ԳԱԳԻԿ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ԴԻՄՈՒՄԻ ԸՆԴՈՒՆԵԼԻՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՍԱՀՄԱՆԱԴՐԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱԿԱՆ ԿԱԶՄԻ ՈՐՈՇՈՒՄ

ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ԴԻՄՈՒՄԻ ԸՆԴՈՒՆԵԼԻՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

Քաղ. Երևան

26 հունիսի 2019 թ.

Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական դատարանի

դատական կազմը`

Նախագահությամբ Ա. Թունյանի

Անդամակցությամբ Ա. Գյուլումյանի

Ա. Խաչատրյանի

Քննության առնելով Գագիկ Մարտիրոսյանի անհատական դիմումի

ընդունելիության հարցը,

ՊԱՐԶԵՑ.

1. Գագիկ Մարտիրոսյանը 2019 թվականի հունիսի 7-ին դիմել է Սահմանադրական դատարան` խնդրելով.

«1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածն ամբողջությամբ ճանաչել ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ, 71-րդ և 72-րդ հոդվածներին հակասող և անվավեր:

ԿԱՄ

2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածի այն մեկնաբանությունը, որ տվյալ նորմը կարող է կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածով նախատեսված արարքում անձի նկատմամբ ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելը (քրեական հետապնդում չիրականացնելը) չի բացառում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով մեղադրանք առաջադրելը և դատապարտելը, ճանաչել ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ, 71-րդ և 72-րդ հոդվածներին հակասող և անվավեր»:

2. Ըստ դիմողի Քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածը որպես քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք սահմանող հոդված, չի կարող առանձին, Քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածից անջատ, առաջադրվել անձին: Դիմողի կարծիքով անձը միայն այդ հոդվածով չի կարող մեղավոր ճանաչվել, քանի որ այդ հոդվածով մեղավոր ճանաչվելու և դատապարտվելու համար պարտադիր է մեկ այլ հոդվածով` Քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածով մեղավոր ճանաչված և դատապարտված լինելը, այլապես խախտվում է անձի անմեղության կանխավարկածը, և առերևույթ անձը մեղավոր է ճանաչվում և դատապարտվում ոչ թե մեկ (Քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդված), այլ երկու (Քրեական օրենսգրքի 244-րդ և 242-րդ հոդվածներ) հանցագործություններ կատարելու համար, ինչը հակասում է Սահմանադրության 66, 71, 72-րդ հոդվածներին:

3. Ղեկավարվելով «Սահմանադրական դատարանի մասին» սահմանադրական օրենքի 29 և 69-րդ հոդվածների պահանջներով և ելնելով խնդրո առարկա անհատական դիմումի և կից փաստաթղթերի նախնական ուսումնասիրության արդյունքներից` դատական կազմը գտնում է, որ նշված գործի քննությունը Սահմանադրական դատարանի կողմից ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.

«Սահմանադրական դատարանի մասին» սահմանադրական օրենքի 29-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն «Սահմանադրական դատարանը գործի քննությունն ամբողջությամբ կամ մասամբ մերժելու մասին աշխատակարգային որոշում է ընդունում .… սույն օրենքի 69-րդ հոդվածով նախատեսված այլ դեպքերում»: «Սահմանադրական դատարանի մասին» սահմանադրական օրենքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն «Անհատական դիմումները կարող է Սահմանադրական դատարան ներկայացնել ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը դատական պաշտպանության բոլոր միջոցները սպառելուց վերջնական դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց ոչ ուշ, քան վեց ամիս հետո»:

«Սահմանադրական դատարանի մասին» սահմանադրական օրենքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն «Անհատական դիմումներով գործի քննությունը, ի լրումն սույն օրենքի 29-րդ հոդվածով նախատեսված դեպքերի, մերժվում է նաև այն դեպքում, երբ լրացել է Սահմանադրական դատարան դիմելու համար սույն հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված վեցամսյա ժամկետը»:

Դիմումի ուսումնասիրությունից բխում է, որ դիմողը բաց է թողել Սահմանադրական դատարան դիմելու համար նախատեսված վեցամսյա ժամկետը, քանի որ վերջնական դատական ակտը` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի «Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժելու մասին» որոշումը, կայացվել է 2018 թվականի նոյեմբերի 26- ին, մինչդեռ Սահմանադրական դատարանին ուղղված դիմումը փոստային ծառայությանն է հանձնվել 2019 թվականի հունիսի 3-ին:

Բացի դրանից, վիճարկվող նորմը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածը, Սահմանադրական դատարանի 26.01.2016թ. ՍԴՈ-1252 որոշմամբ ճանաչվել է Սահմանադրությանը համապատասխանող տվյալ որոշման մեջ Սահմանադրական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների շրջանակներում։ Ելնելով վերոշարադրյալից և ղեկավարվելով «Սահմանադրական դատարանի մասին» սահմանադրական օրենքի 29-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով և 69-րդ հոդվածի 5- րդ մասով Սահմանադրական դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ.

Գագիկ Մարտիրոսյանի անհատական դիմումով գործի քննության ընդունումը մերժել:

Նախագահող

Անդամներ

26 հունիսի 2019 թվականի

ՍԴԴԿՈ-35