխման գործընթացում սուբյեկտիվ միջամտության առկայությունը առավել նս նման գործով, երբ ակնհայտ է դատավոր Բ.Բախշիյանի նկատմամբ ճնշում գործադրելու, նրա օրինական գործունեությունն արհեստականորեն որպես հանցավոր որակելու ն դատավորին պատժելու միտումը, չի կարող գնահատվել որպես օրենքի հիման վրա ստեղծված անաչառ դատավորի կողմից քննված, երբ դատավորի ընտրությունն իրականացվել է դատարանի նախագահի կողմից: Այդ հանգամանքները առնվազն ողջամիտ կասկած են հարուցում:

- Տվյալ գործով, ի թիվս այլ պայմանների, կարնոր է, որ օրենքով սահմանված կարգով հաղթահարված լինեն դատավորի անձեռնմխելիության երաշխիքները, ինչը, սակայն, առերնույթ տեղի չի ունեցել:

- ԲԲախշիյանին առաջադրված մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված որակյալ հատկանիշը՝ ծանր հետնանքը, առերնույթ բացակայում է:

7.2. Բողոքաբերը նշել է նան, որ Բ.Բախշիյանին կալանավորելու պայմանը՝ հիմնավոր կասկածն առ այն, որ նա կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 348-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն, ընդհանրապես բացակայում է:

73. Բողոքաբերը համոզմունք է հայտնել, որ սույն գործով ստորադաս դատարանների դատական ակտերը` կալանավորման հիմքերի մասով նույնպես հակասում են միջազգային ն ներպետական օրենսդրությանը, ՄԻԵԴի ն ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներին ն իրենցից ներկայացնում են անձի ազատության հիմնարար իրավունքի ապօրինի սահմանափակում: Այսպես, Առաջին ատյանի դատարանի ն Վերաքննիչ դատարանի որոշումների մեջ որպես կալանավորման հիմք նշված է միայն գործի քննությանը խոչընդոտելը: Սակայն վերոնշյալ դատողությունները կրում են վերացական, զուտ ձնական բնույթ ն

5

հիմնված չեն միջնորդությանը կից ներկայացված ապացույցների վրա: Բ.Բախշիյանի կողմից քննությանը խոչընդոտելու վտանգի առկայության վերաբերյալ պնդումն Առաջին ատյանի դատարանը ն Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորել են այն հանգամանքով, որ Բ.Բախշիյանը զբաղեցրել է քննիչի, դատախազի, ապա դատավորի պաշտոն ն ունի համապատասխան լծակներ՝ գործով անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով գործի քննությանը խոչընդոտելու համար: Մինչդեռ Առաջին ատյանի դատարանի ն Վերաքննիչ դատարանի այս եզրահանգումները կրում են վերացական բնույթ, ընդամենը ենթադրություններ են ն չեն բխում գործի նյութերից: Ընդհակառակը, Բ.Բախշիյանը համապատասխան դիմում է ներկայացրել վարույթն իրականացնող մարմնին՝ պատրաստակամություն հայտնելով կազմակերպել իր աշխատակիցների ն իր հարազատների հարցաքննության ներկայանալը:

7.4. Պաշտպանը գտել է, որ Բ.Բախշիյանի կողմից իրավական համակարգում պաշտոններ զբաղեցնելը պետք է մեկնաբանվի ոչ թե որպես քննությանը խոչընդոտելու հիմք, այ հակառակը, նա երկար տարիներ իրավական համակարգում աշխատելով` առերնույթ հարգալից վերաբերմունք կցուցաբերի իրականացվող քննությանը ն զերծ կմնա ցանկացած քայլից, որը կարող է մեկնաբանվել որպես ազդեցություն:

75. Պաշտպանն ընդգծել է, որ դատավոր Բ.Բախշիյանի նկատմամբ իրականացվող գործընթացն իր գնահատմամբ իրականում քողարկված հետապնդում է, որի նպատակն է ճնշե դատավորի անկախությունը: Այդ գործընթացն առերնույթ հակասում է Մարդու իրավունքների ն հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ, 6-րդ, 7-րդ, 8-րդ հոդվածներով ամրագրված իրավունքներին:

7.6. Վերոգրյալի հիման վրա, պաշտպան Ա.Սարդարյանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի ն Վերաքննիչ դատարանի որոշումները՝ մերժելով վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը ն ազատ արձակելով Բ.Բախշիյանին:

8. Պաշտպան Երեմ Սարգսյանը գտել է, որ Վերաքննիչ դատարանի որոշումն անհիմն է ն անօրինական, բացակայում են ոչ միայն կալանավորման հիմքերը, այլ

6

անգամ հիմնավոր կասկածը:

8.1. Պաշտպան Ե.Սարգսյանը, մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 303-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, նշել է, որ օրենքն ուղիղ նախատեսում է, որ առանց հարգելի պատճառի ամբաստանյալի չներկայանալու դեպքում նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել խափանման միջոց կամ այն փոխարինվել ավելի ծանրով, ինչն էլ դատավոր Բ.Բախշիյանը կատարել է: Այլ հարց է, որ կարող են լինել անձինք, որոնք կարծում են, որ դատավոր Բ.Բախշիյանը գուցե պետք է անմիջապես չփոխեր Նվեր Մկրտչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը ն չկալանավորեր նրան, սակայն դրանք ընդամենը կարծիքներ են, որոնք որնէ պարագայում չեն կարող նշանակել, որ` Նվեր Մկրտչյանի կալանավորումն ապօրինի է, առավել նս՝ ակնհայտ ապօրինի:

8.2. Պաշտպան Ե.Սարգսյանը նշել է, որ մեղադրանքի կողմն

արհեստականորեն ծանրացրել է Բ.Բախշիյանին մեղսագրվող արարքը, դրանում նշելով, թե իբրն Նվեր Մկրտչյանի ակնհայտ ապօրինի կալանավորումն անզգուշությամբ առաջացրել է ծանր հետնանքներ, այն է՝ նա 14 օր ապօրինի գտնվել է անազատության մեջ, որի ընթացքում առերնույթ կազմակերպված խմբի կողմից վերջինիս հարկադրվել է հրաժարվել գործով ցուցմունք տալուց: Մինչդեռ, Նվեր Մկրտչյանը ոչ թե 14, այլ 13 օր է մնացել կալանքի տակ: Եվ բացի այդ, ակնհայտ է, որ անզգուշութամբ ծանը վնաս պատճառվելու վերաբերյալ մեղադրանքի կողմի որակումը չի համապատասխանում դատարան ներկայացված նյութերին, ինչպես նան Բ.Բախշիյանին վերագրվող արարքի փաստական կողմն առերնույթ վկայում է արարքին տրված իրավական որակման համեմատությամբ իր բնույթով առավել նվազ ծանրության ենթադրյալ հանցագործության կատարման՝ ՀԸ քրեական օրենսգրքի 348րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության մասին, որն իր բնույթով միջին ծանրության հանցագործություն է ն այդ դեպքում մեղադրանքի կողմը չէր կարող Բ.Բախշիյանին կալանավորելու վերաբերյալ միջնորդություն ներկայացնել դատարան:

8.3. Պաշտպանը նշել է, որ 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4/78րդ հոդվածով, անձին ապօրինի կալանավորելու հանցագործության որակյալ հատկանիշները հստակ սահմանված են, դրանք են՝

7

անզգուշությամբ ինքնասպանության հանգեցնելը, անզգուշությամբ հոգեկան խանգարման հանգեցնելը կամ անզգուշությամբ առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս պատճառելը: Իսկ սույն դեպքում որպես անզգուշությամբ առաջացած ծանր հետնանքներ որակված 14 օր կալանքի տակ գտնվելը կամ ցուցմունք տալուց հրաժարվելուն հարկադրելը չեն հանդիսանում որպես արարքը որակյալ դարձնող հանգամանքներ:

8.4. Պաշտպան Ե.Սարգսյանը համոզմունք է հայտնել, որ դատավոր լինելը ն երկար տարիներ իրավապահ մարմիններում աշխատելը, հեղինակություն ունենալն առաջին հերթին խոսում են այն մասին, որ ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալը չի դրսնորի ոչ պատշաճ վարագիծ: Ավելին, խնամքին երեք մանկահասկ երեխաներ ն մշտական բնակության վայր ունենալը, նախկինում դատապարտված չլինելը նս վկայում են այն մասին, որ նրա նկատմամբ կարող էր կիրառվել անազատության մեջ գտնվելու հետ չկապված այլ խափանման միջոց, սակայն դատարանն անտեսել է այս էական հանգամանքները:

8.5. Վերոգրյալի հիման վրա, պաշտպան Ե.Սարգսյանը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի ն Վերաքննիչ դատարանի որոշումները, մերժել քննիչի միջնորդությունը ն վերացնել Բ.Բախշիյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը:

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

9. Բորիս Բախշիյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 3-րդ մասով որպես մեղադրյալ է ներգրավվել այն բանի համար, որ «/Ն)ա, հանդիսանալով ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր ն իր վարույթում քննվող թիվ ՍԴ3/0087/01721 քրեական գործով իրականացնելով արդարադատություն ն որպես դատավոր այլ լիազորություններ, ակնհայտ ապօրինի կալանավորել է նույն գործով ամրատրանյալ Նվեր Համբարձումի Մկրտչյանին, ինչն անզգուշությամբ առաջացրել է ծանր հետնանքներ:

8

Այսպես.

ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական դեպարտամենտում: քննված թիվ 58225921 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի՝ Արմեն Ռոբերտի Անդրեասյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Էին կետով, 3Յ(2րդ հոդվածի 3րդ մասի Լին կերով, Մանվել Վրեժիկի Փարամազյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կերով, 31-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 2-րդ կետով, 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին կետով՝ երկու դրվագ, 314-րդ հողվածի Լին մասով՝ չորս դրվագ, Նվեր Համբարձումի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կերով, 36-3ԼԼրդ հոդվածի 4-րդ մասի 2րդ կետով, Վազգեն Ռուշանի Ազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-31էրդ հողվածի 4-րդ մասի 2րդ կետով, Զոհրապ Տիգրանի Առաքելյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314րդ հոդվածի Լին մասով` երկու դրվագ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38179րդ հոդվածի 2րդ մասի Լին կետով երկու դրվագ, Արամ. Ռոբերտի Գասպարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-149-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ ն 5-րդ կերերով, 38-308-րդ հոդվածի Լին մասով ն 144-րդ հոդվածով` երկու դրվագ ն Հայն Մերուժանի Եղիազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի Լին մասով, 2021թ. հոկտեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ ՍԴ3/0087/01/21 համարով ընդունվել է ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Բորիս Հրանտի Բախշիյանի վարույթ, վերջինիս 2021թ. նոյեմբերի 5-ի որոշմամբ նշանակվել է դավփական քննության, իսկ 2021թ. դեկտեմբերի 3-ին նշանակվել է հերթական դավպաւկան նիատ:

2021թ. դեկտեմբերի 3-ին թիվ ՍԴ3/0087/01/21 քրեական գործով տեղի ունեցած դատական նիստում պարզելով, որ ամբաստանյալներ Հայկ Եղիազարյանը, Նվեր Մկրտչյանը, ինչպես նան պաշտպաններ Արմեն Մելքոնյանը, Էդգար Արամյանը ն Յուրա Ավայանը դաղմաւկան նիստին չեն ներկայացել, Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Բորիս Բախշիյանը, ամբաստանյալ Հայկ Եղիազարյանի բացակայությունը համարել է հարգելի, այլ գործով դատավարական գործողության մասնակցելու պափճառարաւնությամը դատական նիատին չներկայացած պաշտպան Յուրա Ավայանի րացակայության հարգելիության ն նրա նկատմամբ դատական սանկցիա կիրառելու հարցի

9

քննարկում, հետաձգել է մինչն հաջորդ դատական նիսփր՝ վերջինիս մասնակցությամի քննարկելու համար, իսկ պաշտպաններ Արմեն Մելքոնյանի ն Էդգար Արամյանի բացակայության հարգելիությունը նույն, ծաւվալով չի քննարկել: Այնուհետն, դատական քննության պարտադիր մասնակիցների բացակայության, հեփտնաար դատական ՕՉՕՋնիարը շարունակելու անհնարինության ն անթույլամտելիության պայմաններում, դատավոր Բորիս Բախշիյանն իր նախաձեռնությամիը քննարկմեաւն առարկա է դարձրել միայն մեկ դատական նիստից բացակայած ամիաարանյալ Նվեր Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին արորագրությունը փոփոխելու ն որպես խափանման միջոց կալանավորումը կիրառելու հարցը, ն քննարկմամբ պարզել, որ րար պաշտպանի կողմից ներկայացված դիմումի` Նվեր Մկրտչյանի բացակայությունը պայմանավորված է պաշտպանի րացակայության պայմաններում դատական նիստին չմասնակցելու, նայնն է թե իր պաշտպանությունը, րացառապես պաշտպանի միջոցով իրականացնելու, դատական վարույթին առանց պաշտպանի չմասնակցելու ցաւնկությամբ ն լսել կողմերի դիրքորոշումներն այն մասին, որ Նվեր Մկրտչյանին կալանավորելու հիմքեր չկան, աոկա են վերջինիս կողմից դատաւկան նիստերին ներկայանալն ապահովելու այլընտրանքային նվազ խիստ հարկադրանքի միջոցներ, այդ թվում՝ վերջինիս բերման ենթարկելը ն բացի այդ, Նվեր Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փովտխլու հարցը նրա ն նրա պաշտպանի բացակայությամբ քննարկկրը խախտում է արդար դատաքննության իրավունքը, վարույթի մրցակցությունը, դրանում զենքերի հավասարությունը, ամիաստանյալի` լսվելու, իրեն ազավությունից զրկելու հարցի վերաբերյալ դիրքորոշում արտահայտելու իրավունքը:

Այնուհետն, դատավոր Բորիս Բախշիյանը Նվեր Մկրտչյանի նկատմամը ընտրված խափանման միջոցի հարցը քննարկելիս նշված ակզբունքները ն ամբաարանյալի՝ լսված լինելու ն դիրքորոշում ներկայացնելու իրավունքն ապահովելու ակնհայտ ն իրական հնարավորության, դատական նիարից Նվեր Մկրտչյանի բացակայություն, դատական վարույթին առանց պաշտպանի չմասնակցելու նրսւ ցանկությամբ պայմանավորված լինելու պայմաններում, նույն դատական նիստից բացակայող դատական քննության այլ պարտադիր

10

մասնակիցների րացակայության անհարգելիությունը չքննարկելով կամ դրա քննարկումն ու նրանց նկատմամը ավելի մեղմ միջոցի՝ դատական սանկցիայի կիրառման հարցի քննարկումը հետաձգելով նրանց ներկայությամի քննարկելու համար, ինչպես նան իր վարույթում քննված այլ՝ թիվ ՍԴ3/0014/01/20 քրեական գործով երբեք դատական նիստին չներկայացած ն ընտրված խափանման միջոցի պայմաններում հակաիրավական վարքագիծ դրսնորած ամբաստանյալին դատական նիարին ներկայացնելու համար պաշվտնական ծանուցումից րացի այլ միջոցներ գործադրելուց ն դրանք արդյունք չտալուց հերո նրա նկատմամիը որսլես խափանման միջոց չհեռանալու մասին սվտրագրություն, կիրառած լինելով, այսինքն` գիտակցելով, որ տվյալ դեպքում կալանավորումի դատական նիստերին Նվեր Մկրտչյանի ներկայությունն ապահովելու վերջին՝ ծայրահեղ միջոց չի հանդիսանում, հետնարար, վերջինիս կալանաւվորելու հիմքերը բացակայում են, խախտելով ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ, Մարդու իրավունքների ն հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին կոնվենցիայի 5-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 1Թ57րդ հոդվածների, Եվրոպայի խորհրդի Նախարարների կոմիտեի թիվ Խ(80)1 հանձնարարականի 9-րդ կետի, թիվ (2006) 13 հանձնարարականի Հ4րդ ն 7-րդ կետերի, ԵԽԽՎ թիվ 2077 (2015) բանաձնի Լին կետի, «Ազատությունից զրկելու հեվ չկապված միջոցների վերաբերյալ» ՄԱԿ-ի նվազագույն ստանդարտ կանոնների («Տոկիոյի կանոններ») 6.Էրդ կետի, ինչպես նան ՀՀ սահմանադրական դատարանի ՍԴՈ», ՍԴՈՑՅՀ, ՍԴՌԼ

որոշումներում, Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանի` Գարսիա Ալվան ինդդեմ Գերմանիայի, Լեյտփցովն ընդդեմ Գերմանիայի, Օջալանն ընդդեմ Թուրքիայի գործերով վճիոներում ն Արամ ձուղուրյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲՎԱԶ/Ս7 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից բխող պահանջները ն բացահայվ: խախվելով ամբասվանյալի լսված լինելու իրավունքը, ակնհայտ ապօրինի որոշում է կայացրել Նվեր Համբարձումի Մկրտչյանի նկատմամի ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին արորագրությունը փոփոխելու ն կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, ինչի հետնանքով վերջինս 14 օր ապօրինի գտնվել է

1

անազավության մեջ, որի ընթացքում առերնույթ կազմակերպված խմբի կողմից վերջինիս հարկադրվել է հրաժարվել գործով ցուցմունք վալուց»-:

91. ՆԿալանավորում,`՝ Օ: որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին նախաքննության մարմնի միջնորդության համաձայն` «(..,) Քենությամբ ձեռք բերված բավարար փաւավպտաւկան տվյալների հիման վրա առկա է հիմնավոր կասկած, որ ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Բորիս Հրանտի Բախշիյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 3րդ մասով նախավպտեսված՝ չթույլատրված արարք, այն է՝ ապօրինի կալանավորելը, որն անզգուշությամբ առաջացրել է ծանր հետնանքներ ն առկա են վերջինիս ազատությունից զիկելու՝ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքեր:

Այսպես.

(-)

2021թ. դեկտեմբերի 17-ի (.) դատական նիարում մեղադրողի կողմից մեղադրական եզրակացությունը հրապարակվելուց հեփտ դատարանը որոշել է ապացույցների հետազոտման հաջորդականությունը՝ սահմանելով որ ամբաատանյալների հարցաքննությունւ, պետք է կատարվի մյուս բոլոր ապացույցները հետազոտելուց հետո: Սակայն, ամրբաատրանալ Մանվել Փարամազյանի նկավտմամը որպես խափանմաւն միջոց կիրառված կալանավորումը փոփոխելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությունը քննարկելիս, քննարկման առարկա է դարձրել ապացույցների հաջորդականություն, փոփոխելու ն ամբաստանյալ Նվեր Մկրտչյանին հարցաքննելու հարցը, որին մեղադրողը ն Նվեր Մկրտչյանի պաշվայանն առարկել են, իսկ Նվեր Մկրտչյանը հայտնել է, որ դրա դեմ չի առարկում ն պատրասատ է ցուցմունք տալ: Պաշտպանի դիրքորոշումը հստակեցնելու համար դափական նիստն ըրնդմիջվեուց հետո կողմերի դիրքորոշումները մնացել են նույնը ն դատարանը հետաճգելով միջնորդության քննարկումի, անցել է Նվեր Մկրտչյանի հարցաքննությանը: Նվեր Մկրտչյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալուց ն հարցերին պատասխանելուց, պատասխանել է միայն մեկ հարցի` նշելով, որ իր նկատմամի ազդեցություն չի գործադրվել ն չի շ Տե՛ս նյութեր, հատոր 3, թերթեր 1-4:

12

գործադրվի: Հարցաքննությունից հետո Նվեր Մկրտչյանը միացել է Մանվել Փարամազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոփոխելու վերաբերյալ միջնորդությանը:

Վերոգրյալ փաստերի համակցությունը կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերի ն դրա կիրառման դատավարական կարգի բաղադրիչը հանդիսացող դատավարական երաշխիքների վերաբերյալ

իրավակարգավորումների համատեքարում վկայում են, որ դատավոր Բորիս Բախշիյանը, դատական նեիարին Նվեր Մկրտչյանից բացի, նան Հայկ Եղիազարյանի, Նվեր ՆՄկրվչյանի պաշտպան Յուրա Ավայանն ն Հայկ Եղիազարյանի պաշտպաններ Արմեն Մելքոնյանն ն Էդգար Արամյանի բացակայության, հերնարալր, դատական նիստը շարունակելու անհնարինության ն անթույլատրելիության, Նվեր Մկրտչյանի բացակայությունը վերջինիս պաշտպանի բացակայությամբ պայմանավորված լինելու ն առանց վերջինիս դատական նիստին մասնակցել չցանկանալու, նույնն է, թե՝ վարույթին առանց պաշտպանի մասնակցելու ցանկության բացակայությամբ պայմանավորված լինելու մասին փաստական տվյալներ ունենալու պայմաններում իր 9: նախաձեռնությամը քննարկման առարկա դարձնելով ամբատարանյալ Նվեր Մկրտչյանի նկատմամը ընտրված խափանման միջոցը վտվտխելու հարցր, ն լսելով կողմերի դիրքորոշումն այն մասին, որ նրա նկատմամբ ընփրված խափանման միջոցը փոփոխելու հարցի քննարկումը առանց նրա բացակայության պատճառները վերջնական պարզելու անթույլատրելի է, խախտում է պաշտպանության իրավունքը, ամենախիստ խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը րացակայում են են նախքան այդ անհրաժեշտ է գործադրել դատավարական հարկադրանքի ավելի մեղմ միջոց, որոշում է կայացրել վերջինիս նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոփոխելու ն կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին: Դատարանը նման որոշում է կայացրել անտեսելով, որ ամիաարանյալ Նվեր Մկրտչյանի կողմից դատական նիստին ներկայանալու պարտականությունը չկատարելը, ըստ վերջինիս պաշտպանի դիմումի, պայմանավորված է առանց պաշտպանի դատական վարույթին մասնակցել չցանկանալու հանգամանքով, ուղղակիորեն ոտնահարելով ամբաստանյալի՝ դափարանի աոռջն կանգնելու ն

13

լսվելու իրավունքը ն դավտաւկան ակտում իրականությանն ուղղակիորեն հակասող տվյալներ մտցնելով այն մասին, թե իրր Նվեր Մկրտչյանի բացակայությունն է պաշտպանների կողմից ներկայացված միջնորդությունները չքննարկելու պատճառ դարձե այն դեպքում, երբ դատական նիստից բացակայել են նան

դատավարության այլ լթ9մասնակիցներ, առանց որոնց դավփական նիստր շարունակվել չէր կարող: Դատավոր Բորիս Բախշիյանի կողմից ամբաարանյալ Նվեր Մկրտչյանին ակնհայտ ապօրինի կալանավորելու մասին են վկայում ոչ միայն այն հանգամանքը, որ դատավարություն մասնակիցների կողմից վերջինիս համար ակնհայվ է դարձվել կալանավորման հիմքերի բացակայությունը, տվյալ դեպքում կալանավորում, որպես վերջին՝ ծայրահեղ միջոց չհանդիսանալու հանգամանքն ու նախքան այդ ավելի մեղմ հարկադրանքի միջոց կիրառելու հնարավորությունն ու անհրաժեշտությունը, այլ նան այն, որ վերջինս դատական նիստին պաշտպան Յուրա Ավայանի րացակայությունը, դրա պատճառների համատեքատում համարելով անհարգելի, վերջինիս նկատմամբ դավական սանկցիա կիրառելու հարցի քննարկումը հետաձգել է՝ այն վերջինիս ներկայությամբ քննարկելու ն բացակայության պատճառների մասին պարզաբանում արանալու համար, իսկ պաշտպաններ Արմեն Մելքոնյանի ն Էդգար Արամյանի րացակայություն արձանագրելուց հետո դրա պատճառները, դատական սանկցիա կիրառելու անհրաժեշվատւթյան հարցն առհասարակ չի քննարկել ն միայն Նվեր Մկրտչյանին կալանավորելուց հերո արձանագրելով, որ Արմեն Մելքոնյանը ներկայացել է, պարզունակ հարցմամի ճշտել է բացակայության պատճառն ու բավարարվել դրանով:

Ավելի պարզ դատավոր Բորիս Բախշիյանը, դատական նիարին

ներկայանալու պարպտաւկանություն, չկատարելու պատճառով առանց այլ միջոցների կիրառման կալանավորել է Նվեր Մկրտչյանին այն դեպքու, երբ դատական նիստին չներկայացած այլ անձանց բացակայության ն նրանց նկատմամբ դատական սանկցիա, կիրառելու հարցն ընդհանրապես չի քննարկել, իսկ Յուրա Ավայանի նկատմամի որպես հարկադրանք անհամեմամելիորեն ավելի մեղմ միջոցի՝ սանկցիայի կիրառման համար անհրաժեշտ է համարել վերջինից պարզաբանումներ ն ապացույցներ սվփանալը ն նույն սանկցիան չի կիրառել նան

14

հաջորդ դատական նիարում այն դեպքում, երբ վերջինս որեէ ապացույց չի ներկայացրել:

Դատավոր Բորիս Բախշիյանը Նվեր Մկրտչյանին կալանավորելիս վերջինիս լսվելու իրավունքը բացահայտ կերպով խախտել է ոչ միայն հենց այդ պահին՝ կալանավորելու մասին որոշումը կայացնելով վերջինիս րացակայությաւմի ն առանց այդ կապակցությամը երա ն նրա պաշտպանի փաստարկները լսելու, այլն նրանով, որ վերջինս իր րացակայությամը նման որոշում կայացվելուց հետո 14 օր գտնվելով անազատության մեջ, անհապաղ չի կանգնել դատարանի աոջն այն դեպքում, երը դատական իրավունքը պարվաւվորեցնում է ապահովել ազատությունից զրկված ն դափարանի տրամադրության տակ գտնվող անձի անհապաղ` առավելագույնը 72 ժամվա ընթացքում դատաւրանի աոռջն կանգնելու իրավունքը:

Նվեր Մկրտչյանի կալանավորման ապօրինություն, ակնհայտ է ոչ միայն երան կալանավորելու, այլ նան այն վերացնելու մասին դատավոր Բորիս Բախշիյանի որոշումից: Բանն այն է, որ 2021 թվականի դեկտեմբերի 1-ին կայացված նեիատում Նվեր Մկրտչյանի նկատմամի ընտրված խափաւնման միջոց կալանավորումը վերացվել է այն պայմաններում, երբ վերջինս պնդել է, որ իր բացակայություսւ, պայմանավորված է եղե առանց պաշտպանի դատական նիստին ներկայանալու ցանկության բացակայությամբ ն առողջական վիճակով, որի վերաբերյալ որնէ փատրաթուլթ դատարանը չի էլ պահանջել: Այսինքն՝ բացարձակապես միննույն փաստական տվյալների պայմաններում դատարանը 14 օր անց Նվեր Մկրտչյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումը կիրառելը համարել է ոչ անհրաժեշտ:

Ավելին, Նվեր Մկրտչյանին ակնհայտ ապօրինի կալանավորելու մասին է վկայում նան դատավոր Բորիս Բախշիյանի որպես դատավոր գործունեության պրակտիկան, որը թույլ է տալիս պնդել, որ նա, ամբաարանյալի բացակայության շատ ավելի ակնհայտ անթույլատրելիության ն ոչ պավշաճ վարքագիծ դրսնորելու մասին ուղղակիորեն վկայող փաարական տվյալների պայմաններում ամենախիստ խափանման միջոցը՝ կալանավորումը չի կիրառել:

(-)

15

(Դատավոր Բորիս Բախշիյանը մի դեպքում երբեք դատարան չներկայացած ն զորացրվելու մասին դատարանին չհայտնած ամբաստանյալի նկատմամի որպես խափանման միջոց է կիրառել չհեռանալու մասին արորագրությունն ու նրան բերման ենթարկելու մասին որոշում կայացրել այն դեպքում, երը դափարանը նան հեռախոսազանգեր ունենալու միջոցով անհաջողության մատնված ջանքեր է գործադրել ամիաարանյալի ներկայությունն ապահովելու ուղղությամի ն քրեական գործում առկա է ամբաստանյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու անհնարինության, հետնարար խի ակզբանե ըրատրված խափանման միջոցը փոփոխելու ե ավելի պիտանի խափաւնման միջոց կիրառելու անհրաժեշտություն մասին նրա նկատմամբ հսկողություն իրականացնող մարմնի դիմումը, մյուս դեպքում` Նվեր Մնրտչյանի ենկատմամի որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին արորագրություն, փոփոխելու ն կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշում է կայացրել վերջինիս կողմից գործով առաջին դատական նիստին չներկայանալուց հետո՝ առանց վերջինիս բերման ենթարկելու մասին որոշում կայացնելու կամ այլ` կալանավորումից ավելի նվազ խիատ միջոց ձեռնարկելու այն դեպքում, երբ դատավարության բոլոր մասնակիցներն են արձանագրել Նվեր Մկրտչյանի իրավունքների խախտման փաստը, իսկ Նվեր Մկրտչյանի րացակայությունը պայմանավորված է եղել առանց իր պաշտպանի դավտաւկան նիատին մասնակցել չցանկանալու հանգամանքով ն բացի այդ, դատական նիատը նան այլ մասնակիցների բացակայության պատճառով անհնար էր:

Նշված հանգամանքները վկայում են, որ Նվեր Մկրտչյանին կալանավորելու անօրինականությունը՝ նրան կալանավորելու հիմքերի բացակայությունը ն դրա դատավարական կարգի խախտումը դավաւվոր Բորիս Բախշիյանի համար եղել են ակնհայտ ն վերջինս նշված արարքն առերնութ կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ: Ապօրինի կալանավորվելու արդյունքում Նվեր Մկրտչյանը 14 օր գտնվել է ապօրինի անազատության մեջ, որի ընթացքում նրա նկատմամբ առերնույթ կատարվել Լ ծանր հանցագործություն, այն է` կազմակերպված խմիի կողմից վերջինիս հարկադրվել է քրեական գործով ցուցմունք փալուց խուսափել:

16

Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված փատրական վվյալներն առերնույթ վկայում են, որ ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Բորիս Հրանտի Բախշիյանը իր վարույթում: քննվող թիվ ՍԴ3/0087/01/21 քրեական գործով ամբաստանյալ Նվեր Համբարձումի Մկրտչյանի կողմից իր պաշտպանությունը բացառապես պաշտպանի միջոցով իրականացնելու ն առանց իր պաշտպանի ներկայության դատական վարույթին մասնակցել չցանկանալու պատճառաբանությաւմը միայն մեկ դատական նիարից բացակայելու պայմաններում, ընդամենը ամբասվտանյալի բացակայությունը ն նրա կողմից դատավարաւկաւն պարտականություն 6 չկատարելու փաստն արձանագրելով, միաժամանակ դատական նեիարից դատարանի գնահավմամը անհարգելի պատճառարբանությաւմը կամ ակնհայտորեն առանց

պատճառաբանության րացակայող դավաւվարության այլ|ր մասնակիցների նկատմամբ հարկադրանքի միջոց կիրառելու հարցի քննարկումը հետաձգելով երանց ներկայությամբ քննարկելու համար կամ ընդհանրապես չքննարկելով, կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերի իր համար ակնհայտ րացակայությամբ ն կոպտորեն ու ակնհայտ խախտելով անձի ազավտության իրավունքի սաւհմանափակման հարցը քննարկելիս մրցակցությունն ու կողմերի հավասարությունը, ոնահարելով ամիաստանյալի՝ դատարանի աոջն կանգնելու ն լսվելու իր ազավաության իրավունքը սահմանափակելու հարցի կապակցությամբ դիրքորոշում արտահայտելու իրավունքը, ակնհայտ ապօրինի կալանավորել է ամբաստանյալ Նվեր Համբարձումի Մկրտչյանին, ինչի հետնանքով վերջինս 14 օր ապօրինի գտնվե է անազավտաւթյան մեջ, որի ընթացքում առերնույթ կազմակերպված խմբի կողմից վերջինիս հարկադրվել է հրաժարվել գործով ցուցմունք տալուց:

Հեփնաբար, Բորիս Հրանտի Բախշիյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու պայման հանդիսացող՝ հանցանք կատարելու հիմնավոր կասկածն առկա է:

Կատարված նախաքննությամի պարզվել է նան, որ 2021 թվականի

դեկտեմբերի ին Նվե 6 Մկրտչյանն տեղափոխ է 60«Գորի»

քրեակատարողական հիմնարկ, որից հետո 2021թ. դեկտեմբերի 5-ին՝ ժամի 2158

17

րոպեին, նույն հիմնարկի կալանավոր Հրաչյա, Կարենի Բադալյանը զանգահարել է նույն քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ Դավիթ Մհերի Անանյաւնին, հայտնել, որ ՔԿՀ կարանտինային բաժանմունք է տեղափոխվել մի անձ, որից հերո զիույց է ծավալվել այդ անձի «բարոյազուրկ» վարքազծի՝ գործով ցուցմունք տալու մասին: Հրաչյա Բադալյանի ն Դավիթ Անանյանի հեռախոսազրույցից, մասնավորապես դրանում քրեակատարողական հիմնարկ տեղափոխված անձի ցուցմունքի խիար համառով ներկայացումից ակնհայտորեն պարզ է, որ խոսքը վերաբերում է Նվեր Մկրտչյանին: Խոսակցության ընթացքում Հրաչյա Բադալյանը Դավիթ Անանյանին հայտնել է, որ այդ մասին տեղեկացնում է, որպեսզի վերջինս ասի թն ինչ արվի: Խոսակցությունն ավարտվում է, երբ Դավիթ Անանյանը նշում է, որ հեռախոսով խոսել պետք չէ: Այնուհետն, 2021թ. դեկտեմբերի 1-ին՝ ժամը 18:26-ին դատապարտյալ Դավիթ Անանյանին է զանգահարել «Գորիս» ՔԿՀ 8րդ խցի կալանավոր Կարեն Ներսիսյանը ն հայտնել, որ 4 օր կարանտինում գվեվելուց հետո իրենց խուց են տեղափոխել քաջարանցի Նվերին, որից հեփտ Դավիթ Անանյանը հայտնել է, որ վերջինս քաղաքապետերի գործով է ն հարցրել, թն Կարեն Ներսիսյանից րացի ովքեր են գտնվում նույն խցում: Պարզելով, որ թիվ Ց խցում է գտնվում նան Սուրո անունով անձը` Սուրիկ Գագիկի Գնորգյանը, Դավիթ Անանյանը Կարեն Ներսիսյանից պահանջել է հեռախոսը փոխանցել նրան ն վերջինիս հետ այլ բնույթի խոսակցությունից հերո հայտնել, որ նրանց մուր մարդ են վմալափոխել ն պահանջել ոչինչ չձեռնարկել` մինչն ինքը չասի, թե ինչ ն ինչպես պետք է անել:

Բացի այդ, «րավարան էյ էմ» փաարաբանական գրասենյակի փաւապտալրեուն Ներսես Խաչատրյանը նյութերի նախապատրաստման ընթացքում

բացատրություն, իսկ հարուցված գործով որպես վկա ցուցմունք է վփվել այն մասին, որ Նվեր Մկրտչյանն իր պաշտպան Յուրա Ավայանի հե ծանոթացել ն վերջինիս օգնությանն է դիմել իր միջոցով: Հիշում է, որ Յուրա Ավայանի կողմից նրա պաշտպանություն ատանձնելոց հետո՝ 2021թ. նոյեմբերի վերջին կամ դեկտեմբերի ակզբին Երեան քաղաքի Բյուզանդի 1 շենք 49 տարածք հասցնում գտնվող իրենց գրասենյակ է գնացել Նվեր Մկրտչյանը, խուճապահար մոտեցել իրեն ն ասել, որ ինքը Յուրայի հեր խոսի, որպեսզի վերջինս դազաւկան նիստում

18

հայտարարի, որ քրեական գործով հանցագործության մասին հաղորդումն ինքը՝ Նվերը, չի գրել: Իր հարցին, թն ինչու է նման բան խնդրու, Նվեր Մկրտչյանը պատասխանկլ է, որ Քաջարան քաղաքում խոսակցություններ են շրջանառվում, որ Մանվել Փարամազյանն իր պատճառով է կալանավորվել: Ինքը պարզաբանել է, որ եթնե հանցագործության մասին հաղորդումն ինքն է արորագրել, ապա Յուրան նման րան չի կարող հայտարարել, որից հետո Նվեր Մկրփչյանը հայտնել է, որ իրեն «քսիվներ» են հասնում սպառնալով իրեն ն իր ընրանիքի անդամներին, ուստի վախենում է ն այդ պատճառով չի ցանկանում ներկայանալ դատական նեիատերին:

2021 թվականի դեկտեմբերի 1-ի դատական նիստում որպես խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելուց հեվտ Նվեր Մկրտչյանը զանգահարել է իրեն ն պարզելով, որ Գորիս քաղաքում է, խնդրել Է հանդիպե: Հանդիպման ընթացքում իր այն հարցին, թն ինչու է դատական նիարում միացել Մանվել Փարամազյանին գրավով կալանքից ազատելու միջնորդությանը, Նվեր Մկրտչյանը պատասխանել է, որ դա ուրիշ պատմություն է: (...):

Վերը նշված բովանդակության իր ցուցմունքները պնդել Լ նան Նվեր Մկրտչյանին առերես:

(-.)) Բորիս Հրանտի Բախշիյանին վերագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 3-րդ մատով նախատեսված ծանր հանցագործություն, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է մինչն 8 փարի ժամկետով ազատազրկում ն որն իր ոնույթով կապված է արդարադատության պատշաճ կազմակերպման՝ արդար դատաքննության իրավունքի ակնհայտ խախտման հեր ն դրսնորվել է անձին ակնհայտ ապօրինի կալանավորելով, որն անզգուշությամբ առաջացրել է ծանր հետնանքներ:

Վերը ներկայացված փաստերը` այն, որ Նվեր Համբարձումի Մկրտչյանը դատավոր Բորիս Բախշիյանի կողմից առերնույթ ակնհայր ապօրինի կալանավորվել է, որից հետո «Գորիս» քրեակատարողական հիմնարկում գնվելու ընթացքում առերնույթ կազմակերպված խմբի կողմից նրան հարկադրվել է հրաժարվել ամբաստանյալ Մանվել Փարամազյանի դեմ ցուցմունք փալուց, իսկ 2021 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատական նիարում առանց որեէ հանգամանքի

19

փոփոխության նույն դավավորի որոշմամբ վերջինս ազավ է արձակվել կալանքից, այնուհելրն ապացույցների հետազոտման հաջորդականություն սահմանելուց հետո ներկայացված` Մանվել Փարամազյանի նկատմամը ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փովատխելու մասին միջնորդությունը քննելու համար դատավոր Բորիս Բախշիյանի կողմից ապացույցների հետազոտման հաջորդականությունը մտփոխվել է բացառապես Նվեր Մկրտչյանի հարցաքննության համար, որի ժամանակ վերջինս ոչ միայն հրաժարվել է ցուցմունք փալուց, հարցերին պատասխանելուց, ավելին` պատասխանել է միայն իր նկատմամբ ազդեցություն գործադրելու մասին հարցին նե հերքել այդ փատրն այն դեպքում, երը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել հակառակի մասին ն իր նկատմամբ գործադրված սպառնալիքի մասին հայտնել այլ անձանց, այլ նան միացել ներկայացված միջնորդությանը, հիմնավոր կասկած են առաջ քաշում նան այն մասին, որ վերոնշյալ գործողությունները եղել են փոխկապակցված, նախապես պլանավորված ն ուղղված են եղել հենց ամիաարանյալ Մանվել Փարամազյանի համար բարենպասվ հետնանքներ առաջացնելուն: Այդ մտահոգությունն ավելի է հիմնավորվում նան նրանով, որ Նվեր Մկրտչյանին կալանավորելու մասին ակնհայտ ապօրինի որոշումը դատավոր Բորիս Բախշիյանը պավփմճառաբանել է իրականությանը չհամապատասխանող այլ փաւատերի շարքում նրանով, որ գործով ամբաստանյալ Մանվել Փարաւմազյաւնր գտնվում է արգելանքի փակ ն դատական նիարը չի կայացել հենց Նվեր Մկրտչյանի բացակայության պատճառով այն դեպքում, երը գործով բացակայել են նան դավաւվարության այլ մասնակիցներ, ում: ներկայությունը դատական նիափր շարունակելու համար պարտադիր էր: Այսինքն՝ դատավորը Նվեր Մկրտչյանի բացակայության հետնանքները կապել Լ հենց նրա, հեվ, որ Մանվել Փարամազյանը շարունակում է գտնվել անազատությաւն մեջ:

Բացի այդ, Բորիս Բախշիյանը հանդիսանում է պաշվտնատար անմ՝ իշխանության ներկայացուցիչ, զիաղեցնոմ է ինքնավար պաշտոն, նրա ղեկավարությամբ են աշխատում հայեցողական ն այլ հանրային պաշտոն զիաղեցնող նե դատավորի լիազորությունների իրականացմանն օժանդակող գործունեություն իրականացնող անձինք, ովքեր կարող են տեղեկություններ ունենալ կատարված հանցագործությունների մասին:

20

Նկատի ունենալով, որ գործի նախաքննությունը գտնվում է դեռ խիար սկզինական փուլում, երը դեռնս հարցաքննված չեն վերը նշված հանգամանքների ն դրանց փոխկապվածության, նախնական պլանավորվածության մասին վկայող հնարավոր փտեղեկություններ ունեցող անձին, ն հաշվի առնելով Բորիս Բախշիյանի, որպես իշխանության ներկայացուցչի դիրքը, ներկայացված փաարերը հիմնավոր կասկած են հարուցում այն մասին, որ Բորիս Բախշիյանն ազավության մեջ գտնվելով, կարող է խոչընդուրծն, մինչդատական վարույթում քրեական գործի քննությանը՝ դեոնս չհարցաքենված անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով: Վարույթի ներկա` սկզբնական փուում հիմնավոր է կասկածը նան այն մասին, որ Բորիս Բախշիյանն ազատության մեջ գտնվելով կարող է խոչընդուրել գործի քննությանը նան իր փրամադրության փակ գտնվող` գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու ճանապարհով: Նույն փաարերը հավասարապես վկայում են նան, որ առկա է նան հիմնավոր կասկած ազավությաւն մեջ մնալու դեպքում Բորիս Բախշիյանի կողմից քրեական օրենսգրքով չթույլատրված՝ գործի համար նշանակություն ունեցող փաստաթղթերը ոչնչացնելու հեր կապված նոր արարք կատալրելու կապակցությամբ:

Եվ վերջապես, թեն վերագրվող արարքի ծանրության աարիճանն ինքնին հիմք չէ կալանավոր