Շահնազարյան — ԼԴ/0034/13/20

"թ լՈՏՆ 2-ԻՑ

Աա Եռ, ԱՐՎ Ա

//77 ժէ Լ

ՍԱՆ

ԱԱՐԱՅՅՅՓ ՀՔՂՎ.

կե:

են Ի 2. ԼԴ/0034/13/20

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում

Նախագահող դատավոր՝ Կ.Մարդանյան

Դատավորներ` Ն.Հովակիմյան

Ս.Համբարձումյան

6 ապրիլի 2023 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ նան՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2022 թվականի հունվաի 5ի որոշման դեմ դատապարտյալ Արտուշ Սերյոժայի Շահնազարյանի վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

Լ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2020 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով Արտուշ Սերյոժայի Շահնազարյանը մեղավոր է ճանաչվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ ՀՀ քրեական օրենսգիրք) 296-րդ հոդվածի Լին մասով ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Նշանակված տուգանքի վճարումը տարաժամկետվել է 10 (տասը) ամիս ժամկետով, ն թույլատրվել է նշված ժամկետում այն վճարել մաս առ մաս՝ ամսական 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:

1. ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Լոռու մարզային մարմնի պետը 2020 թվականի հոկտեմբերի 28-ին միջնորդություն է ներկայացրել Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետ` նան Առաջին ատյանի դատարան) պրոբացիայի շահառու Արտուշ Շահնազարյանի նկատմամբ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2020 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով սահմանված՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանք պատժատեսակը հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինելու մասին:

2. Առաջին ատյանի դատարանը` 2021 թվականի նոյեմբերի 19ի որոշմամբ բավարարել է ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Լոռու մարզային մարմնի պետի՝ 2020 թվականի հոկտեմբերի 28-ի միջնորդությունը ն դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2020 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով նշանակված՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ

Յ

դրամ տուգանք պատժատեսակը փոխարինել է 2.200 (երկու հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով:

3. Դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՇԸ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` նան Վերաքննիչ դատարան) 2022 թվականի հունվարի 5-ի որոշմամբ բողոքը մերժել է՝ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2021 թվականի նոյեմբերի 19-ի որոշումը թողնելով օրինական ուժի մեջ:

4. Վերաքննի, Օ։»դատարանի հվերոնշալ որոշման դեմ դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանը ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2022 թվականի հունիսի 14-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:

Վճռաբեկ դատարանի՝ 2022 թվականի նոյեմբերի 14ի որոշմամբ սահմանվել է վճռաբեկ բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

5. Վերլուծելով ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի, Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5Լրդ ն 74-րդ հոդվածների դրույթերը՝ բողոքաբերը նշել է, որ ստորադաս դատարանները սխալ են մեկնաբանել ն կիրառել վերոնշյալ իրավական նորմերը, ինչի արդյունքում կայացվել է սխալ դատական ակտ: Մասնավորապես, բողոքաբերը նշել է, որ ՀԸ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Լոռու մարզային մարմնի կողմից ներկայացված միջնորդությունը քննության առնելու ժամանակ հայտնել է, որ մեկնել է արտագնա աշխատանքի, նոր է վերադարձել, պատրաստվում է տուգանքն ամբողջությամբ վճարել ն խնդրել է տրամադրել լրացուցիչ 10 օր ժամանակ: Իսկ 2021 ' Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի անցումային դրույթները կարգավորող 483-րդ հոդվածի 8-րդ մասի՝ սույն բողոքը քննվում է մինչն 2022 թվականի հուլիսի 1-ը գործող կարգով:

4

թվականի նոյեմբերի 29ի դատավճռով սահմանված տուգանքը՝ 500.000 ՀՀ դրամը, ամբողջությամբ վճարել է, որի վճարման մասին անդորրագրի բնօրինակը նույն օրը ներկայացրել է՝ ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայություն: Սական Վերաքննի դատարանն արձանագրել է, որ տուգանքը վճարելու պարտավորությունը այլնս եղել է դադարած, իսկ տուգանք պատիժը՝ փոփոխված, հետնաբար այն վճարելը եղել է առարկայազուրկ:

6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոքաբերը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2022 թվականի հունվարի 5-ի որոշումը ն կայացնել նոր դատական ակտ:

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

7. Առաջին ատյանի դատարանը 2021 թվականի նոյեմբերի 19ի որոշմամբ արձանագրել է, որ «(...) ՀՀ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2020 թվականի օգոարոսի 28ի դատավճռով ամբաստանյալ Արտուշ Սերյոժայի Շահնազարյանին մեղավոր է ճանաչել Հայաստանի Հանրապետությաւն քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի Լին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարման մեջ ն նրա նկատմամը պատիժ է նշանակել տուգանք` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի հիման վրա նշանակված տուգանքի վճարումը վփաւրաժամկետվել է 10 (տասր) ամիս ժամկեվտվ, ն թույլատրվել է նույն ժամկետում այն վճարել մաս առ մաս՝ ամնական 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով Դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանն իր նկատմամբ նշանակված տուգեւնքից վճարում չի կատարել:

Հիմք րնդունելով վերոգրյալ Դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանն իր նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելուց չարամտորեն խուսափել է:

5

Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նան այն, որ քննությամը հաստատվեց դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանի կողմից իր նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարումից խասսափելը Դատարանը գտնում է, որ ներկայացված միջնորդությունը պետք է բավարարել ն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5Լրդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրաւ դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանի նկապտմեւմը Լոռու մարզի առաջին ատյաւնի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 28.08.2020թ. դատավճռով նշանակված տուգանքը` 500.000 ՀՀ դրամի` փոխարինել հանրային աշխատանքներով՝ հանրային աշխատանքների հինգ ժամը նվազագույն աշխաղտաւվարձի դիմաց (...)»-:

71 Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2020 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով սահմանված տուգանքը՝ 500.000 ՀՀ դրամը, դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանը 2021 թվականի նոյեմբերի 29-ին ամբողջությամբ վճարել է ն վճարման մասին անդորրագրի պատճենը ներկայացրել Վերաքննիչ դատարան::

8. Վերաքննիչ դատարանը 2022 թվականի հունվարի 5-ի որոշմամբ օրինական ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2021 թվականի նոյեմբերի 19-ի որոշումը արձանագրել է հետնյալը. «/(...) Առաջին ատյանի դատարանը վիճարկվող որոշումը կայացնելիս համակցության մեջ պատշաճ գնահավել է գործի նյութերը, ինչի արդյունքում բավարարելով դատապարվյալ Արփուշ Շահնազարյանի նկատմամի նշանակված տուգանք պատիժը հանրային աշխատանքներով փոխարինելու մասին միջնորդությունը՝ հանգե է իրավաչափ հետնության: Մասնավորապես, Վերաքննի։ դատարանի գնահապտմամի` գործում առկա փաստական տվյալները բավարար են փաստարկված դատողություն անելու այն մասին, որ դատապարտյալ Արտուշ Շահնազարյանը չարամտորեն խուսափել է իր նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելուց: Այս կապակցությամի Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատավճոխ կայացումից շ Տե՛ս նյութեր, հատոր 1, թերթեր 80:81:

3Տե՛ս նյութեր, հատոր 2, թերթ 7:

6

հետո՝ դատապարփյալ Արտուշ Շահնազարյանը չի կատարել որնէ վճարում, սահմանված ժամկետում տուգանքի վճարման անհնարինության հանգամանքի վերարերյալ չի ներկայացրել որեէ հիմնավոր պատճառարանություն: Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկին, որ վիճարկվող դատական ակփր կայացնելուց տասն օր անց դատապարվյալը վճարել է 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը, հետնաբար նրան պետք է ազապտել քրեական պատասխանամվությունից իրադրության մտփոխման հիմքով, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքը վճարելու պարտավորություն, այլնս եղե է դադարած, իսկ փտուգանք պատիժը մտվոխված, հետնաբար այն վճարելը եղել է առարկայազուրկ (...)»':

Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները ն եզրահանգումը.

9. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. հիմնավո՛ր են արդյոք դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանի նկատմամբ նշանակված տուգանք պատժատեսակը հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումն անփոփոխ թողնելու մասին Վերաքննիչ դատարանի հետնությունները:

10. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի Լին մասի համաձայն՝ «Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է ոչ մեծ ն միջին ծանրության հանցանքների համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում ն սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմաններում պավիժ նշանակելու պահին Հայաստանի Հանրապեվպությունում օրենքով սահմանված նվազագույն աշխավաւվարձի (այսուհեր՝ նվազագույն աշխատավարձ) երեսնապատիկից երեքհազարապատիկի չափով (...»:

Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը տուգանքը կամ. տուգանքի չվճարված մասը փոխարինում է հանրային աշխատանքներով տուգանքը վճարելու 4 Տե'ս նյութեր, հատոր 2, թերթեր 3136:

7

անհնարինության դեպքում հանրային աշխատանքների երեք ժամը նվազագույն աշխատավարձի դիմաց, իսկ փուգանքը վճարելուց չարամտորեն խուսափելու դեպքում՝ հանրային աշխատանքների հինգ ժամի նվազագույն աշխավտավարձի դիմաց: Եթե մտւգանքը կամ տուգանքի չվճարված մասը հանրային աշխավաւնքներով փոխարինելու համար կատարվեւծ հաշվարկի արդյունքը գերազանցում է երկու հազար երկու հարյուր ժամի, ապա նշանակվում է երկու հազար երկու հարյուր ժամ: Տուգանքը կամ տուգանքի չվճարված մասր հանրային աշխատանքներով փոխարինելու համար կատարվող հաշվարկի արդյունքում ժամային արժեքները կլորացնելը կավաւրվում է դատապարվյալի օգտին (...)»:

11. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից հետնում է, որ՝

- Արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Լոռու մարզային մարմնի կողմից ներկայացված միջնորդությունը Ա.Շահնազարյանի նկատմամբ նշանակված տուգան, պատժատեսակը հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինելու վերաբերյալ, 2021 թվականի նոյեմբերի 19-ի դատական նիստի ընթացքում քննության առնելիս, Ա.Շահնազարյանը խնդրել է տրամադրել լրացուցիչ մեկ ամիս ժամանակ՝ 2020 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարելու համար»,

- Առաջին ատյանի դատարանը 2021 թվականի նոյեմբերի 19-ի որոշմամբ բավարարել է ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Լոռու մարզային մարմնի պետի՝ 2020 թվականի հոկտեմբերի 28-ի միջնորդությունը, ն դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանի նկատմամբ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2020 թվականի օգոստոսի 28ի դատավճռով նշանակված տուգանք պատժատեսակը փոխարինլ է հանրային աշխատանքներ ապատժատեսակով՝ 5 Տե՛ս նյութեր, հատոր Լին, դատական նիստի արձանագրություն, թերթ 79:

8

պատճառաբանելով, որ դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանը չարամտորեն խուսափել է իր նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելուց,

- 202. թվականի նոյեմբեի 29ին դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանն ամբողջությամբ վճարել է Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2020 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով սահմանված տուգանքը, որի վճարման մասին անդորրագրի պատճենը ներկայացրել է Վերաքննիչ դատարան՛,

- Վերաքննիչ դատարանը 2022 թվականին հունվարի 5-ի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողել է անփոփոխ՝ արձանագրելով, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է իրավաչափ հետնության: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ գործում առկա տվյալները բավարար են փաստարկված դատողություն անելու այն մասին, որ դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանը չարամտորեն խուսափել է իր նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելուց: Վերաքննիչ :-դատարանն արձանագրել է, որ դատավճռի կայացումից հետո, դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանը չի կատարել որնէ վճարում, սահմանված ժամկետում տուգանքի վճարման անհնարինության հանգամանքի վերաբերյալ չի ներկայացրել որնէ հիմնավոր պատճառաբանություն: Անդրադառնալով վիճարկվող դատական ակտը կայացնելուց տաս օր անց դատապարտյալի կողմից տուգանքը վճարելու հանգամանքին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրել է, որ տուգանքը վճարելու պարտավորությունը այլնս եղել է դադարած, իսկ տուգանք պատիժը՝ փոփոխված, հետնաբար այն վճարելը եղել է առարկայազուրկ::

12. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 10-րդ կետում շարադրված իրավական նորմերի լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում կայացնելուց հետո, Ա.Շահնազարյանի գործով ի հայտ է եկել նոր փաստական 6 Տե՛ս սույն որոշման 7-րդ կետը:

7 Տե՛ս սույն որոշման 7.Լ կետը:

8 Տե'ս սույն որոշման 8-րդ կետը:

9

հանգամանք: Մասնավորապես, Ա.Շահնազարյանը 2021 թվականի նոյեմբերի 29-ին ամբողջությամբ վճարել է Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով սահմանված տուգանքը ն վճարման մասին անդորրագրի պատճենը ներկայացրել է Վերաքննիչ դատարան: Վերոնշյալ հանգամանքը, սակայն, հաշվի չի առնվել Վերաքննիչ դատարանի կողմից` Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2021 թվականի նոյեմբերի 19-ի որոշումն օրինական ուժի մեջ թողնելիս:

13. Վերոնշյալի հիման վրա, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ 2021 թվականի նոյեմբերի 29-ին Ա.Շահնազարյանի կողմից 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը վճարելու փաստով, վերջինս ամբողջությամբ կրել է իր նկատմամբ 2020 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով նշանակված պատիժը: Հետնաբար, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2021 թվականի նոյեմբերի 19-ի որոշման կայացումից հետո առաջացել է այնպիսի փաստական հանգամանք, որի հաշվառմամբ բողոքարկվող դատական ակտը դարձել է ոչ իրավաչափ:

Վերոնշյալի հետ մեկտեղ, Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ դատական ակտի իրավաչափութան վրա ազդող փաստական հանգամանքի առկայությունը, որը ստորադաս դատարանի թերացման արդյունք չէ, որպես դատական ակտի բեկանման կամ փոփոխման հիմք նախատեսվել է նան 2021 թվականի հունիսի 30- ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով»:

14 Վերոշարադրյալի հիման վրա, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Ա.Շահնազարյանի նկատմամբ նշանակված տուգանք պատժատեսակը հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումն անփոփոխ թողնելու մասին Օ0-Վերաքննի, Օ։»-դատարանի հետնությունները հիմնավոր չեն:

9Տե՛ս 2021 թվականի հունիսի 30-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ, 372-րդ, 378-րդ, 387-րդ հոդվածները:

10

15. Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտ կայացնելիս պատշաճ չի գնահատել սույն գործի փաստական հանգամանքները, որի արդյունքում թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի խախտում, որն իր բնույթով էական է, քանի որ ազդել է գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա ն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն, հիմք է ստորադաս դատարանների դատական ակտերը բեկանելու համար: Միննույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պրոբացիայի շահառու Արտուշ Շահնազարյանի նկատմամբ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2020 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով սահմանված` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանք պատժատեսակը հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինելու վերաբերյալ ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Լոռու մարզային մարմնի պետի՝ 2020 թվականի հոկտեմբերի 28-ին միջնորդությունը պետք է մերժել:

Ելնելով վերոգրյալից ն ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162րդ, 163րՈ՝` ն 171րդ հոդվածներով, «Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ, 39-րդ, 43-րդ, 36Լ1-րդ, 403-406-րդ, 415.1-րդ, 418.1-րդ, 419-րդ, 422-423-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Լ. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել: Դատապարտյալ Արտուշ Սերյոժայի Շահնազարյանի վերաբերյալ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2021 թվականի նոյեմբերի 19-ի որոշումն ու այն օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2022 թվականի հունվարի 5-ի որոշումը բեկանել ն փոփոխել:

11

2. Դատապարտյալ Արտուշ Շահնազարյանի նկատմամբ Լոռու մարզի առաջին

ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2020 թվականի օգոստոսի 28-ի

դատավճռով սահմանված՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանք

պատժատեսակը հանրային աշխատանքներ պատժատեսակով փոխարինելու վերաբերյալ

ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Լոռու մարզային մարմնի պետի՝ 2020 թվականի հոկտեմբերի 28-ի միջնորդությունը, մերժել:

Յ. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ն

ենթակա չէ բողոքարկման:

Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ