Հակոբյան — ԱՐԱԴ/0038/01/19

2». ԱՐԱԴ/0038/01/19

77 ԱՀ ԱՏԱՏՎԱ ւջ

ԱՋ

ՆՈՆՈՆ թ Թթ ՀՀ Ա)

Պ/ ՋԵՐ «Տ

ԱԱ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի

ընդհանուր իրավասության դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Ս.Մնոյան

Հայաստանի Հանրապետության

վերաքննիչ քրեական դատարան,

նախագահող դատավոր՝ Լ.Աբգարյան

Գ.Հովհաննիսյան

Կ.Հովհաննիսյան

3 ապրիլի 2026 թվական ք.Երնան

ՃՇՇ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

ԱԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

ԱՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հունվարի 1-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Անուշավան Գնորգի Հակոբյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանի, մեղադրյալ Վոլոդյա Ռոբերտի Մանուկյանի պաշտպան ԱՆերսիսյանի ն մեղադրյալ Արտակ Ռոբերտի Այվազյանի վճռաբեկ բողոքները,

2

ՊԱՐԶԵՑ

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.

Լ 2019 թվականի մարտի 3-ին, ՀՀ ոստիկանության Արագածոտնի մարզային վարչության Արագածի բաժնում, 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ նան ՀՀ նախկին քրեական օրենսգիրք) 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3րդ կետի հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 25150819 քրեական գործը:

2019 թվականի մարտի 29-ին, ՀՀ ոստիկանության Արագածոտնի մարզային վարչության Արագածի բաժնում, ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 25151219 քրեական գործը:

Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի ապրիլի 1-ի որոշմամբ թիվ 25151219 քրեական գործը միացվել է թիվ 25150819 քրեական գործին:

12. Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի մայիսի 3-ի որոշմամբ Անուշավան Գնորգի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 3-րդ կետերով:

Նախաքննության մարմնի` 2019 թվականի մայիսի 7-ի որոշմամբ Արտակ Ռոբերտի Այվազյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 3-րդ կետերով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:

Նախաքննության մարմնի՝ 2019 թվականի մայիսի 13-ի որոշմամբ Վոլոդյա Ռոբերտի Մանուկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լինն 3-րդ կետերով:

2019 թվականի հուլիսի 3-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան):

2. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճռով Անուշավան Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ` ՀՀ գործող քրեական օրենսգիրք) 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 3-րդ կետերով ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել

Յ

ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա, Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ազատազրկման ձնով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, ու սահմանվել է փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով: Ա.Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ:

Արտակ Այվազյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ն 3-րդ կետերով ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, ԱԱյվազյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Ա.Այվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ:

Վոլոդյա Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ն 3-րդ կետերով ն նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով ն ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածով սահմանված կարգով, Վ.Մանուկյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով ն տուգանք՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Վ.Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ: «5» բաց բաժնետիրական ընկերության քաղաքացիական հայցը բավարարվել է ն վճռվել է Ա.Հակոբյանից, Ա.Այվազյանից ու Վ.Մանուկյանից համապարտության կարգով հօգուտ ընկերության բռնագանձել 462.500 (չորս հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր) ՀՀ դրամ, Ա.Այվազյանից նան 207.000 (երկու հարյուր յոթ հազար) ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:

3. Դատախազի ն մեղադրյալների պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նան Վերաքննիչ դատարան) 2024 թվականի հունվարի 1Լին որոշում է կայացրել

4

բողոքները մերժելու, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճիռն անփոփոխ թողնելու մասին:

4. Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ մեղադրյալ Ա.Հակոբյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանը, մեղադրյալ Վ.Մանուկյանի պաշտպան Ա.Ներսիսյանը ն մեղադրյալ ԱԱյվազյանը բերել են վճռաբեկ բողոքներ, որոնք Վճռաբեկ դատարանի՝ 2024 թվականի հունիսի 18-ի որոշմամբ ընդունվել են վարույթ ն սահմանվել է դատական վարույթի իրականացման գրավոր ընթացակարգ:

Վճոաբեկ բողոքների հիմքերը, փաստարկները ն պահանջը.

Վճռաբեկ բողոքները քննվում են հետնյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոհիշյալ փաստարկներով.

Պաշտպան ԱՀակոբյանի վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, փատրարկները ն պահանջը.

5. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանն առերնույթ թույլ է տվել լուրջ դատական սխալ, ն լուրջ փաստական հանգամանք ի հայտ գալու ուժով կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:

Բողոքի հեղինակը նախ փաստարկել է, որ մեղադրական դատական ակտը հիմնված է ապացույցների կամայական գնահատմամբ ձնավորված ենթադրության վրա, քանի որ առաջադրված մեղադրանքում Ա.Հակոբյանի մեղավորությունը չի հաստատվում փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ն բավարար ապացույցների ամբողջությամբ: Մասնավորապես՝ ըստ բողոքաբերի՝ մեղադրական դատավճիռը կայացվել է ապացույցների բավարար ամբողջությամբ չհիմնավորված մեղադրյալ Ա.Հակոբյանի նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքի հիման վրա, ավելին, այդ ցուցմունքը ստացվել է բռնության ն դրա սպառնալիքի միջոցով: Միննույն ժամանակ բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ մեղադրանքի հիմքում դրվել լեն Աշակոբյանի վկայի դատավարական կարգավիճակով հարցաքննությամբ՝ դրանից բխող իրավունքների ն պարտականությունների իրացմամբ ստացված տվյալները, այսինքն, Ա.Հակոբյանը չի հարցաքննվել կասկածի շուրջ,։ ուստի, նման եղանակով ստացված տեղեկությունների օգտագործումն անթույլատրելի է: Ըստ բողոքաբերի՝ ԱՀակոբյանի՝ վկայի դատավարական կարգավիճակով տված ցուցմունքը որպես

5

ապացույց չի կարող օգտագործվել, նան այն փաստարկմամբ, որ քրեական գործը քննության առնելիս դատարանների կողմից հիմք ընդունված քրեադատավարական օրենսդրության համապատասխան դրույթի իմաստով դատաքննության ընթացքում կարող է հրապարակվել միայն ամբաստանյալի՝ նախաքննության ընթացքում մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակով տված ցուցմունքը:

5.1 Բողոքի հեղինակն անդրադարձել է նան մեղադրյալ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժին` գտնելով, որ այն համաչափ չէ վերագրված արարքին՝ խիստ լինելու պատճառով:

5.2. Բացի այդ, բողոք բերած անձը նշել է, որ Ա.Հակոբյանին մեղսագրված արարքի՝ որպես միջին ծանրության հանցանքի համար ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի Լին մասի 2-րդ կետով նախատեսված քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հնգամյա ժամկետի ընթացքն ընդհատված կամ կասեցված չէ ն այն լրանալու օրվա՝ 2024 թվականի փետրվարի 2Լի դրությամբ, վերջինիս նկատմամբ առկա չի եղել օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճիռ, ուստի նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու պատճառաբանությամբ:

6. Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2024 թվականի հունվարի 1-ի որոշումը ն ճանաչել ու հռչակել ԱՀակոբյանի անմեղությունը՝ ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում կամ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով մեղադրյալ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել:

Պաշտպան ԱՆերսիսյանի վճռարեկ բողոքի հիմքերը, փաւարարկները ն պահանջը.

7. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանն առերնույթ թույլ է տվել լուրջ դատական սխալ, ն լուրջ փաստական հանգամանք ի հայտ գալու ուժով կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:

Բողոքի հեղինակը նախ փաստարկել է, որ մեղադրական դատական ակտը հիմնված է ապացույցների կամայական գնահատմամբ ձնավորված ենթադրության վրա՝ ներկայացնելով սույն որոշման 5-րդ կետում շարադրված փաստարկները՝

6

հավելելով նան, որ կասկածյալի դատավարական կարգավիճակով Ա.Հակոբյանի տված խոստովանական ցուցմունքը հերքվում է այլ ապացույցներով, այսինքն, արժանահավատ չէ: Իսկ մնացյալ ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակա կայացնելու համար:

71Լ Բողոքի հեղինակն անդրադարձել է նան մեղադրյալ Վ.Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված պատժին ն այն կրելու նպատակահարմարությանը՝ գտնելով, որ նշանակված պատիժը համաչափ չէ վերագրված արարքին՝ խիստ լինելու պատճառով, իսկ այն կրելու մասով դատական ակտերը պատճառաբանված չեն: Այս համատեքստում բողոքաբերն ընդգծել է մեղադրյալի խնամքի տակ հինգ անչափահաս երեխաների առկայությունը:

72. Բացի այդ, բողոք բերած անձը նշել է, որ Վ.Մանուկյանին մեղսագրված արարքի՝ որպես միջին ծանրության հանցանքի համար ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի Լին մասի 2-րդ կետով նախատեսված քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հնգամյա ժամկետի ընթացքն ընդհատված կամ կասեցված չէ ն այն լրանալու օրվա՝ 2024 թվականի փետրվարի 2-ի դրությամբ, վերջինիս նկատմամբ առկա չի եղել օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճիռ, ուստի նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու պատճառաբանությամբ:

8. Վերոշարադրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2024 թվականի հունվարի 11Լի որոշումը ն ճանաչել ու հռչակել Վ.Մանուկյանի անմեղությունը՝ ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1ին ն 3րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում կամ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել:

Մեղադրյալ Այվազյանի վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, փատրարկները ն պահանջը.

9. Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանն առերնույթ թույլ է տվել լուրջ դատական սխալ, ն լուրջ փաստական հանգամանք ի հայտ գալու ուժով կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:

7

Բողոքի հեղինակը նախ փաստարկել է, որ մեղադրական դատական ակտը հիմնված է ապացույցների կամայական գնահատմամբ ձնավորված ենթադրության վրա՝ ներկայացնելով սույն որոշման 5-րդ կետում շարադրված փաստարկները:

91 Բողոքի հեղինակն անդրադարձել է նան իր նկատմամբ նշանակված պատժին ն այն կրելու նպատակահարմարությանը՝ գտնելով, որ նշանակված պատիժը համաչափ չէ վերագրված արարքին՝ խիստ լինելու պատճառով, իսկ այն կրելու մասով դատական ակտերը պատճառաբանված չեն:

9.2. Բացի այդ, բողոք բերած անճը նշել է, որ իրեն մեղսագրված արարքների՝ որպես միջին ծանրության հանցանքների համար ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 75րդ հոդվածի 1Լին մասի 2րդ կետով նախատեսված քրեական

պատասխանատվության ենթարկելու հնգամյա ժամկետի ընթացքն ընդհատված կամ կասեցված չէ ն այն լրանալու օրվա՝ 2024 թվականի մարտի 21ի դրությամբ, առկա չի եղել օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճիռ, ուստի իր նկատմամբ քրեական հետապնդում՝ ։Օ`պետք է դադարեցնել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու պատճառաբանությամբ:

10. Վերոշարադրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձ Ա.Այվազյանը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2024 թվականի հունվարի 1Լի որոշումը ն ճանաչել ու հռչակել իր անմեղությունը՝ ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2րդ մասի Լին ն 3-րդ կետերով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում կամ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել:

Վճոաբեկ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.

1. Անուշավան Հակոբյանին ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա. «(..) ԱԱյվազյանի հետ նախնական համաձայնությամի ապօրինի պահեստարան հանդիսացող շինություն մուտք գործելով, կատարել է զգալի չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն:

8

Այսպես.

ԱՀակորյանն իր փեսայի՝ Վ.Մանուկյանի եղրբոր՝ ԱԱյվազյանի հեվ, նախնական համաձայնությաւմի, դերարաշխում կատարելով, Արագածոտնի մարզի Ծաղկահովիտ գյուղում գտնվող «"""» ՍՊԸի սպասարկման գրասենյակից գողության եղանակով գույք հափշտակելու դիվփավորությամբ 2019 թվականի փետրվարի 2Լի գիշերը` ժ. 03:30-ի սահմաններում, "` Վ.Մանուկյանի վարած «Հունդայի» մակնիշի ավտոմնքենայով, վերջինիս օժանդակությամի, Ապարան քաղաքից գնացել են Ծաղկահովիտ գյուղի խաչմերուկ, այնուհարն հանցավոր նպատակն իրագործելու նպատակով ճանապարհր դեպի բնակավայր շարունակել ոտքով, իսկ Վ.Մանուկյանը, վերջիններիս դեպքի ՑՕ վայր տանելու ն հանցագործության ավարտից հետ դեպքի վայրից տեղավտխելու միջոցով օժանդակելով, սպասել է ավփոմնքենայում` մինչ հանցակիցների վերադառնալը: Հասնելով Ծաղկահովիտ գյուղում գտնվող «""»չ ՍՊԸի սպասարկման գրասենյակի մուր՝ ԱԱյվազյանը ձեռքին եղած մետաղի կփորի գործադրմամի բացել է սպասարկման գրասենյակի մուտքի դուռր ն ԱՀակոբյանի հետ միասին ապօրինի մուվք գործել ներս՝ Հ» ՍՊԸ-ի սպասարկման գրասենյակ, որվմոլից գողացել են զգալի չափի 462500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժեքի Սամաւնեգ Գալաքսի ապրանքանիշի թվով 5 բջջային հեռախոսներ, այնուռերն դեպքի վայրից հեռանալով՝ ուրքով հասել են գյուղի խաչմերուկում: կայանված, Վ.Մանուկյանի վարած ավտոմեքենայի մով ն հեռացել նրա հետ (.)»':

1.1. Վոլոդա Մանուկյանին ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Լին ն 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա. «(.) /(Դ/եպքի վայր տանելու ն գողությունից հերո դեպքի վայրից տեղափոխելու միջոցով օժանդակել է հանցակիցնե ՉՕ։»ԱԱյվազյանին ն ԱՀակոբյանին, ոլոոնք նախնական համաձայնությամբ ապօրինի պահեստարան հանդիսացող շինություն մուրք գործելով կատարել են զգալի չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն:

Այսպես.

Վ.Մանուկլանե ԻԻ ԱՀակորյանի ն" ԱԱյվազյանի հետ, նախնական

համաձայնությամբ, դերաբաշիաւմ կատարելով Արագածոտնի մարզի ւՏե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, թերթեր 305-320:

9

Ծաղկահովիտ գյուղում գտնվող, պահնարարան հանդիսացող ՇՀ» ՍՊԸի սպասարկման գրասենյակից գողության եղանակով գուք հափշտակելու դիտավորությամը 2019 թվականի փետրվարի 2Լի գիշերը` ժ. 03:30-ի սահմաններում, իր վարած «Հունդայի» մակնիշի ավտոմեքենայով, Ապարան քաղաքից գնացել են Ծաղկահովիտ զյուղի խաչմերուկ, որից հետո ԱՀակորյանը ն Անկյվազյանը հանցավոր նպավզտաւկն իրագործելու նպատակով ճանապարհր դեպի բնակավայր շարունակել ոտքով, իսկ Վ.Մանուկյանը, վերջիններիս դեպքի վայր տանելու ն հանցագործության ավարտից հետ դեպքի վայրից տեղավտխելու միջոցով օժանդակելով, սպասել է ավփոմնքենայում` մինչ հանցակիցների վերադառնալը: Հասնելով Ծաղկահովիտ գյուղում գտնվող պահեստարան հանդիսացող Հ» ՍՊԸ-ի սպասարկման գրասենյակի մոտ` ԱԱյվազյանը ձեռքին եղած մետաղի կտորի գործադրմամբ բացել է սպասարկման գրասենյակի մուտքի դուռր ն ԱՀակոբյանի հետ միասին մուրք գործել ներս՝ Հ չ ՍՊԸի սպասարկման գրասենյակ, որտեղից գողացել են 462.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժեքի Սամսունգ Գալաքսի ապրանքանիշի թվով 5 բջջային հեռախոսներ, այնուռերն դեպքի վայրից հեռանալով՝ ուրքով հասել են գյուղի խաչմերուկում: կայանված, Վ.Մանուկյանի վարած ավվամեքենայի մով ն հեռացել նրա հետ (..)»-:

112. Արտակ Այվազյանին ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով ն 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքների համար, որ նա. «(.) ԱՀակոբյանի հետ, ինչպես նախնական համաձայնությամը, այնպես էլ միայնակ, ապօրինի պահեստարան հանդիսացող շինություն մուտք գործելով, կատարել է 2 դրվագ զգալի չափերով գույքի գաղտնի հափշվաւկություն:

Այսպես.

ԱԱյվազյանն իր """""` Վ.Մանուկյանի, Հո «ԻՒ ԼՀՇակորյանի հետ, նախնական համաձայնությաւմի, դերարաշխում կատարելով, Արագածոտնի մարգի Ծաղկահովիտ գյուղում գտնվող «"»չ ՍՊԸ-ի սպասարկման գրասենյակից գողության եղանակով գույք հափշտակելու դիվփավորությամբ 2019 թվականի փետրվարի 2Լի գիշերը՝ ժամի 03:30-ի սահմաններում, "` Վ.Մանուկյանի վարած «Հունդայի» մակնիշի ավտոմնքենայով վերջինիս օժանդակությամբ, Ապարան 2 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, թերթեր 305-320:

10

քաղաքից գնացել են Ծաղկահովիտ գյուղի խաչմերուկ, այնուհարն հանցավոր նպատակն իրագործելու նպատակով ճանապարհր դեպի բնակավայր շարունակել ոտքով, իսկ Վ.Մանուկյանը, վերջիններիս դեպքի ՑՕ վայր տանելու ն հանցագործության ավարտից հետ դեպքի վայրից տեղավտխելու միջոցով օժանդակելով, սպասել է ավփոմնքենայում` մինչ հանցակիցների վերադառնալը: Հասնելով Ծաղկահովիտ գյուղում գտնվող «""»չ ՍՊԸի սպասարկման գրասենյակի մուր՝ Այվազյանը ձեռքին եղած մեղի կտորի գործադրմամի բացել Է սպասարկման գրասենյակի մուտքի դուռը ն ԱՀակորյանի հեր միասին մուտք գործել ներս՝ Հ ջչ ՍՊԸ-ի սպասարկման գրասենյակ, որտեղից գողացել են 462.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժեքի Սամսունգ Գալաքսի ապրանքանիշի թվով 5 ոջջային հեռախոսներ, այնուհեւրն դեպքի վայրից հեռանալով՝ ուրքով հասել են գյուղի խաչմերուկում կայանված, Վ.Մանուկյանի վարած ավտոմեքենայի մոր ն հեռացել նրա հետ:

Դրանից հեվտ, ԱԱյվազյանն Արագածոտնի մարզի Ծաղկահովիտ գյուղում գտնվող «"""» ՍՊԸ-ի սպասարկման գրասենյակից գողության եղանակով գույք հափշվփակելու դիփավորությամիբ, 2019 թվականի մարտի 2Լին՝ ժամի 03:05-ի սահմաններում, հանցագործության գործիք հանդիսացող խաոտոցի գործեւդրմեւմը դուռր բացելու միջոցով, դարձյալ ապօրինի մուփք է գործել Արագածուրնի մարզի Ծաղկահովիտ գյուղում գտնվող պահեստարան հանդիսացող «""ջ ՍՊԸի սպասարկման գրասենյակ ն այնտեղից գողացել զգալի չափի` 207.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժեքի Ալկատել ն Ֆլայ ապրանքանիշերի Լական ն 2 հատ Մեյլզու ապրանքանիշի բջջային հեռախոսներ (.-)»::

12. Առաջին ատյանի դատարանն իր դատական ակտը պատճառաբանել է հետնյալ կերպ. «(.) /Գնահատելով այն քրեական գործով հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազորման արդյունքների ն դատաքննության ժամանակ հետազովտվաեւծ հաւվաստի սւպացույցների հիման վրա, ամբաատանյալների մեղավորության մասին չփարատված րոլոր կասկածները երանց օգտին մեկնաբանելով պահպանելով ՀՀ քրեական դավավարության 3Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2-րդ, թերթեր 305-320:

1

օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 127րդ, 365-րդ հոդվածների պահանջները, (Առաջին ատյանի) դատարանն ապացուցված Լ համարում ԱՀակոբյանին (..) Վ.Մանուկյանին (-) Արտակ Այվազյանին (..) առաջադրված մեղադրանքները:

(Առաջին ատյանն դատարանն անդրադառնալով `ԱՀակոբյանի,

Վ.Մանուկյանի, ԱկԱյվազյանի պատճառարբաւնություններին այն մասին, ոլ. 2019 թվականի փետրվարի 2-ի գիշերը՝ ժամը 03:30ի սահմաններում: Արագածոտնի մարզի Ծաղկահովիվ գյուղում գտնվող «» ՍՊԸ-ի սպասարկման գրասենյակից 462.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժեքի Սամսունգ Գալաքսի ապրանքանիշի թվով 5 բջջային հեռախոսներ չեն գողացել, իսկ գողությունն իրենց կողմից կատարած լինելու մասին ԱՀակորյանը գործի նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել ռարիկանության աշխատակիցների կողմից նրա նկատմամբ գործադրված բոնության արդյունքում: ն երանց ուղղորդմամի, ԱԱյվազյանի

պատճառաբանհությանը, այն մասին, որ 2019 թվականի մարտի 2Լին՝ ժամր 03:05-ի սահմաններում, Արագածոտնի մարզի Ծաղկահովիվ գյուղում գտնվող «""ջ ՍՊԸ- ի սպասարկման գրասենյաւկից 207.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժեքի Ալկատել ն Փլայ ապրանքանիշերի Լական ն 2 հատ Մեյզու ապրանքանիշի բջջային հեռախոսներ չի գողացել, արձանագրում է, որ նրանց պատճառարանություններն, արժանահավաեւտ չեն, հետապնդում են քրեական պատասխանավվությունից ն պավժից խուսափելու նպատակ ն հերքվում են գործով ձեռք բերված ապացույցների բավարար համակցությամի:

Այսպես` հետազոտված ապացույցներով, մասնավորապես հեռախոսների վերծանումների՝ ալեհավաքների սպասարկման վայրերի տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալների պափճառաբանություններն այն մասին, որ 2019 թվականի փետրվարի 2Լի գիշերը՝ ժամի 03:30ի սահմաններում Ծաղկահովիտ գյուղի ուղղությամի չեն գնացել ն գտնվել են՝ Ապարան քաղաքում՝ տանը, կամ էլ՝ Գյումիի քաղաքից վերադառնալիս են եղել:

(Առաջին ափտյանի դատարանն արժանահավատ է համարում ԱՀակորբյանի կողմից նախաքննության ընթացքում 26.04.2019թ., 03.05.2019թ., 01.06.2019թ., այդ թվում` 06.05.2019թ. կասկածյալ Վ.Մանուկյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ տված ցուցմունքներն այն մասին, որ 2019 թվականի փետրվարի 2Լի գիշերր ժամը 00:30-ի սահմաններում ԱնԱյվազյանի ն Վ.Մանուկյանի հետ

12

Ծաղկահովիտ գյուղի «"» ՍՊԸի գրասենյակից գողություն կատարելու նպավպակով դուրս են եկել Ապարան քաղաքից, շարժվել Ծաղկահովիտ գյուղի կողմ` ն մինչն գողություն կատարելը որոշակի ժամանակահատված շրջել վաարածքում: Ըար վերծանումների Ա.Հակոբյանի կողմից օգտագործված ԻՐՅՅ

հեռախոսեաւհամարը փետրվարի 20-ին ժ. 15:53-ին սպասարկվել է Երնան քաղաքում, ժամը 19.55-ից մինչն փետրվարի 2Լր ժամի 00:36-ր` Ապարան քաղաքում, ժամի 0135-ին՝ Ծաղկահովիտ գյուղի հարնանությամի գտնվող Գեղադիր գյուղի ալեհավաքի կողմից, ժամը 09.04-ից սպասարկվել է Երնան քաղաքում ն նշված տվյալները համապատասխանում են ԱՀակորյանի կողմից ցուցմունքներում նկարագրված գործողություններին:

ԱՀակոբյանի կողմից նույն ցուցմունքներում ներկայացված

պատճառարաւնությունն այն մասին, որ նշված դեպքից հետո մի քանի օր անց, ԱԱյվազյանի հետ միասին գնացե են Երնան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի հրապարակ՝ գողացված հեռախոսներից 2-ր վաճառելու համար, որոնցից մեկը եղել է «Սամառւնեզ Գալաքսի Ֆ» մոդելի, Արտակը մտել է գետնաւնցում, շուրջ 5-10 րոպե անց վերադարձել ն հայտնել է, որ հեռախոսները վաճառել է, համապատասխանում: է վկա Վ.Մի ցուցմունքին այն մասին, որ իր կողմից օգվագործվող «Սամսունգ Գալաքսի Զ 6» մոդելի հեռախոսը գնել է 2019թվականի փետրվարի վերջերին Երնան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի գետրնանցումում` հեռախոս վաճառող անծանոթ մի տղայից, 60.000 ՀՀ դրամով ն հեռախոսը եղել է բաց տուփով, հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր "-"-" Հ" հեռախոսահամարը: Շ""» ՍՊ ընկերությունից ստացված վերծանումների համաձայն Վ.Մեսրոպյանի անվամբ հաշվառված ՀԵՏԵ» ռջջային հեռախոսահամարն օգտագործվել է «Սամսունգ Գալաքսի Ջեյծ6» ապրանքանիշի ՅՅ» գղրծարանային համարի բջջային

հեռախոսում, որբի ըս. գործի տվյալների գողացված է եղել 2102.2019թ. Արագածոտնի մարզի Ծաղկահովիտ գյուղի «շ"» ՍՊԸի սպասարկման ն վաճառքի սրահից:

ԱԱյվազյանի պատճառաբանությունն այն մասին, որ 2019 թվականի մարտի 2Լին` ժամի 03:05-ի սահմաններում Արագածոտնի մարզի Ծաղկահովիտ գյուղում գտնվող «"»չ ՍՊԸի սպասարկման գրասենյակից բջջային հեռախոսներ չի գողացել հերքվում է` դեպքի վայրի` Արագածուրնի մարզի Ծաղկահովիտ գյուղի

13

ՀԹ» 5 «" հաացեի շինությունում գործող Հ ՍՊԸի սպասարկման ն վաճառքի սրահի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերվել է խարտոցանման առարկա, այն ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամը՝ համաձայն որի Ռ.ն իրեն ճանաչման ներկայացված 4 խաովոցներից ճանաչել է ձախից 2-րդ տեղում դրված /2Լ03.2019թ դեպքի վայրի` Ծաղկահովիվ, գյուղի «""""""». ՍՊԸ-ի սպասարկման ն վաճառքի սրահի զննության ընթացքում հայտնարբերված/ խաոռվտոցը ն հայտարարել է, որ նշված խառտոցը եղել է իր որդու ավտոմեքենայի բեռնախցիկու, որր ժամանակավոր օգվագործման համար հանձնել է Ակսյվազյանին, Օ։ՕՌԱի նույնաբովանդակ ցուցմունքով, Հ" »: գրավատնից «Ալկատել» մոդելի հեռախոսի ն գրավադրման փաստաթղթերն առգրավելու ն զննելու մասին արձանագրություններով, համաձայն որոնց 23.03.2019թ. պայմանագրով Շ"""" Թ», ՄՊԸ-յ վարկառու ԱԱյվազյանին տրամադրել Լ 20.000 ՀՀ դրամ, որի դիմաց գրավատուն գրավառուին է հանձնել սն գույնի, օգտագործված բջջային հեռախոս՝ մակնեիշի՝ «Այկատել 3ց», համարը` «Իր աթթթթւ, թռ ՄՊր-ի

անվտանգության ծառայության ղեկավարի գրությամը այն մասին, որ «Ալկատել 3ց» ապրանքանիշի ո ՅԵՄՅԹ» ողդծարանային համարի հեռախոսը գողացված է եղել 21Լ03.2019թ-ին Արագածոտնի մարզի Ծաղկահովիտ գյուլի Օշ "» ՍՊԸի սպասարկման ն վաճառքի սրահից: Պարզվել է նան, որ 2019թ մարտի 2Լին՝ Ժամը 02:19Ջ2ին Ակնյվազյանի կողմից օգտագործվող "Բ". կեռախոսահամարը սպասարկվել է Ծաղկահովիտ բնակավայրի ալեհավաքի միջոցով, իսկ ժամը

03. 15-ին՝ Ալագյազ բնակավայրի ալեհավաքի միջոցով:

Ամբաստանյալների պափճառաբանությունները հերքվում են նան ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության հատկապես կարնոր գործերի ավագ քննիչ Ժ.Թովմասյանի որոշմամբ այն մասին, ոլ ԱՀակոբյանի հաղորդման հիման վրա ՀՀ ոստիկանության Արագածոտնի մարզային վարչության Արագածի րաժնում ոարիկանությաւն աշխատակիցների կողմից գողություն, խոարովանելու համար Ա.Հակոբյանի նկատմամբ բոնություն գործադրելու դեպքի առթիվ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.Էրդ հոդվածի 2րդ մասի 4րդ կետով հարուցված թիվ 62219619 քրեական գործով ՀՀ ոստիկանության Արագածուտի մարզային վարչության Արագածի բաժնի աշխատակիցնե ԱՄի ն ԱՊի

14

նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հողվածով ն 309.Լրդ հողվածի 2-րդ մասի 4»րդ կերով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով, իսկ ԱՀակորյանի նկատմամի՝ ՀՀ քրեական օրենսգիքի 333-րդ հոդվածի Լին մասով, քրեական հետապնդում չի իրականացվել՝ վերջինիս գործողությունում հանցակազմի բացակայության հիմքով ն քրեական գործով վարույթը նույն հիմքերով կարճվել է:

(-) (Առաջին ատյանի) դատարանը գտնում է, որ (ՀՀ գործող քրեական) օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի համաձայն ԱՀակոբյանը, Վ.Մանուկյանը ն Ա.Այվազյանը պետք է մեղավոր ճանաչվեն 202լթ. մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված համապատասխան հոդվածներով, մասնավորապես ԱՀակոբյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Էին ն 3րդ կետերով, Վ.Մանուկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի էին ն 3րդ կետերով, ԱԱյվազյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Էին ն 3-րդ կետերով, 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:

Ը)

(Առաջին ատյանի դատարանը որպես Վ.Մանուկյանի անձր բնութագրող, պատասխանաւտվությունն ու պաւտիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում: այն, որ նա՞" տարեկան է, ամուսնացած է, խնամքին են գտնվում հինգ անչափահաս երեխաներ, ծնված՝ "ոերր թ.-ին, "որղի ,, "ղ՞ւթո ք, Գրւթթ, ը "ղթղւթթոը- ին:

Ամիատրանյալ Վ.Մանուկյանի, ապատասխանավտվություւն ն պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չէ, արարքը կատարելուպահին դատվածություն չի ունեցել:

(-)

(Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով (..) Վ.Մանուկյանի (..) կողմից կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը ն բնույթի, հանցագործության եղանակը, շարժառիթը ն նպատակը, (.) անձր բնութագրող, պատասխանամվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգաւմանքների առկայությունը, (-, ինչպես նան նշանակվող պավժի հանցավորի վերասոցիալականացման ն իրավահպատակ վարքագծի ձնավորման գործընթացի ուրնտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, առողջության վիճակը, անձի

15

այլ առանձնահատվկություններն ու նրանց վրա այլ անձանց ազդեցությունը, գտնում, է, որ (..) Վոլոդյա Մանուկյանը (..) կավփարած հանցագործությլուն) համար ենթակա

է) պատժի ազավզազրկման ձնով:

Վերոգրյալ հանգամանքների հաշվառմամբ` (Առաջին ատյանի դատարանը գտնում է, որ ամրբատրանյակի) (-) Վոլողյա Մանուկյանի (.) նկատմամբ ազատազրկման ձնով պատիժ նշանակելը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգիքի 7-րդ, 69րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության ն պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելուրընդհանուր սկզբունքներից ն բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգիքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման տեսանկյունից:

Ը)

(Առաջին ատյանի դատարանը գտնում է, որ ամբաարանյալ Վ.Մանուկյանի նկատմամի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 2րդ մասի Էին ն 3րդ կերերով պեւրք է նշանակել պատիժ՝ ազավազիկում 2 (երկու) տարի ժամկետով:

(-) ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով ն ՀՀ զործող քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սույն դատավճռով նշանակված պապժին պետք է լրիվ գումարել ՀՀ Երնան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 27.06.2023թ. դափավճոռվ նշանակված 15 օր ժամկեվմտվ կարճաժամկետ ազավազրկում պատիժը ն 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը ն Վ.Մանուկյանի նկատմամի վերջնական պատիժ նշանակել՝ փուգանք 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով ն ազափազիկում՝ 2 տարի 15 օր ժամկետով, որը վերջինս պետք է կրի: (-":

3. Վերաքննիչ դատարանը, անփոփոխ թողնելով վիճարկվող դատական ակտը, արձանագրել է հետնյալը. «(..) Ա.Հակոբյանի, Վ.Մանուկյանի ն Ա.Այվազյանի մեղավորությունն Օ։ՕԱռաջին ատյանի դատարանը հատրատված է համարել դատաքննությամբ հետազոտված թույլավտելի, հավաարի ն քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի համակցությամբ, որը բավարար է հաղթահարելու ամբաստանյալներ Ա.Հակոբյանի, Վ.Մանուկյանի ն Ա.Այվազյանի անմեղության կանխավարկածը ն բացառելու վերջիններիս կողմից իրենց մեղսագրված հանցանքները չկատարելու ողջամիտ հավանականությունը:

Հ Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 6-րդ, թերթեր 99-11:

16

Անդրադառնալով ամբաստանյալ ԱՀակոբյանի նախաքննական

ցուցմունքնեի ` արժանահավատ չլինելու վերաբերյալ պաշտպանների փաստարկներին՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ԱՀակորյանի նախաքննության ն դատաքննության ընթացքում փրված ցուցմունքներն Առաջին ատյանի դատարանը պատշաւճ կերպով գնահատել ն վերլուծել է քրեական գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների համակցության մեջ ու ըստ այդմ՝ եկել Լ իրավաչափ եզրահանգման վերջինիս կողմից նախաքննության ընթացքում հայտնած տվյալների արժանահավատության վերաբերյալ: Այսպես, Վերաքննիչ դատարանը փասվպում է, որ նախաքննությամբ ԱՀակոբյանի` հանցագործության կատարման վերաբերյալ հայտնած տվյալների, ի թիվս այլն, հատրատվել են ամբաարանյալների հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրություններով վկաներ ՀՀի, ՎՄի ն ՌՈԾԺի ցուցմունքներում նկարագրված հանգամանքներով: Ինչ վերաբերում է պաշտպանական կողմի այն պնդումներին, որ Ա.Հակորյանի նախաքննության ընթացքում հայտնած տվյալները ստացվել ննե կորզման արդյունքու, խեչի վերաբերյալ ներկայացվել է հանցագործության մասին հաղորդում, ապա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ նշված հաղորդման կապակցությամբ հարուցված քրեական գործի շիջանակներւմ նախաքննական մարմնի որոշմամբ ոստիկանության

համապատասխան աշխատակիցների նկատմամի քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիքմով, ընդ որում՝ նախաքննական մարմնի հիշյալ որոշումը րողոքարկելու վերաբերյալ տեղեկավպվություն քրեական գործում առկա չէ: Նման պայմաններում, երը աոկա է համապատասխան անձանց նկատմամը քրեական հերապնդում չիրականացնելու վերաբերյալ որոշում, այլ կերպ՝ ԱՀակորյանի նկատմամի բոնություն կամ դրա սպառնալիք գործադրելու հանցադեպի րացակայությունսն, հաստատվել է նախաքննությունն իրականացնող մարմնի օրինական ուժի մեջ մփած որոշմամի, Վերաքննիչ դատարանը եզրահանգում է, որ այս կապակցությամի պաշվապյանաւկաւն կողմի փատրարկները նես հիմնավոր չեն, ուարի դրանց հեր համաձայնելու իրավաչափ հիմքեր աոկա չեն:

(-) Վերաքննիչ Օ »դատարանն արձանագրում է, որ ասն գործով

ամբաատանյալների կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար

17

վտանգաւվորության . ատրիճանը, նրանցից յուրաքանչյուրի անձնային առանձնահաղտվկությունների վերաբերյալ արձանագրված հանգամանքները թույլ են տալիս գալու եզրահանգման, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամիաստանյալներ Ա.Հակոբյանի, Վ.Մանուկյանի ն Ա.Այվազյանի նկատմամը նշանակել է համաչափ ու արդարացի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության ն պատասխանատվության անհատականացմուն սկզբունքից: Նշանակված ազատազիկման ձնով պատիժը համապատասխանում է ամբաարանյալներից յուրաքանչյուրի անձին, նրանց կատարած հանցագործություն բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, ն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի (2003 թվականի ապրիլի 18-ի) 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպավտաւկների իրացվելիությանը հասնելու համար: (..)»»:

14 Օրինական ուժ ստացած Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 13ի դատավճռով Վ.Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ այն արարքի համար, որ 2022 թվականի դեկտեմբերի 30-ին, խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափերով գույք":

Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները ն եզրահանգումը.

5. ՀԸ քրեական դատավարության օրենսգրքի անցումային դրույթները կարգավորող՝ 483-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչն սույն օրենսգիրքն ուժի մեջ մփնպը կայացված դատական ակտերով վերաքննիչ ն վճռաբեկ բողոքները բերվում ն քննվում են մինչն 2022 թվականի հուլիսի Էր գործող կարգով»:

Վերոգրյալից հետնում է, որ 2022 թվականի հուլիսի Լից հետո կայացված դատական ակտերի դեմ վճռաբեկ բողոքները բերվում ն քննվում են 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով: Հետնաբար, սույն բողոքի քննությունն իրականացնելիս, որպես Վճռաբեկ դատարանում բողոքի քննության ընթացակարգ, հիմք է ընդունվում 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող կարգը: Միննույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, 5 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 8, թերթեր 72-86:

6 Տե՛ս Գոա. Ա8եւթշւճոո դատական տեղեկատվական համակարգ, թիվ ԼԴ4/0015/01/23 քրեական գործը ն ՃՇՇ ներքին գործերի նախարարության ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանում առկա տեղեկատվությունը, հատոր 10, թերթեր 92-98։

18

որ Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալներ Ա.Հակոբյանի, Վ.Մանուկյանի ն Ա.Այվազյանի վերաբերյալ քրեական գործը քննության է առել, իսկ Վերաքննիչ դատարանն Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի իրավաչափությունը գնահատել է 1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9իրավակարգավորումների շրջանակներում, ուստի ստորադաս դատարանների հետնությունների իրավաչափության գնահատման համար Վճռաբեկ դատարանը հիմք է ընդունում 1998 թվականի հուլիսի Լին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումները:

16. Սույն վարույթով Վճռաբեկ դատարանի առջն բարձրացված առաջին իրավական հարցը հետնյալն է. հիմնավորված են արդյո՛ք առաջադրված մեղադրանքներում մեղադրյալներ Ա.Հակոբյանի, Վ.Մանուկյանի ն Ա.Այվազյանի մեղավորության վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետնությունները:

16. Բողոքների հիմքերի ն հիմնավորումների սահմաններում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, գործը քննելիս ն լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, ինչպես նան ուսումնասիրության ու գնահատման ենթարկելով քրեական գործում առկա նյութերը՝ Վճռաբեկ դատարանը հանգում է հետնության, որ ստորադաս դատարաններն առաջադրված մեղադրանքներում Ա.Հակոբյանի, Վ.Մանուկյանի ն Ա.Այվազյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել են ճիշտ հետնության:

Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ առաջադրված մեղադրանքներում Ա.շՇակոբյանի, Վ.Մանուկանի ն Այվազյանի մեղքը հաստատվում է, իսկ բողոքաբերների փաստարկները հերքվում են գործով ձեռք բերված ն ստորադաս դատարանների դատական ակտերում պատշաճ վերլուծված ապացույցների բավարար համակցությամբ, այն է՝ ԱՀի նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքով՛, վկաներ Վ.Մ-իձ, ՌՈ.Ս-իչ, Հ.Հ-իր 7 Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ին, թերթեր 96102, 160-164, հատոր 2-րդ, թերթեր 42-46, 53-58, 59-65, 83-85, 113-116, 187-188:

Ց Տե՛ս քրեական զործ, դատական նիստի արձանագրություն, թերթեր 93-97: 5 Տե՛ս քրեական գործ, դատական նիստի արձանագրություն, թերթեր 93-97: 6 Տե՛ս քրեական զործ, դատական նիստի արձանագրություն, թերթեր 229-233:

19

ցուցմունքներով, դեպքի վայրի' ն առարկայիշ զննության, առգրավում կատարելու ն առգրավված առարկաները զննելու, առարկան ճանաչման ներկայացնելու, հեռախոսահամարների մուտքային ու ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները զննելու» մասին արձանագրություններով, «ՅՅ» սահմանափակ

պատասխանատվությամբ ընկերության գրություններով ն իրեղեն ու որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով"

Անդրադառնալով սույն որոշման 5-րդ կետում շարադրված վճռաբեկ բողոքների համընկնող փաստարկին՝ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ ցուցմունքներում էական հակասության առկայությամբ պայմանավորված դատաքննության ընթացքում հրապարակվել են մինչդատական վարույթում ԱՀակոբյանի՝ տարբեր դատավարական կարգավիճակներում տված ցուցմունքները, համաձայն որոնց` Ա. ակոբյանի՝ որպես վկայի լրացուցիչ հարցաքննությունը դադարեցվել է ն այն շարունակվել է վերջինի կասկածյալի դատավարական կարգավիճակով, որի ընթացքում, հետագայում նան մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում, այդ թվում՝ Վ.Մանուկյանի հետ առերեսվելիս, Ա.Հակոբյանը պնդել է նախորդ ցուցմունքով հաղորդած տվյալները տալով նան խոստովանական ցուցմունք: Ա.Հակոբյանի հաղորդած տվյալները հիմնավորվում են դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, այդ թվում՝ հեռախոսահամարների մուտքային ու ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների արդյունքում ստացված, վկաներ Վ.Մի, Ռի ն ՀՀի ցուցմունքներով հաղորդած տվյալներով: Ինչ վերաբերում է Ա.Հ-ակոբյանից ցուցմունքը բռնությամբ ն դրա սպառնալիքով ստացված լինելու պնդմանը, ապա այդ առումով ընդունելի է Վերաքննիչ դատարանի փաստարկն առ այն, որ այդ կապակցությամբ նախաձեռնած վարույթի ընթացքում համապատասխան անձանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով, ն միաժամանակ այդ որոշումը բողոքարկված լինելու ռ Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1-ի