ԼԵՎՈՆ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ԴԻՄՈՒՄԻ ԸՆԴՈՒՆԵԼԻՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՍԱՀՄԱՆԱԴՐԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ԹԻՎ 2 ԴԱՏԱԿԱՆ ԿԱԶՄԻ

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ Ը

ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ԴԻՄՈՒՄԻ ԸՆԴՈՒՆԵԼԻՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

Քաղ. Երևան

14 հունվարի 2013թ.

Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական դատարանի

թիվ 2 դատական կազմը

Նախագահությամբ Կ. Բալայանի

Անդամակցությամբ Ֆ. Թոխյանի

Վ. Պողոսյանի

Ուսումնասիրելով քաղաքացի Լևոն Պողոսյանի անհատական դիմումով գործը քննության ընդունելու մասին հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց.

1. Քաղաքացի Լևոն Պողոսյանը 25.12.2012թ. դիմել է ՀՀ սահմանադրական դատարան վիճարկելով ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 140-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 207-րդ հոդվածի 1-ին ու 6-րդ մասերի, 213-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2- րդ կետի և նույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մասերի սահմանադրականությունը։

2. Դիմողը գտնում է, որ ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 140-րդ հոդվածի 1-ին մասը և 207-րդ հոդվածի 1-ին մասն անորոշ են, չեն երաշխավորում անձի դատարանի մատչելիության և արդար դատաքննության իրավունքների արդյունավետ իրացումը, հետևաբար, այդ նորմերը հակասում են ՀՀ Սահմանադրության 3-րդ, 18-րդ և 19-րդ հոդվածներին։ Դիմողը նաև նշում է, որ «... բողոքարկման ժամկետի լրանալու պահը նույնպես անորոշ է, քանի որ պարզ չէ, դատարանը ժամկետի լրանալը պայմանավորում է «հրապարակելու պահից» դրույթով, թե հենց նույն 213-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի հստակ և հասկանալի «դատարանի որոշումը ստանալուց հետո» դրույթով»։

3. Դիմումի, ինչպես նաև կից փաստաթղթերի ուսումնասիրությունը վկայում է, որ դիմողը չի սպառել դատական պաշտպանության միջոցները, քանի որ դիմողը վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ժամկետի խախտմամբ, և ՀՀ վերաքննիչ դատարանը մատնանշել է, որ վերաքննիչ բողոքը ներկայացվել է օրենքով սահմանված մեկամսյա ժամկետը լրանալուց հետո և այն չի պարունակում ժամկետի բացթողումը հարգելի համարելու և ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդություն։ Այսինքն դիմողը չի օգտագործել ՀՀ օրենսդրությամբ իրեն վերապահված բոլոր իրավական հնարավորությունները, մասնավորապես բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդություն ներկայացնելու իր իրավունքը։

Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 101-րդ հոդվածի 6-րդ կետի սահմանադրական դատարան կարող է դիմել «յուրաքանչյուր ոք կոնկրետ գործով, երբ առկա է դատարանի վերջնական ակտը, սպառվել են դատական պաշտպանության բոլոր միջոցները և վիճարկում է այդ ակտով իր նկատմամբ կիրառված օրենքի դրույթի սահմանադրականությունը»։

«Սահմանադրական դատարանի մասին» ՀՀ օրենքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն դիմում կարող է ներկայացնել այն ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որը սպառել է դատական պաշտպանության բոլոր միջոցները։

ՀՀ սահմանադրական դատարանի ՍԴԱՈ-21 որոշման համաձայն օրենքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասում նշված որևէ պայմանի բացակայության դեպքում անհատական դիմում ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը սահմանադրական դատարան դիմելու իրավասու սուբյեկտ չէ։

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով «Սահմանադրական դատարանի մասին» ՀՀ օրենքի 32 և 69-րդ հոդվածներով ՀՀ սահմանադրական դատարանի թիվ 2 դատական կազմը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց.

Քաղաքացի Լևոն Պողոսյանի անհատական դիմումով գործի քննության ընդունումը մերժել։

Նախագահող

Անդամներ

14 հունվարի 2013 թվականի

ՍԴԴԿՈ/2-2