Բարսեղյան — ԱՎԴ/0055/06/23

ԱՎԴ/0055/06/23

22 Մոն Վ ֆ

(ԱՏ

ՀլթաՀ22--՛

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Արարատի ն Վայոց ձորի մարզերի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Հ.Պետրոսյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Վ.Ռշտունի

23 հունվարի 2026 թվական ք.Երնան

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

ԱՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով մեղադրյալ Սամվել Հրաչյայի Բարսեղյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հունվարի 15-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Ա.Պողոսյանի հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոքը,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

1 2023 թվականի դեկտեմբերի 5ին Սամվել Հրաչյայի Բարսեղյանը ձերբակալվել է:

2023 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Սամվել Բարսեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում, ն նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել:

1. Արարատի ն Վայոց ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ՝ նան Առաջին ատյանի դատարան) 2023 թվականի դեկտեմբերի 7-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սամվել Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանքըի՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 5-ից, ն մերժել պաշտպանի՝ գրավը որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը:

2. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` նան Վերաքննիչ դատարան), մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի պաշտպաններ ԱԿարապետյանի ն Ս.Հովհաննիսյանի հատուկ վերանայման բողոքի քննության արդյունքում, 2024 թվականի հունվարի 15-ի որոշմամբ բողոքը մասնակի բավարարել է, Առաջին ատյանի դատարանի 2023 թվականի դեկտեմբերի 7-ի որոշումը բեկանել՝ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառելով գրավ՝ 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով ն բացակայելու արգելքը: Ս.Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը վերացվել է, ն նա ազատ է արձակվել:

3. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Ա.Պողոսյանը ներկայացրել է հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2024 թվականի մարտի 4-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ, ն սահմանվել է դատական վարույթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:

3

Վճոաբեկ բոդոքի հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետնյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.

4. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ ստորադաս դատարանի որոշումն օրինական ն հիմնավոր չէ, այն չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 15-րդ, 17-րդ, 18-րդ ն 2-րդ հոդվածների պահանջներից, դրանով սխալ են մեկնաբանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ ն 118-րդ հոդվածները, ուստի թույլ է տրվել դատական սխալ` քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որը կարող է խաթարել արդարադատության բուն էությունը:

41. Բողոքաբերը անդրադառնալով Վերաքննի. ։»-դատարանի այն

եզրահանգմանը, որ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի կողմից հանցանքի կատարումը կանխելու առնչությամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատողությունները հիմնավոր չեն ն չունեն օբյեկտիվ հիմքեր, նշել է, որ դրանք բխում են դատարան ներկայացված՝ տուժողի ն վկաների ցուցմունքներով հայտնած տվյալներից, միջադեպի տեսաձայնագրություններից, մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի անձը բնութագրող տվյալներ պարունակող տեղեկանքներից:

4.2. Ըստ բողոք բերած անձի, վարույթի նյութերից հետնում է, որ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանը ձնավորված ակնհայտ անհարգալից, արհամարհական ն ագրեսիվ վերաբերմունք ունի ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ, ինչը պայմանավորված է զուտ այն հանգամանքով, որ վերջիններս հանդիսանում են ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ: Մասնավորապես` մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանը գտել է, որ սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ հնչեցնելով ու նույնիսկ բռնություն գործադրելով՝ կարող է միջամտել ոստիկանության աշխատակիցների օրինական գործունեությանը:

43. Անդրադառնալով Ս.Բարսեղյանի անձը բնութագրող տվյալներին՝ բողոքաբերը նշել է, որ վերջինս հանցանք կատարելու կապակցությամբ 15 տարի ժամկետով ազատազրկման է դատապարտված եղել Չեխիայի

Շանրապետությունում, ՀՀ ոստիկանության գրության համաձայն՝ հանդիսանում է քրեական ենթամշակութ կրող անձ, որպիսի հանգամանքների անտեսումը

4

մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը գնահատելիս, իրավաչափ չէ:

4.4. Բողոքաբերը, անդրադառնալով Ս.Բարսեղյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերի առկայությանը, նշել է, որ վերջինիս անձը բնութագրող տվյալների համակարգային վերլուծությունը վկայում է այն մասին, որ բարձր է Ս.Բարսեղյանի կողմից ազատության մեջ մնալու ն ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների հետ առնչվելու դեպքում նոր հանցանքի կատարման հավանականությունը:

Ըստ բողոքաբերի՝ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի դրսնորած հակաիրավական վարքագիծը հիմք է տալիս պնդելու նրա` որոշակիորեն անպատասխանատու վերաբերմունքն իրավապահ համակարգի ներկայացուցիչների նկատմամբ, իսկ մեղսագրվող պատժի սպառնալիքով արգելված արարքի համար նախատեսված պատժի տեսակն ու պատժաչափը, այն է՝ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով, հիմք են տալիս բարձր գնահատելու հավանականությունն առ այն, որ Ս.Բարսեղյանը կարող է դիմել փախուստի:

Բողոքաբերը նան նշել է, որ բարձր է հավանականությունն առ այն, որ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանը, մնալով ազատության մեջ, կխոչընդոտի մինչդատական վարույթի քննությանը քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց, մասնավորապես՝ հարցաքննված ն դեռնս չհարցաքննված, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տեղեկություններ ունեցող անձանց վրա՝ դեպքի իրական հանգամանքները թաքցնելու, մասնավորապես՝ տեղեկություններն այլափոխելու կամ իրեն ցանկալի բովանդակությամբ ցուցմունքներ ստանալու ճանապարհով:

Այս առումով, անդրադառնալով նան մեղադրյալին վերագրվող արարքը ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներին ամրակցված տեսախցիկներով ամրագրված լինելու վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի փաստարկին, բողոքաբերը նշել է, որ թեն. տեսագրություններով արձանագրվել է մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի կողմից ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ բռնի գործողություններ կատարելու փաստը, այնուամենայնիվ, վերջիններիս ֆիզիկական Օ ցավ պատճառելու հանգամանքը ենթակա է պարզման տուժողների հարցաքննության միջոցով, որպիսի պայմաններում կարնորվում են վերջիններիս ցուցմունքներով հայտնած տվյալները:

5

Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ բողոքաբերը գտել է, որ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու միջոցով:

45. Բացի այդ, ըստ բողոքաբերի Վերաքննիչ դատարանը, սահմանելով այլընտրանքային խափանման միջոց` գրավի չափը, հաշվի չի առել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը, մեղադրյալի գույքային դրությունը, ինչպես նան այն հանգամանքը, որ Առաջին ատյանի դատարանում մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի պաշտպանի միջնորդած 5.000000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը համարվել է ոչ բավարար՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար, մինչդեռ Վերաքննիչ դատարանը գտել է, որ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի կիրառմամբ, ինչն անընդունելի է ներկայացված բողոքի հիմնավորումներով, ն որնէ կերպ չի կարող ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը:

5. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2024 թվականի հունվարի 15-ի որոշումը ն մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:

Վճոաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

6. Սամվել Բարսեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն բանի համար, որ «(-) (Նայ 2023 թվականի դեկտեմբերի 05ին՝ ժամի 16:14ի սահմաններում, Ժոոոոթթաթթաւ ի, դրի «ոոԲԻթԲթ ՑԻ կամայնքի """""Ւ փողոցում երթնեկել է «Ֆորդ» մակնիշի, Ե" հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, որտեղ թիվ "'''« կողային համարի, ծառայողական «Շկոդա» մակնիշի

ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Արարատի գումարտակի Էին վաշտի Լին դասակի պարեկ Հորի «որոթթւը: լլ բորրթթթ «որոր, Ծառայության ընթացքում պարեկային ծառայության պարեկնել """""»» թոոորրուրը լլ ոորիրրթ ոթթթթոոուըը

6

ԽԵԲՈԹԹՑԲԲԹ» խողոցում:՝ «»Ա:ԹՅԹ» խանութ սրահի մով. ծառայություն իրականացնելիս հայտնաբերել են երթնեկելի մասում կիսով չափ կայանված փրանսպորվնաային միջոց, ինչի կապակցությամ Հ -ր կանգնեցրել է ծառայողական «Շկոդա» մաննիշի ավվատմեքենան, իջել է ավտոմեքենայից՝ ավտոմեքենան նույնականացնելու, վարչարարություն կավարելու համար, իսկ այդ ընթացքում վերջինիս կարգախմիի անդամ ՈՅ ՅԻ, կարելով

ավտոմեքենայի ղեկին` այն վարել է դեպի առաջ: Նույն պահին «Ֆորդ» մակնիշի, թոթոոու հաչվառմեմ: համելամփշի ավտոմեքենայով ՀԻ Իթռթ-իը է մոտեցել հիշյալ փողոցով երթնեկող Սամվել Հրաչյայի Բարսեղյանը, ով իջեցնելով ավտոմեքենայի ապակին, ասել է «ս որտեղ եք կանգնել, ես ձեր տիրոջ մերը...» արտահայվտությունը, որից հետո վարորդ Սամվել Բարսելյանը ավտոմնքենայի սմփվներով տեղապվտույտ կատարելով հեռացել է: «"Ի»ո թթ

անմիջապես ծառայողական ոադիոկապի միջոցով հայտնել է տեղի ունեցած միջադեպի մասին ն խնդրել է պարեկային ծառայություն իրականացնող այլ կարգախմիրի կանգնեցնել «Ֆորդ» մակնիշի, """"" հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որին արձագանքել է նույն տարածքում թիվ """"""" կողային համարի, ծառայողական «Շկոդա» մակնիշի ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող Հո» «թրթուր: Այնուհետն "ու համայնքի "բո" կ

Հթ»-կ լողոցների խաչմերուկում Հ" Թը բարձրախոսով հրահանգել է «Ֆորդ» մակնիշի, " հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ Սամվել Բարսեղյանին կանգնեցնել ավտոմեքենան, ինչին ի պատասխան՝ վերջինս հայտնել է «արեղ կանգնեմ արա» արտահայտությունը ն կանգնել է" Թ-ի համայնքի «Բ». աւռոնտրի կենտրոնի մով" Բեր մոտեցել Է վարորդ Սամվել Բարսեղյանին, նախ հարցրել է առանց ամրագոտի վարելու պատճառը, ինչին ի պատասխան՝ Սամվել Բարսեղյանը հայտնել է «դրանք ասեցին» արտահայտությունը, ինչից հերո" ՋՅ-ը հորդորել է հարգանքով խոսել պարեկային ծառայության աշխատակիցների հասցեին ն հայտնել է, որ այլ կարգախումը է հրավիրում խախտումն արձանագրելու ն վարչարարություն իրականացնելու նպատակով: Քիչ անց հիշյալ վայր են ժամանել նան Արտաշատ համայնքի Մարքսի փողոցում ծառայություն իրականացնող, պարեկային

7

ծառայության աշխատակիցներ «ոի թուր: ը թթու թրթուր, դրի

ընթացքում, Սամվել Բարսեղյանը, դրսնորել է ոչ ադեկվատ վարքագիծ ն անտեսելով վերջինների ներկայությունը, պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից վարչարարություն իրականացնեղը խոչրնդոտխկու նպատակով, անհասցե հայհոյանքներ է հնչեցրել, ձեռքերով անկանոն շարժումներ է կատարել, ինչի կապակցությամբ "Ի" ՀԹ» վի քանի անգամ հորդորել է հայհոյանքներ չհնչեցնել ն դրսնորե պատշաճ վարքագիծ: Մինչդեռ Սամվել Բարսեղյանը չենթարկվելով Հ" ոթթուի` հանդարտվելու ն հայհոյանքներ չհեչեցնելու վերաբերյալ կոչերին՝` հակադրվելով շարունակել է իր հակաիրավական գործողությունները, ինչի կապակցությամբ "Հ" «Յ"յ հրահանգել է ձերբակալել Սամվել Բարսեղյանին, սակայն Սամվել Բարսեղյանը պաշտոնատար անձի օրինական ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով պաշտոնավաւր անձ հանդիսացող պարեկային ծառայության աշխատակից Հ ՀՅ» կողմից ձեռնաշղթա հագցնելը խոչընդոտելու նպատակով ձեռքով հրել է նրան ն շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել: Այնուհետն մոտեցել է նան Բ" ՀԹ, որի ընթացքում Սամվել ` Բարսեղյանը դադարեցնելով իր

հակաիրավական գործողություններ, ավելի ագրեսիվ տոնայնությամբ պաշտոնավպաւր անձանց օրինական ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով պաշտոնատար անձինք հանդիսացող պարեկային ծառայության աշխատակիցներ ""»ոոո» Բրրթթռւի,,. «որորրրու թռրոուցը լլ թոժթթո ոթթույը իրկցեին հնչեցրել է րոնություն գործադրելու մարմնական վնասվածքներ պատճառելու վերաբերյալ սպառնալիքներ, մասնավորապես՝ ՀՀրրՀՅԻ: ԹոթԲրու կ խլսցեին հնչեցրել է «հեսա կտամ լանդ կծոնմ» արտահայվությունը,, ապա նան պաշտոնատար անձ Հորթ: 9 «ոժթոուկ օրինական ծառայողական

գործունեությանը միջմտեու վերջինիս կողմից ձեռնաշղթա հագցնել խոչընդոտելու նպավաւկով ձեռքի բոունցքով մեկ անգամ հարվածել է Թ-ի կրծքավանդակի շրջանին, որն էլ ուղեկցվել է պարեկային ծառայության աշխատակիցների հասցեին սպառնալիքներ ն հայհոյանքներ հնչեցնելով, ինչից հետո օգնության հասած ոստիկանության Յի ըուժնի աշխատաւկիցների

8

հետ միասին Սամվել Բարսեղյանին ձերբակալել ու փեղավտխել են "Ր ՅԹ-ի բաժին (...)»':

7. ՀՀ ներքին գործերի նախարարության ոստիկանության Արարատի մարզային վարչության Արտաշատի բաժնի գրության համաճայն՝ «Թխվ 27-0366-23 քրեական վարույթի շրջանակներում հայտնում ենք Ձեզ, որ Սամվել Հրաչյայի Բարսեղյանը (ծնվ. 04.01.1982թ., հաշվ. է ն բն. Է ՀոԻԻ իա, րթ քը, թթթթթՒմը "ոկւ) հանդիսանում է քրեական ենթամշակույթ կրող անձ, նախկինում, սպանություն կատարելու մեղադրանքով Ը» Հկլերապետությունում դափտապարվպվել է 17 տարի ազատազրկման, մշտապես դրսնորե է հակաօրինական վարքագիծ, Արտաշավտ ն հարակից համայնքներում ունի քրնածին ազդեցություն»-:

8. Առաջին ատյանի դատարանը 2023 թվականի դեկտեմբերի 7-ի որոշմամբ արձանագրել է հետնյալը. «(...) (Առաջին ատյանի դատարանը) գտնում է, որ բարձր է հավանականություն|ն) առ այն, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ կխոչընդոտի մինչդատական վարույթում գործի քննությանը ն ապացուցման գործընթացին՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց՝

մասնավորապես հարցաքննված ն դեռնսչհարցաքննված, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տեղեկություններն ունեցող անձանց վրա՝ դեպքի իրական հանգամանքները թաքցնելու՝ մասնավորապես փեղեկություններն այլավսխելու կամ իրեն ցանկալի բովանդակությամբ ցուցմունքներ արանալու ճանապարհով, նկատի ունենալով նաւն, որ վերը նշված (պատճառաբանությաւմի), առկա է հիմնավոր կասկած վերջինիս կողմից ոարիկանության համապատաեւսխեւն աշխատակիցների օրինական պահանջին չենթարկվելու ն դրանով վերջիններիս վրա ազդեցություն գործադրելու վերաբերյալ:

Անդրադառնալով մեղադրյալ Ս. Բարսեղյանի կողմից նոր հանցանք կատալրելու ն փախուստի դիմելու հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ բարձի է հավանականությունն աո այն, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ կկատարի հանցանք՝ հաշվի առնելով վերջինիս առաջադրված մեղադրանքի բնույթը, մեղադրյալին վերագրվող արարքի ծանրությունը, որը դասվում է միջին ծանրության 1 Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 92-94:

շ Տե'ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթ 45:

9

հանցագործությունների շարքին, խնչպես նան այն, որ համաձայն ՀՀ ոստիկանության Արարատի մարզային վարչության 06.12.2023թ. գրության՝ վերջինս հանդիսանում է քրեական ենթամշակույթ կրող անձ:

Այսպիսով, Դատարանը եզրահանգում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածում թվարկված վերոհիշյալ մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դապտասւվարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարվտաւկանությունների կատարումն ապահովելու ն մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ն փախուստի դիմելու վերարերյալ մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետնությունները, որոնք առաջ են բերում անձի ազատության իրավունքի սահմանավաւկում, հիմնված են գործի նյութերից բխող ողջամիտ ենթադրությունների վրա: Ընդհանրացնելով վերոնշյալը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրանքի կողմի այն օրենսգրքով սահմանված կարգով պատշաճորեն հիմնավորել է միջնորդվող խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը ն իրավաչափությունը` միջնորդված պայմաններով, ուստի որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու վերաբերյալ առկա են բավարար փաստական տվյալներ, այսինքն միջնորդությունը հիմնավոր է ն ենթակա է ամբողջությամը բավարարման: Դատարանը հարկ է համարում նշել նաւն, որ, որպես խափանման միջոց, կալանքը ընտրելու մասին որոշում կայացնելով, Դատարանն այդ որոշումը հիմնավորված է համարում ներկայացված նյութերում այնպիսի տեղեկությունների աոռկայությաւմի, ոլչոնք վերոնշյալ հիմնավորումներով հանդերձ հաստատում են. տվյալ փուլում մեղադրյալի նկատմամի ազատությունից չզիկելու հետ կապված այլընտրանքային խափանման միջոցների` այդ թվում գրավի կիրառման անհնարինությունը (...)»::

9. Վերաքննիչ դատարանը 2024 թվականի հունվարի 15ի որոշմամբ արձանագրել է հետնյալը. «(.,) Կալանքի հիմքերի առնչությամբ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սամվել Բարսեղյանի կողմից հանցանքի կավտարումը կանխելու առնչությամբ դատարանի դատողությունները հիմնավոր չեն ն չունեն նախաքննական մարմնի կողմից ներկայացված նյութերից 3Տե'ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 102-131:

10

բխող օրյեկտիվ հիմքեր: Ինչ վերաբերում է ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կննտրոնի կողմից դրված տեղեկանքին, ապա դրա ուսումնաւսիրությունը վկայում է, որ մաղլադրյալ Սամվել Բարսեղյանը ներկայում չունի դատվածություն, իսկ նախկինում կատարած հանցանքների հաւմար քրեական պատասխանաւտվության ենթարկված լինելն ինքնին չի կարող վկայել հետագայում նրա հնարավոր հանցավոր վարքագծի դրսնորման մասին (...):

Անդրադառնալով ՀՀ ոստիկանության Արարատի մարզային վարչության կողմից փրված գրությանը, որի համաձայն` Սամվել Բարսեղյանը հանդիսանում է քրեական ենթամշակույթ կրող անձ՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պարզ չԼ՝ այդ տեղեկությունը հիմնավոր է, թե ոչ, քանի որ որնէ կերպ չի կարող գնահատվել այդ տվյալի իսկությունը կամ հավաստիությունը: Ավելին՝ ներկայացված նյութերի ուսումնասիրությունը վկայում է, ոլր մեղադրյալ Սամվել Բարսեղյանը քրեական ենթամշակույթի առնչությաւմը որնէ հանցավոր արարքի ենթադրյալ կատարման համար քրեական հետապնդման չի ենթարկվում, այսինքն` քրեական ենթամշակույթին առեչվող որնէ արարք մեղադրյալի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշմուն մեջ նկարագրված չէ:

Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Սաւմվել Բարսեղյաւնի կողմից փախուստի դիմելու հավանականության, ապա Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ դրա առնչությամբ նույնպես անհրաժեշվ ու բավարար հիմնավորումներ ն փաարարկներ առկա չեն: Վերաքննի: դատարանի գնահատմամբ` վյալ դեպքում միայն մեղսագրվող հանցանքի տեսակը ն բնույթը չեն կարող վկայել մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու բարձր հավանականության մասին (...):

Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ թեն առկա է մեղադրյալ Սամվել Բարսեղյանի կողմից քրեական գվարութի քննությանը .խոչընդուրնյու հավանականությունը, սաւկայն նման մտավախությունն այն աստիճան էական ու բարձր չէ, որ դրա չեզոքացմանը հնարավոր լինի հասնել բացառապես ամենախիստ կամ ազատությունից զրկելու հետ կապված խափանմաեւն միջոց(ներ)ի կիրառմամբ: Հատկանշական է, որ տվյալ դեպքում մեղադրյալին վերագրվում է միջին ծանրության հանցանքի կամարում, ընդ որում, ենթադրյալ հանցանքի վերաբերյալ տեղեկություներ տիրապետող անձանց մեծ մասը ոստիկանության

1

աշխավակիցներ են, ավելին` մեղադրյալին վերագրվող արարքի ընթացքը, ըս էության, ամրագրված է վերջիններին ամրակցված տեսախցիկներով:

(.-.)

Ամփոփելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սամվել Բարսեղյանի նկատմամի ամենախիստ խափանման միջոցի` կալանքի կիրառման անհրաժեշտություն րացակայում է, ուարի վերջինի պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովվել բացակայելու արգելքի ն գրավի համակցված ընտրության արդյունքում: (...)»":

10. Սամվել Բարսեղյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մինչդատական վարույթն ավարտվել է, քրեական գործն ուղարկվել է Արարատի ն Վայոց ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան, ն 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին կայացվել է դատավճիռ»:

Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

11. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի աոջն բարձրացված իրավական հարցը հետնյալն է. հիմնավո՛ր են արդյոք այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ գրավի ն բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի օրինական վարքագիծն ապահովելու հնարավորության վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի հետնությունները:

12. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «ւ. Խափանման միջոցներն են կալանքը ն այլընտրանքային խափանման միջոցները:

2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են՝

3) գրավի.

(.-.)

5) բացակայելու արգելքը (.-.)»:

«Տե՛ս վարույթի նյութեր, հատոր 1, թերթեր 153-165:

5 Տես Պոոոճճեթճտ Դատական տեղեկատվական համակարգ, թիվ ԱՎԴ/0038/01/24 գործով դատավճիռը:

12

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաճայն՝ «Լ Խափանման միջոց չի կարող կիրաովել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:

2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշվ Լ՝

1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու հսւմար կում

2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ

3) մեղադրյալի կողմից իր վրա ասյն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կապտաւրումն ապահովելու համար:

3 Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող ն դրան խոչընդոտող րոլոր հնարավոր հանգամանքները (...)»:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաճձայն՝ «2 Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքու, երբ այլընկրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անրավարար է սույն օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու հսւմար:

(-.)

4 Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաարական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել ն դատարանի կողմից պատճառարանված հաստավպվել են այն օրենսգրքի 16-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմեւնները (...)»:

121. Վկայակոչված իրավադրույթների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ խափանման միջոցները, դասակարգվելով կալանավորման ու կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցների, նպատակ ունեն ապահովելու քրեական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, ն կիրառվում են միայն այն դեպքում, երբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ անձը կարող է կատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված գործողությունները կամ դրանցից որնէ մեկը: Ընդ որում՝ վերոնշյալ սպատակի իրականացման համար անհրաժեշտ ու պիտանի խափանման միջոցի կոնկրետ տեսակի ընտրության հարցն օրենսդիրը վերապահել է վարույթն

3

իրականացնող մարմնի հայեցողությանը միաժամանակ երաշխավորելով մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը նրա իրավունքների հնարավոր նվազ սահմանափակմամբ ապահովելու հնարավորությունը: Մասնավորապես, օրենսդիրն ամրագրել է, որ անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս, վարույթն իրականացնող մարմինը պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը:

Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, հարկ է նշել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված խափանման միջոցների աստիճանակարգության մեջ, ելնելով ներգործության բնույթից, աստիճանից ն վրա հասնող հետնանքներից՝ կալանքը համարվում է ամենախիստը, քանի որ առավելագույն չափով է սահմանափակում մարդու սահմանադրական իրավունքներն ու ազատությունները, ն որպես անձի ոջ պատշաճ վարքագծի կանխման վերջին հնարավոր միջոց (ամոուճ ոճնօ) պետք է կիրառվի այն բացառիկ դեպքերում, երբ կհիմնավորվի մեղադրյալի օրինական վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցներով երաշխավորելու անհնարինությունը: Այլ խոսքով՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ վարույթն իրականացնող մարմինը փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ կհիմնավորի, իսկ դատարանն էլ պատճառաբանված որոշմամբ կհաստատի, որ միայն այդ խափանման միջոցի կիրառմամբ է հնարավոր հասնել խափանման միջոցների կիրառմամբ հետապնդվող նպատակներին՝ այդ համատեքստում հաշվի առնելով մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող ու դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները":

12.2. Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում կրկնել նան, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված՝ մեղադրյալի ոջ պատշաճ վարքագծի դրսնորման հավանական ձների մասին հետնությունները բոլոր դեպքերում պետք է պայմանավորված լինեն վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացվող տեղեկություններով, փաստերով կամ ապացույցներով՛: Ընդ «Տե՛ս ոամռնջ ուսքռոմլչ Վճռաբեկ դատարանի՝ Արշակ Հակոբյանի գործով 2022 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ/1194/06/21 որոշման 131-րդ կետը:

7 Տես ոամռնջ տառոմչ Վճռաբեկ դատարանի՝ թիվ ՎԲ-1327/07, ԱՎԴ/0022/06/08, ԼԴ/0197/06/08, ԵԿԴ/0580/06/09, ԵԿԴ/0678/06/10, ՏԴ/0052/06/14, ԵՍՔԴ/0386/06/15 որոշումները:

14

որում` կալանավորման անհրաժեշտության մասին դատարանի հետնությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձնավորվող փաստարկված

դատողությունների վրած:

12.3. Միննույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս նրան վերագրվող արարքի բնույթը ն վտանգավորության աստիճանը հաշվի առնելու կարնորությանը, իրավական դիրքորոշում է ձնավորել այն մասին, որ թեն մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությոնը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ, դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը ն հետնաբար նան ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարնոր տարրեր ու գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին»:

3. Սույն վարույթի նյութերի ուսումնասիրությունից երնում է, որ՝

- Սամվել Բարսեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում, ն նրան մեղադրանք է ներկայացվել պաշտոնատար անձի օրինական ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով նրա նկատմամբ բռնություն գործադրելու համար":

ՑՏե՛ս ռամոնջ ուռում: Վճռաբեկ դատարանի՝ Տիգրան Պեւրրոսյանի գործով 2017 թվականի նոյեմբերի 15ի թիվ ԵԿԴ/0084/06/16 որոշման 13-րդ կետը, Վալերի Հակոբյանի գործով 2020 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԴ/0548/06/19 որոշումը:

5 Տես տամուտ ոանտմ: Վճռաբեկ դատարանի Վահագն Պողոսյանի գործով 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշումը:

6 Տե՛ս սույն որոշման 6-րդ կետը:

15

- Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով ներկայացված փաստերը ն ապացույցները, արձանագրել է, որ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի՝ ազատության մեջ մնալու դեպքում բարձր է հավանականությունն առ այն, որ վերջինս կխոչընդոտի գործի քննությանը ն ապացուցման գործընթացին` ազդեցություն գործադրելով հարցաքննված ն դեռնս չհարցաքննված վկաների, ինչպես նան դեպքի վերաբերյալ տեղեկություններ ունեցող անձանց վրա, կկատարի նոր հանցանք ն կդիմի փախուստի՝ հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի բնույթը, վերագրվող արարքի ծանրություն, (միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին դասվելը), ինչպես նան այն, որ վերջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության Արարատի մարզային վարչության 2023 թվականի դեկտեմբերի 6-ի գրության, հանդիսանում է քրեական ենթամշակույթ կրող անձ: Արդյունքում, Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել է կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով':

- Վերաքննի: -դատարանը, անդրադառալով մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերին, արձանագրել է, որ վերջինիս կողմից նոր հանցանք կատարելու ն փախուստի դիմելու հավանականության մասին Առաջին ատյանի դատարանի դատողությունները հիմնավոր չեն ն չունեն նախաքննական մարմնի կողմից ներկայացված նյութերից բխող օբյեկտիվ հիմքեր: Միննույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը նշել է, որ թեն առկա է մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի կողմից քրեական վարույթի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, սակայն նման մտավախությունն այն աստիճան էական ու բարձր չէ, որ դրա չեզոքացմանը հնարավոր լինի հասնել բացառապես կալանքի կիրառմամբ: Արդյունքում, Վերաքննիչ դատարանը գտել է, որ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովվել բացակայելու արգելքի ն 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի համակցված ընտրության արդյունքում:

Վերաքննիչ դատարանն արձանագրել է նան, որ կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ դատարանի որոշմամբ գրավը՝ որպես այլընտրանքային խափանման ս Տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը:

16

միջոց ընտրելու դեպքում, վերջինս ենթակա է ազատ արձակման մինչն գրավի գումարը վճարելը: Այս առումով Վերաքննիչ դատարանը նշել է, որ այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրելու ն դրա կիրառման, այն է՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահը, կարող են չհամընկնել, ն չնայած այն հանգամանքին, որ այլընտրանքային խափանման միջոց գրավի կիրառումն օրենսդիրը պայմանավորում է կոնկրետ գործողության կատարմամբ, դա չի նշանակում, որ մինչն համապատասխան գործողության կատարումն անձը պետք է շարունակի մնալ կալանքի տակ'չ

14. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 12-12.3-րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների ու շարադրված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի օրինական վարքագիծն ապահովելու հնարավորության վերաբերյալ հետնության հանգելիս, Վերաքննիչ դատարանը պատշաճ իրավական գնահատման չի ենթարկել սույն գործում առկա մի շարք հանգամանքներ:

14.1. Այսպես, Վերաքննիչ դատարանի կողմից պատշաճ վերլուծության ն գնահատման չի ենթարկվել այն փաստական տվյալը, որ ոստիկանների կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելուն նախորդել են մեղադրյալի մի շար. ենթադրյա՝։ հակաիրավական գործողություններ, մասնավորապես` վերջինիս կողմից մեքենայով ՀՅ քաղաքի ՀՀոԲՅՈՅՅ փողոցում առաջացած խցանման ժամանակ ծառայություն իրականացնող ոստիկաններին մոտենալը ն ավտոմեքենայի ապակին իջեցնելով, նրանց նկատմամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալն ու իր դժգոհությունը ոստիկանների՝ այդ վայրում ծառայություն իրականացնելու առթիվ հայտնելը, որից հետո, վթարային իրավիճակ ստեղծելով, մեքենան վարելը ն հեռանալը: Բացի այդ, ըստ վարույթում առկա նյութերի, իր ավտոմեքենան ոստիկանների կողմից կանգնեցվելուց հետո, ՍՄԲարսեղյանը, ավտոմեքենայից իջնեով ն չենթարկվելով ոստիկանության ռ Տե՛ս սույն որոշման 9-րդ կետը:

17

ծառայողների օրինական պահանջներին, ենթադրաբար դրսնորել է ագրեսիվ վարքագիծ՝ փորձելով ստիպել ոստիկանության ծառայողներին դադարեցնել իրենց վարչարարությունը, շարունակել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ ն բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ հնչեցնել նրանց հասցեին, հրել ն հայհոյել է իրեն ձեռնաշղթա հագցնել փորձող պարեկային ծառայութան աշխատակից Հոթ: ::-իկ, որից հետո բռունցքով հարվածել է նույն ծառայության պարեկ Ցորորոաթոոուիի:

14.2. Վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերի առկայությանը, իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի հետնությանն առ այն, որ դատական ակտը կայացնելու պահի դրությամբ բարձր է եղել Ս.Բարսեղյանի կողմից գործի քննութանը ն ապացուցման գործընթացին խոչընդոտելու հավանականությունը, հաշվի առնելով, որ վարույթը գտնվել է սկզբնական փուլում, ն բացի գործին առնչություն ունեցող ոստիկաններից, դեպքին ականատես են եղել նան այլ՝ դեռնս չհարցաքննված անձինք, որոնց նկատմամբ Ս.Բարսեղյանը կարող էր գործադրել որոշակի ազդեցություն՝ իրականությունն այլափոխելու ն տվյալ անձանց կողմից դեպքի հանգամանքներն ի օգուտ իրեն ներկայացնելու ճանապարհով: Բացի այդ, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է եղել կատարել որոշակի ապացուցողական գործողություններ Ս.Բարսեղյանի կողմից ոստիկանության ծառայողներին ֆիզիկական ցավ պատճառելու հանգամանքը, առհասարակ դրա առկայություն, կամ բացակայությունը հաստատելու կամ հերքելու համար անհրաժեշտ ապացույցներ ձեռք բերելու ուղղությամբ:

Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նան, որ ՀՀ ներքին գործերի նախարարության ոստիկանության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից տրամադրված՝ Ս.Բարսեղյանի քրեական ենթամշակույթ կրող անձ լինելու փաստը հավաստող գրության առկայությունը վարույթի տվյալ փուլում, ըստ էության, բավարար էր վերջինիս կողմից հանցավոր վարքագիծ դրսնորելու հավանականությունը բարձր գնահատելու համար:

Վճռաբեկ դատարանն իր անհամաձայնությունն է հայտնում Վերաքննիչ դատարանի հետնությանն առ այն, որ մարված դատվածությունը կամ նախկինում

18

կատարած հանցանքների համար քրեական պատասխանատվության ենթարկված լինելն ինքնին չի կարող վկայել հետագայում անձի հնարավոր հանցավոր վարքագծի դրսնորման մասին:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն` «Սույն հոդվածով նախատեսված հիմքերով դատվածության մարումը կամ վերացումը հանգեցնում է դավտվածության հետ կապված քրեաիրավական հեփնանքների վերացման»:

Վերոնշյալ հոդվածի մեկնաբանությունից բխում է, որ խոսքը գնում է դատվածության մարման կամ վերացման քրեաիրավական, այ ոչ թե քրեադատավարական հետնանքների վերացման մասին:

Այս համատեքստում Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ մարված դատվածության առկայությունը կամ նախկինում կատարած հանցանքների համար քրեական պատասխանատվության ենթարկված լինեն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու հարցի քննարկման շրջանակներում կարող է հաշվի առնվել ենթադրյալ հանցանք կատարած անձի կողմից հետագայում դրսնորվելիք հնարավոր վարքագծի վերաբերյալ կանխատեսումներ անելիս:

Այս առնչությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն նս՝ կրկնահանցագործության ռիսկը գնահատելիս դրա հավանականությունը որոշելու հանգամանք է դիտարկվում անձի անցյալը՝ պայմանով, որ նախկին մեղադրանքները ն դրա հիմքում դրված փաստերը իրենց բնույթով կամ լրջության աստիճանով համեմատելի լինեն ընթացիկ մեղադրանքի հետ:

15. Ընդհանրացնելով նախորդ կետում կատարված վերլուծությունը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սույն վարույթի շրջանակներում ձնավորված փաստական հանգամանքների ամբողջությունից ողջամտորեն բխում է, որ քրեական 5 Տե՛ս տամոքչ ոանոոմ Վճռաբեկ դատարանի՝ Սեյրան Աղախանյանի գործով 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԱՎԴ/0082/01/12, Արւրաշ Շաքարյանի գործով 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵԿԴ/0163/01/13, Սարգիս Գալայյանի գործով 2015 թվականի մարտի 27-ի թիվ ԿԴԼ0078/01/13, Ռաֆայել Սամվելյանի գործով 2025 թվականի նոյեմբերի 2Լի թիվ ԱՐԴ/0040/01/21 որոշումները:

ս Տե՛ս Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի` Քշո»տի . Օրօռնռ գործով 2012 թվականի սեպտեմբերի 25-ի վճիռը, գանգատ թիվ 67341/10, 137-րդ կետը:

19

վարույթի քննության տվյալ փուլում առկա է եղել մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի կողմից ոջ պատշաճ վարքագիծ դրսնորելու բարձր հավանականություն:

16. Հետնաբար, այլընտրանքային խափանման միջոցներ գրավի ն

բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի օրինական վարքագիծն ապահովելու հնարավորության վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի հետնությունները հիմնավոր չեն:

17. Միննույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն Արշակ Հակորյանի գործով կայացրած որոշմամբ փաստել է, որ կալանք կիրառելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը քննելիս, դատարանը, գտնելով որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ, իրավասու է կալանքի փոխարեն կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց կամ դրանց համակցություն միայն այն դեպքում, երբ այդպիսի խափանման միջոցի կամ խափանման միջոցների համակցված կիրառման դեպքում դրա մեջ ներառված խափանման միջոցներից առնվազն մեկի ընտրության լիազորությունը վերապահված է դատարանին: Նման դեպքերում դատարանը քննիչի միջնորդությունը բավարարում է մասնակի ն կիրառում համապատասխան խափանման միջոցը (օրինակ՝ տնային կալանք) կամ դրանց համակցությունը (օրինակ՝ տնային կալանք ն գրավ): Իսկ այն դեպքերում, երբ դատարանը միջնորդության քննության արդյունքում գտնում է, որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու համար ոչ միայն միջնորդվող կալանքի, այլն իր իրավասությանը վերապահված խափանման միջոցի ընտրության

անհրաժեշտությունը բացակայում է, ապա դատարանը պետք է մերժի քննիչի միջնորդությունը՝ առավել մեղմ խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառման հարցի լուծումը թողնելով վարույթի համապատասխան հանրային մասնակիցների հայեցողությանը»:

17.1. Վերոգրյալի հիման վրա, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Վերաքննիչ դատարանը, մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի պաշտպաններ

Ա.Կարապետյանի ն Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում Տ Տես ոամչ տաոճմչ Վճռաբեկ դատարանի` Արշակ Հակոբյանի գործով 2022 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ/1194/06/21 որոշումը, կետ 17:

20

հանգելով հետնության, որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը հնարավոր է ապահովել առավել մեղմ խափանման միջոցի կիրառմամբ, իրավասու չէր կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ գրավը ն բացակայելու արգելքը, քանի որ դրանց կիրառման անհրաժեշտության ն հնարավորության հարցի լուծումը դուրս է խափանման միջոցների դատական երաշխիքների շրջանակից, ն պետք է թողնվեր վարույթի համապատասխան հանրային մասնակիցների հայեցողությանը:

18. Ամփոփելով վերոշարադրյալը Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ս.Բարսեղյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի որոշումն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, ն այն բեկանելու արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, այն է՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 15-րդ հոդվածով սահմանված սկզբունքի խախտում, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի համաձայն, հիմք է ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:

Սակայն հաշվի առնելով, որ սույն գործով Արարատի ն Վայոց ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասութան դատարանը Ս.Բարսեղյանի վերաբերյալ 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին կայացրել է եզրափակիչ դատական ակտ, որով լուծվել է նան խափանման միջոցի հ