Սողոմոնյան — ԵԴ/0260/01/21

2». ԵԴ/0260/01/21

77 ԱՆՀԱ ԽԵ

ԿՐԹ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր

իրավասության քրեական դատարան,

դատավոր՝ Հ.Մանուկյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ռ.Պապոյան

դատավորներ՝ Ս.Համբարձումյան

Լ.Հովհաննիսյան

16 օգոստոսի 2024 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

ԱՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանի ն Հարություն Հայկազի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 5ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Ե.Ավագյանի վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

1. 2021 թվականի մարտի 3-ին Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում ստացվել է թիվ 12880418 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գագիկ «Վարդանի Սողոմոնյանի ն «ՀՇարությոն Հայկազի Հարությունյանի՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ նան ՀՀ նախկին քրեական օրենսգիրք) 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կետով:

2. 2023 թվականի ապրիլի 7-ին, Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նան Առաջին ատյանի դատարան) դատական նիստի ընթացքում, ամբաստանյալ Գագիկ Սողոմոնյանի պաշտպան Ա.Մկրտչյանը միջնորդել է իր պաշտպանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել: վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով: Ամբաստանյալնե՝ Գագիկ Սողոմոնանը ն Հարութուն Հարությունյանը հայտարարել են, որ չեն առարկում, որպեսզի վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով իրենց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի ն քրեական գործի վարույթը կարճվի:

2.. Գագիկ Սողոմոնյանին ն Հարություն Հարությունյանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կետով մեղսագրված արարքն Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2023 թվականի ապրիլի 21-ի որոշմամբ վերաորակվել է 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ` նան ՀՀ գործող քրեական օրենսգիրք) 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 3րդ կետերով, ն նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճվել է:

3. Դատախազի բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան) 2023 թվականի դեկտեմբերի 5-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու ն Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2023 թվականի ապրիլի 21-ի որոշումն անփոփոխ թողնելու մասին:

Յ

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Ե.Ավագյանը բերել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 8-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ ն սահմանվել է դատական վարույթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բոդոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոհիշյալ փաստարկներով.

5. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ ստորադաս դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է վարույթի ելքի վրա, ու միաժամանակ առկա է օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման անհրաժեշտություն:

5.. Այսպես` բողոքի հեղինակը, ժամանակի ընթացքում քրեական օրենքի գործողության կանոնների վերլուծության արդյունքում, եզրահանգել է, որ նոր ընդունված քրեական օրենսդրությամբ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետի հաշվարկման կանոնի հետ կապված առավել նպաստավոր պայմանների նախատեսումը դիտարկվում է որպես հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող նորմ ն ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ հետադարձ ուժ ունի միայն օրենքով նախատեսված դեպքում, մինչդեռ նման հնարավորություն օրենքով նախատեսված չէ: Վերոշարադրյալի հաշվառմամբ, բողոքի հեղինակն օրենսդրի կամքից չբխող է համարել Վերաքննիչ դատարանի դիրքորոշումն առ այն, որ եթե համապատասխանեցման արդյունքում անձին վերագրվող ենթադրյալ արարքը դասվւմ է միջին ծանրության հանցագործություննրի խմբին, ապա քրեաիրավական հետնանքները պետք է որոշվեն՝ այդ փաստից ելնելով:

5.2. Բացի այդ, բողոքաբերը նշել է, որ արարքը կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով Գագիկ Սողոմոնյանին ն Հարություն Հարությունյանին վերագրվող ենթադրյալ հանցավոր արարք դասվել է ծանը

հանցագործությունների շարքին, որի համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը եղել է տասը տարի: Իսկ ներկայումս գործող քրեական օրենքով Գ.Սողոմոնյանին ն Հ.Հարությունյանին մեղսագրվող ենթադրյալ

4

հանցավոր արարքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը նս տասը տարի է: Այսինքն, քննարկվող երկու դեպքում էլ Գ.Սողոմոնյանին ն Հ.ՇՀարությունյանին մեղսագրված ենթադրյալ հանցավոր արարքի համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը տասը տարի է, որը դեռնս չի անցել:

6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 5-ի որոշումը ն կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ:

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

7. Գագիկ Սողոմոնյանին ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ «/Նայ Հարություն Հայկազի Հարությունյանի ն ոմն Վարդանի հել. միասին, նախնական համաձայնությամի, խմբի կազմում, խարդախությամը` խաբեության եղանակով, ուրիշի առանձնապես խոշոր չափերով գուք հափշտակելու ուղղակի դիտավորությամբ «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերությունից հափշտակել են 3.780.000 ՀՀ դրամ գումար.

Այսպես. (.) 208 թվականի փետրվարի 12ին Գագիկ Սողոմոնյանի ներկայությամբ Հարությու, Հարությունյանը Երնան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 24-րդ հասցեում գործող «Արդշինրանկ» ՓԲ ընկերության «Էրերունի» մասնաճյուղ է ներկայացրել իր կողմից ՀՀ ՊՆ 63653 |զորամասյում ծառայելու ն 270.400 ՀՀ դրամ ամսեկան աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ իրավունք վերապահող, ակնհայվ կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող տեղեկանք, որի հիման վրա «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության կողմից Հարություն Հարությունյանի անվամբ տրամադրվել է 35780000 ՀՀ դրամ վարկ: Այնուհերն իրենց հանցավոր մտադրությունը ավարտին հասցնելու համար 2018 թվականի փետրվարի 15-ին Հարություն Հայկազի Հարությունյանը ն Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանը «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության «Էրեբունի» մասնաճյուղից արացել են Հարություն

5

Հարությունյանի անվամբ հաարատված վարկը արանալու բանկային քարտը, որով նույն օրը նույն բանկի մոփ փեղակայված «Արդշինրանկ» ՓԲ ընկերության բանկոմատից Գագիկ Սողոմոնյանի միջոցով կանխիկացրել են 3.780.000 ՀՀ դրամը ն հափշտակել այն»:

7.. Հարություն Հարությունյանին ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ «Նայ Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյաւնի ն ոմն Վարդանի հետ միասին, նախնաւկաւն համաձայնությամի, խմբի կազմում, խարդախությամբ խարբնության եղանակով, ուրիշի առանձնապես խոշոր չափերով գուք հափշտակելու ուղղակի դիտավորությամբ «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերությունից հափշտակել են 3.780.000 ՀՀ դրամ գումար.

Այսպես. Հարություն Հայկազի Հարությունյանը (...) 2018 թվականի փետրվարի 12ին Գագիկ Սողոմոնյանի ներկայությամբ Երնան քաղաքի Տիգրան Մնծ պողոտայի 24-րդ հասցեում գործող «Արդշինրանկ» ՓԲ ընկերության «Էրերունի» մասնաճյուղ է ներկայացրել իր կողմից ՀՀ ՊՆ 63653 |զորամասյում ծառայելու ն 270.400 ՀՀ դրամ ամսեկան աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ իրավունք վերապահող, ակնհայվ կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող տեղեկանք, որի հիման վրա «Արդշինրանկ» ՓԲ ընկերության կողմից իր անվամբ տրամադրվել Լ 3.780.000 ՀՀ դրամ վարկ: Այնուհետն իրենց հանցավոր մտադրությունը ավարտին հասցնելու համար 2018 թվականի փետրվարի 15-ին Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանի հեզ միասին «Արդշինրանկ» ՓԲ ընկերությաւն «Էրեբունի» մասնաճյուղից արացել են իր անվամբ հաստավփտված վարկը արանալու բանկային քարտը, որով նույն օրը նույն բանկի մուր տեղակայված «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության բանկոմատից Գագիկ Սողոմոնյանի միջոցով կանխիկացրել են 3.780.000 ՀՀ դրամի ն հափշտաւկել այն»:

8. Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ որոշումն Առաջին ատյանի դատարանը պատճառաբանել է հետնյալ կերպ. «/..) 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի 2րդ մասում օրենսդիրը սահմանում է արարքի հանցավորությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող ւ Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 4, թերթեր 262-265:

շ Տե'ս վարույթի նյութեր, հատոր 4, թերթեր 232-235:

6

քրեական օրենսդրությանն օրինական ուժի մեջ մտած եզրափակիչ դավփական ակտի բացակայության, իսկ 3Յրդ մասում առկայության պայմաններում, հետադարձ ուժ ալու կանոնները: Այդ կանոնների վերլուծությունից հետնում է, որ պատիժը մեղմացնող օրենադրությունն ունի հետադարձ ուժ՝ անկախ օրինական ուժի մեջ՝՞ մտած եզրափակի։ Օ:դատական ակրի առկայությունից կամ բացակայությունից: Ընդ որում պատժի մեղմացումը կարող է դրսնորվել ինչպես քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր, այնպես էլ Հատուկ մասի դրույթների փոփոխություններով:

Վերոգրյալի համատեքարում գնահատման ենթարկելով սույն գործի փաատական հանգամանքները՝ Դատարանը փաստում է, որ ի տարբերություն 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի, որով ամբաստանյալներ Հարություն Հայկազի Հարությունյանին ն Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանին մեղսագրվող` 3.780.000 ՀՀ դրամի խարդախությունը համարվում էր առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն, 2021 թվականի մայիսի 5ի ՀՀ քրեական օրենսգրքով որպես հափշտաւկության առանձնապես խոշոր չափ սահմանված է 5.000.000 ՀՀ դրամի գերազանցող գումարը: Այսինքն՝ ի տարբերություն այե գործով ամբաստանյալների արարքի կատարման պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի` վերջիններիս մեղսագրվող արարքը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 3- րդ կետերով գԻաահմանված՝ մի իասմմբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամի խոշոր չափելով կատարված հանցագործության

հատկանիշներին, որը միջին ծանրության հանցագործություն է, հետնաբար դրա համապատասխանեցման Օ`ն վերառորակման դեպքում ամրբաարանյալներ Հարություն Հայկազի Հարությունյանի ն Գազիկ Վարդանի Սողոմոնյանի համար առավել բարենպաստ պայմաններ են արեղծվում՝ հաշվի առնելով հանցակազմերի համար նախաւտեսված պամտփժների փարբերությունը:

Վերը նշված վերլուծությաւն ն եզրահանգումների համատեքատում քննարկելով ամբաստանյալներ Հարություն Հայկազի Հարությունյանին ն Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանին մեղսագրվող 2003 թվականի ապրիլի 16-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3րդ մասի Լին կերով նախատեսված արարքի վաղեմության

7

ժամկետների հարցը՝ Դատարանը գտնում է որ պատիժը մեղմացնող օրենադրության կիրառման կանոնի ուժով վերջիններիս մեղսագրվող նշված արարքը պետք է վերաորակել 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-իդ հոդվածի 2րդ մասի Լին ն րդ կետերով Միաժամանակ նկատի ունենալով, որ ի փարբերություն 2003 թվականի ապրիլի 18Իի ՀՀ քրեական օրենսգրքի, որով նշված արարքը համարվել է ծանր հանցանք, 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված նշված արարքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին՝ դրա նկատմամը կիրառելի է արարքը կատարելու պահին գործող` 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները:

Ինչ վերարերում է մեղադրողի այն փաստարկին, որ հափշտակության, պատճառած գույքային վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված կամ ստացված գույքի կամ օգուտի չափերը նախատեստղ նոր օրենսգրքի կարգավորումներն ամբաստանյալներ Հարություն Հայկազի Հարությունյանի ն Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենսդրություն են, որին կարող էր տրվել հերադարձ ուժ, եթե դա նախապտեսված լիներ օրենքով, ապա Դատարանը, հաշվի առնելով այն, որ հափշտակության չափերի փոփոխության արդյունքում վտփոխվում է նան համապատասխան հոդվածի մասը, ն րար այդմ՝ մեղմանում են նան արարքի համար նշանակվող պատժատեսակներն ու պապտժաչափերը, գտնում է, որ հափշտակության, պատճառած գույքային վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված կամ արացված գույքի կամ օգուտի չափերը նախատեսող նոր օրենսգրքի կարգավորումները ոչ թնե անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող, այլ պատիժը մեղմացնող օրենադրություն են, որին հերադարձ ուժ փաւլլու համար, օրինական ուժի մեջ մած եզրափակիչ դատավարեւկան ակտի բացակայության պայմաններում, օրենսդիրը սահմանափակումներ ն հատուկ պայմաններ չի նախատեսել: Հետնարար՝ մեղադրողի պնդումներն այս մասով անհիմն են ն չեն բխում վերաբերելի կարգավորումներից:

(--)

Վերոգրյալի համատեքարում անդրադառնալով ` ամիաարանյալների նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու ն քրեական գործի վարույթը

8

կարճելու վերաբերյալ` հարցին Դատարանն արձանագրում է. որ

ամբաստանյալներ Հարություն Հայկազի Հարությունյանին ն Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանին մեղսագրվող` 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2րդ մասի Էին ն Էրդ կետեյտվ, որը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի ենթադրաբար կատարումն ավարտված է եղել 2018 թվականի փետրվարի 15-ին: Միաժամանակ հարկ է փաստել, որ ամբատրանյալներ Հարություն Հայկազի Հարությունյանի ն Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանի դատվածության վերաբերյալ տեղեկանքներից, ինչպես նան «Դատալեքս» դավտաւկան տելեկատվական համակարգում առկա տվյալների ուսումնասիրությունից հեպնում է, որ վերը նշված ժամանակահատվածից մինչ օրս առկա չէ վերջինների վերաբերյալ կայացված ն օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատական ակվ: Այլ կերպ՝ վերոգրյալից պարզ է դառնում, որ նշված ժամանակահատվածից սկսած, րար դատվածության մասին տեղեկանքների, ինչպես նան դավաւկան տեղեկատվական համակարգի` ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված վաղեմության ժամկետները չեն ընդհատվել: »"Դատարանն արձանագրում է նան, որ այն գործի նախաքննության ընթացքում՝ 2020 թվականի հունվարի 24ի որոշմամբ Հարություն Հայկազի Հարությունյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում ն վերջինն ինքնակամ ներկայացել է 2020 թվականի մարտի 17-ին, այսինքն՝ 2020 թվականի հունվարի 24-ից մինչն 2020 թվականի մարտի 17-ր ընկած ժաւմանակահատվաեւծում վաղեմություն ժամկետները կասեցվել են: Սակայն, այնուամենայնիվ, հարկ է նկատել, որ ամբատրանյալ Հ. Հարությունյանի հետախուզման մեջ գտնվելու, այն Լ՝ վաղեմության ժամկետի ընթացքի կասեցման ժամանակահատվածը հաշվարկելու դեպքում նես սույն որոշման կայացման պահի՝ 2023 թվականի ապրիլի 2Լի դրությամբ Հարություն Հայկազի Հարությունյանին ։ քրեական պատասխանավվության ենթարկելու վաղեմության ժամկերներն անցել են:

Հարկ է նշել նան, որ ամբաստանյալներ Հարություն Հայկազի Հարությունյանը ն Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանը չեն առարկել իրենց նկատմամբ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով հետապնդումը դադարեցնելու դեմ:

9

Վերոգրյալի հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ ամիասրանյալներ Հարություն Հայկազի Հարությունյանի ն Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, քանի որ այդ մասով անցել են օրենադրությաւմը սաւհմանվեւծ վաղեմության ժամկետները:

Ամբողջականացնելով ասվածը` Դատարանը գտնում է, որ հարկ է Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանին 2005 թվականի ապրիլի 16-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կետով մեղսագրվող արարքը վերաորակել 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Էին ն տիղ կետերով ն վերջինիս նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով Հարություն Հայկազի Հարությունյանին 2005 թվականի ապրիլի 18ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Էին կետով մեղսագրվող արարքը վերաորակել 2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2րդ մասի Էին ն 3-րդ կետերով ն վերջինիս նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով, իսկ թիվ ԵԴ/0260/01/21 քրեական գործի վարույթը կարճել: (..-»:

9. Վերաքննիչ դատարանը, անփոփոխ թողնելով վիճարկվող դատական ակտը, արձանագրել է հետնյալը. «(...) Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ եթն ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքով որպես հափշտակության առանձնապես խոշոր չափ սահմանված է 3.000.000 ՀՀ դրամը գերազանցող գումարը, ապա ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքով որպես հափշտակության առանձնապես խոշոր չափ սահմանված է 5.000.000 ՀՀ դրամի գերազանցող գումարը:

(--)

(:-) (Դիտարկելով ՀՀ զործող քրեական օրենսգիքի 3-րդ հոդվածի Լին մասի 17-րդ կերով նախատեսված՝ հափշտակության, պատճառած գույքային վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված կամ արացված գույքի կամ օգուտի չափերը նախատեսող նորմի հետադարձ ուժով կիրառելիության հարցր՝ Վերաքննիչ դատարեւնը փաստում է, որ այն րար էության նախատեսում է հափշտաւկությաւն գործերով նշանակվող պատժատեսեւկների ու պափտժաչափերի մեղմացում, ուստի 3Տե'ս վարույթի նյութեր, հատոր 6, թերթեր 137-145:

10

վերոնշյալ նորմի, ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 9րդ հոդվածի 2րդ մասի համաձայն, հետադարձ ուժ ունի:

Հետնաբար, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի Լին կերով նախատեսված հանցանք կավարած Հարություն Հարությունյանի ն Գագիկ Սողոմոնյանի նկատմամի կիրառելի է ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի Էին մասի 1-րդ կերով նախատեսված նորմի, ն հակառակի վերաբերյալ րողոքարերի հիմնավորումներն իրավաչափ չեն, քանի որ չեն րխում վերաբերելի կարգավորումներից:

(-) Առաջին ատյանի դատարանը եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ ի տարբերություն 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի, որով նշված արարքը համարվել է ծանր հանցանք, 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրնական օրենսգրքով նախատեսված նշված արարքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին՝ դրա նկատմամի կիրառելի են արարքը կատարելու պահին գործող` 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի Լին մասի 2րդ կեվտվ սահմանված կարգավորումները:

Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Մեղադրողի պնդումն այն մասին, որ ամիատարանյալների քրեական պատասխանամվությաւն ենթարկելու համար վաղեմության ժաւմկետների նկատմամբ կիրառելի է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրնական օրենսգիրքի 75-րդ հոդվածի Էին մասի 3-րդ կերով նախավզեսված կարգավորումները (անձն ազատվում է քրեսւկաւն պատասխանատվությունից, եթե անցել է տասը փարի՝ ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվաւնից), ես անհիմն է:

(:-) Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաարանյալներ Գագիկ Սողոմոնյանին ն Հարություն Հարությունյանին՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3րդ մասի Լին կետով մեղսագրված արարքը 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255րդ հոդվածի 2րդ մասի Լին ն 3-րդ կետերով վերաորակելիս, ինչպես նան վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով վերջիններիս

1

նկատմամը քրեական հեփապնդումը դադարեցնելիս ն քրեական գործով վարույթը կարճելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանն արել է իրավաչափ հետնություններ, որոնք ընդունելի են նան Վերաքննիչ դատարանի համար, ուարի նման պայմաններում վերաքննիչ բողոքի փաարարկները բավարար չեն վիճարկվող դատական ակտր բեկանելու համար:

(.) Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետնության, որ Դատախազի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու վիճարկվող դատական ակտր բեկանելու ն վարույթն Առաջին ատյանի դափարան՝ նոր քննության փոխանցելու հիմքեր առկա չեն, նկատի ունենալով, որ Առաջին ատյանի դատարանը որոշում կայացնելիս թույլ չի տվկ նյութական ն դատավարական իրավունքի խախտումներ. (...)»':

Վճոաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

10. Սույն վարույթով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. իրավաչափ է արդյոք ստորադաս դատարանների հետնությունը՝ Գ.Սողոմոնյանին ն Ճ.Շարությունյանին վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վերաբերյալ:

1. ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Ոչ ոք չի կարող դատապարտվել այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որր կատարման պահին հանցագործություն չի հանդիսացել: Չի կարող նշանակվել ավելի ծանր պապտիժ, քան այն, որը ենթակա էր կիրառման հանցանք կատարելու պահին: Արարքի պավպժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ»:

ՀՀ Սահմանադրության 73-րդ հոդվածի համաձայն՝ «ւ Անձի իրավական վիճակը վատթարացնող օրենքները ն այլ իրավական ակտերը հետադարձ ուժ չունեն:

2. Անձի իրավական վիճակը բարելավող օրենքները ն այլ իրավական ակտերը հետադարձ ուժ ունեն, եթե դա նախատեսված է այդ ակտերով»:

Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 7, թերթեր 109-130:

12

ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի համաճայն՝ «մ. Արարքի հանցավորությունը սաւհմանող, պափփժը խատացնող կամ հանցանք կամ քրեական օրենադրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենադրությունը հետադարձ ուժ չունի:

2 Արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենադրությունն ունի հետադարձ ուժ: Նշված դեպքում այն տարածվում է մինչն դրա ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենադրությամբ նախատեսված արարք կատարած այն անձանց վրա, որոնց վերաբերյալ դեռես առկա չէ օրինական ուժի մեջ՝ մտած եզրափակիչ դատավարական սւկտ:

(--)

4 Հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք

կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ, եթն դա նախատեսված է օրենքով:

(--)

6. Պափասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող ն միաժամանակ մասնակիորեն խատացնող օրենքը սույն հոդվածով նախավզեսված չափանիշներին համապատասխան հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»:

ՃՇ նախկին քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաճայն՝ «(...) Սույն գլխում ն աույն օրենսգրքի 216-րդ հոդվածում խոշոր չափ է համարվում հանցագործության պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի

հինգհարյուրապատիկից երեքհազարապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը):

Սույն գլխում ն այն օրենսգրքի 216-րդ հոդվածում առանձնապես խոշոր չափ է համարվում հանցագործության պահին սահմանված նվազագույն աշխավտավալրձի երեքհազարապատիկը գերազանցող գումարը (արժեքը)»:

ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 17րդ կետի համաձայն՝ «հափշտակության, պատճառած գույքային վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված կամ արացված գույքի կամ օգուտի չափերը (..) խոշոր չափ է համարվում 5 միլիոն Հայաստանի Հանրապետության դրամը չգերազանցող

13

գումարը (արժեքը), առանձնապես խոշոր չափ է համարվում 5 միլիոն Հայասվանի Հանրապետության դրամը զերազանցող գումարը (արժեքը) բացառությամբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերի»:

ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 178րդ հոդվածի համաձայն՝

«Վ. Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վարահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշվաւկությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեոք բերելը՝

(-.)

2. Խարդախությունը, որը կատարվել Լ՝

Ս մի խումը անձանց կողմից նախնական համաձայյնությաւմը,

(-.)

2) խոշոր չափերով,

(-.)

պավժվում: է վմնգանքով նվազագույն աշխատավարձի

հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ ազավազրկմամբ երկուսից հինգ փարի ժամկետով:

Յ. Խարդախությունը, որը կատարվել Լ՝

1 առանձնապես խոշոր չափերով,

(-.)

պատժվում է ազատազիկմամի՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բոնագրավմամը կամ առանց դրե»:

«ՀԸ գործող քրեական օրենսգրքի 9255րդ հոդվածի համաձայն՝

«Վ. Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վարահությունը չարաշահելու եղանակով հափշվփակությունը՝

(-.)

2. Խարդախությունը, որը կատարվել Լ՝

Ս մի խումը անձանց կողմից նախնական համաձայյնությաւմը,

(-.)

3) խոշոր չափերով՝

14

պատժվում է տուգանքով քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով կամ

հանրային աշխատանքներով` հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ

տնողությամը, կամ ազատության սահմանափակմամի՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ ազավազրկմամի՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:

Յ. Խարդախությունը, որը կատարվել Լ՝

(-.)

3) առանձնապես խոշոր չափերով՝

պավժվում է ազատազիկմամի՝ չորսից ութ փարի ժամկետով»:

ՃՇՇ նախկին քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաճայն՝ «(..) 3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտաւվորությաւմը կատարված այն արարքները, որոնց համար այն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն, պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաւն անզգուշությաւմը կավւարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առսւվելագույն պատիժը չի գերազանցում տասր փարի ժամկետով ազավազրկումը:

4. Ծանր հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար այն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն, պատիժը չի գերազանցում տասը վարի ժամկեվով ազատազիկումը (...)»:

ՃՇՇ գործող քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն` «(...) 3. Միջին ծանրության հանցանքներ են համարվում: սույն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար այն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազաւեցում 5 վարի ժամկետով ազատազրկումը:

4. Ծանր հանցանքներ են համարվում այն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար այն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում 10 փարի ժամկետով ազատազրկումը (:-.)»:

ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի Լին մասի համաձայն՝ «. Անձե ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվաւնից անցել են հեպնյալ ժամկետները.

(-.)

5

2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.

3) տասր տարի՝ ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. (...)»:

ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 83րդ հոդվածի Լին մասի համաձայն՝ «. Անձե ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտվելուն հաջորդող օրվանից անցել են հետնյալ ժամկետները.

(:-.)

2) 10 փարի՝ միջին ծանրության հանցանքի դեպքում.

3) 15 փարի՝ ծանր հանցանքի դեպքում. (...)»:

12. Վճռաբեկ դատարանը Խաչատր Պետրոսյանի ն Հասմիկ Շանոյանի գործով նախադեպային դիրքորոշում է ձնավորել նոր քրեական օրենսդրությամբ հանցանք դասակարգման խմբի փոփոխության դեպքում վաղեմության ժամկետների վերաբերյալ, որում անդրադարձել է նան այն դեպքին, երբ արարքի (հանցանքի) ծանրության աստիճանը նվազում է, իսկ այդ արարքի համար սահմանված վաղեմության ժամկետը չի փոփոխվում: Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ այս դեպքում օրենսդրական փոփոխության արդյունքում պատժի մեղմացման հետնանքով նախկինում ծանըր համարվող հանցանքը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք: Միննույն ժամանակ, արդեն միջին ծանրության հանցանք համարվող այդ նույն արարքի վաղեմության ժամկետը նոր օրենքով չի փոփոխվել ն ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքով ծանը հանցանքի համար նախատեսված վաղեմության ժամկետի պես, տասը տարի է: Հետնաբար, այս դեպքում նս կիրառելի է մեղմացնող օրենքին հետադարձ ուժ տալու կանոնը՝ հանցանքի տեսակի ն պատժի մասով՝ արարքը պետք է որակվի ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով:

Քրեական օրենքի հետադարձության կանոնների համաձայն` տվյալ իրավիճակում նախկին օրենքով ծանր հանցագործության համար նախատեսված քրեական պատասխանատվությունկց ազատելու վաղեմության ժամկետը համեմատելով նոր օրենքով միջին ծանրության հանցանքի համար սահմանված վաղեմության ժամկետի հետ, կարող ենք արձանագրել, որ թեն հանցանքի տեսակը մեղմացել է, սակայն վաղեմության ժամկետները մնացել|Սլեն անփոփոխ:

16

Հետնաբար, շարունակում է գործել տվյալ արարքի համար վաղեմության ժամկետն անցնելո հետնանքով քրեական պատասխանատվությունից

ազատելու տասնամյա ժամկետը:

Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ տվյալ դեպքում անթույլատրելի է օրենքի փոփոխության արդյունքում հետադարձության կանոնների կիրառմամբ ստացված միջին ծանրության հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ժամկետը (տասը տարին) համեմատել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքով նախատեսված միջին ծանրության հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ժամկետի (հինգ տարի) հետ»:

3. Սույն վարույթի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ.

- Գագիկ Սողոմոնյանին ն ՀՃՇարություն ՃՇարությունյանին վերագրվել է առանձնապես խոշոր չափի գումարի խարդախությամբ հափշտակություն, որը որակվել է այն կատարելու պահին գործող ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով",

- Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ի տարբերություն 2003 թվականի ապրիլի 18ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի, որով ամբաստանյալներ Հ.Շարությունյանին ն Գ.Սողոմոնյանին մեղսագրվող՝ 3.780.000 ՀՀ դրամի խարդախությունը համարվում էր առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն, 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքով որպես հափշտակության առանձնապես խոշոր չափ սահմանված է 5.000.000 ՀՀ դրամը գերազանցող գումարը: (Ուստի սույն գործով ամբաստանյալներին մեղսագրվող արարքը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 3րդ կետերով սահմանված մի խումբ՝ անձանց կողմից նախնական

համաձայնությամբ խոշոր չափերով կատարված խարդախության հատկանիշներին, որը միջին ծանրության հանցագործություն է, հետնաբար վերաորակման դեպքում Հ.Հարությունյանի ն Գ.Սողոմոնյանի համար առավել բարենպաստ պայմաններ են ՏՏես Վճռաբեկ դատարանի՝ /7ուչ ավուր Պետրոսյանի ն Հասմիկ Շանոյանի գործով 2024 թվականի մայիսի 3Լի թիվ ԵԱՔԴ/0196/01/17 որոշումը:

6 Տե'ս սույն որոշման 7-րդ կետը:

17

ստեղծվում՝ հաշվի առնելով հանցակազմերի համար նախատեսված պատիժների տարբերությունը: Քննարկելով վերջիններիս մեղսագրվող արարքի համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների հարցը՝ Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ կիրառելի են արարքը կատարելու պահին գործող՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները: Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ Հ.Հարությունյանի ն Գ.Սողոմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, քանի որ անցել են օրենսդրությամբ սահմանված վաղեմության ժամկետները՛,

- Վերաքննիչ դատարանը, դիտարկելով ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 17-րդ կետով նախատեսված՝ հափշտակության, պատճառած գույքային վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված կամ ստացված գույքի կամ օգուտի չափերը նախատեսող նորմը հետադարձ ուժով կիրառելու հարցը՝ գտել է, որ այն ըստ էության նախատեսում է հափշտակության գործերով նշանակվող պատժատեսակների ու պատժաչափերի մեղմացում, ուստի վերոնշյալ նորմը, ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, հետադարձ ուժ ունի: Հետնաբար, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրել է, որ ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 178րդ հոդվածի 3րդ մասի Լին կետով նախատեսված հանցանք կատարած Հ.Հարությունյանի ն Գ.Սողոմոնյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի Լին մասի 17-րդ կետով նախատեսված նորմը: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրել է, որ Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն է գտել, որ սույն դեպքում կիրառելի են արարքը կատարելու պահին գործող՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2րդ կետով սահմանված կարգավորումներըձ:

13. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 1112րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների ն արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն 7 Տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը:

Ց Տե'ս սույն որոշման 9-րդ կետը:

18

արձանագրում է, որ Գ.Սողոմոնյանին ն Հ.ՇՀարությունյանին վերագրվող՝ խաբեության եղանակով մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ 3.780.000 ՀՀ դրամի հափշտակությունը ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքով թեն դասվել է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, սակայն նույն օրենսգրքի վաղեմության ժամկետն անցնելո հետնանքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելը կանոնակարգող նորմերի համադրված վերլուծություն, Օ ցոյց է տալիս, որ օրենսդրական այդ փոփոխությունը Գ.Սողոմոնյանի ն Հ.Հարությունյանի համար վաղեմության ժամկետների առումով բարենպաստ հետնանքներ չի առաջացնում, քանզի երկու օրենսդրություններն էլ ցուցաբերում են նույն մոտեցումը. վաղեմության ժամկետն անցնելու հետնանքով անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե մեղսագրվող արարքը կատարելուց անցել է տասը տարի:

Մինչդեռ, ստորադաս դատարանների մոտեցումը ոչ իրավաչափորեն հանգեցրել է նրան, որ վերագրվող ենթադրյալ արարքը կատարելուց շուրջ հինգ տարի անց Գ.Սողոմոնյանը ն Հ.Հարությունանն ազատվել են քրեական պատասխանատվությունից, այն դեպքում, երբ ն' վերագրվող ենթադրյալ արարքի կատարման ժամանակ, ն' գործող քրեական օրենքի համաձայն, նրանց քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը տասը տարի է:

14. Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ստորադաս դատարանների հետնություն՝ Գ.Սողոմոնյանին՝ Օ`ն Հ.Շարությունյանին վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով քրեական

պատասխանատվությունից ազատելու վերաբերյալ, իրավաչափ չէ:

15. Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի՝ սույն որոշման 5.Լին կետում հիշատակված դատողությանը, ապա Վճռաբեկ դատարանն այն հիմնավոր չի համարում, հիմք ընդունլոէ` Միշա Մուրադյանի գործով արտահայտած իրավական

դիրքորոշումները»: Բացի այդ, բողոքաբերի այդ փաստարկը սույն գործով ընդունելի չէ նան այն պատճառաբանությամբ, որ նոր ընդունված քրեական օրենսդրությամբ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմութան ժամկետների 5 Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` Միշա Մուրադյանի գործով 2023 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԴ/1424/01/21 որոշման 16-20-րդ կետերը:

19

առումով Գ.Սողոմոնյանի ն Հ.Հարությունյանի համար առավել բարենպաստ պայմաններ չեն նախատեսվել:

16. Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սույն վարույթով Առաջին ատյանի դատարանը՝ դատական ակտ կայացնելիս, իսկ Վերաքննիչ դատարանը՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն անփոփոխ թողնելով, թույլ են տվել նյութական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, այն է՝ կիրառել են 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75- րդ հոդվածի 1ին մասի 2-րդ կետը, որը սույն վարույթով ենթակա չէր կիրառման, ինչը, համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի, ստորադաս դատարանների դատական ակտերը բեկանելու հիմք է: Միննույն ժամանակ, հիմք ընդունելով սույն որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գագիկ Սողոմոնյանի պաշտպան Ա.Մկրտչյանի միջնորդությունը պետք է մերժել:

Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Գ.Սողոմոնյանի ն Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ վարույթը պետք է փոխանցել Առաջին ատյանի դատարան՝ ըստ էության քննությունը շարունակելու համար:

Ելնելով վերոգրյալից ն ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163»րդ ն 17-րդ հոդվածներով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31րդ, 34-րդ, 264-րդ, 281-րդ, 36Լրդ, 363-րդ ն 385-387-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1 Գագիկ Վարդանի Սողոմոնյանի ն Հարություն Հայկազի Հարությունյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու ն քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի ապրիլի 21-ի որոշումը ն այն անփոփոխ թողնելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 5ի որոշումը բեկանել, Գագիկ Սողոմոնյանն ։`պաշտպան Ա.Մկրտչյանի

20

միջնորդությունը մերժել, ն վարույթը փոխանցել Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:

2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը:

՞Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ